Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 27 : มูฟออนครั้งที่ 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    9 มิ.ย. 63

มูฟออนครั้งที่ 24

 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ

"อือออ พี่คินอย่ากวนฟ้าจะนอน"

วอเเวทำไมเเต่เช้าเนี่ย เเล้วยังมาไล่จุ๊บหน้ากันแบบนี้อีก

"สายเเล้วนะฟ้า"

"ปิดเทอมอยู่ฟ้าจะตื่นกี่โมงก็ด้ายยยยย"

ว่าเเล้วก็กลิ้งตัวมานอนเกยบนตัวพี่คิน วอเเวนักนอนทับไปเลยจะได้หยุดสะที

เพียะ!

"โอ้ย! ตีก้นฟ้าทำไม"

"พี่ตีเบาๆเองร้องสะเวอร์เชียว เเล้วนี่จะแปดโมงเเล้วนะ ลืมอะไรหรือเปล่า"

แปดโมง? แปดโมง? เฮ้ย!!!!

"First Day!!! ฟ้าลืมเลย"

ยันตัวลุกขึ้นเเล้วรีบวิ่งเข้าไปอาบน้ำทันที วันนี้เป็นวันFirst Day เเละจะเป็นวันที่ผมได้กลายมาเป็นพี่ปีสองอย่างเต็มตัว จะว่าไปปีๆหนึ่งก็ผ่านไปไวมากหวนคิดถึงวันเเรกวันที่ผมได้มางานนี้เเละได้เจอกับพี่คินครั้งเเรกด้วย เเต่ตอนนี้ต้องรีบจัดการตัวเองก่อนเพราะนัดกันไว้เเปดโมงเเล้วนี่ก็ใกล้จะได้เวลาเเล้วด้วย

มาถึงมหาวิทยาลัยแปดโมงกว่าๆ โดนเพื่อนกินหัวเเน่ที่มาสายเเบบนี้เเต่จะโทษใครได้นอกจากตัวเองที่ดันตื่นสาย

"ทำไมสายยะ!"

มาถึงยังไม่ทันได้นั่งก็โดนแป้งพายทักไว้ก่อนเเล้ว เเต่จะเรียกว่าทักก็ไม่ได้ต้องเรียกว่าดุถึงจะถูก

"เราขอโทษ เราตื่นสายเอง"

"ย้ำไปในไลน์เเล้วนะ รับปากเเล้วด้วยเเต่ดันมาสายมันน่านัก"

"พอก่อนๆ ไปทำตามหน้าที่ได้เเล้วน้องๆทยอยกันมาเเล้วนะ"

กลายเป็นก้าวหน้ามาห้ามทัพเอาไว้ รู้สึกแปลกๆแฮะที่ต้องกลายมาเป็นคนถูกห้ามเเทนที่จะเป็นคนห้าม

เราสามคนทำหน้าที่เป็นสตาฟฝ่ายทะเบียนคอยต้อนรับน้องๆ เช็คชื่อเเละพาไปนั่งเเยกตามสาขา

"น่านมาพาน้องไปที่สาขาเราหน่อย"

"ได้ๆ"

โอ้โห เหมือนภาพเดจาวูซ้อนทับตอนเจอพี่คินครั้งเเรกเลยครับ เพราะน้องที่ผมต้องพาไปส่งที่สาขารูปร่างหน้าตาบอกได้เลยว่าโดดเด่นมาก ตัวเต็งอันดับหนึ่งเดือนคณะเลยก็ว่าได้

"ขอบคุณที่มาส่งนะครับ พี่......"

เเม่เจ้า! ประโยคที่น้องเขาพูดยังเหมือนกับประโยคที่ผมพูดกับพี่คินวันนั้นเลย

"พี่ชื่อน่านฟ้านะ"

"ผมชื่อแทนไทครับ พี่เรียกผมว่าเเทนก็ได้ ผมขอเรียกพี่ว่าพี่ฟ้าได้หรือเปล่าครับ"

"ไม่ได้ครับ เรียกพี่ว่าน่านหรือไม่ก็น่านฟ้าก็พอ พี่ไปทำงานก่อนน้องก็นั่งรวมกับเพื่อนตรงนี้เเล้วกัน"

น่าหงุดหงิด!! เเค่รับน้องวันเเรกก็เจอเด็กปีนเกลียวสะเเล้ว เเถมยังเรียนสาขาเดียวกันอีกไม่รู้จะเลี่ยงได้มากเเค่ไหน กลัวจะทนไม่ไหวจนเหวี่ยงใส่เอา

"เด็กนั้นชอบแก"

เป็นก้าวหน้าที่ทักออกมาทันทีที่ผมเดินกลับมาที่โต๊ะลงทะเบียน

"เราไม่รู้"

"มองจากดาวอังคารยังรู้ สายตาแทบจะกลืนแกลงท้อง"

"เเต่เราไม่สนใจอยู่เเล้ว"

"จะสนได้ไงมีผัวเเล้วหนิ"

"ผัวอะไร! ยังไม่ผัว"

แป้งพายพูดจาน่าเกลียดผัวอะไรกัน ยังไม่ได้กันสะหน่อย!

"ป่านนี้ยังไม่ได้กันอีกเหรอ นับถือใจพี่คินว่ะ"

ก้าวหน้าก็อีกคนทำไมถึงพูดเรื่องแบบนี้ได้น่าตาเฉย

"พอเลยทั้งสองคน หยุดพูดเรื่องผัวๆสะทีเถอะ แยกกันไปทำงานเลย"

ตลอดทั้งวันเเทนไทพยายามเข้าหาผมหลายต่อหลายครั้ง ไม่ใช่ว่าดูเด็กนี่ไม่ออกเเต่ผมเเค่ไม่อยากให้ความสนใจมากเกินไป ไม่งั้นเด็กนั้นจะเข้าใจว่าผมเองก็สนใจเหมือนกัน

เเต่การเเสดงความไม่สนใจของผมกลับสื่อไปไม่ถึง เพราะพอมีจังหวะที่ผมมาเข้าห้องน้ำคนเดียวเเทนไทก็ตรงเข้าหาผมทันที

"พี่หลบหน้าผมทำไมอะ"

"พี่ไม่ได้หลบ"

"เขินผมอะดิ"

"เฮ้อ~ ต้องการอะไร"

"พี่ตรงดีผมชอบ เอาเป็นว่าผมสนใจพี่"

"พี่มีแฟนเเล้ว"

"คนไหนอะ ผู้หญิงที่ชื่อแป้งพายหรือผู้ชายที่ชื่อก้าวหน้า เเต่เท่าที่ดูๆมาผมว่าสองคนนี้เเค่เพื่อนนะ"

น่ากลัวเกินไปเเล้ว เเค่ครึ่งวันสังเกตผมกับเพื่อนได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ

"ไม่ใช่สองคนนั้น เเล้วพี่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องตอบอะไรไปมากกว่านี้ เอาเป็นว่าพี่มีเเฟนเเล้ว ขอตัว"

ตุ๊บ!

รีบเดินหลบออกมาจากห้องน้ำด้วยความเร็ว จนเดินมาชนกับใครสักคนดีที่อีกฝ่ายคว้าเเขนผมไว้ทันไม่งั้นมีหงายหลังล้มเเน่ๆ

"ขอโทษครับ ผมเดินไม่ทันระวัง"

"ทำไมรีบขนาดนี้ฟ้า เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า"

โชคดีจริงๆที่คนที่ผมเดินชนเป็นพี่คิน กำลังอยากเจออยู่พอดีเลย

"ก็ไม่เชิงครับ เเล้วนี่ประชุมงานกันเสร็จเเล้วเหรอครับถึงออกมาข้างนอกได้"

"ยังหรอก พักเบรคน่ะพี่เลยเเวะมาหาฟ้า ว่าเเต่มีเรื่องอะไรบอกพี่หน่อย"

"ไปหาที่อื่นคุยกันครับ"

ผมตัดสินใจเล่าเรื่องเเทนไทให้พี่คินฟัง เพราะดูเเล้วเด็กคนนี้น่าจะไม่ธรรมดาเอาสะเลย บอกเอาไว้ก่อนเกิดมีเรื่องอะไรแปลกๆขึ้นมาจะได้ช่วยกันหาทางออกได้

เเต่ไม่รู้ว่าตัดสินใจถูกหรือเปล่าที่เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง เพราะดูพี่คินจะหงุดหงิดเเล้วก็หัวร้อนขึ้นมาเฉยเลย กว่าจะทำให้เย็นลงได้ก็เปลืองเนื้อเปลืองตัวไม่ใช่เล่น

พี่คินกำชับให้ผมอยู่ติดกับพวกเเป้งพายเเละก้าวหน้าไว้ ส่วนพี่คินจะคอยจับตาดูอีกที ถ้าไม่ล้ำเส้นไปมากกว่านี้จะปล่อยผ่านไป เเต่ถ้าล้ำเส้นขึ้นมาจะหาว่าผู้ใหญ่รังแกเด็กไม่ได้

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

เปิดเทอมมากว่าหนึ่งสัปดาห์สถานการณ์ทุกอย่างยังปกติ เเทนไทมีเข้ามาทักทายผมบ้างที่เจอกันเเต่ส่วนใหญ่เป็นตอนที่พี่คินไม่อยู่ ผมกะว่าถ้าเจอตอนอยู่ด้วยกันจะเเนะนำไปเลยว่านี่แฟนผมเลิกสนใจผมได้แล้ว เเต่ก็ไม่มีโอกาสเลยเพราะตารางเรียนของเราสองคนเทอมนี้ว่างตรงกันน้อยมาก ขนาดพี่คินเองยังอดที่จะบ่นไม่ได้

เเล้วไม่รู้ต้องเรียกเหตุการณ์นี้ว่าอะไรดี เพราะเเทนไทดันจับได้สายเทคเดียวกับผม เรื่องนี้ผมบอกพี่คินไปเเล้วเจ้าตัวก็หัวเสียมากบอกจะให้จับสายเทคกันใหม่ เเต่มันทำได้ที่ไหนกันเล่า ทางออกสุดท้ายคือวันนัดเลี้ยงสายที่จะได้มีโอกาสเจอกันต่อหน้าจริงจังสะที

สายเรานัดเลี้ยงกันที่ชอบเหล้าเหมือนเดิมครับ คราวนี้ก็จะไม่มีพี่ติณณ์ที่เรียนจบไปเเล้ว กับเจ้ขนมที่ดันติดปัญญาเรื่องเอกสารฝึกงานเลยเหลือเเค่เราสามคน

"เเทนไทนี่พี่คินเป็นลุงเทค เเล้วก็เป็-"

"เป็นแฟนน่านฟ้าด้วย"

ใจร้อนจริงๆพี่คินเนี้ย ผมยังไม่ทันเเนะนำจนจบเลยก็เเทรกขึ้นมาก่อนสะงั้น"

"ครับ ผมเเทนไทน้องเทคพี่น่านเเล้วก็…..เป็นคนที่ชอบพี่น่านด้วยครับ"

"มึง!"

ขึ้นเเล้วครับขึ้นเเล้ว จบประโยคของเเทนไทพี่คินก็ลุกขึ้นกระชากคอเสื้อทันที ใครก็ได้มาช่วยผมทีจะห้ามไหวไหมเนี้ย

"พี่คินใจเย็นๆก่อน ปล่อยคอเสื้อก่อนนะครับ นะ"

คอยเอามือลูบเเขนลูบไหล่ให้พี่คินใจเย็นลง จนกระทั้งยอมปล่อยคอเสื้อเเล้วนั่งลงดีๆ ผมไม่อยากให้มามีเรื่องที่นี่มันดูไม่ดีเท่าไหร่ เเต่จริงๆที่ไหนๆก็ไม่ควรมีเรื่องกันทั้งนั้น

"เรื่องเเค่นี้ขึ้นง่ายจังเลยนะครับ"

"มีคนมาบอกชอบแฟนตัวเองหน้าใครจะไม่ขึ้นวะ"

"ใจเย็นๆนะครับ เดี๋ยวฟ้าคุยกับเขาเอง"

ต้องใช้ไม้ไหนมาคุยกับเด็กคนนี้ดี รู้ทั้งรู้ว่าพี่คินเป็นเเฟนผมเเต่ก็ยังกล้าบอกว่าชอบผมต่อหน้าอีก ไม้อ่อนก็เคยเเล้วไม้เเข็งก็เกือบจะโดนเเล้ว

ถ้ายังไม่รู้เรื่องอีกคงต้องเอาไม้หน้าสาม!

"พี่จะบอกเป็นครั้งสุดท้ายนะว่าพี่มีเเฟนเเล้ว เเละนี่ก็แฟนพี่เพราะฉะนั้นหยุดทุกความคิดทุกการกระทำที่เเสดงออกว่าชอบพี่ได้เเล้ว พี่ไม่โอเคเเฟนพี่ก็เหมือนกัน"

"ผมเเค่ต้องการความชัดเจน"

"เเค่นี้มึงยังไม่ชัดอีกหรือไง"

นี่ก็ขึ้นง่ายจังเลย หัวร้อนจนเอาหม้อชาบูมาวางได้เเล้ว

"ตั้งเเต่รับน้องจนเปิดเทอมผมไม่เคยเห็นพี่สองคนอยู่ด้วยกัน มีเเค่พี่น่านที่บอกว่ามีเเฟนเเล้วเเต่ก็ไม่เคยบอกว่าเป็นใคร ผมก็ต้องคิดว่าพี่น่านเเค่บอกปัดผมเฉยๆ"

"งั้นคราวนี้มึงก็รู้ไว้เลยว่ากูคือแฟนน่าน"

"ครับ ผมก็ต้องการเเค่นี้ถ้ามีเเฟนอยู่เเล้วผมก็ไม่ยุ่ง"

"ดี พี่ถือว่าเรารับปากเเล้วนะ ยังไงเราก็สายเทคเดียวกันพี่ไม่อยากให้มีปัญหา"

ถือว่าปิดประเด็นเเทนไทไปด้วยความเรียบร้อยไม่ต้องมีการเสียเลือดเสียเนื้ออย่างที่คิด เเต่พี่คินก็ไม่ได้คลายความกังวลลงสะทีเดียว ยังคอยจับตามองพฤติกรรมของเเทนไทต่อไป จนเเน่ใจเเล้วว่าเลิกยุ่งกับผมในเชิงนั้นจริงๆ ถึงยอมคุยได้แบบไม่มีอคติ

สาเหตุที่ทำให้สองคนนี้คุยกันได้ไม่ใช่เเค่การที่เเทนไทเลิกสนใจผมเเล้ว เเต่เป็นการที่เเทนไทได้เป็นเดือนคณะตอนประกวดเลยมีเรื่องต้องให้ปรึกษาพี่คินอยู่บ่อยๆ เเถมยังมาเป็นนักกีฬาฟุตบอลอีกทำให้สองคนนี้สนิทกันขึ้นมา

สนิทกันมากกว่าผมที่เป็นพี่เทคสะอีก เเต่ก็ดีเเล้วครับถ้ายังขืนเป็นแบบเดิมต่อให้เป็นน้องเทคผมก็พร้อมจะตัดสายได้เสมอ

 

………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม



Caramel Macchiato's talk

นิยามสำหรับพี่คินในตอนนี้คือ 'หึง ห่วง หวง' ก็แหมกว่าจะได้ลงเอยกับน้องใช้เวลาตั้งเป็นปี จะยอมให้ใครหน้าไหนมาเเตะน้องได้ง่ายๆกันเล่า! เเต่โชคดีที่ทุกอย่างจบลงด้วยดีไม่งั้นมีวางมวยยาวเเน่ๆ

เเละตอนหน้าจะเป็นตอนจบเเล้วววว ใจหายเบาๆ มาคอยดูกันว่าความรักของพี่คินกับน้องฟ้าของเขาจะเป็นยังไง

ให้กำลังใจกันได้นะคะ เมลรออ่านคอมเมนต์จากทุกคนอยู่

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #63 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:08
    น้องน่านเสน่ห์แรงไม่เบานะเนี่ย ดีแล้วที่เคลียร์กันได้ ไม่งั้นคงมีวางมวยกันแน่ ๆ
    #63
    1
    • #63-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 27)
      6 พฤษภาคม 2563 / 15:45
      นอกจากจะมีมวยเเล้ว น้องน่านเราก็พร้อมตัดสายเช่นกัน!
      #63-1