Move on เป็นวงกลม (end)

ตอนที่ 10 : มูฟออนครั้งที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    29 ม.ค. 63

มูฟออนครั้งที่ 9

 

กิจกรรมเฟรชชี่เกมได้ปิดฉากลงแล้วเป็นที่เรียบร้อย สรุปผลโดยภาพรวมของคณะสแตนเชียร์และขบวนพาเหรดได้ที่สามมาครอบครอง ส่วนผู้นำเชียร์ได้รองแชมป์มาครองครับ แป้งพายกระโดดจนตัวลอยทันทีที่รู้ผลแม้จะไม่ได้ที่หนึ่งแต่ก็ถือว่าตำแหน่งรองแชมป์ที่ได้มาก็สมกับความทุ่มเทของทุกคนแล้ว

ตอนแรกผมคิดว่าตัวเองจะตื่นไปร่วมพิธีปิดไม่ไหว แต่คงเพราะยาแก้ปวดที่พี่คินให้กินก่อนนอนช่วยเอาไว้ได้เยอะตื่นมาเลยไม่รู้สึกปวดหัวเท่าไหร่ แถมยังมีโจ๊กกับน้ำเต้าหู้มากินร้อนๆช่วยได้เยอะเลยครับ

และใช่โจ๊กกับน้ำเต้าหู้เป็นของพี่คินที่เอามาแขวนไว้ที่ประตูห้องผมตอนเช้า พี่คินไลน์มาบอกเอาไว้แต่กว่าผมจะออกไปเอาก็สายมากแล้วเลยไม่ทันได้เจอตัวเจ้าของอาหารเช้า เลยได้แต่ขอบคุณผ่านทางไลน์ไป

หลังเสร็จสิ้นพิธีปิดทุกคนต่างช่วยกันเคลียร์สถานที่ให้เรียบร้อย และเตรียมพร้อมสำหรับงานตอนเย็น ที่จะมีการประกวดดาวเดือนและคอนเสิร์ตใหญ่ เชื่อว่าแต่ละคนรอคอยให้ถึงตอนเย็นเร็วๆ

การประกวดดาวเดือนปีนี้แต่ละคณะมีแต่คนหน้าตาดีมีความสามารถกันทั้งนั้น การแข่งขันจึงเป็นไปอย่างดุเดือดน่าดู และผลสรุปของการแข่งขันดาวมหาวิทยาลัยปุยฝ้ายคณะนิเทศฯได้ไปครอง ส่วนเดือนมหาวิทยาลัยตกเป็นของเหมจากคณะวิศวะฯ และรางวัลขวัญใจ PSU ตกเป็นของลมหนาวจากศิลปกรรมฯ พิธีมอบรางวัลจะให้ดาวเดือนและขวัญใจ PSU ของปีก่อนเป็นคนส่งมอบตำแหน่งให้นั้นก็คือพี่คินกับพี่ลูกพีช /แอบกระซิบว่าพี่คินได้ขวัญใจ PSU ไปครองอีกตำแหน่ง

"แกพี่สองคนเขาเหมาะกันดีเนอะ สวยหล่อทั้งคู่เลย"

"จริงแก ได้ข่าวว่าที่บ้านทำธุรกิจร่วมกันด้วยนะ แบบสองบ้านสนิทสนมกันงี้"

"เออใช่ ที่คณะฉันก็มีข่าวว่าพี่เขาสองคนคบกันอยู่นะ เหมือนจะคบกันมานานตั้งแต่มัธยมแล้ว"

"โห แบบนี้ใครที่คิดจะแทรกก็หมดสิทธิไปเลย"

"ไหวไหมน่าน ย้ายที่กันเถอะ"

"เราโอเค ขอบใจนะ"

ได้ยินแบบนี้ใครจะโอเคจริงๆล่ะครับ ถึงจะพอรู้ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่แต่มาโดนตอกย้ำซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้ก็ทำเอาแย่เหมือนกัน แต่จะให้บอกเพื่อนว่าไม่โอเคก็ไม่ได้กลัวจะหมดสนุกกัน เลยได้แต่ฝืนยิ้มส่งไปให้

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

หลังงานเฟรชชี่เกมจบลงเทศกาลสอบมิดเทอมก็มาถึง ยิ่งใกล้สอบเข้ามาทีไรความกังวลก็ยิ่งมีมากขึ้นเพราะเนื้อหาที่มีมากและเจาะลึกลงไปในรายละเอียด ถึงแม้จะตั้งใจเรียนในห้องมากแค่ไหนก็ยังมีบางประเด็นที่หลุดไปบ้าง และต่อให้อ่านแล้วอ่านอีกก็ยังไม่เข้าใจนี่ผมจะมาตายตั้งแต่สอบมิดเทอมไม่ได้นะ

"โอ้ย!!!! ไม่ไหวแล้วไม่รู้เรื่องเลยทำไมยากแบบนี้!"

ก้าวหน้ายกมือขยี้หัวตัวเองพร้อมกับตะโกนออกมาจนคนแถวนี้ให้มามองกันเป็นแถว ผมเลยต้องหันไปก้มหัวเป็นเชิงขอโทษแทนเพื่อน ส่วนแป้งพายฟุบหน้าไปบนกองหนังสือแล้วครับ

"ไม่ไหวเหมือนกัน เหมือนจะตายให้ได้เลย ตอนเรียนก็รู้เรื่องนะทำไมมาอ่านเองแล้วไม่เข้าใจอะ ทำไงดีใกล้สอบแล้วด้วย"

"ไงเด็กๆ ทำไมหน้าตาเคร่งเครียดแบบนั้น"

"สวัสดีครับ/สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะพี่ๆ"

"เครียดเรื่องสอบอยู่ค่ะ พี่ของขวัญคนสวยช่วยน้องด้วย น้องจะตายแล้วว"

แป้งพายหันไปพูดกับพี่ของขวัญพี่เทคของตัวเอง เอื้อมมือกอดรอบเอวพร้อมเอาหัวถูไถไปที่แขนเป็นเชิงออดอ้อน พี่ของขวัญเลยขยี้หัวกลับมาด้วยความเอ็นดู

"วิชาอะไรเผื่อพี่ช่วยได้ ว่าแต่อ่านชีทสรุปที่พี่ให้ไปยังยัยตัวแสบ"

"วิชาเศรษฐศาสตร์ค่ะ หนูอ่านชีทของพี่แล้วนะคะ แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีวิชานี้ยากมากเลยค่ะ"

"ถ้าวิชานี้อย่าไปถามยัยขวัญเลยน้องแป้ง มันเองยังเอาตัวไม่รอดเลย"

"อย่าเอาความจริงมาพูดนะหวา วิชานี้พี่ช่วยหนูไม่ไหวจริงๆ งั้นพี่ขอส่งตัวช่วยไปแทนแล้วกัน นี่เลยท่านเทพคินฉายา เดือน 4.0"

"พี่ได้วิชานี้เกรดสี่เลยเหรอ"

"ไม่ใช่แค่วิชานี้โว้ยไอ้ก้าว คินมันได้เกรดเฉลี่ยปีหนึ่งสี่เลยว่ะ เทพกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว"

สุดยอด! นอกจากจะหล่อ รวย เล่นกีฬาเก่ง ยังเรียนดีอีกต่างหากโพรไฟล์เลิศๆแบบนี้น่าอิจฉาแฟนพี่เขาจังเลยนะครับ

"แล้วนี่ยังไม่ได้อ่านชีทของคินกันเหรอ น่านน่าจะได้ชีทไปแล้วหนิ" 

พอพี่สกายถามมาผมเลยนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังไม่มีชีทจากพี่คินสักวิชา

"ผมยังไม่ได้ชีทจากพี่คินเลยครับ"

"พี่คงลืมให้น่ะมัวแต่ยุ่งๆเรื่องแข่งบอล เอางี้เราเลิกเรียนกี่โมง"

"เลิกสี่โมงครับ"

"ดีเลย งั้นเลิกแล้วมารอหน้าคณะนะพี่จะพาไปเอาที่ห้อง"

 

จึก จึก

"มีอะไรก้าว สะกิดเราทำไม"

"ขอให้พี่คินช่วยติวให้ดิวะ"

"จะบ้าเหรอ พี่เขาก็ต้องอ่านของตัวเองสิ"

"ซุบซิบอะไรกันสองคนนี้"

"เออคือ….จะรบกวนไหมครับถ้าผมจะขอให้พี่คินช่วยติวให้พวกผม แต่ถ้าไม่ได้ไม่เป็นไรนะครับ ผมเข้าใจว่าพี่ก็ต้องอ่านของตัวเองเหมือนกัน"

"หึหึ รีบพูดอะไรขนาดนั้นพี่ยังไม่ได้ว่าอะไรสักคำ เอาเป็นว่าพี่ติวให้ได้นะไม่ติดอะไร"

"เย้/เย้ รอดตายแล้ววว"

"เอาเป็นว่าเย็นนี้เจอกัน ส่วนวันเวลาสถานที่พี่จะบอกผ่านน่านไปแล้วกันนะ พี่ไปเรียนก่อนเจอกันตอนเย็น"

ก่อนไปไม่วายจะเอามือมาโยกหัวผมเล่นอีก ผมว่าหลังๆมานี่พี่คินจะชอบเล่นหัวผมบ่อยเกินไปแล้ว แต่โดนโยกหัวทีไรใจผมสั่นทุกที

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

หลังเลิกเรียนผมลงมารอพี่คินที่ใต้ตึกคณะตอนแรกสองคนนั้นจะรอเป็นเพื่อนผมเพราะพี่คินไลน์มาว่าอาจารย์จะปล่อยช้าหน่อยให้รอก่อน แต่ผมก็ปฏิเสธไปว่าผมอยู่คนเดียวได้สบายมากสองคนนั้นเลยยอมกลับไป

"โทษทีนะปล่อยให้รอนานเลย"

"ไม่เป็นไรครับสบายมาก"

"ถ้างั้นไปกันเถอะ ไปก่อนนะพวกมึง"

"ผมไปก่อนนะครับพี่ๆ สวัสดีครับ"

"โชคดีจ้า" 

บอกลากันเสร็จพี่คินก็เดินนำผมไปที่รถก่อนจะขับไปยังห้องของพี่คินทันที

"แวะกินข้าวก่อนนะพี่หิวมาก"

"ได้ครับ" 

ขับออกมาได้สักพักพี่คินก็เลี้ยวรถเข้าร้านอาหารไทยร้านหนึ่งก่อน

"สั่งได้เต็มที่ร้านนี้อร่อยทุกอย่าง พี่รับประกัน"

"ถ้างั้นพี่คินสั่งเลยครับ ผมทานได้ทุกอย่าง"

"งั้นเอาเป็นต้มยำกุ้งน้ำข้น ผัดผักรวมกุ้ง กุ้งชุบแป้งทอด แล้วก็ข้าวเปล่าสองจาน น้ำเอาเป็นน้ำเปล่าเท่านี้ก่อนครับ"

"รออาหารสักครู่นะคะ"

"พี่คินชอบกินกุ้งเหรอครับ"

"ไม่เชิงหรอกพี่ทานได้หมด แต่จำได้ว่าเราชอบกิน"

"เอ๊ะ? ทำไมรู้ล่ะครับว่าผมชอบ"

"หึหึ ไม่ยากเลยตอนเลี้ยงสายเราก็เน้นกินเมนูที่มีกุ้ง ตอนเลี้ยงฉลองเราก็สั่งเมนูกุ้งเป็นหลัก พี่เลยเดาว่าเราน่าจะชอบ"

"โห เก่งจังเห็นแค่นี้ก็เดาได้แล้ว"

"อะไรที่สำคัญเห็นแค่ครั้งเดียวเราก็จดจำรายละเอียดได้แล้วล่ะ"

"อะ เออ"

"ขออนุญาตเสิร์ฟน้ำค่ะ"

ดีที่พี่พนักงานเข้ามาขัดจังหวะพอดี ไม่งั้นผมก็ไม่รู้จะต่อบทสนทนากับพี่คินยังไง ไม่รู้ทำไมพี่คินถึงช่างสังเกตได้ถึงขนาดนี้กินข้าวด้วยกันจริงจังแค่ไม่กี่ครั้งแต่รู้ถึงเมนูโปรดของผม แถมยังพูดเหมือนกับว่าผมเป็นคนสำคัญที่ต้องจำรายละเอียดให้ได้อย่างนั้น ทำแบบนี้ไม่เกรงใจหัวใจของผมเลยนะครับ

ทานข้าวเย็นกันเสร็จก็มุ่งหน้าไปห้องพี่คินทันที ผมยังไม่รู้เลยว่าห้องที่ว่าหมายถึงห้องนอนที่บ้านหรือหมายถึงคอนโดกันแน่

แต่ไม่ต้องสงสัยนานเพราะคำตอบอยู่ตรงหน้าผมแล้วว่าห้องที่พูดถึงก็คือคอนโดหรูริมแม่น้ำ ที่เคยเห็นโฆษณาช่วงที่เปิดขายใหม่ๆ ด้วยสภาพแวดล้อม สิ่งอำนวยความสะดวกและวิวแม่น้ำที่เป็นจุดขายของคอนโดแห่งนี้ทำให้ราคาของแต่ละห้องไม่ต่ำกว่าห้าล้านบาท เห็นแค่ทางเข้าก็จะเป็นลมกับความยิ่งใหญ่ไม่คิดเลยว่าชาตินี้จะมีโอกาสได้เหยียบเข้ามา

"อึ้งอะไรขนาดนั้น หืม"

"แหะๆ ขอโทษครับตื่นเต้นไปหน่อย เคยเห็นแต่ในโฆษณาไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้มาเห็นของจริงแบบนี้"

"ยังมีให้อึ้งกว่านี้อีก ตามมา"

พี่คินพาผมเข้ามาด้านในคอนโดผ่านส่วนต้อนรับด้านหน้า สแกนคีย์การ์ดเพื่อเข้าไปยังส่วนลิฟต์ ก่อนจะพาเข้าลิฟต์แล้วกดไปที่ชั้นสี่

“ทำหน้างงอีกแล้ว”

“ผมคิดว่าพี่น่าจะอยู่ชั้นสูงๆ หนิครับ”

"คอนโดยิ่งสูงยิ่งสวยก็จริง แต่ไม่ใช่กับที่นี้ มาเถอะถึงแล้ว"

ออกมากจากลิฟต์ก็พบว่าทั้งชั้นนี้มีแค่สองห้องเท่านั้น พี่คินพาผมไปหยุดที่หน้าห้องหนึ่งก่อนสแกนนิ้วแล้วกดรหัสผ่านเข้าไป และเป็นอย่างที่พี่คินบอกครับยิ่งสูงยิ่งสวยใช้กับที่นี่ไม่ได้จริงๆ

เปิดประตูเข้ามาก็พบห้องโถงขนาดใหญ่ที่มีหน้าต่างแบบเต็มบานติดกับระเบียง จะเรียกว่าระเบียงก็ไม่เชิงเพราะมันใหญ่มาก มีสระว่ายน้ำส่วนตัว สวนดอกไม้เล็กๆ และที่สำคัญคือวิวแม่น้ำครับ จากระเบียงที่ว่าสามารถมองวิวแม่น้ำได้โดยรอบแถมยังเป็นวิวช่วงโค้งแม่น้ำอีกต่างหาก มันสวยมากเลยครับสวยจนผมไม่คิดว่าจะมีคอนโดไหนที่สามารถให้วิวดีขนาดนี้กับลูกค้าได้ คิดถึงตอนตื่นเช้ามาจิบกาแฟริมระเบียงชมวิวพระอาทิตย์ขึ้น หรือตอนเย็นมาว่ายน้ำในสระชมพระอาทิตย์ตกคงโรแมนติกน่าดู

"สวยมากเลยพี่คิน อากาศก็ดีมากๆ ดูสิครับพระอาทิตย์กำลังจะตกแล้ววิวดีสุดๆไปเลย"

"ท่าทางจะชอบมากนะเรา"

"ชอบสิครับ ชอบมากเลย ถ้ามีห้องแบบนี้นะผมจะไม่ออกไปไหนเลย"

"ถ้าชอบก็มาบ่อยๆสิ"

"ผมมาได้จริงๆเหรอครับ แต่ไม่เอาดีกว่าผมเกรงใจพี่"

ดีใจที่พี่คินให้ผมมาที่ห้องได้อีก แต่ก็แอบเกรงใจเหมือนกันเพราะนี่เป็นห้องส่วนตัวของพี่เขา เขาอาจจะอยากเก็บห้องไว้ใช้กับแฟนก็ได้ ห้องมันออกจะโรแมนติกสะขนาดนี้

"ไม่ต้องเกรงใจ พี่บอกว่ามาได้ก็คือมาได้ เอาล่ะนั่งดูวิวไปก่อนเดี๋ยวพี่ไปเอาชีทมาให้ ห้องน้ำอยู่ขวามือนะ จะกินอะไรก็เปิดตู้หยิบเอาได้เลย"

"ผมไปช่วยพี่หยิบชีทดีกว่าครับ"

"ไม่ต้องเลย อยู่ตรงนี้แหละพี่ไปแป๊บเดียว"

ผมนั่งดูวิวต่ออีกสักพักก็ยังไม่มีวี่แววว่าพี่คินจะกลับมา เลยได้โอกาสเดินสำรวจห้องสะหน่อย ห้องพี่คินมีสองชั้น ชั้นล่างจะเป็นห้องโถงกว้างๆ ระเบียง ห้องครัว ห้องน้ำ และอีกห้องหนึ่งที่ผมไม่แน่ใจว่าจะใช่ห้องทำงานของพี่คินหรือเปล่า แล้วก็มีบันไดขึ้นไปชั้นสองที่น่าจะเป็นห้องนอน

การตกแต่งห้องเน้นไปที่งานไม้เป็นหลักคล้ายบ้านของคนญี่ปุ่นตัดกับสีขาวนวลของห้อง ให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติและอบอุ่นไปในตัว ผมคิดว่าพี่คินน่าจะชอบแนวนี้เลยแต่งห้องตามความชอบของเจ้าตัว เพราะตรงส่วนต้อนรับของคอนโดการตกแต่งจะเน้นไปที่ความเรียบหรูดูโมเดิร์นสะมากกว่า

และไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมการตกแต่งห้องของพี่คินถึงแตกต่างจากสไตล์หลักของคอนโด ก็เพราะคอนโดนี้เป็นอีกหนึ่งกิจการครอบครัวของพี่คิน ดังนั้นห้องทำเลดีๆ การตกแต่งในแบบของตัวเองจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไรสำหรับพี่คิน ชักจะอิจฉาในความรวยแบบอลังการของพี่เขาสะแล้วสิ

 

~♥~~♥~~♥~~♥~~♥~

 

"พี่มัวแต่อาบน้ำเพลินไปหน่อยเลยลงมาช้า ปล่อยให้เรารอนานเลย"

พี่คินทำผมตาพร่าแถมเลือดกำเดาพาลจะไหลอีกแล้วครับ พี่เขาเล่นเดินลงมาจากชั้นบนทั้งๆที่มีแค่ผ้าขนหนูพาดอยู่ที่คอ ในมือถือกระเป๋าเอกสารที่คาดว่าน่าจะเป็นชีทที่จะเอามาให้ผม แต่การแต่งตัวนี่สิทำไมขี้อ่อยแบบนี้นะ!!

พี่เขาใส่แค่กางเกงขายาวไม่ยอมใส่เสื้อ ความขาว ความซิกแพค ความหยดน้ำเกาะตามตัวกระแทกตามากครับ ใครก็ได้มาจับทีน่านฟ้าจะล้มแล้ว!

"พี่คิดค่ามองนะ"

"ขะ ขอโทษครับ"

เผลอตัวมองสะนานโดนพี่คินจับได้เลย

"หึหึ มองได้พี่ไม่ว่าอะไร"

"ใครอยากจะไปมองกันเล่า นั้นชีทผมใช่ไหมครับ"

"เปลี่ยนเรื่องเลยนะ อะเอาไปทุกวิชาตอนปีหนึ่ง"

"ขอบคุณครับ งั้นผมกลับเลยนะ สวัสดีครับ"

"เดี๋ยวจะรีบไปไหน"

ฮืออ มารั้งแขนผมไว้ทำไมแล้วนั้นยังจะเขยิบเข้ามาอีก อย่ามาเข้ามาใกล้นะแค่นี้ตาก็พร่ามากพออยู่แล้ว ใกล้กว่านี้ตาบอดแน่ๆ งานดีอะไรขนาดนี้

"แล้วนั้นจะหลบหน้าหลบตาทำไม หันมาคุยกันก่อนเร็ว"

"พี่มีอะไรจะคุยกับผมก็คุยมาเลยครับ"

"จะคุยกันก็ต้องมาหน้ากันสิ หันมาเร็วๆ อย่าดื้อ"

"อี่อินอันเอ็บบบบ อ่อยอ๋มมม" (พี่คินมันเจ็บ ปล่อยผม)

"เด็กดื้อต้องโดนลงโทษ จะยอมมองหน้าพี่ได้ยัง

หงึก หงึก

"ก็แค่นี้"

"หยิกมาได้ มันเจ็บนะ"

"ไหนดูสิ แดงเลยเจ็บมากไหมพี่เห็นแล้วมันเขี้ยวเลยอดใจไม่ไหว"

แก้มผมต้องแดงมากแน่ๆแต่ไม่รู้ว่าแดงเพราะโดนหยิกหรือโดนลูบแก้มกันแน่ พอผมบอกว่าเจ็บพี่คินก็เปลี่ยนจากหยิกแก้มมาเป็นลูบแทน ลูบแบบถนุถนอมเหมือนกลัวว่าผมจะเจ็บไปมากกว่านี้

"ไม่ต้องทำมาเป็นตบหัวแล้วลูบหลังเลยครับ"

"ใครบอกแบบพี่เขาเรียกว่าหยิกแก้มแล้วลูบแก้มมากกว่านะ"

"พอเลยครับผมไม่คุยกับคนชอบแกล้งแล้ว ผมจะกลับ"

"ยอมแล้วๆ ไปนั่งดูชีทไปมีอันไหนไม่เข้าใจจะได้ถาม"

พี่คินยกมือสองข้างเชิงยอมแพ้ ก่อนจะผายมือให้ไปนั่งที่โซฟาเพื่อดูชีทที่รวบรวมมาให้ แล้วเจ้าตัวก็เดินหายไปทางห้องครัว

ผมนั่งดูชีทเรียนของพี่คินเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงได้ฉายาเดือน 4.0 เพราะมันเป็นชีทที่ละเอียดมาก นอกจากจะจดเลคเชอร์ตามอาจารย์แล้ว ยังมีเสริมเนื้อหาเพิ่มเติมลงไป มีตัวอย่างประกอบ หรือเขียนเอาไว้ว่าไปอ่านต่อในหนังสือเล่มไหนหน้าไหน ละเอียดยิบขนาดนี้ไม่เอก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วครับ

"หิวไหมพี่ปอกผลไม้มาให้กิน"

"ขอบคุณมากครับ"

พบคุณสมบัติของพี่คินเพิ่มอีกข้อแล้วครับนั้นคือทักษะการเข้าครัว ผลไม้ที่ปอกมาคือแอปเปิล แต่ไม่ได้ปอกแบบธรรมดานะครับปอกมาเป็นรูปกระต่ายเลย ผู้ชายคนนี้จะเพอร์เฟคไปไหนกันนะ

"เอาแต่มองอยู่นั้นแหละ ทำไมไม่กิน"

"มันน่ารักสะจนผมไม่กล้ากินเลยครับ"

"มาพี่กินให้ดู แค่นี้เองง่ายๆมาพี่ป้อน อ้ามมม"

"ผะ ผมกินเองได้ครับ"

"ชิ้นต่อไปแล้วกัน มาชิ้นนี้พี่ขอป้อนก่อน"

แล้วก็ต้องยอมให้พี่เขาป้อนจนได้ เล่นเอามาจ่อใกล้ปากแถมยังทำเสียงอ้ามสะน่ารักขนาดนี้ ยอมแล้วครับ ยอมไปแล้วทั้งใจ ~ 

"เรื่องที่จะให้พี่ติวถ้าพี่นัดเป็นเสาร์อาทิตย์นี้ที่หอสมุด พวกเราจะสะดวกหรือเปล่า"

"สะดวกครับไม่ได้ติดอะไร เพราะเสาร์อาทิตย์นี้พวกเราก็นัดติวกันอยู่แล้ว"

"งั้นเอาตามนี้สิบโมงเจอกันที่หอสมุด ฝากบอกเพื่อนเราด้วย"

"ได้ครับ ขอบคุณมากนะครับที่ยอมมาติวให้พวกผม"

"ด้วยความยินดีครับ"

อ่าา ทำผมเขินอีกแล้วนะครับนอกจากจะมาโยกหัวแล้วยังรับคำว่าครับอีก วันนี้หัวใจผมทำงานหนักมาก หนักจนกลัวว่ามันจะวายเอา ยิ่งพี่คินทำแบบนี้ใส่อีกผมก็ต้องมาเริ่มนับหนึ่งใหม่ในการตัดใจอีกแล้วสินะ เฮ้อ ~ ~

 

………………….TBC……………….

#moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

Caramel Macchiato's talk

อยากมีพี่คินเป็นของตัวเองจังเลยค่า ทั้งหล่อทั้งรวยทั้งเรียนเก่งแถมยังมีความพ่อบ้านอีกน่าอิจฉาน้องน่านของเราจริงๆที่ได้ใกล้ชิดคนพี่ขนาดนี้ แต่แหมมมมมมม พาน้องเข้าคอนโดไม่พอยังมีการถอดเสื้ออ่อยน้องไปอีกน่าจับมาตีจริงๆเลยเชียว

วันนี้เมลมาลงนิยายตรงกับวันตรุษจีนพอดีเมลเลยขอสวัสดีวันตรุษจีนด้วยนะคะ 新正如意新年发财 (ซินเจิ้งหยูอี้ ซินเหนียนฟาไฉ)ขอให้นักอ่านทุกท่านของเมลเฮงๆตลอดทั้งปีเลยค่า

 

ติดตามข่าวสารการอัพเดทและพูดคุยติ-ชมนิยาย ได้ที่ทวิตเตอร์ @CaramelWritter เเละ #moveon_เป็นวงกลม

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #76 เจ้ากระต่ายจมูกหมู (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 09:57
    พี่คินไม่ควรมีคนเดียวในโลก
    #76
    1
    • #76-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 10)
      20 สิงหาคม 2563 / 14:23
      กดปุ่มโคลนนิ่งพี่คิน
      #76-1
  2. #47 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 19:50
    เพอร์เฟคแมนเหลือเกินพี่คิน
    #47
    1
    • #47-1 Caramel-Macchiato(จากตอนที่ 10)
      5 พฤษภาคม 2563 / 21:57
      อยากมีพี่คินเป็นของตัวเองเลยเนอะ
      #47-1