Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 13 : มูฟออนครั้งที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    6 ก.พ. 63

มูฟออนครั้งที่ 12

 

สัปดาห์แห่งการสอบกลางภาคเริ่มต้นขึ้นแล้วครับ ผมมีสอบทั้งหมดห้าวันในเวลาสองสัปดาห์ ต้องขอขอบคุณพี่คินงามๆสำหรับชีทและการติวอย่างเข้มข้นที่ทำให้พวกผมรอดตายมาได้จนถึงวันสอบวันสุดท้าย

ความเทพของพี่คินคือเหมือนพี่เขานั่งอยู่ข้างๆอาจารย์ตอนออกข้อสอบ เพราะอะไรก็ตามที่พี่คินเน้นให้อ่านและทำความเข้าใจกับเก็งแนวมาให้ว่าอาจารย์แต่ละคนจะออกข้อสอบประมาณไหนกว่า 99.99% คือตรงทั้งหมด พี่คินคือเทวดาลงมาโปรดสัตว์โลกอย่างพวกผมที่แท้ทรู

"อยากไปกราบแนบอกพี่คินงามๆเลยพวกแก อะไรจะเก็งได้ตรงเป๊ะขนาดนั้น นึกว่ามาออกข้อสอบเองเลยนะเนี่ย"

"จริง โคตรตรงเลยอะโชคดีจริงๆที่ได้พี่เขาช่วยติวให้"

อย่างที่แป้งพายกับก้าวหน้าบอกนั้นแหละครับโชคดีจริงๆที่ได้พี่คินมาติวให้ ลำพังอ่านกันเองแบบไม่รู้แนวทางรับรองผลสอบออกมาอาจมีตัดสินใจดรอปกันได้

หลังจากวันที่พี่คินมาง้อเราสองคนมีโอกาสได้คุยกันบ้างผ่านทางไลน์ มีพี่คินทักมาถามเรื่องสอบ ผมทักไปถามเนื้อหาที่ไม่เข้าใจและจะเป็นพี่คินเองที่วิดีโอคอลกลับมาอธิบายเนื้อหาให้ผมฟัง เราแทบไม่ได้เจอกันเลยเพราะต่างก็ทุ่มเทให้กับการอ่านหนังสืออย่างจริงจัง

ครั้งแรกที่พี่คินวิดีโอคอลมาเล่นเอาผมตกใจแทบจะตกเก้าอี้ ก็พี่แกเล่นวิดีโอคอลมาตอนอาบน้ำเพิ่งเสร็จใหม่ๆ เสื้อไม่ใส่กับเส้นผมที่เปียกชื้นและผ้าขนหนูคล้องคอ เหมือนกับวันที่ผมไปที่ห้องพี่เขาเลยแต่ถึงจะเคยเห็นแบบจะๆตามาแล้วก็ตาม แต่มันก็ยังไม่ชินอยู่ดี ใครบ้างจะไปชินกับหุ่นที่แสนเพอร์เฟกต์แบบนี้กันเล่า

"ไม่ไปแต่งตัวดีๆก่อนล่ะครับ ผมรอได้"

[ไม่ล่ะพี่ร้อน ติวแบบนี้แหละหรือว่ากลัวไม่มีสมาธิ]

"ใครจะไม่มีสมาธิครับ ผมเฉยๆมากเลย"

[เฉยให้ได้ตลอดแล้วกันเด็กดื้อ]

และที่บอกว่าผมเฉยๆนั้นทำได้แค่ไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำก็ไม่สามารถโฟกัสเนื้อหาที่พี่คินติวให้ได้เลย แอบจ้องหุ่นพี่เขาบ้าง จ้องหน้าพี่เขาบ้าง

[น่าน...น่าน .......เด็กดื้อ!]

"คะ ครับ"

[ไหนบอกว่าเฉยๆไง ทำไมจ้องพี่แบบนั้นหึ เรียกแล้วก็ไม่ได้ยิน]

"ผมแค่เหม่อหรอก ไม่ได้จ้องซิกแพคพี่สะหน่อย อุ๊บ!"

[จำเลยสารภาพเองแบบนี้ ผู้พิพากษาอย่างพี่คงต้องตัดสินโทษให้แล้วล่ะ]

"ผมแค่เผลอไปเองครับ ไม่ได้ตั้งใจสะหน่อย พี่นั้นแหละที่ผิดมานั่งถอดโชว์ผมเอง"

[โอเคๆ คราวนี้พี่จะยกผลประโยชน์ให้กับจำเลยก็ได้ครับ แล้วเอาไงติวต่อไหมหรือจะมองซิกแพคพี่ต่อดี หืม]

"มองต่อ! เห้ยไม่ใช่ๆ! ! ติวต่อครับติวต่อ แต่พี่ไปใส่เสื้อเถอะครับผมขอ"

[แน่ใจนะว่าอยากให้พี่ใส่เสื้อจริงๆ]

"หยุดแกล้งผมเถอะครับ ~ ~"

[หึหึ งั้นเดี๋ยวพี่มา]

ก็นั้นแหละครับวิดีโอคอลครั้งแรกระหว่างเราสองคนปล่อยไก่ไปตัวเบอเริ่มจนหลังๆเวลาพี่คินจะวิดีโอคอลมาถ้าไม่ถ่ายรูปยืนยันว่าใส่เสื้อแล้วส่งมาให้ดูก่อนผมจะไม่ยอมรับสายเลย แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่แกล้งทำเป็นถ่ายรูปใส่เสื้อส่งมาให้แต่พอเปิดวิดีโอคอลจริงๆกลับยังถอดเสื้ออยู่สะงั้น แถมยังนอนอยู่บนเตียงอีกต่างหากเล่นเอาผมที่ถือโทรศัพท์อยู่ในมือต้องโยนทิ้งไปบนเตียงด้วยความตกใจ

ก่อนจะรีบหยิบขึ้นมาตัดสายทิ้งแต่ไม่วายได้ยินเสียงหัวเราะด้วยความสะใจที่ได้แกล้งผมของพี่คินดังลอดออกมา คนอะไรขี้แกล้งชะมัดคอยดูนะผมต้องหาทางเอาคืนให้ได้เลย

"พรุ่งนี้สอบเสร็จแล้วไปไหนกันต่อดี" 

เสียงแป้งพายเอ่ยถามทำให้ผมหลุดออกจากความคิดได้

"หาไรกินกันมะ อยากกินอะไรดีๆบ้างทุกวันนี้กินแต่มาม่าไม่ก็ข้าวกล่องเซเว่น"

ผัวะ!

"ไงไอ้น้องเทค ได้ยินอะไรกินๆ จะไปกินอะไรกัน"

เป็นพี่สกายที่เดินเข้ามาทักก้าวหน้าตามมาด้วยพี่คนอื่นๆในกลุ่มที่ตอนนี้มานั่งร่วมโต๊ะกับพวกผมเรียบร้อยแล้ว ว่าแต่พี่น้องคู่นี้เขาฮาร์ดคอร์กันจังเลยนะครับก็พี่สกายเล่นทักทายด้วยการตบหัวก้าวหน้าจนทิ่มลงไปบนกองชีทที่วางอยู่บนโต๊ะ ถ้าพี่คินทักผมแบบนี้บ้างผมว่าหัวผมคงทะลุโต๊ะลงไปแน่ๆ

"ถ้าทักผมแบบนี้วันหลังอย่าทักกันอีกนะพี่ โคตรเจ็บ!"

"มึงก็ชอบไปตีมัน"

"จริงพี่แชมป์ เห็นตัวเล็กๆมือโคตรหนักเลยหัวผมจะหลุดแล้ว"

"เวอร์แล้วพวกมึง ว่าแต่จะตอบกูได้ยังว่าจะไปกินอะไรกัน"

"พวกเราว่าจะไปหาอะไรกินกันหลังสอบเสร็จพรุ่งนี้ค่ะ พี่ๆสอบเสร็จกันวันไหนคะไปด้วยกันไหม"

"พวกพี่สอบเสร็จพรุ่งนี้เหมือนกัน ว่าแต่เลือกไว้หรือยังว่าจะกินอะไรกันน่ะ"

"ยังไม่ได้เลือกเลยครับ แค่คิดว่าอยากจะกินอะไรดีๆกันบ้างช่วงนี้พวกผมกินแค่มาม่ากับข้าวกล่องเซเว่นประทังชีวิตกันไป"

"ทำไมไม่บอกพี่ พี่จะได้พาไปหาอะไรกิน"

"ผมไม่อยากรบกวนหนิครับ แค่พี่ช่วยติวให้แทบทุกคืนแบบนี้ผมก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้ว"

"เดี๋ยวนะ สองคนนี้นี่ยังไงฮะ มีตงมีติวให้กันตอนกลางคืนด้วย" 

ฮืออ ออ มาสงสัยอะไรตอนอยู่กันครบแก๊งแบบนี้ล่ะครับพี่ยี่หวา

"ก็ว่าอยู่ ทำไมดึกๆมึงถึงห้ามพวกกูโทรหา มีอะไรให้ไลน์ทิ้งเอาไว้ นั่นแน่มันยังไงฮะคู่นี่" 

พี่สกายก็เป็นไปกับเขาอีกคนเหรอเนี่ย แล้วแบบนี้ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ตอนนี้แก้มผมต้องแดงมากแน่ๆ เอาหน้ามุดกองชีทไปเลยได้ไหม

"ไปแกล้งน้องมัน หน้าแดงหมดแล้วนั้น" 

ฮือออถ้าจะช่วยผมโดยการย้ำแบบนี้คราวหลังอย่าช่วยผมเลยครับพี่คิน

"หึหึ/หึหึ" 

แป้งพายกับก้าวหน้าก็เอากับเขาด้วยเหรอเนี่ย ไหนบอกจะคอยอยู่ข้างเราไงเล่า

"ไม่แกล้งแล้วก็ได้ เอาไว้แกล้วต่อวันหลัง ว่าแต่เรามาสรุปกันก่อนมะว่าจะไปกินอะไรกันดีหลังสอบเสร็จ"

"อยากกินอะไรน่าน"

"ต้องเจาะจงถามน้องคนเดียวด้วยนะ เพื่อนก็นั่งอยู่นี่น้องอีกสองคน" 

หยุดขยี้ได้แล้วครับพี่ของขวัญ ~ ~

"พอก่อนค่ะพี่ๆ เพื่อนหนูจะกลายเป็นกุ้งต้มสุกแล้ว" 

ผมกลายเป็นสนามอารมณ์ของทุกคนแล้วเหรอเนี่ย แง ~ ~เอาผมออกไปจากที่นี่ที

"พูดถึงกุ้งต้ม ไปกินชาบูกันมะอยากกินมาหลายวันแล้ว สอบเสร็จทั้งที่ต้องฉลองกันหน่อย"

"เอามาโยงกันได้ไงวะ แกทเชื่อมโยงมึงได้เต็มร้อยห้าสิบเลยใช่ไหมไอ้แชมป์"

"แน่นอนครับผมนี่พี่แชมป์นะครับ ว่าไงสรุปชาบูได้ปะ"

"หนูเอาด้วยค่ะ คนอื่นๆว่าไงคะ"

"ตามนั้นก็ได้ ว่าแต่สอบเสร็จกันกี่โมง"

"พวกผมเสร็จสิบเอ็ดโมงอะพี่"

"เลิกพร้อมกัน งั้นเลิกแล้วเจอกันใต้ตึกคณะแล้วไปด้วยกัน"

"ดีล!"

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

วันสอบวันสุดท้ายเดินทางมาถึงแล้วครับ หลังก้าวเท้าออกจากห้องสอบรู้สึกได้เลยว่าตัวเบามาก สมองก็โล่งมากเช่นกันเหมือนกับว่าได้โยนทุกอย่างที่อ่านมาทั้งหมดไว้ในห้องสอบ ออกมาแต่ตัวกับสมองโล่งๆที่ไม่มีอะไรอยู่ในนั้นอีกต่อไปแล้ว

"เป็นไทแล้วโว้ย!!!!!!"

"เงียบเสียงหน่อยนิสิตยังมีเพื่อนที่สอบไม่เสร็จอีกเยอะ"

"ขอโทษครับอาจารย์"

ออกมายังไม่ทันถึงนาทีโดนอาจารย์ดุจนได้ ก็ก้าวหน้าเล่นตะโกนเสียงดังแบบนั้นหน้าห้องสอบจะไม่ให้โดนดุยังไงไหว ดีที่อาจารย์ไม่หักคะแนนสอบไปด้วยไม่งั้นแย่แน่ๆ

"ทำอะไรไม่รู้จักคิดนะยะ เดี๋ยวได้โดนหักคะแนนหรอก"

ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับแป้งพายเลยครับ

"ลืมตัวนี่หว่า สอบเสร็จทั้งที่ก็อยากปลดปล่อยบ้างอึดอัดมาตั้งหลายอาทิตย์"

"แต่ก็ไม่ใช่มาตะโกนหน้าห้องสอบนะก้าว ดีที่อาจารย์แค่เตือน"

"ครับๆ กระผมผิดไปแล้วขอรับคุณหนูทั้งสอง แต่ตอนนี้หยุดว่ากระผมแล้วลงไปข้างล่างก่อนไหม ไม่รู้พี่ๆเขามารอกันหรือยัง"

"เออจริงด้วย จะได้กินชาบูแล้วไปกันเถอะ เก็บของๆ"

เก็บของเรียบร้อยก็เดินลงไปใต้ตึกคณะ ปรากฏว่าพวกพี่เขามารออยู่ก่อนแล้วขาดแค่พี่ของขวัญกับพี่ยี่หวาเท่านั้น

"ขอโทษที่ลงมาช้านะครับ"

"ไม่เป็นไรๆ พวกพี่ก็เพิ่งลงมากันเอง"

"ว่าแต่พี่ของขวัญกับพี่ยี่หว่ายังสอบไม่เสร็จเหรอคะ"

"สองคนนั้นไปห้องน้ำน่ะ ว่าแต่มีใครเอารถมาบ้าง"

"มีหนูเอามาคนเดียวค่ะ"

"งั้นให้น้องไปด้วยกันเลย พวกพี่ก็ไปรถไอ้คินคันเดียว"

"แบ่งมานั่งกับพวกหนูได้นะคะ จะได้ไม่เบียดกัน"

"งั้นเดี๋ยวกูไปนั่งกับน้องเทคกูเอง"

"สรุปตามนี้แล้วกัน เจอกันที่ร้านเลย"

เมื่อได้ข้อสรุปพวกผมกับพี่สกายก็ออกมากันก่อนเพื่อไปจองโต๊ะที่ร้าน เลิกสอบแบบนี้คนต้องแห่ไปกินชาบูฉลองสอบเสร็จกันแน่ๆ ขืนไปช้าคงไม่มีที่นั่งแน่นอน

มาถึงได้ไม่นานพวกพี่คินก็ตามมาสมทบ โชคดีที่พวกผมมากันไวเลยได้โต๊ะทันทีแบบไม่ต้องรอคิว ร้านนี้ดีตรงที่สั่งอาหารผ่านทางจอแท็บเล็ตเพราะถ้าให้พนักงานมาจดผมว่าคงได้มีหัวร้อนกับการสั่งแหลกของแต่ละคนแน่นอน

"ไอ้ก้าวเอาเบคอนมาห้า ไม่ๆเอามาสิบเลย"

"ก้าวพี่เอากุ้งแม่น้ำ เอามาห้าเลย"

"ก้าวเราเอาสาหร่าย เต้าหู้ไข่ด้วย เห็ดฟางด้วยนะ เอาปลาหมึก ลูกชิ้นสาหร่ายด้วย เอามาอย่างละสามเลย"

"เอากุ้งเพิ่มด้วยไอ้ก้าว"

"เอาหมี่หยกมาสอง เห้ย! มีใครเอาหมี่ไหมจะได้เพิ่มรายการ"

"เอาด้วย/เอาด้วย/เอาด้วย"

"เพิ่มหมี่หยกเป็นห้าเลยมึง"

"ใจเย็นๆนะครับทุกคน ผมกดไม่ทันแล้วนิ้วจะล็อค"

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

หลังจากวุ่นวายกับการสั่งอาหารได้สักพัก อาหารที่สั่งก็ทยอยมาเสิร์ฟต่างคนต่างโกยของลงหม้อสุกได้ที่ก็โกยเข้าปาก แทบไม่ได้คุยอะไรกันเลยแบบนี้ล่ะครับแรกๆต่างคนต่างกินหลังๆหาคนช่วยกินแทนเรา

กินไปได้สักพักถึงจะเริ่มเงยหน้ามาคุยกันบ้าง ส่วนใหญ่จะคุยเรื่องที่สอบไปวันนี้ มีบ้างที่พวกผมถามถึงคำตอบที่ตอบไปว่าถูกหรือเปล่าซึ่งส่วนใหญ่ก็ถูกนะ มีผิดบ้างแต่แค่เล็กน้อยเท่านั้นแค่นี้ผมก็ใจชื้นแล้วว่าคะแนนที่ออกมาจะไม่ขี้เหร่เท่าไหร่

ใกล้หมดเวลาสำหรับบุฟเฟ่ต์พวกเราทั้งแปดคนก็อิ่มพอดี จะว่าพอดีก็ไม่ได้น่าจะเกินพอดีมากกว่า สภาพแต่ละคนคือนั่งลูบท้องปอยๆ บ่งบอกเลยว่าอิ่มมากถึงมากที่สุด

"ลุกไม่ไหวแล้ว กลิ้งกลับบ้านเลยได้หรือเปล่าไม่น่ากินเยอะเลย ฮืออออ"

"สมควรแล้วแป้งกินอะไรมากมายขนาดนั้น แหมมม แรกๆทำเป็นกินน้อยหลังๆนี่ซัดไม่ยั้ง"

"เงียบไปเลยนะก้าว!"

"พอๆทั้งสองคน อายพี่ๆเขาบ้าง"

"ชิ!/เชอะ!"

"ว่าแต่จะไปไหนกันต่อหรือเปล่า หรือว่าจะแยกย้ายกันกลับเลย"

"พวกหนูคงกลับเลยค่ะพี่ยี่หวา ตอนนี้ร่างกายต้องการเตียงแล้วค่ะ"

"น้องฉันน่าเอ็นดูจริงๆ กินอิ่มก็นอนหลับ งั้นเราแยกด้วยดีกว่าไม่ไหวเหมือนกันเมื่อคืนก็ไม่ได้นอน"

"สรุปแยกย้ายกันนะ"

"ตามนั้น"

จ่ายค่าเสียหายกันเสร็จพวกเราแปดคนก็แยกย้ายห้องใครห้องมัน ทีแรกพี่คินจะมาส่งผมกลับหอแต่ติดที่มีเพื่อนๆพี่เขาด้วยผมเลยเกรงใจขอกลับเองดีกว่า อีกอย่างตอนพี่คินขอมาส่งผมก็โดนโห่แซวไปแล้วรอบหนึ่งขืนให้มาส่งจริงๆคงโดนแซวไม่หยุดแน่นอน

สอบมิดเทอมเสร็จมีเวลาพักทั้งหมดสามวันก่อนกลับไปเรียนต่อ ผมตั้งใจไว้ว่าช่วงที่หยุดนี้จะชวนพี่คินไปทานข้าวเป็นการตอบแทนที่มาช่วยติวให้พวกผมแต่ก็ไม่รู้ว่าพี่เขาจะว่างไหม คงต้องลองชวนดูก่อน

 

K.

ช่วงหยุดสามวันนี้พี่คินว่างหรือเปล่าครับ ผมว่าจะพาพี่ไปเลี้ยงขอบคุณที่มาช่วยติวให้พวกผม : NanFha

K. : เป็นวันมะรืนได้ไหม พรุ่งนี้พี่ต้องไปทำธุระครับ

ได้ครับ ว่าแต่พี่คินอยากกินอะไรครับ : NanFha

K. :  ตามใจพี่จริงๆเหรอ

จริงครับอยากกินอะไรว่ามาได้เลย : NanFha

K. : อยากกินอะไรแพงๆก็ได้ใช่ไหม

พี่คินจะถล่มผมจริงๆเหรอครับ : NanFha

K. : เราตามใจพี่เองนะ

ก็ได้ครับว่ามาเลย อยากไปร้านไหนเดี๋ยวป๋าน่านพาไปครับผม : NanFha

K. : ถ้างั้นป๋าน่านพาไปกินอาหารโรงแรมหรูๆได้ไหม

ได้สิครับ : NanFha

K. : หืม ป๋าไหวเหรอ

ไหวครับ เพราะผมจะพาไปกินที่โรงแรมของพี่รับรองพนักงานเห็นหน้าพี่ปั๊บได้กินฟรีปุ๊บ 5555 : NanFha

K. : ตัวแสบ

K. : เอาเป็นว่าพี่ตามใจเราจัดมาได้เลย แล้วจะแค่ไปกินข้าวอย่างเดียวเหรอ

พี่คินอยากไปไหนอีกเหรอครับ จริงๆผมก็นึกไปออกนอกจากกินข้าว : NanFha

K. : งั้นกินข้าวก่อนแล้วกัน แล้วจะไปไหนต่อค่อยว่ากันอีกที มะรืนนี้ 10 โมง พี่ไปรับหน้าหอนะ

ครับผม แล้วเจอกันนะครับ : NanFha

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

ใกล้ถึงเวลานัดแล้วแต่ผมยังไม่พร้อมเลย มันอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้แม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมมีโอกาสได้ไปกินข้าวกับพี่คินสองคนก็เถอะ แต่มันเป็นครั้งแรกที่เรานัดกันแบบเป็นจริงเป็นจัง ไม่ใช่แค่แวะกินข้าวแล้วกลับหอ แวะกินข้าวแล้วไปที่อื่นต่อ ผมอยากจะนับการกินข้าวครั้งนี้ให้มันเป็นเดตจังเลยครับ แต่คิดว่าตัวจริงของพี่เขาคงไม่พอใจแน่ๆ

สิบโมงพอดิบพอดีรถพี่คินก็เคลื่อนเข้ามาจอดหน้าหอผมพอดี เปิดประตูรถขึ้นไปก็เจอกับสารถีรูปหล่อที่วันนี้การแต่งตัวช่างทำให้ใจผมเต้นระรัวจนกลัวพี่เขาจะได้ยินเสียงหัวใจของผม

ทรงผมที่ปกติจะเซตให้เข้าทรงวันนี้กลับถูกปล่อยให้เป็นธรรมชาติ ส่งผลให้ใบหน้าที่ดูดีอยู่แล้วกลับเด็กลงจนอาจจะคิดว่านี่เด็กมัธยมปลายหรือเปล่า แต่การแต่งตัวช่างสวนทางวันนี้พี่คินใส่เสื้อเชิ้ตสีกรมท่าปลดกระดุมสองเม็ดโชว์แผงอกวับๆแวมๆ พับแขนเสื้อมาจนถึงข้อศอก ที่แปลกตาที่สุดเห็นจะเป็นจิวที่หู ตั้งแต่รู้จักกันมาผมก็เพิ่งเห็นพี่คินใส่จิวนี่แหละ ไม่คิดเลยว่าจะมีมุมที่ดูแบดๆแบบนี้

"รอผมสักสิบนาทีได้ไหมครับ ขอไปเปลี่ยนชุดก่อน"

"หืม เปลี่ยนทำไมชุดนี้ก็น่ารักดีนี่"

"ฮือออ น่ารักตรงไหนกันเล่า ดูพี่แต่งสิอย่างกับจะไปเดินแบบ แล้วดูผมสิเสื้อยืดกางเกงยีนส์ธรรมดาๆเอง"

"ใครบอกจะไปเดินแบบ แต่งแบบนี้เรียกว่าแต่งมาเดตต่างหาก ไม่ต้องเปลี่ยนหรอกพี่ว่าน่ารักแล้ว อีกอย่างนะ…….แบบนี้ก็ถือว่าเราใส่เสื้อคู่กันไง"

เสื้อคงเสื้อคู่อะไรกันเล่า! ไหนจะเรื่องเดตอีก แล้วทำไมต้องก้มลงมากระซิบที่ข้างหูด้วย นะ หน้าร้อนไปหมดแล้ว

 

………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม



Caramel Macchiato's talk

เเหมมมม อ่อยน้องเก่งจริงๆเลยนะพี่คินเล่ามาถอดเสื้อโชว์กันเเบบนี้เป็นเมลเหรอไม่ติวเเล้วหนังสือขอมองซิกเเพคพี่ดีกว่า อิอิ

เขาจะเดตกันเเล้วจ้าา มาดูกันว่านอกจากกินข้าวเเล้วจะไปเดตที่ไหนกันต่อ ติดตามต่อตอนหน้าเลยค่ะ

อ่านเเล้วเมนต์มาพูดคุยหรือให้กำลังใจกันได้นะคะ เมลรออ่านคอมเมนต์จากทุกคนอยู่

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #79 เจ้ากระต่ายจมูกหมู (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 11:32
    พี่คะ//จิกหมอน
    #79
    1
    • #79-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2563 / 14:21
      อิจฉาตาร้อนผ่าวๆ
      #79-1
  2. #50 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 20:20
    เดตแรก ตื่นเต้น ๆๆ
    #50
    1
    • #50-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 13)
      5 พฤษภาคม 2563 / 21:59
      ลุ้นเหมือนเดตเองเลย
      #50-1
  3. #30 //กราบ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 22:21
    เขิงไม่ไหวจีๆ
    #30
    1
    • #30-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 13)
      29 มีนาคม 2563 / 23:23
      เนอะ เนอะ
      #30-1
  4. #29 //กราบ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 22:21
    เเอ้เเงว่ะ
    #29
    1
    • #29-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 13)
      29 มีนาคม 2563 / 23:24

      มันก็จะฟินๆหน่อย
      #29-1