Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 12 : มูฟออนครั้งที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    20 พ.ค. 63

มูฟออนครั้งที่ 11

 

Jurassic Cafe' เป็นร้านที่มีชื่อเสียงอีกร้านในย่านมหาวิทยาลัยของผม ร้านนี้ขายกาแฟและเบเกอรี่ตัวผมเองยังไม่เคยไปแต่จากคำร่ำลือแล้วต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า 3D! ดีแรกคือรสชาติเครื่องดื่มและขนม ดีที่สองคือบรรยากาศและการตกแต่งของร้าน และดีสุดท้ายคือเจ้าของร้านที่เขาต่างร่ำลือกันว่าหล่อมาก งานดีมากจนได้ #พ่อค้าแซบ และ #พ่อค้าหล่อบอกต่อด้วย ผมเองก็หาโอกาสไปพิสูจน์ 3D ที่ว่าเหมือนกัน แต่ไม่คิดว่าจะได้มาพร้อมกับพี่คินแบบนี้

"เลือกได้ยังว่าอยากกินอันไหน"

"เลือกไม่ถูกเลยครับ น่ากินทั้งนั้นเลย พี่คินช่วยผมเลือกหน่อยสิ"

"ลองซิกเนเจอร์ของร้านแล้วกันนะ เดี๋ยวพี่สั่งให้เราไปหาโต๊ะนั่งก่อน"

"ได้ครับ"

ผมเลือกนั่งมุมติดกระจกบานใหญ่เพื่อให้มองเห็นโซนเอาท์ดอร์ที่เป็นสวน บรรยากาศเต็มไปด้วยความร่มรื่นจากน้ำพุขนาดเล็ก มีการตกแต่งสวนด้วยต้นไม้และไม้ดอกไม้ประดับเหมาะกับเป็นมุมนั่งชิลและถ่ายรูป

มานั่งได้ไม่ได้ของที่สั่งก็มาเสิร์ฟ ผมได้แต่สงสัยว่าพนักงานที่นี่คัดหน้าตาเข้ามาทำหรือเปล่า ทำไมถึงได้ดูดีมีออร่าได้ขนาดนี้ แม้จะมีลุคแบดๆเหมือนพวกมาเฟียก็ตามแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความดูดีลดลงไปได้เลย มิน่าล่ะสาวๆถึงชอบมาร้านนี้กัน

"ไงมึง ลมอะไรหอบมาร้านกู"

"หวัดดีเฮีย ไม่มีลมอะไรทั้งนั้นแหละพาน้องมาติวหนังสือแล้วก็มาแนะนำให้รู้จักเฮียด้วย"

"แฟนมึงหรือไงถึงต้องให้กูรู้จัก"

"ไม่ใช่เฮีย นี่น้องในสายเรา น่านนี่เฮียทีเร็กซ์เจ้าของร้านนี้แล้วก็เป็นพี่สายเราด้วยลุงเทคพี่ติณณ์น่ะ"

"สวัสดีครับพี่ทีเร็กซ์ ผมน่านฟ้าครับ"

"เออๆหวัดดี เรียกเฮียเหมือนไอ้พวกนี้ก็ได้"

"ครับ"

ผิดคาดเลยครับจากตอนแรกที่คิดว่าเป็นพนักงานธรรมดาๆ แต่เฮียเขาเป็นถึงเจ้าของร้านไม่คิดเหมือนกันว่าคนที่มีลุคแบบนี้จะมาทำร้านกาแฟได้

"ตามสบายเลย มื้อนี้กูเลี้ยงเองถือเป็นการต้อนรับน้องเข้าสาย"

"ขอบคุณครับเฮีย"

หลังจากเฮียทีเร็กซ์ผละออกดูร้านต่อเราสองก็ลงมือกินขนมและเครื่องดื่มที่อยู่ตรงหน้า และผมขอยืนยันเลยว่าขนมและเครื่องดื่มที่นี่อร่อยจริงๆ อร่อยจนอยากจะกินอีกหลายๆชิ้น อร่อยจนอยากจะกินแทนข้าวเลย

"อร่อยขนาดนั้นเลย"

"ครับอร่อยมาก อยากกินอีกหลายๆชิ้นเลย"

"ห่อกลับแล้วกัน ตอนนี้กินแค่ชิ้นเดียวไปก่อนเดี๋ยวกินข้าวเย็นไม่ไหว"

"ก็ได้ครับ งั้นเราเริ่มติวกันเลยไหมครับ"

"เอาสิ"

จากนั้นเราสองคนก็เริ่มติวกันแต่เริ่มไปได้แค่ไม่นาน การติวก็มีทีท่าว่าจะจบลงแล้วล่ะครับ เมื่อจู่ๆพี่ลูกพีชก็เดินมานั่งลงข้างพี่คิน

"คิน จะมาไม่เห็นบอกกันเลย"

"ไม่รู้ว่าพีชก็อยากมาหนิ แล้วนี่มากับใคร"

"มากับเพื่อนอะ แต่นั่งข้างนอกกัน แล้วนี่คินมาทำอะไรเหรอ"

"พาน้องมาติวน่ะ น่านนี่ลูกพีชนะ พีชนี่น่านน้องเทคคินเอง"

"สวัสดีครับพี่ลูกพีช ผมน่านฟ้าครับ"

"สวัสดีจ้า ยินดีที่ได้รู้จักนะน้องน่าน เจอคินก็ดีแล้วพีชว่าจะให้คินติวอิ้งสามให้หน่อย"

"หืม อย่างพีชเนี่ยนะต้องให้คินติวด้วยเหรอ ก่อนหน้านี้ไม่เห็นมาให้คินติวให้เลย"

"ติวสิก่อนหน้านี้มันไม่ยากเท่าไหร่ยังพอไหว แต่รอบนี้มันยากมากไม่ได้คินติวให้พีชไม่รอดแน่ๆ นะๆช่วยหน่อยน้า"

พี่ลูกพีชพูดอ้อนพี่คินอย่างเดียวไม่พอยังมีการเกาะแขนแล้วเอาหัวถูไถราวกับลูกแมวตัวน้อยๆ แถมพี่คินยังคอยลูบผมแล้วมองด้วยสายตาเอ็นดูสุดๆ ผมกลายเป็นอากาศธาตุไปแล้วในตอนนี้ 

"ได้สิเดี๋ยวคินติวให้ แต่ขอติวให้น้องก่อนนะ"

"ไม่เป็นไรครับ ติวให้พี่ลูกพีชเลยก็ได้เดี๋ยวผมกลับเลยดีกว่า สวัสดีครับ"

ผมรีบโกยข้าวของเข้ากระเป๋าอย่างเร่งรีบ ยกมือไหว้พี่ๆแล้วรีบวิ่งออกมาจากร้านไม่สนใจเสียงพี่คินที่ตะโกนเรียก ออกมาได้ก็รีบโบกแท็กซี่กลับหอทันที ผมขอหลบไปตั้งหลักก่อนแล้วกันยังไม่พร้อมเผชิญหน้ากับพี่คินตอนนี้เลย

 

 

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

"เราจะเลิกชอบพี่คินแล้ว เราจะมูฟออน!!!!"

"เกิดอะไรขึ้นน่าน ใจเย็นๆแล้วเล่าให้พวกเราฟังก่อน"

ผมตัดสินใจเล่าเหตุการณ์และเหตุผลที่ผมตัดสินใจจะมูฟออนออกมาจากการชอบพี่คิน ผมกลับไปคิดทบทวนมาอย่างดีแล้วว่าผมคงไม่มีโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์ไปมากกว่าพี่เทคน้องเทคแน่นอน แม้การกระทำหลายอย่างของพี่คินจะทำให้ผมแอบคิดไปไกลว่าพี่เขาเองอาจจะคิดแบบเดียวกับผม แต่ถ้ามองอีกมุมพี่เขาอาจจะแค่เทคแคร์เพราะผมเป็นน้องเทคพี่เขาก็ได้

อีกอย่างพี่คินมีคนที่ชอบแล้วแถมยังแสดงออกกันชัดเจนขนาดนั้นตั้งแต่ก่อนผมจะเข้ามาเรียนที่นี่อีก คนทั้งมหาวิทยาลัยต่างก็รับรู้ ยังไงสะผมคงไปแทรกกลางระหว่างเขาสองคนไม่ได้ และผมก็จะไม่มีวันทำแบบนั้นแน่นอน สู้ผมมูฟออนออกมาแล้วรักษาสถานะพี่เทคน้องเทคเอาไว้ ดีกว่าที่จะสารภาพความรู้สึกออกไปแล้วโดนพี่เขาปฏิเสธจนไม่เหลือสักสถานะเดียว

"ถ้าแกตัดสินใจมาดีแล้ว พวกเราก็เคารพการตัดสินใจและจะอยู่ข้างๆแกเองนะ"

แป้งพายลุกมานั่งข้างผมพร้อมโอบให้ผมไปซบที่ไหล่ของเธอ

"เออ มูฟออนออกมาก็ดีแล้ว ถลำลึกไปมากกว่านี้ก็มีแต่แกเองที่เจ็บอยู่ฝ่ายเดียว"

"ขอบใจทั้งสองคนนะ อย่างน้อยก็ยังมีเพื่อนดีๆอย่างพวกแกที่อยู่ข้างๆเรา"

"พี่คินมองมาทางแกอะน่าน"

ผมรีบหันไปมองทางพี่คินทันทีที่ก้าวหน้าบอก

"ไงน่าน ทำไมเมื่อวานรีบออกมาจากร้านล่ะ แล้วพี่ทั้งโทรทั้งไลน์ก็ติดต่อไม่ได้ เมื่อวานเราเป็นอะไรบอกพี่หน่อย"

"ผมไม่ได้เป็นอะไร ขอโทษที่เมื่อวานเสียมารยาทลุกออกมาแบบนั้นนะครับ"

ผมยกมือไหว้ขอโทษพี่คิน หลังจากที่ได้คิดทบทวนแล้วการกระทำเมื่อวานของผมดูเสียมารยาทมากๆ ถ้าแม่รู้นี่ผมโดนตีน่องลายแน่ๆ

"ถ้างั้นเราเป็นอะไร บอกพี่หน่อยพี่ทำอะไรให้ไม่พอใจหรือเปล่า"

"เออ พวกเราขึ้นไปรอบนห้องนะ ไปก่อนนะคะพี่คิน"

แป้งพายกับก้าวหน้าเก็บกระเป๋าแล้วลุกออกไปจากโต๊ะ ทิ้งให้ผมเผชิญหน้ากับพี่คินแค่สองคน

"ผมบอกแล้วว่าไม่มีอะไรจริงๆครับ ถ้ายังไงผมขอตัวไปเรียนก่อน"

"น้อยใจที่พี่ไม่สนใจเราหรือไง"

กึก

ผมชะงักไปทันทีที่ได้ยินประโยคเมื่อกี้ของพี่คิน ราวกับพี่เขามานั่งในใจถึงได้รู้ว่าผมรู้สึกยังไง

"ถ้าเราน้อยใจที่เมื่อวานพี่มัวแต่คุยกับพีชมากกว่าจนไม่สนใจเรา พี่ขอโทษนะ"

"พี่ไม่ต้องขอโทษครับ ไม่ใช่ความผิดอะไรของพี่เลย ผมงี่เง่าไปเอง"

"เฮ้อ ~ สรุปเป็นเรื่องนี้จริงๆสินะ เจ้าเด็กดื้อเอ้ยยยย"

ไม่ว่าเปล่ายังเอาสองมือมาโยกหัวและขยี้ผมไปมาอีก เห็นหัวผมเป็นที่ระบายอารมณ์หรือไงฮะ

"ปล่อยเลยครับ ผมจะไปเรียนแล้ว"

ผมใช้สองมือแงะมือพี่คินออกจากหัวผม แต่พอละมือจะหัวก็เปลี่ยนมาจับไหล่ทั้งสองข้างแทน

"คุยกันก่อนเด็กดื้อ คราวหน้าพี่จะไม่สนใจใครมากกว่าเราอีกแล้วตกลงไหม จะโฟกัสแค่ที่เราคนเดียว"

"ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้ครับ"

"ต้องทำถึงขนาดนั้นแหละ เดี๋ยวเด็กดื้อแถวนี้น้อยใจพี่อีก"

"ผมเปล่าน้อยใจสะหน่อย"

"ถ้าไม่น้อยใจพี่คงไม่วิ่งหนีออกมาจากร้าน แล้วไม่ยอมรับโทรศัพท์กับไม่ตอบไลน์พี่หรอกมั่ง เอานี้..พี่ให้"

พี่คินส่งถุงกระดาษที่มีโลโก้ของร้าน Jurassic Cafe' มาให้ ดูข้างในพบกว่าเป็นกล่องเค้กขนาดประมาณหนึ่งปอนด์

"ไม่เห็นต้องซื้อมาให้ผมเลยครับ"

"พี่ซื้อมาง้อ รับไปแล้วหายโกรธพี่ด้วยนะ"

"ใครบอกว่าผมโกรธพี่กันเล่า"

"โอเคๆ งั้นหายน้อยใจพี่ได้แล้วนะ"

แค่เดินมาง้อเฉยๆผมก็แทบใจอ่อนแล้ว นี่ยังซื้อเค้กมาง้ออีกใจผมเหลวเป็นน้ำไปแล้วตอนนี้

"ครับ ผมหายน้อยใจแล้ว"

"คราวหน้าน้อยใจอะไรอีกบอกตรงๆนะ อย่าหายไปแบบนี้พี่ใจไม่ดี"

"ขอโทษอีกครั้งนะครับ ผมจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว"

"ไปเรียนเถอะ พี่ก็จะไปแล้วเหมือนกัน บายเด็กดื้อ"

"บายครับ"

ผมเดินถือถุงเค้กขึ้นห้องเรียน ระหว่างทางผมไม่สามารถหุบยิ้มได้เลย ใจผมมันเหมือนลูกบอลที่ถูกเจาะจนลมหมดแล้วก็ได้รับลมเติมเข้ามาใหม่จนตอนนี้ใจผมมันฟูคับเต็มอกไปหมดเลย

"ยิ้มหน้าบานมาแต่ไกลแบบนี้ คืนดีกับพี่เขาแล้วไง"

"อื้ม พี่เขามาง้ออะ ซื้อเค้กมาให้ด้วย"

"เฮ้อ ~ ~ ไหนว่าจะมูฟออนแล้วไง" 

ก้าวหน้าเอ่ยถามผมด้วยสีหน้าเซ็งๆ

"พรุ่งนี้เราค่อยมูฟออนใหม่แล้วกัน"

ตามนั้นครับวันนี้ผมขอมีความสุขกับการกระทำเล็กๆน้อยๆของพี่คินไปก่อน แล้วพรุ่งนี้ผมค่อยเริ่มมูฟออนใหม่แล้วกัน

 

………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม

 



Caramel Macchiato's talk

ขอ how to เลิกมูฟออนเป็นวงกลมให้น้องหน่อยค่ะ โดยคนพี่อ้อนนิดอ้อนหน่อยก็ยอมใจอ่อนสะเเล้ว แบบนี้จะได้มูฟออนจริงจังเมื่อไหร่กัน

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม











 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #78 เจ้ากระต่ายจมูกหมู (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 10:24
    น้อง!! ทำไมน้องใจง่ายละลูก🤣
    #78
    1
    • #78-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 12)
      20 สิงหาคม 2563 / 14:20
      กำไม้เรียวรอ
      #78-1
  2. #49 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 20:07
    น้องง้อง่ายมาก ด้วยการเอาขนมมาล่อ 55555
    #49
    1
    • #49-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 12)
      5 พฤษภาคม 2563 / 21:56
      น่านฟ้าซื้อได้ด้วยของกิน 555
      #49-1
  3. #23 bbbb2532 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 01:20
    น้องน่ารักจัง
    #23
    1
    • #23-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 12)
      15 มีนาคม 2563 / 01:56
      ฝากเอ็นดูน้องน่านของเราด้วยนะคะ
      #23-1