Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 30 : Move on Special | พบคนหึงหนึ่งอัตรา (2/2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    16 เม.ย. 63

Move on Special

พบคนหึงหนึ่งอัตรา

(2/2)

หลังจากวันนั้นเวลาทำงานผมก็มักจะโดนวีวี่ขัดเเข้งขัดขาเป็นประจำ เเรกๆ ผมก็ทำเฉยไปอันไหนยอมได้ก็ยอม เเต่หลังๆ ความอดทนของผมก็ใกล้จะหมดลงเต็มที

อย่างเช่นวันนี้

"ใครรับผิดชอบงานส่วนนี้"

พี่ภาเรียกนักศึกษาฝึกงานในแผนกมาถามเรื่องงานที่สั่งให้จัดการ งานชิ้นนี้พวกเราทุกคนต้องรับผิดชอบร่วมกันเเต่ส่วนที่พี่ภาถามถึงเป็นส่วนที่วีวี่รับผิดชอบ

"ส่วนนั้นเป็นของวีวี่ครับ"

บอสเป็นคนตอบพี่ภาเเทนเพราะเจ้าตัวเอาเเต่นั่งเงียบ

"เเล้วทำไมถึงไม่เสร็จ ในเมื่องานนี้พี่ให้เวลาตั้งหนึ่งสัปดาห์ เเล้ววันนี้ก็ต้องเอาเข้าที่ประชุมด้วย"

"คะ คือ"

"ตอบมาวีวี่! "

สาเหตุที่งานของวีวี่ไม่เสร็จเพราะเจ้าตัวตั้งใจจะเเกล้งผมครับ งานส่วนของผมคือเอาข้อมูลของเเต่ละคนที่ได้มาสรุปรวมอีกทีก่อนนำเสนอให้พี่ภาพิจารณา เเต่วีวี่ไม่ยอมส่งข้อมูลให้คงกะว่าถ้าไม่มีข้อมูลส่วนของตัวเองงานของผมก็จะไม่เสร็จไปด้วย

เเต่ขอโทษเถอะผมไม่ยอมให้มันเป็นไปตามแผนหรอก

เเละเเน่นอนว่างานที่เสนอนั้นต้องมีข้อมูลของแต่ละคนเเยกเดี่ยวรวมถึงภาพรวมทั้งหมด เเต่ในเเฟ้มมีงานของทุกคนเว้นเเต่ของวีวี่เท่านั้น โดนเอาคืนสะบ้าง

"พี่ไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น เเต่ในเมื่องานส่วนของเธอหายไปเธอก็ต้องรับผิดชอบ รีบทำมาส่งก่อนเที่ยงส่วนงานที่ต้องรับผิดชอบวันนี้หลังประชุมเสร็จค่อยกลับมาเคลียร์ เเล้วต้องทำให้เสร็จภายในวันนี้ตามเดิมจะอยู่ถึงกี่โมงก็เเล้วเเต่ เเต่งานทั้งหมดต้องเสร็จ เเยกย้ายไปได้เเล้ว"

"แกเเกล้งฉัน!! "

"ใครเเกล้งใครกันเเน่ หลักฐานมันก็มีให้เห็นชัดๆ คิดจะเเกล้งคนอื่นเเต่กรรมดันตามสนองสมน้ำหน้า"

"อีน้ำค้าง! "

"เห้ย! ต้องขึ้นไอ้ขึ้นอีเลยเหรอ เกินไปหรือเปล่า"

"เงียบปากไปฉันไม่ได้คุยกับนาย"

"ไปกันเถอะ อย่าพูดกับคนแบบนี้เลย"

บอสดันหลังพวกเราให้เดินต่อ เเต่วีวี่เดินเเทรกเข้ามากระชากเเขนของผมเอาไว้

"ทำกับฉันเเบบนี้เเล้วคิดว่าจะหนีไปง่ายๆ เหรอ วันนี้ฉันต้องสั่งสอนแกให้ได้"

วีวี้ง้างมือเตรียมจะตบผมเเต่บอสคว้ามือเอาไว้ได้ ก่อนจะผลักวีวี่ออกไป

"บริษัทนี้กล้องวงจรปิดเยอะนะเผื่อลืมจะทำอะไรก็คิดให้ดี อีกอย่างเรื่องทั้งหมดมันเกิดจากตัวเธอเองทั้งนั้นจะโทษใครได้ เเต่คนอย่างเธอคงเอาเเต่โทษคนอื่นจนเป็นสัน…..นิสัย ไปกันเถอะพวกเรา"

Boss is The winner!!!


~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~


"ฟ้าออกจากห้องหรือยังครับ"

ปกติเราสองคนจะไปทำงานพร้อมกันเสมอ เเต่เช้านี้พี่คินต้องออกไปก่อนเพราะมีประชุมนอกเวลา

"ยังครับพี่คินมีอะไรหรือเปล่า"

"พี่ลืมหยิบแฟ้มมาครับ ในนั้นมีเอกสารที่ต้องใช้ประชุมตอนบ่ายฟ้าหยิบออกมาให้พี่ด้วยนะ"

"อยู่ห้องทำงานใช่ไหม เเล้วเเฟ้มสีอะไรครับ"

ระหว่างคุยผมก็รีบหยิบของใส่กระเป๋าเตรียมออกจากห้องอย่างไม่รีบร้อน เพราะว่าบีทีเอสอยู่หน้าคอนโดเเละบริษัททำให้วันนี้ผมออกจากห้องได้ช้ากว่าปกติ

"น่าจะอยู่ที่โต๊ะหน้าทีวีนะ เหมือนจำได้ว่าหยิบออกมาเเล้วเเต่ดันถือมาไม่หมด"

ดีนะที่บอกก่อนไม่งั้นเลี้ยวเข้าห้องทำงานไปเเล้ว

"เจอเเล้ว จะให้ฟ้าเอาไปให้ที่ไหนดีครับ"

"ช่วงเที่ยงเเล้วกันกินข้าวเสร็จเเล้วค่อยเอาขึ้นมาให้พี่นะ"

"ได้ครับ"

หลังจากวันที่มีเรื่องก็ผ่านมากว่าสัปดาห์เเล้ว ดูเหมือนวีวี่ยังคงอาฆาตผมไม่หายรวมถึงคนอื่นๆ ด้วย เเต่ก็ต่างคนต่างอยู่มีเพียงสายตาจิกกันเท่านั้นที่ส่งมาให้

เรื่องนี้พี่คินเองก็รับรู้เพราะเราสองคนไม่มีความลับต่อกัน ทีเเรกพี่คินโกรธมากจนเกือบจะไล่วีวี่ออกเเล้วเเต่ผมก็กล่อมจนหายหัวร้อนไปได้ เเม้จะเปลืองเนื้อเปลืองตัวไปบ้างก็ตาม

เเต่วีวี่ก็โดนคาดโทษจากท่านรองฯ คนหัวร้อนไปเเล้วถ้ามีครั้งหน้าคงโดนพี่คินลงมาจัดการด้วยตัวเอง

"ช่วงบ่ายพวกพี่มีประชุมกันน่าจะลากยาวถึงเย็นเลย ยังไงพวกเราทำงานเสร็จเเล้วถึงเวลาก็กลับได้เลยนะ"

"พวกผมไม่ต้องเข้าเหรอพี่เก๋"

"ไม่ต้องจ้า เป็นโปรเจกต์ใหม่น่ะคุยได้เฉพาะคนที่เกี่ยวข้องเท่านั้น เเบบว่าความลับอะ"

"เข้าใจเเล้วครับ"

การทำงานช่วงเช้าผ่านไปอย่างราบรื่น ที่บอกว่าราบรื่นเพราะปกติจะมีสายตาจิกกัดเเละเเดกดันส่งมาจากวีวี่เเต่วันนี้กลับเป็นรอยยิ้มปลอมๆ ส่งมาให้มากกว่า เล่นเอาขนลุกกันไปเลย

"วันนี้นางมาแปลกนะ ทำไมถึงยิ้มให้อะเเถมเป็นยิ้มสยองอีกต่างหาก"

น้ำค้างเปิดประเด็นที่ผมเองก็สงสัยไม่ต่างกัน ตอนนี้เป็นช่วงพักเที่ยงเเล้วซึ่งอีกสักพักผมก็ต้องรีบกลับไปเอาเเฟ้มให้พี่คินก่อนการประชุมจะเริ่ม

"นั้นดิ ไม่ใช่หาเรื่องเเกล้งอะไรพวกเราอีกอะ"

ไนท์เองก็ออกความคิดเห็นเช่นเดียวกัน

"คิดมากไปหรือเปล่า"

"เรื่องเเม่นี้คิดน้อยได้ที่ไหน จริงไหมบอส"

"ตามนั้น"

"เคๆ งั้นเดี๋ยวเราไปก่อนนะเจอกัน"

"จะไปไหนอะน่าน อ้าว ไม่รอกันเลย"

"สงสัยจะเข้าห้องน้ำล่ะมั่ง ปล่อยมันไปเหอะ"

กลับขึ้นมาที่แผนกก่อนเวลาเข้างาน เเต่น่าแปลกที่ตอนนี้พี่ๆ อยู่กันเกือบครบแผนกเลย หรือว่ามีเรื่องด่วนอะไร

"มีอะไรกันเหรอครับพี่เก๋"

"เอกสารหายน่ะสิ เอกสารสำคัญมากด้วยไม่รู้หายไปได้ยังไง"

"เอกสารอะไรครับ ผมจะได้ช่วยหา"

"เอกสารการประชุมบ่ายนี้ มันเป็นเอกสารลับเพราะโปรเจกต์นี้ยังอยู่ในขั้นตอนเตรียมการ หายไปเเบบนี้พี่ซวยเเน่ๆ "

"เดี๋ยวผมช่วยหานะครับ"

"เกิดอะไรขึ้นอะน่าน"

ผมกำลังจะเเยกตัวไปช่วยหาเอกสารที่ว่า เเต่พวกบอสก็กลับขึ้นมาที่แผนกก่อนจะเอ่ยถามออกมา

"เอกสารหายน่ะ ที่ต้องใช้ประชุมบ่ายนี้"

"งั้นเดี๋ยวพวกเราช่วยหาด้วยนะคะพี่เก๋"

แปะ แปะ แปะ

"เอาล่ะทุกคนฟังพี่นะ เอกสารที่หายไปเป็นเอกสารสำคัญมากถ้ามันหลุดหายออกไปนั้นหมายถึงความเสียหายมหาศาลหลายร้อยล้าน เมื่อกี้พวกเราก็ช่วยกันหาไปเเล้วรอบหนึ่ง เเต่รอบนี้พี่อยากให้หาพร้อมกันทีละจุดทีละโต๊ะทำงาน"

"พูดเเบบนี้แปลว่าพี่ภาสงสัยว่าต้องมีขโมยเเน่ๆ เลยอะ"

"ใครจะกล้าทำล่ะเรื่องแบบนี้"

"เเต่เมื่อกี้หาเเล้วก็ไม่เจอจริงๆ นี่หน่า"

"อาจจะโดนซ้อนไว้ก็ได้"

ทันทีที่พี่ภาพูดจบเสียงพี่ๆ เเต่ละคนก็ดังเซ็งเเซ่ขึ้นมา เรื่องนี้คงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ อีกเเล้ว

ถ้ามีขโมยขึ้นมาจริงๆ คงเป็นเรื่องใหญ่ไหนจะเรื่องขโมยของ ไหนจะเรื่องความเสียหายของโปรเจกต์กว่าร้อยล้าน ใครกันนะกล้าทำเรื่องแบบนี้

"พอก่อนๆ เราเริ่มหาเลยดีกว่าช้ากว่านี้ไม่ได้เเล้ว"

ปฏิบัติการค้นหาเอกสารจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง เราทุกคนช่วยกันหาไปพร้อมกันทีละจุดเริ่มจากห้องพี่ภา โต๊ะทำงานของพี่ๆ เเต่ละคนรวมถึงกระเป๋าส่วนตัวด้วย ลามไปถึงห้องพักเบรกเเต่ก็ยังไม่เจอเอกสารที่ว่า

"ทำไงดีพี่ภายังไม่เจอเลย นี่เราก็หาจนทั่วเเล้วนะ"

"ยังไม่ทั่วค่ะ โต๊ะพวกเราพวกพี่ยังไม่ได้ค้นเลยหนิคะ"

วีวี่ยกมือขึ้นก่อนจะเอ่ยประโยคนั้นออกมา ทำเอาพวกผมที่ยืนอยู่ต่างมองหน้ากันด้วยความแปลกใจ

"จริงด้วยพี่ภาโต๊ะน้องฝึกงานเรายังไม่ได้ค้นเลย"

"ถ้างั้นก็ค้นเพื่อความสบายใจของทุกคน"

เริ่มค้นจากโต๊ะของวีวี่ก่อนโดยเจ้าตัวเป็นคนนำไปค้นเองเลยไล่มาเรื่อยๆ เเต่ก่อนจะถึงโต๊ะของผมมันทำให้ผมนึกขึ้นได้ว่าแฟ้มของพี่คินอยู่ในกระเป๋าถ้าเกิดเจอขึ้นมาเป็นเรื่องแน่ๆ

เอาไงดี เอาไงดี เอาไงดี

เป็นไงเป็นกันวะ!

"นี่ไงค่ะเจอเเล้ว! "

วีวี่หยิบแฟ้มเจ้าปัญหาออกมาจากใต้ลิ้นชักโต๊ะทำงาน เเละที่หาไม่เจอคั้งเเต่ทีเเรกเพราะมันไม่ได้วางอยู่ใต้ลิ้นชัก ซึ่งผมเดาว่ามันคงโดนติดเอาไว้กับข้างใต้เพราะยังมีเทปกาวเเปะอยู่บนเเฟ้ม

เเต่เดี๋ยวนะ แฟ้มนั้นควรเจอในกระเป๋าของผมไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงเจอจากใต้ลิ้นชักโต๊ะทำงาน เเล้วทำไมวีวี่ถึงไปค้นตรงนั้นทั้งๆ ที่ก่อนหน้าตรงจุดนี้ของโต๊ะอื่นๆ วีวี่ก็ไม่ได้ค้น

ผมว่าผมโดนเธอเล่นงานสะเเล้ว

"หลักฐานชัดขนาดนี้จะเเก้ตัวยังไงไม่ทราบ โอ๊ะ! "

ระหว่างที่เธอเดินถือเเฟ้มไปหาพี่ภาเจ้าตัวดันเกี่ยวเอากระเป๋าบนโต๊ะของผมตกลงมาด้วย เเละนั้นทำให้เเฟ้มของพี่คินกระเด็นออกมา

ซวยซ้ำซ้อนจริงจริ้งงงงงง

"นี่มัน เอกสารอีกแฟ้มนี่ทำไมถึงมาอยู่กับนายได้น่านฟ้า"

พี่ภาก้มลงเก็บแฟ้มนั้นมาเปิดดูถึงได้รู้ว่ามันเป็นชุดเดียวกัน เเต่เเววตาที่ใช้มองผมมันเต็มไปด้วยความผิดหวัง

"เรื่องนี้ผมอธิบายได้นะครับ"

"งั้นก็อธิบายมา"

"เออ คะ คือ…."

"ถ้ามันพูดยากนัดก็เเจ้งความเลยดีไหมคะพี่ภา หลักฐานชัดขนาดนี้เเล้ว"

ทำไมผมจะไม่รู้ว่าทั้งหมดเป็นฝีมือวีวี่ เเต่รอก่อนเถอะจบประเด็นนี้ได้ผมไม่ปล่อยเธอไว้เเน่

"ผมว่าเเจ้งความก็ดีนะครับ"

"บะ บอส"

"บอส! /บอส! "

"พวกพี่ไม่คิดว่ามันเเปลกเหรอครับ ถ้าจะขโมยจริงๆ ทำไมต้องขโมยทั้งสองเเฟ้ม อีกอย่างที่ผมได้ยินมาเเต่ละเเผนกจะมีเอกสารที่ว่าเเค่ชุดเดียวเเต่ทำไมถึงมาอยู่ที่น่านตั้งสองแฟ้ม"

พี่ภาเช็กเอกสารในมืออีกครั้งเพื่อให้รู้ว่าเเฟ้มที่มาจากกระเป๋าผมเป็นแฟ้มของใคร

"แฟ้มนี้มันของคุณคินหนิ ทำไมถึงมาอยู่กับน่านได้"

เอาวะเป็นไงเป็นกัน ไหนๆ ความลับจะเเตกเเล้วผมจะได้จัดการยัยวีวี่ไปเลยทีเดียว

"ถ้างั้นก็เเจ้งความเลยครับพี่ภา ผมยืนยันว่าเเฟ้มของแผนกเราผมไม่ได้ขโมย ยังไงในนี้ก็มีกล้องวงจรปิดอยู่เเล้วจะได้ยืนยันได้เลยว่าผมบริสุทธิ์"

ผมว่าผมเห็นหน้าซีดๆ นะ หึหึ

"ส่วนแฟ้มของคุณคิน ผม…."

"เกิดอะไรขึ้นทำไมยังไม่ไปประชุมกันอีก"

ผมยังอธิบายไม่ทันจบองค์พ่อก็มาเเล้วครับ ไม่ใช่ใครที่ไหนพี่คินนั้นเเหละ

"ขอโทษด้วยค่ะคุณคิน พอดีเอกสารการประชุมหายค่ะ เเต่ตอนนี้เจอเเล้วนะคะ"

พี่ภาออกมารับหน้าพี่คินที่ตอนนี้องค์พ่อประทับร่างเเล้วครับ ตอนทำงานพี่คินจะจริงจังมากโดยเฉพาะเรื่องการตรงต่อเวลา ดังนั้นการที่เห็นแผนกผมยังไม่เข้าประชุมจึงไม่แปลกเลยที่พี่คินจะทำหน้าดุแบบนี้

"ผมต้องการคำอธิบายเรื่องเอกสารหาย"

"คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ….."

พี่ภาจัดการเล่าเรื่องทั้งหมดตั้งเเต่ต้นจนจบ สีหน้าของพี่คินตอนต้นเรื่องว่าดุเเล้วเเต่พอมารู้ว่าเจอเอกสารอยู่กับผมเเถมมีต้องสองแฟ้มอีก สีหน้าเลยเปลี่ยนมาเป็นหงุดหงิดจนถึงขั้นโกรธสุดขีด

"ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง เอกสารสำคัญขนาดนี้พวกคุณเก็บกันยังไงถึงได้โดนขโมยง่ายแบบนี้ เเล้วกล้องวงจรปิดมีไว้ทำไม ทำไมไม่ไปขอดูตั้งเเต่ทีเเรก คุณโชคเรียกเเผนกไอทีเอาไฟล์กล้องวงจรปิดมา เเล้วโทรตามตำรวจมาด้วยนะ"

"ครับคุณคิน"

"หลักฐานชัดขนาดนี้เเล้วจะดูกล้องวงจรปิดทำไมคะพี่ อะ เอ่อ คุณคิน"

เอาสิจะเเก้ปัญหายังไงดีน้าาา ยัยวีวี่!

"การที่เจอแฟ้มอยู่ที่โต๊ะน่านฟ้าไม่ได้หมายความว่าเจ้าตัวต้องเป็นคนทำหนิจริงไหม ถ้าเกิดว่าเเฟ้มนี้อยู่ที่โต๊ะคุณแปลว่าคุณทำหรือเปล่าคุณวรณัน"

"ไม่ค่ะ วีวี่จะทำไปทำไมคะ"

"เเล้วคุณคิดว่าน่านฟ้ามีเหตุผลอะไรให้ทำ เเล้วถ้าทำจริงๆ คุณว่าน่านฟ้าจะขโมยเอกสารทำไมสองชุด เเล้วทำไมเลือกทำก่อนการประชุม ทำหลังประชุมเสร็จที่เป็นเวลาเลิกงานพอดีเเล้วเอาเเฟ้มออกจากบริษัทให้เร็วที่สุด ดีกว่าเก็บไว้ที่ตัวไม่ดีกว่าเหรอ"

"พูดแบบนี้แปลว่าคุณคินจะเข้าข้างมันใช่ไหมคะ! "

"ทำไมผมต้องเข้าข้างน่านฟ้า ที่ผมพูดมันก็เเค่ข้อสันนิษฐานของผมเท่านั้น รอหลักฐานจากกล้องวงจรปิดก่อนเถอะ"

บรรยากาศตอนนี้เรียกว่ามาคุสุดๆ ไปเลย พี่คินเเผ่รังสีอำมหิตออกมาตลอดเวลาจนทุกคนในเเผนกเเทบจะไม่มีใครกล้าขยับตัว คงกลัวว่าขยับเเล้วจะโดนรังสีเเผดเผาสินะ

ส่วนวีวี่ตอนนี้มีเเต่ความโกรธความเคียดเเค้นที่เเสดงออกมาทางสีหน้าอย่างไม่ปิดบังใดๆ

หึหึ คิดจะเล่นงานผมน่ะยังเร็วเกินไป เตรียมตัวดูคนโดนเเหกได้เลย


~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~


"ระหว่างรอผมว่าเราลองฟังน่านอธิบายหน่อยดีไหมครับ อย่างน้อยเราควรฟังความทั้งสองฝ่าย"

บอสเอ่ยขึ้นท่ามกลางความอึดอัดของห้องนี้ เเต่มันเหมือนจะไม่ช่วยให้ความอึดอัดลดลงมีเเต่ทำให้เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะกับผม!

"นั้นสิ ไหนลองอธิบายมาสิว่าทำไมเเฟ้มพวกนี้ถึงอยู่กับคุณน่านฟ้า"

โอ้ยยยยย เเววตาสนุกสนานนี่มันอะไร บอกทีว่าคือคนเดียวกับองค์พ่อเมื่อกี้นี้

"ผมยังยืนยันคำเดิมครับว่าแฟ้มของแผนกผมไม่ได้ขโมย เพราะผมไม่เคยเห็นแฟ้มนั้นมาก่อนอีกอย่างตั้งเเต่ที่รู้เรื่องการประชุมช่วงบ่าย ผมก็อยู่กับเพื่อนตลอดจนถึงตอนลงไปกินข้าวไม่มีช่วงไหนที่ผมอยู่คนเดียว เว้นเเต่ตอนกินข้าวเสร็จที่ผมเเยกออกมาก่อน เเต่พอมาที่เเผนกตอนนั้นก็เกิดเรื่องขึ้นเเล้วครับ"

"พวกคุณยืนยันได้ไหมว่าอยู่กับน่านฟ้าตลอด"

"ยืนยันครับ/ยืนยันครับ/ยืนยันค่ะ"

"เพื่อนกันก็ต้องช่วยกันอยู่เเล้วหนิคะ หรือเป็นเพราะมันเป็นน้องเทคกันเเน่พี่ถึงได้ปกป้องมัน! "

"วีวี่! พูดเเบบนี้ได้ไงขอโทษคุณคินเดี๋ยวนี้นะ"

พี่ภาเเทบจะเดินเข้าไปเขย่าตัววีวี่เรียกสติ ผมว่าตอนนี้วีวี่น่าจะไม่เหลือความกลัวว่าจะโดนจับได้อีกเเล้ว ตอนนี้มีเเต่ความอยากเอาชนะอย่างเดียวจนมองไม่เห็นว่าสิ่งที่ตัวเองทำอยู่มันผิดเเละกำลังจะส่งผลร้ายให้กับตัวเอง

"ก็หรือมันไม่จริงคะพี่ภา หลักฐานชัดเจนเเบบนี้เเล้วยังจะปกป้องมันอยู่ได้ เเล้วจะไม่ให้วีวี่คิดแบบนี้ได้ยังไง"

"ผมไม่คิดเข้าข้างคนผิดอยู่เเล้วคุณวรณัน ถ้าน่านฟ้าผิดจริงต่อให้เป็นน้องเทคผมก็ไม่สน"

"ทุกอย่างพร้อมเเล้วครับคุณคิน"

ก่อนที่เรื่องมันจะบานปลายไปมากกว่านี้ คุณโชคก็กลับมาพร้อมกับพนักงานเเผนกไอทีหนึ่งคนกับตำรวจอีกสองนาย

"จัดการได้เลย"

พนักงานคนนั้นต่ออุปกรณ์ทั้งหมดจากโน้ตบุ๊กเข้ากับจอโปรเจคเตอร์ในแผนก

ภาพบนจอเเสดงตอนช่วงพักเที่ยงที่ไม่มีใครอยู่ในเเผนกเเล้ว แต่ผ่านไปสิบนาทีก็มีคนเดินเข้ามาในเเผนกซึ่งก็คือวีวี่

วีวี่เดินวนไปวนมาเเถวๆ โต๊ะพี่เก๋อยู่หลายรอบ จนสุดท้ายก็หยิบเอาเเฟ้มบนโต๊ะออกมาเเล้วตรงมาที่โต๊ะของผมอย่างไม่ลังเล เจ้าตัวเอาเทปผ้าติดรอบๆ แฟ้มก่อนจะก้มลงใต้โต๊ะทำงานผมเเล้วเอาแฟ้มที่ว่าแปะไว้ใต้ลิ้นชัก เเล้วรีบร้อนออกจากห้องไปทันที

"หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ คุณจะเเก้ตัวว่ายังไง"

"วีวี่ไม่เเก้ตัวหรอกค่ะ วีวี่ทำเองทั้งหมดนั้นเเหละ"

"ถ้างั้นผมฝากคุณตำรวจจัดการด้วยนะครับ"

"ได้ครับ ถ้ายังไงขอเชิญตามไปให้ปากคำเพิ่มเติมด้วยนะครับ เชิญครับคุณ"

คุณตำรวจผายมือเชิญให้วีวี่เดินนำ นอกจากเจ้าตัวไม่ยอมขยับไปไหนเเล้วยังใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธปนตัดพ้อมองมาที่พี่คิน ก่อนจะตวัดสายตาที่มีเเต่ความเคียดเเค้นมาทางผม

"เเล้วมันล่ะค่ะ เเฟ้มของพี่คินที่อยู่กับมันจะว่ายังไง! "

ถึงเวลาเเห่งความเป็นจริงของผมเเล้ว ไม่คิดว่าความลับจะมาเเตกก่อนฝึกงานจบ ผลที่ตามมาจะเป็นยังไงผมคงต้องรับมันให้ได้สินะ

"แฟ้มของผมอยู่ที่น่านฟ้าก็ไม่แปลกหนิ ในเมื่อผมเป็นคนให้น่านฟ้าเอามาให้ผมเอง"

คำตอบของพี่คินทำเอาคนทั้งแผนกงงไปตามๆ กัน ก็แหมโปรเจกต์สำคัญเเถมยังเป็นความลับแบบนี้ทำไมถึงมาอยู่ในมือของนักศึกษาฝึกงานได้ต่อให้จะเป็นน้องเทคก็เถอะนะ

"คุณคินหมายความว่ายังไงคะ ตอนนี้พวกเราสับสนไปหมดเเล้วค่ะ"

พี่เก๋กลายมาเป็นหน่วยกล้าตายคนล่าสุดที่อาสาถามเเทนคนทั้งหมด

"ถึงเวลาบอกความจริงเเล้วนะฟ้า"

"ครับ"

"เเล้วฟ้าจะบอกเองหรือให้พี่บอกให้ หืม"

ไม่ถามเปล่ายังเดินเข้ามายืนข้างๆ ผมอีก พ่อคุณดูหน้าพนักงานของตัวเองก่อนเถอะตกใจจนอ้าปากค้างตาเเทบจะถลนอยู่เเล้วนั้น

"พี่คินบอกเถอะครับ"

"โอเค ทุกคนครับผมขอเเนะนำอย่างเป็นทางการนี่น่านฟ้าคู่หมั้นผม"

ฮือฮา ฮือฮา ฮือฮา

"น่านจริงเหรอวะ"

"เออนั้นดิ เรื่องจริงเหรอเเก"

ไนท์กับน้ำค้างรีบหันมาถามผมทันทีที่พี่คินพูดจบ ผมเลยพยักหน้าเเทนคำตอบ

"โอ้ยยย ฉันจะเป็นลม ~"

น้ำค้างทำท่าจะเป็นลมลงไปจริงๆ บอสที่อยู่ใกล้ๆ เลยต้องเข้าไปประคองเอาไว้

"ส่วนเรื่องเอกสารเมื่อเช้าผมลืมหยิบมาด้วยเลยฝากให้ฟ้าหยิบมาให้ ทีนี้ทุกคนคงหมดข้อสงสัยเเล้วนะครับ ว่าทำไมเอกสารอีกชุดถึงมาอยู่กับฟ้าได้"

"พวกเราเข้าใจเเล้วค่ะคุณคิน พี่เองก็ต้องขอโทษเราด้วยนะน่านที่เข้าใจผิดคิดว่าเราเป็นขโมยจริงๆ "

"ไม่เป็นไรครับพี่ภาผมเข้าใจ เป็นใครก็ต้องเข้าใจผิดเป็นธรรมดาเเหละครับหลักฐานชัดเจนเเบบนี้"

"ไม่เลยน่านหลักฐานที่เเค่นี้มันไม่ชัดหรอก อย่างที่คุณคินบอกกล้องวงจรปิดก็มีถ้าดูตั้งเเต่เเรกเรื่องคงไม่บานปลายแบบนี้"

บอสเดินเข้ามาเเตะไหล่ผมเเล้วอธิบายต่อ ผมก็คิดว่าคงจริงอย่างที่บอสบอกถ้าดูเเต่เเรกก็จบเเล้ว เผลอๆ ความลับผมคงไม่เเตกด้วย

"เรื่องจบเเล้วเชิญคุณตำรวจพาวรณันออกไปจากที่นี้ได้เลยครับ เเล้วก็การฝึกงานของคุณไม่ผ่านนะ ชื่อของคุณจะถูกขึ้นเเบล็คลิสต์ห้ามเข้าทำงานใน CK Group รวมถึงบริษัทคู่ค้าด้วย ส่วนคุณวิเชียรลุงของคุณจะถูกตั้งคณะกรรมการสอบในฐานะที่รับรองคุณเข้ามาฝึกงาน เชิญครับ"

"ไม่จริง! วีวี่ไม่ยอม เรื่องต้องไม่เป็นแบบนี้ ปล่อยฉันนะอย่ามาจับ กรี๊ดดดดดด"

จบเรื่องยัยวีวี่สะที ไม่รู้จะอยากเอาชนะอะไรผมขนาดนั้นหรืออาจจะชอบพี่คินจริงๆ ถึงขั้นต้องกำจัดผมออกไป เเต่คิดไปเองก็ป่วยการในเมื่อไม่ได้รู้ความจริงจากเจ้าตัว

ตอนนี้คงต้องมารอลุ้นฟีดเเบ็คเเล้วล่ะว่าจะเป็นยังไง

"ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับสำหรับเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น รวมถึงเรื่องที่ผมปกปิดทุกคนไว้"

ผมยกมือไหว้ขอโทษพี่ๆ ทุกคนในเเผนก เเล้วหันไปส่งสายตาขอโทษพวกน้ำค้าง ไนท์เเล้วก็บอสด้วย

"ไม่เป็นไรๆ พวกพี่เข้าใจนะว่าทำไมน่านถึงไม่อยากให้ใครรู้เรื่องความสัมพันธ์ของน่านกับคุณคิน"

พี่เก๋พูดกับผมเป็นคนเเรก

"จริงอย่างที่เก๋ว่านั้นเเหละ ถ้าเป็นเรื่องที่น่านเป็นคู่หมั้นคุณคินเเล้วกลัวพวกพี่ไม่กล้าใช้งานไม่ต้องห่วงเลย เพราะตอนคุณคินมาฝึกงานพวกพี่ก็ใช้งานเต็มที่"

"....."

"ถ้าเป็นเรื่องการคบเพศเดียวกันบอกเลยว่าไม่ต้องกังวล สมัยนี้เเล้วใครจะคบกับใครขอให้ยังเป็นคนดี ไม่ทำใครเดือดร้อนก็พอ อีกอย่างที่บริษัทนี้มีคู่เเบบเราตั้งเยอะเเยะทั้งชายชาย หญิงหญิงเต็มไปหมด"

ผมกวาดตามองไปรอบๆ หลังพี่ภาพูดจบก็ผมว่าสายตาของพี่ๆ ที่มองมาไม่มีเเววตาของความรังเกียจเลย เเถมเเต่ละคนยังพยักหน้ายืนยันในสิ่งที่พี่ภาพูดอีก เเค่นี้ผมก็ดีใจเเล้วก็สบายใจเเล้วครับ

อย่างที่บอกผมไม่ได้กังวลเกี่ยวกับตัวเองเท่าไหร่ ผมกังวลเกี่ยวกับพี่คินมากกว่าเเต่เห็นจากตอนนี้ผมก็โอเคเเล้วครับ

"ขอบคุณนะครับพี่ภา ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนด้วยนะครับ"

"สบายใจเเล้วนะฟ้า"

"ครับพี่คิน"

"เอาล่ะจบเรื่องเเล้ว ผมขอให้ทุกคนเเยกย้ายไปทำงานได้ ส่วนการประชุมคงต้องยกไปเป็นวันพรุ่งนี้เเทน เย็นนี้รอกลับพร้อมกันเลยเนอะ"

พี่คินหันมากระซิบกับผมหลังจากสั่งงานทุกคนเเล้ว

"อื้มมม"

นั้นเเหละครับเรื่องราวช่วงการฝึกงานของผมเเค่ช่วงสามเดือนเเรกความลับก็เเตกสะเเล้ว เเต่ก็ดีนะครับต่อจากนี้จะได้ไม่มีสาวคนไหนมาเกาะเเกะพี่คินอีก เพราะตอนนี้เจ้าของตัวจริงปรากฏตัวเเล้วนะครับ


………………………..……………….

#moveon_เป็นวงกลม


Caramel Macchiato's talk

จบเรื่องกันสะทีนะยัยวีวี่ บังอาจมาเเกล้งน้องน่านของเราได้!!

ให้กำลังใจกันได้นะคะ เมลรออ่านคอมเมนต์จากทุกคนอยู่

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #66 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:37
    เปิดตัวธรรมดา โลกไม่จำ 555555
    #66
    1
    • #66-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 30)
      6 พฤษภาคม 2563 / 15:45
      อยากจะปิดดีนัก เปิดแบบปังๆไปเลย
      #66-1
  2. #37 rinumei kaweii (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 23:10
    กรี้ดรอเลยค่ะ ของจริง!! นี่สิพี่คินของจริง!!!
    #37
    1
    • #37-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 30)
      15 เมษายน 2563 / 23:17
      รอดูพี่คินคนจริงได้เลยค่ะ
      #37-1
  3. #36 นามนี้คือคัย (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 22:00

    รอจ้า ❤️❤️❤️✌️✌️✌️
    #36
    1
    • #36-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 30)
      15 เมษายน 2563 / 22:24
      ไว้เจอกันเร็วๆนี้เเน่นอนค่ะ
      #36-1
  4. #35 นามนี้คือคัย (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 22:00

    รอจ้า ❤️❤️❤️✌️✌️✌️
    #35
    2
    • #35-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 30)
      15 เมษายน 2563 / 22:22
      ขอบคุณค่าาา ไว้เจอกันเร็วๆนี้เเน่นอน
      #35-1
    • #35-2 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 30)
      15 เมษายน 2563 / 22:23
      ขอบคุณค่า
      #35-2
  5. #34 581156y581156y (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 20:34
    สนุก สู้ๆนะไรท์
    #34
    1
    • #34-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 30)
      15 เมษายน 2563 / 21:11
      ขอบคุณมากนะคะ
      #34-1