[FIC SHERLOCK BBC] Love is hurts #Johnlock

ตอนที่ 3 : Ch.Three

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 ก.ย. 62

Title: Love is hurts #Johnlock

Chapter: 3

Author: ชื่อแปลกแล้วไงครับ?

Pairing: Sherlock Holmes & John Watson


...................................................


รถแท็กซี่คันสีดำมาถึงหน้าแฟลต221B

นี่ครับ ไม่ต้องถอนครับจอห์นกล่าวขึ้นและจ่ายเงินให้คนขับ

ขอบคุณครับคนขับรถแท็กซี่กล่าวตอบเชิงขอบคุณและโค้งหัวนิดหน่อย

จอห์นเปิดประตูรถและก้าวขาออกมาจากตัวรถแล้ว เขาก็ต้องชะงักเมื่ออยู่เขาได้ยินเสียงไวโอลิน เขาหยุดนิ่ง พยายามคิดว่าคงเป็นแฟลตอื่นที่เล่นไวโอลินหรือ แต่เขาคิดผิด เขาได้ยินชัดเจนยิ่งกว่าเก่าเพราะเสียงมันออกมาจากชั้น2ของแฟลต221B เขาพยายามคิดว่าไม่ใช่เชอร์ล็อค เชอร์ล็อคตายไปแล้ว ไม่มีทางที่จะมาเล่นไวโอลินหรืออาจเป็นคุณนายฮัดสันที่เปิดเพลงไวโอลิน จอห์นคิดว่า คุณนายฮัดสันคิดถึงเชอร์ล็อคล่ะมั้ง จอห์นหลุดภวังค์ความคิด เมื่อเห็นรถไมครอฟต์จอดอยู่หน้าแฟลต 

ไมครอฟต์มาทำไมจอห์นสงสัยและไม่รอช้าเขาก็เดินเข้าไปในแฟลต

จอห์นเปิดประตูเข้าไป เขาได้ยินเสียงไวโอลินชัดขึ้นเรื่อยๆ เขาคิดในเสียงว่า นี่ไม่ใช่เสียงเทปแน่เพราะเสียงมันเหมือนตอนเชอร์ล็อคเล่นไวโอลินให้เขาฟัง มันคือเสียงไวโอลินจริงๆไม่ใช่เทปหรือเปิดเพลงอะไรทั้งนั้น

จอห์นรีบก้าวขาขึ้นไปชั้น2ของแฟลตทันที เขาอยากรู้ว่าใครอยู่ที่ชั้นบนและใครเล่นไวโอลินได้เหมือนเชอร์ล็อค

จอห์นเดินขึ้นบันไดมาถึงห้องที่ๆเขาอยู่ ห้องโถงของชั้น2ที่มีเคยมีเชอร์ล็อคกับเขาทำงานสืบคดีกันและเสียงไวโอลินดังมากจนจอห์นอยากจะเห็นหน้าคนๆนั้นใจจะขาด แต่เขาภาวนาว่าคงไม่ใช่เชอร์ล็อค เชอร์ล็อคตายแล้ว เขาจากเราไป2ปีแล้ว 

จอห์นหลับตาและเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูแล้วค่อยๆเปิดออก เขาภาวนาแล้วภาวนาอีกว่า อย่าให้เป็นคนๆนั้นเลย ได้โปรด

เสียงเปิดประตูดังขึ้นและเสียงไวโอลินหยุดลง

คุณนายฮัดสันที่นั่งอยู่ตรงโซฟาหันไปที่ประตูและเอ่ยขึ้น

จอห์น นายกลับมาแล้ว นายดูสิว่าใครมา

จอห์นตอนนี้เขาหลับตาและพยายามลืมตาขึ้นอย่างช้าๆและเขาเห็นร่างของชายคนหนึ่งที่คุ้นเคยมากๆ อยู่ตรงหน้าต่างพร้อมกับไวโอลินที่ถูกวางลงไว้ที่พื้น

เชอร์ล็อคหันหน้ากลับมาที่หน้าประตู เขาเห็นจอห์น ตอนนี้จอห์นเหมือนถูกแช่แข็งไว้ เขานิ่งเกินไป จนเชอร์ล็อคต้องเดินขึ้นไปหาจอห์นอย่างช้าๆ แต่เขาก็ต้องชะงักอยู่เดินเข้าไปหา

นายกลับมาทำไม!” จอห์นเอ่ยขึ้นด้วยเสียงปนความโกรธ

...จอ...จอห์นเชอร์ล็อคเอ่ยเสียงเบา ตอนนี้เขารู้ว่า จอห์นรู้สึกยังไง

ฉันถามว่า...นาย...กลับ...มา...ทำ...ไม!!!!!” จอห์นโกรธมากจนเผลอกำมือแรงจนสั่น

สภาพห้องในตอนนี้เงียบด้วยความตรึงเครียด

เอ่อ คุณนายฮัดสันแล้วก็ไมครอฟต์ออกไปก่อน ผมอยากขอคุยกับจอห์นแค่สองต่อสองหน่ะเชอร์ล็อคเอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบและกล่าวขอคนทั้งสองออกไปข้างนอกเมื่อเห็นสถานการณ์ตอนนี้มันตรึงเครียดกว่าที่เขาคิด และทั้งสองก็ร่วมมือทำตามคำขอและปิดประตู เขาพยายามคิดอย่างหนักว่าจะง้อจอห์นยังไง 

อ่อใช่สิดอกไม้ดอกไม้ ดอกไม้อยู่ไหนเชอร์ล็อคเอ่ยในใจ และเขาก็หยิบช่อดอกไม้ขึ้นมาจากโต๊ะทำงานของเขา

จอห์น ฉันกลับมาแล้ว หายโกรธฉันนะเชอร์ล็อคกล่าวกับคนตรงหน้าและยืดช่อดอกไม้ให้จอห์น 

แต่จอห์นกลับปัดมันออกไปอย่างแรงจนช่อดอกไม้ที่เชอร์ล็อคตั้งใจซื้อให้จอห์นหลุดมือไปอย่างง่ายดายและตกลงสู่พื้นโดยไม่เหลือความสวยดอกไม้ไว้มันเละเทะไปหมด เชอร์ล็อคมองช่อดอกไม้ที่หลุดมือของตัวเอง

จอห์น นาย...” เชอร์ล็อคเอ่ยเสียงตกใจนิดๆ เพราะเขาไม่เคยเห็นจอห์นโกรธเขาขนาดนี้

นายกลับมาทำไม นายทิ้งฉันไว้2ปี นายหลอกลวงฉัน นายยังมีหน้ากลับมาทำไมจอห์นพูดขึ้นด้วยความโกรธ

คือ ฉันอยากกลับมาหานายเชอร์ล็อคตอบกลับเสียงเบา

กลับมาหาฉัน...เหอะ กลับมาหาฉันจอห์นแทบหัวเราะกับคำตอบ แต่ความโกรธมันคุมเขา จนเขาเดินไปกระชากคอเสื้อคนร่างสูงแล้วต่อยเข้าไปที่หน้าอย่างจังอยู่หลายที จนเชอร์ล็อคล้มลงที่พื้น สภาพเชอร์ล็อคตอนนี้ปากแตก เลือดกำเดาออก โหนกแก้มถลอกจนเลือดซิบ

เชอร์ล็อครู้ดีว่า เขาควรโดนแบบนี้ เขาควรเป็นรับโทษที่ทำไว้กับจอห์น

จอห์น นายอยากต่อยอยากตีฉันยังไงก็ได้เชิญตามสบายใจนายเลยและฉันไม่ตอบโต้นาย ฉันรู้ว่านายโกรธฉันมาก ฉันขอโทษจอห์น ฉันขอโทษเชอร์ล็อคพูดด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้าและความเจ็บจากใบหน้าพร้อมกับใช้มือเช็ดคราบเลือดตรงบริเวณจมูก

จอห์นเห็นดังนั้นเขาอยากเข้าไปซัดอีกหลายๆจนให้สาแก่ใจ เขาเดินขึ้นไปหาพร้อมยกกำปั้นขึ้นง้างจะต่อยเชอร์ล็อคอีกรอบ แต่ด้วยสายตาของเชอร์ล็อค เขาเห็นว่าเชอร์ล็อคก็อยากให้มันเป็นแบบนี้ อยากเห็นคนรักทำร้ายเขากะเอาให้ตายไปเลยก็ได้ แต่จอห์นทำไม่ลงเพราะเขายังรักเชอร์ล็อคอยู่ เขาหยุดและปล่อยเชอร์ล็อคพร้อมถอยห่างออกมา

เชอร์ล็อคเห็นดังนั้นจึงพยุงร่างของตนเองลุกขึ้นมาเพื่อคุยกับจอห์นอีกรอบ แต่ยังไม่ทันกล่าว จอห์นเอ่ยขึ้นออก

นายควรไปซะและไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้านายอีก ฉันเกลียดนาย เชอร์ล็อค ฉันเกลียดนาย นายควรออกไปจากแฟลตนี้ซะ นายจะไปตายที่ไหนก็ไปแล้วไม่ต้องมาหาฉันอีกจอห์นเอ่ยขึ้นมาจนทำให้เชอร์ล็อคช็อคกับคำพูดของจอห์นเมื่อตะกี้นี้

นายไล่ฉันไปตาย ไล่ฉันออกไปจากชีวิตนาย ฉันก็จะไป ฉันจะทำตามนายจนกว่านายจะหายโกรธฉัน ฉันรอนายหายโกรธได้แม้รอเป็นวันเป็นเดือนหรือเป็นปี ฉันก็ยังรอนายได้ แม้ฉันต้องรอนายที่อื่นก็ตาม ฉันก็ยังรอนาย จอห์น แต่ก็ก่อนที่ฉันจะออกไป ฉันขอถามอย่างหนึ่งเชอร์ล็อคพูดออกไปอย่างเสียใจ

อะไร!!” จอห์นพูดด้วยน้ำเสียงที่ยังโกรธอยู่

นายยังรักฉันอยู่มั้ย จอห์นเชอร์ล็อคพยายามใช้คำถามนี้เพื่อให้จอห์นหายโกรธเขา หายโกรธระดับหนึ่งก็ยังดี ก่อนที่เขาจะเดินออกไป เขาอยากได้ยินตอบนี้มากที่สุด อยากรู้ว่าจอห์นยังมีใจให้กับเขาอยู่มั้ย

ฉันไม่ได้รักนายแล้วและนายไม่ใช่คนรักของฉันอีกต่อไป เชอร์ล็อค คนรักจริงๆของฉันตายได้ไปเมื่อ2ปีที่แล้ว แต่นายไม่ใช่จอห์นตอบกลับอย่างไม่คิด แล้วตอนนี้เชอร์ล็อคก็ได้ยินคำตอบขอจอห์นอย่างเรียบร้อย ความรู้สึกของเขามันเหมือนโดนมีคนเอามีดมาแทงที่อกข้างซ้ายอย่างหลายรอบๆ จนมันเจ็บเจียนตาย มันเจ็บจนไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว

...จอห์น เมื่อกี้นายพูดจริงหรอ ว่าฉันไม่ได้เป็นรักของนายอีกแล้วเชอร์ล็อคถามเพื่อความแน่ใจ เผื่อจอห์นจะพูดผิด

ใช่!!! เมื่อกี้ฉันพูดจริงจอห์นตอบกลับเสียงแข็งและยังยืนยันคำพูดเดิม

ตอนนี้เชอร์ล็อคพูดอะไรไม่ออก จนน้ำตามันเริ่มจะเอ่อล้นตรงบริเวณขอบตา เขาคิดโทษตัวเองที่ทำให้จอห์นเป็นแบบนี้ เขาทำให้จอห์นเกลียดเขา ทำให้จอห์นไม่รักเขาแล้ว เขาควรทำตามที่จอห์น ควรออกไปจากชีวิตของจอห์นสะ

..นายพูดถูกจอห์น ฉันควรออกไปจากชีวิตนาย ลาก่อนพอเชอร์ล็อคพูดจบเขาก็เดินออกไปที่ประตูทันทีและเปิดมันออกโดยไม่หันมามองจอห์นอีกเลย 

ตอนนี้จอห์นได้แต่คิดว่า เมื่อกี้เขาทำอะไรลงไป เขาพูดอะไรออกมา เขาควรดีใจไม่ใช่หรอที่เห็นเชอร์ล็อคกลับมา แล้วทำไมเขาทำแบบนั้นกับเชอร์ล็อคไป เขาคงทำให้เชอร์ล็อคเกลียดเขาแล้วจริงๆเขาอยากจะต่อยปากตัวเองที่พูดอะไรออกไปโดยไม่คิดไม่ปรึกษาหัวใจของตัวเอง

....................................................


จบตอนที่ 3 ครับ

โอ๊ย สงสารทั้งคู่อะ ทำไมเราแต่งแบบนี้อะ เศร้าเกิน

อย่าโกรธหนูน๊า อารมณ์มันพาไปแบบนี้จริงๆ

แล้วเจอกันตอนหน้า จุ๊บ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะ ทุกคน กราบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น