Fic story rov รวมเรือผีที่ไม่ค่อยมีคนจิ้น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,022 Views

  • 148 Comments

  • 66 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    776

    Overall
    4,022

ตอนที่ 44 : (Xeniel x Ilumia) กุหลาบในครอบแก้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 98
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    15 ม.ค. 62


   ครืน!!!
   ซ่าาาา
   ในคืนที่ฝนตกหนัก เมฆดำทมึน สายฟ้าแลบแปล๊บปล๊าบน่ากลัวร่างบอบบางอรชนของเทพีอิลูเมียนั่งอยู่หน้ากระจกมือบางยกขึ้นถอดหน้ากากเผยใบหน้าอันสวยสดงดงาม
   "เทพีฝนตกหนักขนาดนี้คงจะออกไปเดินเล่นไม่ได้แล้ว" สาวใช้หน้าตาน่ารักเอ่ยบอกขณะที่เดินปิดหน้าต่างห้องบรรทม
   "ซุสคงเล่นสนุกอีกแล้ว..." เทพีเอ่ยพึมพำแล้วลุกขึ้นเดินไปตรงหน้าต่างที่สาวใช้ยังไม่ได้ปิด ท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำนกน้อยตัวหนึ่งได้บินโซซัดโซเซมาตกตรงขอบหน้าต่างที่เทพยืนอยู่
   "อ๊ะ! เจ้านกน้อยที่น่าสงสาร" เทพีอิลูเมียค่อยๆ ประคองนกน้อยขึ้นมาในอุ้งมือตัวมันสั่นเทาด้วยความหนาว ขนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน
   "ลิลลี่ปิดหน้าต่าง"
   "ค่ะ เทพี"
   เทพีอิลูเมียอุ้มนกน้อยไปห่อด้วยผ้าขนหนูอันอบอุ่นแล้วพาไปที่เตียง นกน้อยโผล่หัวเล็กๆ ขึ้นมาจ้องเทพีนางคลี่ยิ้มอ่อนโยนพลางใช้นิ้วเรียวลูบหัวของเจ้านกน้อย
   "เจ้านี้น่ารักเสียจริง ข้ารักเจ้าเหลือเกิน" นางเอ่ยพลางแนบหน้าลงกับเตียงจ้องมองนกน้อยด้วยความเอ็นดู
   พรึ่บ!
   เกิดแสงสว่างขึ้นวูบหนึ่งปรากฏร่างของชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาเรือนผมสีทองสว่างนอนอยู่ข้างเคียงกับเทพีอิลูเมีย
   "เจ้า! ซุส!!" นางร้องด้วยความตกใจกำลังจะขยับตัวหนีหากแต่โดยแขนแกร่งรั้งเอวไว้
   "ท่านพูดแล้วนะท่านพี่" ซุสเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขยับตัววูบก็ขึ้นมาคร่อมทับบนร่างบอบบางของเทพีอิลูเมีย
   "ท่านเป็นของข้าแล้วท่านพี่ ข้าจะแต่งตั้งให้ท่นราชินีแห่งสรวงสวรรค์"
   ไม่!!
   "ท่านจะมีอำนาจเหนือใคร"
   อย่า!!
   "ข้ารักท่านนะ เฮร่า"
   ออกไป!! ปล่อยข้าไปเถอะ...

   ....................................................................

   ร่างสูงในชุดเกราะสีขาวสง่าก้าวเท้าเดินตรงไปยังหอสมุดด้วยท่วงท่าที่องอาจเขาสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าทั้งหมดไม่ให้ใครเห็น
   "อ้าว เซเนียลท่านมาที่นี้อีกแล้ว" เทพธิดา เมอร์รี่ บรรณารักษณ์แห่งหอสมุดสวรรค์เอ่ยทักขึ้น
   "ขอรบกวนด้วยครับ" เขาเอ่ยด้วยความนอบน้อม
   "ตามสบายท่านเถอะ" นางส่งยิ้มอ่อนหวานให้เขาแล้วจึงละสายตาไปมองรายชื่อหนังสือมากมายบนกระดาษทอง
   เซเนียลเดินตรงไปยังชั้นหนังสือเลือกหยิบมาสองสามเล่มแล้วเดินไปนั่งยังมุมอ่านหนังสือประจำของเขา
   เขาอ่านหนังสือจนเวลาผ่านไปค่อนวันเขาจึงรวบรวมหนังสือไปไว้ที่เดิมแล้วเดินกลับวิหารของเขาระหว่างทางหูก็แว่วไปได้ยินเสียงพูดคุยของบรรดาสาวใช้
   "วันนี้เทพีอิลูเมียทรงกริ้วเทพซุสหนักอีกแล้ว"
   "ท่านมหาเทพแอบไปโลกมนุษย์อีกแล้วหรือ?"
   "ใช่ เทพีโกรธมากตามไปรังควานเด็กสาวคนนั้น"
   "สาวมนุษย์ผู้นั้นคงชะตาขาดเสียแล้ว"
   "น่าสงสารนาง"
   เซเนียลทำหูทวนลมเดินผ่านไปอย่างไม่สนใจแต่ก็แอบชะลอฝีเท้าฟัง
   "ข้าสงสารเทพีมากกว่า"
   "หืม นางมีอะไรน่าสงสาร"
   "เจ้าไม่คิดดูบ้างเหรอว่ามหาเทพซุสเจ้าชู้มากขนาดไหนเป็นหญิงทั่วไปก็มักอยากให้สามีรักแค่ตนผู้เดียว รึไม่จริง"
   "นั้นสิ เป็นข้าข้าก็ต้องการให้สามีรักข้าเพียงผู้เดียวเช่นกัน"
   บรรดาสาวใช้เดินผ่านไปแล้วเซเนียลเดินเหม่อลอยคิดถึงเทพีอิลูเมียสมัยก่อนก่อนที่จะแต่งงานกับมหาเทพซุส
   เมื่อก่อนนางทั้งอ่อนโยนและอ่อนหวาน ไม่เคยอาฆาตพยาบาทใครแต่เมื่อแต่งงานนางกลับเป็นคนละคน หญิงคนไหนที่ซุสมีสัมพันธ์ด้วยนางจะตามไปทำลายความสุของหญิงคนนั้นจนสิ้น บางคนนางถึงกับต้องฆ่า
   นางเปลี่ยนไปจริงๆ
   พลั่ก!
   "อ๊ะ!?"
   หมับ!!
   เซเนียลเดินเหม่อจนชนเข้ากับร่างบอบบางของเทพีอิลูเมียเข้าด้วยความที่มีความว่องไวเขารีบคว้าเอวบางมาแนบตัวก่อนที่นางจะล้มลงไปนั่งที่พื้น
   แกร๊ง!
   เสียงหน้ากากหลบกระทบพื้นก้องเบาๆ แล้วเงียบไปไม่อาจทำให้เซเนียลได้สติละสายตาจากดวงหน้างดงามราวกับกุหลาบได้
   "...ปล่อย ปล่อยข้า!" เสียงหวานร้องขึ้นพร้อมกับดิ้นแรงๆ ให้หลุดจากแขนแกร่งของชายหนุ่มสวมชุดเกราะ
   "อ๊ะ ข้าขออภัยเทพีอิลูเมีย" เขาได้สติจึงรีบปล่อยแขนจากเอวบางแล้วหมุนตัวหันหลังให้เทพีขณะที่นางหยิบหน้ากากมาสวม
   "เจ้าเป็นอะไรถึงได้ใจลอยนัก ข้าเรียกเจ้าตั้งนานก็ไม่ได้ยิน" เทพีเอ่ยถาม
   "ไม่มีอะไรครับท่านเพียงแต่..."
   "เพียงแต่..."
   "เพียงแต่ข้ากำลังนึกถึงนิยายที่มนุษย์แต่งขึ้นน่ะครับ"
   "......"
   พลันบรรยากาศก็อึดอัดขึ้น เซเนียลกลืนน้ำลายลงคอพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเทพีอิลูเมียพึ่งไปจัดการสาวชาวมนุษย์มา
   "เอ่อ..." เซเนียลอึกอักทำตัวไม่ถูก
   "เฮ้อ...ช่างเถอะ ข้าจะกลับวิหารแล้ว" เทพีอิลูเมียเดินผ่านเซเนียลไปอย่างรวดเร็ว เขามองตามแผ่นหลังบอบบางจนลับสายตาก่อนจะเดินกลับวิหารของเขา

   "...ทั้งหมดก็ตามนี้แหละ" เทพยอร์นบอกหลังจากที่เขาพูดคุยเรื่องสงครามที่ปีศาจบุกทำลายโลกมนุษย์
   "ท่านรู้ไหมว่ามีประเทศหนึ่งบนโลกมนุษยไม่ชอบท่านเอามากๆ " เซเนียลเกริ่น
   "หืม?" ยอร์นเหลือบตามองคนตัวใหญ่แล้วถาม "ประเทศไหนกัน?"
   "ประเทศไทย..."
   ยังจะเล่นมุกนี้อีกนะ=_=
   ยอร์นหยักไหล่อย่างไม่แยแสก่อนจะแยกกลับวิหารของเขา เซเนียลเดินเล่นต่อไปเรื่อยๆ สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างบอบบางของเทพีอิลูเมียนั่งเหม่อลอยที่สวน
   "ทำไมท่านจึงได้ดูหม่นหมองเช่นนี้" เซเนียลเอ่ยขึ้นทำให้อิลูเมียหันไปมอง
   "เป็นเจ้าเองหรอกเหรอ?" นางหันมามองเขาแวบหนึ่งแล้วจึงหันกลับ
   เซเนียลไม่ค่อยชอบใจที่เห็นเทพีอิลูเมียมีท่าทางหม่นหมองแบบนี้ ราวกับว่าเขาเจ็บปวดไปกับนางด้วย
   "ท่านอยากไปผ่อนคลายสักหน่อยไหม?" เขาถามแต่ไม่รอให้อิลูเมียตอบก็คว้ามือบางมากุมแล้วหายตัวลงมาที่โลกมนุษย์
   "เจ้าพาข้ามาที่นี้ทำไม" อิลูเมียหันไปโวยวายใส่เซเนียลแต่เมื่อสังเกตุเห็นเสื้อผ้าที่ตนเองสวมอยู่ก็ยิ่งโมโหกว่าเดิม ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่สวนสนุก
   "จุ๊ๆ ท่านเบาๆ หน่อยสิ" เซเนียลยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากของเขาแล้วชี้นิ้วไปที่เครื่องเล่นรถไฟเหาะ
   "ไปกันเถอะ"
   "ดะ...เดี๋ยวสิ"
   ไม่ทันที่นางจะทันได้ห้ามอะไรนางก็ถูกลากขึ้นไปนั่งบนรถไฟเหาะเรียบร้อยและแน่นอน...มหกรรมเสียงกรี๊ดก็ตามมาชนิดที่แก่วหูแทบแตกกันเลยทีเดียว
   แต่มันยังไม่จบแค่นั้น เซเนียลพาอิลูเมียไปเล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวทุกอย่างจนนางแทบเดินไม่ไหวเมื่อลงจากเรือไวกิ้งที่เล่นเมื่อกี้
   "เล่นอะไรต่อดีน้าาา" เซเนียลลากเสียงสายตากวาดไปทั่วเพื่อมองหาเครื่องเล่นอันต่อไป
   หมับ!
   เขาเหลือบมองมือบางที่คว้าแขนเขาเพื่อทรงตัวยืน ใบหน้าซีดเซียวและเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อเขาก็อดขำไม่ได้
   "ขะ...ขอข้าพักก่อน ข้าไม่ไหวแล้ว..."
   "เอาตามนั้นก่อนก็ได้ ท่านนั่งรอข้าอยู่ตรงนี้สักครู่ข้าจะไปซื้อเครื่องดื่มมาให้"
   "ไปเถอะ เฮ้อ..."
   เซเนียลมองอิลูเมียแวบหนึ่งด้วยความเป็นห่วงก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้ายื่นไปเช็ดเหงื่อออกให้นาง 
   "เจ้าทำอะไร?" อิลูเมียตกใจถอยออก
   "ท่านอยู่นิ่งก่อนสิ ข้ากำบังเช็ดเหงื่อออกให้" เซเนียลพูดแกมดุขณะที่มือสาละวนเช็ดหน้าให้นาง
   "...." อิลูเมียยอมอยู่นิ่งๆ ให้เขาเช็ดแล้วเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าหล่อคมคายของเซเนียลที่น้อยครั้งจะได้เห็น
   เซเนียลก้มลงสบตากับอิลูเมียราวกับเวลาได้หยุดเดิน ความรู้สึกแปลกๆ พวยพุ่ง หัวใจเต้นระรัวเร็ว ใบหน้าแดงก่ำราวกับเป็นไข้
   "ทำไมนายชอบแกล้งฉันอยู่เรื่อยเลย!" เสียงใสของผู้หญิงร้องขึ้นทำให้เซเนียลได้สติผละออกจากอิลูเมียแล้วหันไปมองดูคู่รักที่กำลังหยอกกันไปมา
   "ใครใช้ให้เธอทำตัวน่าแกล้งล่ะยัยเตี้ย" ผู้ชายผมทองพูดขณะที่ใช้มือจิ้มแก้มของผู้หญิงผมสีชมพูเล่นอย่างสนุก
   "อย่ามาแกล้งฉันน้าาา!!"
   "ฮ่าๆ ฮ่าๆ แน่จริงก็ตามให้ทันสิยัยเตี้ย"
   เซเนียลกับอิลูเมียมองคู่รักวิ่งไล่จับจนลับสายตาก่อนจะหันมามองหน้ากัน
   "อะ...เอ่อ...ข้าไปซื้อน้ำให้ท่านก่อนดีกว่า" พูดจบเซเนียลก็รีบเดินไปซื้อน้ำมาให้อิลูเมียทันที
   "...." อิลูเมียเพียงคลี่ยิ้มขณะที่สายตามองตามร่างสูงไปจนลับสายตา
   ทั้งสองเที่ยวเล่นที่สวนสนุกจนมืดขณะที่อิลูเมียกำลังสนใจกับปุยฝ้ายเซเนียลก็จูงมือนางเดินมาที่ชิงช้าสวรรค์
   "เจ้าพาข้ามาที่นี้ทำไม?" นางถามขึ้น
   "พวกมนุษย์เรียกเครื่องเล่นนี้ว่าชิงช้าสวรรค์ ข้าเห็นบางคนที่รู้สึกไม่ดีแต่เมื่อได้นั่งก็หายกลับมาเป็นคนอารมณ์ดีราวกับปลิดทิ้ง ท่านอยากจะลองนั่งดูมั๊ย?" เซเนียลตอบพร้อมกับยื่นมือไปตรงหน้านาง
   อิลูเมียพอจะรู้ว่าที่เซเนียลพานางมาเล่นที่โลกมนุษย์ก็เพื่อจะทำให้นางรู้สึกดีนางจึงไม่ลังเลที่จะวางมือลงบนมือหนาของเซเนียลแล้วทั้งคู่ก็ขึ้นไปนั่งบนกระเช้าของชิงช้าสวรรค์
   ชิงช้าสวรรค์เริ่มหมุนขึ้นไปสูงเรื่อยๆ ช้าๆ ไม่รวดเร็วหรือหวือหวาจนทำให้หวาดเสียว เซเนียลมองอิลูเมียที่นั่งเงียบมาตั้งแต่ที่ขึ้นมาจึงคิดจะหาทางเบี่ยงเบนความสนใจ
   "ท่านลองมองออกไปข้างนอกสิ" เซเนียลบอกพร้อมกับชี้นิ้วออกไปนอกหน้าต่าง
   อิลูเมียมองตามนางเบิกตากว้างด้วยความตะลึงในความงามของสวนสนุกเบื้องล่างในยามค่ำคืนพอมองไปที่ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยดาวระยิบระยับสวยงามนางระบายยิ้มละไมขณะที่มองภาพเหล่านั้น
   "ท่านชอบรึเปล่า?" เขาถามขึ้น
   "ชอบสิ ข้าไม่คิดว่าที่โลกมนุษย์จะสวยขนาดนี้" นางตอบพร้อมรอยยิ้ม
   "ถ้างั้น..." เซเนียลลงไปนั่งคุกเข่าชันขาขึ้นข้างหนึ่งมือหนาคว้ามือบางมากุม
   "ถ้าหากว่าท่านไม่สบายใจอีก ข้าจะพาท่านมาอีก"
   อิลูเมียยิ้ม "ขอบใจนะเซเนียล ข้ามีความสุขมากที่มาเที่ยวกับเจ้าวันนี้"
   "ขอเพียงท่านมีความสุขข้าก็พอใจแล้ว" เซเนียลก้มลงจุมพิตที่หลังมือของอิลูเมียก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับนาง
   เพื่อท่าน...

   ท่านเป็นเพียงเทพีองค์เดียวที่ข้ายอมก้มหัวให้
   ข้าจะปกป้องท่านถึงแม้ว่าข้าจะสลายหายไปก็ตาม
   ขอเพียงท่านมีความสุข
   ขอเพียงท่านยิ้มให้ข้าบ้างก็พอแล้ว
   แม้จะไม่อาจครอบครองกุหลาบในครอบแก้วแค่ได้เฝ้ามองและได้ดูแลก็มีความสุขแล้ว

   End.
.
.
.
.
.
Caty1317 talk
ให้ทายว่าคู่รักในสวนสนุกน่ะคือคู่ใคร ทายถูกก็มีฟิคมาต่อแน่นอน คุคุคุ



ซุสจ้า
Cr. MYth
แมวผีชอบไปอ่านการ์ตูนที่เขาเขียนมาก เขียนเกี่ยวกับเทพกรีกสนุกดีแต่เป็นภาษาอังกฤษ555+
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #94 RouEmpire-D (@RouEmpire-D) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 18:46
    คู่ในเรื่องจะเป็นอลิสกับมากางก้าร่างผู้ใหญ่หรือป่าวน้า~~
    #94
    3
    • #94-1 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 44)
      15 มกราคม 2562 / 19:06
      ผู้ชายเดาผิดนะจ้ะ คุคุคุ
      #94-1
    • #94-3 0990671099 (@0990671099) (จากตอนที่ 44)
      16 มกราคม 2562 / 11:48
      เเม้ก อลิส ขอบอก
      #94-3