Fic story rov รวมเรือผีที่ไม่ค่อยมีคนจิ้น

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,556 Views

  • 249 Comments

  • 122 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    695

    Overall
    7,556

ตอนที่ 21 : (Tulen x Liliana) นายแบดบอยสุดอันตรายปะทะยัยจิ้งจอกน้อยน่ารัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    11 พ.ย. 61



   "อร๊าย! ทูเลนหล่อจังเลย"
   "กรี๊ด! หล่อวัวตายควายล้ม"
   "ว้าย~ วันนี้ก็ดูหล่อเหมือนเดิม
   "หึ" ร่างสูงของชายหนุ่มผมขาวใบหน้าหล่อเหลาเจ้าของชื่อ ทุเรียน!!! เอ๊ย ทูเลน ...เดี๋ยวจัดการทืบยัยแมวผีซะนี้(ใจเย็นค่ะที่รักเค้าหยอกนิดเดียวเอง^3^)
   ทูเลน หนุ่มหล่อประจำโรงเรียนอายุ 18 ปี บ้านรวย หน้าตาดี กีฬาเด่น เรียนเก่ง เพอร์เฟคไปหมดทุกอย่างเป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ เป็นหนึ่งในสี่จตุรเทพ
   สี่จตุเทพหรือเรียกอีกอย่างว่า เจ้าชาย มีหนุ่มหล่อหลายบุคลิกอยู่สี่คน
   คนแรก มูราด หนุ่มหล่อมาดกวน เจ้าชู้และกระล่อนที่สุดในสี่จตุรเทพ
   คนที่สอง นาครอท หนุ่มผมยาวหน้าหวานแต่เย็นชา ไม่ค่อยสนใจใครชอบปลีกไปอยู่คนเดียว
   คนที่สาม ทูเลน หนุ่มหล่อที่เพอร์เฟคที่สุด หยิ่งยโสมองผู้หญิงเป็นเพียงแค่ของเล่น ไม่เคยคิดจริงจังกับใคร
   คนที่สี่ เอลสุ หนุ่มหล่อผู้มาใหม่มาดขรึม เป็นคนสุขุมที่สุดในสี่จตุรเทพ ไม่เจ้าชู้หรือกระล่อนเหมือนมูราดกับทูเลนแต่ก็ไม่ได้เข้าหายากเหมือนนาครอท
   ทุกๆ อย่างรอบตัวเขาดูดีไปหมดจนกระทั่ง...
  "หมอนั้นเหรอหล่อฉันว่าขี้เก๊กออกนะ"
   ขวับ!!
   ทูเลนหันไปมองเจ้าของเสียงหวานที่พูดอย่างรวดเร็ว ร่างเพรียวสูงของหญิงสาวผมเงินสวยยืนกอดอกอยู่กับผู้หญิงอีกคนผมสีทองมัดทรงทวิลเทล
   ลิเลียน่ากับบัตเตอร์ฟราย สองเจ้าหญิงของโรงเรียน
   แน่นอนว่ามีเจ้าชายจะต้องมีเจ้าหญิง เจ้าหญิงก็มีอยู่ด้วยกันสี่คนเช่นกัน
   คนแรก ไอริ สาวสวยแดนอาทิตย์อุทัยเป็นคนเรียบร้อยและน่ารัก มีแฟนอยู่แล้วคือเรียวมะ
   คนที่สอง ลิเลียน่า คนที่ได้ฉายาว่าจิ้งจอกสาว เป็นคนเงียบขรึมน่าค้นหามีรอยยิ้มที่ทรงเสน่ห์ใครเห็นก็ต้องหลงใหล
   คนที่สาม บัตเตอร์ฟราย สาวสวยนิสัยออกจะห้าวๆ แต่ก็น่ารักอดีตแฟนเก่าทูเลน
   คนที่สี่ ลินดิส สาวสวยที่มีนิสัยเงียบสุขุมเหมือนนาครอทที่เป็นพี่ชาย มักจะไม่ถูกกับโอเม็นรุ่นพี่สุดเถื่อนของโรงเรียน
   "ทำไมคนอื่นถึงมองว่าหมอนั้นหล่อ?" ลิเลียน่าถามบัตเตอร์ฟราย
   "หืม? เธออยากจะให้ฉันตอบรึไง" บัตเตอร์ฟรายว่าพลางเหลือบมองทูเลน
   "ก็ในฐานะที่เธอเป็นแฟนเก่าของหมอนั้นไงเดินเข้ามาโรงเรียนทั้งทีก็เจอแต่ ทูเลนค่ะ ทูเลนขา หล่อจังเลยจนฉันจะอ้วกแล้วเนี่ย" ลิเลียน่าว่า
   "เธอไปมีเรื่องอะไรกับทูเลนมาเหรอ?" บัตเตอร์ฟรายถามเพราะเธอพึ่งเคยเห็นลิเลียน่าหัวเสียเป็นครั้งแรก
   "ก้อ...."
   "หงุดหงิดที่ฉันมีคะแนนโหวตมากกว่าเธอสินะ"
   สองสาวหันไปมองคนที่มาพูดแทรกลิเลียน่าคิ้วกระตุกทันทีที่เจอเข้ากับทูเลน
   "ว่าไงบัตเตอร์ฟรายสบายดีนะ^^" ทูเลนยิ้มทักทายบัตเตอร์ฟรายโดยเมินลิเลียน่าไปอย่างสิ้นเชิง
   "อื้ม สบายดีแล้วนายล่ะเป็นไงบ้าง" บัตเตอร์ฟรายทักกลับด้วยท่าทางปกติ
   "สบายดี สบายดีมาก แถมวันนี้ก็มีความสุขมากที่ถูกโหวตชนะคนแถวนี้^^" เขาพูดพลางปรายตามองลิเลียน่าที่ตีหน้านิ่ง
   "โหวต โหวตอะไรเหรอ?" บัตเตอร์ฟรายถามด้วยความอยากรู้
    "ไม่รู้สิ ถามเพื่อนเธอเอาแล้วกัน" ทูเลนโบกมือลาก่อนจะเดินขึ้นอาคารเรียน บัตเตอร์ฟรายจึงเบนสายตามาทางลิเลียน่า
   "บอกมานะลิเลียน่า-0-" เธอหันมาคาดคั้นกับลิเลียน่า
   "เฮ้อ..." ลิเลียน่าถอนหายใจก่อนจะตอบ "เธอไม่ได้เข้าไปดูบอร์ดของโรงเรียนเหรอ?"
   "บอร์ด?"
   "เมื่อวานอยู่ๆ ก็มีคนเอาฉันกับทูเลนไปVsกันนะสิ"
   "แล้วไงต่อ*_*"
   "ก็จะยังไงล่ะฉันแพ้หมอนั้นคะแนนเดียวอ่ะ>0<++"
   "ฮะๆ ดูเธอจะหงุดหงิดมากเลยนะ อย่าคิดมากมันก็แค่การโหวตเล่นๆ ของแฟนคลับน่ะ^^" บัตเตอร์ฟรายปลอบ
   "แต่ฉันก็รู้สึกหมั่นไส้หมอนั้นอยู่ดีนั้นแหละ-_-" ลิเลียน่าบอก
   "น่าๆ ถึงหมอนั้นจะนิสัยเสียแต่ก็มีมุมดีๆ อยู่นะ^^"
   "เธอก็พูดได้สิ เฮอะ!"
   "ป่ะๆ ขึ้นห้องเรียนกันเถอะ^^"
   "อื้ม..."
   ลิเลียน่ากับบัตเตอร์ฟรายเดินเคียงข้างกันขึ้นอาคารเรียนขณะที่ทั้งสองกำลังเลี้ยวขึ้นไปอีกชั้นหนึ่งก็ชนเข้ากับร่างสูงของมูราด
   "หิว...ข้าว...."
   ฟุ่บ!
   ตุ้บ!
   "อ้าวเฮ้ย! อย่าเซมาทับฉันสิย่ะ" บัตเตอร์ฟรายร้องขณะที่ล้มลงไปนั่งที่พื้นโดยมีร่างของมูราดทับอยู่
   "ไหวมั๊ยบัต" ลิเลียน่ารีบเข้าไปช่วยพยุงมูราดออกจากบัตเตอร์ฟราย อาคารเรียนช่วงเช้ายังไม่ค่อยมีคนขึ้นมาเท่าไหร่สองสาวจึงไม่มีผู้ช่วย
   "เอาไงดีล่ะ?" บัตเตอร์ฟรายถามลิเลียน่าขณะจับแขนมูราดขึ้นคล้องคอเธอแล้วพยุงขึ้น
   "พาไปห้องพยาบาลก่อนแล้วกันเดี๋ยวฉันไปตามเพื่อนของเขามา" ลิเลียน่าบอก
   บัตเตอร์ฟรายพยักหน้าก่อนจะพามูราดไปลิเลียน่าจึงแยกไปห้องของมูราดเมื่อมาถึงเธอก็ชะงักเพราะมันเป็นห้องเรียนที่ทูเลนเรียนอยู่ด้วบ เธอยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าห้อง
   เอาไงดีจะเข้าไปดีมั๊ยนะ
   ขณะที่เธอกำลังสองจิตสองใจอยู่ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง
   "จะยืนขวางอีกนานมั๊ยไม่เข้าก็หลบไป" ทูเลนพูดเสียงเย็นชาพร้อมกับดันตัวลิเลียน่าออก
   "ผู้ชายอะไรไร้มารยาทที่สุด" ลิเลียน่าว่า
   ขวับ!
   "เมื่อกี้เธอว่าไงนะ?" ทูเลนหันมาถามเสียงเย็นยะเยือก
   ลิเลียน่ายกแขนขึ้นกอดอกพร้อมเชิดหน้า "ผู้ชายไร้มารยาท"
   "เธอ..."
   "ดีแต่หน้าตาแต่นิสัยแย่ที่สุด ไร้มารยาท ไม่เป็นสุภาพบุรุษ น่าเกลียดที่สุดเลย!" พูดจบลิเลียน่าก็สะบัดตัวจะเดินหนีทูเลน
   หมับ!
   "!?"
   "เธอคิดว่าด่าฉันฉอดๆ แล้วจะเดินหนีไปง่ายๆเหรอคุณจิ้งจอก..." ทูเลนพูดเสียงต่ำพร้อมกับดันตัวลิเลียน่าเข้าไปในห้องปิดประตูล็อคกลอนเสร็จสรรพ
   "นายจะทำอะไรน่ะ หลบไปนะ" ลิเลียน่าพยายามจะเข้าไปเปิดประตูแต่โดนทูเลนขวางไว้พอมารู้ตัวอีกทีเธอก็โดนกดลงกับโต๊ะเรียนซะแล้ว
   "มาดูหน่อยสิว่าจิ้งจอกอย่างเธอจะปากเก่งได้สักแค่ไหน" พูดจบทูเลนก็โน้มหน้าลงจูบบดขยี้ริมฝีปากของลิเลียน่า เธอไหวตัวทันเม้มปิดปากสนิทไม่ให้ทูเลนรุกล้ำได้แต่เขาเองก็ไม่ยอมง่ายๆ แลบลิ้นริมฝีปากเรียวสวยของลิเลียน่าก่อนจะกัดเพื่อให้เธอเจ็บจนเผลอเปิดปากซึ่งลิเลียน่าก็พยายามอดทนอย่างเต็มที่
   ทูเลนยอมผละออกจากลิเลียน่าครู่หนึ่งเขาจ้องมองใบหน้าที่แดงก่ำของลิเลียน่าก่อนจะจู่โจมเธออีกครั้งบดขยี้ริมฝีปากนั้นรุนแรงกว่าเดิมขบกัดจนรับรู้ถึงรสชาติเค็มปร่าของเลือดมือข้างหนึ่งตรึงข้อมือของลิเลียน่าไว้ส่วนอีกมืออีกข้างลูบไล้ส่วนเว้าโค้งของเธอ
   "อ๊ะ!?" ลิเลียน่าสะดุ้งเผลอเผยอริมฝีปากทูเลนจึงรีบฉวยโอกาสนั้นสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากนุ่มตวัดลิ้นเรียวไปทั่วกระพุ้งแก้มกวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็กดูดกลืนความหวานล้ำจนได้ยินเสียงจ๊วบจ๊าบ เขาจูบซ้ำๆ ย้ำๆ อย่างนั้นอยู่นานจนลิเลียน่าอ่อนแรงเขาจึงผละออกอย่างอ้อยอิ่งมีน้ำใสยืดติดไปด้วยหลุบสายตามองริมฝีปากที่บวมเจ่อของลิเลียน่าอย่างพอใจ
   "แฮ่กๆ แฮ่กๆ แฮ่กๆ " ลิเลียน่าหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดอย่างรวดเร็วใบหน้าของเธอแดงก่ำราวกับเป็นไข้
   "ก็ไม่เห็นจะเก่งเท่าไหร่เลยนิ" ทูเลนว่าขณะคร่อมตัวลิเลียน่าไว้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเธอไว้
    "เอ้า ยิ้มหน่อย^^~"
   "ฮึ่ม!" ลิเลียน่ากัดฟันแน่นเธอรวบแรงผลักทูเลนออกและ...
   เพี๊ยะ!!
   ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงของฝ่ามือเรียวสวยมีรอยปื้นแดงเป็นรูปมือปรากฏบนแก้มเขา
   "หยาบคายที่สุด!!" พูดจบลิเลียน่าก็รีบผลักเขาออกแล้วเปิดประตูวิ่งออกไป
   ทูเลนมองตามร่างบางพลางยกมือขึ้นจับคางมุมปากยกยิ้มราวกับเจอของเล่นที่ถูกใจเลื่อนดูรูปถ่ายในโทรศัพท์
    "เธอหนีฉันไม่รอดหรอกลิเลียน่า"
   ลิเลียน่าเกือบลืมไปแล้วว่าขึ้นมาที่ห้องK ทำไมถ้าไม่เจอกับอารัม ลูกพี่ลูกน้องของมูราดซะก่อน
   "อ้าว ลิเลียน่ามาพอดีเลยเธอเห็นมูราดมั๊ย?" อารัมถามในมือถือข้าวกล่องมาด้วย
   "มูราด เอ่อ อยู่ที่ห้องพยาบาลน่ะ" ลิเลียน่าตอบ
   "อ้อ ขอบใจว่าแต่ปากเธอไปโดนอะไรมาน่ะบวมเชียว" อารัมถามลิเลียน่ารีบยกมือขึ้นปิดไว้ทันที
   "ไปกินของเผ็ดมาน่ะ" เธอโกหกแล้วรีบเดินออกมาทันที
   เย็นวันนั้นลิเลียน่าเลือกเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าที่ไม่ค่อยมีคนขึ้นไป เธอทรุดตัวนั่งลงแล้วปล่อยน้ำตาที่พยายามกลั้นมาตั้งนานร้องไห้เอาความอัดอั้นทั้งวันระบายออกไป นั้นเป็นครั้งแรกที่เธอร้องไห้หนักที่สุดที่เคยร้องมา
   "ฮึกๆ เกลียดหมอนั้นที่สุดเลย ฮือๆ "
   กี่ครั้งกันที่เธอโดนทูเลนกดขี่แต่เธอก็พยายามเข้มแข็งไว้เสมอ ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องกีฬา เธอก็มักถูกเอาไปเปรียบเทียบกับเขาเสมอ ถึงเธอจะพยายามไม่สนใจแต่พอนานวันเข้ามันกลับตกตะกอนฝังอยู่ในใจและครั้งนี้มันล้ำเส้นเกินไป
   "หืม ใครมาร้องไห้อยู่นี้น่ะ" 
   ลิเลียน่ารีบเช็ดน้ำตาแล้วหันไปมองก็เจอกับคนที่เธอไม่อยากเจอที่สุด คนที่เธอพึ่งด่าว่า 'เกลียด' ไปเมื่อกี้ เมื่อได้สติเธอจึงรีบลุกเดินออกไปทันที
   "โหว ไม่คิดว่าจะมาเจอภาพของจิ้งจอกขี้แงนะเนี่ย" ทูเลนพูดขึ้นขณะที่ลิเลียน่าเดินสวนออกไป
   กึก
   ลิเลียน่าหยุดเดินไม่หันไปมองทูเลน "คงสะใจนายล่ะสิ"
   "อื้มม์ ก็ไม่นะ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนิ" ทูเลนจับคางพร้อมยิ้มมุมปาก "แต่เห็นภาพเธอแบบนี้ก็ถือว่าเป็นอะไรที่ไม่เลวเลยทีเดียว"
   "นั้นสินะ...ฮะๆ ฮะๆ ฉันนี้มันบ้าจริงๆ " ลิเลียน่าเค้นเสียงหัวเราะแห้งก่อนจะเดินลงจากดาดฟ้าไป
   "...." ทูเลนหันไปมองตามร่างบางจนลับสายตา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดภาพพักหน้าจอเป็นรูปของลิเลียน่าที่เขาพึ่งถ่ายเมื่อเช้า
   "เป็นของเล่นที่บอบบางชะมัด"

   วันต่อมา
   "โหว อะไรเนี่ยลิเลียน่าทำสีผมมาเหรอ?" คริกซี่ถามขึ้น
   "อื้ม^^" ลิเลียน่ายิ้ม เธอย้อมผมเป็นสีดำจากสาวสวยมากเสน่ห์กลายเป็นสาวสวยที่สง่างามมาดคุณหญิง
   บัตเตอร์ฟรายชูนิ้วโป้งให้ขณะที่ปากคาบขนมปัง "สง่างามมากท่านหญิง"
   "กรี๊ด~ มูราดมาห้องเราล่ะ"
   สามสาวหันไปมองทางประตูห้องทันทีและพวกเธอก็เจอกับต้นเหตุของเสียงกรี๊ดนั้นก็คือมูราด
   "ขอโทษนะ บัตเตอร์ฟรายอยู่รึเปล่า?" มูราดถาม
   "เอ๊ มาหาเจ้าหญิงล่ะ" หนึ่งในสาวๆ ที่ล้อมเขาพูดขึ้น
   "บัตเตอร์ฟรายอยู่ในห้องนั้นแหละค่ะ" สาวน่ารักอีกคนบอก
   "โอเค ขอบใจมากนะ^^" มูราดส่งยิ้มหวานให้สาวๆ ถึงกับล้มลงนั่งกับพื้นยกมือขึ้นกุมหน้าอกข้างซ้าย
   มูราดเดินตรงไปหาบัตเตอร์ฟรายที่กำลังนั่งกินขนมปังอยู่กับลิเลียน่าและคริกซี่
   "บัต..." เขาเรียก
   "มีธุระไรอ่ะ?" เธอถามพลางเคี้ยวขนมปังแก้มป่อง
   "อะ ฉันเอาขนมปังมาคืน" มูราดยื่นขนมปังไส้ถั่วแดงให้บัตเตอร์ฟราย
   "ขอบคุณแต่เก็บไว้เถอะฉันกินจะอิ่มแล้ว"  เธอเมินขนมปังในมือมูราด
   "งั้นก็ช่วยรับไว้เถอะถือว่าใช้คืนของเธอเมื่อวาน" มูราดวางขนมปังไว้บนโต๊ะ
   "ไม่เป็นไร อีกอย่างฉันแพ้ถั่วแดงน่ะ^^" บัตเตอร์ฟรายดันขนมปังคืนมูราดและส่งยิ้มให้
   "งั้นทำยังไงฉันถึงจะชดใช้เธอได้ล่ะ"
   "อื้ม...." บัตเตอร์ฟรายครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ "เลี้ยงหนังพวกฉันวันเสาร์นี้ โอเคนะ^^"
   "โอเค ได้เลย" มูราดยิ้ม
   "เยี่ยม^^" บัตเตอร์ฟรายยิ้มตอบ
   "งั้นฉันกลับห้องเรียนก่อนล่ะ ชั่วโมงที่สามเจอกัน^^/"
   "ชั่วโมงที่สาม?" บัตเตอร์ฟรายหันไปมองลิเลียน่ากับคริกซี่
   "ชั่วโมงที่สามเรามีเรียนพละกับห้องK น่ะ" คริกซี่ตอบ
   "อ้อ น่าสนุกแหะ^^" บัตเตอร์ฟรายพูดเสียงระรื่นแตกต่างจากลิเลียน่าที่ไม่มีท่าทีดีใจเลยสักนิด
   ทำไมยิ่งเกลียดยิ่งได้เจอนะ...
   และแล้วก็ถึงคาบเรียนที่สาม นักเรียนห้องQ พากันเดินไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดพละแล้วเดินไปที่โรงยิมเจอกับนักเรียนห้องK
   "เอาล่ะ นักเรียนมากันครบแล้วใช่มั๊ย" อาจารย์มอทอสพูดขึ้นขณะที่มือหมุนลูกเทนนิสในมือเล่น
   "เทอมที่แล้วเราเรียนพื้นฐานของเทนนิสไปแล้วเทอมนี้เราจะเล่นจริงโดยอาจารย์จะให้พวกเธอจับคู่แล้วแข่งกัน คู่ไหนที่ได้แต้มเยอะสุดก็ถือว่าเกรดสี่ไป เอ้า จับคู่ได้" สิ้นเสียงของอาจารย์เหล่านักเรียนก็เริ่มหันหน้าเข้าหาเพื่อนของตัวเองทันที
   "เฮ้ หมูราดข้าวนายมีคู่ยัง?" อารัมถาม
   "มีแล้วเจ๊^^" พูดจบมูราดก็พุ่งตรงไปหาบัตเตอร์ฟราย
   "อ้าว ไอ้บ้านี้แล้วฉันจะคู่กับใครล่ะเนี่ย" อารัมบ่น
   "มาคู่กับฉันมั๊ยล่ะ?" อาดูอินชวนขณะเดาะลูกเทนนิสเล่น
   "นายยังไม่มีคู่เหรอ?" อารัมถาม
   "ถ้ามีฉันจะชวนเธอเหรอ?" อาดูอินย้อน
   "งั้นนายคู่กับฉัน^^" อารัมยิ้ม
   มูราดพุ่งตัวผ่านสาวและหนุ่มๆ ที่พากันไปชวนบัตเตอร์ฟรายมาเป็นคู่ เขาเข้าไปดึงตัวบัตเตอร์ฟรายออกมาจากกลุ่มเพื่อนๆ ที่รุมเธอ
   "ฟู่~ เกือบเป็นลมแน่ะ ขอบคุณนะ^^" บัตเตอร์ฟรายยิ้มให้
   "อื้ม ว่าแต่เธอมีคู่รึยังล่ะสนใจมาคู่กับฉันมั๊ย~" มูราดพูดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
   "คู่สอบเทนนิส นายอย่าได้คิดไกลเชียว" บัตเตอร์ฟรายว่า
   "คร้าบๆ ว่าแต่เธอมาคู่กับฉันมั๊ยล่ะ?" มูราดชวนพร้อทยื่นมือไปตรงหน้าเธอ
   "เอาสิ^^" บัตเตอร์ฟรายยิ้มสนุกก่อนจะยื่นมือไปจับมือมูราด
   ลิเลียน่าเดินแยกออกมานั่งคนเดียวพลางมองดูว่าใครยังไม่มีคู่จู่ๆ ก็มีลูกเทนนิสพุ่งมาทางเธออย่างรวดเร็ว
   ฟิ้ว
   ขวับ!
   ปัง!
   ลิเลียน่าหยิบไม้เทนนิสหวดลูกเทนนิสออกไปอย่างรวดเร็วก่อนจะหันไปมองคนที่หวดลูกเทนนิสมาใส่เธอตาขวาง
   "ว้าว ฝีมือไม่เลวเธอมาคู่กับฉันซะ" ทูเลนพูดขึ้น
   "ขอปฎิเสธ" ลิเลียน่าหันหลังเดินหนีทูเลนแต่เขาไวกว่าเขามาประชิดตัวเธอพร้อมถือวิสาสะกอดเธอจากด้านหลังโชว์รูปในโทรศัพท์
   "ถ่ายได้อารมณ์ดีใช่มั๊ย?" ทูเลนกระซิบข้างหูลิเลียน่าพร้อมสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอ
   "อึก! นายมันเลว" ลิเลียน่าเค้นเสียงว่าเขา
   "ขอบคุณที่ชม ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันปล่อยภาพพวกนี้หลุดออกไปก็มาคู่กับฉันซะ" ทูเลนบังคับ
   "อุ๊บ!" ลิเลียน่าหัวเราะก่อนจะเอามือทูเลนออก "อยากจะทำอะไรก็เรื่องของนายฉันไม่สน"
   ลิเลียน่าผละออกจากทูเลนเดินไปหาม้านั่งอีกตัว พลางกวาดสายตามองหาคนที่ยังไม่มีคู่
   "ที่เธอไม่กล้าคู่กับฉันเพราะเธอมันกระจอกสินะ" ทูเลนพูดพร้อมกอดอก
    ลิเลียน่ายังคงไม่สนใจเธอเดาะลูกเทนนิสเล่นตอนนั้นเองที่วูคองเดินไปหาจะขอเธอเป็นคู่
   "เธอมันอ่อนแอ!!!" ทูเลนตะโกนขึ้น
   ขวับ!
   ปัง!!!
   ทุกคนต่างหันไปมองต้นเสียงกันเป็นตาเดียว ทูเลนมองลูกเทนนิสที่พุ่งเฉียดหน้าเขาไปอัดที่ผนังของโรงยิมก่อนจะหันมองลิเลียน่าด้วยรอยยิ้ม
   "เธอตกลงแล้วใช่มั๊ย" เขาถามเสียงระรื่น
   "ใช่..." ลิเลียน่าตอบเสียงเรียบพร้อมยกไม้เทนนิสชี้ไปที่ทูเลน "เตรียมตัวรับให้ดีล่ะ!"
   "หึ ต้องอย่างนี้สิถึงจะสนุก^_^"
   "ว้า ทุกคนมีคู่กันหมดเลย" คริกซี่พูดขึ้นเพราะเธอไม่เก่งกีฬาเลยไม่มีใครอยากคู่ด้วย
   หมับ!
   "!?" คริกซี่มองคนที่มาคว้ามือเธอด้วยความตกใจ
   "เธอมาคู่กับฉัน" นาครอทบอกเสียงเรียบพร้อมกับจูงคริกซี่ไปอีกทาง
   "แต่ฉันไม่เก่งนะฉันกลัวนายจะสอบตกเพราะฉัน" คริกซี่บอกเสียงเบา
    "เดี๋ยวสอน..." นาครอทบอก
   "เอ๊ะ! จริงเหรอ?" คริกซี่เงยหน้ามองนาครอท
   "อืม..." เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะอ้อมไปจับมือคริกซี่จากด้านหลัง"มาเริ่มกันที่ท่าเตรียม"
   "อะ...อื้ม" คริกซี่หน้าแดงแปร๊ดเพราะนาครอทอยู่ใกล้เธอมาก
   "กางขาออกเล็กน้อย เหยียดตัวตรง มือจับไม้เทนนิสให้พอดีแกว่งไปมาสายตามองตรงไปข้างหน้าอย่าวอกแวก" นาครอทบอกน้ำเสียงอ่อนโยน
   "อะ...อื้ม" คริกซี่ขานรับขณะที่ทำตามที่นาครอทบอก เสียงของเขาลอยอยู่เหนือหัวเธอตัวก็ใกล้เกินไปจนเธอได้กลิ่นน้ำหอมจากเขา
   นาครอทก้มลงมองคริกซี่ที่ก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าที่แดงจัดแดงจนมาถึงใบหูเล็กของเธอเขาคลี่ยิ้มก่อนจะโน้มหน้าลงไปกระซิบบอกเสียงแผ่ว
   "มีสมาธิหน่อยสิ..." เขาบอกพร้อมแกล้งเป่าลมหายใจใส่หูเธอ
   "อื้ม!" คริกซี่สะดุ้งเธอพยายามจะตั้งสามาธิแต่มันยากเหลือเกิน
   และการสอบเก็บคะแนนคาบแรกของวิชาพละก็ผ่านไปได้ด้วยดีโดย
   คู่นาครอทกับคริกซี่ได้ 15 คะแนน
   คู่มูราดกับบัตเตอร์ฟรายได้ 25 คะแนน
   คู่อาดูอินกับอารัมได้ 23 คะแนน
   คู่ทูเลนกับลิเลียน่าได้ 30 คะแนน
   "ขะ...ขอโทษนะนาครอท(._.)" คริกซี่ก้มหน้าลงด้วความรู้สึกผิด
   "อืม ตั้งแต่วันนี้ตอนเย็นเธอต้องมาซ้อมกับฉันแล้วล่ะ" นาครอทบอก "ห้ามหนีด้วย-_-"
   "อะ...ได้เลย^^;" คริกซี่ตอบ
   "เธอทำลูกตกพื้นเยอะกว่าฉันเพราะงั้นคนแพ้ต้องทำตามคำสั่งคนชนะหนึ่งวัน^^" ทูเลนยิ้ม
   "เฮ้อ...ตามใจนายเลย" ลิเลียน่าถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ เพราะออกแรงกับการตีเทนนิสมากไปหน่อยเธอเลยหิวน้ำหนักมาก
   "เอาเป็นเสาร์นี้ดีกว่า หึหึหึหึ"
   แวบหนึ่งลิเลียน่ารู้สึกขนลุกซู่กับรอยยิ้มของทูเลน หวังว่าเขาจะไม่ให้เธอทำอะไรแปลกๆ หรอกนะ
   และก็ถึงวันเสาร์
   บัตเตอร์ฟราย ลิเลียน่า คริกซี่ ลินดิส นาครอท มูราด ทูเลน เซฟิสและมิน่ามารวมกันที่หน้าโรงหนัง
   "ว่าไงบัตเธอจะดูเรื่องไหน?" มูราดถาม
   "ว่าไงสาวๆ อยากดูเรื่องไนกัน?" บัตเตอร์ฟรายหันไปถามเพื่อน
   ทุกคนชี้ไปที่หนังผีสุดสยอง "เอาเรื่องนี้" สาวๆ พูดพร้อมกัน
   "ตกลงเอาเรื่องนี้แหละ^^" บัตเตอร์ฟรายหันไปยิ้มให้มูราดที่เริ่มหน้าซีด
   "อะ...เอาจริงดิ" มูราดถาม
   "อื้ม!!!" สาวๆ ย้ำ
   "ตะ...ตกลง...กะ...ก็ได้^^;;" มูราดเดินไปซื้อตั๋วหนังมาแจกให้ทุกคนพร้อมกับเป็นคนจ่ายค่าป๊อบคอนกับแป๊บซี่ให้อีก
   "ว่าแต่พี่ลิเลียน่ากับพี่ทูเลนหายไปไหนอ่ะค่ะ" ลินดิสถาม
   "เออ จริงด้วยหายไปไหนอ่ะ" มูราดกวาดตามองหาทั้งสองคนแต่ไม่เจอ
   "คงไปเข้าห้องน้ำล่ะมั้ง" คริกซี่ตอบ
   "อีก 15  นาทีหนังก็จะฉายแล้วน้า-0-" มิน่าพูดพร้อมเคี้ยวขนมในมือ
   "โอ๊ะ! มานู่นแล้ว" บัตเตอร์ฟรายชี้บอกและก็ต้องตกใจเมื่อเห็นลิเลียน่าที่เดินหน้าบึ้งมาแต่ไกล
   "!?" ทุกคนพากันตกตะลึงที่ลิเลียน่าเปลี่ยนชุดมาใส่ชุดเมดคาเฟ่สุดน่ารัก
   "ทำไมเธอถึงอยู่ในชุดนี้ล่ะ?" บัตเตอร์ฟรายถาม
   "เพราะหมอนั้น..." ลิเลียน่าปรายตาไปที่ทูเลนซึ่งเดินล้วงกระเป๋าสบายใจเฉิบตามมา
   "ห๊า ได้ไงอ่ะ"
   "ตอนสอบวิชาพละวันแรกฉันทำแต้มน้อยกว่าหมอนั้นเลยต้องทำตามคำสั่งหนึ่งวัน-_-" เธอตอบหน้านิ่ง
   "อ้อออออออ" ทุกคนลากเสียงยาวพร้อมกับหันไปมองทูเลนเป็นตาเดียว
   นายมันร้าย
   "...."
   "งั้นเข้าไปในโรงหนังกันดีกว่าถึงเวลาแล้ว" บัตเตอร์ฟรายบอกพร้อมกับเดินนำเข้าไปในโรงหนัง
   "อ่า" มูราดเดินตามไปอย่างหวาดๆ
   ลิเลียน่าเดินเข้าไปโดยไม่สนใจทูเลน คริกซี่ตามไปติดๆ แล้วทุกคนก็ทยอยกันเข้าไปเลือกที่นั่งกันเรียบร้อย
   หนังเริ่มฉายบัตเตอร์ฟราย ลิเลียน่า มิน่า นั่งดูด้วยท่าทางสบายๆ ต่างจากมูราด คริกซี่ และทูเลนที่เริ่มหน้าซีดลงเรื่อยๆ ยิ่งใส่แว่นสามมิติยิ่งสยองกว่าเดิม
   "กรี๊ดดดดด ช่วยด้วยยยยยยยย"
   "แฮร่!!!!"
   ฉั๊วะ!
   ผู้ชายชื่อขวานง้างขึ้นฟันหัวของผู้หญิงจนขาดกระเด็นเลือดสาดกระจายไปทั่ว
   "อ๊าก!!!!!!" มูราดร้องลั่นพร้อมกับคว้าตัวบัตเตอร์ฟรายมากอด
   "อื้อ ฉากนี้ได้อ่ะสุดยอด" บัตเตอร์ฟรายชมอย่างสนุก "ว่าแต่นายกลัวผีเหรอเนี่ย"
   "กลัวผี กลัวแมงมุมด้วย อื้อ" มูราดตอบสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
   "เหะเห~ ^^" บัตเตอร์ฟรายยิ้มเจ้าเล่ห์
   "ฮือ น่ากลัว" คริกซี่คว้านหาอะไรข้างไว้เกาะเมื่อมือไปโดนแขนนาครอทเข้าเธอก็เข้าไปกอดแน่น
   "เลือกดูหนังสยองแต่ดันกลัวเอง" นาครอทพึมพำพลางเหลือบมองคริกซี่ที่เกาะแขนเขาแน่นเป็นปลิง
   "ฉันไม่ได้เลือกสักหน่อย ฮือ" คริกซี่แย้ง
   "ลินเปล่ากลัวนะค่ะ" ลินดิสบอกพลางเหลือบมองคริกซี่ที่เกาะแขนพี่ชายเธอแน่นแต่นาครอทก็ไม่ได้จะแกะออกเลย
   "เอ รึพี่นาครอทจะชอบให้คนแถวนี้กลัว^^"
   "อื้อ" นาครอทขานรับหน้าเรียบนิ่ง
   ตอบได้หน้านิ่งมากค่ะพี่ชาย^^;
   "อย่า...หนี...น้าาาา"
   "อ๊ากกกกก!!!"
   มูราดรวมทั้งคนอื่นในโรงร้องลั่นเพราะเป็นฉากที่ผีสาวจอมอาฆาตคลานไปตามพื้นด้วยร่างกายที่สยดสยอง
   "....."
   หมับ!!
   "??" ลิเลียน่าหันไปมองเจ้าของมือที่จับมือเธอแน่น ทูเลนนั่งดูหนังผีโดยที่ไม่กลัวหากแต่มือ....กุมมือลิเลียน่าแน่น
   "อะไรของหมอนี้?" ลิเลียน่าพึมพำเธอยังไม่รู้ว่าทูเลนช็อคไปแล้วตั้งแต่ฉากแรกแล้ว
   เมื่อหนังจบทูเลนได้สติรีบดึงมือลิเลียน่าออกจากโรงหนังเป็นคู่แรกตามมาด้วยมูราดและบัตเตอร์ฟรายแล้วคนอื่นก็ทยอยตามออกมา
   "นายดูรีบจังนะ" ลิเลียน่าพูดขึ้นพร้อมแกะมือทูเลนออก
   "ฉันหิวน้ำ..." เขาโกหกหน้าตาย
   "น้ำแป๊บซี่ก็มี-_-" ลิเลียน่าเริ่มจับสังเกตุได้ก่อนที่เธอจะยิ้มมุมปาก "หรือว่านายกลัวผี"
   เฮือก!
   ทูเลนสะดุ้งลิเลียน่าจึงรู้ทันทีว่าทูเลนนั้นเป็นกลัวผีเอามากๆ
   "ฉันไม่ได้กลัวผีสักหน่อย ฉันสบายมาก" ทูเลนบอกน้ำเสียงร่าเริง
   "เหรอ ว่าแต่นายชอบฉากไหนของหนังเมื่อกี้ล่ะ ฉันชอบฉากที่ผู้หญิงโดนฟันคอแล้วโดนทรมานร่างกายต่อ แล้วก็ฉากที่เธอกลายเป็นผีอาฆาตมาตามหาหัวคืนได้อารมณ์สุดๆ " ลิเลียน่าพูดพร้อมยิ้มอย่างสนุก
   "ฉัน...ชอบทุกฉากนั้นแหละ-^-;;" ทูเลนเบือนหน้าไปอีกทาง
   "อ้อเหรอ" เธอลากเสียงยียวนกวนประสาท
   "เธออย่าได้ใจให้มันมากนักนะ วันนี้ทั้งวันเธอต้องเป็นทาสฉันจำได้รึเปล่า-_-" ทูเลนพูดเสียงเข้มยกแขนขึ้นกอดอก
   "ก็เลยให้ฉันใส่ชุดเมดว่างั้น-_-" ลิเลียน่ามองชุดเมดที่กระโปรงสั้นเหนือเข่า
   "ใช่!" ทูเลนตอบ
   "อืม...." ลิเลียน่าครางพร้อมกับถอนหายใจอย่างเซ็งเพราะกระโปรงนี้สั้นเกินไป
   "หนังเรื่องเมื่อกี้สนุกมากเลยเนอะ^^" ลินดิสพูดขึ้น
   "ใช่ สนุกมากเลยไว้คราวหน้ามาดูใหม่ดีกว่า^^" คริกซี่เสริม
   "เมื่อกี้เธอยังร้องกรี๊ดๆ ในโรงอยู่ไม่ใช่รึไง-_-" นาครอทว่า
   "ก็..." คริกซี่อึกอักพลันก็หน้าแดงเมื่อนึกถึงตอนที่เธอไปเกาะแขนนาครอท
   "ฉันไปซื้อโปรสการ์ดของหนังไว้ดีกว่า" คริกซี่รีบเฉไฉไปหาโปรสการ์ดของหนังทันที
   "หึ" นาครอทหัวเราะในลำคอก่อนจะเดินตามคริกซี่ไป
   "อ้าว พี่ชายทิ้งน้องได้ไงอ่า-0-" ลินดิสโวยก่อนจะโดนมิน่าลากไปดูขนมใกล้ๆ โรงหนัง
   มูราดนั่งพิงบัตเตอร์ฟรายอย่างหมดสภาพของหนุ่มหล่อจอมเจ้าชู้
   "ไหวป่ะเนี่ย?" บัตเตอร์ฟรายถาม
   "ไม่ไหว..." เขาตอบเสียงอ่อย
   "ไถ่ๆ อะไรกันฉันพึ่งเคยเห็นนายหมดสภาพหนุ่มหล่อก็คราวนี้แหละ ต้องถ่ายรูปไว้แล้ว^^" บัตเตอร์ฟรายไม่พูดเปล่าเธอหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปไว้ทันที
   "เฮ้ๆ อย่าถ่ายนะ" มูราดรีบเอามือบังหน้าตัวเองไว้
   "ฮิๆ ถ่ายไว้ได้แล้วล่ะ^_^~" เธอยิ้มโชว์รูปที่พึ่งถ่ายให้นาครอทดู
   "เอามานี้เลยนะยัยเนยบิน!-0-" มูราดพยายามยื้อแย่งโทรศัพท์จากบัตเตอร์ฟราย
   "แบร่~ ไม่ให้หรอก5555+" เธอวิ่งหนีมูราดอย่างสนุก
   กลับมาทางด้านลิเลียน่า เธอถูกทูเลนลากไปซื้อของด้วยเขาจะถามลิเลียน่าและซื้อทุกอย่างที่เธอตอบว่าเหมาะยกตัวอย่างเช่น...
   ร้านเสื้อ
   "เธอว่าเสื้อตัวนี้ดูเหมาะกับฉันม่ะ?" ทูเลนถามพร้อมกับหยิบเสื้อโค้ทมาลองสวม
   "อื้ม ก็ดูเหมาะดี" ลิเลียน่าตอบ
   "งั้นเอาเสื้อตัวนี้" ทูเลนเอาเสื้อให้พนักงานใส่ถุงจ่ายเงินแล้วให้ลิเลียน่าถือ
   ร้านหมวก
   "เธอว่าหมวกนี้เหมาะกับฉันมั๊ย" เขาถามลิเลียน่าขณะหยิบหมวกแก๊บสีดำมาสวม
   "อื้ม ก็เหมาะดี" ลิเลียน่าตอบเหมือนเดิม
   และทูเลนก็ซื้ออีกแล้วยื่นของมาให้ลิเลียน่าถือโดยไม่สนใจสายตาคนอื่นที่มองมาที่เขา
   "ลิเลียน่าเธอมานี้สิ" เขาเรียก
   "อะไรอีกล่ะ?" ลิเลียน่าเดินไปหาเขาอย่างเหนื่อยๆ
   หมับ!
   "หือ?" ลิเลียน่ายกมือขึ้นลูบหัวที่ตอนนี้มีที่คาดผมหูแมวสวมอยู่
   "ไหนลองร้องเหมียวสิ" ทูเลนบอก
   "ห๊า!?" ลิเลียน่ามองหน้าทูเลนอย่างหงุดหงิด
   "ร้องเหมียว-_-" เขาย้ำเสียงเข้ม
   "จะบ้าเหรอ!" ลิเลียน่าว่าพร้อมกับถอดที่คาดผมใส่หัวทูเลนแทน
   "นี้เป็นคำสั่ง!" ทูเลนพูดเสียงเย็นเขาถอดที่ผมใส่กลับที่หัวลิเลียน่า
   "ไม่!"
   "...ไม่อย่างนั้นฉันจะจูบเธอตรงนี้แหละ"
   "ห๊า!? อุ๊บ!!"
   ลิเลียน่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่ทูเลนจู่โจมจูบเธอโดยไม่ทันตั้งตัวแถมยังสอดลิ้นเข้าไปกวาดทั่วโพรงปากเธออีกไม่สนใจสายตาของคนรอบๆ ตัวที่มองมาที่พวกเธอเป็นตาเดียวบางคนก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปไว้ ลิเลียน่ารู้สึกเข่าอ่อนหมดเรี่ยวแรงจะล้มให้ได้ยังดีที่ทูเลนประคองเธอไว้
   ทูเลนจูบลิเลียน่าอยู่นานก่อนจะผละออกเมื่อเธอเริ่มขาดอากาศหายใจเขาก้มมองลิเลียน่าที่หน้าแดงจัดเกาะเสื้อเขาแน่นพลางคลี่ยิ้มอย่างผู้ชนะ
   "ไหนลองร้องเหมียวสิ^^" ทูเลนบอก
   "มะ...เหมียว~" ลิเลียน่าร้องพลางซุกหน้ากับอกเขาซ่อนความเขินอาย
   "เด็กดี^^"
   ">//////////<"
   นอกจากหมอนี้จะหยาบคาย ไร้มารยาท หมอนี้ยังหน้าด้านที่สุดเลย
   "เอาล่ะ ฉันหิวแล้วไปหาอะไรกินดีกว่า" พูดจบทูเลนก็จูงมือลิเลียน่าเดินไปร้านไอศครีม
   "วื้ดวิ้ว~ น้องสาวเดินดีๆ หน่อยสิจ้ะ555+"
   "เห็นแล้ว เห็นแล้ว 5555+"
   ลิเลียน่าหน้าแดงลูบกระโปรงลงด้วยความอายเพราะตอนเดินกระโปรงมันจะเปิดขึ้นเล็กน้อยจนเห็น...ทูเลนหันไปมองพวกผู้ชายที่แซวลิเลียน่าตาขวาง
   "ไม่ต้องไปสนใจเสียงสัมภะเวสีหรอก" เขาบอกก่อนจะถอดเสื้อแขนยาวออกมัดตรงเอวให้ลิเลียน่า
   ทูเลนเหลือบมองพวกผู้ชายกลุ่มนั้นพร้อมกับแผ่รังสีอำมหิตจนพวกนั้นถอยหนีไปที่อื่น เขาอยากจะเข้าไปอัดพวกนั้นให้เละแต่เดี๋ยวจะหมดสนุกกับลิเลียน่าซะก่อนเพราะงั้นพวกนั้นจึงรอดไป
   ร้านไอศครีม
   ทูเลนสั่งไอศครีมถ้วยใหญ่ลิเลียน่ามองเขาอย่างเอือมๆ และไม่มีท่าทีจะแตะไอศครีม
   "นายจะสั่งมาทำไมมาถ้วยใหญ่กินหมดรึไง อุ๊บ!" ลิเลียน่ายังพูดไม่ทันจบก็โดนทูเลนตักไอศครีมยัดปาก
   "เป็นไง อร่อยม่ะ?" เขาถามก่อนจะตักกินบ้าง
   "ก้อ...อร่อยดีนิ" เธอตอบ
   "งั้นก็ช่วยฉันกินให้หมด" ทูเลนสั่ง
   "...." ลิเลียน่ามองไอศครีมถ้วยใหญ่อย่างพิจารณา
   กินหมดนี้น้ำหนักขึ้นแน่ๆ ...ลิเลียน่าคิด
   "จะกินดีๆ หรือจะให้ฉันป้อนด้วยปาก" ทูเลนขู่ลิเลียน่าจึงรีบหยิบช้อนขึ้นตักไอศครีมกินทันที
   "หึ" ทูเลนคลี่ยิ้มมองลิเลียน่าที่ตักไอศครีมกินอย่างเอร็ดอร่อย
   "ยิ้มอะไรของนาย?" ลิเลียน่าเงยหน้าขึ้นถาม
   "เปล่านิ" เขาตอบพลางตักไอศครีมกินบ้าง
   เมื่อกินไอศครีมจนหมดถ้วยลิเลียน่าก็นั่งซึมเธอมองท้องที่ยื่นออกมาหน่อยๆ อย่างเศร้าๆ ไอศครีมถ้วยนั้นส่วนใหญ่ลิเลียน่าเป็นคนกินทูเลนกินยังไม่ถึงครึ่งของถ้วยก็บังคับเธอกินให้หมดส่วนทูเลแยกไปจ่ายเงิน
   "ฮือ พรุ่งนี้ต้องไปฟิตเนทแล้วTT_TT" ลิเลียน่าพูดขึ้น
   "ฟิตเนทที่ไหนเหรอ?" ทูเลนถาม
   "ฟิตเนทGarena น่ะสิ" เธอตอบ
   "ไปกี่โมงล่ะ?"
   "สัก 10 โมงล่ะมั้ง เฮ้ย! นี้นายมาตอนไหนเนี่ย!?" ลิเลียน่าหันไปมองทูเลนด้วยความตกใจ
   "มาได้สักพักล่ะ^_^" ทูเลนตอบพร้อมรอยยิ้ม "เจ้าพวกนั้นกลับกันหมดแล้ว เธอล่ะอยากกลับยัง?"
   "อื้อ" ลิเลียน่าพยักหน้า
   "เธอมารถอะไร?"
   "แท็กซี่...ทำไม?"
   "เดี๋ยวฉันไปส่ง" พูดจบทูเลนก็คว้ามือของลิเลียน่าลุกขึ้นเดินไปลานจอดรถทันที
   "เดี๋ยว ไม่เป็นไรฉันกลับเองได้" ลิเลียน่าขืน
   "พวกคนขับรถแท็กซี่มันอันตราย ฉันไปส่งนี้แหละ"
   "นายก็อันตรายไม่แพ้กันหรอก" ลิเลียน่าบ่นอุบอิบ
   ตุ้บ!
   "!?" ลิเลียน่าตกใจเธอมองทูเลนที่ผลักเธอชิดกับรถแล้วคร่อมเธอไว้ไม่ให้หนี
   "เธอว่าฉันอันตราย อื้ม เธอก็พูดถูกอีกนั้นแหละ" ทูเลนกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะประกบปากจูบลิเลียน่าอย่างเร้าร้อน
   "อื้อ!!!" ลิเลียน่าดิ้นขัดขืน ทั้งทุบ ทั้งข่วน แต่ทูเลนไม่มีท่าทีจะปล่อยเธอง่ายๆ มือเรียวนั้นเลื่อนลงต่ำลูบไล้ไปตามร่างกายเธออย่าซุกซน เขาผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งเลื่อนลงมาซุกไซร้ตรงซอกคอขาวรั้งเนคไทหูกระต่ายออกแล้วจูบเม้มสร้างรอยสีกุหลาบแสดงความเป็นเจ้าของ มือเรียวเคลื่อนต่ำลงมาหยุดตรงขาเรียวนุ่มขยุ้มเบาๆ ก่อนจะสอดไปใต้กระโปรงสั้นนิ้วเรียวแตะโดนกางเกงชั้นในกำลังจะเกี่ยวลงก็ต้องหยุดชะงักเงยหน้าขึ้นมองลิเลียน่าที่ตาพร่าด้วยน้ำตา
   "ยะ...อย่า..." ลิเลียน่าบอกเสียงเบาหวิวก่อนจะสลบไป
   หมับ!
   "....." ทูเลนรับร่างของลิเลียน่าไว้ก่อนจะช้อนขึ้นอุ้มเดินไปที่รถของเขาเมื่อเปิดประตูรถได้ก็วางร่างเพรียวกับเบาะรถอย่างนุ่มนวลพร้อมปรับเอนลงให้เธอนอนสบายขึ้นรัดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อยก่อนจะจ้องมองใบหน้าที่หลับพริ้ม
   "สงสัยจะเล่นแรงไปหน่อย" ทูเลนเอ่ยพลางกรีดน้ำตาที่หางตาออกให้ลิเลียน่าก่อนจะปิดประตูรถแล้วอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ

   To be continue.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Caty1317 talk
อ๊าก ฮาร์ดคอร์ที่สุดอ่ะทุเรียนน้อยของเค้า555+ ยังไงก็รักคู่นี้อ่ะ ถึงนายจะมีสกินคริสมาสต์คู่กับบัตเตอร์ฟรายก็เถอะ(ไหนจะสกินอวกาศอีก)???? แต่แมวผีจะแจวเรือคู่นี้นี้ต่อไป ฮึ้บ!!!! #ขออณุญาติเจ้าของภาพด้วยค่ะ กระซิบนิดนึงน้องเราบอกว่าทูเลนรูปนี้ดูร้ายดีแมวผีก็เลยได้ไอเดียแต่งฟิคเลยค่ะ????

แถมๆ ว่าด้วยเรื่องโล่
ทูเลน: แล้วเมื่อไหร่โล่ฉันจะตันสักทีห๊า!!?
Caty1317: อุ๊ย! ขอโทษค่ะที่รัก
ทูเลน: ฉันถูกบัพขึ้นมาแล้วก็เอาฉันไปไต่แรงค์บ้างสิอย่าพาแต่ลิเลียน่าไต่คนเดียวเซ่!!!-0-
Caty1317: จ้ะๆ จะลองพาไปไต่ดูนะจ้ะ^^;
ลิเลียน่า: เห็นว่าอัตราชนะของคุณทูเลนลดลงด้วยนี้ค่ะ
ทูเลน: ห๊า!!!?
Caty1317: ชิบหัยแล้วมั๊ยล่ะ!!!
Tulen kill  Caty1317
R.I.P.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #23 Love kookv (@0633415844fern) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 20:00
    ขอเรือ ซานิส x ไอริ หน่อยนร้าาา~~ #ผีมากๆ
    #23
    1
    • #23-1 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 21)
      12 พฤศจิกายน 2561 / 07:25
      อุ๊บ!!! //แก้วน้ำกระเด็นไปดาวอังคาร
      ผีมากๆ ค่ะ>0<
      #23-1
  2. #22 Praw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 17:31

    ฟิน ใช่คะแมวผีเราจะแจวเรือไปด้วยกันคะ

    #22
    1
    • #22-1 Caty1317 (@Caty1317) (จากตอนที่ 21)
      10 พฤศจิกายน 2561 / 18:31
      เอ้า แจวค่ะ><
      #22-1