[FIC SHERLOCK BBC] Love is hurts #Johnlock

ตอนที่ 2 : Ch.Two

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    2 ก.ย. 62

Title: Love is hurts

Chapter: 2

Author: ชื่อแปลกแล้วไงครับ?

Pairing: Sherlock Holmes & John Watson


......................................................................


Part.John

คลินิกจอห์น

เฮ้อ.....เมื่อยชะมัดเลย กี่โมงแล้วนะร่างเล็กบิดขี้เกียจพร้อมเงยหน้ามองนาฬิกาบนผนังห้องตรวจของเขา

“5โมงเย็นกว่าแล้วหรอจอห์นเอ่ยขึ้นและเขากำลังเรียกพยาบาลหน้าห้อง

คุณพยาบาลครับ คุณพยาบาลจอห์นตะโกนออกไป

คะ มีไรคะคุณหมอนางพยาบาลหน้าห้องตรวจเปิดประตูเข้ามา

คนไข้หมดยังครับ?” จอห์นเอ่ยถาม

อ๋อ...หมดแล้วค่ะ วันนี้คนไข้มาน้อยกว่าเมื่อวานน้อยหนึ่ง ว่าแต่คุณหมอไรมีป่าวคะนางพยาบาลถามอย่างสงสัย

พอดีวันนี้ ผมอยากจะขอตัวกลับก่อนอะครับ วันนี้เหนื่อยๆยังไงไม่รู้

จอห์นกล่าวไปพร้อมใช้มือข้างซ้ายนวดตรงไหล่ข้าวขวา

งั้น วันนี้เราก็ปิดคลินิกเลยละกันนะคะนางพยาบาลกล่าวพร้อมเดินออกไปเตรียมตัวปิดคลิกนิก

ระหว่างที่จอห์นเก็บของบนโต๊ะทำงาน เขาก็ชะงัดทันทีเมื่อเห็นรูปที่เขาตั้งไว้บนโต๊ะหน้าคอม จอห์นหยิบรูปนั้นขึ้นมา เป็นรูปที่เขาถ่ายคู่กับเชอร์ล็อคตอนไปสืบคดีด้วยกัน

เชอร์ล็อค นายเป็นไงบ้าง ไปอยู่บนฟ้าเหงามั้ย แต่ฉันเหงานะ หึๆ ฉันคิดถึงนายเหลือเกิน นายคิดถึงฉันนายบ้างมั้ย

ฉันรู้สึกมันไม่มีชีวิตชีวาเลยหลังจากที่นายจากไป

ฉันนอนไม่หลับเพราะว่าฉันเห็นตอนนายตายทุกครั้งเลย ฉันกินอาหารไม่ค่อยลงด้วย เห็นมั้ย ฉันผอมเพราะนายเลยนะ แล้วก็ฉันพยายามทำใจเรื่องนาย แต่ฉันก็ทำได้อยู่แหละโดยฉันคุยกับรูปนาย ความรู้สึกฉันมันเหมือนว่านายยังอยู่ใกล้ๆฉันคิดถึงเชอร์ล็อค คนรักของฉัน

จอห์นวางรูปลงที่เดิม แล้วพาร่างกายที่เหนื่อยล้ามาทั้งวันเดินออกจากห้องและไม่ลืมที่จะปิดไฟและล็อคห้องตรวจ

ผมกลับก่อนนะครับจอห์นกล่าวลานางพยาบาลที่กำลังเก็บข้าวเก็บของ

ค่ะ กลับบ้านดีนะคะคุณหมอ เดี๋ยวตรงนี้พวกเราเคลียร์ให้ค่ะนางพยาบาลตอบกลับ

ขอบคุณมากครับ กลับกันดีๆด้วยนะครับจอห์นกล่าวตอบกลับไปแล้วเดินไปหน้าคลินิกเพื่อเรียกรถแท็กซี่กลับไปยังแฟลต

แท็กซี่!!!!!!!”จอห์นโบกมือเรียก

ทันใดนั้นรถแท็กซี่ก็มาจอดตรงหน้าเขา จอห์นเปิดประตูและเข้าไปนั่งทันที

เอ่อ.....ไป เบรคเกอร์สตรีทครับ

.

.

.

.

.

.

Part.Sherlock

เชอร์ล็อคขึ้นมายังชั้นสองของแฟลต เขาก็ต้องตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นของบางสิ่งบางอย่างเช่น กองเอกสาร โต๊ะ โซฟาที่นั่งประจำของเขาและโซฟาของจอห์น ยังอยู่ที่เดิมแต่เพิ่มเติมคือมันสะอาดแทบไม่มีหยักไย่หรือฝุ่นติดอยู่เลย เหมือนของเหล่านี้ได้รับการดูแลอย่างดีโดยคนรัดของเขานั้นเอง

จอห์น นายดูแลของของฉันขนาดนี้เลยหรอ

เชอร์ล็อคกล่าวขึ้นพร้อมเดินสำรวจรอบๆบริเวณเหล่านั้น

นี่ เชอร์ล็อค ฉันเอาข้าวของนายไปเก็บที่ห้องนายเลยนะไมครอฟต์ผู้เป็นพี่กล่าวขึ้น

อืม เดี๋ยวฉันเปิดประตูให้เชอร์ล็อคเปิดประตูห้องนอนของตนก็ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อเห็นห้องนอนของตนเองสะอาดสะอ้าน เตียงนอน ผ้าห่ม หมอน ทุกอย่างดูระเบียบการดูแลอย่างมาก

จอห์น นายทำให้ฉันขนาดนี้หรอ?” เชอร์ล็อคเอ่ย

ใช่แล้วจ๊ะ เชอร์ล็อค ทุกสิ่งทุกอย่างข้าวของของนายมันได้รับการดูแลจากจอห์นหมดเลย จอห์นคงคิดถึงนายมากแน่ๆคุณนายฮัดสันกล่าวตอบและเดินขึ้นมาบนชั้นสองพร้อมกับชุดน้ำชาอย่างที่เขาชอบทำเวลาที่มีแขกมาที่แฟลต

เชอร์ล็อคเดินมาหาคุณนายฮัดสันที่ห้องโถง

เขาคิดถึงผมตลอดเลยหรือป่าวเชอร์ล็อคเอ่ยถาม

หลังจากที่นายจากไป แรกๆจอห์นมีอาการนอนไม่หลับกินไม่ได้ จนต้องไปพึ่งจิตแพทย์มารักษาจิตใจเขา จอห์นดูโทรมมากไม่สดใสเหมือนแต่ก่อน เขาเคยบอกฉันว่า เขาอยากทำอะไรบางอย่างเพื่อลืมนาย ฉันก็เลยบอกเขาไปว่า ลองไปทำงานที่คลินิกเหมือนแต่ก่อนมั้ย ทันทีที่เขาได้ยินฉัน เหมือนเขาได้ความคิดบางอย่างขึ้นแล้วหลังจากนั้นเขาก็ไปทำงานที่คลินิกเหมือนเดิม แล้วเขาก็ดูดีขึ้นมาหน่อยหนึ่งกินข้าวได้บางแล้วละ พอฉันเห็นฉันก็หายห่วงไประดับหนึ่งคุณนายฮัดสันเล่าเรื่องราวของจอห์นระยะเวลา2ปีที่เขาไม่อยู่จอห์นเป็นยังไงบ้าง

อ่อ ผมเคยบอกเขานะ ว่า ถ้าไม่มีอะไรทำก็ไปทำงานด้านที่ตัวเองถนัดซะ จะได้ไม่เสียป่าว ผมไม่เคยคิดว่าเขาจะทำตามที่ผมบอกเชอร์ล็อคบอกคุณนายฮัดสัน และสายตาเชอร์ล็อคเหมือนมองหาอะไรบางอย่าง

คุณนายฮัดสันครับ  ไวโอลินผมอยู่ไหนครับเชอร์ล็อคเอ่ยเมื่อเขาพยายามมองหาแต่ก็ไม่พบ

อยู่ที่ห้องนอนของจอห์นคุณนายฮัดสันตอบกลับ

ฮะ ไวโอลินของผมอยู่ที่ห้องจอห์น เขาเอาไปทำอะไรเชอร์ล็อคหันหน้ากลับมาคุณนายฮัดสันทันทีแล้วทำหน้าสงสัยว่าทำไมของรักของตนไปอยู่ในห้องของจอห์นได้

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เขาคงเก็บที่ดีๆให้ละมั้ง

แต่นายเข้าไปเอาได้เลย มันอยู่ตรงข้างเตียงนอนของจอห์น จอห์นไม่เคยล็อคห้อง ฉันเห็นมันทุกครั้งเวลาที่ฉันเข้าไปทำความสะอาดห้องเขาหน่ะคุณนายฮัดสันตอบกลับ

งั้นเดี๋ยวผมเข้าไปเอามันแปบเชอร์ล็อคลุกขึ้นเดินไปที่ห้องของจอห์นทันที

ไม่นานนักไวโอลินตัวโปรดก็กลับมาอยู่ในมือของเขาอีกครั้ง

ทำไมมันสะอาดเงาแบบนี้ละ จอห์นทำอีกแล้วหรอเชอร์ล็อคเอ่ยขึ้นพร้อมเช็คเสียงและสายของไวโอลิน

สักพักเชอร์ล็อคก็เริ่มบรรเลงเพลงขึ้น เสียงไวโอลินในแฟลตดังไปถึงท้องถนนในเบรคเกอร์

ในขณะนั้นรถแท็กซี่ก็มาจอดมาแฟลต221B พอดี


......................................................................


จบตอน2แล้ว เย้ ไวมาก

ผิดคำตกหล่นตรงไหนของโทษด้วยค้าบ 

ตอนนี้เนื่อเรื่องมันหัวแล่นมาก มันมาเรื่อยๆเลยอ่า 

เอนจอยในการอ่านน๊าทุกคน จุ๊บๆ

บ๊ายคร๊าบ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น