Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 9 : มูฟออนครั้งที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 952
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    29 ม.ค. 63

มูฟออนครั้งที่ 8

 

ผมชะงักไปกับคำถามของพี่แชมป์ไม่คิดว่าจะโดนถามอะไรแบบนี้เลย ผมลอบมองไปที่พี่คินก็พบว่าพี่เขาจ้องหน้าผมอยู่ก่อนแล้วแต่สายตาที่มองมาเป็นสายตาธรรมดาๆที่ไม่ได้มีความหมายใดๆแฝงอยู่ในนั้นเลย จะให้พี่เขามาคิดอะไรกับผมได้ล่ะก็เขามีคนของเขาอยู่แล้วนี่หน่า

"มีแล้วครับ"

"เอาโว้ย อยากจะถามต่อนะว่าใครเอาเป็นว่ารอบหน้าจะพยายามหมุนมาให้เจอน้องน่านอีกนะ
คร้าบบบ"

เกมยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั้งเป็นก้าวหน้าที่หมุนขวดไปหยุดที่พี่คิน

"ผมขอถามว่า พี่มีคนที่ชอบแล้วหรือยัง"

คำถามของก้าวหน้าทำเอาผมชะงักไปเหมือนกัน แต่ก็พอเดาคำตอบจากพี่คินได้อยู่แล้วครับว่าจะตอบว่าอะไร แต่ก็หวังไว้ในใจลึกๆว่าอย่าให้เป็นแบบที่ผมคิดเลย

"มีแล้ว"

"เอาว่ะเพื่อนกู ว่าแต่ใครวะทำไมกูไม่รู้วววว"

คำตอบของพี่คินไม่ต่างจากที่ผมคาดเอาไว้สักเท่าไหร่ หึ...มีคนที่ชอบแล้วสินะ

"คิน"

จังหวะซิทคอมจริงๆครับหลังจากพี่คินตอบคำถามไป พี่ลูกพีชก็เดินเข้ามาหาพอดีอย่างกับจะยืนยันในคำตอบว่าคนที่พี่คินชอบก็คือพี่ลูกพีชนั้นแหละ

"มาได้ไง มากับใครแล้วมานานยัง"

"ค่อยๆถาม พีชตอบไม่ทันแล้ว พีชมากับเพื่อนสักพักแล้วนั่งอยู่โซนบาร์อะ หันมาเจอคินพอดีเลยว่าจะชวนไปนั่งกับพีชแป๊บหนึ่ง เพื่อนพีชอยากเจอด้วย"

"โอเคๆ คินไปนั่งด้วยแล้วกัน ขอตัวก่อนเดี๋ยวกลับมา"

พี่คินตอบรับคำชวนของพี่ลูกพีชก่อนจะหันมาลาพวกผมแล้วพากันเดินออกไป

"กัปตันนน สาวมาหาแล้วก็ทิ้งน้องนุ่งไปเลยนะครับน่าน้อยใจจริงๆ ฮึก ฮึก"

"ตอแหลมากไอ้โรม เอาไงต่อเลิกเล่นแล้วกันอยากฟังเพลงชิลๆ ล่ะ"

"เออ เอาตามนั้นใครไม่ไหวก็พอก่อนนะโว้ย หรือไม่ก็หลับไปเลยเดี๋ยวพวกพี่แบกไปส่งเอง"

"จะเมาก็ได้นะเดี๋ยวพาไปส่งหอเอง"

ก้าวหน้าก้มมากระซิบให้ได้ยินกันสองคน

"อืม ฝากด้วยนะ"

อึก อึก อึก

"ใจเย็นๆ ให้เมาได้แต่ไม่ใช่กินเร็วแบบนี้มันอันตราย"

"เรารู้แต่เราอยากเมา!"

"ไอ้ก้าว น่านเป็นไรวะ ทำไมจู่ๆเสียงดังแบบนั้น" 

"มันเมาพี่"

"ไม่เมาเรายังไม่เมา สติเต็มร้อยมั๊กมาก! เอาแก้วเรามาจะเอาหนีไปไหน ฮืออ เอามาาาาา"

"เฮ้ยๆ กินตั้งนานไม่เมาบทจะเมาทำไมเมาง่ายงี้วะ"

"มันกินเพียวพี่ เลยเป็นแบบนี้"

"หยุดพูดแล้วเอาแก้วคืนมานะ!!"

"เออๆ แก้วสุดท้ายแล้วนะจะพากลับหอแล้ว"

"เราไม่กลับ เราจะเมาให้มากกว่านี้!!"

"เมามากกว่านี้ไม่ได้แล้วโว้ยไอ้น่าน ตั้งสติหน่อย"

"เกี้ยวกราดฉิบหายเลยเวอร์ชั่นเมา ไอ้ก้าวพาเพื่อนมึงกลับไปได้แล้วไป กินมากกว่านี้ไม่รู้จะเกี้ยวกราดไปได้ถึงขั้นไหน"

ยังไม่เมาสะหน่อยทำไมชอบคิดว่าเมา กินไปไม่กี่แก้วทำอะไรน่านฟ้าไม่ได้หรอก จำไว้!!!

"เกิดอะไรขึ้น ทำไมเป็นแบบนี้"

"น้องมันเมา แต่กูบอกให้ไอ้ก้าวพากลับหอแล้ว"

"มารถอะไร"

"มอ'ไซค์อะพี่"

"งั้นพี่พาไปส่งเอง เมาแบบนี้นั่งมอ'ไซค์ไม่ได้หรอก ไอ้แชมป์ฝากเคลียร์บิลด้วย"

"เออๆไปส่งน้องไป ทางนี้กูจัดการเอง

"ไม่เป็นไรพี่ ผมให้มันนั่งหน้าแล้วประกบหลังเอง"

"พี่บอกว่าจะไปส่งคือไปส่ง ส่งตัวน่านมา"

"ผมจะไว้ใจพี่ได้ไง"

"เเล้วพี่ไม่น่าไว้ใจตรงไหน"

"คุยไรกานน เสียงดางงงง เอาเหล้ามาจากินอีกกก เอิ้ก ~ "

คุยอะไรกันไม่รู้เสียงดังไปหมด คนจะกินเหล้าไม่ได้มานั่งฟังคนคุยกัน แล้วนี่แก้วผมหายไปไหนแล้ว

"เฮ้อ ผมยอมพี่ก็ได้ห้ามทำอะไรเพื่อนผมเด็ดขาด ถึงจะเป็นพี่ผมก็ไม่ยอมแน่ๆ"

หมับ

"ครายอ่าา ตัวอุ่นจางงง หอมด้วยยย"

"ยืนดี ๆ น่าน เดี๋ยวล้ม"

"งืออออออ"

"คงต้องอุ้มไปแล้วล่ะ ก้าวเดินตามมาเปิดประตูรถให้ที เอาของๆน่านมาด้วย"

หมับ

จู่ๆก็รู้สึกว่าตัวเองลอยได้ ผมเลยพยายามเพ่งสายตามองว่าเกิดอะไรก็เจอเข้ากับปลายคางของใครสักคน นี่ผมโดนอุ้มอยู่เหรอเนี่ยว่าแต่ใครกันนะที่อุ้มผมอยู่

"ครายอ่าาาา ปล่อยน้าาาา"

"พี่เองน่าน แล้วก็อยู่เฉยๆอย่าดิ้นเดี๋ยวตก"

"พี่หนายยยย"

"พี่คิน เอาล่ะนั่งดีๆ พี่จะรัดเข็มขัดให้"

"ผมฝากมันด้วยล่ะกันพี่"

"อืม ฝากดูทางนี้ด้วย"

"ครับพี่"

ปึก

"นั่งดีๆน่าน พี่จะพากลับหอแล้ว"

"ม่ายกลาบบบ ก้าวไปหนายยย ม่ายปายกาบพี่"

"เฮ้ออ ก้าวเอามอ'ไซค์มากลับไม่ได้เดี๋ยวตกรถ ตอนนี้นอนไปก่อนถึงหอแล้วจะปลุกเอาผ้าคลุมไว้จะได้ไม่หนาว "

พรึบ

"นอนก็ด้ายยย"

ได้ผ้าอุ่นๆมาห่มจากตอนแรกดื้อดึงจะไม่กลับกับพี่คิน ตอนนี้เปลี่ยนใจนอนซุกผ้าดีกว่าสบายกว่ากันเยอะ ไว้สร่างกว่านี้ค่อยถามก็ได้ว่าทำไมถึงมาส่งผมแทนที่จะไปอยู่กับพี่ลูกพีช

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

ตุบ

"อย่าเพิ่งหลับต่อนะ เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนค่อยนอน"

พี่คินช่วยประคองผมขึ้นมาที่ห้อง ได้นอนไปหน่อยรู้สึกสร่างเมาขึ้นเยอะ เหลือแต่ความมึนที่ทำยังไงก็ไม่หายไปสักที คราวหน้าไม่เอาแบบนี้แล้วครับเข็ดไปจนตาย

"ลุกขึ้นนั่งไหวไหมพี่จะเช็ดตัวให้"

"ไหวครับ แต่ผมทำเองดีกว่าพี่กลับไปเถอะ"

"หมดประโยชน์แล้วก็ไล่กลับเลยหรือไง"

"เปล่าครับ ผมเห็นมันดึกมากพี่ก็น่าจะกลับได้แล้ว"

"พี่จะกลับต่อเมื่อมั่นใจเราเรียบร้อยดี มาพี่เช็ดให้แค่นั่งตรงๆ ยังทำไม่ได้เลย"

สุดท้ายก็ต้องยอมให้พี่คินเช็ดตัวให้จนได้ แต่ให้เช็ดแค่ท่อนบนนะครับท่อนล่างผมจัดการเอง แต่แค่ท่อนบนผมก็นั่งเขินหน้าแดงเป็นกุ้งต้มแล้ว ยิ่งตอนถอดเสื้อผมไม่กล้าสบตาพี่คินเลยได้แต่นั่งหันหน้ามองไปทางอื่นแทน เกิดมายังไม่เคยต้องมาถอดเสื้อให้ใครที่ไม่ใช่คนในครอบครัวเห็นเลย

"เขินพี่หรือไงเรา"

"คะ ใครจะไม่เขินบ้างครับ มาแก้ผ้าต่อหน้าคนอื่นแบบนี้"

"แก้ผ้าอะไรแค่ถอดเสื้อเอง "

"กะ ก็นั้นแหละครับ ผมเคยถอดเสื้อให้คนอื่นดูที่ไหนกัน ไม่ใช่พี่สะหน่อย"

"ไม่เคยก็ดีแล้ว........พี่หวง"

"พี่คินว่าอะไรนะครับ ผมไม่ได้ยิน"

"ไม่มีอะไรหรอก รีบเช็ดตัวใส่เสื้อผ้าเถอะเดี๋ยวจะป่วยเพิ่มมาอีกอย่าง"

หลังจากนั้นพี่คินก็เริ่มเช็ดตัวให้ผมก็ยังคงไม่กล้าสบตาพี่เขาอยู่ดีทั้งเขินและรู้สึกดีไปพร้อมกัน อยากให้ช่วงเวลาดีๆ แบบนี้อยู่กับผมต่อไปนานๆจัง แต่ก็รู้ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้

"เอาล่ะเสร็จแล้ว เราก็เปลี่ยนชุดแล้วก็กินยาด้วย ตื่นมาตอนเช้าจะได้ไม่ปวดหัว" 

เสร็จจากเช็ดตัวพี่คินก็เอายาแก้ปวดหัวมาให้กิน

"นอนสะเดี๋ยวพี่ปิดไฟกับล็อคห้องให้"

"ขอบคุณมากนะครับพี่คินสำหรับวันนี้ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ทำให้พี่ลำบาก"

"ไม่ได้ลำบากอะไร แต่ถ้าอยากขอโทษจริงๆ คราวหน้าห้ามเมาแบบนี้อีกตกลงไหม"

"ได้ครับ ถึงพี่ไม่บอกผมก็ไม่เอาแบบนี้แล้วมึนหัวชะมัด"

"แล้วจะกินเข้าไปทำไมจนเมา หืม"

"ผะ ผมแค่อยากลองเฉยๆ ผมนอนแล้วดีกว่าพี่จะได้กลับสะทีดึกแล้วครับ"

"โอเค งั้นพี่กลับก่อนมีอะไรก็โทรมา ฝันดีเด็กขี้เมา"

"ฝันดีครับ"

จะให้บอกยังไงว่าที่กินเหล้าจนเมาก็เพราะพี่นั้นแหละ ผมพยายามตัดใจอยู่แท้ๆ แต่ยิ่งพี่มาดูแลผมดีแบบนี้ ผมก็ยิ่งหวั่นไหวเข้าไปอีกแล้วแบบนี้จะตัดใจจากพี่ได้ยังไงกันบอกผมหน่อยสิครับ

 

………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

 

 

Caramel Macchiato's talk

เมลนี่กำไม้เรียวรอแล้วไม่รู้ว่าต้องตีใครก่อนดีระหว่างพี่คินหรือน้องน่าน เพราะคนพี่พอมีสาวมาหาที่โต๊ะก็ทิ้งน้องของเราไปเฉยเลย ส่วนคนน้องก็ดื่มจนเมาแต่ก็เข้าใจได้อะเนอะว่ามีสาวมาหาคนพี่ถึงโต๊ะขนาดนี้ ยอมให้อภัยพี่คินก็แล้วกันที่พาน้องมาส่งหอแถมยังดูแลอย่างดีอีก แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่คนที่พี่คินชอบจะเป็นใครกันนะจะใช่น้องน่านของเราเหรือเปล่า มารอลุ้นกัน

ตอนนี้แอบมาสะดึกเลย ยังมีใครรออ่านอยู่บ้างน้า แสดงตัวให้เมลเห็นหน่อยค่า

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #75 เจ้ากระต่ายจมูกหมู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 09:48
    พี่คินไม่ชัดเจนเลย!!!
    #75
    1
    • #75-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 9)
      20 สิงหาคม 2563 / 14:19
      นั้นสิ นั้นสิ
      #75-1
  2. #72 minnienanthaka (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 21:55
    พี่ต้องชัดเจนก๊อนนนนนนนนนนนนน
    #72
    1
    • #72-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 9)
      10 สิงหาคม 2563 / 23:41
      นั้นสิน้าาาาา
      #72-1
  3. #46 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 19:30
    มันยังไงกันนะพี่คินเนี่ย แปลก ๆ นะ
    #46
    1
    • #46-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 9)
      5 พฤษภาคม 2563 / 21:57
      นั้นสิ นั้นสิ
      #46-1
  4. #33 Grizz.ly (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 00:07
    พี่คินใจร้ายยยยย แง้
    #33
    1
    • #33-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 9)
      12 เมษายน 2563 / 02:13
      แบบนี้ต้องช่วยกันโอ๋น้องเเล้ว
      #33-1
  5. #10 ศรัญภรรค (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:12

    สงสารน้อนนนนน

    #10
    1
    • #10-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 9)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:28
      มาช่วยกันโอ๋น้องกันนะคะ
      #10-1