I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 67 : คดีปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 248 ครั้ง
    29 ก.ค. 61

วิลเลี่ยมไม่ปล่อยให้เสียเวลา เขารีบพุ่งเพื่อไปโจมตีพวกมันทันที ไม่รู้ว่าคนที่ให้สร้อยประคำกับเขาคือใคร และต้องการอะไรเหตุใดจึงให้ของมีค่าเช่นนี้กับเขา แต่คงต้องพักเรื่องนี้ไว้ก่อน

 

ชายชุดดำพวกนี้นั้นคิดจะมาทำร้ายเขา กับรุ่นน้องของเขา เขาคงปล่อยไปไม่ได้ จัดการให้สลบแล้วนำตัวไปส่งทางการซะ เขายังไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์นองเลือดเสียซะเท่าไหร่ ถ้าละเว้นได้ก็ทำ คนพวกนี้เป็นมนุษย์ไม่ต่างกับเขา ไม่ใช่สัตว์ประหลาดร้ายที่ต้องฆ่าสถานเดียวถึงจะปลอดภัยเสียหน่อย...

 

คิดได้ดังนั้นเด็กสาวร่างหนาจึงพุ่งไปจัดการพวกนักเวทย์อย่างรวดเร็ว คนแล้วคนเล่าถูกจัดการล้มลงไปกองลงกับพื้น ชายชุดดำคนอื่นที่มีความสามารถทางกายภาพก็รุมล้อมวิลเลี่ยมเอาไว้

 

ฆ่ามัน!!!”

 

สิ้นเสียงชายชุดดำทั้งหมดก็พุ่งเข้าหาวิลเลี่ยม เด็กสาวใช้แรงจากขาถีบตัวขึ้นสูงเหนือพวกมันทั้งหมด ก่อนจะลงมาใช้ส้นเท้าเตะเบ้าหน้าของหนึ่งในพวกมันอย่างแรงจนเลือดอาบใบหน้า

 

อ๊ากกก!!!”

 

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของมันดังขึ้น เขารู้สึกได้ว่ามีคนจะเดินไปใกล้รุ่นน้องทั้งสามของเขา วิลเลี่ยมจึงใช้ปลายเท้าเตะก้อนหินขึ้นมาแล้วปาไปที่ชายชุดดำคนที่อยู่ใกล้รุ่นน้องเขา

 

แรงที่โยนไปมันไม่ใช่น้อยๆเลยสักนิดเดียว ร่างของมันลอยละลิ่วไปตามแรงพร้อมกับเสียงซี่โครงที่หักจนได้ยินเสียงดังฟังชัด

 

กร๊อบ!!!

 

อ๊ากกก!!”

 

อาบิเกล เมย์ และ ฟอลเลนเทียร์เกาะกันเป็นกลุ่มด้วยความหวาดผวา ไม่มีใครคิดว่าอลิซ อควาเรียสจะเป็นคนที่มีความสามารถถึงเพียงนี้ ด้วยรูปลักษณ์ที่ดูไกลๆยังไงก็บอบบาง ลักษณะนิสัยที่ไม่สุงสิงกับใคร สุภาพเรียบร้อย ทำตามกฎ ยังไงก็ไม่น่าจะเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ถึงแม้จะได้พบเจอเหตุการณ์ในห้องสมุดครานั้นไปแล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าจะเก่งกาจขนาดจัดการกับชายพวกนี้ทีละคนๆได้โดยไม่กระพริบตา

 

มิสสวอร์นรบกวนหาที่หลบด้วยค่ะ

 

วิลเลี่ยมกล่าวเตือนก่อนจะโยนร่างชายชุดดำที่มีรูปร่างกำยำไปอีกทาง เขาไม่ต้องการให้พวกนางถูกลูกหลงในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าพวกนางเจ็หนักขึ้นมาจักทำอย่างไร….

 

อาบิเกลสูดลมหายใจเพื่อเรียกสติ นางรีบไปหาที่หลบทันที เมื่อวิลเลี่ยมแน่ใจแล้วว่ารุ่นน้องของเขานั้นหาที่ปลอดภัยได้เขาก็แสดงตความสามารถทางด้านการต่อสู้ระยะประชิดออกมาเต็มที่อย่างไร้กังวล

 

แต่พลาดตรงที่มีชายชุดดำคนหนึ่งวิ่งมาดึงสร้อยของเขาออกไป ทำให้แร่สลายพลังเวทย์นั้นไม่สามารถป้องกันอะไรตัววิลเลี่ยมได้อีก

 

นักเวทย์ที่เหลือรวบรวมพลังทั้งหมด ส่งไปหากันเพื่อที่จะร่ายบทเวทย์ที่สามารถกำจัดวิลเลี่ยมลงได้ โซ่ธาตุลมพันธนาการร่างของวิลเลี่ยมไว้ทันทีโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้พลาดทท่าโดนโซ่ตรึงจนขยับแทบไม่ได้ นักเวทย์ธาตุไฟร่ายลูกบอลที่ทำจากธาตุไฟออกมาแล้วส่งไปโจมตีทางวิลเลี่ยม

 

โอ๊คคค!!!”

 

จู่ๆนักเวทย์คนหนึ่งก็ล้มตายลงอย่างฉับพลันและไม่มีใครทราบสาเหตุ ความสนใจของทุกคนจึงหันเหไปหานักเวทย์ที่ตายอย่างปริศนา ผู้ร่ายเวทย์พันธนาการเผลอลดหย่อนพลังเวทย์ของตนลงทำให้วิลเลี่ยมพังออกมาได้

 

วิลเลี่ยมซัดพวกมันทีละคนจนพวกมันจะลุกขึ้นมายืนไม่ได้อีก ตามตัวของเขามีรอยช้ำ และรอยถลอกมากมาย เพราะการต่อสู้แบบมือเปล่าต้องใช้ตัวเข้าแลก แม้นร่างกายสตรีจะว่องไวขนาดไหนก็ตาม ถ้ามีนักเวทย์และเหล่านักต่อสู้ปริศนาคอยเกื้อหนุนกันเพื่อต่อสู้กับเขามันก็ยากที่จะหลบ

 

เด็กสาวร่างหนาเอามือปาดเหงื่อแล้วเสยผมของตนเองขึ้น เสื้อผ้าขาดลุ่ยดูแทบไม่ได้ ถ้าไม่ได้ใส่ข้างในไว้อีกชั้นเขาคงทำให้อลิซ อควาเรียสขายหน้าเป็นแน่ ดวงตาสีแอเมทิกส์เหลือบมองไปยังบริเวณที่ตนเห็นเงาของใครบางคนที่แอบมาจัดการนักเวทย์คนหนึ่งเพ่อที่จะหันเหความสนใจของชายชุดดำคนอื่น

 

ขอบคุณ

 

เขาพึมพำเบาๆ ถ้าไม่ได้ตาฝาดไปเขาเห็นคนๆนั้นยิ้มออกมา แต่เมื่อกะพริบตาบุคคลปริศนาผู้นั้นก็หายไปแล้ว 

 

เราต้องไปแจ้งทางการค่ะ

 

วิลเลี่ยมเอ่ยทำลายความเงียบขณะที่ย่างเท้าไปใกล้เด็กสาวทั้งสาม พวกนางดูขวัญหนีดีฝ่อมาก เขาคิดว่าพวกนางคงจะช็อคกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

รบกวนไปแจ้งทางการด้วยนะคะ

 

เมย์พยักหน้าแล้วรีบวิ่งไปทันที อาบิเกลกับฟอลเลนเทียร์เองก็ตามไปด้วยเช่นกัน

 

จะเอายังไงดี?!!”

 

เมย์เอ่ยถาม ร่างกายของนางสั่นระริกราวกับเจ้าเข้าเพราะนางรู้ดีว่าถ้าแจ้งทางการจะเกิดอะไรขึ้น

 

ทำเป็นไม่รู้เรื่องซะสิ ไอ้พวกนี้เป็นมือดียังไงมันก็ไม่ยอมบอกหรอกย่ะ!”

 

ฟอลเลยเทียร์เสนอความคิดขึ้นมา ใช่แล้ว แค่แกล้งตีเนียนไปซะ แล้วไปแจ้งทางการเพราะเป็นผู้เสียหาย ยังไงพวกนางก็ไม่น่าสงสัยหรอกแต่ตัวปัญหาคือนังอลิซเนี่ยสิ ถ้านังนี่เกิดรู้เรื่องขึ้นมากันล่ะ?! ไอ้ท่าทางเงียบสงัดสยบทุกความเคลื่อนไหวของนางมันไม่น่าไว้ใจเลย!

 

หรือว่านังนี่อาจจะรู้เรื่องอยู่แล้ว เห็นมันเหลือบตามายังพวกนางหลายต่อหลายครั้งในระหว่างที่จัดการกับชายชุดดำพวกนั้น ใช่ มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ นังนั่นอาจจะเล่นเกมส์โดยการแอ๊บเป็นคนดี แล้วคอยมาตลบหลังทีหลังก็เป็นไปได้!

 

ถ้าความคิดของพวกเราตรงกันเราก็คงต้องเล่นตามเกมส์นังนั่นไปก่อน แล้วค่อยจัดารฆ่าปิดปากอีกครั้ง

 

อาบิเกลพยักหน้าให้กับคำพูดของฟอลเลนเทียร์ ส่วนเมย์นั้นกลัวจนสั่นไปทั้งตัว นางไม่ได้คิดว่าจะเป็นแบบนี้ อย่างมากก็แค่จัดการกับรุ่นพี่อลิซให้สลบแล้วทำให้นางเลิกยุ่งกับเดธแค่นี้อาบิเกลก็จะได้เลิกตามราวีซะทีก็พอ แต่ทำไมมันถึงได้กลายเป็นวางแผนฆ่าปิดปากกันเล่า!? นี่พวกอาบิเกลรู้รึเปล่าว่าความคิดของพวกนางนั้นจะส่งผลร้ายมากแค่ไหน

 

-ไม่เอาด้วยหรอก..ฮึก

 

เมย์กล่าวก่อนจะสะอื้นออกมา ตอนนี้เด็กสาวร้องไห้น้ำตานองหน้าด้วยความกลัวที่สิ่งที่จะตามมาในภายหลัง

 

เพี๊ยะ!

 

อาบิเกลใช้หลังมือฟาดปากของเมย์อย่างแรง

 

นังสมองฝ่อนี่!! ขี้ขลาดจริงๆนะ!! ถ้าไม่เอาด้วยก็เรื่องของมึงแต่อย่าให้รู้ว่าปากโป้งนะไม่งั้นกูจะทำให้ชีวิตมัธยมของมึงกลายเป็นนรก!”

 

อาบิเกลโมโหจนหลุดคำหยาบออกมา เมย์ก้มหน้าลง นางทำได้เพียงแค่สะอื้นไปพร้อมกับพยักหน้าเท่านั้น ฟอลเลนเทียร์กรอกตา กะไว้แล้วว่าวันนี้ก็ต้องมาถึง ไม่เป็นไร ค่อยหาเบ๊คนใหม่ก็ยังไม่สาย

 

ทั้งสามเดินไปแจ้งเรื่องกับทางการ โดยที่เมย์ไม่พูดอะไรซักคำ เด็กสาวผมบลอนด์เป็นลอนเอ่ยพูดกับทหารว่าช่วยพานางกลับบ้านที นางไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

 

ส่วนที่เหลือก็เดินทางกลับไปยังที่เกิดเหตุอีกครั้ง อาบิเกลกับฟอลเลยเทียร์ยืนยันว่าไม่รู้อะไรกับเหตุการณ์นี้ ก่อนจะปรุงแต่งเรื่องทำให้พวกนางพ้นจากความสงสัยไปได้อย่างง่ายดาย คนต่อไปเป็นวิลเลี่ยมที่ให้การกับทหาร และผู้สืบคดี เขาอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไป ผู้สืบคดีก็มีความสงสัยว่าทำไมต้องชวนกันมาดูพืชหายากถึงนี่ด้วย แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก เด็กสมัยนี้ชอบทำอะไรเสี่ยงๆกัน อาจจะเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว

 

พวกเราจะขอทำเรื่องนี้ต่อเองขอรับ เชิญคุณหนูกลับบ้านไปก่อนเถอะครับ ถ้ามีความคืบหน้าอะไรพวกเราจะรีบไปแจ้งโดยทันที

 

วิลเลี่บมกับสองสาวรีบเดินทางกลับคฤหาสต์ทันที เมื่อไปถึงวินเซ้นตืก็รีบถามสารทุกข์สุขดิบเพราะว่ามีทหารคนหนึ่งมาแจ้งเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปแล้ว วิลเลี่ยมอธิบายว่าตนเองนั้นไม่เป็นไร ยังคงสบายดี แค่มีบาดแผลเล็กน้อยเท่านั้น บนห้องเขามีโพชั่นที่จะรักษาแผลสดได้ เดี๋ยวเขาก็หายเป็นปกติแล้ว

 

วินเซ้นต์ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี จึงได้แต่ส่งจาร์เวียไปคอยค้นหาคนที่มายุ่งกับลูกสาวเขาเท่านั้น

 

เมื่อวิลเลี่ยมขึ้นไปบนห้องของตนเองเจ้าต้นไม้ ผีสาว กับดิเรกก็วิ่งเข้ามาจัดการดูแลบาดแผลเขาทันที ที่เขาทำก็แค่นั่งเฉยๆให้พวกมันจัดการไปก็เท่านั้น

 

ดิเรกเจ้าแอบไปแย่งหญ้าที่โรงม้ากินอีกแล้วใช่หรือไม่

 

วิลเลี่ยมเอ่ยถามเมื่อเห็นเศษหญ้าที่ควรจะอยู่ที่โรงม้าใกล้กับคฤหาสต์มันติดปากของเจ้าดิเรกมาด้วย อาหารของตนเองมีกินดีๆไม่ชอบต้องไปแย่งม้ากิน เขาก็ไม่เข้าใจมันเหมือนกันว่าทำไม? 


เจ้าดิเรกแค่ฉีกยิ้มแบบแพะๆให้เท่านั้น


ครรภ์แห่งปัญญาไม่ได้ส่งเสียงร้องอะไรตั้งแต่ที่วิลเลี่ยมกลับมาราวกับว่ามันกำลังเหม่อคิดอะไรบางอย่างอยู่ แองเจลิน่าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เจ้าต้นไม้ไม่ยอมพูดอะไรด้วยมาหลายวันแล้ว


เสร็จแล้ววิลเลี่ยมก็อาบน้ำแต่งตัว สวดมนต์ แล้วเข้านอน ในตอนที่เข้าล้มตัวลงนอนนั้นวิลเลี่ยมก็ได้แต่ครุ่นคิดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในตอนที่พวกอาบิเกลเดินไปเรียกทหารมาเขาได้หยิบสร้อยที่ได้รับในงานวันเกิดเข้ากระเป๋ากระโปรงมาด้วย


ของมีค่าเช่นนี้ ใครกันที่กล้าหาของขวัญแบบนี้ให้เขานะ...ของกำนัลจากS กระนั้นหรือ? ...S...S..


ช่างมันเถอะเมื่อถึงเวลาSอาจจะมาปรากฎตัวต่อหน้าเขาแล้วเฉลยทุกอย่างให้เขาก็ได้ เขาไม่ใช่คนรีบร้อน ที่เจ้าตัวทำแบบนี้อาจมีเหตุผลที่ยังไม่สามารถบอกเขาได้ก็ได้...


คิดได้ดังนั้นวิลเลี่ยมก็หลับไป


ในขณะหนึ่งอีกฝั่งของเหล่าชายชุดดำนั้น พวกมันลืมตาตื่นสนิทอยู่ในห้องขังขนาดใหญ่ที่พอจะบรรจุสมาชิกทั้งหมดของพวกมันได้อย่างใจจดใจจ่อ ไม้กายสิทธิ์ อาวุธ และอุปกรณ์ทุกอย่างของพวกมันถูกยึดไปหมดเหลือแต่ผ้าคลุมสีดำของพวกมันเพราะมันถูกลงอาคมเอาไว้ ดังนั้นต่อให้พวกมันถูกจับยังไงก็ไม่มีวันที่จะถูกเปิดเผยตัวจริงได้


ในตอนนี้พวกมันได้แต่รอความช่วยเหลือจากหนึ่งในสายลับของพวกมันเท่านั้น 


ทุกอย่างง่ายขึ้นเพราะพวกทหารยามนั้นหนีไปหลับกันเสียหมด ด้วยความประมาทว่าเวทย์กระจอกๆที่สลักไว้ป้องกันไม่ให้หนีจากห้องขังของพวกมันนั้นน่าเชื่อถือพอที่จะประมาทแบบโง่ๆได้


ตึก...


มีเสียงของฝีเท้าก้าวเข้ามาในชั้นของห้องขัง


"มาแล้วสินะ"


นักเวทย์ชุดดำคนหนึ่งพึมพำออกมาแต่ก็เบิกตาโพล่งเมื่อเห็นว่าบุคคลที่ก้าวเข้ามาในชั้นห้องขังนั้นไม่ใช่สายลับของพวกมัน และสายลับของพวกมันบัดนี้เหลือแต่ผ้าคลุม...ที่น่าสยดสยองไปอีกก็คือนิ้วที่ยังอยู่คาปากของเจ้าบุคคลปริศนาผู้นี้


ตุ๊บ


นิ้วถูกถุยออกมาจากปากของบุคคลปริศนา ใบหน้าช่วงตาถูกผ้าคลุมปิดเหลือแต่ปากช่วงล่างที่ไม่แสดงร่อยรอบของลักษณะอารมณ์เลยแม้เพียงนิด ชายชุดดำต่างผวากันยกใหญ่


"ก-แกเป็นใค-  อ๊ากกกกก!!!"


โขคร้ายที่ไม่มีใครได้ยินเสียงที่ออกมาจากชั้นห้องขังเลย...


เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อผู้สืบกับทหารเข้าไปในชั้นห้องขังต่างก็อาเจียนกันเพราะสิ่งที่ตนเห็นคือพวกชายชุดดำที่เคยอยู่กันเต็มห้องขังบัดนี้เหลือเพียงแค่เศษเนื้อบดละเอียดเละๆก้อนหนึ่งเท้านั้น ไม่เหลือแม้แต่เค้าโครงของกระดูกที่สมควรจะมี กลิ่นของเศษเนื้อลอยอบอวลไปทั่ว ในห้องขังไม่มีร่องรอยอย่างอื่นเลยนอกจากก้อนเนื้อขนาดใหญ่ก่อนนี้เท่านั้น


"น-นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย?!!"


ผู้สืบคดีตะโกนออกมา น้ำหูน้ำตาร่วง เจ้าตัวต้องก้มหน้าอ้วกอีกครั้งเมื่อได้กลิ่นคาวอันน่าขยะแขยงลอยมาอัดจมูกอีกระรอก


เกิดมายังไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลยมาทั้งชีวิตนี่เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกเป็นเรื่องที่สยดสยองที่สุดที่เคยเห็นมา


"โอ๊กกกกก!!!"


เสียงอาเจียนดังกังวาลไปทั่วกฝห้


------


กระผมจะทำการยืดตอนอีกสองสามตอนนะครับเพราะก่อนที่จะปรับปรุงผมดันรวบรัดเกินไป(ง่วงมาก)ขออภัยครับผม :-:

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 248 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2057 SUNOBA (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 06:55
    ชะนี้น้อยทั้งสองนี่ไม่รู้อ่ะไรซะแล้ว กล้าหือกับอริซได้ไง นางฝึกกับเทพมานะ ส่วนหน่องเมย์หนูไม่ผิด หน่องแค่อยากมีเพิ่ล
    #2,057
    0
  2. #2049 purifonfung (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 01:16
    น้องต้นไม้เป็นไรอะ?

    พวกชะนีน้อยนางso noob มากๆ

    คือ I don't know ว่าพวกคุณ ชะนีทั้งสองต้องการอะไรกันแน่ เขาไม่เอาก็คือไม่เอาสิ ชะม้า?

    ฮืมม? โอ้วว!!!ช่ายยยทั้งสองคร้าาา เพราะหนูเมย์แค่อยากมีเพื่อนนนนนางไม่ผิดดดด เดี๋ยวหนูวิลก็จะเป็นแม่พระมาโปรดหนูเมย์เองแหละเนอะ!!

    ข้ามเราปายยยเรามาวว
    #2,049
    0
  3. #2048 so_candy<3<3 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 21:22
    ถ้าเดธและคนอื่นๆรู้วีรกรรมของพวกหล่อนสงสัย....คงไม่ตายดี
    #2,048
    0
  4. #2047 เ ส้ น ท า ง สี เ ท า (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 18:52
    คือ....ไม่รู้จะพิมพ์ไรดี555+
    อยากบอกว่าวิล(ขอย่อชื่อ)เก่งเกิน(ทำไมกุไม่เป็นงี้บ้างวะ)
    #2,047
    0
  5. #2044 DEVILPRINCESS (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 12:01
    ง่ะ....มาบ่ทันร้องไห้แปป
    #2,044
    0
  6. #2042 EineAE (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 02:50

    ในทีสุดก็กลายเป็น เทวา ซะทีนึกว่าต้องรออีกนาน จะเป็นไงต่อ รอๆๆๆ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-02.png

    #2,042
    0
  7. #2041 Diznie (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 02:49
    เกิดอะไรขึ้นกับเด้กันนะ
    #2,041
    0
  8. #2040 MIDNIGHT (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 02:22
    เนื้อหารีบจบจัง
    #2,040
    0