I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 64 : งานวันเกิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,051
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 433 ครั้ง
    30 พ.ค. 61

วิลเลี่ยมคอยพูดปลอบใจวิญญาณร้ายที่สะอึกสะอื้นไม่หยุดตลอดจนเจ้าตัวดีขึ้นมา แต่กว่ากลุ่มฟรานซิสส์จะรู้สึกตัว ก็พบว่าสหายอีกสองคนนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่ แองดริวที่เป็นเจ้าของโลกอาถรรพ์นี้จึงถูกทั้งสี่คนกดดัน แต่เจ้าตัวบอกว่าเขาแค่อาศัยความแค้นสมัยตอนมีชีวิตมาสร้างที่นี่เท่านั้นแต่หาใช่ว่าเขาจะรู้ทุกซอกมุม เพราะแค่เดินในอาคารเขายังหลงทางเลย

ทุกคนเลยต้องแยกย้ายหากันโดยที่แองกริวก็ช่วยด้วย เพื่อเป็นการตอบแทนที่วิลเลี่ยมช่วยปลอบใจและเป็นที่ระบายให้เขา

ในขณะที่ทุกคนแยกย้ายกันหาก็ได้ยินเสียงหัวเราะบางอย่าง จึงได้มารวมตัวกัน แองดริวเดินไปมองที่ห้องเรียนที่ถูกปิดไว้แน่นหนา ตรงกระจกมีรอยเลือกที่เหมือนมือแปะไว้จนมองทะลุไม่ได้ เขาตัดสินใจเปิดประตูห้องเรียนโดยใช้กำลังของตนเองพังมันออกมา

ทุกคนมองไปยังโดโรธีที่กำลังนั่งเล่นตบแปะกับวิญญาณเด็กผู้หญิงโดยที่มีซีโนเอลยืนคุมอยู่

ทุกคนยืนมองสักพักก็เข้าไปถามว่าเกิดอะไรขึ้น

เด็กสาวร่างอวบจึงบอกว่าเด็กคนนี้อยากเล่นกับนางนางจึงตอบตกลงไป 

....ทุกคนต่างอธิบายเหตุการณ์ของแต่ละฝั่งของตนเองเพื่อที่ต่างคนจะได้ตามทัน

แองดริวสลายโลกวิญญาณของตนเองเพื่อให้ทั้งหกคนกลับคฤหาสต์อควาเรียสอย่างปลอดภัย โดยได้ขอวิลเลี่ยมไว้ด้วยว่าคราวหน้ามาใหม่นะ...

กลับมาถึงทุกคนก็รีบเข้านอนด้วยความเหนื่อยล้าโดยเฉพาะฟรานซิสส์ที่พบอะไรประหลาดๆมามากมาย...นางยังงงอยู่เลยว่าแม่ทำพ่อท้องได้อย่างไร ส่วนมาเรียแอนก็แอบไปกระซิบบอกคาเอลว่าดูเหมือนแองดริวจะเป็นลูกครึ่งเอลฟ์ เพราะเขานั้นมีหูที่โผล่ออกมาเป็นแหลมๆ

นางได้อธิบายว่าเอลฟ์ชายก็เหมือนปลากัด ถ้าคู่รักรักกันมากๆเอลฟ์ชายจะสามารถตั้งครรภ์ได้เองโดยไม่ต้องทำอะไร ถึงจะไม่รู้เหตุผลที่จู่ๆมนุษย์กับเอลฟ์มาเจอกันได้อย่างไรนี่สิ

เช้าวันรุ่งขึ้นวิลเลี่ยมตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง..ตื่นมาคนเดียวไม่พอ ปลุกคนอื่นๆขึ้นมาด้วย...

ทุกคนจึงต้องมาอาบน้ำแต่งตัวกันทั้งยังตาปิดอยู่ มีแค่วิลเลี่ยมที่ดูฟิตปั๋งเต่งตึงอยู่คนเดียว

ไม่พอเขายังลากทุกคนไปวิ่ง'รอบคฤหาสต์'ร่วมห้าสิบรอบ ใช่แล้ว...คฤหาสต์อควาเรียสหาได้เล็กๆมันกว้างมาก. และใหญ่มาก หลายคนสลบตั้งแต่ห้ารอบ ซีโนเอลอุ้มโดโรธีวิ่งฉิว ฟรานซิสส์ที่ฝึกจนมีกล้ามขาก็พออยู่ได้ยี่สิบรอบก่อนจะล้มลงไปกับพื้น

วิลเลี่ยมไปซิกอัพ ก่อนจะวิดพื้น ฝึกว่ายน้ำ ยิงธนู ฯลฯ 

โดยที่นักออกกำลังกาย?หน้าใหม่ได้แต่จ้องมองตาปริบๆถึงความแข็งแกร่งผิดอิสตรีของอีกฝ่ายแต่ก็ไม่พูดอะไร

สมกับเป็นท่านผู้นำ

ทุกคนคิดเหมือนกันแม้แต่โดโรธี

เมื่อทุกคนในคฤหาสต์ตื่นกลุ่มหนุ่มสาวก็ไปนั่งทานอาหาร วิลเลี่ยมชวนพวกเขาไปนั่งติวหนังสือเพราะว่าใกล้สอบแล้ว เด็กสาวร่างอวบชิงหลับไปตั้งแต่สิบนาทีแรกเนื่องจากกินอิ่มแล้วนางก็ง่วงเลย ฟรานซิสส์หยิบยาหม่องมาป้ายตาจะได้ติ่น คาเอลกับอารีก็หลับๆตื่นๆบ้างเป็นระยะๆ เพราะตื่นเช้ามากเกินไป

ทุกคนทำกิจวัตรตามปกติของตัวเองบางครั้งก็เล่นเกมส์บ้าง เมื่อได้เวลาก็กลับ

เจ้าต้นไม้กับผีสาวกลับมาในตอนกลางคืน พวกมันต่างมองนายของตนเองที่ก้มหน้าก้มตาแก้สมการเลขอย่างแข็งขัน...

ทุกๆอย่างดำเนินไปอย่างรวดเร็วทั้งการสอบและอะไรต่างๆ แน่นอนว่าผลในคราวนี้วิลเลี่ยมขึ้นมาครองที่หนึ่งในของทุกวิชาด้วยคะแนนเต็มที่ทิ้งห่างนักเรียนคนอื่นไปเยอะเว้นเสียแต่เดธ พักนี้มาเรียไม่ได้มายุ่งอะไรกับเขาอีก

นางกำลังหมกมุ่นกับเทวาหนุ่มรูปงามคนนั้นจนไม่ได้สนอะไร จิตใจของนางมีแต่ภาพของชายคนนั้นวนไปวนมาฉายซ้ำๆไม่หยุด แม้นแต่ตอนสอบนางยังวาดใบหน้าของเขาลงไปในกระดาผาคำตอบด้วยซ้ำ...

เจ้าชายฟิลลิปส์กำลังวางแผนหาของขวัญที่เหมาะสมให้กับอดีตคู่หมั้นของตนเอง ถ้าจำไม่ผิดอีกไม่นานก็จะถึงวันเกิดของอลิซแล้ว นางชอบเครื่องประดับสวยๆงามๆถ้าเขาหาของพวกนั้นมาได้นางต้องกลับมาประทับใจในตัวเขาอีกแน่...

เมื่อถึงเวลาปิดเทอมวิลเลี่ยมก็หาเวลาว่างได้มากขึ้น. เขาไปดูแลสวนผักที่เขาปลูกไว้ที่โบสถ์ ผาตำราวิธีฝึกทาสีแล้วบูรณะโบสถ์ให้ดูเหมือนใหม่..

ซึ่งสภาพของเขาตอนกลับมาคฤหาสต์นั้นดูไม่จืดเลยเพราะชุดนั้นเปื้อนสีเต็มไปหมดแม้แต่ผมกับหน้า เมดทั้งหลายพยายามจับเขาไปขัดสีฉวีวรรณแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะวิลเลี่ยมนั้นหนีไปแอบ. เขาไม่ชอบให้ใครมาเห็นเขาตอนอาบน้ำไม่ว่าจะในร่างนี้หรือร่างเก่า...

จนกระทั่งวันหนึ่งดยุกวินเซ้นต์ได้เรียกเมดทั้งหลายไปประชุมเรื่องการแต่งตัวของวิลเลี่ยมในงานวันเกิดที่ใกล้จะเข้ามาเร็วๆนี้

หลายคนบอกว่าปัญหาหลักๆมันอยู่ที่ผมของเจ้าตัวที่ถูกตัดจนสั้น เพราะสตรีชั้นสูงชอบไว้ผมยาวๆพอถึงเวลาออกงานก็ทำทรงผมเวอร์วังอลังการ บางนางก็มัดผมสูงเป็นภูเขาก็มี เมดแบบพวกนางเรียนการแต่งผมเกี่ยวกับผมยาวทั้งนั้น ทรงผมของวิลเลี่ยมจึงตกแต่งให้ตรงกับรสนิยมชนชั้นสูงได้ยาก ชนชั้นสูงของที่นี่ส่วนใหญ่มักจะดูถูกคนผมสั้นกัน เพราะสตรีชั้นสูงวันๆก็ไม่ค่อยทำอะไรนอกจากการเป็นดอกไม้สวยงามประดับ งานหนักๆย่อมไม่ได้ทำแล้วจะมีเหตุผลอันใดที่จะต้องตัดผม เหมือนพวกคนงานที่ทำงานหนักๆแล้วผมไปเกะกะการทำงานจนต้องตัด?

วินเซ้นต์ตัดสินใจส่งให้จาร์เวียไปแอบซื้อยาปลูกผมแบบลับๆ เนื่องจากคนที่ไปซื้อยาปลูกผมจะเป็นคนหัวโล้นผมบางดูน่าอายอย่างยิ่ง เขาไม่อยากให้รู้ว่าคนที่ไปซื้อเป็นคนจากคฤหาสต์อควาเรียสไม่งั้นจะมีข่าวลือน่าปวดหัวออกมาอีก

แต่ก็กลับมากับความล้มเหลวเพราะยาปลูกผมนั้นขายดีจัดจนมีคนจองล่วงหน้าไปเป็นปี 

ทุกคนจึงนั่งหน้าดำคร่ำเครียดกันยกใหญ่ เมดทั้งหลายจึงช่วยกันคิดค้นทรงผมที่เหมาะสมกับคุณหนูของพวกนาง...มันต้องดงาม. สง่า. ดูมีราคา นั่นคือโจทย์...

วินเซ้นต์จัดเตรียมงานโดยการซื้อของราคาแพงมาเตรียมเอาไว้. ลูกสาวเขาหนีพ้นมาจากความตายในปีนี้ หลังจากที่หลายปีก่อนเขาไม่ค่อยมีเวลาจัดงานให้นางเอิกเกริกนัก เขาจึงจัดเต็มทุ่มสุดตัวโดยการโละของใช้ทั้งหมดเป็นของใหม่เอี่ยมการประดับก็เอาของราคาแพงมาประดับล้วนๆ

วิลเลี่ยมได้แต่กระพริบตามองปริบๆเมื่อเห็นของใช้ต่างๆเปลี่ยนไป แม้แต่ไม้กวาดยังเปลี่ยนเลย... แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ เขาไม่ควรนุ่งกับการตัดสินใจของคนที่เป็นเจ้าบ้าน

แม้มันจะดูเปลืองเงินทองไปบ้างก็ตาม...ของพวกนี้บริจาคให้คนยากไร้มีกินไปหลายเดือนได้เลยนะ..

วินเซ้นต์เริ่มแจกใบเชิญงานไปให้มิตรสหายกับชนชั้นสูงต่างๆ เขาไม่ค่อยออกสังคมสักเท่าไหร่เพราะวันๆวุ่นอยู่กับเอกสาร จึงไม่มีศัตรู ถึงมีจาร์เวียก็แอบจัดการไปแล้วอย่างลับๆ ดังนั้นทุกคนจึงเป็นมิตรหมด เขาจึงถือโอกาสเชิญชนชั้นสูงที่อยู่ระแวกนี้มาด้วยซะเลย แม้นแต่ชนชั้นสูงของเผ่าอื่นเขาก็ยังหน้าด้านกล้าเชิญไป

วันก่อนจัดงานวันเกิดเขาก็ดันนึกขึ้นได้ว่าลูกสาวเขาความจำเสื่อม. วินเซ้นต์จึงลงทุน หนีเอกสารงานมาเล่าเรื่องวันเกิดของทุกปีให้ลูกสาวสุดที่รักเขาฟัง

นางฟังเขาด้วยความเรียบนิ่งดูว่านอนสอนง่ายเป็นที่สุด เขาก็แอบสงสัยทั้งที่เขาเลี้ยงลูกแทบจะทิ้งขว้างทำไมนางถึงได้สุขุมได้ขนาดนี้กันนะ ไม่เข้าใจเลย หรือเพราะความจำเสื่อมทำให้นางทำความเข้าใจเขาใหม่ไปด้วย 

เล่าเสร็จเขาก็เตรียมไปวางแผนจัดงานต่อ..

วิลเลี่ยมได้แต่นั่งก้มมองพื้นด้วยความนิ่งเฉย

เขาไม่ชอบงานสังคม. ไม่ชอบคนเยอะๆ มันทำให้เขารู้สึกไม่คุ้นชิน ในวัยเด็กของเขาซึ่งทั้งชีวิตถูกขังอยู่ในคฤหาสต์แน่นอนว่าทุกปีในตอนก่อนจะสิบขวบเขาจะถูกแนุญาตให้พบคนอื่นได้เฉพาะวันเกิดเท่านั้น

แน่นอนว่าคนที่อยู่ในคฤหาสต์ถ้ามาเจอคนที่เยอะเกินไป ทั้งยังพูดเกี่ยวกับเขาไม่หยุดทำให้เขารู้สึกกลัวมากในวัยเด็ก 

พอโตมาถึงแม้จะไม่มีเหตุผลเขาก็จะแอบหนีตามหลืบตามซอกเสมอหลังจากที่พ่อของเขาประกาศอะไรสักอย่างเสร็จ

เพราะเมื่อโตมามันแย่เสียยิ่งกว่าตอนเด็กอีก สตรีต่างมารุมล้อมเขาพวกนางช่างน่ากลัว บางคนก็แต่งตัวไม่เหมาะสมกับการเป็นกุลสตรี หรือคิดจะมาเปลื้องผ้าต่อหน้าเขา เขาเป็นห่วงพวกนางว่าจักถูกพระบิดาตำหนิจากสรวงสวรรค์จึงได้แต่วิ่งหนีหลบหน้าหลบตา พอโตกว่านี้ก็ไม่มีอะไรอีกนอกจากการสวดมนต์หลังจากที่กลับมาจากการรบที่มีแต่การนองเลือด..พอมาโบสถ์เขาก็ไปสวดมนต์ทั้งวันทั้งคืน

ยอมรับว่าไม่มีวันเกิดช่วงไหนในชีวิตเขาที่ดูดีเลย ยกเว้นเสียแต่ตอนรับศีลเป็นบาทหลวงแล้วล่ะนะ...การสวดมนต์ทำให้จิตใจเขาสงบมากและมันช่างมีสุขกว่าในช่วงไหนๆของชีวิต..

แต่การหลบหน้าหลบตาโดยการใช้ร่างเนื้อของอลิซมันไม่เหมาะสม ในช่วงวัยก่อนๆของเขาเขาก็ยอมรับว่ามันไม่เหมาะสม ในตอนนั้นเขาปล่อยให้ความกลัวเข้าครอบงำจนลืมเกี่ยวกับมารยาทที่ควรกระทำไป อารมณ์ไม่ควรอยู่เหนือกฎและเหตุผล เขาต้องท่องคำนี้ซ้ำไปซ้ำมาจนกว่าจะจำได้ขึ้นใจมากกว่านี้สินะ

จู่ๆเมดก็พังเข้ามาในห้องไม่นานนักหลังจากที่เขาท่องคำนั้นซ้ำๆ

เขาถูกบังคับให้ไปเป็นหุ่นลองชุด ผมของเขาเองก็ถูกตกแต่งหลายรูปแบบทั้งเอาเครื่องประดับมาวางไว้ทั้งคิดจะทำสีใหม่ บางคนก็คิดจะเปลี่ยนทรงเขาให้มีรูปร่างหมุนเป็นเกรียว...

แล้วเขาก็หลุดพ้นในตอนค่ำ วิลเลี่ยมถูกพาไปเป็นหุ่นลองแบบผวึ่งมันทำให้เขารู้สึกเมื่อยล้ายิ่งกว่าการออกกำลังการเสียอีก

เจ้าต้นไม้กับแองเจลิน่ารวมถึงดิเรกที่ได้รู้ข่าวเกี่ยวกับวันเกิดของเจ้านายตนจึงพากันปีนออกนอกหน้าต่างเพื่อที่จะไปหาของขวัญให้ตอนวันเริ่มงานของพรุ่งนี้

และแล้วก็มาถึงวันเริ่มงานวินเซ้นต์ได้ใช้พวกเมดจัดการเตรียมงานให้เรียบร้อย ทั่วทั้งคฤหาสต์เต็มไปด้วยแสงวิบวับจากของตกแต่งทั้งหลายแม้นตอนกลางวันยังสามารถเห็นได้ชัด 

วิลเลี่ยมไม่ได้รับอนุญาตให้ทำอะไรในวันนี้ แม้แต่ออกกำลังการยังไม่ได้ เมดทั้งหลายกรู่เข้ามาเพื่อแต่งหน้าทำผมเปลี่ยนเสื้อให้เขา..

ผลออกมาเป็นใบหน้าของวิลเลี่ยมที่ถูกตกแต่งด้วยแป้งทำให้เขาเหมือนกับคนที่กำลังใส่หน้ากากอยู่ มันดูไม่เหมาะสมกับเขา

เมดจึงโละออกมาแล้วทำให้ทั้งหมด พบหลังจากที่ใช้เวลาร่วมสามชั่วโมงว่าใบหน้าของคุณหนูพวกนางแค่ปีดแก้มกับทาลิปสีแดงก็พอแล้ว 

ไม่พอวิลเลี่ยมนั้นถูกเมดพาไปลองชุดหลายชั่วโมงจนเขายืนขาแข็ง ต่อด้วยการเลือกเครื่องประดับ รองเท้า ของตกแต่ง และอีกมากมาย แถมอาหารเช้ากับกลางวันเขายังไม่ได้กินเลยด้วยซ้ำเพราะพวกเมดบอกว่าให้ไปกินตอนเริ่มงานทีเดียว...

ถ้าไม่ได้กินอาหารเช้ากับกลางวันเขาก็ไม่ได้สวดมนต์น่ะสิ?!!

เวลาที่เหลือหลังจากที่แต่งตัวเสร็จเขาก็ทุ่มให้กับการสวดมนต์ทั้งที่ท้องเขาร้องโครกครากราวกับพญาเสือคำราม

เมื่อได้เวลาเริ่มงานแขกทั้งหลายต่างมากันเต็มไปหมด ไม่เว้นแม้แต่เผ่าอื่น..

ซีโนเอลมางานด้วยชุดเต็มยศกับมงกุฎที่ดูอลังการกว่าครั้งไหนๆ เพราะเขาโดนเทพคนอื่นๆบังคับให้แต่งตัวแบบนี้ทั้งที่ไม่อยาก

เดธเองก็มาในฐานะเจ้าชายแห่งอานาจักรทมิฬไร้พ่ายซึ่งทำให้เขาตกเป็นเป้าสายตาของสาวๆพอๆกับชนชั้นสูงจากเผ่าเทวา แต่ช่างหน้าเสียดายที่เผ่าเทวาที่มางานนั้นมีคู่กันจนหมดเว้นแต่ซีโนเอล

ฟรานซิสส์ คาเอล มาเรียแอน โดโรธีเองก็มาด้วย แต่มาเรียแอนนั้นปิดหน้าของตนด้วยผ้าคลุมหน้าที่หน้าเป็นพิเศษจนมองผ่านไม่ได้

มาเรียที่ติดมากับฟิลลิปส์เองก็มาตามมารยาท ดวงตาของนางเหม่อลอยเพราะมัวแต่คิดว่าถ้าตนได้จัดงานแต่งงานแบบนี้กับเทวาตนนั้นจะเป็นอย่างไรนะ...

เจ้าชายแห่งอานาจักรอย่างฟิลลิปส์ได้เตรียมของขวัญพิเศษเป็นมงกุฎจากอัญมณีเจ็ดสีที่ประดับไปทั่วมงกุฎเพื่อทำให้อลิซประทับใจ...

"พระเจ้า.."

เด็กสาวที่มีผมสีม่วงอ่อนและดวงตาสีม่วงเข้มอุทานออกมาเมื่อได้พบเจอใบหน้าของเดธ...ดวงตาของนางเบิกโพล่งออกมา..

เขาคือชายในฝันของนางชัดๆ เขาจักต้องเป็นคู่ชีวิตของนางแน่ ผมสีคล้ายกัน ตาสีคล้ายกัน ทั้งยังเป็นชนชั้นสูงเช่นเดียวกันกับนางอีก...นี่มันคือพรหมลิขิต..บุพเพสันนิวาสชัดๆ..

"อาบิเกลเจ้ามองอะไรอยู่น่ะ?"

เพื่อนชั้นสูงของนางกล่าวขึ้นมา 

"เปล่าไม่มีอะไรจ้ะ...ข้าแค่คิดว่า...อยากจะย้ายโรวเรียนมาระแวกนี้ซักหน่อย"

อาบิเกลกล่าวขึ้น ดวงตาสีม่วงเข้มมองใบหน้าของเดธอย่างไม่ละสายตา นางจะให้บิดาตนเองยัดเงินเพื่อให้นางได้เข้าโรงเรียนเดียวกับชายรูปงามผู้นี้

ไม่รอช้าอาบิเกลก้าวเท้าไปหาเดธทันทีเพื่อที่จะทำความรู้จักกับอีกฝ่าย ทว่าดยุกวินเซ้นต์ก็เข้ามาพูดเกี่ยวกับงานวันเกิดของบุตรสาวตนเองซะก่อน

ทุกคนหยุดฟังเพื่อเป็นมารยาท สายตาของอาบิเกลยังคงจ้องมองไปที่ชายในฝันของนางไม่ละไปไหนจนประกาศจบ

อลิซ อควาเรียสก็ก้าวลงมาจากบันได

นางใส่ชุดเดรสยาวลากพื้นสีพีชถูกติดด้วยอัญมณีเล็กๆไปทั่วชุด คลุมด้วยเสื้อคลุมที่ออกแบบมาให้เหมือนกับชุดคลุมขุนนางส่วนที่เป็นกระดุมทำมาจากเพชร ปากถูกแต้มด้วยลิปสีแดงสดตัดกับผิวสีขาวน้ำนม ทั้งที่ไม่ได้แต่งเติมอะไรมากแต่มันก็ขับความงามของสตรีผู้นี้ได้เป็นอย่างดี ดวงตาสีแอเมทิกส์คู่สวยที่ดูไร้อารมณ์บ่งบอกได้ยากว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไร ผมสีครีมถูกสวมด้วยมงกุฏเล็กๆที่มีสร้อยมุขสีขาวห้อย ตรงปลายเป็นอัญมณีน้ำดี ติดกิ๊บด้วยกิ๊บขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือที่มีจุดเด่นคือทับทิมสีแดง และตัวกรอบมีลักษณะเป็นปีกนกทำจากทอง

ทุกอย่างบนตัวของวิลเลี่ยมมีราคาดูแพงมากทั้งนั้น ชายหลายคนต่างอ้าปากค้าง ส่วนเดธปรบมือรัวๆให้กับสหายของตนเอง ทั้งที่มีซิคแพคขนาดนั้นยังแต่งให้เป็นผู้หญิงได้ สุดยอด!!

อาบิเกลตวัดตาไปมองสตรีที่ชายในฝันของนางปรบมือให้ ดวงตาของนางกวาดตามองขึ้นลงๆ นังนี่มันสวยตรงไหน?!! ทำไมเขาถึงปรบมือให้!! นางคิดพลางกัดฟันจนได้ยินเสียงดังชัด..

เมื่อวิลเลี้ยมก้าวลงมาถึงพื้นชายทั้งหลายต่างกรู่เข้ามา ไม่พ้นตัวเด็กคือฟอลลิปา์ที่ถือหีบใส่มงกุฏมาหาวิลเลี่ยม

"ของขวัญวันเกิดของเจ้านะอลิซ"

กล่าวพลางเสยผมขึ้น มือเปิดหีบให้ดูของข้างใน สตรีทั้งหลายต่างทำตาโตเมื่อเห็นของข้างใน มงกุฏนี่มันช่างงดงามและดูมีราคาจริงๆ!!

ในขณะที่สตรีรอบข้างกำลังตื่นเต้น วิลเลี่ยมก็ก้มมองมันด้วยใบหน้าเหมือนคนอมทุกข์

เพชรอีกแล้ว? ...เครื่องประดับอีกด้วย...

แค่นี้เขาก็หนักจะตายอยู่แล้ว...เพชรมันเอาไปกินประทังชีวิตได้หรือไม่เหตุใดจึงมีแต่เพชรเต็มไปหมด...

เขาไม่เข้าใจของขวัญนี้? ให้คัมภีร์ไบเบิ้ลเขายังดีใจกว่านี้อีก

แต่เจ้าตัวก็รับไปตามมารยาท อย่างไรซะของขวัญนี้เจ้าชายก็ลงทุนเอามาให้เขา เขาจักเอามงกุฏนี้ไปให้บิดาของเขาแล้วกัน..เหมือนกับเพชรที่ได้มาจากเดธก้อนอื่นๆที่ถูกนำไปประมูลเพื่อหาเงินให้คนยากไร้

เจ้าชายคงไม่ว่าเขาหรอกมั้ง?

ฟิลลิปส์มองใบหน้าของอดีตคู่หมั้นของตนเองที่ดูพะอืดพะอมเหมือนโดนเอามีดจี้คอให้รับของขวัญจากเขาอย่างไรอย่างนั้น ปากเอ่ยของคุณคำเดียวด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์

นี่ไม่ใช่ปฏิกิริยาที่เขาต้องการหลังจากที่ลงทุนเงินมากมายเพื่อสร้างมงกุฏนี่!! นางไม่ตื่นเต้นเลยหรือ?! ทำไมกันละ?!!!

แต่เขาก็แสดงอารมณ์ออกมามากไม่ได้เพราะอยู่ในงาน

ราชาราชินีเข้ามาให้ของขวัญกับวิลเลี่ยม...ซึ่งเป็นเครื่องประดับอีกแล้ว

วิลเลี่ยมให้เมดจัดการยกของไปให้ก่อน ตอนนี้เขาหิวจนจะขยับไม่ได้อยู่แล้ว เป็นเพราะเขาไม่ได้อดมื้อกินเมื้อเหมือนสมัยเป็นบาทหลวง ร่างกายนี้จึงทนไม่ได้เมื่อไม่ได้กินอาหารแค่สองมื้อสินะ?

เขาสวดบทก่อนทานอาหารอย่างรวดเร็วแล้วลงมือทานโดยไม่สนผู้คน ตอนนี้เขาหิวจนไม่มีแรงฝึกคัดลายมือด้วยซ้ำ ถ้าปล่อยไว้เขาจะมีแรงอ่านหนังสือได้อย่างไร?!

กินได้ไม่เท่าไหร่บุรุษก็เข้ามาทักมาจูบมือ มาพูดหยอกคำหวานใส่

แต่ช่างน่าเสียดาย เพราะวิลเลี่ยมไม่เข้าใจคำพวกนี้ ใบหน้าของเขาจึงเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามตลอดเวลาที่คนอื่นหยอดมุขใส่อย่างไม่เกร็งใจ

เดธที่พอจะรู้สถานการณ์ของสหายตนเองจึงเข้าไปช่วยโดยการโอบไหล่แล้วพาหนี สร้างความอิจฉาริษยาให้กับสตรีที่หวังอยากเป็นราชอนีของอาณาจักรทมิฬไร้พ่ายเป็นอย่างมาก

อาบิเกลเองก็เช่นกัน ในหัวเล็กๆของนางกำลังคิดแผนหลังจากที่ให้บิดาของตนเองย้ายนางไปไว้ในโรงเรียนเดียวกับเดธแล้วนางจะกำจัดอลิซยังไงดี

"ขอบคุณ"

วิลเลี่ยมกล่าวเมื่อพ้นรัศมีจากกลุ่มคนที่เข้ามาหาเขา

"ไม่เป็นไรๆ เจ้าเปิดตัวแล้วนี่ ตามมารยาทถ้าเปิดตัวแล้วเจ้าจะแวบไปไหนก็ไปได้นะ งั้นไปเถอะ"

"คงไม่ได้ มันดูเสียมารยาทเกินไปสำหรับข้า ข้าจะอยู่จนกว่าจะเลิกงาน"

วิลเลี่ยมตอบก่อนจะเดินเข้าไปในงานเหมือนเดิมแต่หลีกเลี่ยงไปนั่งข้างบิดาของตนเองแทน

อาบิเกล้ข้าไปทักเดธทันที นางย่อตัวเล็กน้อย

"สวัสดีค่ะท่าน..?"

นางกล่าวเว้นวรรคเพื่อให้เดธบอกนามของตนเอง

"ตามมารยาทเจ้าควรแนะนำตัวเองก่อนนะ คุณสุภาพสตรี"

เดธตวัดตาไปมองนางแล้วพูดอย่างไม่แยแส เป็นเรื่องปกติที่จะมีคนมาทักตอนมางานเลี้ยง เทพแบบเขาเจอแบบนี้มาเป็นหมื่นล้านครั้งแล้ว ซึ่งมันก็อิหรอบเดิมๆ อยากจะอ่อยผู้ชายจนตัวสั่น! น้อยมากที่จะมีคนมาทักตามมารยาทเฉยๆ แต่ดูท่าคนนี้คงเป็นอย่างแรก

"ข้า อาบิเกล สวอร์นค่ะ เรียกว่าแอบบี้ก็ได้นะคะ"

นางกล่าวเสียงนุ่ม ใบหน้าของนางขึ้นสีเล็กน้อย เดธหรี่ตามองนาง

"โทษที'มิสสวอร์น' ข้ากับเจ้ายังไม่สนิทขนาดเรียกชื่อเล่นกันได้ นามของข้าคือ เดฟ เจ้าชายของอานาจักรทมิฬไร้พ่าย ดังนั้นนามสกุลข้าเจ้าคงพอเดาได้"

เขาเรียกนางด้วยนามสกุลอย่างไม่ไว้หน้า ทั้งยังประกาศอีกว่าตัวเองมีฐานะสูงขนาดไหนเผื่อมนุษย์เพศเมียนี่จะเจียมตัวได้

แต่แทนที่นางจะเจียมตัวหน้านางกับแดงขึ้นไปอีก

"ง-งั้นเราก็เป็นชนชั้นสูงเหมือนกันสินะคะ เพียวแต่ท่านสูงกว่าข้านิดหน่อย ชายชั้นสูง กับสตรีชั้นสูง ช่างเหมาะสมกันจริงๆ!"

นางกล่าวด้วยความตื่นเต้น อยากจะแต่งงานกับชายตรงหน้าจนเนื้อตัวสั่น นี่คือเจ้าชายในฝันของนางชัดๆ! ชนชั้นสูงกับชนชั้นสูง บุพเพสันนิวาสอย่างไม่ต้องสงสัย! 

"ไม่บอกว่าเป็นชนชั้นสูงข้าก็นึกว่าเป็นสตรีขายบริการตามซ่อง "

เดธพูดเบานิดหน่อยก่อนจะเดินชนนางไป เขาไม่ชอบสตรีที่เขาหาเขาด้วยท่าทีแบบนี้ เห็นแล้วน่าตบให้เลือดกลบปาก เกิดมาเป็นชนชั้นสูงแต่เข้ามาพูดอะไรแบบนี้ ทำอย่างกับถูกอบรมโดยโสเภณีมาอย่างนั้นล่ะ

เขาไม่เคยอ่อนโยนหรือถนอมน้ำใจกับใครถ้าอีกฝ่ายทำตัวให้เขาไม่ถูกใจ ก็เขาเป็นเทพนี่? ถึงจะรู้ตัวว่าตอนนี้แฝงมาเป็นมนุษย์แต่นิสัยเดิมๆมันแก้ยากนะ

อาบิเกลมองเดธที่เดอนจากไปด้วยดวงตาทอประกาย

"เล่นตัวแบบนี้สิถึงจะน่าเร้าใจ"

นางกล่าวพลางเลียริมฝีปากตนเอง

เมื่องานเลี้ยงเลิกวิลเลี่ยมก็กลับเข้าห้องนอนของตนเอง เขาไม่เจอเจ้าต้นไม้ ดิเรก กับแองเจลิน่า เหตุเพราะทั้งสามนั้นหลงทางหาทางกลับมาไม่ได้เนื่องจากไปหาของขวัญไกลเกิน

เขามองหน้าต่างที่ถูกเปิดเอาไว้ ลมพัดผ้าม่านปลิวไสวไปตามสายลม แสงสีนวลจากดวงจันทร์ตกลงมากระทบตรงหน้าต่างที่มีถุงผ้า หับห่อผ้าอยู่สองชิ้น

เขาเดินเข้าไปดู ห่อผ้าเล็กๆนั้นถูกเขียนไว้ว่า

ของกำนัลจาก -S 

ส่วนห่อผ้านั้นเขียนว่า 

ของขวัญแด่สุดที่รักของข้า -E

เมื่อเขาเปิดของขวัญจากSก็พบว่ามันคือสายประคำที่ถูกทำมาจากคริสตอลสีขาวนวล ตรงไม้กางเขนเองก็ทำมาจากวัสดุเดียวกัน มันส่องแสงออร่าเมื่อกระทบกับแสงจันทร์..

วิลเลี่ยมมองมันด้วยดวงตาทอประกายแววาว

เขาไม่ต้องสวดสายประคำโดยการนับนิ้วมืออีกต่อไปแล้วสินะ! ช่างน่ายินดีจริงๆ!

เขาแอบขอบคุณคนที่ให้ของขวัญนี้ด้วยความทราบซึ้งจนน้ำตาแทบจะปริ่ม ก่อนจะไปเปิดห่อผ้าอีกอัน

มันคืออุปกรณ์ปักผ้าซึ่งมีด้ายสีเฉพาะที่ตรงกับชุดบาทหลวงของเขาพอดี ทั้งข้างๆยังมีหนังสือเกี่ยวกับการปรุงยาที่เขาจะไปยืมห้องสมุดแต่ก็ยืมไม่ได้เพราะเป้นหนังสือหายากอีกด้วย

เขาไม่รู้ว่าสองอันนี้ใครเป็นคนให้มา แต่เขาก็กล่าวของคุณพวกเขาด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมสุข

"ข้าไม่รู้ว่าพวกเจ้าเป็นใคร แต่ขอบคุณมากๆสำหรับของขวัญที่แสนวิเศษ"








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 433 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2185 อันนี้อันนั้นอันไหน (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 15:34
    D. S.

    E.

    ลงเรือลำไหนดีค่ะ.....
    อยากลงD.ก็กลัวล่มเพราะเฟรนโซน
    #2,185
    0
  2. #2005 Sunruethai (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 08:58
    วิลคุงงงงง.......ของจากSน่ะมันของกำนัลนะะะะะะจะแต่งกับเขาหรือไงงงง
    #2,005
    0
  3. #2003 YukiKiyu (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 19:44
    มีการเลียริมฝีปากด้วย! ..โห...E ไฮยีน่า!!!...
    #2,003
    0
  4. #2002 『夜雀』 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 01:06

    เดธเอ้ย~ ตบมันเลยดิ๊!! รอไร!?

    ไรต์ เราปักธงเดธนะ


    #2,002
    0
  5. #2001 Paoly YG (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 10:44
    เดธ เถอะนาาาา
    #2,001
    0
  6. #2000 โฮคาบากิ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 05:56
    เราปักธงเดธแล้วนะไรต์อย่าเปลี่ยนตัวเลยน้า
    #2,000
    0
  7. #1997 Maimee-254 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 22:04
    ทำไมไรท์ถึงทำอย่างงี้ได้!!!...เราปักธงซีโน่ไว้น่ะ T^T
    #1,997
    0
  8. #1996 _DARKGHOST_ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:51
    สตาร์ดิวววววววว
    #1,996
    0
  9. #1995 CarVii (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:33
    เอ๊ะ ทำไมมีแต่คนคิดว่าสตาร์ดิวว ไรท์เอามาจากตัวละครในซีรี่ที่ไรท์เหม็นขี้หน้านะ //ลืมไปแล้วว่าสตาร์ดริวมีตัวละครชื่ออาบิเกลด้วย .-.
    #1,995
    0
  10. #1994 CYAN HYDRANGEA (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:31
    สำหรับเรา
    อบิเกล/แอบบี้ = สตาร์ดิววววววว
    #1,994
    1
    • #1994-1 Nickeeminace(จากตอนที่ 64)
      30 พฤษภาคม 2561 / 22:30
      เออใช่จริงๆด้วย 555
      #1994-1
  11. #1993 Acharie-chan (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:29
    มันคือสร้อยไข่มุกไหม~? มองเป็นลูกประคำสีขาว 😂
    อาบิเกลนี่มันสตาร์ดิวแน่นอน
    #1,993
    0
  12. #1992 VioMayLin (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:27
    ใครรรรร
    #1,992
    0
  13. #1991 Hcbifhfth (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:17
    พวกเขาเปันเพื่อนกันครับ
    #1,991
    0
  14. #1990 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:14
    ไรท์คะคือแบบว่า...อย่า มา หัก ธง สีชมพูมุ้งมิ้ง ที่เราปักให้ซีโน่กับอลิซนะคะ!!! แง่มๆๆ//งับหัว
    #1,990
    0
  15. #1989 IMYOURENIGHTMARE555 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:13
    ทำไม!??!?!มิสเตอร์ E ถึงยังไม่เปิดเผยตัวตนกันฟระ!? อีกอย่างทำไมต้องมีอิชะนีมายุ่งอีกกันวะ?เห็นแล้วจะเป็นลมเรือล่มฟ้าดินถล่มจริงๆเลย! *โหมดระบายนะจ๊ะ
    #1,989
    0