Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 16 : มูฟออนครั้งที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    3 ก.ค. 63

มูฟออนครั้งที่ 15


นั่งรถต่อมาอีกสักพักก็มาถึงคอนโดของพี่คิน เมื่อมาถึงผมขอแยกไปเตรียมมื้อเช้า ตอนแรกพี่คินจะแวะกินมื้อเช้าก่อนกลับมาห้องแต่ผมอาสาทำให้เอง พี่คินก็ไม่ได้ขัดอะไรเลยลงท้ายด้วยการแวะซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ก่อนถึงคอนโด

มื้อนี้ผมเลือกทำเป็นอเมริกันเบรกฟาสต์มีไข่ดาว เบคอน ไส้กรอก แซนด์วิชและน้ำส้มที่ทำมา ระหว่างที่ผมทำอาหารพี่คินขอแยกไปเตรียมสถานที่สำหรับกินมื้อเช้าและติวหนังสือ

ใช้เวลาไม่นานมื้อเช้าก็เสร็จเรียบร้อยพอดีกับที่พี่คินเดินกลับเข้ามาในครัวช่วยยกจานออกไป พี่คินเลือกนั่งกินมื้อเช้าที่ระเบียง ซึ่งผมสังเกตเห็นว่าโต๊ะที่ริมระเบียงมีร่มขนาดใหญ่เพิ่มเข้ามา จำได้ว่าคราวก่อนที่มายังไม่มีเลย

"คราวที่แล้วยังไม่มีร่มเลยไม่ใช่เหรอครับ"

"จำได้ด้วยเหรอ พี่เพิ่งยกร่มออกมาเมื่อกี้เองเห็นเราชอบวิวแม่น้ำเลยคิดว่ามากินข้าวตรงนี้น่าจะดี แต่วันนี้แดดแรงไปหน่อยนั่งในร่มจะสะดวกกว่า"

"ขอบคุณนะครับที่จำได้"

"มากินข้าวเถอะ ขอลองชิมฝีมือเชฟน่านหน่อยว่าจะเป็นยังไงบ้าง"

"ต้องอร่อยอยู่แล้วครับ ผมแค่ทำให้มันสุกเฉยๆไม่ได้ยากอะไรเลย"

"ฮ่าๆๆ"

จัดการมื้อเช้าเสร็จก็ได้เวลาอ่านหนังสือ เราย้ายกลับเข้ามาอ่านในห้องห้องนั่งเล่นเพราะข้างนอกร้อนเกินไป เราสองคนเลือกนั่งอ่านที่พื้นที่มีพรมหนานุ่มเป็นเบาะรองนั่งได้อย่างดี โดยใช้โต๊ะเตี้ยหน้าโซฟาเป็นโต๊ะอ่านหนังสือ

และก็เหมือนเดิมครับความเทพของเดือน 4.0 อธิบายได้อย่างชัดเจนและเข้าใจง่าย ผมยังสงสัยเลยว่าเพราะความเก่งของพี่คินถึงทำให้ผมเข้าใจเนื้อหาที่ทั้งอาจารย์และพวกก้าวหน้ากับแป้งพายอธิบายแล้วผมไม่เข้าใจ หรือเพราะแค่เป็นพี่คินผมก็พร้อมจะเข้าใจทุกอย่างแล้ว

"เข้าใจแล้วใช่ไหม"

"เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณนะครับไม่งั้นสอบคราวนี้ผมแย่แน่ๆเลย"

"ถ้าเข้าใจแล้วลองทำแบบฝึกหัดนี่ดู เดี๋ยวพี่ตรวจให้"

พี่คินส่งสมุดมาให้ในนั้นมีโจทย์ให้คำนวณอยู่ ดูจากลักษณะของโจทย์แล้วน่าจะเป็นโจทย์ที่พี่เขาคิดขึ้นมาเพื่อให้ผมได้ลองทำ ระหว่างที่ผมลองทำโจทย์พี่คินก็หันไปอ่านหนังสือของตัวเองบ้าง เราต่างคนต่างอ่านหนังสือของตัวเองไป แม้บรรยากาศรอบข้างจะมีแต่ความเงียบแต่มันก็เป็นความเงียบที่อบอุ่น

ทำโจทย์เสร็จเรียบร้อยกำลังจะเอาไปให้พี่คินตรวจแต่พอหันไปปรากฏว่าพี่คินนอนฟุบหน้าลงไปที่โต๊ะเรียบร้อย แม้จะหลับอยู่แต่ความดูดีของพี่คินก็ยังเหมือนเดิม คนอะไรขนาดหลับยังดูดีผมชักอิจฉาแล้วนะครับ

แต่ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นรอยคล้ำใต้ตาที่บ่งบอกว่าอดนอนมาหลายวัน ทั้งๆที่จะนัดผมวันอื่นหรือปฏิเสธการติวไปก็ได้แต่ก็ยังสละเวลานอนของตัวเองมาติวให้ผมแถมยังออกไปรับผมมาที่คอนโดอีกพี่จะทำตัวน่ารักกับผมไปถึงไหนแค่นี้ผมก็มูฟออนแทบไม่ออกแล้ว

สุดท้ายผมก็อดที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสรอยนั้นไม่ได้ ใช้นิ้วโป้งไล้เบาๆใต้ตาเหมือนกับจะช่วยให้รอยนั้นจางหายไป ไล้มาจนถึงข้างแก้มแล้วแช่สัมผัสนั้นไว้คล้ายถ่ายทอดความรู้สึกที่มีส่งผ่านฝ่ามือไปยังพี่เขา

"พักผ่อนเยอะๆนะครับ"

วางมือไว้ไม่นานผมก็ผละออกมาเอื้อมมือไปหยิบผ้าห่มบนโซฟามาห่มให้ เหลือบไปมองนาฬิกาพบว่าเที่ยงกว่าแล้วเลยตัดสินใจว่าจะทำมื้อเที่ยงให้เสร็จก่อนค่อยมาปลุกพี่คิน

เหลือเบคอน ไส้กรอก กับไข่จากที่ซื้อมาเมื่อเช้า กับสำรวจในครัวอีกนิดหน่อยเลยตัดสินใจทำข้าวผัดเบคอนกับไส้กรอก ลงมือทำได้ไม่นานก็เสร็จจัดโต๊ะเรียบร้อยก็เดินไปปลุกพี่คิน

ใจจริงอยากให้นอนต่ออีกหน่อยแต่เลยเวลามื้อเที่ยงมาสักพักใหญ่แล้วกลัวว่าจะปวดท้องเอาได้ เกิดไม่สบายช่วงนี้ขึ้นมาคงแย่น่าดู เพราะฉะนั้นปลุกพี่เขามากินข้าวดีที่สุดแล้ว

"พี่คิน พี่คิน พี่ครับ ตื่นเถอะมากินมื้อเที่ยงก่อนแล้วค่อยนอนต่อก็ได้ครับ"

"อื้ออออ นี่พี่เผลอหลับไปเหรอเนี่ยโทษทีนะ ปล่อยให้เราอยู่คนเดียวเลย"

"ไม่เป็นไรครับ พี่ไปล้างหน้าก่อนจะได้สดชื่นผมทำมื้อเที่ยงให้แล้ว"

"ขอบคุณครับ งั้นพี่ไปล้างหน้าก่อนจะรีบมากินเลย"

อ่าาา ขนาดเพิ่งตื่นนอนยิ้มแอทแทคได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย


~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~


มื้อเที่ยงผ่านไปก็กลับมาอ่านหนังสือกันต่อ พี่คินกำลังตรวจคำตอบของผม ส่วนผมก็อ่านวิชาอื่นรอมีบ้างที่เหลือบไปมองก็จะเจอเข้ากับใบหน้าด้านข้าง แค่ด้านข้างยังดูดีเลยผู้ชายคนนี้หล่อทุกมุมจริงๆ

"ถูกหมดเลย เก่งมาก!"

"เย้! แบบนี้ผมทำข้อสอบผ่านชัวร์ ขอบคุณมากนะครับ"

"ด้วยความยินดี"

"ถ้างั้นผมกลับเลยดีกว่าจะได้ไม่รบกวนเวลาพี่คิน"

"พอพี่หมดประโยชน์ก็จะหนีกลับเลยหรือไง"

"ไม่ใช่แบบนั้นสะหน่อย"

"ถ้าไม่ใช่ก็อยู่ต่อก่อน เย็นๆเดี๋ยวพี่ไปส่ง เกิดอ่านแล้วเจอตรงไหนไม่เข้าใจจะได้ถามพี่เลยไง"

ที่พูดมาก็มีเหตุผลไหนๆวันนี้ก็ติดหนังสือของทุกวิชามาแล้ว ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนจะได้ถามได้เลย ไม่ต้องรบกวนบ่อยๆ

"ตกลงครับ"

ตกลงกันเรียบร้อยต่างฝ่ายก็ต่างหยิบหนังสือของแต่ละคนมาอ่าน คราวนี้ย้ายมานั่งอ่านบนโซฟาคนละมุมแทน อ่านไปได้สักพักก็รู้สึกว่าระยะห่างระหว่างเราที่ตอนแรกอยู่กันคนละมุมโซฟา แต่ทำไมตอนนี้มันดูใกล้กันมาก มากซะจน

ตุบ!

"อะ! ทำอะไรครับพี่คิน"

"ขอพักสายตาหน่อย"

"กะ ก็ไปนอนดีๆสิครับ ในห้องก็ได้หรือไม่ก็ลุกก่อนเดี๋ยวผมลงไปนั่งที่พื้นเอง ไม่ใช่มาหนุนตักผมแบบนี้"

ใช่ครับ! หนุนตัก! จู่ๆพี่คินก็ล้มตัวลงนอนหนุนตักผมสะอย่างนั้น ทำอะไรไม่เกรงใจหัวใจของผมเลยว่ามันจะสั่นไหวมากแค่ไหน

"พี่จะนอนแบบนี้แหละ อยู่นิ่งๆได้แล้ว"

"ไม่เอาครับ ตักผมมันแข็งนอนไม่สบายหรอก"

"ใครบอกนิ่มจะตาย พี่ขอแค่สิบนาทีแล้วกัน"

จากนั้นพี่คินก็หลับตาเหมือนต้องการจะบอกว่านอนแล้วนะ อย่ามายุ่งไม่อยากคุยแล้วทำนองนั้น แล้วผมจะทำไงได้นอกจากยอมอยู่นิ่งๆเป็นหมอนให้พี่เขาหนุนนอน

ผ่านไปสักพักจนมั่นใจว่าหลับแล้วผมถึงกล้าจะก้มลงมามองหน้าพี่เขาตรงๆ ใช้มือปัดปรอยผมที่ตกลงบนหน้าผากออกให้ สัมผัสแรกที่จับโดนผมคือนุ่มมาก ไม่คิดว่าผมพี่คินจะนุ่มขนาดนี้ นุ่มจนอดที่จะลูบกลุ่มผมนุ่มเล่นไม่นาน ลูบไปลูบมาก็เพลินมือดีเหมือนกัน

หมับ!

"อะ! ขอโทษครับ คะ คือผม"

นึกว่าหลับไปแล้วสะอีก แบบนี้โดนดุแน่ๆที่แอบเล่นผมพี่เขาแบบนี้

"ลูบต่อสิกำลังสบายเลย"

เจ้าตัวเขาว่างั้นผมเองชอบด้วย เลยไม่ปฏิเสธที่จะลูบผมให้ต่อถือสะว่าเป็นการกล่อมพี่เขานอน ว่าแต่พี่คินคงจะอดนอนมานานแน่ๆขนาดตอนเที่ยงหลับไปแล้วมาตอนนี้ยังหลับต่อได้อีก

คราวนี้มั่นใจว่าหลับสนิทแล้วผมถึงละมือออกมาแล้วตั้งใจอ่านหนังสือต่อ ถึงแม้จะแค่อยากนั่งมองหน้าพี่คินอย่างเดียวก็ตาม แต่ข้อสอบไม่ได้ออกเกี่ยวกับหน้าพี่เขานี่หน่า เพราะถ้าออกจริงๆผมมั่นใจว่าวิชานั้นผมทำได้คะแนนเต็มแน่นอน!

ปล่อยพี่คินนอนไปหลายชั่วโมงรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ฝนเทกระหน่ำลงมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยใดๆทั้งสิ้น พี่คินรู้สึกตัวตอนที่ฟ้าผ่าลงมาเสียงดังเล่นเอากระจกสั่นกันเลยทีเดียว

"ฝนตกหนักขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"

"นั้นสิครับ แบบนี้กว่าจะหยุดตกคงอีกหลายชั่วโมงแน่ๆ แล้วผมจะกลับหอยังไงล่ะเนี้ย"

"กลับไม่ได้ก็นอนค้างที่นี่แหละ"

"เอ๊ะ! ไม่เอาหรอกครับผมเกรงใจ วันนี้รบกวนพี่มาทั้งวันแล้ว"

"ใครรบกวนใครกันแน่ ทั้งทำมื้อเช้ามื้อกลางวัน แถมยังเป็นหมอนให้พี่หนุนอีก พี่ต่างหากที่รบกวนเรา แล้วอีกอย่างฝนตกหนักแบบนี้พี่ไม่ปล่อยให้เรากลับหอหรอกมันอันตราย"

"เอาเป็นว่าถ้ามันไม่หยุดจริงๆ ผมค่อยค้างนะครับ"

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~


"เสื้อผ้าเลือกดูเอาในตู้นะ พี่ไม่รู้ว่าเราจะใส่ตัวไหนได้บ้าง แปรงสีฟันกับผ้าเช็ดตัวผืนใหม่อยู่ที่ตู้ในห้องน้ำ ส่วนกางเกงในไม่ต้องใส่หรอก เพราะเราคงใส่ของพี่ไม่ได้ ทุกอย่างในห้องน้ำใช้ได้หมดเลยนะ"

ถ้าถามว่าทำไมต้องมาเลือกเสื้อผ้าที่ห้องพี่คิน คำตอบคือฝนไม่หยุดตกผมเลยต้องนอนค้างอย่างช่วยไม่ได้ ถึงจะตกไม่หนักเท่าช่วงแรกแล้วแต่การจะให้พี่เขาขับรถฝ่าฝนออกไปส่งผมที่หอก็คงไม่ใช่เรื่องที่ควรทำ ดังนั้นการนอนค้างห้องพี่เขาจึงเป็นคำตอบสุดท้ายสำหรับคืนนี้

เลือกเสื้อผ้าของพี่คินได้เป็นสียืดที่คิดว่าน่าจะตัวเล็กที่สุดกับกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวใหม่ในตู้ ตอนบอกว่าไม่ต้องใส่กางเกงในเพราะคงใส่ของพี่เขาไม่ได้ ผมนี่อยากจะเดินไปทุบให้ช้ำเลย มาพูดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงกันจะอวดว่าของตัวเองใหญ่ว่างั้นเถอะ แต่ก็น่าจะใหญ่จริงๆนั้นแหละ อุ๊บ! ผมหมายถึงเอวใหญ่นะครับ

อาบน้ำเสร็จออกมาก็เห็นพี่คินนั่งเช็ดผมอยู่ที่ปลายเตียงแล้ว คงออกไปอาบที่ห้องชั้นล่างมาแน่ๆ แล้วก็คงคอนเซ็ปต์เดิมคือใส่แต่กางเกงไม่ยอมใส่เสื้อไม่รู้จะขี้อ่อยไปถึงไหน

"หึหึ"

"ขำอะไรครับ"

"ขำเด็กขโมยเสื้อพ่อมาใส่"

นั้นแหละครับจะไม่ให้เหมือนขโมยเสื้อพ่อมาใส่ยังไงไหว เสื้อที่คิดว่าเล็กที่สุดในตู้พอใส่มาคือใหญ่มาก ใหญ่จนไหล่ตก แถมยังยาวจนคลุมบ๊อกเซอร์ดูเหมือนใส่กระโปรงเลยครับ

"ไม่ต้องขำเลยครับ พี่ตัวอย่างยักษ์ผมตัวนิดเดียวจะให้ใส่เสื้อผ้าพี่ได้ยังไง"

"คราวหลังก็เอาเสื้อผ้าเรามาทิ้งไว้สิ เผื่อฉุกเฉินจะได้มีใส่"

"ผมคงไม่ได้มาห้องพี่บ่อยๆหรอก"

"ก็ไม่แน่นะ ง่วงหรือยังจะนอนเลยไหมหรืออยากดูหนังก่อน"

"นอนเลยก็ได้ครับ"

"งั้นก็ขึ้นมานอน พี่จะได้ปิดไฟ"

ถึงแม้เตียงจะเป็นขนาดคิงไซซ์แต่ผมก็กลัวไปเบียดพี่เขาจนนอนไม่สบายตัว จึงเลือกนอนชิดริมทางฝั่งซ้ายให้มากที่สุด

ฟุบ

"นอนชิดริมขนาดนั้นเดี๋ยวก็ตกเตียงหรอก"

"ผมนอนได้ครับ กลัวพี่นอนไม่สบายตัว"

"เตียงออกกว้าง ตัวเราก็เล็กนิดเดียว เขยิบมานี่ จะเขยิบมาดีๆหรือให้พี่อุ้มมา"

ไม่ว่าเปล่ายังทำท่าจะเข้ามาอุ้มผมอีก เขยิบสิครับรออะไร

"พี่ปิดไฟเลยนะ"

"ครับ ฝันดีนะครับพี่คิน"

"ฝันดีเด็กดื้อ"

แม้คืนนี้อากาศจะเย็นจากการที่ฝนตก แต่สัมผัสอุ่นร้อนที่ถ่ายเทจากฝ่ามือของพี่คินผ่านกลุ่มผมของผม ช่วยขับกล่อมให้คืนนี้ไม่หนาวเหน็บอีกต่อไป


~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~


อื้มมมม หลับสบายจังอากาศเย็นกำลังดี เตียงอุ่นๆกับหมอนข้างนุ่มๆ

แต่จำได้ว่าห้องพี่คินไม่มีหมอนข้างนี่หน่า แล้วนี่ผมนอนกอดอะไรอยู่เนี่ย

ตัดสินใจลืมตาขึ้นมาว่าสิ่งที่ผมนอนกอดอยู่มันคืออะไร สิ่งแรกที่เห็นทำเอาตกใจแทบจะกลิ้งตกเตียง เพราะมันคือหน้าอก! หน้าอกแน่นๆของพี่คิน

ผิดประเด็นแล้ว!!

นี่ผมนอนดิ้นจนมากอดพี่คินตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย แถมพี่เขายังพาดแขนไว้ที่ช่วงเอวผมอีก กลายเป็นเราสองคนนอนกอดกันเฉยเลย

โอ้ย ~ ~ ~

หัวใจจะวาย ดีนะที่ผมตื่นก่อนไม่รู้เลยว่าถ้าพี่คินตื่นมาเจอสภาพนี่จะรู้สึกยังไง

ไหนๆก็ไหนแล้วใช้โอกาสนอนมองหน้าพี่คินต่ออีกหน่อยดีกว่า ดูสิขนาดนอนยังดูดีเลย จมูกก็โด่ง ริมฝีปากก็น่าจุ๊บ อะ! นี่ผมเอามือไปแตะริมฝีปากพี่เขาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

หมับ!

"จะลักหลับพี่หรือไง"

"เหวอ ~ ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ"

"ตื่นตั้งแต่มีเด็กแถวนี้นอนมองหน้าพี่แล้ว"

"ตื่นตั้งนานแล้วทำไมไม่ลุกล่ะครับ"

"กำลังนอนสำรวจหน้าพี่อยู่ไม่ใช่หรือไง พี่เลยปล่อยให้เราสำรวจจนพอใจ"

"ขี้แกล้งชะมัดเลย ผมไปทำมื้อเช้าให้ก่อนนะครับ"

"นอนต่อก็ได้ยังเช้าอยู่เลย"

จะนอนก็นอนไปคนเดียวสิครับจะมาลากผมไปนอนด้วยทำไม แล้วมือน่ะมือเอาออกจากเอวผมได้แล้วกอดไว้แบบนี้ผิดผีนะครับ ต้องให้แม่มาขอแล้ว!

"ปะ ปล่อยผมเลยครับ จะนอนก็นอนไปเลย ทำมื้อเช้าเสร็จแล้วผมจะมาปลุก"

"โอเค ยอมแล้วๆ เสร็จแล้วอย่าลืมมาปลุกพี่นะ ห้ามหนีกลับหอด้วยจะออกจากห้องนี้ได้ต้องกดรหัสออกด้วยนะ"

เกลียดคนรู้ทัน! กะว่าทำมื้อเช้าให้เสร็จจะชิ่งกลับหอสะหน่อย เล่นดักทางไว้แบบนี้ผมจะไปทำอะไรได้ล่ะครับ


………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม


Caramel Macchiato's talk

ผิดผี! ทางคุณได้ผิดผีลูกสาวเราเเล้วพาเเม่มาขอด่วน! มันน่าเอาไม้ฟาดอีพี่จริงๆทั้งนอนหนุนตัก เเล้วยังเนียนมากอดน้องอีก ยัยน้องก็เหมือนกันยอมเขาไปหมด สรุปเเล้วควรตีใครดีเนี่ย / กำไม้เรียวในมือจนสั่น

ให้กำลังใจกันได้นะคะ เมลรออ่านคอมเมนต์จากทุกคนอยู่

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #81 เจ้ากระต่ายจมูกหมู (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 12:59
    เดี๋ยวแม่ไปขอพี่คินมาฝห้หนูเองนะลูก
    #81
    1
    • #81-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 16)
      20 สิงหาคม 2563 / 14:22
      กำตังในมือ!
      #81-1
  2. #53 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 22:27
    เหมือนคู่รักที่แต่งงานกันแล้วเลย งุ้ยยยยย
    #53
    1
    • #53-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 16)
      6 พฤษภาคม 2563 / 00:20
      ซ้อมๆไว้ก่อน อิอิ
      #53-1
  3. #13 FahSida (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:36
    นี่คือเอ็นดูน้องหรือเนียนจีบน้องกันแน่ บอกน้องให้ชัดๆ เลยนะคินคิน
    #13
    1
    • #13-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 16)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:58
      นั้นสิค่ะ จะยังไงก็บอกมาเลยดีกว่าพี่คินมีหลายคนอยากรู้
      #13-1