หลังจากไปฝึกงานหนึ่งสัปดาห์

ในที่สุดก็ได้กลับบ้าน อยู่ที่นู่นเบื่ออ่ะ เน็ตก็ไม่มี โทรทัศน์ต้องเอาของบ้านเพื่อนหอบไปไว้ที่หอ
จริงๆไปที่หอวันแรก เรากับเพื่อนจะร้องไห้กลับบ้านอ่ะ แบบว่าในห้องมีห้องน้ำในตัว แล้วก้มีตู้เสื้อผ้า มีเตียงหนึ่งเตียงมีแอร์ให้ด้วย
แค่นั้นแหล่ะ หอนี้เป็นGuest houseของโรงงานอ่ะ จริงๆมันก็ดูดีนะ แต่ว่าไม่มีสื่อบันเทิงอะไรเลยอ่ะ เพื่อนเราเลยโทรให้แม่มาดูสภาพห้องที่จะอยู่1เดือนนี้
พอแม่เพื่อมาก็รับกลับไปอยู่บ้านทันทีอ่ะ เราก็ไปกับเพื่อนด้วยแหล่ะ เราอยู่ไม่ได้อ่ะTOT
แต่ก่อนจะเข้าบ้านเพื่อน แม่เพื่อนก็ชวนกินข้าวเย็นกันก่อน กับข้าวอร่อยมากๆอ่ะ โดยเฉพาะเต้าหู้ทรงเครื่อง มันเป็นเต้าหู้ไข่เอามาทอดแล้วราดด้วยน้ำราดหน้าอ่ะ นอกนั้นก็แกงจืด ผัดผักบุ้ง อีกอย่างจำไม่ได้แล้วอ่ะ มื้อนี้แม่เพื่อนเป็นคนเลี้ยวค่ะ เกรงใจจัง(._.)
แล้วก็มาถึงบ้านเพื่อน เรารออยู่หน้าบ้าน เข้าไปไม่ได้ เพื่อนไล่หมาเข้าบ้านก่อน จากนั้นก็ออกมาซื้อของที่โลตัสพระรามสองอยู่หน้าซอยเอง นั่งสามล้อถีบออกมา สงสารคนปั่นสามล้ออ่ะ เรากับเพื่อนตัวไม่ใช่เล็กๆน่าจะนั่งคนละคัน หรือไม่ก็มอเตอร์ไซต์ก็ได้=__=
มาซื้อของใช้ที่จำเป็นที่จะต้องไปอยู่ที่นู่นตั้งเดือนนึง ต้องซื้อให้พร้อม ซื้อไม้กวาด, ที่โกยผง, น้ำยาล้างจาน, สกอตไบรต์, น้ำยาล้างห้องน้ำ, แปรงขัดส้วม, ที่ฉัดก้น(ที่ห้องมันไม่มีอ่ะ แพงสุดเลยด้วย), ถุงดำไว้ใส่ขยะ(จริงๆแค่ถุงพลาสติกก็ได้มั้ง เปลืองอ่ะ ไม่อยากจะท้วงเพื่อน=__=)
ซื้อเสร็จก็กลับบ้านเพื่อน ด้วยสามล้อถีบอีกเช่นเคย น่าสงสารคนปั่นจริงๆนะ(._.)
มันถึงก็ต้องรอเพื่อนเคลียร์หมาที่เลี้ยงไว้อีก มันกลัวหมาจะมากัดเรา
พอได้เข้าบ้านเพื่อนก็อาบน้ำก่อนเลยอ่ะ ห้องน้ำบ้านเพื่อนนึกว่าจะใหญ่ มันเล็กมากๆเลย แถมยังเก่าโทรมๆรกๆด้วยอ่ะ คิดถึงห้องน้ำบ้านเราทันทีอ่ะ น่าใช้กว่าเยอะ ฝักบัวก็ไม่มี ห้องน้ำก็แคบ ประมาณสองในสามของห้องน้ำบ้านเราอ่ะ
อาบน้ำเสร็จก็โทรโม้กับที่บ้านทันที เล่าไปก็อยากร้องไห้อ่ะ ต้องอดทนอีกตั้งเดือนนึง จะมาเล่าสภาพบ้านเพื่อนก็ไม่ได้ เดี๋ยวเจ้าของบ้านเคือง บ้านเพื่อนเล็กว่าบ้านเรามากอ่ะ
ตอนที่เรายังไม่เห้นบ้านเพื่อน เรานึกว่าบ้านมันจะใหญ่โต เพราะว่าเราดูไลฟ์สไตล์ของมันแล้ว คงรวยน่าดูอ่ะ แต่พอมาเจอสภาพบ้านมันแล้ว ความคิดเปลี่ยนทันทีเลยอ่ะ บ้านเราใหญ่กว่ามากๆ ไม่ได้จะบอกว่าบ้านเราใหญ่เลยนะ แต่ว่าดูจากฐานะของมันแล้วแบบว่าพยายามถีบตัวให้ไฮโซสุดๆอ่ะ หรือว่าเราเป็นพวกง่ายๆสบายๆไม่รู้ โดนด่าบ่อยๆว่าผ้าขี้ริ้วห่อทอง=__=
เอาไว้ค่อยไปเล่าให้ที่บ้านฟังว่าบ้านมันเป็นยังไง พอเล่าๆไปเสียงเราเริ่มจะร้องไห้อ่ะ ที่บ้านก็คงรู้สึกมั้ง เลยช่วยกันพูดปลอบใจ
พอคุยเสร็จก็มาเล่นคอมของเพื่อน ใจจริงอยากจะเข้าแจ่มใส แต่อายเพื่อนอ่ะ เพื่อนมันเล่นhi5 ส่วนเราก็เลยเล่นเอ็มละกัน มีเพื่อนออนอยู่ด้วยอ่ะ
ก็เลยเล่าให้เพื่อนๆฟัง เล่าไปบ่นไป อยากร้องไห้จริงๆ ที่ที่เพื่อนไปฝึกงานมันยังมีเน็ตให้เล่น ส่วนเรามีแค่แอร์กับเตียงแค่นั้น
คืนนั้นนอนตอนเที่ยงคืนอ่ะ วันต่อมาต้องตื่นเช้าด้วยนะเนี่ย จะนอนพอไหมอ่ะ เราต้องตื่นก่อนเพื่อนด้วยอ่ะ ต้องอาบน้ำก่อน ไม่อยากให้เพื่อนรอนาน ยอมตื่นตีสี่ครึ่ง
แต่พอตีสี่ครึ่งเราจะเข้าห้องน้ำทันทีไม่ได้อ่ะ หมานอนอยู่ ก็เลยต้องปลุกเพื่อนให้มาไล่หมา
มีเวลาอาบครึ่งชั่วโมง เพราะว่าจะต้องออกจากบ้านเพื่อนตอนหกโมงเช้า
พออาบเสร็จก็ปลุกเพื่อน มันบอกให้ปลุกตีห้าครึ่ง โอเค เราจะนอนต่อ
พอตีห้าครึ่ง เราก็ปลุกมัน มันก็บอกตีอีกสิบห้านาที โอเค ตั้งอีกสิบห้านาที
ช่างมันละ มันจะตื่นไม่ตื่นก็เรื่องของมัน จนหกโมง เราได้ยินแม่เพื่อนกำลังจะออกจากบ้าน เฮ้อ...เจ้าของบ้านไม่คิดจะปลุกเลยใช่ไหม
ก็เลยเก็บที่นอนแล้วออกมาทันทีเลยอ่ะ เริ่มหิวแล้วอ่ะ เพื่อนถามว่าจะกินข้าวเช้าไหม ชิ-^-ยังดีที่มีแก่ใจจะถามนะ
แม่เพื่อนเลยจอดรถแถวๆที่มีของขายในหมู่บ้านอ่ะ ได้ขนมปังหมูหยองมาหนึ่งชิ้น แค่นั้นแหล่ะพอแล้ว เกรงใจแม่เพื่อน
ไปถึงโรงงานเจ็ดโมงเช้า เช้าเกินไปอ่ะ งานเข้าแปดโมง มานั่งรอเวลาฝึกงาน
วันที่สองของการฝึกงานก็เหมือนโดนรุ่นพี่แกล้งเลยอ่ะ ให้เรานั่งเฉยๆไม่ทำอะไร ก็เลยนอนไปแป๊บนึง เมื่อคืนอดนอนอ่ะ
จนฝึกงานเสร็จก็ไม่ได้ทำอะไรเลยตลอดวันนี้
แล้วก็กลับหอโดยรถตู้พาไปส่งที่อีกโรงงานนึง แม่เพื่อนก็เอาสเต๊กมาฝากเราสองคน พร้อมกับเอาทีวีมาตั้งทิ้งไว้ที่นี่ด้วย ส่วนโน้ตบุ๊คก็ดูได้แต่หนังเท่านั้นเอง
เรายึดทีวีของเพื่อน^_^ ส่วนเพื่อนก็ยึดโน้ตบุ๊คของเรา-^-
จนวันนี้วันเสาร์ เย้เป็นวันที่จะได้กลับบ้าน คิดถึงบ้านคิดถึงสื่อบันเทิง
เข้าเว็บแจ่มใสก่อนเลยอ่ะ ขออัพแจมซะหน่อยเหอะ หายไปหลายแจม จริงๆไม่ใช่หายหรอก แต่แค่ไม่ได้อัพเพิ่ม=__=
หยุดแค่วันเดียวเองอ่ะ วันจันทร์ก็ต้องไปฝึกงานอีกแล้ว กำลังคิดอยู่ว่าจะไปกลับหรือยู่ค้างที่นั่นดี

หลังจากไปฝึกงานหนึ่งสัปดาห์

ความคิดเห็น