Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 5 : มูฟออนครั้งที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,073
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    29 ม.ค. 63

มูฟออนครั้งที่ 4

 

สัปดาห์นี้เริ่มเข้าสู่การเตรียมงานเฟรชชี่เกมกันแล้ว หลังจากวันที่พี่แชมป์นัดคุยก็ผ่านมาแล้วหนึ่งสัปดาห์ สรุปแล้วผมลงเป็นฝ่ายสวัสดิการและพยาบาลของทีมฟุตบอล ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมผมลงฝ่ายนี้ก็เพราะพี่คินเป็นกัปตันทีมฟุตบอลผมก็เลยต้องมาอยู่ฝ่ายนี้คอยดูแลพี่คินยังไงเล่า

อัปเดตเรื่องราวระหว่างผมกับพี่คินกันหน่อย หลังจากวันกินเลี้ยงสายเราสองคนก็มีโอกาสคุยกันมากขึ้นแต่ส่วนใหญ่ก็ยังเป็นเรื่องเรียนอีกตามเคย มีบ้างที่เราเจอกันที่คณะหรือโรงอาหารแต่ก็ได้แค่ทักทายนิดหน่อยเพราะต่างคนต่างก็รีบไปเรียนบ้างไปทำธุระบ้าง ผมเลยว่าจะใช้โอกาสงานเฟรชชี่เกมเร่งทำคะแนนกับพี่คินเพิ่มเติม

ส่วนเพื่อนผมสองคนก็แยกย้ายกันไปทำตามสิ่งที่ตัวเองชอบครับ ก้าวหน้าลงเล่นฟุตบอลส่วนแป้งพายรายนั้นไปเป็นผู้นำเชียร์ครับ ตอนที่ผมกับก้าวหน้ารู้นี่ช็อกกันไปหลายวัน ไม่คิดว่าคนอย่างแป้งพายที่ดูห้าวๆลุยๆจะสนใจกิจกรรมผู้หญิ๊งผู้หญิงแบบนี้ด้วย

ฝ่ายสวัสดิการและพยาบาลมีพี่ของขวัญและพี่ยี่หวาเป็นคนดูแล ผมเองก็เพิ่งจะรู้ว่ากลุ่มของพี่คินทุกคนมีตำแหน่งหน้าที่สำคัญๆในคณะ อย่างพี่ของขวัญและพี่ยี่หวาเป็นสโมฯ พี่แชมป์เป็นรองกัปตันทีมฟุตบอล ส่วนพี่สกายเป็นอดีตผู้นำเชียร์ที่ผันตัวมาเป็นผู้ฝึกสอนในปีนี้

ฝ่ายสวัสดิการและพยาบาลมีการแบ่งออกกันดูแลกีฬาแต่ละประเภท สแตนเชียร์ ผู้นำเชียร์ ขบวนพาเหรด และ ฝ่ายทำฉากและอุปกรณ์ มีหน้าที่คอยอำนวยความสะดวกต่างๆให้กับทุกคนและดูแลปฐมพยาบาลเบื้องต้นกรณีเกิดอุบัติเหตุ  

ก่อนเริ่มงานพี่เขาจัดให้มีการอบรมการปฐมพยาบาลเบื้องต้นโดยเชิญอาจารย์จากคณะแพทยศาสตร์มาทำการอบรมให้สองวันเต็มๆ มีทั้งการทำ CPR การดูแลเบื้องต้นของอาการต่างๆที่อาจจะเกิดขึ้นอย่างถ้าเกิดเป็นลมหรือเลือดกำเดาไหลต้องปฐมพยาบาลยังไง และยังต้องเรียนการทำแผลแบบต่างๆอีกด้วย

ส่วนทีมที่ต้องดูแลนักกีฬาต้องดูถึงเรื่องของอาหารการกินว่าใครแพ้อะไรบ้าง ต้องกินยังไงให้ถูกหลักโภชนาการของนักกีฬา เพราะหลังเลิกซ้อมจะมีการแจกอาหารให้กับนักกีฬาโดยมีพวกผมเป็นคนดูแลเรื่องอาหารทั้งหมด เรียกได้ว่าจริงจังเหมือนเก็บตัวแข่งโอลิมปิกเลยก็ว่าได้

การฝึกซ้อมของทีมฟุตบอลจะเริ่มตั้งแต่ห้าโมงเย็นจนถึงสองทุ่มของทุกวัน ส่วนเสาร์และอาทิตย์จะให้หยุดพักไปก่อนเว้นแต่สัปดาห์สุดท้ายก่อนแข่งที่จะมีการนัดเพิ่ม

วันนี้เป็นวันแรกของการฝึกซ้อม หน้าที่ของพวกผมต้องที่ทำคือการจัดเตรียมเครื่องดื่มทั้งน้ำเปล่าและเกลือแร่ เตรียมกล่องปฐมพยาบาล สั่งอาหารสำหรับมื้อเย็น เตรียมผ้าขนหนูและอุปกรณ์ต่างๆที่ใช้ในการฝึกซ้อมโดยก่อนเริ่มซ้อมต้องไปเบิกของเหล่านี้ที่พี่ของขวัญกับพี่ยี่หวาที่ห้องสโมฯ เมื่อซ้อมเสร็จก็ต้องเอาไปส่งคืนเพื่อเช็กความเรียบร้อยในแต่ละวัน

"สวัสดีน้องๆทุกคนพี่ชื่อคินเป็นกัปตันทีมฟุตบอล ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่ทีมของเราหวังว่าทุกคนที่เข้ามาในทีมจะทำทุกอย่างออกมาอย่างเต็มที่ด้วยหัวใจของการเป็นนักกีฬา ผลแพ้ชนะมันคือปลายทางแต่ระหว่างทางที่เดินไปอยากให้ทุกคนเก็บเกี่ยวสิ่งดีๆร่วมกันไปให้มากที่สุด พี่เองก็ขอฝากตัวกับพวกเราทุกคน แล้วก็ของฝากทีมฟุตบอลของเรากับฝ่ายสวัสดิการและพยาบาลด้วย"

"ครับ/ครับ/ครับ"

พวกผมเอ่ยขานรับคำกับพี่คิน ฝ่ายผมมีด้วยกันสามคนคือผม เต้ที่อยู่สาขาบัญชีและสีไม้ที่อยู่สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ ตั้งแต่ที่รู้ว่าได้ทำงานร่วมกันพวกผมสามคนก็พูดคุยทำความรู้จักกันมากขึ้นเพื่อให้การทำงานออกมาอย่างราบรื่นและดีที่สุด

"ของเตรียมครบหมดแล้วใช่ไหม ขาดอะไรอีกหรือเปล่ากูจะไปสั่งข้าวจะได้ซื้อเข้ามาทีเดียว" 

สีไม้เอ่ยถามขณะที่พวกผมกำลังตรวจเช็กของที่ต้องใช้ว่าเอามาครบแล้วหรือยัง

"ขาดเกลือแร่อะสีไม้แต่เดี๋ยวเราไปซื้อเอง สีไม้ไปสั่งข้าวเถอะ" 

"เดี๋ยวกูซื้อเข้ามาเลยทีเดียวก็ได้"

"ไม่เป็นไรๆ กว่าจะได้ข้าวพวกนักกีฬาคงพักก่อนอะจะได้มีน้ำกินกัน"

"ไปๆกันได้แล้วพวกมึงสองคน มัวแต่เกี่ยงกันอยู่นั้นเสียเวลา" 

เต้เอ่ยขัดออกมาที่ยังเห็นผมสองคนเกี่ยงกันไม่เลิก

"เออๆ  งั้นกูไปซื้อข้าวก่อน"

"เราก็ไปซื้อเกลือแร่ก่อน เต้เฝ้าของดีๆด้วยนะ"

ผมไปซื้อเกลือแร่กลับมาก็ได้เวลาพักของทีมฟุตบอลกันแล้ว จึงเป็นหน้าที่ของผมกับเต้ที่ต้องเข้ามาดูแลนักกีฬาทั้งหยิบผ้าขนหนูให้ แจกจ่ายน้ำเปล่าและเกลือแร่ให้กิน หรือถ้าใครอยากได้ยานวดคลายกล้ามเนื้อพวกผมก็เตรียมไว้ให้พร้อมแล้วเช่นกัน และสาเหตุที่ผมต้องไปซื้อเองเพราะผมอยากให้พี่คินได้เกลือแร่ที่พิเศษกว่าของคนอื่นๆ

"นี่ครับเกลือแร่ของพี่คิน" 

ผมส่งขวดเกลือแร่ที่ต่างจากของคนอื่นส่งให้พี่คิน

"ขอบคุณครับน่าน"

"พี่ว่ามันแปลกๆนะน้องน่าน"

"แปลกอะไรของมึงไอ้แชมป์"

"ก็เกลือแร่ของกูกับคนอื่นๆมันเป็นสีเหลือง แล้วทำไมมีของมึงคนเดียวที่เป็นสีส้มว่ะ"

"นั้นสิน่านของเราก็เป็นสีเหลืองนะ"

ทำไมผมต้องมาโดนพี่แชมป์กับก้าวหน้ารุมถามแบบนี้ด้วย แล้วดูสิพี่คินเองก็จ้องผมราวกับกดดันให้ผมต้องตอบคำถามให้ได้ แต่มีหรือที่ผมจะไม่ได้เตรียมคำตอบมา

"พี่คินเป็นพี่เทคผมไง ผมเลยอยากให้มันพิเศษกว่าคนอื่นๆ"

"เพราะเป็นพี่เทคแค่นั้นเหรอน่าน" 

ก้าวหน้าหรี่ตามองผมอย่างจับผิด ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยเล่าเดี๋ยวพี่คินก็สงสัยหรอกถึงผมจะกำลังรุกจีบพี่คินอยู่ก็เถอะ แต่ก็ยังไม่พร้อมให้พี่เขารู้ตอนนี้หรอกนะเพราะผมกับพี่คินเองเป็นผู้ชายทั้งคู่เกิดพี่คินไม่ชอบขึ้นมาผมไม่โดนต่อยเหรอ ตอนนี้เลยทำได้แค่พยายามแทรกซึมเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของพี่คินให้ได้ก่อน

"ก็ต้องเป็นแบบนั้นสิก้าว จะให้เป็นแบบอื่นได้ยังไง พี่คินไม่ต้องไปฟังก้าวนะครับสงสัยซ้อมบอลจนเพี้ยน"

"หึหึ แบบพี่เทคน้องเทคไปก่อนเนอะ"

"ก้าว!!"

"พอๆทั้งสองคนแยกย้ายไปทำหน้าที่ตัวเองก่อน เสร็จแล้วค่อยมาตีกันต่อนะ" 

พี่แชมป์เอ่ยห้ามผมสองคนที่ทำท่าจะตีกันแบบจริงจัง ผมกับก้าวเลยเลิกเถียงกันก่อนจะแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเอง

"เดี๋ยวก่อนน่าน" 

พี่คินเรียกผมเอาไว้พร้อมกับยื่นมือมารั้งแขนด้วย

"คะ ครับ"

"ขอบคุณสำหรับความพิเศษนี่นะ พี่ชอบมาก"

พูดจบพี่คินก็เอามือมาลูบหัวผมก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับไปซ้อมต่อที่สนาม คุ้มค่ามากครับวันนี้ทั้งพี่คินจับแขน พี่คินลูบหัวแถมยังชอบความพิเศษที่ผมนำเสนอให้อีก บอกเลยว่าวันนี้ผมทำงานแบบถวายชีวิตให้เลยครับ ฟิน ~ ~

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

การฝึกซ้อมผ่านมากว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว ความเข้มข้นของการฝึกก็มีเพิ่มขึ้นมากเช่นกันเริ่มมีการฟอร์มทีมพี่ปีสูงๆมาลงแข่งกับปีหนึ่งเพื่อดูฟอร์มการเล่นของแต่ละคนว่าควรต้องปรับแก้ตรงไหน หรือใครที่เล่นได้เข้าตาพวกพี่เขาก็จะเล็งเอาไว้เป็นตัวจริง

ผม เต้ และสีไม้ก็ยังคงทำหน้าที่ของพวกเราเป็นอย่างดีมีบ้างที่สลับกันทำแต่หน้าที่ซื้อเกลือแร่ผมได้ทำการยึดเอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้วห้ามใครมาทำแทนเด็ดขาด

นอกจากความพิเศษของเกลือแร่แล้วถ้าเป็นคิวของผมไปซื้อข้าว ข้าวกล่องของพี่คินก็จะพิเศษกว่าของคนอื่นๆเสมอบางครั้งผมก็สั่งพิเศษเพิ่มให้ เพิ่มไข่ดาวบ้าง หรือซื้อผลไม้มาเสริมให้บ้างจนตอนนี้ทั้งทีมฟุตบอลต่างพากันแซวเราสองคนว่าแอบมีซัมติงกันหรือเปล่า

"ไหนๆ วันนี้ของกัปตันเรามีอะไรเป็นพิเศษครับน้องน่าน"

ฮิ้ววววววว

            พี่แชมป์แซวผมทันทีที่ผมเดินเอาข้าวกล่องมาแจกหลังเลิกซ้อมแถมหลังๆมาเริ่มมีลูกคู่คอยรับ โดยเฉพาะก้าวหน้าที่ตอนนี้เรียกได้ว่าเป็นคู่หูกับพี่แชมป์ในการแซวผมกับพี่คินแบบจริงจัง ก้าวหน้าผมรู้ว่าอยากช่วยผมจีบพี่คินแต่กับพี่แชมป์ผมไม่แน่ใจเลยว่าที่ทำไปคือแค่สนุกๆหรือไปรู้อะไรมา

            "ข้าววันนี้เป็นคะน้าหมูกรอบกับไข่ดาวนะครับ แล้วก็วันนี้ผมเสริมเป็นกล้วยหอมให้"

            "ที่ว่าเสริมเนี่ย เสริมทั้งทีมหรือว่าเฉพาะคนครับเพื่อนน่าน"

"เสริมทั้งทีมสิ"

"แล้ววันนี้ไม่มีอะไรพิเศษๆสำหรับพี่เหรอครับ" 

พี่คินหันมาถามผมด้วยสีหน้าที่คล้ายจะติดอ้อน แต่ผมว่าผมตาฝาดไปแน่ๆ พี่คินนี่นะจะมาอ้อนผม

"เอาแล้ว ท่านกัปตันทีมของเราเรียกร้องหาความพิเศษแล้วครับโผม" 

พี่ในทีมคนหนึ่งเอ่ยแซวขึ้นมาบ้าง

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

            "มีสิครับสำหรับพี่เทคคนเก่งของผม นี่ครับ" 

ผมยื่นแก้วน้ำผลไม้ปั่นส่งให้พี่คิน

            "หึหึ นึกว่าจะไม่มีสะแล้ว ขอบคุณมากนะ"

            "ด้วยความยินดีครับ ทานให้อร่อยนะครับ"

            "อันนี้บอกพี่คินหรือบอกทั้งทีมอะน่าน" ถึงคิวก้าวหน้าแซวผมแล้วครับ

            "ชิ! เราบอกทุกคนยกเว้นก้าวนั้นแหละ"

            "แล้วนั้นจะไปไหนไม่กินข้าวด้วยกันเหรอ"

            "ไม่กินอะค่อยเอากลับไปกินที่หอ เราต้องรีบเอาของไปคืนที่ห้องสโมฯอะ วันนี้พวกเต้กับสีไม้รีบกลับ เราไปก่อนนะก้าว ไปก่อนนะครับทุกคนเจอกันพรุ่งนี้นะ"

            "เดี๋ยวก่อนน่าน"

"ครับพี่คิน"

"กลับหอดีๆ ถึงแล้วไลน์มาบอกพี่ด้วยนะ"

"คะ ครับ พี่คินก็กลับดีๆนะครับ"

ฮิ้ววววววว

            "แหมมมมมมมม ทำไมไม่ไปส่งน้องเลยล่ะครับเพื่อนคิน"

            "ให้พี่ไปส่งไหมล่ะน่าน"

"มะ ไม่เป็นไรครับ ผมกลับเองได้ขอบคุณครับ งั้นผมไปก่อนนะพวกนั้นรออยู่"

ผมรีบเดินออกมาจากวงกินข้าวทันทีอยู่ต่อไม่ไหวแล้วครับหน้าร้อนมากทั้งที่ตอนนี้ค่ำแล้วแท้ๆ หัวใจก็เต้นเร็วแรงมากแทบจะทะลุออกมาจากอก

นี่ถือเป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้หลังจากที่คนในทีมเริ่มแซวผมกับพี่คิน แล้วพี่คินมีปฏิกิริยาโต้ตอบที่มากกว่ากว่าหัวเราะหึหึและยิ้มมุมปาก มีการบอกให้ผมไลน์หาทันทีที่กลับถึงหอ แถมยังมีการรับมุขของพี่ในทีมอีก โอ้แม้เจ้า! ผมจะถือว่านี่เป็นสัญญาณเริ่มต้นที่ดีว่าการจีบพี่คินของผม

 

.................TBC.................

#moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

 

Caramel Macchiato's talk

 

เริ่มต้นการจีบด้วยการดูแลเทคแคร์แบบนี้คนพี่จะว่ายังไงบ้างนะ แต่ที่แน่ๆคนพี่เขาเป็นห่วงด้วยแหละแต่จะเป็นห่วงในฐานะไหนกันนะต้องมารอลุ้นกันต่อไป

แจ้งการอัพเดทนะคะ เมลจะอัพเรื่องทุกๆสามวัน แต่ถ้าอัพไม่ได้ยังไงเมลจะแจ้งไว้ที่ทวิตเตอร์ ฝากคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้เมลด้วยนะคะ

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #42 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 15:06
    คนพิเศษก็ต้องได้รับอะไรพิเศษ ๆ แบบนี้แหละเนอะ
    #42
    1
    • #42-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 5)
      5 พฤษภาคม 2563 / 21:56
      ใช่เลยค่าา
      #42-1