Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 8 : มูฟออนครั้งที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    29 ม.ค. 63

มูฟออนครั้งที่ 7

 

การแข่งขันเฟรชชี่เกมได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว โดยแบ่งงานออกเป็นสองวันคือวันแรกจะมีพิธีเปิด การแข่งขบวนพาเหรด สแตนเชียร์ ผู้นำเชียร์ และ การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของกีฬาทุกประเภท

ส่วนวันที่สองจะเป็นพิธีมอบรางวัลและพิธีปิดการแข่งขันในข่วงเช้า ช่วงบ่ายจะเป็นการเก็บงาน ไฮไลท์จะอยู่ที่ตอนเย็นคือการประกวดดาวเดือนและคอนเสิร์ตจากศิลปินชื่อดัง

ช่วงเช้าของพิธีเปิดการแข่งขันมีการเดินขบวนพาเหรดของแต่ละคณะเข้าสู่สนาม เสร็จสิ้นพิธีเปิดก็เป็นการแข่งขันผู้นำเชียร์และสแตนเชียร์ แต่ละคณะใส่กันเต็มให้สมกับที่ทุ่มเทฝึกซ้อมกันมาอย่างยาวนาน

แป้งพายที่เป็นผู้นำเชียร์เองก็เต็มที่เหมือนกันท่วงท่าที่แสดงออกมามันงดงามจนผมอดทึ่งในความสามารถของเพื่อนไม่ได้ แถมวันนี้ยังแต่งหน้าทำผมแต่งตัวแบบจัดเต็มอีก เล่นเอาผมกับก้าวหน้าอ้าปากค้างกับความสวยของเพื่อนไปเลย หนุ่มๆคนไหนจะจีบส่งใบสมัครได้ที่ผมนะครับ /ยิ้มอ่อน

พูดถึงการแข่งขันฟุตบอลกันบ้าง การแข่งแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มละสิบคณะและในแต่ละกลุ่มจะจับฉลากแข่งขันกันจนเหลือหนึ่งเดียวของกลุ่มมาชิงชัยกันในวันนี้ ลองทายกันดูครับว่าใครได้เป็นคู่ชิง…….

ผมเฉลยเลยแล้วกันเป็นคณะบริหารชิงกับคณะนิเทศฯครับ นิเทศฯนี่เบียดวิศวะแชมป์เก่าเมื่อปีที่แล้วตกรอบไปแบบสูสีกันมากด้วยสกอร์ 2-1 ส่วนคณะผมรอบสุดท้ายเอาชนะรัฐศาสตร์ไปขาดลอยด้วยสกอร์รวมยิงจุดโทษ 7-4

ก้าวหน้าถือว่ามีบทบาทในทีมค่อนข้างสูงด้วยฟอร์มการเล่นที่เรียกได้ว่าท็อปฟอร์มทุกครั้งที่ลงแข่ง  แถมยิงประตูได้ทุกนัดจนตอนนี้ได้เป็นกัปตันทีมแล้วครับ

ช่วงบ่ายของวันจะเป็นการแข่งขันนัดชิงของกีฬาหลายๆประเภทรวมถึงฟุตบอลด้วย ตอนนี้ทุกคนในทีมรวมตัวกันอยู่ที่ห้องพักนักกีฬาด้านหลังสนามเพื่อเตรียมพร้อมทำการแข่งขันกันแล้ว พวกผมฝ่ายสวัสดิการและพยาบาลก็สแตนบายพร้อมอำนวยความสะดวกให้อย่างเต็มที่

"มาถึงการแข่งครั้งสุดท้ายของพวกเราแล้ว พี่ขอบคุณทุกคนมากที่พาทีมเรามาได้ไกลจนถึงรอบชิง อยากให้ทุกคนทำวันนี้ให้เต็มที่สมกับที่ได้ฝึกซ้อมและลงแข่งกันมาหลายต่อหลายนัด เล่นให้มีสติให้มากที่สุด ควบคุมอารมณ์ให้ได้ มีฝีมือแต่ไร้สติและขาดการควบคุมอารมณ์เมื่อไหร่เราจะเสียเปรียบทันที สุดท้ายแล้วผลลัพธ์จะออกมายังไงบอกให้รู้ว่าพวกพี่นับถือในความสามารถของพวกเราทุกคน ที่สำคัญงานเลี้ยงฉลองเย็นนี้ที่ชอบเหล้ารอทุกคนอยู่ ไปคว้าชัยมาให้ได้!"

เฮ!!!!!!

พี่คินกล่าวเรียกขวัญและกำลังใจของนักกีฬาได้เป็นอย่างดี แต่ผมว่าสิ่งที่เรียกกำลังใจได้ดีน่าจะเป็นงานเลี้ยงตอนเย็นมากกว่า เพราะระหว่างการเก็บตัวซ้อมและการแข่งขันมีกฎห้ามดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อเป็นการรักษาสุขภาพและฝึกวินัยความรับผิดชอบของนักกีฬา อีกอย่างยังเป็นการป้องกันเหตุทะเลาะวิวาทและอุบัติเหตุต่างๆที่จะตามมาด้วย

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

ทุกคนคงอยากรู้ว่าเหตุการณ์ที่พี่ลูกพีชมานั่งรอพี่คินที่สนามจบลงยังไง ผมจะบอกว่าสุดท้ายแล้วผมก็ทนเห็นภาพบาดตาไม่ไหวฝากก้าวหน้าบอกเต้กับสีไม้ว่าผมมีธุระด่วนขอกลับก่อน

แต่ผมก็ยังทำทุกอย่างให้พี่คินเหมือนเดิม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเกลือแร่เรื่องข้าวหรือผลไม้ ทั้งที่ตั้งใจจะมูฟออนเเล้วเเท้ๆเเต่มันก็อดที่จะทำให้ไม่ได้อยู่ดี

หลังจากนี้ผมคงต้องจริงจังกับการมูฟออนแล้ว ก่อนที่ความรู้สึกจะถลำลึกไปมากกว่านี้ แค่นี้ผมก็ปวดใจมากพอแล้ว

"น่าน!"

"แป้งมาได้ไงอะ"

"เราแวะมาให้กำลังใจก้าวอะ แล้วจะมาช่วยน่านดูแลนักกีฬาด้วยตอนนี้เราว่าง"

"แน่ใจนะว่ามาให้กำลังใจ" 

ผมหรี่ตามองแป้งพายอย่างจับผิด

"ให้กำลังใจจริงๆ เรารู้ว่านัดนี้สำคัญกับคณะเรามาก"

"งั้นเดี๋ยวเราไปตามก้าวให้นะ"

ผมเดินย้อนกลับเข้าไปในห้องพักนักกีฬาอีกครั้งเพื่อตามก้าวหน้าให้ออกไปเจอแป้งพาย ผมอดหวั่นใจไม่ได้ว่าสองคนนั้นจะยอมคุยกันดีๆ กลัวจะทะเลาะกันพาลทำเอาก้าวหน้าเสียสมาธิก่อนแข่งหมด เพราะก่อนแป้งพายจะแข่งก็โดนก้าวหน้าก่อกวนมาแล้ว

"ก้าว แป้งแวะมาหาออกไปเจอหน่อย"

"ไม่ออกไปได้ไหมรู้เลยว่าโดนแกล้งแน่ๆ"

"ออกไปเถอะ แป้งอยากมาให้กำลังใจจริงๆ" 

"เชื่อก็ได้ ฝากยกกองเสื้อออกไปให้ด้วยนะ"

"ได้เลย แล้วอย่าตีกันนะ"

ผมย้ำไปอีกรอบต้องห้ามทั้งสองคนครับ ถ้าห้ามแค่คนใดคนหนึ่งอีกคนจะเอามาเป็นข้ออ้างในการแกล้งอีกคนทันที

"น่าน"

"คะ ครับพี่คิน"

"ขอกำลังใจหน่อยสิ"

"กำลังใจอะไรครับ"

"ก็ทีมเราจะลงแข่งแล้ว พี่เลยมาขอกำลังใจจากเรา"

"แต่พี่ไม่ได้ลงแข่งนี่หน่า"

"ไม่ลงก็เหมือนลง พี่ต้องคอยดูฟอร์มการเล่น คิดวิธีแก้เกมอีก อยากได้กำลังจากเรา"

"ก็ได้ครับ สู้ๆนะครับทำให้คณะเราได้แชมป์ให้ได้"

"กำลังใจมาเต็มแล้ว แบบนี้คณะเราได้แชมป์แน่นอน พี่ไปก่อนนะเย็นนี้มาฉลองพร้อมกัน"

พี่คินเดินมาโยกหัวผมก่อนจะออกไปยังที่นั่งริมสนาม ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ จะมาขอกำลังใจจากผมทำไมคนที่ควรจะไปขอควรเป็นพี่ลูกพีชมากกว่า ผมไม่เข้าใจพี่เลยจริงๆ

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

ปี๊ดดดดดด

การแข่งขันฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศในงานเฟรชชี่เกม 2019 ระหว่างคณะบริหารธุรกิจกับคณะนิเทศฯได้เริ่มต้นขึ้นแล้วครับ

"สวัสดี สวีดัดชาว PSU ทุกคนขอเสียงหน่อยเร๊ววววววว"

วู้ววววว / กรี๊ดดดดดด

"เสียงดีไม่มีตกจริงๆนะครับ กระผมนายไข่คนดีคนเดิม เพิ่มเติมคือโสดอีกแล้ว วันนี้รับหน้าที่มาพากย์การแข่งขันฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศระหว่างคณะบริหารฯกับคณะนิเทศฯ ครับโผม"

"ไม่ได้มีแค่นายไข่คนโสด แต่ยังมีกระผมนายไก่คนดีคนเดิม เพิ่มเติมคือโสดเป็นเพื่อนไอ้ไข่ครับ"

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 "แหม คุณไก่หน้าตาไม่ดีเองแล้วทำเป็นเอาผมมาอ้างนะครับ"

"เผื่อลืมนะครับคุณไข่ถ้าผมหน้าตาไม่ดี คุณก็หน้าตาไม่ดีด้วยนะครับ ก็หน้าเราเหมือนกันขนาดนี้"

"จริงด้วยครับลืมไปเลยว่าเคยมีแฝด ตึ่งโป๊ะ! เอาล่ะครับกลับเข้าสู่การแข่งขันดีกว่าก่อนที่เขาจะเตะบอลมาทางเราสองคนแทนที่จะเตะเข้าประตู"

"ผมก็ว่าอย่างนั้นครับคุณไข่ มาดูกันครับคู่ชิงของเราวันนี้สร้างเซอร์ไพรส์ให้กับใครหลายๆคนเป็นอย่างมาก กับม้ามืดอย่างคณะนิเทศฯที่เบียดแชมป์เก่าอย่างวิศวะฯจนตกรอบไป เรียกได้ว่าเป็นการเข้าชิงครั้งแรกของนิเทศฯก็ว่าได้" 

"จริงครับม้ามืดสุดๆ แต่คราวนี้ต้องมาพบกับบริหารฯที่ดีกรีไม่ธรรมดาเป็นถึงรองแชมป์เก่าเมื่อปีที่แล้ว ไม่รู้ว่าปีนี้จะคว้าแชมป์ไปได้หรือจะยังเป็นแค่รองแชมป์เหมือนเดิมกันแน่"

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือดเพราะมีตำแหน่งแชมป์เป็นเดิมพัน เท่าที่ดูฟอร์มการเล่นผมว่าสูสีกันมากครับ ผลัดกันรุกผลัดกันรับไม่มีใครยอมใคร นักกีฬาแต่ละคนต่างก็งัดเทคนิคที่ซ้อมกันมาใช้อย่างเต็มที่ การเดินเกมก็เป็นไปตามแผนที่วางเอาไว้อย่างดี ผมว่าเกมนี้บริหารฯน่าจะเหนื่อยหน่อยแล้วครับ

"เกมนี้ดุเดือดกันจังเลยนะครับคุณไก่ แต่ละคนนี่ใส่กันไม่ยั้งจริงๆ "

"แน่นอนครับ เอาล่ะครับเรามาดูจังหวะนี้ของทางบริหารฯก่อนครับ เบอร์สองเลี้ยงหลบกองหลังนิเทศฯมาแล้วครับ เบอร์สิบสองก็ขึ้นมาเติมเกมแล้วเหมือนกัน ส่งแล้วครับ โอ้โหจับบอลแม่นจริงๆครับ จะยิงเองไหมเบอร์สิบสอง และยิง!!!!!!! บริหารฯออกนำนิเทศฯไปก่อน 1-0 ครับผม"

เฮ!!!!!!!!

บริหารฯขึ้นนำแล้วครับจากการยิงประตูของก้าวหน้า ผมกับแป้งพายกอดคอกันกระโดดจนตัวลอยเลยครับ

"ฉันไม่คิดเลยว่ามันจะเก่งแบบนี้ เมื่อกี้คือมันหล่อมากเลยอะน่าน"

นานๆทีจะได้ยินแป้งพายชมก้าวหน้าแบบนี้นะครับ ถ้าเจ้าตัวมาได้ยินจะทำหน้ายังไงกันนะผมอยากรู้จริงๆ

"ไว้เจ้าตัวมาแล้วอย่าลืมชมต่อหน้าด้วยนะแป้ง"

"เรื่องอะไร เดี๋ยวได้ใจกันพอดี ชิ!" 

จะชมเพื่อนทั้งที่ยังไม่กล้าชมต่อหน้าเลยแป้งพายเนี่ยนะ

จบการแข่งขันครึ่งแรกด้วยสกอร์ 1-0 นักกีฬาทยอยกลับเข้ามาที่ห้องพัก ซึ่งพวกผมสแตนบายรอเรียบร้อยแล้วครับ ทั้งน้ำ ผ้าเย็น ยานวด ชุดใหม่สำหรับใส่ในครึ่งหลังก็เตรียมให้พร้อมแล้วเช่นกัน

"ครึ่งแรกทำได้ดีมากนะทุกคน เล่นได้ตรงตามแผนที่วางเอาไว้แบบนี้ต่อไปรับรองแชมป์ปีนี้เป็นของเราแน่"

"....."

"แต่อยากให้ระวังครึ่งหลังเอาไว้สกอร์เขาตามเราอยู่ ย่อมกดดันเป็นพิเศษ อาจจะเล่นแรงขึ้นหรือเล่นแบบยั่วโมโหพี่อยากให้เราเล่นให้ระวังตัวให้มากที่สุดมีสติสมาธิตลอดเวลา จังหวะไหนที่มองแล้วไม่ควรเสี่ยงอย่าเสี่ยงปล่อยบอลไปอย่าทำตัวเองเจ็บตัว"

"....."

"โดยเฉพาะก้าว โรม แล้วก็นาย พี่สังเกตแล้วว่าฝั่งนั้นเริ่มส่งคนมาประกบ ยังไงก็เลี่ยงการปะทะให้ได้มากที่สุด คนอื่นๆพยายามเข้ามาทำเกมให้มากขึ้น ครึ่งหลังเป็นไปได้มากที่สามคนนี้จะโดนประกบชนิดที่ขยับลำบากแน่ๆ ต้าเติมเกมขึ้นมาให้สูงกว่าเดิม พี่ขออีกลูกเดียวถ้าทำได้แล้วใช้แผนบีได้เลย เข้าใจไหม!"

เข้าใจครับ!!

"ดีมาก เหลืออีกแค่สี่สิบห้าหน้าที่สุดท้าย ทำให้เต็มที่แล้วไปคว้าแชมป์มา!"

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

"ดื่มให้กับแชมป์ของคณะครับโผมมมมมม เอ้า!ชน"

เคร้ง!

เฮ!

การแข่งขันจบลงไปแล้วครับ เป็นไปตามความคาดหมายคณะผมได้แชมป์ฟุตบอลมาครองหลังจากห่างหายจากการเป็นแชมป์มานานเกือบห้าปี

ตอนนี้พวกเราทุกคนอยู่ที่ร้านชอบเหล้าแล้วครับ หลังจากจบการแข่งขันก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน เปลี่ยนชุดแล้วออกมาฉลองชัยกันแต่ด้วยความที่พวกปีหนึ่งอายุยังไม่ถึงเกณฑ์เลยทำให้ต้องใช้โซนเอาท์ดอร์เป็นที่ฉลองแทน

การแข่งขันครึ่งหลังเป็นไปตามที่พี่คินคาดเอาไว้ทุกอย่าง แต่ด้วยการวางแผนที่ดีทำให้สามารถแก้เกมของทางฝั่งนิเทศฯได้ และจบลงที่ชัยชนะของบริหารฯด้วยสกอร์ 2-0

แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง

"ขอขัดเวลาแห่งความสำราญสักครู่ กัปตันมีเรื่องจะคุยด้วยครับผม"

พี่แชมป์ใช้ซ้อมตีที่แก้วเพื่อเรียกความสนใจจากพวกเราทุกคนบนโต๊ะ

"ขอบใจมาก เอาล่ะพี่ขอขอบคุณทุกคนอย่างเป็นทางการอีกครั้งสำหรับชัยชนะในครั้งนี้ ขอบคุณทุกคนที่คอยทุ่มเทฝึกซ้อมมาเป็นอย่างดีเหนื่อยบ้าง ท้อบ้างแต่ไม่เคยมีใครถอยยอมสู้ยอมเหนื่อยไปด้วยกัน"

"....."

"ขอบคุณพวกมึงทุกคนที่มาช่วยกูทำทีมจนประสบความสำเร็จแบบนี้ ขอบใจมาก"

"....."

"สุดท้ายขอบคุณน่าน เต้ แล้วก็สีไม้ที่คอยดูแลพวกเราทุกคนมาตลอด เพราะน้องสามคนเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรา ชัยชนะครั้งนี้จึงเป็นของน้องทั้งสามคนด้วย"

พี่คินลุกขึ้นกล่าวขอบคุณพวกเราทุกคนทั้งนักฟุตบอล พี่ๆปีสอง และพวกผมฝ่ายสวัสดิการและพยาบาล คำกล่าวและท่าทางของพี่คินแสดงออกถึงความจริงใจจนทำเอาผมอดน้ำตาซึมไม่ได้

"และสุดท้ายคืนนี้เต็มที่กินดื่มไม่อั้น ใครรู้ตัวว่าจะกลับไม่ไหวทิ้งที่อยู่ไว้เดี๋ยวพวกพี่ไปส่งเอง"

เฮ! ! !

งานเลี้ยงฉลองยังคงดำเนินต่อไปเกือบค่อนคืนแล้วแต่ความสนุกยังไม่ลดลงไปเลย บรรยากาศการฉลองเป็นไปอย่างครึกครื้น มีทีมฟุตบอลจากคณะอื่นพากันมาฉลองและเดินเข้ามาชนแก้วกับทีมเราเป็นระยะ บางคนเริ่มออกอาการเมามายให้ได้เห็นทั้งลุกขึ้นเต้นทั้งๆที่เพลงที่เล่นอยู่เป็นเพลงช้า บางคนโวยวายว่านกจากสาวเพราะต้องมาซ้อมบอล บางคนพูดมากกว่าเดิมทั้งๆที่ปกติแล้วแทบไม่ค่อยพูดเลย ส่วนผมยังไม่เมาครับเพราะกะว่าจะเป็นคนพาก้าวหน้ากลับไปนอนหอด้วยกัน

"เต็มที่นะก้าว เดี๋ยวเราพากลับไปนอนหอเราเองถ้าก้าวเมา"

"หึ เราไม่เมาง่ายๆหรอก ดูแลตัวเองดีๆอย่าให้โดนมอม"

"ใครจะมามอมเรากัน เราดูแลตัวเองดีอยู่แล้วไม่เมาแน่นอน"

แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง

                "ขอขัดจังหวะหน่อยคร้าบบบบบบบ"

            "เมาขนาดนี้มึงยังจะทำอะไรอีกไอ้โรม นั่งลงเดี๋ยวหัวทิ่ม"

            "ไม่ๆกูไม่เมา กูแค่มึนๆ แค่จะมาชวนเล่นเกม มีงานเลี้ยงก็ต้องมีเกมมันๆ มาเล่นกันหน่อย"

            โรมลุกขึ้นมาชวนทุกคนเล่นเกมแต่ดูจากสภาพคนชวนเล่นแล้วผมไม่แน่ใจว่าจะเล่นเกมอะไร แล้วจะเล่นได้จนจบไหม แถมคนที่ยังพอมีสติจะเล่นเกมได้ก็เหลือน้อยนิดมากๆ

"เล่นเกมวงเหล้าไงมึง เกมหมุนขวดอะ"

"เออๆ อันนี้น่าสนกูเอาด้วย เล่นด้วยกันนะครับพี่ๆ"

"เอาดิ กูอยากรู้เรื่องเด็ดของพวกมึงเหมือนกัน ว่าแต่เหลือกี่คนที่เล่นได้วะเนี่ย"

หลังจากตกลงที่จะเล่นเกมหมุนขวดก็นับสมาชิกที่จะเล่นเหลือกันทั้งสิ้นแปดคนถ้วน ตอนแรกผมกับก้าวหน้าปฏิเสธที่จะเล่นแต่ก็โดนบังคับให้เล่นด้วยจนได้ ส่วนกติกาก็ไม่มีอะไรมากคนเริ่มหมุนขวดแล้วปากขวดไปอยู่ที่ใครสามารถถามอะไรก็ได้ คนตอบต้องตอบความจริงเท่านั้นถ้าไม่อยากตอบจริงๆต้องดื่มเหล้าหนึ่งช็อต

"มาๆเริ่มกันเลย เริ่มจากพี่คินกัปตันทีมของเราครับโผมมมม"

พี่คินได้เริ่มเป็นคนหมุนขวดเป็นคนแรก แต่ล่ะคนนั่งลุ้นไม่รู้ว่าลุ้นให้โดนหรือไม่โดนตัวเองกันแน่ และผลสุดท้ายปากขวดมาหยุดลงที่ก้าวหน้า

"โอ้โห กัปตันหมุนมาเจอกัปตันอย่างกับพรมลิขิตแหนะ"

"เชิญถามได้เลยครับพี่"

"หึ เอาเบาๆไปก่อนแล้วกัน เสียซิงครั้งแรกเมื่อไหร่"

โอ้วววววว

"สิบห้าครับ"

วี๊ดวิ้ววว

            "ไม่ธรรมดาโว้ยกัปตันกูวววววววว"

            ทำเอาผมอึ้งไปเลยกับคำถามของพี่คินไม่คิดว่าพี่เขาจะถามคำถามอะไรพวกนี้ออกมา แต่อึ้งกว่าคือการที่ก้าวหน้ายอมตอบคำถามข้อนี้แถมยังเสียซิงไปตอนอายุสิบห้าอีก ผมดูเด็กไปน้อยไปเลยกับเรื่องแบบนี้เพราะแม้แต่จูบแรกผมยังไม่เสียเลย

เกมยังคงดำเนินต่อไป มีบ้างที่มีคนไม่ตอบคำถามและดื่มเหล้าแทน คำถามก็เริ่มติดเรทเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เช่นกันทั้งช่วยตัวเองใช้มือข้างไหน เคยแก้ผ้าลงเล่นน้ำไหม  เคยลองเอาท์ดอร์หรือเปล่า เเต่ละคำถามทำเอาผมหน้าร้อนวูบวาบ ใครก็ได้เอาผมออกไปจากวงนี้ที

กึก

          "โดนน้องน่านแล้วโว้ย พี่แชมป์รอมาตั้งนาน"

"ถามมาได้เลยครับพี่แชมป์"

"น้องน่านมีคนที่ชอบหรือยังครับ"

"....."

 

………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม

Caramel Macchiato's talk

 

ต้องตกใจอะไรก่อนดีระหว่างพี่คินมาขอกำลังใจจากน้อง (มาขอทำไมไปขอลูกพีชสิ /น่านฟ้าได้กล่าวไว้) หรือ คำถามของพี่แชมป์ ว่าแต่น้องจะยอมตอบคำถามไหมนะ มารอลุ้นกันในตอนหน้า

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #74 เจ้ากระต่ายจมูกหมู (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 09:45
    จะติบไม่ตอบจ๊ะ//ยื่นไมค์
    #74
    1
    • #74-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 8)
      20 สิงหาคม 2563 / 14:18
      จ่อไมค์ด้วยคน
      #74-1
  2. #45 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 19:23
    น้องจะตอบว่าอะไรน้อ หรือว่าจะยอมดื่มเหล้าแทน
    #45
    1
    • #45-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 8)
      5 พฤษภาคม 2563 / 21:58
      มาดูกันค่ะ
      #45-1