Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 25 : มูฟออนครั้งที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    9 มิ.ย. 63

มูฟออนครั้งที่ 23

 

กลับมาอยู่ที่บ้านได้เกือบเดือนเเล้ว กิจวัตรประจำวันของผมคือการไปช่วยงานแม่ที่รีสอร์ตในช่วงเช้า ช่วงเที่ยงกลายเป็นเด็กส่งข้าวให้พ่อกับพี่น้ำที่ไร่เเล้วอยู่ช่วยงานต่อเลย เเต่จะเรียกว่าช่วยก็ไม่ใช่สะทีเดียวเรียกว่ามาป่วนจะดีกว่า เลยโดนไล่ให้กลับรีสอร์ตหลังส่งข้าวเสร็จทุกวัน

ส่วนพี่คินตอนนี้คงกำลังนั่งงอแงอยู่ไหนสักที่ในฮ่องกง เพราะถูกคุณแม่ลากตัวให้ไปช้อปปิ้งด้วยกัน ทีเเรกพี่คินตั้งใจจะมาหาผมเมื่อสองอาทิตย์ก่อนเเต่ดันโดนที่บ้านกักตัวไว้ เพราะทุกช่วงปิดเทอมครอบครัวของพี่คินจะนัดเจอกัน

ช่วงสัปดาห์แรกหลังปิดเทอมจะเป็นคิวฝั่งบ้านคุณพ่อ สัปดาห์ถัดมาจะเป็นฝั่งบ้านคุณเเม่ ส่วนสถานที่ขึ้นอยู่เหล่าพ่อๆเเม่ๆว่าอยากไปไหนกัน พอถึงคิวฝั่งคุณเเม่เลยต้องไปฮ่องกงอย่างเสียไม่ได้

[อยากกลับไปหาฟ้าเเล้ว]

"อย่างอเเงครับ เดี๋ยวคุณแม่ได้ยินก็โดนดึงหูอีก"

ด้วยความงอเเงของเด็กชายคีรินทร์ที่เอาเเต่บ่นว่าเบื่อที่ต้องมารอสาวๆช้อปปิ้ง อยากกลับมาหาผมใจจะขาด เเต่บ่นตอนไหนไม่บ่นดันบ่นให้คุณเเม่ได้ยินเลยโดนดึงหูต่อหน้าต่อตาผมที่กำลังวิดีโอคอลด้วยกันอยู่ เเถมท้ายด้วยการโดนยึดโทรศัพท์ทั้งวัน กว่าจะได้คืนคือตอนกลับโรงแรมเเล้ว

พอได้คืนก็รีบวิดีโอคอลมาฟ้องผมเป็นการใหญ่ว่าตัวเองถูกแกล้งสารพัด ทั้งโดนให้ถือของเเล้วยังต้องออกเงินให้คุณเเม่ช้อปปิ้งอีก บ่นงุงงิ้งเป็นหมีกินผึ้งให้ผมฟังเป็นชั่วโมง

[อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลย เเค่นี้ก็สยองไม่หายเเล้ว]

"เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่าท้าทายอำนาจคุณเเม่ ฮ่าๆๆๆ"

[หัวเราะไปเถอะ กลับไปจะจูบจนหัวเราะไม่ออกเลย]

"ใครจะไปยอมกัน"

[เดี๋ยวก็รู้ ว่าแต่ไม่เอาอะไรเเน่เหรอ เเม่ก็ถามทุกวันว่าอยากได้อะไรไหมจะซื้อให้]

"ฝากขอบคุณคุณเเม่ด้วยนะครับ เเต่ฟ้าไม่มีอะไรที่อยากได้จริงๆ เว้นเเต่….."

[หืม อยากได้อะไรไว้พี่ไปเดินดูให้]

"อยากได้…..พี่ กลับมาเร็วๆนะครับฟ้าคิดถึง"

[ฟ้า! ไฟล์ทเร็วสุดกี่โมงวะ]

ฮ่าๆ ไม่คิดว่าพี่คินจะถึงกับไปไม่เป็นแบบนี้ นั่งหน้าเเดงหูเเดงเขินกับคำพูดของผม เเล้วยังรีบหาไฟล์ทบินกลับที่เร็วที่สุดอีกตลกชะมัด ต้องแคปเก็บเอาไว้สะเเล้ว

"ใจเย็นครับ ฮ่าๆๆ กลับตามกำหนดเดิมนั้นเเหละ"

[เเต่พี่รอไม่ไหว]

"ยิ่งเรารอที่จะเจอกันนานเท่าไหร่ ตอนได้เจอกันจริงๆมันจะยิ่งมีความหมายมากเลยนะครับ"

[โอเค พี่จะอดทนรอถึงวันที่ได้เจอ]

"ฟ้าจะรอวันนั้นเหมือนกัน"

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

ปิ๊น ปิ๊น

"ไปดูพี่น้ำหน่อย สงสัยจะมีอะไรให้ช่วย"

"ครับแม่"

เดินออกมาหาพี่น้ำที่หน้าบ้าน วันนี้เจ้าตัวเข้าเมืองไปส่งผลไม้ สงสัยคงซื้ออะไรมาฝากเเน่ๆ เเต่ก็แอบแปลกใจเพราะปกติแทบจะไม่เรียกใครออกมาช่วยเลย

"พี่น้ำมีอะไรให้ฟ้าช่ว- พี่คิน!!"

"เซอร์ไพร์ส!"

หมับ

วิ่งเข้าไปกอดพี่คินด้วยความคิดถึงปนคิดไม่ถึง ที่บอกว่าคิดไม่ถึงคือเมื่อวานพี่คินเพิ่งบอกกำหนดการณ์กลับไทยว่าคืออีกสองวันข้างหน้า เเละต้องอยู่กินข้าวกับครอบครัวก่อนอีกหนึ่งวันถึงจะมาหาผมได้

เเต่ไม่คิดว่าวันถัดมาจะมาเซอร์ไพร์สผมถึงหน้าบ้านเเบบนี้ เเถมยังมากับพี่น้ำอีกไปแอบนัดเเนะกันตอนไหนเนี่ย

"น้อยๆหน่อย อายบ้างเถอะยืนกอดผู้ชายอยู่หน้าบ้านเลยนะ"

"งืออ ก็ฟ้าคิดถึงอะ คนโสดแบบพี่น้ำไม่เข้าใจหรอก"

"จึก มันจึกเลยโว้ยยย เข้าบ้านดีกว่าเหม็นความรัก"

"หึหึ ฟ้าก็ไปเเกล้งพี่น้ำ"

"ก็พี่น้ำแซวฟ้าก่อน ว่าแต่มาได้ไงครับ ไหนว่าอีกสามวันกว่าจะมาหาฟ้าได้"

"เข้าบ้านก่อนเดี๋ยวพี่ค่อยเล่าให้ฟัง ขอไปสวัสดีพ่อกับเเม่ก่อน"

"ได้เลย มาครับฟ้าช่วยถือของขนอะไรมาเยอะเเยะเนี่ย"

"ของฝากน่ะ เข้าบ้านกัน"

ช่วยพี่คินถือกระเป๋าเข้ามาในบ้าน นี่ถ้าไม่บอกว่าเป็นของฝากคงคิดว่าพี่คินจะย้ายบ้านมาอยู่เชียงใหม่เเน่ๆ เล่นขนกระเป๋าไซซ์ใหญ่มาสองใบ เเล้วยังมีกระเป๋าเป้สะพายมาอีกต่างหาก

มาถึงห้องนั่งเล่นพี่คินก็เข้าไปทักทายพ่อกับเเม่พร้อมเอาของฝากมาให้ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกสมุนไพรบำรุงร่างกาย เเล้วก็มีพวกของฝากขึ้นชื่ออย่างเครื่องรางจากวัดดังๆ มีพวกเสื้อผ้ากระเป๋ารองเท้าที่พี่น้ำออเดอร์ไปอีก สรุปแล้วของในกระเป๋ากว่า99.99% คือของพ่อเเม่เเละพี่น้ำ ส่วนผมได้รองเท้ามาหนึ่งคู่ถ้วน

"ขอบใจมากนะคินเเต่คราวหลังไม่ต้องซื้อมาฝากเยอะขนาดนี้หรอกพ่อเกรงใจ"

"นั้นสิพี่คิน เเต่ละอย่างราคาไม่ใช่น้อยๆเลยลูก ว่าเเต่พี่คินเลือกของเก่งเหมือนกันนะ กระเป๋าใบนี้สวยมากเเม่ชอบ ขอบใจนะจ๊ะ"

"แค่พ่อกับเเม่ชอบก็พอเเล้วครับ เรื่องราคาอะไรไม่สำคัญเลยผมเต็มใจ ส่วนกระเป๋านี่คุณเเม่ช่วยเลือกให้ พอบอกว่าจะซื้อมาฝากท่านก็ช่วยเลือกเต็มที่เลยครับ"

"ฝากขอบคุณเเม่พี่คินด้วยนะ"

Rrrrrr Rrrrrr

"คุณเเม่โทรมาพอดี ขอตัวสักครู่นะครับ"

พี่คินเเยกออกไปคุยกับคุณเเม่ไม่ถึงนาทีก็เดินกลับมา เเล้วยื่นโทรศัพท์ให้กับผม บนหน้าจอเป็นภาพวิดีโอคอลที่มีคุณพ่อคุณเเม่นั่งอยู่ด้วยกัน

"แม่อยากคุยด้วย"

"สวัสดีครับคุณพ่อคุณเเม่"

[สวัสดีหนูฟ้า ไม่ได้คุยกันตั้งนานเเม่คิดถึง]

"ฟ้าก็คิดถึงคุณเเม่เหมือนกันครับ คุณพ่อด้วย"

[เเล้วนี่ทำอะไรอยู่ เจ้าคินไปถึงนานหรือยัง เเม่เขาบอกว่าถึงเเล้วให้โทรมาก็ไม่ยอมโทรมาสะที พ่อเลยต้องโทรให้]

"มาถึงสักพักเเล้วครับ พอดีพี่คินเอาของฝากให้ที่บ้านฟ้าอยู่เลยไม่ได้โทรหาน่ะครับ"

[เเล้วนี่ยังอยู่พร้อมหน้าหรือเปล่า ขอเเม่ทักทายหน่อยค่ะ]

ผมเปลี่ยนเป็นโหมดกล้องหลัง ก่อนแพลนกล้องไปทางพ่อเเม่เเละพี่น้ำ

[สวัสดีค่ะดิฉันรุจี ส่วนนี่คุณพิภพเป็นพ่อกับเเม่ของคิน ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ]

"สวัสดีค่ะฉันดารา นี่คุณปกรณ์กับตาน้ำพี่ชายของฟ้า ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ"

เเนะนำตัวกันเล็กน้อย จากนั้นบทสนทนาก็กลายเป็นผู้ใหญ่สี่คนที่ครองไป หัวข้อส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องลูกๆทั้งนั้นเเละตามมาด้วยการนัดเเนะว่าจะหาโอกาสเหมาะๆมาเจอกัน

ส่วนวัยรุ่นอย่างเราสามคนเลยได้เเต่นั่งดูของฝากที่ได้มา ซึ่งผมได้เเค่รองเท้าคู่เดียวไงเลยได้เเต่จับพลิกไปมา หูก็ฟังเรื่องที่ผู้ใหญ่คุยกันจนได้ยินประโยคของคุณเเม่ที่ว่า 'ให้เขาเถอะค่ะ เขารอของเขามาเป็นปี' ผมนี่รีบหันไปมองหน้าพี่คินเพื่อขอคำอธิบายเลย

"ไว้พี่เล่าให้ฟังนะ"

"เล่าทั้งหมดนะครับ"

"ครับผม"

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

ฟอด ฟอด จุ๊บ จุ๊บ

"อื้อออ พอเเล้วหน้าฟ้าช้ำไปหมด"

เข้าห้องมาได้พี่คินก็รัวหอมรัวจุ๊บไม่หยุด ทั้งแก้ม หน้าผาก จมูก ปากไม่ให้พักหายใจหายคอกันเลย

"คิดถึง"

"ฟ้าก็คิดถึง เเต่เรามีเรื่องต้องคุยกันนะครับ"

"โอเค มานั่งนี่มา"

พี่คินทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงก่อนจะฉุดเเขนให้ผมนั่งลงบนตักอีกที สองมือก็กอดรอบเอวเอาไว้เเน่นวางคางเกยบนหัวไหล่

"พร้อมแล้ว ว่ามาเลย"

"ทำไมกลับมาก่อนกำหนดครับ หนีกลับมาก่อนหรือเปล่า"

"ไม่ได้หนีครับ พี่อยากมาเซอร์ไพร์สฟ้าเลยบอกวันกลับเราไปแบบนั้น"

"แล้วไปครับ ถึงฟ้าอยากให้พี่มาหาไวๆ เเต่ถ้าหนีพวกคุณเเม่มาฟ้าจะโกรธ"

ฟอด

"พี่ไม่มีทางทำให้ฟ้าโกรธเเน่นอน อีกอย่างพี่หนีกลับมาไม่ได้หรอกโดนเเม่ยึดพาสปอร์ตตั้งเเต่ไปถึงเเล้ว"

"ฮ่าๆ คุณเเม่คงรู้ทันเเน่ๆ"

"เคลียร์เเล้วเนอะ มาให้พี่นอนกอดหน่อยไม่ได้กอดเราเเล้วนอนไม่ค่อยหลับเลย"

"เดี๋ยวก่อนครับ ยังคุยไม่จบเลย"

"มีเรื่องอะไรอีก"

"เรื่องที่คุณเเม่บอกว่าพี่รอมานาน หมายความว่ายังไงครับ"

"เรื่องนี้ยาวสะด้วยสิ งั้นพี่ขอนอนกอดฟ้าเเล้วเล่าให้ฟังเเล้วกัน"

พี่คินจัดท่าทางใหม่ให้เราสองคน เจ้าตัวนอนลงเเล้วให้ผมนอนซบที่อกเเข็งเเรงมือข้างหนึ่งลูบผมไปมาส่วนมืออีกข้างกอดกระชับอยู่ที่เอว

พี่คินเล่าว่าเราสองคนเคยเจอกันเเล้วสมัยที่ผมมาสอบตรงที่มหาวิทยาลัย เเต่จะเรียกว่าเจอกันคงไม่ถูกเพราะมีเเค่พี่คินที่เห็นผมฝ่ายเดียว

ตอนนั้นพี่คินบอกว่าสะดุดตากับเด็กมัธยมที่มายืนไหว้ศาลของคณะ ถ้าเเค่มายืนไหว้เฉยๆคงเเค่มองเเล้วปล่อยผ่านเเต่วันนั้นผมดันขอพรเสียงดังไปหน่อยเลยเรียกความสนใจจนพี่คินต้องหยุดมอง

พอจำได้ลางๆว่าวันนั้นไปมหาวิทยาลัยเเต่เช้าตั้งใจจะไปไหว้ศาลเอาฤกษ์เอาชัยก่อนเข้าสอบ สังเกตเเล้วว่าเเถวนั้นไม่มีคนผมเลยพูดขอแบบออกเสียง เพราะผมมีความเชื่อว่าถ้าขอในใจเดี๋ยวท่านจะไม่ได้ยิน ไม่รู้มาก่อนเลยว่าจะมีคนมาได้ยินสะได้ เขินจัง

พอเลิกเรียนลงมาก็มาเจอกับผมที่ยืนเอ๋ออยู่หน้าคณะเเถมตอนนั้นดันสะดุดตัวหนอนหน้าเกือบคะมำอีก พี่คินตั้งใจจะเข้ามาทำความรู้จักผมเเต่คิดว่าจะดูเเปลกๆไปหรือเปล่า

อีกอย่างจะเข้ามาทักเพราะสนใจที่ผมยืนขอพรเสียงดังกับสะดุดตัวหนอนคงไม่มีใครที่ไหนเขาทำกัน เลยเปลี่ยนความตั้งใจมาเป็นว่าถ้าผมสอบติดเเล้วได้มาเรียนด้วยกันจะเข้ามาทำความรู้จักทันที

ต้องขอบคุณโชคชะตาหรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้เราได้เรียนที่เดียวกัน เป็นสายเทคเดียวกัน ที่สำคัญตอนนี้เป็นแฟนกันเเล้วด้วย

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

เหลือเวลาอีกเดือนกว่าๆจะเปิดเทอมเเล้ว เเต่เราสองคนเลยต้องกลับมาจากเชียงใหม่ก่อนเพื่อมาเตรียมตัวสำหรับกิจกรรมรับน้องที่จะเกิดขึ้น เผลอแป๊บเดียวผมจะกลายเป็นรุ่นพี่ปีสอง ส่วนพี่คินจะเป็นรุ่นพี่ปีสามเวลาผ่านไปไวสะจริง

คุณเเม่พี่คินส่งรถมารับที่สนามบินให้เเวะไปกินข้าวที่บ้านด้วยกันก่อน เลยถือโอกาสนี้เเวะเอาของฝากมาให้

จบมื้ออาหารเราสองคนก็ขอตัวกลับหอผม เเละใช่ครับคืนนี้พี่คินจะค้างห้องผมอีกตามเคย

"น่านฟ้า"

"สวัสดีครับคุณป้า มีอะไรหรือเปล่าครับ"

"ป้าจะบอกเรื่องสัญญาหอใกล้หมดเเล้วนะ ถ้าจะต่ออาทิตย์หน้าเข้ามาทำเรื่องได้เลย เเต่ถ้าไม่ต่อก็บอกป้าจะได้หาคนเช่าใหม่"

"ผมลืมไปสนิทเลย ไว้อาทิตย์หน้าผมเข้าไปต่อสัญญานะครับ"

"ได้จ้า"

เข้าห้องเรียบร้อยก็แยกย้ายทำธุระส่วนตัว ให้พี่คินเข้าไปอาบน้ำส่วนตัวเองก็มาจัดการทำความสะอาดห้องให้เรียบร้อย

"ฟ้า จะต่อสัญญาหอเหรอ"

พี่คินถามขึ้นในตอนที่เราสองคนกำลังนั่งดูทีวีอยู่บนเตียง

"ถ้าไม่ต่อเเล้วฟ้าจะไปอยู่ไหนล่ะครับ"

"คอนโดพี่"

"พี่คิน จะดีเหรอครับ"

"ดีสิ ทุกวันนี้พี่ก็แทบจะย้ายมาอยู่กับฟ้าเเล้วนะ เเค่เปลี่ยนจากพี่มาอยู่หอฟ้าเป็นฟ้าย้ายไปคอนโดพี่เเทน อีกอย่างจะได้ตัดค่าใช้จ่ายส่วนนี้ไปด้วย"

"ฟ้าไม่ไปอยู่ฟรีๆนะครับขอออกค่าน้ำค่าไฟก็ยังดี"

"ไม่ต้องครับพี่อยากดูแลฟ้า"

"งั้นฟ้าไม่ย้ายนะครับ ฟ้าเกรงใจ"

"เอางี้ ฟ้าคอยดูเเลเรื่องอาหารการกินให้พี่ล่ะกัน"

"งั้นฟ้าขอดูเเลห้องเพิ่มนะครับ พี่คินก็ไม่ต้องจ้างเเม่บ้านเเล้วนะเดี๋ยวฟ้าทำให้"

"ถ้าพี่ไม่ยอมเราก็จะไม่ย้ายใช่ไหม งั้นพี่ยอม"

"เเล้วเรื่องพ่อกับเเม่"

พี่คินจับผมหมุนตัวให้หันมาเผชิญหน้ากัน สองมือจับไหล่โน้มตัวเอาหน้าผากมาแตะกันไว้

"งั้นเอางี้พี่จะโทรไปขออนุญาตพ่อเเม่เเล้วก็พี่น้ำ พ่อกับเเม่พี่ด้วยถ้าท่านไม่มีปัญหาอะไรฟ้าย้ายไปอยู่กับพี่นะ"

"ครับ"

 

กุกกัก กุกกัก

ตื่นเช้ามาก็เห็นพี่คินก้มๆเงยๆอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือของผม ข้างตัวก็มีกล่องกระดาษวางอยู่หลายใบ เจ้าตัวมังเเต่หยิบจับของลงกล่องกระดาษเลยไม่ได้สังเกตว่าผมตื่นมาเเล้ว

"ทำอะไรเเต่เช้าครับ"

"พี่ทำเสียงดังจนฟ้าตื่นเหรอ"

พี่คินเดินมานั่งลงบนเตียงช่วยจัดผมที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่ เเต่ยิ่งลูบแบบนี้ยิ่งอยากนอนต่อ เลยเอนตัวเอาหัวไปพิงอกเเกร่งเอาไว้

"เปล่าครับฟ้าตื่นเอง ว่าเเต่ทำอะไรอยู่ครับ"

"เก็บของครับ"

"เก็บของ?"

"ใช่ เก็บของเตรียมย้ายไปคอนโดพี่"

"เดี๋ยวนะครับ! ทำไมมันเร็วแบบนี้ล่ะ เเล้วเรื่องพ่อกับเเม่"

"พี่โทรหาเรียบร้อยเเล้วครับ ทั้งพ่อเเม่เราเเล้วก็พ่อเเม่พี่ พวกท่านเห็นด้วยนะที่เราสองคนจะอยู่ด้วยกัน จะได้ช่วยดูแลกันเเละกัน"

ตื่นเต็มตาเลยทีเดียว ทำไมถึงได้รวดเร็วอะไรขนาดนี้ คุยกันเมื่อคืนเช้านี้เก็บของรอเเล้ว

"รีบอะไรขนาดนั้นครับเนี่ยยยย"

"พี่อยากให้ทุกอย่างเสร็จก่อนเปิดเทอม ที่สำคัญพี่อยากอยู่กับฟ้าเเล้วอยากเข้านอนพร้อมกัน ตื่นนอนพร้อมกัน กินข้าวพร้อมกัน อาบน้ำพร้อมกัน"

"พี่คินนนนน อย่างหลังไม่ใช่เเล้วครับ"

เนียนเลยนะครับ นี่ถ้าผมเคลิ้มตอบรับไปคงเข้าทางคนเจ้าเล่ห์ไปเเล้ว

สุดท้ายเช้านี้เราสองคนเลยช่วยกันทยอยเก็บของ เเต่ก่อนจะเก็บผมก็โทรหาพ่อกับเเม่เผื่อมีคนมาโมเมใส่ผม พอโทรคุยเเล้วถึงรู้ว่าพี่คินโทรหาจริงๆ เลยโดนเเซวกลับมาอีกชุดใหญ่

เก็บของได้เกือบหมดเเล้วเพราะของผมมีไม่เยอะ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกเสื้อผ้ากับหนังสือมากกว่า พวกเฟอร์นิเจอร์ก็เป็นของที่หออยู่เเล้ว ช่วงบ่ายเลยลงไปบอกป้าเจ้าของหอว่าจะไม่ต่อสัญญา เสร็จเรียบร้อยก็ขนของไปคอนโดพี่คินเลย

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

 

"อันนี้กล่องสุดท้ายเเล้วใช่ไหม ไม่ลืมอะไรเเล้วนะ"

"เรียบร้อยเเล้วครับ พี่คินไปรอฟ้าที่รถได้เลย เดี๋ยวฟ้าไปคืนกุญแจกับจัดการเอกสารก่อน"

ใช้เวลาสองวันในการย้ายของเเละทำเรื่องคืนห้อง วันนี้เลยเป็นวันสุดท้ายที่จะอยู่หอนี้เเต่จะเป็นวันเเรกสำหรับการไปอยู่คอนโดแบบถาวรเเทนการไปค้างแบบครั้งก่อนๆ

สองวันมานี้เราสองคนวุ่นอยู่กับการย้ายของเเละซื้อของเข้าคอนโด จริงๆจะไม่วุ่นวายเลยถ้าพี่คินไม่อยากได้ของใช้อันใหม่ บอกว่าอันเก่ามันเหมาะสำหรับคนเดียวอยากได้ของใช้คู่กัน เลยต้องเดินหาซื้อของกันอยู่หนึ่งวันเต็มๆจนคุณเขาพอใจ

ของที่ว่าก็พวกแก้วน้ำสำหรับแปรงฟัน แก้วกาแฟ สลิปเปอร์ ชุดจานชามช้อนส้อมก็ต้องเป็นของคู่กัน เเละที่ขาดไม่ได้คือกระถางใบใหม่ของเจ้าดอกหน้าวัวที่ถึงกับสรรหาร้านที่รับเพ้นท์กระถางเป็นลายการ์ตูนหน้าเราสองคน จริงจังกว่านี้ไม่มีอีกเเล้ว

"ยินดีต้อนรับเข้าสู่เรือนหอของเรานะฟ้า"

"โอ้ยยย พี่คินยังไม่เเต่งสะหน่อย"

"ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง"

"ไปจัดของดีกว่า ไม่คุยด้วยเเล้ว"

เดินหนีขึ้นชั้นสองมาจัดของต่อให้เรียบร้อย เราสองคนนอนห้องเดียวกันทั้งที่ตอนเเรกผมขอนอนอีกห้องหนึ่งเพราะชั้นนี้มีสองห้องนอน เเต่เด็กชายคีรินทร์จอมงอเเงก็ไม่ยอมบอกว่าถึงผมนอนอีกห้องเจ้าตัวก็จะตามมานอนด้วยอยู่ดี สรุปง่ายๆคือต้องนอนด้วยกันเท่านั้น ผมจะทำอะไรได้เลยต้องยอมไป

จัดของเรียบร้อยก็ได้เวลามื้อเย็นพอดี ก่อนเข้าคอนโดเราเเวะซื้อของสดมาเเล้ว วันนี้ผมเลยจะโชว์ฝีมือการทำอาหารฉลองย้ายเข้าห้องวันเเรกสะหน่อย

ลงมาชั้นล่างก็ไม่เจอพี่คินสงสัยจะอยู่ในห้องทำงาน เลยใช้ช่วงเวลานี้เตรียมมื้อเย็นให้เรียบร้อยก่อนที่พี่คินจะออกมา

เตรียมของไปได้สักพักสัมผัสหนักๆช่วงเอวเเละปลายจมูกที่คลอเคลียข้างแก้มก็เข้ามารบกวนสมาธิผมสะได้

"ปล่อยเลยครับ ฟ้าทำไม่ถนัด"

"ไม่ปล่อยอยากอยู่แบบนี้"

"อย่าดื้อครับ เดี๋ยวน้ำมันกระเด็นโดนนะ"

"ไม่กลัว"

โอ้ยยยย พ่อคุณมานัวเนียอะไรตอนนี้ ทั้งหม้อต้มน้ำทั้งกระทะน้ำมันเดี๋ยวได้หกใส่ตัวกันพอดี

"ถ้าไม่ปล่อยฟ้าไม่ทำมื้อเย็นให้เเล้วนะ"

ใช้น้ำเสียงจริงจังเข้าขู่เผื่อจะหยุดความดื้อของเด็กชายคีรินทร์ได้บ้าง

"พี่กินฟ้าเเทนได้ โอ้ย โอ้ย โอ้ย ยอมเเล้วๆ ปล่อยเเล้ว"

ต้องให้ลงไม้ลงมือถึงจะยอมหยุด

"หยิกพี่ทำไม เจ็บนะ"

"ไม่ต้องมาทำหน้าหงอยเลยฟ้าไม่สงสาร ออกไปรอข้างนอกครับฟ้าจะได้ทำอาหารต่อ"

"ไม่สงสารสักนิดเลยเหรอ ใจร้ายจัง"

"ยังไม่ออกไปอีก"

"โอเคๆ เเต่ขออยู่ช่วยนะ"

"ช่วยเเน่นะครับ"

หรี่ตามองอย่างไม่ไว้ใจ พี่คินเดี๋ยวนี้เชื่อได้ที่ไหนชอบแกล้งกันตลอด

"ช่วยจริงๆ เย็นมากเเล้วจะได้กินข้าวสะที"

"ถ้างั้นก็ได้ครับ"

ช่วยกันทำอาหารจนเสร็จในเวลาเกือบชั่วโมง เเต่ใช้เวลากินไม่ถึงสามสิบนาทีเพราะความหิวโหยของเราสองคน กินเสร็จก็ช่วยกันเก็บล้างก่อนจะออกมานั่งย่อยที่โซฟา

"นั่งนี่ก่อนนะพี่มีของจะให้"

พี่คินเดินหายไปทางห้องทำงานก่อนกลับออกมาพร้อมกล่องของขวัญกล่องใหญ่

"อะไรกันครับ ทำไมต้องมีของขวัญอะไรด้วย ไม่ใช่วันครบรอบนี่หน่า"

"ของขวัญตอนรับเข้าห้อง ลองเปิดดูสิว่าชอบไหม"

นั่งลงบนพื้นเพื่อเเกะกล่องของขวัญขนาดใหญ่ เปิดออกมาอย่างเเรกที่เห็นคือชุดนอนสองชุดมีสีขาวกับสีดำ ตัวสีขาวตรงบริเวณหน้าอกข้างซ้ายปักชื่อผมเป็นภาษาอังกฤษ ส่วนตัวสีดำเป็นชื่อของพี่คิน

"ชุดนอนคู่"

"ใช่ครับ ยังมีอย่างอื่นอีกนะลองดูสิ"

อย่างที่พี่คินบอกนอกจากชุดนอนคู่เเล้วยังมีปลอกหมอนกับปลอกหมอนข้าง ที่ปิดตาเวลานอนที่ปักชื่อเราสองคน

ไม่รู้จะพูดยังไงดี ความรู้สึกมันจุกเเน่นอยู่ตรงอก ทุกอย่างในกล่องนี้มันเเสดงถึงความใส่ใจเเละความสำคัญของการย้ายมาอยู่ด้วยกันของเราสองคน ยิ่งเป็นการตอกย้ำว่าผมตัดสินใจไม่ผิดจริงๆ

"ขอบคุณนะครับ ฟ้าชอบมากเลย"

จุ๊บ

"พี่ดีใจที่ฟ้าชอบนะครับ"

 

Kerin Charoensirikun

Just now

ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่

(แนบรูป สองคนใส่ชุดนอนคู่ กอดหมอนที่ใส่ปลอกหมอนลายคู่กันนั่งอยู่บนเตียง)

536 Like 659 Comments 423 Shares

 

 

………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม

Caramel Macchiato's talk

พาน้องไปบ้านก็เเล้ว เข้าบ้านน้องในฐานะเเฟนก็เเล้ว สุดท้ายก็เข้าเรือนหอไปเล้ยยยย

ให้กำลังใจกันได้นะคะ เมลรออ่านคอมเมนต์จากทุกคนอยู่

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #61 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 10:27
    พี่คินเป็นผู้ชายที่จะไปหาที่ไหนคงไม่มีอีกแล้ว อิจฉาน้อง อิ อิ อิ
    #61
    1
    • #61-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 25)
      6 พฤษภาคม 2563 / 15:42
      ขอพี่คินร่างโคลนนิ่งก็ด้ายยย
      #61-1
  2. #25 chilfull (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 14:56

    พึ่งเจอเรื่องนี้สนุกมากๆอ่านรวดเดียวจบเลย อยากบอกว่าภาษาที่ใช้และ การเรียบเรียงเนื้อเรื่องดี ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #25
    1
    • #25-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 25)
      15 มีนาคม 2563 / 18:51
      ขอบคุณสำหรับการติดตามเเละกำลังใจนะคะ
      #25-1
  3. #22 นามนี้คือคัย (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 20:38

    รอตอนต่อไปจ้า
    #22
    1
    • #22-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 25)
      14 มีนาคม 2563 / 22:07
      ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ
      #22-1