Fic story rov รวมเรือผีที่ไม่ค่อยมีคนจิ้น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,005 Views

  • 148 Comments

  • 66 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    759

    Overall
    4,005

ตอนที่ 40 : fic rov specia ยำรวมมิตรทะเลซู่ซ่า(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

ชื่อตอนไม่เคยจะซ้ำกันเลยเนอะ555+

   อารัมเดินลัดเลาะไปทางเดินในอ้อมแขนหอบถุงใส่เสื้อผ้าไปด้วยใบเรียวมีความเหนื่อยล้าหลงเหลืออยู่
   "เฮ้อ...ลงแรงค์มาเหนื่อยๆ ต้องไปแช่น้ำพุร้อนล่ะนะ" อารัมพูดขณะเดินไต่หินข้ามแม่น้ำไปอีกฝั่งหนึ้ง
   ที่rovแห่งนี้มีสถาณที่พักผ่อนหย่อนใจอยู่หลายที่และหนึ่งในนั้นคือน้ำพุร้อนกลางแจ้ง นานๆ ทีถึงจะมีคนไปแช่กันที่นั้นหรือต้องนัดกันเป็นกลุ่มคณะไปแช่ด้วยกัน
   "ฮ้า~ ถึงสักที" อารัมพูดขึ้นพลางมองบ่อน้ำพุร้อนที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติก่อนที่เธอจะไปถอดเสื้อผ้าไว้ทางต้นไม้แล้วสวมเพียงผ้าขนหนูค่อยๆ เดินลงบ่อน้ำอย่างช้าๆ
   "อื้ม~" เธอทิ้งตัวนั่งพิงโขดหินมือกวักน้ำขึ้นลูบตามตัว น้ำพุนั้นใสเสียจนเห็นหินข้างล่างอารัมหลับตาพริ้มลงในหัวนึกทบทวนการลงแรงค์ที่แล้วๆ มา
   "เฮ้อ...ช่วงนี้งดลงแรงค์หน่อยดีกว่าเหนื่อยเกินไปแล้ว" อารัมพึมพำอย่างเหนื่อยล้า
   "เห~ ไม่คิดว่าเธอจะมาแช่น้ำพุร้อนเหมือนกันนะ"
   เฮือก!!
   อารัมลืมตาโพล่งจ้องมองไปยังร่างสูงเปลือยท่อนบนส่วนท่อนล่างสวมผ้าขนหนูไว้ มูราดคลี่ยิ้มบางก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งในน้ำไม่ห่างจากอารัมนัก
   "นายมาได้ไงอ่ะ?" อารัมถามพลางยกมือขึ้นปิดเนินอกที่โผล่ออกหมิ่นแหม่
   "ฉันมาก่อนเธอได้สักพักหนึ่งแล้วละนะ" มูราดตอบพลางเหยียดขาไปด้านหน้าเอนหลังพิงโขดหินด้วยท่าทางสบายๆ
   "งะ...งั้นเหรอ"
   "ว่าแต่เธอ...คิดมากเรื่องลงแรงค์ตาที่แล้วงั้นเหรอ?"
   "ก้อ...เปล่าสักหน่อย ฉันแค่อยากจะพักเท่านั้นเอง"
   "เหรอ ฉันก็ว่าจะพักเหมือนกัน"
   "อืม..."
   แล้วความเงียบก็เข้าครอบงำบ่อน้ำพุร้อนอีกครั้ง อารัมกวักน้ำเล่นปล่อยให้ใจไปเรื่อยจนเกือบลืมไปว่ามีมูราดอยู่ด้วย
   "คุณควิลเลนปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคะ!!" เสียงโวยวายของแอนเนตเต้ดังขึ้นไม่ห่างจากบริเวณบ่อน้ำพุร้อนมากนัก
   หมับ!
   "อารัมมานี้เร็ว" มูราดคว้าแขนอารัมดึงไปหลบตรงโขดหินแอบเหลือบมองควิลเลนที่เดินผ่านมาโดยมีแอนเนตเต้ดิ้นอยู่บนไหล่ของเขา
   "อยู่นิ่งๆ สิเดี๋ยวตกบ่อน้ำพุเอานะ" ควิลเลนบอก
   "ก็ปล่อยฉันลงสิคะ ฉันเดินเองได้" แอนเนตเต้โวย
   "ไม่ล่ะ..." ควิลเลนพูดสั้นๆ แล้วเดินต่อไป
   เมื่อเห็นทั้งคู่เดินไปแล้วมูราดก็หันมามองอารัมที่ตอนนี้โดนเขากอดแนบตัว ผิวขาวเนียนนุ่มจนไม่อยากปล่อยมือ หน้าอกอวบอิ่มของเธอเบียดกับหน้าท้องที่เต็มไปด้วยซิกแพ็ค หน้าเธอแดงแปร๊ดเป็นมะเขือเทศสุกงอม น่ารักน่าแกล้ง
   "โหว หน้าแดงจังนะเธอ" มูราดพูดพร้อมยื่นมือไปแตะแก้มอารัม
   "อ๊ะ!?" อารัมสะดุ้งรีบผละออกจากมูราดอย่างรวดเร็วหันหลังให้เขา เธอยกมือขึ้นหน้าอกข้างซ้ายที่หัวใจมันเต้นแรงผิดปกติ
   "ก็ใหญ่ดีนะเธอน่ะ" มูราดพูดแหย่ให้อารัมเขินหนักกว่าเดิม
   "กรี๊ด! ไอ้คนทะลึ่ง!!!" อารัมหันมากวักน้ำสาดใส่หน้ามูราดก่อนจะรีบเดินขึ้นจากน้ำพุร้อน
   "ฮะๆ ฮะๆ " มูราดหัวเราะสายตาคมมองตามแผ่นบางที่เดินกระฟัดกระเฟี้ยดไป เขาเอนหลังพิงโขดหินแช่น้ำพุร้อนต่ออีกสักพักแล้วค่อยขึ้น

   "ว้า~ หลงทางอีกแล้ว" ร็อกซี่พูดขึ้นก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งตรงโคนต้นไม้
   "เธอนี้ขยันหลงทางจังนะ" แอ็คเนคบ่น
   "เงียบน้า" ร็อกซี่ว่า
   เธอแค่ออกมาซื้อของใช้แล้วดันหาทางกลับหอพักไม่เจอเดินไปเดินมาไหงมาอยู่ที่สวนของแครี่ซะงั้น เธอนี้ช่างเป็นนักผจญภัยจอมหลงทางจริงๆ
   "ฟี้~"
   ขวับ!
   ร็อกซี่หันไปมองต้นเสียงเห็นร่างสูงของเอลสุกำลังนอนหลับอยู่ใต้โคนต้นไม้ไม่ห่างจากเธอมากนัก
   "เห~ พี่เอลสุมานอนทำอะไรตรงนี้น่ะ" ร็อกซี่เดินไปนั่งข้างๆ เอลสุเธอเอียงคอมองหน้าตอนหลับของเขาก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มสนุก
   "จมูกโด่งน่ากัดจังน้าาา" ร็อกซี่ลากนิ้วเรียวไปตามสันจมูกของเอลสุอย่างเบามือ
   "นี้ร็อกซี่อย่าไปยุ่งกับเขาเลย" แอ็คเนคพยายามห้ามแต่เด็กสาวไม่ฟังลากนิ้วไปทั่วใบหน้าเรียวคมอย่างสนุก
   "คิกๆ แก้มนิ่มจัง~" เธอจิ้มแก้มของเอลสุเล่นแล้วลากนิ้วไปตามสีที่ป้ายไว้ตรงแก้ม
   "เฮ้อ...ร็อกซี่เดี๋ยวเขาก็ตื่นหรอก" แอ็คเนคบอกพร้อมกับดึงชายผ้าคลุมไหล่ของร็อกซี่เพื่อเตือน
   "ไม่ตื่นหรอก ออกจะหลับสนิทขนาดนี้" เธอยิ้มร่าขณะที่นิ้วยังสาละวนจิ้มแก้มของเอลสุอยู่
   แต่จะว่าไปแล้วเธอพึ่งเคยเห็นเอลสุหลับ ในตอนที่เขาทำหน้าผ่อนคลายไม่ตึงเครียดนี้น่าดูกว่าเป็นไหนๆ
   "ตอนหลับดูหล่อกว่าตอนตื่นอีก~"
   พรึ่บ!
   หมับ!
   "เฮือก! พี่เอลสุ!?" ร็อกซี่สะดุ้งด้วยความตกใจมองมือที่เขาจับไว้แน่น
   "เห็นมั๊ยเล่า" แอ็คเนคว่า
   "เมื่อกี้เธอว่าไงนะ..." เอลสุถามเสียงเรียบพร้อมกับดึงตัวร็อกซี่ไว้ไม่ให้เด็กสาวหนี
   "อะ...เอ่อ คือว่า...พี่ไม่ได้หลับหรอกเหรอค่ะ?" เธอถามเพื่อเปลี่ยนเรื่อง
   "ก็กำลังจะหลับแต่มีคนมากวนก่อนนะสิ" เอลสุตอบ
   ร็อกซี่เหงื่อตกเธอค่อยๆ หดตัวลงเรื่อยๆ "แหะๆ งะ...งั้นเหรอค่ะ ใครกันนะที่มากวนพี่เอลสุน่าจับตีจังเลยเนอะ"
   ก็เธอไม่ใช่รึไง แถจนสีข้างถลอกหมดแล้วนะนั้น ...แอ็คเนคคิด
   "นั้นสิ น่าจับมาตีก้นจริงๆ " เอลสุพูดเสียงเย็นจนร็อกซี่ขนลุกซู่
   นะ...น่ากลัว
   "คือฉันต้องรีบไปแล้วพี่อารัมฝากซื้อของต้องรีบเอาไปให้น่ะคะ" ร็อกซี่แกะมือเอลสุออกแล้วลุกขึ้นเตรียมวิ่งหนีแต่ก็โดยกระชากแขนจนล้มลงไปนอนบนตักเอลสุ
   "...."
   "เอ่อ...คือว่า..."
   ร็อกซี่หน้าแดงแปร๊ดเธอทำท่าจะลุกขึ้นแต่ก็โดนเอลสุกดไว้ไม่ให้ลุก เขาโน้มหน้าไปใกล้เด็กสาวเรื่อยๆ
   งื้อ พี่เอลสุจะทำอะไรน่ะ ไม่น้าาา
   "อะแฮ่ม!! ทำอะไรเกรงใจฉันด้วยเจ้าตาเหยี่ยว" แอ็คเนคพูดแทรกขึ้นทำให้เอลสุชะงัก
   "เกะกะจริง..." เอลสุพูดเสียงขุ่นก่อนจะผิวปากเรียกเหยี่ยวให้โฉบตัวแอ็คเนคไปไกลๆ แล้วจึงหันมาจัดการกับเด็กที่มากวนเวลานอนของเขา
   "แอ็คเนค!!!" ร็อกซี่ลุกขึ้นจะตามคู่หูภูติไฟไปแต่โดนเอลสุกดไว้
   "จะไปไหน ฉันยังไม่ได้ลงโทษเด็กดื้อที่มากวนเวลานอนของฉันเลยนะ" เอลสุพูดเสียงเย็น
   "เอ๋~ ใครงั้นเหรอค่ะ คนแกล้งพี่เอลสุคงหนีไปแล้วมั้ง" ร็อกซี่ยังคงทำเฉไฉ
   "ถ้าเธอไม่ยอมรับฉันคงต้องจับตีก้นจริงๆ แล้วล่ะ" เขาพูดเสียงเข้มจนร็อกซี่หน้าซีด
   "ยะ...ยอมแล้วคะ อย่าตีฉันเลยนะค่ะพี่เอลสุ" ร็อกซี่ทำเสียงอ้อน
   "หืม...ก็ได้ ฉันไม่ตีเธอก็ได้" เอลสุบอก ร็อกซี่จึงถอนหายใจอย่างโล่งอก
   "แต่ว่า..."
   "ตะ...แต่ว่าอะไรค่ะ?"
   "เธอยังไม่ตอบคำถามฉันเลย"
   "คำถาม อ้อ..."
   ร็อกซี่กรอกตาไปมองด้านข้างไม่กล้าสบตาเอลสุที่จ้องเธอเพื่อรอคำตอบ
   "ตอบมาสิ..." เขาคาดคั้น
   "เอ่อ...ก้อแบบ...." ร็อกซี่อึกอัก เธอไม่กล้าพูดออกไปนี่น่าอายออก
   "จะตอบหรือจะโดนตี"
   "อ่า ตอบคะตอบ" ดุชะมัด!
   "งั้นก็ตอบมา..."
   "เฮ้อ...ก็ได้คะก็ได้ ฉันพูดว่าพี่เอลสุตอนหลับดูหล่อกว่าตอนตื่นอีก" พูดจบร็อกซี่ก็ยกมือขึ้นปิดใบหน้าเพื่อซ่อนความอาย
   "...แล้วตอนตื่นฉันดูเป็นยังไง?" เอลสุถามเสียงเรียบ
   "เอ๊ะ?" ร็อกซี่เลื่อนมือออกเหลือบตามองเอลสุ
   "ตอนปกติฉันดูเป็นคนยังไงในสายตาเธอ" เอลสุถามซ้ำ
   "เอ่อ...ก้อ...พี่ดูสุขุม มาดขรึม เย็นชา และ..." ร็อกซี่ลากเสียงจนเอลสุสงสัย
   "และอะไร?"
   "เท่!"
   พูดจบร็อกซี่ก็หลับตาปี๋ด้วยความกลัวถูกดีดหน้าผากแต่พอไม่รู้สึกเจ็บเธอจึงลืมตาขึ้นและสบต่เข้ากับเอลสุที่จ้องมองเธอด้วยนัยน์ตาสีดำสนิทน่ามอง
   "ฉันเป็นคนอย่างนั้นในสายตาเธอเหรอ?" เขาถามน้ำเสียงฟังดูอ่อนโยน
   "คะ" ร็อกซี่ตอบพร้อมยิ้มร่า
   "งั้นเหรอ..."
   แล้วเขาก็ปล่อยให้ความเงียบครอบงำ ร็อกซี่กระพริบตามองเอลสุด้วยความงุนงงเธอขยับตัวลุกขึ้นนั่งจ้องเขา
   "จะกลับหอพักใช่มั๊ย เดี๋ยวไปส่ง" เขาบอก ร็อกซี่จึงพยักหน้า
   ร็อกซี่เดินตามร่างสูงของเอลสุกลับหอพักแท้งค์อย่างร่าเริงใบหน้าน้อยระบายยิ้มน้อยๆ ริมฝีปากจิ้มลิ้มฮัมเพลงเบาๆ เธอรู้สึกโล่งใจที่เอลสุไม่จับเธอตีก้นจริงๆ
   กึก!
   "ถึงแล้ว..."
   พลั่ก!
   "อ๊ะ ขอโทษคะ"
   ร็อกซี่เดินเหม่อไปหน่อยพอเอลสุหยุดเธอไม่ทันมองก็เดินชนแผ่นหลังเขาเข้าจังๆ
   "ขอบคุณพี่เอลสุที่มาส่งนะค่ะ" ร็อกซี่โค้งให้เขาเป็นการขอบคุณ
   "อืม...อย่าหลงทางอีกล่ะ" เขาบอกพร้อมลูบหัวร็อกซี่
   "อ๊ะ! แหะๆ แหะๆ " ร็อกซี่ยกมือขึ้นเกาหัวพร้อมแลบลิ้นน้อยๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในหอ
   หมับ!
   "อ๊ะ อื้อ!!??"
   เอลสุคว้าข้อมือร็อกซี่ไว้พร้อมกับดึงมาใกล้ยกมืออีกข้างปิดตาเธอไว้แล้วก้มลงจูบเธออย่างรวดเร็ว
   "ไว้คราวหน้ามาลงแรงค์ด้วยกันนะ" เอลสุบอกพร้อมคลี่ยิ้มอ่อนโยน
   "เอ๊ะ คะ เดี๋ยวฉันจะปกป้องพี่เอลสุเอง" ร็อกซี่พูดพร้อมรอยยิ้ม
   "หึ ไว้เจอกัน" พูดจบเอลสุก็หมุนตัวเดินกลับหอพักแครี่
   ร็อกซี่ยืนโบกมือให้เอลสุจนเขาเดินไปจนลับสายตาเธอก็ยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองใบหน้าน้อยขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขิน
   เมื่อกี้...อุ่นจัง
   "เฮ้ๆ หวังว่าไม่ลืมฉันนะ" แอ็คเนคพูดขึ้น
   "อ๊ะ! นายกลับมาตอนไหน" ร็อกซี่ถามพลางยื่นมือไปจับภูติไฟ
   "กลับมาตั้งนานแล้ว!"
   "อ้าว นี้งอนเหรอ"
   "เชอะ ไม่ต้องมายุ่ง"
   "งั้นไม่ยุ่งก็ได้" พูดจบร็อกซี่ก็เดินขึ้นห้องพักทิ้งให้แอ็คเนคงอนเก้ออยู่อย่างนั้น

   "เฮ้อ...วันนี้เหนื่อยชะมัดเลย" เซฟิสพูดขึ้นขณะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาสายตาคมก็เหลือบไปเห็นกล่องบางอย่างตั้งอยู่กลางห้อง
   "กล่องอะไรล่ะเนี่ย?" เซฟิสเดินไปสำรวจกล่องที่ห่อกระดาษสีแดงกล่องใหญ่มีโน๊ตแปะอยู่เขาจึงหยิบมาอ่าน

   For Zephys

   แกะดูหน่อยล่ะกัน ...เมื่อคิดแล้วเซฟิสก็ลงมือแกะกระดาษห่อของขวัญออกอย่างรวดเร็วเหลือเพียงกล่องที่รอให้เปิด
   "มีอะไรอยู่ข้างในกันน้าาาา ชักน่าสนุกแล้วสิ" เซฟิสเอื้อมมือเปิดฝากล่องออกแล้วเหลือมองของข้างในก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
   "เฮ้ย!! มิน่า!!!" เขาร้องลั่นก่อนจะรีบอุ้มตัวมิน่าที่สลบออกมาจากกล่องไปวางบนโซฟาอย่างรวดเร็ว
   "มิน่า! มิน่า! มิน่า! ฟื้นสิ เฮ้ๆ " เซฟิสพยายามเรียกมิน่าแต่ดูท่าทางว่าเธอจะไม่ตื่น
   "อื้อ...ที่นี้ที่ไหน?" มิน่าครางก่อนที่นัยน์ตาสีแดงทับทิมจะลืมขึ้นสบตากับเซฟิส
   "เฮ้อ ค่อยยังชั่วที่เธอฟื้น" เซฟิสถอนหายใจอย่างโล่งอก
   "เกิดอะไรขึ้นทำไมฉันมาอยู่ที่ห้องนายอ่ะ?" มิน่าถามก่อนจะพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก
   "คำถามนั้นฉันควรเป็นคนถามมากกว่าว่าทำไมเธอถึงได้เข้าไปอยู่ในกล่องนั้นได้แถมยัง..." เซฟิสเหลือมมองชุดที่มิน่าสวม ไม่สิ มันไม่ควรเรียกว่าชุดด้วยซ้ำมันเหมือนกับเอาเชือกโบว์เส้นใหญ่ๆ มาพันตัวมากว่า
   มิน่าก้มลงมองตัวเองที่ถูกพันด้วยโบว์สีแดงก่อนจะหันมองเซฟิส
   "ชอบมั๊ย?" มิน่าถามด้วยใบหน้าใสซื่อ
   "ชอบสิ เอ๊ย! เธอถามบ้าๆ อะไรของเธอเนี่ย??" เซฟิสตวาด
  "เอ้า ดูท่าฉันจะถูกทำเป็นห้องขวัญให้นายนะสิ" มิน่าตอบ
   "ของขวัญ?" เซฟิสถามทวน
   "น่าจะประมาณนั้นมั้ง" มิน่าตอบพลางม้วนสายโบว์เล่นสีหน้าไม่แยแสว่าตัวเธอดูโป๊แค่ไหน
   "ฉันจำได้แค่ว่าฉันกำลังเดินกลับหอพักก็มีบางอย่างอัดใส่เต็มหน้าแล้วพอฟื้นขึ้นมาก็มาเจอนายนี้ล่ะ" มิน่าบอก
  "งั้นเหรอ" เซฟิสจับคางตัวเป็นการครุ่นคิด
   ใครกันที่เป็นคนแกล้งมิน่าแบบนี้ถ้าเจอตัวพ่อจะเสียบด้วยหอกเลย
   "ยังไงซะตอนนี้เธอก็ควรที่จะกลับหอนะ" เซฟิสบอกมิน่าพยักหน้าเห็นด้วย
   กึก!
   "อ๊ะ!? หวาๆ " 
   "เฮ้ย!! ระวังมิน่า"
   โครม!!
   "อู๊ย~ เธอไม่เป็นไรนะ?" เซฟิสถามมิน่า
   "อื้อ...แต่ว่า..." มิน่าเว้นวรรคไปไม่พูดต่อ
   เซฟิสกลือนน้ำลายลงคอย่างยากเย็น เมื่อกี้ขณะที่มิน่ากำลังลุกขึ้นเดินเท้าเธอก็ดันไปสะดุดเชือกที่พันตัวเธอไว้แล้วเสียหลักล้มเซฟิสจึงเข้าไปช่วยรับไว้และปรากฏว่าตอนนี้มิน่าที่ตัวเปลือยเปล่านอนทับตัวเขาอยู่โดยที่หน้าอกของเธอมันไปเบียดกับเจ้าเซฟิสน้อยซะด้วยสิ
   "นายโอเคมั๊ย?" มิน่าถามแก้มแดงระเรื่อ เธอไม่กล้าลุกเท่าไหร่เพราะถ้าลุกเขาก็จะเธอเปลื่อยแบบเต็มแต่ถ้าไม่ลุกมันก็ยิ่งเป็นการกระตุกอารมณ์ของเขา
   เซฟิสสูดลมหายใจเข้าปอดอยู่นานก่อนจะตอบ "ฉัน...โอเค..."
   เสียงแหบพร่ามากเลยเจ้าคะ
   "นายอยากทำเหรอ?" มิน่าถาม
   เซฟิสยกมือขึ้นปิดหน้า "ยัยบ้ายังจะถามอีก"
   ตั้งแต่คบกับมิน่าเขาก็ไม่สนใจร่างกายของผู้หญิงคนอื่นนอกจากมิน่าที่มีทุกอย่างที่เขาต้องการ หน้าอกอวบอิ่ม ผิวขาวเนียนนุ่มน่าขบกัด หุ่นที่เต็มไปด้วยสัดส่วนโค้งเว้า เสียงครางหวานที่เร้าอารมณ์ และความน่ารักไร้เดียงสาของเธอ
   ให้ตายเถอะนี้เขาจะคลั่งตายอยู่แล้วเนี่ย
   "ถ้านายอยากแล้วทำไมต้องทรมานตัวเองด้วยล่ะ" มิน่าว่าพลางลูบไล้เซฟิสน้อยที่เริ่มแข็งขืนต่อสัมผัสของเธอ
   "ดะ...เดี๋ยวมิน่า เธอยังไม่หายเจ็บสะโพกเลยไม่ใช่เหรอ" เขาถามพลางกัดฟันแน่น "อีกอย่างฉัน....ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ..."
   มิน่าเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มหวานให้เขาก่อนจะเลื่อย(ขอย้ำว่า 'เลื้อย' )ผ่านตัวเขาขึ้นมาจูบ
   "ถ้าเป็นนายฉันยอมได้" มิน่าส่งยิ้มหวานให้เซฟิส
   "...แล้วอย่ามาบ่นล่ะกัน" เซฟิสลุกขึ้นซ้อนตัวมิน่าตรงไปที่ห้องนอน
   "เลี้ยงขนมเค้ากับพาเก็บดาวก็พอ ฮิๆ ฮิๆ " มิน่ายิ้มพลางกอดคอเซฟิส
   "ไปทำร่วงมาอ่ะดิ หึหึหึ" เซฟิสหัวเราะขณะวางร่างของมิน่าลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน
   "บู๊~ " มิน่าทำปากจู๋ก่อนจะโดนเซฟิสจู่โจมด้วยการจูบอย่างเร้าร้อน

   นาตาเลียนั่งยิ้มกริ่มโดยมีเฟนนิคนั่งทำหน้ากังวลอยู่ข้างๆ
   "ทำแบบนั้นกับมิน่าจะดีเร้อ" เฟนนิคถามขึ้น
   "ก้อ...คงไม่เป็นไรหรอก มิน่าออกจะอึด" นาตาเลียตอบ
   เพราะเซฟิสทำให้ดาวเธอร่วงเลยต้องตัดไฟกันสักหน่อยด้วยการทำให้เขาต้องพักการลงแรงค์ไปสักพัก
   "ยังไงทั้งคู่ก็รักกันอยู่แล้วคงไม่เป็นไรหรอก" นาตาเลียยิ้ม
   "ชอบแกล้งเค้าไปทั่วนะที่รัก" เสียงทุ้มแบบกวนๆ ดังขึ้นอยู่ด้านหลังนาตาเลีย
   "เปล่าสักหน่อย" นาตาเลียตอบแบบอ้อมแอ้ม
   หมับ!
   "ว้าย! อเลสเตอร์ทำอะไรเนี่ย ปล่อยฉันลงนะ!!" นาตาเลียโวยวายเพราะถูกอเลสเตอร์อุ้มพาดไหล่
   "พาไปลงโทษ..." อเลสเตอร์ตอบเสียงระรื่นก่อนจะเดินกลับหอพักเมจโดยมีเสียงโวยวายของนาตาเลียดังไปตามทาง
   "เฮ้อ...ไปซะแล้ว" เฟนนิคพึมพำพลางยกมือขึ้นเท้าคางสายตาเหลือบไปเห็นคริกเน็คในร่างมนุษย์กำลังอุ้มมาร์จาขี่หลังไปส่งหอพักเมจ
   "เพราะนายนั้นแหละ ทำแรงจนฉันไม่มีแรงเดินกลับเลย!" มาร์จาโวยใส่คริกเน็ค
   "ขอโทษครับ..." คริกเน็คพูดคำนี้มาเกือบพันรอบแล้ว
   "ขอโทษเหรอ นายพูดคำนี้มากี่รอบแล้วฮะ!" มาร์จาทึ้งผมจุกของคริกเน็คด้วยความโมโห
   "โอ๊ย! ใจเย็นครับท่านมาร์จา" คริกเน็คว่า
   "นายต้องรับผิดชอบ!!!"
   "ครับๆ ผมทำตามที่ท่านต้องการ"
   "ดี! งั้นวันนี้นายไม่ต้องกลับหออยู่ดูแลฉันที่ห้องเลย"
   "ครับ"
   "ห้ามแอบหนีด้วย!"
   "ครับ"
   "ฉันต้องการอะไรต้องได้ตอนนั้น"
   "ครับ"
   "อาบน้ำให้ด้วย..."
   "ครับ"
   "อย่าเอาแต่ครับสิย่ะ!"
   "ก็ผมเป็นของท่านนี้ครับ" คริกเน็คตอบพร้อมรอยยิ้ม ท่านก็ต้องรับผิดชอบผมด้วย"
   "...." มาร์จาหน้าแดงแปร๊ดก่อนจะเอื้อมมือไปบีบแก้มของคริกเน็ค
   "โอ๊ยๆ เบาๆ ครับท่านมาร์จา" คริกเน็คร้อง
   "เชอะ! นายเป็นของฉันเพราะงั้นห้ามไปยุ่งกับคนอื่นเชียว"
   "ครับ นายหญิงที่รัก"
   มาร์จากอดคอคริกเน็คพลางอิงหัวแนบกับเขามุมปากคลี่ยิ้มหวานอย่างพอใจและมีความสุข
   "ว่าแต่...นายเดินดีๆ ได้มั๊ยฉันเจ็บอ่ะ" มาร์จาบอก
   "ขอโทษที่ทำรุนแรงครับ"
   "เชอะ คราวหน้าก็หัดควบคุมตัวเองบ้างสิย่ะ"
   "จะพยายามครับ"
   ก็ท่านน่ะเร้าร้อนจะผมคุมอารมณ์เหมือนสัตว์ป่าไม่ได้เลยตั้งแต่ท่านสัมผัสผมก็แทบไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว
   
  E.N.D.

.
.
.
.
.
.
Caty1317 talk
   อะแฮ่ม! คงรู้แล้วเนอะว่าคู่นี้เขาไปทำอะไรกันเนอะ ...พวกเขาไปปั๊มดาวกันมา ส่วนคู่มิน่ากะเซฟิสก็เร้าร้อนเหลือเกิน เหอๆ เหอๆ คู่นาครอทกับคริกซี่ก็เกือบทำให้เลือดสาววายพลุ่งพล่าน คู่แอนเนตเต้กับควิลเลนก็มุ้งมิ้งแบบผู้ใหญ่แกล้งเด็ก คู่วีโร่กับเซฟีร่ายังไม่ค่อยมีอะไรมากแต่ก็นะ... คู่ไอริกับบัตเบาๆ ไปก่อนเนอะ กุ๊กกิ๊กๆ ไป คู่มูราดกับอารัมก็วาบหวิวสยิวกิ้วนิดหน่อย คู่ซีเนียลกับอิลูเมียก็แบบอยากครอบครองแต่ก็ทำไม่ได้ คู่อลิซ แม็กซ์ และมาแกงก้า นี้ก็น่าสงสัยเนอะ หุหุหุ รักสามเส้า คู่เอลสุกับร็อกซี่ก็ออกแนวเด็กดื้อชอบแกล้งรุ่นพี่ประมาณนั้น คู่มารอซกะวีร่ามีนิดเดียวพอๆ กะคู่อเลสเตอร์กับนาตาเลีย และคู่ลิเลียน่ากับทูเลนคู่นี้ยังนั่งชมจันทร์ด้วยกันอยู่เลย เป็นคู่ที่แมวผีรักที่สุดและไม่กล้าทำร้ายที่สุด ยกเว้นถ้าเจอกันในเกมแม่จะตามไล่ฆ่ายันบ่อไฟเลย555+
  เอาล่ะ ตอนนี้แมวผีง่วงจัดนอนดึกตื่นเช้ามาหลายวันแล้วปวดหัว งอมจัดอยากนอนมากถึงจะอยากไปไต่แรงค์ก็เถอะแต่ไม่ไหวก็ควรนอนละนะ อีกไม่กี่วันก็จะรีแรงค์แล้ว ฮือ...ยังขึ้นไดม่อนไม่ได้สักที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #79 Blackskull19919 (@Blackskull19919) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 05:41
    ไม่ไหวแล้วออร่าสีชมพูมันกระแทกตา💓💓💓
    #79
    1
    • #79-1 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 40)
      28 ธันวาคม 2561 / 11:31
      ต้องการแว่นกันรังสีมั๊ยค่ะ //ยื่นแว่นตา
      #79-1
  2. #78 Praw (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:00

    แมวผีเราขอ แอสทริส x ซานิส หน่อยได้ไหมคะแมวผี

    เรือผีคะ555

    #78
    2
    • #78-1 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 40)
      28 ธันวาคม 2561 / 00:41
      รอได้มั๊ยตัว เพราะคิวมันยาวเหลือเกิน
      #78-1
    • #78-2 Praw (จากตอนที่ 40)
      28 ธันวาคม 2561 / 13:29
      รอได้คะ
      #78-2