[FIC SHERLOCK BBC] Love is hurts #Johnlock

ตอนที่ 6 : Ch.Six

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    11 ก.ย. 62

 Title: Love is hurts #Johnlock

Chapter: 6

Author: ชื่อแปลกแล้วไงครับ?

Pairing: Sherlock Holmes & John Watson


........................................................


โรงพยาบาล

ไมครอฟต์และจอห์นทราบข่าวจึงรีบมาโรงพยาบาลทันที พวกเขาวิ่งมาที่หน้าห้องผ่าตัดแล้วเจอเกร็กเดินไปมาเอามือประสานท้ายทอยอยู่หน้าห้อง สภาพของเกร็กเสื้อเต็มไปด้วยคราบเลือด ที่แห้งสนิทบางที่ก็ยังไม่แห้ง

เกร็ก! เกิดอะไรขึ้น?” ไมครอฟต์ถามเสียงเครียด

เชอร์ล็อคถูกรอบทำร้ายตอนนี้อยู่ในห้องผ่าตัดได้สักพักแล้วเกร็กตอบอย่างใจเย็น

พวกมันเป็นใครไมครอฟต์ถาม

พวกมันมากัน3คน แต่มันมาทำร้ายเชอร์ล็อค ฉันว่าคงเป็นพวกลูกน้องจิม มอริอาร์ตี้ ที่หนีการจับกุมเกร็กตอบ

แล้ว...เชอร์ล็อคเป็นยังไงบ้างจอห์นเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่เงียบมานานด้วยอาการช็อคเมื่อได้ยินข่าวว่าเชอร์ล็อคเข้าโรงพยาบาล

หมอยังไม่ออกมาบอกอาการเลย จอห์นเกร็กตอบพร้อมเดินเอามือไปจับที่ไหล่

ตอนที่ฉันขึ้นไปบนตึก ฉันเห็นพวกมันทำร้ายเชอร์ล็อคอยู่ ฉันก็เลยยิงใส่พวกมันจนล้มลง ฉันวิ่งไปดูเชอร์ล็อค ตอนนั้นเขาเสียเลือดมา ฉันพยายามห้ามเลือดที่ห้ามได้ ฉันพยายามให้เชอร์ล็อคมีสติ ไม่ห้ามหลับ ฉันพยายามทำเต็มที่แล้ว แต่เขาได้แต่พูดออกมาถึงจะไม่มีเรี่ยวแรงเขาก็จะพูด ฉันตะคอกใส่เขาไม่ให้พูดยิ่งพูดเลือดยิ่งออก เขาไม่ฟังเลย จอห์น จนเขา..เขา พูดประโยคหนึ่งออกมาว่า...” เกร็กพูดเสียงเบาทันที

พูดอะไร เกร็กจอห์นพูดแล้วเดินไปจับมือ

ฉันว่า...ไม่พูดดีกว่าเกร็กพยายามเบี่ยงหน้าเบี่ยงตาหนีจอห์น

เรื่องฉันใช่มั้ย เกร็กจอห์นพูดตรงประเด็นจนทำให้เกร็กหันมามอง

ใช่ จอห์น ฉันขอโทษเกร็กพูดออกมาอย่างรู้สึกผิด

เขาพูดอะไร เกร็ก ฉันขอร้องล่ะจอห์นพยายามอ้อนวอนให้เกร็กพูด

ขะ..เขา พูดว่า ถ้าเขาตาย นายจะดีใจใช่มั้ยเกร็ก พูดเสียงเบาแต่พอให้จอห์นได้ยิน ตอนนี้จอห์นได้ยินคำพูดนั้นถึงกับช็อคไป เพราะด้วยคำพูดแรงๆใส่เชอร์ล็อคไปตอนนั้น ทำให้เชอร์ล็อคคิดมาก เขาทำให้เชอร์ล็อคต้องพูดอะไรแบบนี้

อึก...ไม่ ไม่ เชอร์ล็อค ถะถ้านายตายฉันไม่ดีใจเลย ฉันจะโกรธไปตลอดถ้านายหนีฉันไปแล้วไม่มีวันกลับ เชอร์ล็อคฉันขอโทษ ฮือจอห์นพูดออกมาเสียงสั่นเครือ เขานึกโทษตัวเองที่ทำให้เชอร์ล็อคต้องเป็นแบบนี้

เชอร์ล็อค ต้องไม่เป็นอะไร เขาต้องผ่านมันไปด้วยดี เขาเป็นคนแข็งแรงนะจอห์น เขาต้องไม่เป็นอะไร เชื่อฉันสิไมครอฟต์เอ่ยและเดินเข้ามากอดจอห์นที่ตอนนี้ร้องไห้ไม่หยุด

จนกระทั่งเสียงเปิดประตูห้องผ่าตัดดังขึ้น ทุกคนที่รอจึงหันไปมองและเดินเข้าไปหาคุณหมอทันที

ญาติคนไข้ของคุณเชอร์ล็อค โฮมส์ ใช่มั้ยครับคุณหมอกล่าว

ใช่ครับ ผมเป็นพี่ชายเขาครับไมครอฟต์ตอบ

ตอนนี้การผ่าตัดเรียบร้อยแล้วนะครับคุณหมอกล่าว

ทุกคนต่างกันพาถอนหายใจโล่งอกกันออกมา

แต่...”คุณหมอกล่าวเสียงเครียดทันที

อะไรครับ คุณหมอจอห์นถาม

คือ ตอนนี้อาการเขาอยู่ในระดับโคม่าอยู่ครับเนื่องจากเขาเสียเลือดมากเกินไป จนเกินอาการภาวะช็อคอยู่ช่วงหนึ่ง ชีพจรเขาหยุดเต้นไป หมอก็พยามช่วยปั้มหัวใจให้ชีพจรกลับมาเต้นได้แล้ว แต่ชีพจรของเขาเต้นอยู่ระดับอ่อน ตอนนี้หมอจึงต้องดูอาการเขาอย่างใกล้ชิดก่อนครับคุณหมอกล่าวออกมา

ครับ...แล้วตอนนี้ผมสามารถเข้าไปหาเขาได้มั้ยครับจอห์นเอ่ยขึ้น

คือ....ได้ครับ.. แต่เข้าไปเยี่ยมได้คนเดียวไม่เกิน10นาทีครับ หมอต้องรบกวนให้ญาติที่เข้าไปเยี่ยมต้องทำตามขั้นตอนอย่างเข้มงวดนะครับ

ได้ครับหมอจอห์นตอบ

ครับ เดี๋ยวหมอไปรอข้างในห้องนะครับคุณหมอพูดและขอตัวไปข้างในห้องไปดูคนไข้ต่อ

ครับ ขอบคุณครับคุณหมอจอห์นเอ่ย

แล้วใครจะเข้าไปเยี่ยมเกร็กถาม

ไม่น่าถามเลยเกร็ก ก็มีอยู่คนเดียวไงไมครอฟต์พูดแล้วชี้ไปทางจอห์น 

จอห์นได้แต่ก้มหน้าก้มตานึกคิดว่า ตัวเองควรเข้าไปหาเชอร์ล็อคหรือจะให้คนที่เป็นพี่ชายเข้าไปเยี่ยมแทน

จอห์น ฉันว่านายเข้าไปดีกว่านะไมครอฟต์เดินเข้ามาตบที่บ่าของจอห์น จนจอห์นเงยหน้ามอง

จะดีหรอ ไมครอฟต์ ฉะ..ฉันไม่กล้าเข้าไปจอห์นพูดเสียงสั่น

จอห์น ถ้านายเข้าไป เชอร์ล็อคอาจดีใจก็ได้นะ ที่รู้ว่าคนรักมาหาเขาหน่ะ แล้วนายต้องการขอโทษเชอร์ล็อคไม่ใช่หรอ ฉันรู้นะว่า นายไม่กล้าแต่เชอร์ล็อครอนายอยู่ เขาต้องการกำลังใจ เพื่อๆเขาจะได้หายไวๆไง จอห์นไมครอฟต์พูดเชิงให้กำลังใจจอห์น แม้จอห์นยังโทษตัวเองอยู่ก็ตาม

แต่...” จอห์นกำลังไม่แน่ใจ

ไม่มีแต่ จอห์นนายต้องเข้าไปไมครอฟต์พูด

ได้ ฉันเข้าไปเองจอห์นพูด

ขอโทษนะคะ ญาติคนไหนจะเข้าไปเยี่ยมคนไข้คะ?” นางพยาบาลเอ่ยขึ้น

ผมครับจอห์นตอบไป

เชิญทางนี้ค่ะนางพยาบาลพูดและพาจอห์นเข้าไปในห้อง

.

.

.

.

.

จอห์นเข้ามาที่ห้อง เขาใส่เสื้อปลอดเชื้อตามคำแนะนำของคุณหมอ และเขาหลับตาลงกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลแล้วสูดหายใจลึกๆก่อนจะเปิดประตูห้องที่เชอร์ล็อคนอนอยู่ 

จอห์นเปิดประตูด้วยมือที่อ่อนแรงและเห็นสภาพคนที่นอนอยู่ ตัวเองแทบจะเป็นลม เขาเห็นเชอร์ล็อคนอนแน่นิ่งมีเครื่องมือทางการแพทย์เต็มไปหมดและสายต่างๆนานๆเต็มตัวคนที่นอน เสียงเครื่องวัดชีพจรดังไปช่วงๆช้าๆ จนทำให้จอห์นเจ็บปวดเมื่อเห็นคนรักอยู่ในสภาพแบบนี้และเขาก็เดินไปหาคนที่นอนหน้าสีซีดใส่หน้ากากให้อ็อกซิเจนอยู่ จอห์นจับมือสีขาวซีดของเชอร์ล็อคขึ้นมาไว้ตรงแนบข้างแก้มของตน 

เชอร์....นายอย่าเป็นอะไรนะ ฉันขอโทษที่พูดกับนายอย่างนั้น จริงๆฉันรักนายอยู่ ฉันไม่มีวันไหนเลยที่จะไม่รักนาย แต่ตอนนั้นฉันแค่โกรธนาย ฉันห้ามตัวเองไม่อยู่ ฉันพูดอะไรออกไปโดยไม่คิด จนทำให้คำพูดนั้นกระทบจิตใจนาย แล้วฉันก็เพิ่งรู้ว่าสิ่งที่นายทำไปตอนนั้น นายต้องการปกป้องฉันจากอันตราย ฉันมันโง่เขลาที่ไม่ฟังนายเลย แถมฉันปัดช่อดอกไม้ที่นายพยายามซื้อมาให้ฉันเพื่อขอโทษฉัน แต่ฉันทำมันพังเละเทะไม่เหลือความสวยงามของดอกไม้ไว้เลย ฉันขอโทษเชอร์ล็อค ฉันรู้ว่ามันเจ็บแค่ไหนกับการที่ได้เห็นคนรักตัวเองอยู่ในสภาพแบบนี้ นายกำลังทำให้เป็นบ้านะเชอร์ ได้โปรดนายต้องฟื้นมาคุยกับฉันนะ ฉันรักนายเชอร์ ได้โปรด ฉันจะไม่ไล่นายแล้ว ฉันรู้ว่านายก็รักฉัน ฉันก็รักนายนะ นายต้องผ่านมันไปได้ ฉันอยากให้นายตื่นมาเห็นฉันขอโทษนายอีกครั้ง ฉันจะขอโทษนายจนกว่านายจะให้อภัยฉัน หายโกรธฉัน ฉันจะไม่ทำนิสัยแย่ๆอย่างนั้นอีกแล้ว ฉันจะไม่ใช่อารมณ์แย่ๆกับนาย  ฉันไม่อยากเห็นนายเจ็บอย่างนี้เลย ได้โปรด เชอร์ ถ้านายได้ยินฉัน ได้โปรดตื่นขึ้นมา ฉันรอนายอยู่นะจอห์นพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและเขาจุมพิตที่มือซีดๆนั้นเพื่อให้เชอร์ล็อครู้สึกตัวว่าคนรักได้มาหาเขาแล้ว

เออ...ขออนุญาตนะครับ ญาติคนไข้ครับ หมดเวลาเยี่ยมแล้วครับคุณหมอเปิดประตูเข้ามาบอก

จอห์นได้ยินจึงรีบเช็ดน้ำตาบนหน้าตรเองออกให้หมด

ครับ ขอเวลาแปบหนึ่งนะครับจอห์นพูดเสร็จและเขาก็หันหน้าไปหาคนที่นอนอยู่ จอห์นเอามือตัวเองลูบหัวของเชอร์ล็อคและจูบบริเวณหน้าผากสีขาวซีด

เดี๋ยวผมจะมาเยี่ยมใหม่นะ ที่รักจอห์นพูดเสร็จเดินออกไปโดยไม่รู้ว่า คนที่นอนอยู่นั้นมีน้ำตาไหลออกมาบริเวณหางตาด้วยความดีใจ


........................................................


จบที่6ครับ

เชอร์ล็อคตื่นไวๆน้า จอห์นมาหาแล้วเห็นมั้ย

จอห์นมาขอโทษแล้ว รีบๆตื่นเถอะ

ตอนนี้ดราม่าไปหน่อยมั้ยทุกคน เราว่าเราแต่งเศร้าแต่กลับเศร้าเองอ่า หดหู่เองเฉยเลย

ใช้คำไหนผิดก็ขอโทษด้วยนะครับ

งั้นขอลาไปก่อน แล้วเจอกันต่อหน้า

ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่าน รักคนอ่านทุกคน จุ๊บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น