Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 22 : มูฟออนครั้งที่ 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 785
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    11 มี.ค. 63

มูฟออนครั้งที่ 20

 

เดินเล่นที่สวนจนเกือบค่ำพี่คินก็พาผมวนกลับมาที่ห้างอีกครั้ง ตอนแรกคิดว่าจะพามากินข้าวมื้อเย็นเฉยๆ แต่พี่เขาบอกว่าวันนี้มีตลาดนัดด้านข้างของห้างเป็นตลาดเล็กๆที่ใช้พื้นที่ของลานจอดรถ ส่วนใหญ่เน้นขายของกินกับพวกเสื้อผ้าแฮนด์เมค อารมณ์คล้ายๆกับตลาดนัดหลังสอบแต่พี่คินบอกว่าตลาดนี้จะเล็กกว่า

"เดินดูของก่อนหรือจะไปโซนของกินเลย"

"ดูของก่อนดีกว่าครับ"

แล้วก็อีกตามเคยเดินตลาดนัดพวกนี้ทีไรช้อปแหลกตลอด คราวนี้ก็ได้พวกสมุด กระเป๋าผ้า กล่องใส่อาหารที่ตั้งใจว่าจะทำของว่างให้พี่คินในวันที่พี่เขามารับ

"พี่ขอแวะดูเสื้อเชิ้ตร้านนี้หน่อย"

ตั้งแต่มาเพิ่งจะมีร้านนี้ร้านแรกที่พี่คินของแวะเอง นอกนั้นตามใจผมทุกอย่างตอนแรกคิดว่าพี่เขาจะเป็นพวกติดแบรนด์สะอีก

"สนใจตัวไหนสอบถามได้นะคะ หล่อๆแบบนี้พี่ให้ราคาพิเศษเลย"

"ขอบคุณครับ ผมสนใจตัวนี้มีไซซ์ xl ไหมครับ"

"มีค่ะ แต่รุ่นนี้เป็นเสื้อคู่นะน้อง สนใจเอาไปเป็นคู่ไหม พี่ขายแยกไม่ได้ไม่งั้นอีกตัวใครจะใส่"

เสื้อตัวที่พี่คินถูกใจดันเป็นเสื้อคู่สะงั้น แต่อดยอมรีบไม่ได้ว่ามันสวยจริงๆ ตัวเสื้อเป็นสีฟ้าน้ำทะเล ที่กระเป๋าเสื้อมีปักรูปหัวใจสีแดงครึ่งดวง เพราะอีกครึ่งดวงอยู่บนเสื้ออีกตัว

"งั้นผมเอาสองตัวครับ"

"แหมมม ตอนแรกก็คิดจะชวนมาใส่คู่กัน แต่มีคู่แบบนี้แล้วเจ๊ขอบายจ้า ไว้มาอุดหนุนกันใหม่นะ"

"ได้ครับ"

จ่ายเงินรับของเรียบร้อยก็เดินออกมา เกือบหัวร้อนแล้วมาชวนไปใส่เสื้อคู่กันได้ไง คู่เขาก็ยืนอยู่นี่แท้ๆ

"หน้าบูดเลย เสื้อนี่พี่ใส่คู่กับฟ้าแน่นอนครับไม่ต้องห่วง"

"ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว!"

ว่าจบก็เดินนำออกมาเลย เพิ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไปแต่ก็สายไปแล้ว ดันแสดงออกว่าหึงสะได้ปล่อยไก่ตัวใหญ่แล้วนะน่านฟ้า!

เดินตลาดหาของกินเรียบร้อยพี่คินก็มาส่งผมที่หอ กว่าจะทำให้ยอมกลับได้ก็เสียเวลาอีกตั้งนาน แต่ก่อนไปก็ไม่ลืมจะส่งเสื้ออีกตัวมาให้แล้วย้ำนักย้ำหนาว่าต้องหาโอกาสใส่ด้วยกันให้ได้ แถมยังบอกอีกว่าถ้าได้ใส่เมื่อไหร่จะถ่ายรูปอวดเป็นร้อยๆรูป เอาเลยครับเอาที่สบายใจเลย

เช้าวันนี้ตั้งแต่เดินเข้ามหาวิทยาลัยมาก็มีแต่คนมองผมแปลกๆ ก้มมองเป้ากางเกงตัวเองก็ไม่ขาด ซิปก็รูดเรียบร้อยแล้วว่าแต่ทำไมคนมองผมเยอะแบบนี้กันล่ะ

"น่านมาแล้ว!"

"มีอะไรแป้งตะโกนสะเสียงดังเลย เกิดอะไรขึ้น"

"แบบนี้แสดงว่ายังไม่รู้แน่ๆ เอานี่ไปดู"

ก้าวหน้าส่งโทรศัพท์มาให้ผม หน้าจอเปิดหน้าเพจข่าวสารของมหาวิทยาลัยค้างเอาไว้ เเต่จะเรียกข่าวสารก็ไม่ถูกสะทีเดียวเพราะส่วนใหญ่จะเป็นข่าวเมาท์หรือลงพวกรูปหนุ่มหล่อสาวสวยสะมากกว่า

 

 

 

PSU News

ข่าวล่ามาแรงค่า!!! นาทีนี้คงไม่มีข่าวไหนมาแรงเท่ากับข่าวของคินกับลูกพีช ดาวและเดือนมหาวิทยาลัยเมื่อปีก่อนแล้วจ้าาา 

จู่ๆก็มีคนส่งรูปมาให้แอดตอนแรกก็คิดว่าเป็นรูปคู่ ใช่ค่ะ! รูปคู่แต่เป็นคินกับคนอื่นซึ่งคนอื่นที่ว่าเป็นผู้ชาย! ย้ำเป็นผู้ชาย! ถ้ามันเป็นรูปปกติแอดจะเดาว่าสองคนนี้น่าจะเป็นพี่น้องกัน 

แต่คุณค่ะ! มันไม่ใช่รูปคู่ธรรมดาเพราะมันมีทั้งไปรับไปส่ง กินข้าวสองต่อสอง เดินห้าง นั่งเฝ้าข้างสนาม หนักสุดก็รูปจับมือ ไม่สิมีรูปจูบมือด้วย

อกอีช้อยจะแตก! บอกก่อนเลยว่าอิช้อยไม่ได้เหยียดเพศนะ ใครจะคบกับใครก็ได้อิช้อยไม่ว่า แต่ไม่คิดว่าคินคนดีของอิช้อยจะกล้านอกใจแฟนดาวไปกับคนอื่นแบบนี้ 

ไม่รู้ว่าเขามีปัญหากันก่อนอยู่แล้วหรือยังไง เพราะในไอจีเพื่อนๆของคินตอนปิดเทอมมีลงรูปไปเที่ยวกัน ซึ่งมีน้องคนนี้ติดเฟรมคู่คินบ่อยมากและในเฟรมไม่มีแฟนดาวเลย

จะยังไงก็แล้วแต่คอมเมนต์อะไรกันก็เบาๆก่อนนะ ยังไม่รู้ว่าความจริงเป็นยังไงเดี๋ยวได้เงิบกันยกแผง

ป.ล. อิช้อยมีรูปประกอบนะ เดี๋ยวจะหาว่านั่งเทียนเขียนขึ้นมาอีก 

 

นี่สินะสาเหตุที่คนมองผมแปลกๆตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งจะมีข่าวตัวเองบนเพจมหาวิทยาลัย แถมยังเป็นข่าวแบบนี้อีก

รูปที่ทางเพจเอามาลงก็มีรูปของเมื่อวันเสาร์ที่เราไปเดตกัน เเถมยังมีรูปตั้งเเต่หลังสอบไฟนอลที่ไปกินข้าว ดูหนัง ซื้อของ เเละเดินตลาดนัดหลังสอบอีก ทำไมผมถึงไม่รู้ตัวเลยนะว่ามีคนตามแอบถ่ายอยู่ เพราะเเต่ละรูปยิ่งกว่าฟูลเฮชดีสะอีก

ความรู้สึกของผมตอนนี้มันผสมปนเปไปหมด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องรู้สึกอะไรก่อนกันทั้งตกใจ มึนงง และเสียใจ เสียใจที่ว่าคือพวกคอมเมนต์แย่ๆ ที่เอาแต่ว่าผมนู้นนี่สารพัดโดยที่ยังไม่รู้ความจริงอะไรเลย

ด่าว่าผมเป็นพวกผิดเพศบ้างล่ะ กล้าดียังไงมาแย่งพี่คินจากพี่ลูกพีช เดือนต้องคู่กับดาวไม่ใช่อุกาบาตอย่างผม ไหนจะด่าลามไปถึงครอบครัวว่าสั่งสอนกันมายังไงให้ลูกมาแย่งแฟนคนอื่น 

"น่าน! แกร้องไห้"

"รีบพาออกไปก่อนเถอะแบบนี้เรียนไม่รู้เรื่องหรอก"

ผมแทบจะไม่รู้เรื่องอะไรเท่าไหร่ ในหัวตอนนี้มีแต่พวกคอมเมนต์แย่ๆวิ่งวนไปมา รู้แค่เหมือนมีใครมาประคองให้เดินออกมาจากห้อง กว่าจะได้สติก็ตอนนี้ที่โดนกดไหล่ให้นั่งตรงม้าหินข้างคณะ

"พากลับเลยดีกว่าก้าว แบบนี้ไม่ไหวแล้ว"

"เรายังไหว"

"ร้องทำไมบอกได้ไหม ใช่พวกคอมเมนต์หรือเปล่า"

"อื้ม"

"อย่าไปสนใจเลย คนพวกนี้ก็อะไรยังไม่ทันรู้ความจริงก็เอาแต่ด่าว่าคนอื่นสาดเสียเทเสีย ต้องโตมายังไงถึงได้กลายเป็นคนแบบนี้ ยิ่งพูดยิ่งโมโห คนสวยอารมณ์เสีย"

"นั้นดิ โคตรแย่เลย แกเองก็ไม่ต้องไปสนใจพวกนั้นหรอก ถือสะว่าเห็นกองขี้หมาแล้วกัน"

"ฟ้า!"

"พี่ อึก พี่คิน ฮึก"

หมับ!

"ชู่ ไม่เป็นไรไม่ต้องร้อง"

"ฮือออออออออ"

"ดื้อไม่ร้องครับ พี่อยู่นี่แล้วนะ ชู่"

"กูว่าพาน้องกลับเหอะ เดี๋ยวพวกกูไปด้วยจะได้ช่วยกันหาทางออก"

"เอาตามนั้นเลยมึง พวกกูพร้อมช่วยเต็มที่"

"ขอบใจมาก"

"พวกหนูไปด้วยได้ไหมคะ หนูเองก็ห่วงน่านเหมือนกัน"

"ได้ ฝากพวกมึงด้วยกูพาน้องไปก่อน ไปฟ้าค่อยๆลุกนะ"

ได้ยินแค่เสียงทุกคนคุยกันแต่ไม่รู้ว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร เพราะมีแต่ม่านน้ำตาบดบังการมองเห็น รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่พี่คินประคองผมให้ลุกขึ้นเดินไปยังลานจอดรถ 

ตอนนี้ผมแทบจะไม่มีแรงทำอะไรเลยเอาแต่ร้องไห้ระบายความอึดอัดออกมาอย่างเดียว มันทำอะไรไม่ถูกรู้แค่ว่าพอเห็นหน้าพี่คินก็อยากร้องออกมาให้หมด ให้สมกับความอึดอัดที่มันคับแน่นอยู่เต็มอก

พี่คินพาผมมาที่คอนโดของพี่เขา ส่วนคนอื่นๆก็ตามมาถึงในเวลาไล่เลี่ยกัน เข้าห้องมาได้พี่คินพาผมไปนั่งพักที่โซฟาส่วนห้องนั่งเล่น ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินหายไปทางห้องครัว

"รู้นะว่าไม่ใช่เวลา แต่ห้องพี่คินโคตรเจ๋ง สวยมากกกกก"

"พี่มาแรกๆก็ตื่นเต้นแบบนี้แหละก้าว มาบ่อยๆเดี๋ยวก็ชิน"

"ผมคงไม่ได้มาบ่อยหรอกครับ ต้องถามคนมาบ่อยว่าชินแล้วหรือยัง"

ก้าวหน้ากระแซะไหล่ผมเป็นเชิงเย้าแหย่ จนผมอดที่จะหลุดหัวเราะออกมาไม่ได้

"ยิ้มแล้ววว เก่งมากไอ้ก้าว"

"ธรรมดาครับคุณผู้หญิง"

"ฟ้า มาประคบตาครับจะได้หายบวม"

ที่หายไปในครัวคือไปทำที่ประคบตามาให้สินะ น่ารักจังเลย

พี่คินเดินมาทิ้งตัวนั่งข้างผม ประคองหน้าผมให้เงยขึ้นก่อนเอาที่ประคบมาประคบให้ที่ดวงตา

"ขอบคุณครับ"

"เออ แล้วจะเอาไงเรื่องข่าวดีวะ"

เพี่แชมป์เปิดประเด็นขึ้นมา ผมว่ามันดีมากเลยที่มีเพื่อนๆของเราสองคนมาช่วยกันคิดหาทางแก้ปัญหา ปัญหาที่เราไม่ได้สร้างแต่ได้รับผลกระทบมาเต็มๆ

"นั้นดิ แต่กูว่าเรื่องข่าวไม่เท่าไหร่ แต่เรื่องคอมเมนต์แย่ๆมึงต้องจัดการด้วยนะ"

พี่สกายพูดถูกเรื่องข่าวนั้นผมว่าแค่บอกความจริงไปก็คงมีคนเชื่ออยู่บ้าง แต่คอมเมนต์เสียหายพวกนั้นผมไม่อยากปล่อยไปเลย

"ใช่ค่ะ เพราะคอมเมนต์พวกนั้นน่านเลยร้องไห้แบบนี้ แย่มากๆ"

"จริงเหรอฟ้า"

พี่คินเอาที่ประคบตาออกแล้วก้มลงมาถามผม 

"คะ ครับ"

"ไว้พี่จัดการให้"

สายตาพี่คินตอนผมตอบรับดูแข็งกร้าวขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะจางหายไปเหลือเพียงสายตาที่แสดงความเป็นห่วงออกมาเท่านั้น

"เอางี้ไหม ให้คินไลฟ์ผ่านเฟซอล่าความจริงทั้งหมดว่าอะไรเป็นอะไร"

"ไอเดียดีวะขวัญ แล้วเรื่องพีชล่ะคนจะเชื่อไหม"

"ชวนพีชมาดิ ให้มานั่งไลฟ์ร่วมกันไปเลย"

"ผมก็คิดแบบพี่ยี่หวาเลย มานั่งไลฟ์ข้างกันจะได้ช่วยืนยันความสัมพันธ์ไปเลย หาหลักฐานมาประกอบด้วยก็ดีนะพี่"

"หนูขอเสนอเพิ่มค่ะ ไหนๆข่าวก็มาจากเพจมอแล้ว เราติดต่อไปบอกเขาให้แชร์ไลฟ์ของพี่ลงเพจด้วยดีกว่าค่ะ ให้ทางเขาได้ร่วมรับผิดชอบด้วยที่ลงข่าวแบบนี้โดยไม่ถามความจริงก่อน"

"งั้นเอาตามนั้นล่ะกัน ขอบคุณทุกคนมาก พี่ฝากแป้งติดต่อไปที่เพจเลยนะ พี่ขอโทรหาพีชก่อน"

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

PSU News

สวัสดีชาว PSU ทุกคนจ้าาา เมื่อกี้อิช้อยเพิ่งได้รีบการติดต่อจากคินมาว่าเที่ยงนี้จะมีการไลฟ์สดชี้แจงเรื่องข่าวที่เกิดขึ้น

อิช้อยนี่เกาะขอบจอรอดูเลยว่าเรื่องราวมันจะเป็นยังไง ส่วนใครที่ติดเรียนก็ไม่ต้องห่วงอิช้อยจะมาสรุปให้ฟังที่หลังเอง

 

"เรียบร้อยแล้วค่ะ เหลือแค่รอเวลาไลฟ์เท่านั้นเอง"

"โอเค เดี๋ยวพีชมาแล้วลองซ้อมบทพูดดูก่อนว่าจะพูดอะไร ใครจะพูดตอนไหนบ้าง"

"ตามนั้น"

รอเพียงไม่นานหลังจากนั้นพี่ลูกพีชก็มาถึง สาวๆสี่คนช่วยกันซ้อมคิวกับบทพูดให้ ส่วนหนุ่มๆอีกสามคนช่วยกันเตรียมสถานที่กับอุปกรณ์สำหรับการไลฟ์สด เมื่อทุกอย่างพร้อมการไลฟ์จึงเริ่มต้นขึ้น

[สวัสดีครับทุกคนผมคิน]

[พีชค่ะ]

[หลายคนคงรู้แล้วว่าวันนี้เราสองคนมาไลฟ์กันทำไม สำหรับคนที่ไม่รู้ผมจะบอกว่าการไลฟ์ครั้งนี้ผมกับพีชจะออกมาชี้แจงข่าวที่เกิดขึ้น เรื่องความสัมพันธ์ของผมกับพีชและน้องคนที่อยู่ในรูป]

เริ่มไลฟ์ได้ไม่นานยอดคนดูก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจากหลักร้อยตอนนี้ขยายมาที่หลักพันแล้ว แสดงให้เห็นว่าข่าวนี้เป็นที่สนใจของคนในมหาวิทยาลัยเป็นอย่างมาก แถมยอดแชร์ก็ปาเข้าไปร้อยกว่าแล้วด้วย

[ผมขอพูดเรื่องของผมกับพีชก่อน ความสัมพันธ์ของเราสองคนคือพี่น้องกัน พี่น้องที่แปลว่าพี่น้องจริงๆ]

[ใช่ค่ะ พี่น้องจริงๆ แม่ของพีชเป็นน้องสาวของแม่คิน ถ้าจะเรียกให้ถูกเราสองคนเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ส่วนที่เราสองคนไม่ออกมาแก้ข่าวอะไรเลยตั้งแต่แรกว่าไม่ใช่แฟนกัน เพราะเหตุผลบางอย่าง ซึ่งจุดนี้พีชขอไม่พูดถึงนะคะ]

[ส่วนนี้เป็นหลักฐานยืนยันว่าแม่ของเราสองคนเป็นพี่น้องกัน]

พี่คินโชว์รูปถ่ายครอบครัวฝั่งคุณแม่ไปทางกล้อง แล้วยังมีเอกสารอีกสองสามฉบับที่เอาออกมาโชว์

[นี่เป็นรูปถ่ายครอบครัวของคุณเเม่ ทางซ้ายมือคือแม่ผม ส่วนด้านขวาคือคุณน้าหรือแม่ของพีช]

[ส่วนนี้เป็นเอกสารการเปลี่ยนนามสกุลของทั้งคุณป้าแล้วก็คุณแม่  นี่คือนามสกุลเดิมของทั้งสองก่อนเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของคุณลุงกับพ่อค่ะ]

[ดังนั้นเรื่องของผมกับพีช ถือว่าเคลียร์แล้วเรียบร้อยว่าเราสองคนเป็นพี่น้องกัน]

[เรื่องของพีชจบแล้ว ถ้ายังไงพีชขอตัวก่อนไปนะคะ บาย]

[ขอบใจมากพีช] 

พี่ลูกพีชบอกลาคนในไลฟ์ก็ลุกออกมานั่งรวมกับพวกผมที่หลังกล้อง ต่อจากนี้ก็เป็นหน้าที่ของพี่คินที่จะเคลียร์เรื่องของผมต่อ

[มาที่เรื่องของผมกับน้องในรูป น้องคนนั้นชื่อน่านฟ้าเป็นน้องเทคของผมเอง] 

[ส่วนความสัมพันธ์ของเราสองคนคือพี่น้องกันในตอนนี้ เพราะผมกำลังรอเลื่อนสถานะจากพี่น้องเป็นแฟนอยู่ ยังไงก็เอาใจช่วยผมให้จีบน้องติดไวๆนะครับ]

มะ เมื่อกี้ตอนซ้อมไม่ใช่แบบนี้นี่หน่า แล้วตอนพูดคือไม่ได้มองกล้องเลยนะเอาแต่จ้องหน้าผมอย่างเดียวเลย เขินไปหมดแล้ว

"พี่คินไลฟ์ยังไงให้เพื่อนฉันหน้าแดงเนี้ย ฮ่าๆ"

"แป้งอ่าาาา"

"ยิ้มแบบเต็มแก้มจริงๆสะทีนะ"

"อื้ม ขอบคุณทุกคนมากนะ"

[เรื่องสุดท้ายที่ผมจะพูดคือเรื่องคอมเมนต์แย่ๆที่พูดถึงน่านกับครอบครัว เรื่องนี้ผมคงปล่อยผ่านไม่ได้เพราะมันทำให้คนของผมเสียหายเเละเสียความรู้สึก ดังนั้นถ้ากล้าที่จะพิมพ์ก็ต้องกล้ารีบผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองพิมพ์ด้วย]

[จริงอยู่ในโลกออนไลน์การเเสดงความคิดเห็นถือเป็นเรื่องที่ทำได้ ถ้าเรื่องนั้นเป็นเรื่องจริงและความคิดเห็นเหล่านั้นไม่ทำร้ายใคร แต่ความเห็นของพวกคุณมันไม่ใช่!]

[ดังนั้นภายในวันพรุ่งนี้ผมหวังว่าจะเห็นโพสต์ขอโทษจากทุกคนที่คอมเมนต์กล่าวหาน่านกับครอบครัว ย้ำว่าทุกคน! เพราะผมเก็บหลักฐานทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว]

[แต่ถ้าใครไม่ว่างจะโพสต์ขอโทษก็ไม่เป็นไร เพราะผมว่างพอที่จะไปแจ้งความดำเนินคดี อยู่ว่างๆแล้วรอรับหมายศาลได้เลย] 

[ส่วนเรื่องรูปที่ทางเพจเอามาลงไม่ว่าจะถ่ายมาได้เองหรือมีคนส่งให้ ผมอยากฝากว่ารูปพวกนั้นมันค่อนข้างที่จะละเมิดสิทธิส่วนบุคคลเกินไป ถ้าอยากได้รูปจริงๆเดินเข้ามาขอถ่ายดีๆผมไม่ว่า แต่แบบนี้ผมไม่ค่อยปลื้ม แล้วหวังว่าผมจะไม่เห็นรูปทำนองนี้อีก]

[ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาดูไลฟ์ของผม สวัสดีครับ]

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

เสร็จสิ้นการไลฟ์สดทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ พี่คินมีการนัดแนะเพื่อเลี้ยงขอบคุณทุกคน ที่มาช่วยกันในวันนี้

ก่อนกลับพี่ลูกพีชเข้ามากอดผม พร้อมกับฝากฝั่งพี่คินให้ผมช่วยดูแล และยังกำชับว่าถ้าโดนแกล้งให้มาฟ้องได้เลยจะมาจัดการให้ ทำเอาพี่คินรีบเข้ามาแยกเราสองคนออกจากกันแทบไม่ทันเลยทีเดียว

หมับ

"ขอบคุณนะครับที่ทำเพื่อผมขนาดนี้"

เดินเข้าไปสวมกอดพี่คินจากทางด้านหลัง แล้วเอ่ยขอบคุณจากใจจริง ไม่คิดว่านอกจากจะเคลียร์เรื่องความสัมพันธ์แล้ว พี่คินยังช่วยจัดการกับคนที่มาคอมเมนต์แย่ๆให้ผมอีก ไม่รู้ว่าจะตอบแทนพี่เขายังไงดี

พี่คินจับผมหมุนตัวให้มายืนอยู่ด้านหน้า ก่อนโอบกระชับเอวผมให้แนบชิดกับตัวกับของพี่เขา

"มันเป็นสิ่งที่พี่ต้องทำ พี่ต้องปกป้องคนที่พี่รัก"

"ระ รัก"

"ใช่รัก พี่รักฟ้านะ สำหรับฟ้าอาจจะมองว่ามันเร็วไป แต่สำหรับพี่มันพอแล้วที่จะเรียกว่ารัก"

"ผะ ผม คือ ผม"

เกิดอาการอึกอักขึ้นมาจนพูดไม่ออก เมื่อโดนคำว่า 'รัก' เล่นงานเข้าให้ จนพี่คินยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะริมฝีปากของผม 

"ชู่ ยังไม่ต้องพูดตอนนี้ก็ได้ ไว้ฟ้ามั่นใจเมื่อไหร่ค่อยบอก"

พูดเองนะครับว่ายังไม่ต้องพูดตอนนี้ งั้นก็รอรอบหน้าที่โอกาสเหมาะๆแล้วกันนะ

 

.................TBC.................

#moveon_เป็นวงกลม

 

 Caramel Macchiato's talk

หวานกันได้ไม่ทันไร ดราม่าถล่มใส่น้องเฉยเลยอยากจะจับมาหอมหัวโอ๋ๆสะหน่อย เเต่คนพี่ก็ช่วยเคลียร์เรียบร้อยเเล้ว เเถมยังขอให้เอาใจช่วยจีบน้องอีก ทำดีเเบบนี้ น่ารักเเบบนี้ต้องเชียร์สุดใจเเล้ว พี่คินสู้ๆ

ให้กำลังใจกันได้นะคะ เมลรออ่านคอมเมนต์จากทุกคนอยู่

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #85 เจ้ากระต่ายจมูกหมู (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 15:44
    มันต้องอย่างนี้สิลูกเขย//ตบเข่า เพี๊ยะ!
    #85
    1
    • #85-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 22)
      20 สิงหาคม 2563 / 15:59
      แบบนี้ค่อยน่ายกน้องฟ้าให้หน่อย
      #85-1
  2. #58 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:39
    พี่คินเท่มาก แก้ปัญหาได้รวดเร็วสุด ๆ ก็มาทำให้คนสำคัญเค้าร้องไห้นี่เนอะ ต้องจัดการ
    #58
    1
    • #58-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 22)
      6 พฤษภาคม 2563 / 15:42
      ฉันก็รักของฉันเข้าใจบ้างไหมม~
      #58-1