Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 29 : Move on Special | พบคนหึงหนึ่งอัตรา (1/2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    16 เม.ย. 63

Move on Special

พบคนหึงหนึ่งอัตรา

(1/2)

ฤดูกาลฝึกงานเวียนมาอีกครั้งหนึ่งคราวนี้เป็นคิวของผมที่ต้องออกไปฝึกงานบ้าง มหาวิทยาลัยของผมจะมีช่วงเวลาฝึกงานเเตกต่างกันไปในเเต่ละคณะ โดยบริหารฯจะฝึกงานช่วงปิดเทอมซัมเมอร์ของปีสามหรือช่วงปิดเทอมก่อนขึ้นปีสี่ลากยาวไปจนถึงช่วงมิดเทอม รวมๆเเล้วใช้เวลาฝึกงานกว่าหกเดือน

บริษัทที่ผมเลือกไปฝึกงาน ไม่สิ! ผมไม่ได้เลือกเเต่เป็นพี่คินต่างหากที่เลือกให้ เเล้วจะเป็นที่ไหนไปไม่ได้นอกจาก CK Group บริษัทของครอบครัวพี่คินที่ตอนนี้มีเจ้าตัวนั่งตำเเหน่งรองประธานกรรมการบริหารในส่วนของโรงเเรมอยู่ เเม้จะเป็นถึงรองประธานฯเเต่ก็เป็นเเค่ในนามเท่านั้นเพราะถือว่ายังเป็นช่วงฝึกงาน ต้องรอครบหนึ่งปีก่อนถึงจะมีสิทธิ์ในการตัดสินใจได้เต็มที่

พี่คินให้เหตุผลว่าเราสองคนจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น เพราะทุกวันนี้เรามีเวลาเจอกันน้อยมากเเค่ตอนเช้าก่อนพี่คินไปทำงานเเละก่อนเข้านอนเท่านั้น บางเสาร์อาทิตย์พี่คินก็ต้องบินไปดูงานที่ต่างจังหวัด หรือเข้าประชุมสรุปงานของเเต่ละส่วนในเครือ CK Group ทำให้มีเวลาอยู่ด้วยกันน้อยมาก เเต่ถ้าฝึกงานที่เดียวกันอย่างน้อยก็มีช่วงนั่งรถไปกลับพร้อมกัน เจอกันบ้างในบริษัทเรียกง่ายๆว่าอะไรก็ตามที่ทำให้ได้เจอหน้ากันพี่คินทำหมดนั้นเเหละ

ทีเเรกผมเองตั้งใจจะไปฝึกงานที่อื่นพร้อมกับเเป้งพายเเละก้าวหน้าเพราะไม่อยากรบกวนพี่คิน เเต่ในเมื่อเจ้าตัวให้เหตุผลมาเเบบนี้ใครจะไปปฏิเสธได้ลง อีกอย่างสองคนนั้นก็ตั้งใจไปฝึกงานกับที่บ้านอยู่เเล้ว ผมเลยต้องยอมไปฝึกงานกับพี่คิน

เเต่ก่อนไปฝึกงานคงต้องทำข้อตกลงกันก่อน

"พี่คินเรามีเรื่องที่ต้องตกลงกันก่อนที่ฟ้าจะไปฝึกงานนะครับ"

"หืม ตกลงเรื่องอะไรไหนว่ามาสิ"

พี่คินรวบผมไปกอดก่อนจะระดมจุ๊บไปทั่วหน้า

"อื้อออ พอก่อนครับเรื่องนี้ฟ้าจริงจังนะ"

"โอเคๆ ยอมเเล้วว่ามาครับ"

"ฟ้าอยากให้เรื่องของเราเป็นความลับครับ อะๆ อย่าเพิ่งทำหน้างอนสิครับฟังเหตุผลฟ้าก่อน"

โถ่ถัง ยังไม่ทันได้อธิบายอะไรเลยเด็กชายคีรินทร์ก็ทำท่าเบะปากจะร้องไห้สะเเล้ว

"ถ้าเหตุผลฟังไม่ขึ้นรับรองได้ว่าวันเเรกที่ฟ้าฝึกงานเรื่องของเราทุกคนต้องได้รู้"

"คืองี้ ถ้าทุกคนรู้ว่าฟ้าเป็นเเฟนพี่คินมันก็จะมีคนที่ปฏิบัติกับฟ้าเเบบเกรงใจเพราะพี่คินเป็นถึงรองประธาน เเล้วเขาอาจจะไม่กล้าให้ฟ้าทำอะไรมากเเบบนั้นก็ไม่เรียกว่ามาฝึกงานจริงไหมครับ"

"....."

"หรืออาจจะมีคนมองในเเง่ร้ายไปเลยว่าฟ้าเป็นเด็กเส้นเเต่เรื่องนี้ฟ้าไม่สนหรอก ฟ้ากลัวว่าอาจจะมีผลต่อการประเมินงานของพี่คินมากกว่า กลัวเขาจะมองว่ารองประธานมีเเฟนเป็นผู้ชายไม่เหมาะกับตำเเหน่งนี้หรอก ฟ้าเลยอยากให้การฝึกงานจบลงก่อนทั้งของฟ้าเเล้วก็พี่คิน ถึงตอนนั้นพี่คินอยากจะบอกใครก็ได้ครับฟ้าไม่ห้าม"

"พี่เข้าใจฟ้านะ เเต่เรื่องงานของพี่ฟ้าไม่ต้องห่วงยังไงเขาก็ประเมินกันที่ผลงานอยู่เเล้ว"

"ฟ้ารู้ครับ เเต่ช่วงนี้พี่คินเเค่เรียนรู้งานยังไม่ได้จับโปรเจกต์อะไรเลย ฟ้ากลัวคนอื่นๆจะเอาเรื่องนี้มากีดกันการทำงานของพี่คิน"

"ขอบคุณนะครับที่คิดถึงพี่ เอาเป็นว่าพี่เข้าใจเเล้ว เอาตามที่ฟ้าว่าเลยครับผม เเต่ทำเป็นไม่รู้จักกันคงไม่ได้นะเพราะต้องมีคนรู้ประวัติของเราสองคนเเน่ๆว่าเรียนที่เดียวกัน"

"เรื่องนั้นไม่เป็นไรครับ เราก็บอกความจริงทั้งหมดเเค่ไม่บอกเรื่องที่เราคบกันก็พอ ส่วนเรื่องโซเชียลฟ้าตั้งไพรเวททั้งหมดเเล้ว ของพี่คินก็เหมือนกันเเค่นี้สบายหายห่วง"

เรื่องตั้งค่าเป็นไพรเวทในทุกโซเชียลผมจัดการเรียบร้อยตั้งเเต่ช่วงพี่คินฝึกงานเเล้ว เพราะไม่อยากให้เรื่องการคบกันของเราสองคนมาสร้างปัญหาให้กับพี่คินเเละครอบครัวจนกว่าพี่คินจะได้รับตำเเหน่งอย่างสมบูรณ์ เเม้ว่าสมัยนี้การคบกันระหว่างเพศเดียวกันจะเปิดกว้างเเค่ไหน เเต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะยอมรับได้เพราะฉะนั้นป้องกันเอาไว้ก่อนดีกว่า

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

"สวัสดีน้องๆนักศึกษาฝึกงานทุกคนนะคะ พี่ชื่อเเก้มเป็นรองผู้จัดการเเผนก HR จะทำหน้าที่ดูเเลทุกคนตลอดการฝึกงานในครั้งนี้ เเละขอต้อนรับนักศึกษาฝึกงานทุกคนเข้าสู่การทำงานกับ CK Group ค่ะ"

วันนี้เป็นวันเเรกของการฝึกงานของผม จากกำหนดการณ์เเล้ววันนี้จะเป็นการปฐมนิเทศนักศึกษาฝึกงานทุกคนโดยช่วงเช้าจะเป็นการเเนะนำประวัติของบริษัท หัวหน้าเเผนกต่างๆ รวมถึงจะได้รู้จักกับผู้บริหารด้วย

ส่วนช่วงบ่ายจะเป็นการเดินชมในส่วนต่างๆของบริษัทเเละเเยกตามเเผนกที่มาฝึกเพื่อเข้าพบกับผู้จัดการเเผนกนั้นๆอีกที

"นี่ๆ เราชื่อเเยมส้มนะมาจากมอเดียวกับน่านอะ"

"รู้จักเราด้วยเหรอ"

"รู้สิ เรื่องของน่านกับพี่คินดังจะตาย เราเองก็เป็นแฟนคลับพี่คินกับน่านนะ น่ารักอะเราชอบ"

อ่าาา แอบเขินเหมือนกันนะเนี่ยที่มีคนมาเป็นแฟนคลับผมกับพี่คิน

"ขอบคุณมากนะที่ชอบเรากับพี่คิน เเต่ว่าเรื่องของเราขอให้เเยมส้มช่วยเก็บเป็นความลับได้ไหม"

"ได้สิ เราก็พอเดาได้อยู่เเล้วล่ะว่าเรื่องนี้ต้องเป็นความลับจนกว่าจะฝึกงานเสร็จ เเล้วก็เรียกเราเเยมเฉยๆก็ได้"

"โอเคเลย ขอบคุณมากนะเเยม"

โชคดีของผมที่จู่ๆก็ได้เเยมส้มมาเป็นเพื่อนตอนฝึกงาน เเถมยังเข้าใจถึงความจำเป็นของผมอีกด้วย ดูท่าการฝึกงานครั้งนี้น่าจะผ่านไปได้อย่างราบรื่น

"ว่าเเต่น่านมาฝึกแผนกไหนเหรอ เรามาฝึกแผนก HR อะ"

"เรามาฝึกการตลาดของโรมเเรม"

อย่างที่รู้ๆกันว่า CK Group เป็นบริษัทด้านอสังหาริมทรัพย์ที่ไม่ได้มีเเค่บ้านเเละคอนโด เเต่ยังมีโรงเเรม รีสอร์ต เเละเรือยอร์ชให้เช่า ดังนั้นเเต่ละเเผนกของบริษัทจะมีเเยกย่อยออกไปอีก อย่างของผมเเผนกการตลาดก็จะเเยกเป็นการตลาดของบ้านเเละคอนโด เเละการตลาดของโรงเเรม รีสอร์ต เเละ เรือยอร์ช เว้นเเต่เเผนก HR ที่จะไม่มีเเยกย่อยออกไป

"ลำดับต่อไปขอเชิญพบกับผู้บริหารของ CK Group ขอเรียนเชิญเลยค่ะ"

คุณพ่อเป็นคนเเรกที่เดินขึ้นมาบนเวทีในฐานะที่เป็นประธานบริษัท ตามมาด้วยรองประธานบริษัทนั้นก็คือคุณพ่อของพี่ติณณ์ รองประธานกรรมหารบริหารอย่างพี่คิน ปิดท้ายด้วยผู้จัดการแผนกต่างๆ ส่วนพี่ติณณ์ที่เป็นรองประธานกรรมหารบริหารในส่วนของบ้านเเละคอนโดไม่ได้มาด้วยเห็นว่าบินไปดูโครงการที่ภูเก็ต

"ปกติเราก็ว่าพี่คินหล่อเเล้วนะ พอมาอยู่ในลุคผู้บริหารยิ่งหล่อเข้าไปใหญ่ บอกตามตรงอิจฉาแกอะ"

เเยมส้มเอียงคอมากระซิบกับผมในตอนที่พี่คินกำลังจะกล่าวต้อนรับพวกเราทุกคน

"สวัสดีครับทุกคนผมคีรินทร์ เจริญศิริกุล รองประธานกรรมการบริหารฝ่ายโรงเเรม ยินดีอย่างยิ่งที่จะได้ร่วมงานกับพวกคุณทุกคน หวังว่าการมาฝึกงานของพวกคุณในครั้งนี้จะทำให้พวกคุณได้เรียนรู้เเละเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการทำงานอย่างเต็มที่เเละหวังว่าในอนาคตทางเราจะได้ร่วมงานกับพวกคุณทุกคนอีกครั้ง ขอบคุณครับ"

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~
 

การฝึกงานผ่านมากว่าสองสัปดาห์เเล้ว ทุกอย่างเป็นไปด้วยความราบรื่น ผมว่าในห้องเรียนว่ายากเเล้วการทำงานยากกว่านั้นอีกหลายเท่าเเต่ด้วยความที่พี่ๆในเเผนกน่ารัก ใจดี เป็นกันเอง เเถมยังสอนงานแบบไม่มีกั๊กทำให้การทำงานไม่เคร่งเครียดเท่าไหร่

แผนกผมมีนักศึกษาฝึกงานด้วยกันหกคนมีผม น้ำค้าง ไนท์ บอส เลมอน เเละวีวี่ เเต่ที่โดดเด่นสุดๆคงหนีไม่พ้นวีวี่

ทำไมถึงโดดเด่นน่ะเหรอ ?

"สวัสดีค่ะทุกคนขอโทษด้วยนะคะที่วีวี่มาสาย พอดีคุณลุงเรียกวีวี่ไปถามเรื่องการฝึกงานมาค่ะ"

"จะไปพบคุณวิเชียรน่ะไปได้ เเต่คราวหลังเเวะมาบอกกันก่อนหรือไม่ก็รอคุยหลังเลิกงานนะจ๊ะ ไปทำเรื่องส่วนตัวในเวลางานพี่ว่ามันไม่เหมาะ เอาล่ะเเยกย้ายกันทำงานได้ ส่วนวีวี่เย็นนี้ก็อยู่เลยเวลาชดเชยที่มาสายด้วยนะ"

เเทบจะลุกขึ้นปรบมือดังๆให้พี่ภาผู้จัดการแผนกการตลาดฝ่ายโรงเเรมถ้าไม่ติดว่าเกรงใจคนอื่นๆน่ะนะ เพราะพวกผมก็คอยเตือนเเล้วเรื่องการมาทำงานสายของวีวี่ ไหนจะกลับก่อนเวลาบ้าง ขอลาครึ่งวันบ้างเเละอีกสารพัดที่นักศึกษาฝึกงานอย่างเราๆไม่ควรทำ

เเต่ที่วีวี่กล้าทำก็เพราะคุณลุงหรือคุณวิเชียรที่พี่ภาพูดถึงคือหนึ่งในคณะกรรมการบริหาร วีวี่เลยกล้าทำตามใจตัวเองแบบนี้เพราะถือว่าตัวเองมีแบ็กดี เเถมยังตอกกลับจนสุดท้ายพวกผมก็เลิกสนใจไปเลย คงมีเเต่เลมอนที่ยังอยู่ด้วยกันได้เพราะทั้งสองคนเป็นเพื่อนกัน

"ชิ! คอยดูเถอะฉันจะฟ้องคุณลุงให้ไล่ออก"

ลับหลังพี่ภาวีวี่ก็ออกอาการทันทีทั้งชักสีหน้าเเละคำพูดคำจาที่ไม่เหมาะสม เเละไม่มีความเกรงกลัวใดๆ

"เลี้ยงดูยังไงถึงโตมาเป็นคนเเบบนี้ได้ ถ้าฉันมีนางเป็นเจ้านายนะปวดหัวตาย"

น้ำค้างหันมากระซิบกับพวกผมที่กำลังเตรียมเอกสารการประชุมอยู่

"นั้นดิ ขนาดมาฝึกงานยังกล้าออกฤทธิ์ขนาดนี้ ถ้าได้เป็นเจ้าคนนายคนจะออกฤทธิ์ขนาดไหน บรึ้ย ขนลุกวะ"

คราวนี้เป็นไนท์ที่ออกความเห็นพลางเอามือลูบเเขนให้เห็นว่าเจ้าตัวขนลุกจริงๆ

"พอๆ ทำงานกันต่อใกล้ได้เวลาต้องเข้าประชุมเเล้ว"

บอสเอ่ยขัดขึ้นมาพวกเราเลยรีบลงมือเตรียมเอกสารให้พร้อม ก่อนที่จะเข้าร่วมประชุมในวันนี้

การฝึกงานที่ CK Group พวกเราจะได้ลงมือทำงานกันจริงๆเสมือนเป็นพนักงานของบริษัท ดังนั้นเวลามีประชุมงานก็สามารถเข้าร่วมประชุมได้ ออกความคิดเห็นได้ ออกไปพบลูกค้าพร้อมกับพี่ๆได้เช่นกัน

เมื่อถึงเวลาประชุมพวกเราทั้งหกคนกับพี่ๆในเเผนกที่เกี่ยวข้องในวันนี้ก็เดินไปยังห้องประชุมของเเผนก นอกจากคนในเเผนกเเล้ววันนี้ยังมีฝ่ายบริหารลงมาประชุมด้วยเช่นกัน หนึ่งในนั้นก็คือพี่คิน

"คุณคินมองกี่ที่ๆก็หล่ออะ ชอบมาก ปลื้มมากกกกกก อิจฉาเเกจริงๆเลยน่านที่มีพี่เทคหล่อเเบบนี้"

"ชอบเเต่พอดีเถอะน้ำค้าง ได้ข่าวว่าคุณคินมีเเฟนเเล้ว"

"ทำไมไนท์รู้อะ"

ผมถามไนท์ด้วยความสงสัย

"ได้ยินพี่ๆในเเผนกเขาคุยกันอะ ว่าตอนที่คุณคินมาฝึกงานเเรกๆก็ออกตัวเลยว่ามีเเฟนเเล้ว เเต่พี่เขาบอกกันว่าไม่เคยมีใครเห็นแฟนคุณคินเลยนะ"

"จริงเหรอ น่านเเกเคยเห็นเเฟนคุณคินปะ เเกเป็นน้องเทคน่าจะรู้นี่หน่า"

"มะ ไม่เคยอะ"

"ไรว้าาาา เเหล่งข่าวชั้นดีเเบบนี้เเต่ยังไม่รู้เลย คนสวยเซ็ง"

"หรือคุณคินจะยังไม่มีเเฟน เเค่บอกไว้กันคนเข้าหาหรือเปล่า"

"ไม่เห็นก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีนี่หน่า จริงไหม"

เเล้วทำไมบอสต้องมองหน้าผมตอนพูดประโยคนี้ด้วยล่ะ หรือว่าบอสจะรู้

"ถ้าไม่เข้าก็หลบไปสิยะ มายืนขวางทางทำไม"

ยังไม่ทันที่ผมจะได้ถามบอสให้หายสงสัย เลมอนก็เดินมาเเทรกกลางกลุ่มของผมสะก่อน

"ที่ก็มีออกตั้งกว้างไหมเลมอน เดินไปทางอื่นก็ได้หนิ"

"เอ๊ะ! ยัยน้ำค้าง"

"พอเถอะเลมอน เรารีบเข้าไปกันดีกว่าอย่ามาเสียเวลากับพวกนี้เลย"

อยากจะถามจริงๆว่าปวดคอไหมนั้น เดินสะบัดคอสะเเรงขนาดนั้น

"หนอยยยยย ฝึกงานเสร็จก่อนเถอะเเม่จะจัดให้ชุดใหญ่เลย"

"พอๆ ไปเข้าห้องประชุมกัน"

ท่าทางน้ำค้างจะเเค้นจัดเลยนะเนี่ย ถ้าบอสไม่ห้ามผมว่าคงได้บ่นออกมาอีกชุดใหญ่เเน่ๆ

"อุ๊ย! สวัสดีค่ะพี่คิน วีวี่นึกว่าวันนี้จะไม่ได้เจอพี่คินเเล้วสะอีก"

ที่ผมบอกว่าการฝึกงานในครั้งนี้มีเเต่ความราบรื่นผมพูดจริงนะครับ เเต่คงเว้นเรื่องของวีวี่เอาไว้เพราะนอกจากพฤติกรรมด้านการทำงานบวกกับนิสัยเสียๆที่หลายคนเอือมระอาเเต่ผมยังทนได้เพราะยังไม่ได้โดนตรงๆ

เเต่เรื่องที่มาเกาะเเกะพี่คินนี่ผมชักจะรับไม่ไหวจริงๆ

"ครับ เเต่คราวหลังกรุณาเรียกผมเเบบที่พนักงานเรียกกันนะครับ"

"แหม พี่คินก็เราสองคนไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันสะหน่อย เรียกแบบนี้ก็ไม่เห็นเป็นอะไรหนิคะ"

"เรื่องมารยาทเเละกาลเทศะเป็นสิ่งสำคัญ ครั้งนี้ผมจะถือว่าเตือนคุณเเล้วนะ"

ว่าจบพี่คินก็เดินผ่านวีวี่เข้าห้องประชุมทันที พวกผมได้เเต่กลั้นขำจนไหล่สั่น ส่วนวีวี่ก็กระทืบเท้าปึงปังเข้าห้องประชุมไป

"หูยยย โครตกดดันเลยวะรอบนี้เเค่นั่งฟังเฉยๆยังขนาดนี้ รอบหน้าที่ต้องนำเสนอเองไม่เกร็งตายเลยเหรอเนี่ย"

หลังจบการประชุมไนท์ก็บ่นอุบทันที เเต่ก็จริงอย่างที่ไนท์ว่านั้นเเหละการประชุมครั้งนี้ค่อนข้างเครียดเป็นพิเศษ เเค่นั่งฟังเขาประชุมกันผมยังเครียดเเทนเเล้วประชุมคราวเป็นงานส่วนที่พวกผมร่วมรับผิดชอบไม่รู้จะออกมาเป็นยังไงบ้าง

"หยุดเรื่องเครียดๆไว้ก่อน ตอนนี้ไปกินข้าวกันหิวไส้จะขาดเเล้ว"

โรงอาหารของตึก CK Group จะมีด้วยกันสองชั้นเนื่องจากพนักงานมีจำนวนมาก เเม้จะจัดเวลาพักให้มีความเลื่อมกันเเล้วก็ตาม

พวกผมเลือกมาโรงอาหารหนึ่งกันเพราะที่นี่มีร้านที่พวกผมชอบอยู่ค่อนข้างเยอะ

"นั้นคุณคินหนิ ไม่คิดว่าระดับผู้บริหารจะมากินข้าวที่โรงอาหารพนักงานนะเนี่ย"

เข้ามาถึงโรงอาหารสิ่งเเรกที่สะดุดตาพวกเราทุกคนคือพี่คินที่วันนี้ไม่รู้นึกยังไงลงมากินข้าวที่นี่ ปกติจะให้เลขาเป็นคนสั่งไปให้ที่ห้องนี่หน่า

"อยากจะเปลี่ยนบรรยากาศหรือเปล่า ไปๆหาที่นั่งจะได้ซื้อข้าวกินกัน"

บอสเดินนำพวกผมเข้าโรงอาหารพลางมองหาที่ว่าง เเต่อย่างที่บอกว่าจำนวนพนักงานที่เยอะทำให้โต๊ะที่ว่างเเทบจะไม่มีเลย

"ฟะ น่านมานั่งด้วยกันไหม"

"เออ จะดีเหรอครับพะ คุณคิน"

"ไม่มีโต๊ะว่างเเล้วนิ มานั่งด้วยกันนั้นเเหละ"

ผมหันไปขอความเห็นจากคนอื่นๆว่าจะเอายังไง ลำพังตัวผมเองนั่งได้ไม่มีปัญหาอะไรเพราะส่วนใหญ่ทุกคนจะรู้เเล้วว่าผมเป็นน้องเทคของพี่คิน เเต่ผมกลัวคนอื่นจะเกร็งมากกว่าที่ต้องมานั่งกินข้าวกันรองประธานเเบบนี้

"ถ้างั้นพวกผมรบกวนด้วยนะครับ ไปซื้อข้าวกันเถอะ"

บอสตอบรับคำชวนของพี่คินเเล้วลากพวกผมออกไปซื้อข้าวทันที กลับมาที่โต๊ะปรากฎว่าไม่ได้มีพี่คินคนเดียวเเต่เพิ่มคุณโชคที่เป็นเลขากับวีวี่เเละเลมอนเข้ามาด้วย

"นี่เหรอคะที่พี่คิน อุ้ย! คุณคินบอกมีคนนั่งด้วยเเล้ว"

"ใช่"

"ถ้างั้นก็ไม่เป็นไรเลยค่ะ เพราะพวกเราฝึกงานเเผนกเดียวกันคุ้นเคยกันดี จริงไหมเลมอน"

"ใช่เลยค่ะคุณคิน พวกเราสนิทกันดีเลยค่ะ"

"นั่งด้วยกันได้ใช่ไหมน่าน"

"ได้ครับคุณคิน"

กลายเป็นพวกเราต้องนั่งด้วยกันทั้งหมด เเต่ผมไม่ได้นั่งติดพี่คินหรอกนะรายนั้นโดนคุณโชคประกบซ้ายโดนวีวี่ประกบขวาถัดจากวีวี่ก็เป็นเลมอน พวกผมสี่คนเลยต้องนั่งฝั่งตรงข้ามโดยที่ผมได้นั่งตรงข้ามกับพี่คิน

บรรยากาศบนโต๊ะเป็นไปด้วยความอึดอัด บทสนทนาบนโต๊ะถูกยึดไปโดยวีวี่กับเลมอนที่เอาเเต่ถามนู้นนี่นั้นพี่คินไม่หยุดหย่อน ส่วนพี่คินก็ถามคำตอบคำเเล้วก็ตัดบทไปคุยกับคุณโชคเเทนบ้าง

"ไม่กินของหวานต่อเหรอน่าน"

"อะ เออ ผมอิ่มเเล้วครับ"

"งั้นเหรอ น่าเสียดายนะข้าวเหนียวมะม่วงที่นี่อร่อยมาก เคยลองหรือยัง"

"ยะ ยังไม่เคยครับ"

"ถ้างั้นก็ลองสิ คนอื่นด้วยนะเดี๋ยวผมเลี้ยงเอง"

"เดี๋ยวผมไปจัดการให้นะครับคุณคิน"

"รบกวนด้วยนะคุณโชค"

พี่คิน!! ทำอย่างนี้ได้ยังไงเนี่ยไม่กลัวคนอื่นเขาสงสัยหรือไงกัน ดูสิสายตาเเต่ละคนที่มองมาสิงงเป็นไก่ตาเเตกเลย ยังไม่รวมสายตาจิกกัดจากวีวี่อีกนะ

"ทำไมพี่คิน เอ่อ คุณคินถึงรู้เรื่องของน่านล่ะค่ะ"

วีวี่เอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย เเต่พอโดนพี่คินตวัดตามองเรื่องสรรพนามเท่านั้นเเหละรีบเปลี่ยนทันทีเลยนะเเม่คุณ

"ผมนึกว่าคุณรู้เเล้วสะอีกว่าน่านเป็นน้องเทคผม"

"พวกเราทราบค่ะ เเต่ก็ไม่คิดว่าจะสนิทกันขนาดนี้หนิคะ จริงไหมวีวี่"

เลมอนช่วยต่อบทสนทนาเเทนให้ เพราะวีวี่ดูเหมือนยังช็อกกับสายตาของพี่คินไม่หาย

"สนิทครับเราสองคนสนิทกันมาก เอาล่ะของหวานมาเเล้วทานให้เต็มที่นะทุกคน โดยเฉพาะเรานะน่านเพราะผมตั้งใจเลี้ยงคุณ"

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

ฝึกงานมาครบสองเดือนเต็ม ที่บริษัทเลยมีการจัดเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาฝึกงานทุกคน โดยใช้ห้องประชุมใหญ่ของบริษัทในการจัดงาน ในงานนอกจากพวกเรานักศึกษาฝึกงานเเล้วยังมีพี่ๆของเเต่ละเเผนกมาร่วมเเจมด้วย เเละที่ขาดไม่ได้ก็คือท่านรองคนหล่อของสาวๆนั้นเองที่วันนี้ไม่ได้มาคนเดียวเเต่ควงพี่ติณณ์ที่กลับมาจากดูงานมาด้วยกันอีกคน

"หูยยยย ว่าคุณคินหล่อเเล้วคุณติณณ์เองก็หล่อไม่เเพ้กันเลย เลือกไม่ถูกจริงๆ"

"เลือกไม่ถูกก็ไม่ต้องเลือกนะน้ำค้าง เพราะยังไงเขาก็ไม่เลือกเเกหรอก"

"ไอ้ไนท์!!"

เห็นสองคนนี้ตีกันทีไรนึกถึงก้าวหน้ากับเเป้งพายตลอดเลย คิดว่าฝึกงานจะสบายหูเเล้วนะที่ไหนได้มีน้ำค้างกับไนท์มาเเทนสะงั้น

"น่าน มาอยู่นี่เองตามหาตั้งนาน"

"โหห แยมสวยอย่างงี้เลย"

ชูนิ้วโป้งสองมือเป็นการรันตีให้เเยมส้มไปเล้ย

"ปกติเราไม่สวยเหรอ"

"ปกติเห็นเเต่ใส่ชุดนักศึกษานี่หน่า"

"เออก็จริง หวัดดีทุกคน"

"ดีจ้า / หวัดดีเเยม / ดีครับ"

ทักทายผมเสร็จก็หันไปทักทายคนอื่นต่อ เเยมส้มรู้จักกับพวกนี้ตอนเราไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน

"ว่าเเต่เเยมตามหาเราทำไมอะ"

"อ๋อ เราจะมาถ่ายรูปด้วยนานๆจะเเต่งตัวจัดเต็มแบบนี้สะที ถ่ายกับทุกคนด้วยนะเป็นที่ระทึก"

"ระลึก!/ระลึก!/ระลึก!/ระลึก!"

งานเลี้ยงวันนี้เป็นแบบสบายๆไม่ใช่งานเลี้ยงอย่างเป็นทางการที่ต้องใส่สูทผูกไทลากชุดราตรียาวๆมาร่วมงาน เเต่ขึ้นชื่อว่างานเลี้ยงโดยเฉพาะสาวๆเเล้วการเเต่งตัวเเต่ละคนย่อมไม่ธรรมดา ส่วนหนุ่มๆอย่างผมหนีไม่พ้นเสื้อเชิ้ต กางเกงยีนส์กับรองเท้าผ้าใบ

"ไงทุกคน"

"สวัสดีครับคุณคิน/สวัสดีค่ะคุณคิน"

"ตอนนี้นอกเวลางาน เรียกพี่คินก็ได้ ส่วนนี่พี่ติณณ์นะรองประธานฯส่วนบ้านเเละคอนโด"

"ยินดีที่ได้รู้จักนะทุกคน"

"สวัสดีครับพี่ติณณ์/สวัสดีค่ะพี่ติณณ์"

"ไงน่านไม่เจอกันนานเลยนะ"

"สบายดีครับพี่ติณณ์ เเล้วพี่ติณณ์เป็นไงบ้างครับ"

"งานเยอะเเหละ หัวหมุนไปหมด"

"วันนี้ไม่คุยเรื่องงานดิพี่"

"โอเคๆ ตามสบายนะพี่ขอตัวก่อน"

พี่ติณณ์ชูโทรศัพท์ขึ้นมาเเล้วขอตัวออกไปรับสาย เหลือเเต่พี่คินที่ยังอยู่คุยกับพวกผม

"นี่น่าน ยัยวีวี่อะไรนั้นไม่มาเหรอ ปกติต้องมาเกาะเเกะพี่คินเเล้วหนิ"

อย่างที่เเยมส้มบอกนั้นเเหละครับปกติเห็นพี่คินที่ไหนก็จะเห็นวีวี่ที่นั้น เเต่งานเริ่มมาได้ชั่วโมงกว่าๆเเล้วยังไม่มีวี่เเววของวีวี่เลยสงสัยจะไม่มา

สะทีไหนกันเล่า!

"สวัสดีค่ะพี่คิน ขอโทษด้วยนะคะที่วีวี่มาสายพอดีเเต่งตัวนานไปหน่อย"

"ครับ"

"ว่าเเต่คุยอะไรกันอยู่คะน่าสนุกเชียว ขอวีวี่นั่งด้วยคนนะคะ"

ไม่ต้องขอก็ได้มั่งถ้าจะนั่งลงมาเเล้วน่ะ เเถมยังนั่งเบียดเเขนพี่คินอีก

หึ้ย! ฟ้าหงุดหงิด!

"หน้าเเกพร้อมเอาเรื่องมากน่านเก็บอาการหน่อย"

ความหงุดหงิดของผมคงออกทางสีหน้ามากไปหน่อย เเยมส้มเลยต้องสะกิดเตือนไว้ก่อน จะไม่ให้หงุดหงิดได้ไงเล่านั่งเบียดจนอีดนิดจะรวมร่างกันอยู่เเล้ว

หงุดหงิด!

"เป็นอะไรฟ้า หน้างอเชียว"

"อย่ามาเรียกฟ้านะ! เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยิน"

ดูท่าจะไม่ได้มีเเค่เเยมส้มคนเดียวที่ดูออก เพราะพี่คินก็เบี่ยงตัวออกมาจากการเกาะเเกะของวีวี่เเล้วกระซิบถามผม

"ฟ้าครับ ออกไปคุยกันข้างนอกหน่อย พี่ขอตัวสักครู่นะ"

"จะไปไหนคะพี่คิน ให้วีวี่ไปเป็นเพื่อนไหมคะ"

คงเป็นภาพที่ประหลาดน่าดูคนร่วมโต๊ะถึงได้ทำหน้าบอกไม่ถูกเเบบนี้ มือซ้ายพี่คินคว้าข้อมือผมไว้ ส่วนมือขวาพี่คินถูกวีวี่ดึงเอาไว้เช่นกัน

"ธุระส่วนตัวครับ"

ว่าจบก็บิดข้อมืออกจากการเกาะกุมของวีวี่เเล้วจูงมือผมออกมาจากโต๊ะทันที

พี่คินพาผมมาที่ห้องทำงานของเจ้าตัว เพราะเป็นที่เดียวที่ปลอดภัยจากคนในงานที่สุดเเล้ว

ฟอด

"ไหนเป็นอะไรบอกพี่สิ"

พี่คินเข้ามาโอบเอวผมเข้าหาก่อนโน้มหน้าลงมาหอมเเก้มผมฟอดใหญ่ ชิ! ทำแบบนี้คิดว่าจะหายหงุดหงิดหรือไงกัน

"ฟ้าหงุดหงิด"

"หงุดหงิดเรื่องอะไรครับ"

"ฟ้าไม่ชอบที่วีวี่เข้ามาเกาะเเกะพี่ ชอบเข้ามาทำตัวเหมือนเป็นเเฟนพี่ เเถมยังชอบบอกใครต่อใครไปทั่วเวลาได้ไปกินข้าวกับพี่"

"....."

"ฟ้ารู้ว่าพี่คินไม่ได้คิดอะไรเวลาไปกินข้าวก็จำเป็นเพราะมีผู้ใหญ่ไปด้วย ขนาดทั้งบริษัทรู้ว่าพี่มีเเฟนเเล้วยังเข้ามายุ่งกับพี่อีก ฟ้าไม่ชอบเลย ไม่ชอบจริงๆนะ อึก"

"ชู่ ไม่ร้องนะครับไม่ร้อง พี่รู้เเล้วว่าฟ้าไม่ชอบพี่เองก็ไม่ชอบที่เขามาทำให้เเฟนพี่ร้องไห้แบบนี้"

อย่างที่บอกผมรู้ว่าพี่คินไม่ได้คิดอะไรเลย เพราะเวลาพี่คินเจอวีวี่ก็มักจะมาเล่าให้ผมฟังเสมอว่าคุยอะไรกันบ้าง เเต่ส่วนมากก็มักถามคำตอบคำอยู่เเล้ว

ส่วนเรื่องกินข้าวพี่คินบอกว่าคุณวิเชียรลุงของวีวี่เป็นคนนัดมาบอกว่าจะคุยเรื่องงานเเต่เอาเข้าจริงก็พาหลานสาวมาด้วยไม่ได้มีคุยเรื่องงานอย่างที่บอก

เเล้วเวลาที่เจอกันเเต่ละทีไม่ว่าจะไปกินข้าวพร้อมคุณวิเชียรหรือเจอกันตามงานต่างๆ วีวี่ก็มักจะถ่ายรูปอัพลงไอจีเเล้วเเท็กหาพี่คินตลอด เหมือนประกาศตัวกลายๆว่าเป็นเเฟนพี่คิน เพราะคนในบริษัทยังไม่มีใครรู้เรื่องตัวจริงของพี่คิน พอวีวี่ทำแบบนี้ทุกคนเลยสงสัยเเละคิดว่าวีวี่อาจจะเป็นตัวจริงเเค่รอเวลาเปิดตัวเท่านั้น

"ฟ้าไม่ได้อยากร้องนะ ฮึก เเต่มันร้องเอง"

"ครับๆพี่รู้ เพราะงั้นหยุดร้องก่อนตาบวมเเล้วเพื่อนจะสงสัยนะ"

พี่คินค่อยๆเกลี่ยน้ำตาออกให้อย่างเบามือ ก่อนจะก้มลงมาจุ๊บเปลือกตาทั้งสองข้างอย่างเเผ่วเบา

"เเต่พี่ดีใจนะที่ฟ้าเป็นแบบนี้ เพราะมันทำให้พี่รู้ว่าฟ้าหึงพี่น่ะ"

"หึงสิ! เเฟนฟ้าทั้งคนเลยนะ ไม่ใช่สิ! คู่หมั้นฟ้าเลยนะ!"

"ตัวเเค่นี้ทำไมน่ารักจังวะ มาหอมหน่อยสิคุณคู่หมั้น"

ฟอด ฟอด ฟอด ฟอด

"งื้อออ พอเเล้ว เรากลับเข้างานกันเถอะออกมานานเเล้ว"

"โอเคๆ เเต่ฟ้าไปล้างหน้าหน่อยไปมอมเเมมหมดเเล้ว"

"ถ้างั้นพี่คินกลับเข้าไปก่อนนะครับ เดี๋ยวฟ้าตามไป"

ตุบ!

"โอ้ย!"

"ขอโทษครับผมไม่ทันมอง"

ออกมาจากห้องน้ำกำลังจะเดินเลี้ยวไปทางห้องประชุมก็ดันไปเดินชนใครเข้าก็ไม่รู้ ซุ่มซ่ามจริงๆเล้ย

"เดินยังไงของนาย ดีนะที่ฉันไม่ล้มลงไป"

เป็นวีวี่เองที่ผมเดินชน

"ขอโทษที เจ็บตรงไหนหรือเปล่า"

"ไม่ย่ะ"

"ถ้างั้นเราเข้างานก่อน"

"เดี๋ยวสิ! ฉันมีเรื่องจะเตือนนายหน่อย ฉันมองออกว่านายคิดยังไงกับพี่คิน เเต่มันคงไม่มีทางเป็นไปได้เก็บความรู้สึกของนายไปสะ"

"เธอพูดเรื่องอะไร"

"ก็เรื่องที่นายชอบพี่คินไง เเต่คิดเหรอว่าพี่คินจะมองนายน่ะผู้ชายเหมือนกันพี่คินไม่มีทางสนใจอยู่เเล้ว"

"รู้ได้ไงว่าไม่สนผู้ชาย เพราะผู้หญิงอย่างเธอเขาก็ไม่เห็นจะสนหนิ"

"นี่แก!"

"อย่ามาเสียงดังเเถวนี้นะ ถ้าไม่เห็นเเก่หน้าตัวเองก็นึกถึงหน้าของลุงเธอบ้าง"

"เหอะ! ทำมาเป็นพูดดีคอยดูเถอะฉันจะบอกพี่คินว่าน้องเทคอย่างนายต่อหน้าทำตัวเป็นน้อง เเต่ลับหลังกลับมีความคิดน่ารังเกียจกับพี่เทคตัวเอง รับรองแกโดนเเหกเเน่"

"รีบๆบอกล่ะ อยากรู้เหมือนกันว่าใครกันเเน่ที่จะโดนแหก"

 

………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม

 

Caramel Macchiato's talk

ว้าวววว น้องหึงน่ารักน่าเอ็นดูเเบบนี้พี่คินหลงเเย่เเล้วเนี่ย ว่าเเต่ยัยวีวี่นี่มันยังไงต้องรีบจัดการเเล้วนะพี่คิน!

ให้กำลังใจกันได้นะคะ เมลรออ่านคอมเมนต์จากทุกคนอยู่

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #65 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:15
    เอ่อ เตรียมรถพยาบาลไว้ได้ก็ดีนะคะน้องวีวี่ เพราะคาดว่าจะมีคนหน้าแหก หมอไม่รับเย็บแถวนี้แน่ ๆ ค่ะ
    #65
    1
    • #65-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 29)
      6 พฤษภาคม 2563 / 15:44
      หมอบอกว่าเคสนี้ยากเกินไป
      #65-1