[FIC SHERLOCK BBC] Love is hurts #Johnlock

ตอนที่ 1 : Ch.One

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 ก.ย. 62

Title: Love is hurts 

Chapter: 1

Author: ชื่อแปลกแล้วไงครับ?

Pairing: Sherlock Holmes & John Watson


......................................................................


เชอร์ล็อค นายแน่ใจนะว่าจะกลับไปที่ 221B”

ไมครอฟต์เปิดสนทนาขึ้น หลังจากที่เห็นน้องของตัวเองกำลังเก็บข้าวของเตรียมตัวเพื่อที่กลับไปที่แฟลต

อืม ฉันจะกลับไป อยากไปเจอจอห์นเชอร์ล็อคตอบกลับไปพร้อมกับมือทั้งสองข้างเก็บของใส่กระเป๋าเดินทาง

จอห์น ไม่โกรธนายแน่นะ นายทิ้งเขามาสองปี

นายแกล้งตายแล้วก็หลอกจอห์นด้วย แล้วอยู่ๆนายก็อยากกลับไปหาเขา เชอร์ล็อค ฉันอยากให้นายคิดดีๆก่อนไมครอฟต์พูดด้วยเสียงตรึงเครียด

โกรธสิ แต่ฉันเตรียมใจไว้แล้วละ ว่ากลับไปจะโดนอะไรบ้าง หึๆเชอร์ล็อคตอบกลับด้วยท่าทีด้วยอารมณ์ขำ

แล้วแต่นายละกันไมครอฟต์หมดคำพูดไม่รู้ว่าจะหาคำไหนมาพูดกับน้องชายดื้อรั้นได้อีกแล้ว

.

.

.

.

.

หลังจากนั้นไม่นานเชอร์ล็อคก็เก็บสัมภาระของตนเองเรียบร้อย

เอาละ ไมครอฟต์ ฉันไปก่อนนะเชอร์ล็อคพูดใส่คนร่างสูงที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่ห้องโถงของบ้าน

เดี๋ยวฉันไปส่งเอามั้ย วันนี้ฉันว่างพอดีไมครอฟต์ตอบกลับไปแต่ตาของเขาจองอยู่ที่หนังสือพิมพ์

นายจะไปส่งฉันหรอ พระเจ้าเป็นครั้งแรกในรอบ2ปีได้เลยมั้งเนี่ยเชอร์ล็อคตอบกลับแบบกวนๆ

จะให้ไปส่งหรือไม่ต้อง เชอร์ล็อค!” ไมครอฟต์เริ่มขึ้นเสียงเพราะเขาไม่ชอบให้น้องชายของตัวเองใช้นิสัยกวนๆใส่เขา

ก็ได้ๆ จะไปส่งก็ไปส่งสิ เดี๋ยวฉันใส่รองเท้าแปบเชอร์ล็อคตอบกลับพี่ชายของตน ขณะที่ตัวเองก็หารองเท้าสีดำเงามาใส่

เสร็จยังไมครอฟต์พูดพร้อมไปที่น้องชายตัวเองที่กำลังปัดฝุ่นบนเสื้อเชิ้ตและกางเกงสแล็คสีกรม

เสร็จแล้วววววเชอร์ล็อคก็ยังตอบกลับแบบกวนๆ

.

.

.

.

.

ระหว่างทางกลับไปที่แฟลต เชอร์ล็อคก็นึกอะไรออก

นี่ ไมครอฟต์เชอร์ล็อคเอ่ยขึ้น

จะเอาอะไรไมครอฟต์ตอบกลับ

แหมมมมมม รู้ดีจัง ฉันอยากเข้าร้านดอกไม้นะพาฉันไปหน่อยสิ น๊าๆเชอร์ล็อคทำท่าทีอ้อนวอนพี่ชายของเขา

อืมๆ ฉันละเบื่อจริงๆ โตปานนี้ยังทำตัวเหมือนเด็กไปได้ไมครอฟต์ตอบกลับ

ขอบคุณครับ พี่ชายเชอร์ล็อคยิ้มกว้าง

ไมครอฟต์ อึ้งนิ่งไปกับคำว่าพี่ชายร้อยวัยพันปีนานๆจะได้ยินจากปากน้องชายตัวแสบ คือ ปีหนึ่งได้ยินจากปากได้ไม่เกิน3ครั้งได้มั้งแต่บางปีก็มาก3ครั้งถ้าน้องชายเขาอ้อนอยากให้ช่วยอะไร

.

.

.

.

.

สักพักรถคันหรูก็มาจอดอยู่ที่ร้านดอกไม้ชื่อดังในย่านลอนดอน

เดี๋ยวฉันมาเชอร์ล็อคกล่าวกับพี่ชายของตน ขณะที่กำลังก้าวขาออกจากตัวรถ

เชอร์ล็อคกลับออกมาจากร้านได้ไม่นานพร้อมถือช่อดอกไม้ช่อใหญ่ติดมือมาด้วย

นี่! ช่อดอกไม้ใหญ่ขนาดนี้ นายกำลังไปขอจอห์นแต่งงานหรอ?” ไมครอฟต์ถามขึ้นเมื่อเห็นน้องชายของตัวเองถือช่อดอกไม้ขึ้นอย่างพลุงพะรุงพะรัง

ขอได้ก็ดีสิแต่ฉันไม่มีแหวนเชอร์ล็อคตอบกลับพร้อมดมดอกหอมๆไปด้วย

.

.

.

.

.

ไม่นานนัก รถคันหรูก็มาถึงที่หมาย หน้าแฟลต221B 

ยังเหมือนเดิมเลยนะเชอร์ล็อคเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหน้าแฟลตยังเหมือนเดิมแม้จะผ่านมา2ปีแล้วก็ตาม

ไมครอฟต์ ฉันขอเข้าไปก่อนนะ ฉันอดใจไม่ไหวแล้วอยากเจอจอห์นเชอร์ล็อคเดินเข้าไปที่แฟลตทันทีที่เอ่ยจบ

ไมครอฟต์ได้แต่อ้ำอึ้งเพราะน้องชายไม่คิดที่จะขนของตัวเองบ้างเลยหรือไงถือแต่ดอกไม้เข้าไปอย่างเดียวเลยฟะ 

สวัสดีครับ คุณนายฮัดสันเชอร์ล็อคกล่าวกับหญิงชราตรงหน้า แม้เขาหันหลังทำกัข้าวช่วงเย็นอยู่

เชอร์ล็อค! ให้ตายสิ นายยังไม่ตาย” คุณนายฮัดสัน หันกลับมาวิ่งเข้ามากอดเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

ครับ ผมยังไม่ตาย ผมกลับมาแล้ว ดีใจมั้ยครับ

เชอร์ล็อคกล่าวกับหญิงชราที่กอดเขาอยู่

ดีใจสิ ดีใจมากๆ เชอร์ล็อคนายกลับมาแล้ว

คุณนายฮัดสันพูดเสียงสั่นๆ

เอ่อ คุณนายฮัดสันครับ แล้ว จอห์นละครับ

เชอร์ล็อคเอ่ยถามขึ้น

จอห์นไปทำงานคลินิกนะ กลับช่วงเย็นๆไม่ก็ค่ำๆ

คุณนายฮัดสันตอบกลับไป

ทำงาน?” เชอร์ล็อคทำหน้างง แต่เขาก็คิดได้ว่าระหว่าง2ปี จอห์นต้องหางานทำเพราะเขาไม่มีงานเกี่ยวสืบคดีแล้วนิ ถึงมีแต่ก็ทำไม่มากละมั้ง

แต่เชอร์ล็อคหลุดจากภวังค์ความคิดเมื่อเห็นพี่ชายของตนเองอยู่หน้าประตูครัวพร้อมท่ากอดอกเชิงประมาณว่า คุยเสร็จยัง มาขนของของตัวเองไปสักที

เดี๋ยวผมขอตัวไปเก็บของผมก่อนนะครับ

เชอร์ล็อคกล่าวจบก็ขนของขึ้นไปชั้น2ทันที

อ้าว ไมครอฟต์มาด้วยหรอ?” คุณนายฮัดสันกล่าวขึ้นเมื่อเห็นไมครอฟต์

พอดีวันนี้ผมว่างเลยอาสามาส่งน้องชายตัวแสบไมครอฟต์ตอบกล่าวพร้อมเดินไปชั้น2ตามน้องชายของตัวเองไป


......................................................................


จบตอนแรกครับป๋ม 

เรื่องนี้ไรท์แต่งขึ้นมาเพราะไรท์ฝันเห็นอะ ไม่รู้ว่าดูซีรี่ย์หรืออ่านฟิคเยอะเกินเลยเก็บเอาไปฝัน55555 แต่ไรท์ก็พยายามจะแต่งให้จบนะ

แม้จะไม่ว่างก็ตามแฮะๆ

แล้วเจอกันค๊าบ

บ๊ายบาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น