I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 41 : ศึกษาเผ่าเทวา : มาเรีย : ความงามของข้าคือบาป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 326 ครั้ง
    4 เม.ย. 61

วิลเลี่ยมได้แต่สวดภาวนาอยู่ในโบสถ์เป็นระยะเวลาหนึ่งจนกระทั่งถึงพลบค่ำ ดวงตาคู่คมของบาทหลวงต่างโลกมองออกไปข้างนอก มืดแล้วงั้นรึ? อืม.....ได้เวลาอาบน้ำแล้วรึเปล่านะ? ไม่ได้อาบน้ำในฐานะบุรุษมานานแล้วสิ ....จะว่าไปเขาไม่มีเสื้อผ้ามาเปลี่ยนนี่นา...งั้นก็อาบแค่ช่วงบนแล้วกัน

บาทหลวงหนุ่ม? เดินออกมาจากโบสถ์เพื่อไปหาบ่อน้ำที่ใหญ่พอจะลงไปอาบน้ำได้ เมื่อหาเจอเขาก็ค่อยๆถอดอาภรณ์ศักดิ์ศิทธิ์ออก เผยให้เห็นร่างช่วงบนที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ ที่สามารถสะกดใจเพศตรงข้ามได้อย่างง่ายดาย เมื่ออาภรณ์ศักดิ์สิทธิ์ของเขาถูกถอดออกและพับเก็บวางไว้ด้านข้าง วิลเลี่ยมก็ค่อยๆก้าวลงไปในบ่อน้ำ เขารู้สึกว่าน้ำนั้นเย็นมากจนทำให้เขาตัวสั่นเล็กน้อย ปีกสีขาวของเทวาเริ่มเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ

แผ่นหลังของชายหนุ่มเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อดังเช่นด้านหน้า แต่กลับมีรอยแผลเป็นที่เกิดจากการเฆี่ยนตีอย่างหนักทับไปทับมาจนแทบนับไม่ได้ บาทหลวงหนุ่ม? กวักน้ำขึ้นมาชำระร่างกายของตนเองมือเสยผมขึ้น

"แปลก...น้ำเย็นจังเลย...ทั้งๆที่อุณหภูมิภายนอกยังปกติแท้ๆ"

เขาพึมพำเบาๆก่อนจะชำระล้างร่างกายของตนไปอย่างช้าๆไม่รีบร้อน ในระหว่างนั้นก็ร้องเพลงออกมา

"ลูกเชื่อพระองค์จงใจเชื่อในพระองค์
ความมืดมัวกันลูกไกลแต่ลูกเชื่อพระองค์
ด้วยพระวาจาเที่ยงธรรมลูกเชื่อยืนยันจริงใจ ลูกเชื่อพระองค์จงใจลูกเชื่อในพระองค์

โปรดทรงเมตตาการุญให้ลูกอุ่นหัวใจ ลูกวางใจในพระคุณเพิ่มพูนไว้ใจ
ลูกวางใจในพระคุณลูกเพิ่มพูนไว้ใจ ความทุกข์ยุคเข็ญกังวลโปรดดลให้ห่างลูกไกล
โปรดเผาลูกด้วยไฟรักให้ ลูกร้อนรักพระองค์ ลูกรักพระองค์ทรงชัยลูกรักพระองค์
โปรดทรงบำรุงจิตใจให้รักแต่พระองค์
เมตตาให้ลูกมั่นคง ยืนยงในพระคุณ ลูกรักพระองค์ทรงชัยรักแต่ในพระองค์

โปรดทรงบันดาลลูกให้อยู่ใกล้พระองค์ 

โปรดทรงบันดาลลูกให้อยู่ใกล้ชิดพระองค์

ให้ลูกมีใจเพิ่มพูนเทิดทูนความรักพระองค์"

เขาร้องเพลงด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข แสงจันทรากระทบใบหน้าได้รูปของเขา ขับให้เขามีเสน่ห์มากกว่าเดิม รอบข้างถูกรายล้อมด้วยป่าที่เกือบจะมืดมิดไปสียทั้งหมด แต่แสงจัทรากลับส่องมายังเขา หลังจากที่ชำระร่างกายเสร็จแล้วเขาก็กลับไปสวมอาภรณ์ศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง คุกเข่าลงกับพื้นแล้วสวดอธิษฐาน

"ข้าแต่พระเจ้า ขอพระองค์ประทานความสงบสุขให้แก่ลูกขอให้การดำเนินชีวิตของลูกผ่านไปได้ด้วยดีด้วยเถิด อธิษฐานทูลขอในนามของพระเยซูคริสต์เจ้า อาแมน"

ทันทีที่อธิษฐานเสร็จเขาก็เดินกลับเข้าไปในโบสถ์อีกครา บาทหลวงหนุ่ม?ทำความสะอาดพื้นโบสถ์รวมถึงผนังด้วยอยู่ที่นี่ทีไรจิตใจของเขาช่างสงบร่มเย็น ถ้ามีพระคัมภีร์ให้อ่านด้วยเขาคงอยู่ที่นี่ได้โดยไม่ต้องออกไปไหนเป็นวันเลย...ช่างน่าเสียดาย ที่นี่ไม่มีเลยแม้นแต่เล่มเดียว...

"ทำอะไรอยู่หรอ? วีวี่"

เดธโผล่มาข้างหลังเขา ชายหนุ่มหันไปมองอีกฝ่าย

"ทำความสะอาดพื้นอยู่ เจ้าล่ะมาทำไม?"

"คือข้าจะมาบอกว่า วิชาที่จะเสริมเข้ามาในการเรียนนั้นมี คณิตศาสตร์ การประดิษฐ์ วิทยาศาสตร์ ร้องเพลง และการเขียนอักขระ"

วิลเลี่ยมขมวดคิ้ว

"วิทยาศาสตร์และการเขียนอักขระคืออะไร"

"วิทยาศาสตร์เป็นวิชาที่ได้รับความนิยมในหมู่ของพวกเอลฟ์เลือดผสมน่ะ มันเป็นวิชาที่พิสูจน์ความเป็นจริงทุกอย่างในโลกนี้ ประมาณว่าไม่เกี่ยวอะไรกับเวทมนต์เลย เป็นดา้นตรงกันข้ามของเวทมนต์น่ะ"

มันยิ่งทำให้วิลเลี่ยมมึนงงไปใหญ่

"ด้านตรงข้ามของเวทมนต์ ในโลกที่มีเวทมนต์?"

"ใช่ ขออธิบายนะ เอลฟ์เลือดผสมต่างจากเจ้าครรภ์แห่งปัญญา หลายอย่าง ความฉลาด ระดับความวิปริต หรืออื่นๆ เป็นเชื้อสายที่ด้อยกว่ามาก ประมาณชนชั้นต่ำเลยละถ้าเทียบกับพวกที่เกิดจากครรภ์แห่งปัญญา เอลฟ์เลือดผสมมีพลังทางเวทมนต์เป็นเลิศ แต่พวกเกิดจากครรภ์แห่งปัญญานั้นแทบไม่มี ด้วยความที่เป็นชนชั้นต่ำกว่าเลยคอยตามก้นคนที่สูงกว่า เอลฟ์จากครรภ์แห่งปัญญา อาศัยวิทยาศาสตร์เพื่อประดิษฐ์สิ่งต่างๆที่ทำให้สะดวกพอๆกับการใช้เวทมนต์ พอเอลฟ์ผสมเรียนรู้ก็ทำตามต่อๆมา ถึงแม้จะเป็นเิลศด้านเวทมนต์ แต่ก็เรียนวิทยาศาสตร์เพื่อสืบทอดเจตนารมจากพวกครรภ์แห่งปัญญาไว้น่ะ"

บาทหลวงหน้าเด็กพยักหน้าอย่างเข้าใจ ที่นี่มีเรื่องต่างๆที่น่าแปลกใจเสียจริง..

"แต่วีวี่ คณิตศาสตร์ของที่นี่ไม่ใช้ลูกคิดในการคำนวนนะ..."

วิลเลี่ยมถึงกับตกใจไปชั่วขณะ

"ไม่ใช้ลูกคิด? แล้วพวกเขาคำนวนกันอย่างไร?"

เดธเริ่มอธิบายการคำนวนแบบที่แตกต่างจากโลกเก่าของวิลเลี่ยม มันทำให้เขาแทบจะเป็นลม อย่างมากเขารู้แค่บวกลบเท่านั้น คูณกับหารมันมาได้อย่างไร? สมการx คืออะไร? การทดเลขคืออะไร?

เมื่อเทพแห่งความตายเห็นใบหน้างงเป็นไก่ตาแตกก็เข้าใจเลยว่าที่พูดมาเจ้าหน้าเด็กนี่มันไม่เข้าใจแน่ๆ เอาเห๊อะขนาดคนขยันขนาดเจ้าหมอนี่ยังงง แสดงว่าเขาก็ไม่ผิดที่แก้สแควรูทไม่เป็นใช่ไหม? ได้ข้อแก้ตัวตอนแก้สมการไม่ได้ละ

"ไว้เดี๋ยวจะค่อยสอนพิเศษให้เจ้านะ ตอนนี้มืดแล้ว เจ้าจะหาอะไรมาทำได้ล่ะ ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนะ"

เดธกล่าวพลางมองไปรอบๆที่มีแต่ป่า โบสถ์ และบ่อน้ำ

"เดเด้ เจ้ามีเมล็ดพืชหรือไม่? ข้าอยากจะปลูกผัก"

วิลเลี่ยมกล่าวขึ้นมา ในอดีตเขามักจะปลูกผักไว้กินเสมอ ทั้งๆที่เมืองที่เขาอยู่มีสภาพหน้าดินที่ไม่เหมาะกับกาปลูกพืช แต่เมื่อเขาลองปลูกกลับปลูกขึ้นอย่างง่ายดาย ทำให้คนอื่นๆมาลักขโมยพืชเขาเป็นประจำ แต่ก็จับได้ทุกครั้ง วิลเลี่ยมไม่ชอบทำร้ายร่างกายถ้าไม่จำเป็น อย่างมากก็แค่เทศนาสักสองถึงสามชั่วโมง เขาไม่เข้าใจว่าจะมาขโมยทำไม ในเมื่อพืชซะส่วนใหญ่เขาก็นำไปทำอาหารแจกจ่ายคนอื่นๆอยู่เสมอ ส่วนเขาก็เหลือไว้ส่วนหนึ่งให้พอประทังชีวิตแบบมื้อกินมื้อ ถ้าให้เดาคงเป็นเพราะอาหารไม่เพียงพอกระมั้ง....แต่แค่แบ่งกันก็แก้ปัญหาได้แล้วนี่...คิดแล้วเขาก็เริ่มหนักใจหน่อยๆ

"ข้าเป็นเทพแห่งความตายนะวีวี่ ถ้าจะถามถึงเมล็ดพืชเจ้าต้องถามมิแลงเกลล์ นางมีทุกสายพันธ์นั่นละ การปลูกพืชไม่เหมาะสมกับข้าหรอก ไอ้ที่งอกในบ้านข้าเป็นเพราะเจ้าซาเมนมาทิ้งไว้ทั้งนั้นล่ะ เดี๋ยวว่างๆจะไปถามให้นะ"

"เจ้าก็ว่างตลอดมิใช่หรือไร"

กล่าวพลางหรี่ตามองอีกฝ่าย เดธสะดุ้งสุดตัว เดี๋ยวนี้พัฒนาไปถึงจิกกัดคนอื่นแล้วหรอเนี่ย? ไม่ธรรมดาๆ

"แหม ข้าไม่ว่างนะหายใจอยู่"

เด็กหนุ่มหัวเราะกลบเกลื่อน บาทหลวงต่างโลกถอนหายใจเบาๆ

"ข้าหาหนังสือมาเผื่อเจ้าด้วยนะ เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ลองเอาไปอ่านนะ"

เขายื่นให้วิลเลี่ยมก่อนจะหายตัวไป

"หนังสือวิทยาศาสตร์?....มีอะไรให้อ่านก็ดีเหมือนกัน..."

เขาเดินไปหามุมดีๆนั่งอ่านหนังสือ อย่างสงบ ในหัวกำลังทำความเข้าใจเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ไปด้วย ครานี้ใช้เวลาอ่านนานกว่าปกติเพราะต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจสิ่งที่หนังสือนี่บรรยายออกมา กว่าจะรู้ตัวก็ใกล้จะรุ่งสางแล้ว

"หาว~ นี่ข้าเองนะวีวี่ นี่เจ้าอ่านหนังสือจนป่านนี้เลยหรอเนี่ย?"

เดธที่โผล่มาด้วยใบหน้าง่วงงันพูดออกมา ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆ

"นอนดึกมันไม่ดีต่อสุขภาพนะ เดี๋ยวผิวของเจ้าจะเสียหมดหรอก ขนาดข้ายังอดเสียดายไม่ได้เลย! หัดถนอมบ้างเถอะ!"

เดธดุก่อนจะสร้างผลึกสีม่วงเข้ม แต่คราวนี้ร้อยมาเป็นสร้อยยื่นให้วิลเลี่ยม

"ก่อนที่วิญญาณเจ้าจะถูกดึงคืนสู่ร่างอลิซ สวมมันไว้ มันจะหยุดเวลาร่างกายเจ้าไว้ ไม่ให้เน่าเปื่อยระหว่างที่วิญญาณไม่ได้อยู่ในร่าง"

บาทหลวงต่างโลกรับสร้อยมาสวม

"หนังสือนี่ข้าจะเาไปวางไว้ที่ห้องของอลิซนะ ร่างของเจ้าข้าจะเก็บไว้เอง ตอนนี้เจ้าหลับซะ ถ้าเจ้าไม่หลับซะตอนนี้ร่างกายของเจ้าจะถูกกับเก็บไว้ไม่สมบูรณ์แบบนะ อ่ะนี่ตัวช่วย"

เดธยื่นโพชั่นนอนหลับให้ เขายื่นมือไปรับแล้วเปิดจุกดื่มอย่างไม่อิดออด อันที่จริงเขาก็เริ่มง่วงแล้วด้วยสิ..ไม่นานนักเปลือกตาของเขาก็หนักอึ้ง.....ก่อนจะจบสู้นิทราโดยไม่รู้ตัว

"ให้ตายสิ...อยู่กับคนที่ขยันตลอดเวลา แถมยังมีจิตใจดีเหมือนมิแลงเกลล์แล้วรู้สึกเหมือนตัวเองมันเป็นคนเลวทรามแปลกๆแฮะ"

เขาพึมพำเบาๆก่อนจะนำร่างของวิลเลี่ยมกลับไปที่บ้านของเขา

---------------------------------------

ต่อมาวิลเลี่ยมได้ลืมตาตื่นขึ้นมา เขามองไปรอบๆแล้วปรากฎว่าตอนนี้เขาได้มาอยู่ในร่างอลิซเรียบร้อยแล้ว...

"ตื่นแล้วหรอ"

มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา ไม่ต้องบอกเขาก็รู้ว่าใคร เดธ...

"เจ้ามองข้าตลอดเลยหรือ?"

"เปล่า ข้าเพิ่งมาก่อนเจ้าตื่นสิบนาทีเอง....ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว จะว่าอะไรไหมถ้าข้าจะพาเจ้าไปงานเลี้ยงระหว่างเทพในเย็นวันนี้"

เทพแห่งความตายเชิญชวนอีกฝ่าย

"ไม่ล่ะ ข้าไม่ชอบงานเกี่ยวกับสังคม...."

"ก็ได้~ ข้าจะพาเจ้าไปหาเพื่อนๆข้า และที่สำคัญ มิแลงเกลล์ นางเชี่ยวชาญเรื่องเผ่าเทวามาก นางอาจจะช่วยเจ้าได้ไม่มากก็น้อยล่ะนะ"

วิลเลี่ยมพยักหน้าหงึกๆก่อนจะโดนเดธส่งตัวไปอยู่บนเกาะลอยฟ้า เทพตนอื่นๆเองก็นั่งรออยู่บนโต๊ะน้ำชาอยู่แล้ว มิแลงเกลล์อยูท่ามกลางเทพสามตนที่ต่างก็พยายามจีบนางอยู่

"มิเกล! มานี่หน่อยสิ เจ้าช่วยสอนเกี่ยวกับเผ่าเทวาให้มือใหม่หน่อย"

สิน้เสียงของเดธมิแลงเกลล์ก็พุ่งมาหาวิลเลี่ยมทันที

"สวัสดีค่ะ! "

นางทักทาย วิลเลี่ยมทักทายกลับทันที

"สวัสดี..."

"วันนี้ดิฉันจะมาสอนท่านเกี่ยวกับเผ่าเทวานะคะ!"

นางกล่าวอย่างกระตือรือร้น

"เอาตัวเขาไปได้เลยนะมิเกล"

เดธบอกแล้วเดินไปยังโต๊ะน้ำชา มิเกลยิ้มกว้างก่อนจะพาตัววิลเลี่ยมไปยังบ้านของตนเอง บ้านของนางคือสวนดอกไม้ท่ามกลางสวนดอกไม้มีวิหารที่ถูกสร้างขึ้นมาจากคริสตัล เมื่อแสงอาทิตย์กระทบที่วิหารก่อให้เกิดประกายแวววาวระยิบระยับดูสวยงามยิ่ง สักพักก็มีเทวาชายและหญิงรูปงามมากมายเดินออกมาต้อนรับ

"ยินดีต้อนรับกลับค่ะท่านมิแลงเกลล์" "ยินดีต้อนรับกลับขอรับท่านมิแลงเกลล์"

ที่ทำให้วิลเลี่ยมแปลกใจคือเทวาเหล่านี้ใส่ชุดคล้ายกับนักบวชชาย หญิง ของโลกเขาเลย....

-----------------------------------------บรรยายฝั่งของมาเรีย--------------------------------

มาเรียได้ไปป่าวประกาศให้ทุกคนได้รู้ถึงตำนานนั้น ในใจก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ ถ้าความงามคือบาป นางคงตกนรกหมกไหม้ไปหลายพันปี....เมื่อนางนึกถึงใหน้าของเทวาผู้นั้น ดวงใจน้อยๆของนางก็หวั่นไหว สายตาที่เขามองมายังนาง น้ำเสียง หรือแม้แต่ท่าทางที่เขาแสดงตอนที่นางรู้สึกกลัว บ่งบอกได้ว่าอย่างไรซะเขาก็มีใจให้นาง แค่คิดก็เลือดสูบฉีด

ตอนที่นางกระชากมือของอีกฝ่ายหนีเข้าไปในป่า มือของเขาช่างอบอุ่นยิ่งกว่าตอนที่เตาผิงในฤดูหนาวเสียอีก...

"มาเรีย เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า?"

เพื่อนของนางจากห้องE กล่าวขึ้นเมื่อเห็นมาเรียก้มหน้าลงแล้วหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว

"อ๋อเปล่าจ่ะ....มาเรียแค่คิดว่า มาเรียนี่มันเป็นคนบาปจริงๆเลยนะ..."

ความงามของข้าคือบาปที่พระเจ้าประทานให้....

---------------------------------------------------------

ขออภัยที่มาต่อช้าฮะ ฮาาาา จริงๆจะวาดวิลตอนเปลือยช่วงบนด้วย แต่ไม่ไหว ตอนแรกวาดแล้วเซฟหาย หัวร้อนฮะ อดวาดเลย แต่ขอบรรยายแล้วกันวิลอยู่ในน้ำฮะ ปลดกระดุมแล้วเสื้อหลุดลงมือเผยให้เห็นแผ่นหลังครึ่งหนึ่ง แสงจันทร์กระทบผิวน้ำ---

บรรยายแค่นี้นะฮะ อาจจะลนๆบ้างเพราะบรรยายแล้วรู้สึกบาปแปลกๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 326 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2193 คุณออลวอน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 13:17
    รำคาญนังมาเรี๊ย
    #2,193
    0
  2. #2177 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 14:47
    มาเรียลูก ตื่นค่ะ ตื่น
    #2,177
    0
  3. #1835 Acharie-chan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 01:18
    จินตนาการภาพออกค่ะ ไม่เป็นไร 555 เป็นการประยุกต์ใช้สกิลมโนให้เป็นประโยชน์
    #1,835
    0
  4. #1784 YukiKiyu (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 13:36
    มัน เมา กาวววววววว!!!!!!!!
    #1,784
    0
  5. #1758 BLack FairY (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 08:32
    มาเรีย นอน มาเรีย ไปนอนนะ
    #1,758
    0
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. #1472 SK_is_me (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 17:13
    โอ้ยมโน มั่นหน้ามากกก
    #1,472
    0
  8. #1342 อุ้มแอนมด (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 11:16
    อย่ามโน อย่ามโน ยัยบ้า
    #1,342
    1
  9. #1302 DaTa_KN (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 20:27
    มาเรีย....อบ่ามโนค่ะ
    #1,302
    0
  10. #1300 ʕ•ﻌ•ʔ Bear No.2 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 15:52
    อี๋! ขยะแขยงสุดๆ น่ากลัว​อะ
    #1,300
    0
  11. #1299 jeeun (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 13:22
    น่าลากมาเรียลงนรกซะจริง สงสารวิลเลียม ขยะแขยงมาเรียมาก ขนลุก~~~
    #1,299
    0
  12. #1298 Vampire_killeR (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 13:04
    อา..มาเรียที่น่าสงสาร
    ไม่เพียงแต่พระเจ้าจะมอบความงาม(อันน้อยนิด)ให้คนบาปเช่นเจ้า
    พระองค์ยังลืมมอบ"สมอง"และ"สติ"ให้เจ้าเช่นกัน ...เฮ้อ
    #1,298
    1
    • #1298-1 ʕ•ﻌ•ʔ Bear No.2(จากตอนที่ 41)
      5 เมษายน 2561 / 15:51
      อุ๊ย! ต้องบอกว่าพระเจ้ามอบความมโนและความหน้าด้านให้มาเรียมากไปด้วยนะ
      #1298-1
  13. #1296 Dar699699 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 12:23
    อี๋~~~ รู้สึกขยะแขยงมาเรียชะมัดคนไรวะหลงตัวเองว่ะ(พูดไม่สุภาพขออภัย)
    #1,296
    0
  14. #1295 pick-17 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 11:43
    คนโง่เง่าหลงตัวเองก็เป็นคนบาปเช่นกัน---บอกมาเรีย
    #1,295
    0
  15. #1293 mookandmos (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 10:11
    ปายาสลายมโนไปให้มาเรีย
    รับไปยาสลายมโน//ยื่นให้มาเรีย
    #1,293
    0
  16. #1292 Ahe215 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:55

    นางอาการหนักนะรี๊ดว่า

    #1,292
    0
  17. #1291 BB8888 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 09:55
    รู้สึกยิ่งนานมาเรียยิ่งเหมือน ซัคคิวบัส เข้าไปทุกที
    #1,291
    0
  18. #1290 Shota Yandere (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 08:44
    มาเรีย...กินกาวแทนข้าวรึเปล่าคะเนี่ย
    อาการแบบนี้ถึงจะกินยาสลายมโนไป10แกลลอนก็ไม่น่าจะหายแน่ๆ
    #1,290
    0
  19. #1289 หมาสีขาวสายซาดิสต์ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 08:23
    เกลียดความมโนของมาเรีย รู้สึกหมั่นไส
    #1,289
    0
  20. #1288 CNK3544jinNoir (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 07:57
    บาป...อืม เชื่อแล้วว่าบาปมากจริงๆ.... //พยักหน้ากับตัวเอง
    #1,288
    0
  21. #1287 sim_sun (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 07:48
    มาเรียกู้ไม่กลับแล้วหละเห้ออ
    #1,287
    0
  22. #1286 zinasura (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 07:04
    ประสาทเจ้ากู่ไม่กลับแล้วโว้ยยยยย!!!!!!!!!
    #1,286
    0
  23. #1285 zinasura (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 07:03
    มาเรียเอ๋ยเจ้าช่างน่าสังเวชเสียนี่กระไร
    #1,285
    0
  24. #1284 Saku442274 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 06:54
    มาเรียค่ะ หนูไปเอาความมั่นใจมาจากไหนเอ๋ย?
    อย่ามโนค่ะ อย่ามโน
    เป็นแค่ตัวประกอบราคาถูกอย่าหลงตัวเองให้มากนัก หึ!!!
    #1,284
    0
  25. #1283 Diznie (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 04:49
    มาเรียไม่หมั่นไส้เธอแล้วก็ได้เปลี่ยนมาสงสารเธอแทน ต้องช่างจินตนาการขนาดไหนถึงจะมโนได้ขนาดนี้
    #1,283
    2
    • #1283-1 BB8888(จากตอนที่ 41)
      5 เมษายน 2561 / 09:56
      ต้องถามว่าถูกเลี้ยงมายังไงถึงได้หลงตัวเองขนาดนี้
      #1283-1
    • #1283-2 sornsawanean(จากตอนที่ 41)
      5 เมษายน 2561 / 12:58
      เอ๋ๆๆๆไม่ใช้ว่าเป็นเด็กกำพราหรอคับเนี่ย
      #1283-2