ห้องแต่งแฟนฟิค Witch's Heart (Yaoi,Yuri,Normal)

ตอนที่ 4 : [NL]Wilardo x Claire : Flowers.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 พ.ค. 61

     แสงแดดในยามเช้าส่องกระทบที่ใบหน้าของหญิงสาวที่มีนามว่า แคลร์ เอลฟอร์ด ด้วยแสงแดดที่แยงเข้าตาหญิงสาวทำให้เธอรู้สึกรำคาญเล็กน้อย แต่ก็ไม่สามารถปลุกเธอหรอก!!
     "งื้ม..."แคลร์ครางออกมาเล็กน้อยก่อนจะพลิกตัวหลบแสงแล้วหลับต่อ
30 นาทีต่อมา
     "สายแล้วๆ!"เสียงของแคลร์ดังขึ้นทันทีที่วิ่งออกจากบ้าน เขาก็ว่าทำไมมีแสงส่องตาตอนกลางคืน ที่แท้เพราะมันเช้าแล้ว คราวหลังเขาต้องซื้อนาฬิกาปลุกมั่งแล้วล่ะ...
     เมื่อมาถึงร.ร.แคลร์ก็ไม่รีรอช้าที่จะวิ่งเข้าห้องเรียนของตัวเองทันที
     "แคลร์ซัง! อรุณสวัสดิ์ครับ! มาช้าจังนะครับ!"เสียงร่าเริงของเด็กหนุ่ม(?)ที่มีชื่อว่าแอชดังขึ้นทันทีที่แคลร์นั่งลงที่นั่งของตน
     "แอชซัง อรุณสวัสดิ์ค่ะ!"แคลร์ทักทายกลับ
     "อรุณสวัสดิ์ครับ แคลร์"
     "คุณก็ยังมาสายเสมอเลยนะ"
     2 คนที่เข้ามาร่วมบทสนทนาด้วยนั่นคือ โนเอลและซิริอุส แต่ว่า...เอ...รู้สึกจะมีใครหายไปน้า
     "วิลาโดร์ซัง อรุณสวัสดิ์!"แคลร์หันไปทักทายชายที่นุ่งอยู่ข้างเขา
     "อืม..."วิลาโดร์เพียงแค่พูดในลำคอ เพื่อให้รู้ว่าเขารับรู้แล้ว
     "โถ่! ทำไมเย็นชางี้อ่ะ! ยิ้มหน่อยสิ!"แคลร์บ่นกับความเย็นชาของวิลาโด้เล็กน้อย
     "ฮะ? เพื่ออะไร?"วิลาโดร์ถามอย่างรำคาญ นี่เขาต้องโชคร้ายขนาดไหนถึงต้องนั่งคู่กับคนอย่างแคลร์ด้วยล่ะเนี่ย?
     "ครูมาแล้ว!!"และเมื่อมีเสียงของเพื่อนในห้องตะโกนว่าครูมา กลุ่มนี้เลยสลายตัวเพื่อไปนั่งที่
********************************************************
พักกลางวัน
     "ที่นี่แหละสบายใจที่สุด!"แคลร์ว่าแล้วนั่งลงบนหญ้าใกล้ๆสวนดอกไม้ ก่อนวางกล่องข้าวลงข้างๆ ทำไมต้องที่นี่น่ะเหรอ? ปกติเขาก็ไปกินกับ 3 คนนั้นอ่ะนะ แต่วันนี้...
     'โทษทีนะ คุณแคลร์! ฉันมีธุระน่ะ!'กล่าวโดยแอช
     'วันนี้ผมอยากกินคนเดียว กรุณาอย่ามารบกวนด้วย'ว่าโดยซิริอุส
     'ดีใจที่ชวนนะครับ....แต่วันนี้ผมมีธุระน่ะ...ขอโทษด้วยนะครับ'พูดโดยโนเอล
     ส่วนวิลาร์โดปกติไม่ค่อยจะคุยด้วยอยู่แล้ว ต่อให้ชวนก็คงไม่มากินข้าวด้วยกันหรอก
     "เฮ้อ...เหงาเหมือนกันนะเนี่ย..."แคลร์บ่นเล็กน้อยแล้วพูดว่า"กินล่ะนะค้า!"แล้วจึงลงมือกินข้าว
หลังกินข้าวเสร็จ
     "ขอบคุณสำหรับอาหารค่า"แคลร์ว่าก่อนจะลุกขึ้นเพื่อบิดขี้เกียจ ในขณะนั้นเอง เธอก็เจอกับคนที่ไม่คาดว่าจะเจอ นั่นคือ... คือ..... คือ.......!
วิลาร์โด นั่นเอง
     เมื่อแคลร์เห็นเป้าหมายก็ต้องพุ่งช--- เอ๊ย วิ่งเข้าไปทักทายให้พอมีมารยาท(?)
     "ไง! วิลาร์โดซัง มาทำอะไรแถวนี้เหรอคะ?"แคลร์ทักทายวิลาร์โดด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริงในแบบฉบับของเธอ
     "โอ้...เธอนี่เอง...ฉันกำลังรดน้ำให้ดอกไม้พวกนี้อยู่น่ะ..."วิลาร์โดตอบคำถามแคลร์ไป
     "อ้อ...รู้สึกว่าวิลาร์โดซังรู้จักการดูแลดอกไม้เยอะเลยนะ ทำไมถึงรู้เหรอ?"แคลร์ถามด้วยความสงสัย
     "ก็...แค่พ่อแม่เปิดร้านดอกไม้น่ะ..."วิลาร์โดตอบกลับไป
     "เห..."แคลร์ว่าแล้วมองไปใกล้ๆดอกไม้ที่วิลาร์โดกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่
     "..."วิลาร์โดไม่ได้ว่าอะไร เพียงแค่มองการกระทำของแคลร์
     "นี่...วิลาร์โดซัง นี่ดอกอะไรเหรอ?"แคลร์ชี้ไปที่ดอกไม้สีขาวแล้วถาม
     "นี่เหรอ?...ดอกคาร์เนชั่นน่ะ มีความหมายว่า ความรักที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน โดยสีขาวหมายถึงรักที่บริสุทธิ์น่ะ"วิลาร์โดตอบกลับแบบรวบรัด
     "แหม โรแมนติกอะไรอย่างนี้กันล่ะเนี่ย"แคลร์ว่าตามความรู้สึกที่แท้จริง
     "..."วิลาร์โดเงียบไปสักพักก่อนจะพูดขึ้นว่า...
"แคลร์...หน้ามาใกล้เกินแล้วนะ..."
     "!!"ด้วยความตกใจแคลร์จึงรีบเดินออกมาให้ห่างกับวิลาร์โด ก่อนจะพูดว่า
     "ขอโทษนะ!"แคลร์ว่าแล้วจึงรีบวิ่งกลับห้องทันที
********************************************************ในตอนเย็น
      เมื่อแสงสีแดงสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าตอนนี้ถึงเวลาที่บางคนกลับบ้าน บางคนที่นัดกับเพื่อนว่าจะไปเที่ยว หรือทำกิจกรรมชมรม
      แต่ในเวลาแบบนี้แคลร์ยังคงหลับฟุบโต๊ะ บางทีคงเป็นเพราะวันนี้ใช้พลังงานไปมาก หรือคาบบ่ายน่าเบื่อเกินไปจนทนไม่ไหว
      ถามว่าทำไมเพื่อนของเธอไม่ปลุกน่ะหรอ? ทุกคนน่ะรู้ดีว่าคนอย่างแคลร์ เอลฟอร์ด ไม่มีทางที่จะตื่นง่ายๆหรอก! นอกซะจากจะมีอะไรมาล่อ
      "แคลร์...ตื่นได้แล้ว"เสียงของทุ้มต่ำคนข้างตัวว่าอย่างใจเย็น แม้จะมีน้ำเสียงของความรำคาญที่ต้องมาปลุกคนที่นั่งอยู่ข้างกายปนอยู่เล็กน้อย
      "งืม...ขออีก 5 นาที..."แคลร์ว่าแล้วหันหน้าหนี
      "แคลร์...งั้นก็อยู่ห้องคนเดียวนะ..."วิลาร์โดยังคงปลุกต่อไป แม้จะไม่อยากทำก็ตาม ก็โดนมอบหมายมานี่นา...
ย้อนกลับไปเมื่อ 2 ชั่วโมงที่แล้ว
      'วิลาร์โดซัง! ฝากปลุกแคลร์ซังหน่อยสิครับ!'แอชว่าแล้วกราบวิลาร์โดราวกับการขอขมา
      'หา? ทำไมไม่ทำกันเองเล่า?'วิลาร์โดถามถึงเหตุผล
      'อย่างที่นายเห็นนี่แหละ...ยัยนี่น่ะถ้าหลับแล้วปลุกไม่ตื่นหรอก'ซิริอุสตอบเหตุผลไป
      'แต่จะปล่อยให้นอนคนเดียวมันก็ดูใจร้ายไป...อีกอย่างวิลาร์โดก็อยู่จนถึงเย็นตลอดนี่ครับ อย่างน้อยก็ช่วยปลุกแคลร์ตอนคุณจะไปก็ได้...นะครับ?'โนเอลช่วยเสริมและจบที่ประโยคขอร้อง
กลับมาที่ปัจจุบัน
      ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงต้องมาปลุกแคลร์ เอาจริงๆเขาจะทิ้งให้แคลร์นอนอยู่คนเดียวเลยก็ได้ แต่มันก็มีบางอย่างในหัวสั่งว่า 'ห้ามทิ้งไว้นะ'
      "อืม...ฮ้าว..."แคลร์ตื่นขึ้นมาเล็กน้อยด้วยอาการงัวเงียแล้วหาวเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมาแล้วทักวิลาร์โด
      "อ้าว...วิลาร์โด? เอ๊ะ!? ทำไมถึง???"แคลร์พูดด้วยความสับสน ในหัวอันว่างกลวงกำลังพยายามประมวลผลว่าเกิดอะไรขึ้น
      "เธอหลับไป...ก็แค่นั้นแหละ..."วิลาร์โดตอบ เขาเชื่อว่าหากเขาปล่อยให้คนอย่างแคลร์คิดต่อละก็ แคลร์ต้องสมองพังก่อนแน่นอน
      "งั้นตอนนี้เวลาเท่าไหร่แล้วล่ะ?"แคลร์ถามวิลาร์โดต่อทันที
      "6 โมงเย็น"วิลาร์โดตอบแบบห้วนๆ
      "เอ๋!? สายขนาดนี้แล้วเหรอ? ขอโทษจริงๆนะ!!"แคลร์ลุกขึ้นแล้วโค้งตัวให้วิลาร์โดหลายรอบเพื่อแสดงความขอโทษจากใจจริง
      "ขอโทษทำไมล่ะ?"วิลาร์โดถามกลับ
      "ก็...ให้วิลาร์โดอยู่เป็นเพื่อนจนนานขนาดนี้..."แคลร์ว่าอย่างสำนึกผิด
      "ฉันก็แค่ทำงานของฉันในห้องให้เสร็จ แล้วค่อยปลุกเธอเท่านั้นเอง ไม่ได้รอเธอตื่นสักหน่อย"วิลาร์โดพูดอย่างเย็นชา
      "ถึงงั้นก็เถอะ...แต่..."แคลร์ยังคงรู้สึกผิดต่อไป
      "งั้นถ้าฉันจะขออะไรจากเธอเป็นของตอบแทนได้มั้ยล่ะ?"วิลาร์โดเสนอความคิดขึ้นมา
      "ถ้าแบบนั้นก็โอเค"แคลร์ว่าแล้วถามต่อ
      "งั้นจะขออะไรล่ะ?"
      "...ขยับมานี่หน่อยสิ..."วิลาร์โดว่า
      "โอเค..."แคลร์ขยับไปตามที่วิลาร์โดว่า
      "..."วิลาร์โดขยับหน้าเข้ามาใกล้แคลร์เรื่อยๆก่อนที่จะ...
จุ๊บ!
      วิลาร์โดหอมแก้มแคลร์ก่อนที่จะวางดอกไม้'บางชนิด'ไว้บนมือเธอก่อนที่จะพูดว่า...
      "เจ้าดอก'การ์ดีเนีย'เนี่ยแทนความในใจที่มีให้กับเธอ ดูแลดีๆด้วยล่ะ"วิลาร์โดว่าก่อนที่จะเดินออกจากห้อง แต่ก่อนที่จะออกไปเขาหันมายิ้มน้อยๆแล้วบอกแคลร์ว่า...
      "เจอกันพรุ่งนี้"แล้วเดินออกไป
      แคลร์ยืนนิ่งด้วยความตกใจที่ยังคงค้างอยู่ในใจจนผ่านไป 2-3 นาทีเธอก็เพิ่งรู้ตัวว่าควรจะกลับบ้านแล้ว จึงรีบวิ่งออกมาจากห้องเรียน ในระหว่างทางเธอก็ทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ไปด้วย จนสุดท้ายเธอจึงสรุปว่า...
บางทีวันนี้ก็คงไม่ใช่วันที่แย่หรอก...มั้งนะ?
------------------------------------------------------------------------------------
      สวัสดีเจ้าค่ะ ไรท์เองนะเจ้าคะ ขออภัยที่ลงช้านะเจ้าคะ เผอิญว่ามีปัญหาหลายอย่างมากที่ทำให้ต้องลาจากคอมสุดที่รัก 555 แล้วก็เพราะว่าตอนนี้ต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับดอกไม้เยอะด้วยเลยช้านะเจ้าคะ หลังจากนี้จะลงงานช้ากว่านี้อีกนะเจ้าคะ เพราะเปิดเทอมแล้วT^T ส่วนนิยายเรื่องอื่นๆจะทยอยลงเจ้าค่ะ! อ้อ! อีกอย่างนะเจ้าคะ ไรท์แต่งตอนนี้ในตอนกลางคืน ดังนั้นจะมีบางส่วนที่มึนๆ หรืออาจจะแต่งได้ไม่ดีเท่าที่ควรต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะเจ้าคะ ไว้เจอกันใหม่ในเรื่องหน้าเจ้าค่ะ
      ปล.แต่งวิลาร์โดแล้วหลุดคาร์ต้องขออภัยนะเจ้าคะ
      ปล2.ความหมายของการ์ดีเนียคือ ความบริสุทธิ์และอ่อนหวาน ความรักที่เป็นความลับ แต่สำหรับตอนนี้มันมีความหมายว่า เธอน่ารัก หรือก็คือวิลาร์โดจะชมแคลร์ว่า น่ารัก นั่นเอง
       แหล่งข้อมูล
https://teen.mthai.com/love/67626.html
http://blog.noonswoonapp.com/you-can-say-love-by-not-using-roses/
------------------------------------------------------------------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #18 Palika_ (@Palika_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 23:30
    กรี๊ดดด ฟินมากค่ะ--////
    #18
    0