I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 39 : มาเรีย:เทวารูปงามผู้ตามหารักแท้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 304 ครั้ง
    31 มี.ค. 61

เด็กสาวรูปร่างบอบบางอ้อนแอ่นน่าปกป้องนั่งจิบชาอยู่ในสวนหลังวังขององค์ชาย นางรู้สึกได้ว่าเขากลับมาใส่ใจนาง แต่ก็ไม่มากเท่าเมื่อก่อน ไม่สิการเอาใจใส่ของเขาในตอนนี้เหมือนกับการขอไปทีอย่างไรอย่างนั้น...

มันทำให้นางอดเจ็บปวดหัวใจไม่ได้ ทำไมทั้งองค์ชายและเดฟถึงไปหลงรักอลิซหมดล่ะ? ทั้งๆที่อลิซไม่ได้มีอะไรดีไปกว่านางยกเว้นชาติตระกูลเลยสักนิด นิสัยรึก็แย่ สู้นางไม่ได้ นางทั้งน่ารัก อ่อนโยน ใสซื่อ พลังธาตุ สวย

ยิ่งคิดนางก็ปวดหัว เหตุใดพระเจ้าจึงทอดทิ้งนางกันนะ....พระองค์ไม่เห็นใจนางหรือไร

ต่อมานางก็ถูกฟิลลิปส์ส่งกลับบ้าน แต่มาเรียกลับไม่อยากกลับเสียเท่าไหร่ วันนี้เป็นวันคลอเดีย ทุกปีเจ้าชายฟิลลิปส์และบุรุษมากหน้าหลายตาต่างมอบกุหลาบให้นางมากมายนับไม่ถ้วน แต่ปีนี้ไม่มีแม้แต่กลีบกุหลาบ มันทำให้นางสูญเสียความมั่นใจไปโดยสิ้นเชิง 

แม้จะไม่เต็มใจ นางก็ถูกอีกฝ่ายบังคับให้กลับบ้านแต่โดยดี มาเรียได้แต่นั่งทำหน้าเศร้าหมองในรถม้าจนกระทั่งถึงบ้านของตน ที่บ้านของนางไม่มีอะไรมาก เป็นแค่บ้านไม้ธรรมดา เมื่อก่อนโทรมกว่านี้มาก เป็นบ้านไม้ผุๆพังๆหลังหนึ่งแต่เมื่อนางได้พบเจ้าชายฟิลลิปส์เขาก็บูรณะบ้านให้นางใหม่แทนที่จะซื้อบ้านให้นางโดยให้เหตุผลว่า บ้านหลังนี้เต็มไปด้วยความทรงจำของนางเขาจึงเลือกจะซ่อมให้แทน

เด็กสาวถอนหายใจดังเฮือก ทันทีที่ลงจากรถม้านางก็เดินไปตลาดที่อยู่ไม่ห่างไกลจกาบ้านนางสักเท่าไหร่นัก

นางมองดูทั่วทั้งตลาดที่ส่วนใหญ่มีแต่ของเกี่ยวกับวันคลอเดีย คู่รักมากมายต่างซื้อของให้กัน มันทำให้นางรู้สึกแย่กว่าเดิม ทั้งๆที่นางกับเจ้าชายเป็นคู่รักกัน แต่เหตุใดเขาจึงไม่ได้ของขวัญนางเหมือนทุกปีกัน?....

แต่จู่ๆนางก็ได้ยินเสียงกรี๊ดดังขึ้นมา

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!"

"เทวารูปงาม?!!!!"

ดวงตาของนางเบิกโพล่งขึ้นมาทันที ท-เทวา? แม้นางจะไม่เก่งประวัติศาสตร์นัก แต่เท่าที่อาจารย์เล่ามา เผ่าเทวาจะโผล่มาที่โลกมนุษย์ ไม่รอช้า เท้าของนางไปเร็วกว่าผู้ใด เด็กสาววิ่งไปที่ต้นเสียงอย่างเร็วพลัน เมื่อนางไปถึงก็ตกตะลึงจนแทบหายใจ บุรุษตรงหน้านางเป็นเทวาไม่ผิดแน่ เขามีใบหน้าที่รูปงามเกินกว่าผู้ใดที่นางพบเจอ แม้ผิวของเขาจะขาวซีดยิ่งกว่าอิสตรีก็ตาม ดวงตาเปี่ยมเสน่ห์ที่ดูไม่แยแสต่อผู้ใดของเขาตวัดมองมาทางนาง มันทำให้ร่างกายของมาเรียสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่ได้ 

ตาของมาเรียมองค้างไปยังเทวาหนุ่มรูปงามตรงหน้าอย่างไม่ละสายต้าแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวแต่นางรูปหรือไม่ว่าใบหน้าของนางตอนนี้นั้นน่ากลัวยิ่ง...



นางรีบปรับหน้าตาของตนเองให้เป็นปกติเมื่อผู้คนเริ่มมามุงเยอะขึ้น ไม่ว่าหญิงหรือชาย ทุกคนต่างมองไปยังเทวาหนุ่มผู้นั้นอย่างไม่วางตา จนเทวาตนนั้นเริ่มมีสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก มาเรียคิดว่าอีกฝ่ายดูจะไม่ชอบเวลาที่มีคนมาจ้อง

ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่! ถ้าเกิดเทวาตนนี้เกิดไม่พอใจจนหนีขึ้นสวรรค์ล่ะ...

ไวเท่าความคิด เด็กสาววิ่งไปกระชากแขนเทวาหนุ่มรูปงามวิ่งหนีไป นางจำได้ว่ามีที่หนึ่งในป่าหมื่นพฤกษาที่ไม่มีใครไปถึงแน่...

เด็กสาวที่กระชากข้อมือชายหนุ่มวิ่งไปเรื่อยๆจนถึงทะเลสาปอันห่างไกลจากคนในตลาดมากเมื่อคิดว่าพามาไกลพอแล้วนางจึงปล่อยมือออกจากอีกฝ่าย

"ขอโทษนะคะท่าน...ท-ที่ทำไปโดยพลการ"

มาเรียกล่าวอย่างกล้าๆกลัวๆ นางก้มหัวงุดๆตัวสั่น เทวาหนุ่มรูปงามมองนาง เขาดูไปไม่เป็น...เมื่อความเงียบปกคลุม เด็กสาวก็ยิ่งรู้สึกกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ นางคิดว่าเผลอไปทำตัวให้เทวาตรงหน้าอารมณ์เสีย เวลาผ่านไป ความเงียบยังคงปกคลุมดั่งเช่นเดิม น้ำตาเริ่มคลอดวงตากลมโตของเด็กสาว น่าห่อไหล่ลงดูน่าสงสายยิ่ง

เทวาหนุ่มมองมายังนางใบหน้าเขาดูบึ้งตึงแปลกๆแต่คิ้วของเขาเลิกขึ้นเล็กน้อยราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่...

เป็นอีกครั้งที่มาเรียตกตะลึง เมื่อเทวาหนุ่มคลี่ยิ้มออกมา มันทำให้หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะอีกครั้ง เลือดสูบฉีดมายังใบหน้าของเด็กสาวจนแดงก่ำไปหมด

"ว-หวา!"

นางร้องออกมาก่อนจะเอามือปิดหน้าตนเอง เทวาหนุ่มถึงกับหุบยิ้มของตนโดยทันที เขาเอียงคอน้อยๆ

"ข้าทำอะไรผิดหรือ?"

น้ำเสียงของเขามีความรู้สึกผิดหน่อยๆปนอยู่ด้วย...เทวาหนุ่มดูหงอยอย่างเห็นได้ชัด 

"ป-เปล่าค่ะ!"

มาเรียรีบตอบกลับด้วยใบหน้าแดงก่ำ ยิ่งเห็นท่าทีของเทวาหนุ่มแล้วเลือดนางยิ่งสูบฉีดมากกว่าเดิมเสียอีก

"ขอบคุณที่ช่วยเหลือข้า...และขอตัว..."

เขาโค้งตัวเล็กน้อยแล้วก้าวเท้าจะเดินออกไป มาเรียรีบคว้าข้อมือของอีกฝ่าย ดวงตากลมโตช้อนมองชายหนุ่มที่ตัวสูงกว่านางมาก

"ห-เหตุใดเทวาเช่นท่านจึงมาที่นี่กันล่ะคะ?"

นางถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ จู่ๆมาเรียก็นึกถึงตำนานรักตำนานหนึ่งที่เทวาหนุ่มผู้หนึ่งมาสำรวจไปทั่วโลกเพื่อตามหารักแท้ที่โลกมนุษย์แต่ก็ยังไม่พบหญิงที่ใช่ มันเป็นเรื่องเล่าที่เล่าต่อๆกันมาในวันคลอเดีย ย-อย่าบอกนะว่าเทวาตนนั้นคือเขาคนนี้?

"มาสำรวจ"

ดวงตาของมาเรียโตเท่าไข่ห่านทันที เขาจริงๆ! เขาคือเทวาผู้ตามหารักแท้ตนนั้น! ตำนานนี้อยู่มานานหลายร้อยปีแล้ว แสดงว่าตลอดหลายร้อยปีเขานั้นยังตามหารักแท้มิพบเลยกระนั้นหรือ? เด็กสาวเอามือกุมตรงตำแหน่งหัวใจของตนเองที่เต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ

"ช-เช่นนั้นแล้ว ท-ท่านจะมาที่นี่บ่อยไหม เพราะข้าพ-เพิ่งเห็นท่านครั้งแรกค่ะ"

ดูเหมือนเขาจะครุ่นคิดสักพักหนึ่งก่อนจะตอบกลับมา

"วันนี้ของทุกเดือน"

คำตอบของเขาทำให้มาเรียเผลอยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มอันสยองขวัญยิ่งกว่าปีศาจตนใดจะมาเทียบได้

"เช่นนั้นแล้วทุกวันคลอเดียของทุกเดือนท่านจะมาที่นี่งั้นหรือคะ...ง-งั้น...ข้าจะมีโอกาสได้เจอท่านอีกใช่ไหมคะ?"

"นั่นย่อมแน่นอน"

เขากล่าวเสียงหนุ่มก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้มาเรียยืนยิ้มด้วยรอยยิ้มอันแสนบิดเบี้ยวอยู่คนเดียวในป่า นางวิ่งแจ้นกลับบ้านของตนเองทันที เด็กสาววิ่งเข้าห้องนอนของตนเอง

"....พระเจ้า...พระองค์ยังไม่ทิ้งลูกใช่หรือไม่ ท่านจึงส่งเขามาที่นี่ เพื่อพิสูจน์ว่าแท้จริงแล้วเขาคือเนื้อคู่ของลูกสินะคะ ไม่ใช่เจ้าชายฟิลลิปส์....แต่ถึงกระนั้นก็ยากที่ลูกจะตัดใจจากเจ้าชายได้นะคะ....ขอบคุณที่สร้างลูกมาให้เป็นหญิงงาม...ขอบคุณที่แสดงให้เห็นว่าอลิซไม่ได้เหนือกว่าลูกสักเท่าใด"

หลังจากนั้นมาเรียก็หลับไปด้วยรอยยิ้ม

วันถัดมาก็มีข่าวลือันสนั่นว่า เทวาผู้ตามหารักแท้ในตำนานนั้นมาอยู่ที่นี่ และเขาจะปรากฎตัวขึ้นทุกๆวันคลอเดียของทุกเดือน ทำให้เด็กสาว หญิงสาว หรือสาววัยกลางคนต่างตื่นเต้นกันเป็นอย่างมาก โดยข่าวทั้งหมดมาเรียเป็นคนแพร่ออกไปเอง เมื่อทุกคนรู้ว่าตำนานนี้มีอยู่จริง แล้วนางคือรักแท้ของเทวาผู้นั้น มันคงจะเป็นเรื่องที่โรแมนติกมากจนเป็นตำนานของที่นี่เลยทีเดียว แต่นางก็ลืมที่จะถามนามของอีกฝ่ายนี่นะ...ไม่เป็นไร เป็นเนื้อคู่อย่างไรก็ต้องเจอกันอีกครา ถึงตอนนั้นเขาคงจะบอกเอง

-------------------------------------------บรรยายส่วนของวิลเลี่ยม-----------------------------------------------

สิ้นเสียงกรีดร้องของสตรีผู้นั้น ผู้คนต่างก็มามุงรุมล้อมเขามาขึ้นเรื่อยๆ วิลเลี่ยมอดที่จะประหม่าไม่ได้ กะไว้แล้วไม่มีผิดว่าเขาจักต้องกลายเป็นจุดสนใจของทุกคน เขาเริ่มหลั่งเหงื่อออกมา แต่แล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปที่เด็กสาวผมบลอนด์ที่แสนคุ้นตา มาเรีย โดรานี่ นางมาอยู่ที่นี่ด้วยกระนั้นหรือ? แล้วทำไมนางจึงจ้องมายังเขาด้วยสายตาแบบนั้น

แม้วิลเลี่ยมจะกังวลแต่ใบหน้าของเขายังดูเรียบเฉยเหมือนเดิม วิลเลี่ยมเห็นว่ามาเรียปรับหน้าของตนเองให้เป็นปกติ นางขมวดคิ้วครู่หนึ่งเหมือนคิดอะไร แต่วิลเลี่ยมก็ไม่ใส่ใจมากนัก เขาคิดว่าจะหาทางออกไปจากจุดนี้อย่างไรดี

หมับ!

จู่ๆมิสโดรานี่ก็คว้าข้อมือของเขาแล้ววิ่งไปในป่าหมื่นพฤกษา ถึงแม้จะสำรวจป่านี้มาหลายครั้งหลายครา แต่ในครานี้นางกลับพาเขามายังเส้นทางใหม่ ทำให้วิลเลี่ยมอดที่จำมองสำรวจเส้นทางไม่ได้เลย เมื่อนางลากเขามายังทะเลสาบจึงหยุด

"ขอโทษนะคะท่าน...ท-ที่ทำไปโดยพลการ"

นางกล่าวพลางทำท่าทีกลัวเขา วิลเลี่ยมจึงไปไม่เป็น เป็นเขาด้วยซ้ำที่ควรขอบคุณนางที่พาเขามายังที่นี่ มันทำให้เขาได้รู้มุมมองใหม่ของนางว่านางก็ไม่ได้ดีแต่มาสร้างความรำคาญตอนเขาอ่านหนังสืออยู่ตลอด...

ความเงียบปกคลุม ดูเหมือนว่าวิลเลี่ยมจะคิดเพลินไปหน่อย หลังจกาที่คิดว่ามิสโดรานี่ดีกว่าที่คิดเขาก็นึกถึงบทสวดอธิษฐานต่อพระบิดา จึงทำให้เขาทบทวนมันในใจไปอย่างเพลิดเพลิน เมื่อก้มลงมองเด็กสาวแล้วดูเหมือนนางใกล้จะร้องให้เต็มที นี่เขาหน้าตาดูหน้ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ? จริงสิ เดธชอบบอกว่าเขาทำยักบึ้งตลอด ควรยิ้มบ้าง..

วิลเลี่ยมคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย เป็นร้อยยิ้มเก้ๆกังๆของเขาเองเพระาไม่รู้จะยิ้มอย่างไรให้นางคิดว่าเขาเป็นมิตรมากที่สุด

แต่แล้วนางก็หยุดชะงักอีกครั้ง ใบหน้าของนางเริ่มเป็นสีแดงระเรื่อ 

"ว-หวา!"

มิสโดรานี่เอามือปิดหน้าของตนเอง

"ข้าทำอะไรผิดหรือ?"

เมื่อเห็นนางทำแบบนั้นเขาก็เอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิดไม่ได้ นี่เขาทำนางกลัวใช่หรือไม่? ใบหน้าของเขาอัปลักษณ์ขนาดนั้นเชียว...ความรู้สึกของเขายิ่งแย่ลงทุกที

"ป-เปล่าค่ะ!"

นางตอบกลับมาทันที วิลเลี่ยมโล่งอก แสดงว่าเขาไม่ได้น่ากลัวมากเท่าไหร่สินะ

"ขอบคุณที่ช่วยเหลือข้า...และขอตัว..."

เขาเอ่ยตัดไป อันที่จริงก็ว่าจะสำรวจตลาดเสียหน่อย แต่เมื่อเห็นว่าตอนนั้นเขาเป็นจุดสนใจมากขนาดไหนก็ล้มเลิกความคิดนั้นทันที....คงต้องไปเก็บตัวอยู่แต่ในห้องโดยไม่ได้สำรวจอันใดอีกตามเคยสินะ...มันไม่ได้ดีขึ้นสักนิดเดียว...

แต่จู่ๆมิสโดรานี่ก็คว้าข้อมือเขาเอาไว้

"ห-เหตุใดเทวาเช่นท่านจึงมาที่นี่กันล่ะคะ?"

เขาหันกลับไปมองนาง เด็กสาวช้อนตามองเขา วิลเลี่ยมจึงตอบกลับไปตามตรงโดยไม่บิดพริ้ว

"มาสำรวจ"

ตาของมิสโดรานี่โตเท่าไข่ห่าน มันทำวิลเลี่ยมมึนงงเล็กน้อย มือของเด็กสาวเลื่อนไปกุมที่อก นี่เขากล่าวอะไรผิดไปรึเปล่านะ?

"ช-เช่นนั้นแล้ว ท-ท่านจะมาที่นี่บ่อยไหม เพราะข้าพ-เพิ่งเห็นท่านครั้งแรกค่ะ"

วิลเลี่ยมครุ่นคิดสักพัก เดธบอกว่าวันนี้ของทุกเดือนสินะถ้าจำไม่ผิด

"วันนี้ของทุกเดือน"

จู่ๆมิสโดรานี่ก็ยิ้มออกมาอย่างน่ากลัว เอ๊ะ? หรือว่าตอนแรกที่นางชะงักไปตอนเขายิ้มเพราะเขายิ้มไม่ถูกวิธี? หรือว่าวิธียิ้มที่ถูกต้องคือต้องยิ้มแบบนี้? คิดไปได้ไม่เท่าไหร่คำถามใหม่ก็ถูกยิงมาอีกครั้ง

"เช่นนั้นแล้วทุกวันคลอเดียของทุกเดือนท่านจะมาที่นี่งั้นหรือคะ...ง-งั้น...ข้าจะมีโอกาสได้เจอท่านอีกใช่ไหมคะ?"

แทบไม่ต้องคิด วิลเลี่ยมตอบกลับไปทันที 

"นั่นย่อมแน่นอน"

เขาสาวเท้าเดินออกไปหลังจากไขข้อข้องใจของนางแล้ว วิลเลี่ยมรู้สึกร้อนหนาวแบบแปลกๆอย่างไรไม่รู้ อ๊ะจริงสินะ ไหนๆก็มาแล้ว เขาแวะไปโบสถ์หน่อยดีกว่า ไปสวดอ้อนวอนหลังจากที่เก็บตัวมานาน ไหนจะทำความสะอาดโบสถ์อีกล่ะ....

มีแต่งานเต็มไปหมดจริงๆนั่นล่ะ...

เขาคิดแล้วเดินตรงไปยังโบสถ์ทันที โดยไม่รู้ว่าจะมีเรื่องแสนวุ่นวายรออยู่ภายภาคหน้า

---------------------------------------------

ขออภัยที่มาลงช้า! พอดีไรท์วาดรูปประกอบอยู่น่ะฮะ(แอบอู้)

เส้นอาจจะไม่ดีมากนะฮะ เพระาตอนวาดอาจจะอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่ =w= 

บาทหลวงวิลเลี่ยมตอนมีปีกครับ!!



บาทหลวงตอนยิ้ม(อันนี้วาดอนาโ๖มี่ไม่สมส่วนนะฮะ นี่คือภาพตอนที่บอกว่าวาดตอนอารมณ์ไม่ดีพอดีนน่ะฮะ)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 304 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2192 คุณออลวอน (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 13:04
    มาเรียโครตหลงตัวเอง ปัญญาอ่อนอีกต่างหาก--
    #2,192
    0
  2. #2082 ICECHYWINNY (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 05:50
    มีชีวิตอยู่มาขนาดนี้ได้ไง ความตรงแบบนี้ทำคนตายได้เลยนะ
    #2,082
    0
  3. #1783 YukiKiyu (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 13:14
    ใครก็ได้ !!! เอา E นี่ไปทำปุ๋ยที!!!!!!
    #1,783
    1
  4. #1471 SK_is_me (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 17:06
    มาเรียขี้มโนจัง
    #1,471
    0
  5. #1239 Shota Yandere (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 19:39
    แม่นางมาเรีย หน้าท่านโปกด้วยปูนตราอะไรงั้นหรือ เหตุใดท่านจึงมั่นหน้าเช่นนั้น😇
    ....จะมโนหรือจะอะไรก็หัดเกรงใจวิลเลี่ยมด้วย เขาคือเท็นชิของนิยายเรื่องนี้เลยนะ😂😂
    #1,239
    0
  6. #1238 Fikusa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 14:35
    นี่ร่างวัยสี่สิบของวิลเลี่ยมเหรอ!!! หรือเป็นร่างวัยหนุ่ม
    #1,238
    0
  7. #1236 ดอกบ๋วยเเดงใต้หิมะ❀ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 12:55
    หนูบรรยายสรรพคุณตัวเองได้น่าถุ้ยมากคะลูก
    ป.ล.วีวี่เธอเอาอะไรมาคิดว่าตัวเองอัปลักษณ์วะคะสงสัยวีวี่บ้านหนูไม่มีกระจกหรอลูกถ้าหนูเป็นอย่างงั้นจริงเจ้าชายทิวลิป(?)คงเป็นเเค่อึ่งอ้างละลูก
    #1,236
    0
  8. #1235 ยอมจุ้น วุ่นวาย (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 23:09
    มาเรียเป็นประเภท
    โลกหมุนรอบตนเองสินะ
    รู้สึกขนลุกกับสายตานางที่มองวีวี่
    #1,235
    0
  9. #1234 AK_OR (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:04
    หล่อโฮกก
    #1,234
    0
  10. #1233 คุณหลอกดาว! (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 19:59
    หล่ออออ //ช่วยด้วยค่าาา อิชั้นหลงรักบาทหลวงงงงง
    #1,233
    0
  11. #1232 Bb_JiN (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 14:29
    จบมาสูงมากนะ สำหรับมาเรียนี่
    เอกมโนขั้นสุดเเน่นอน
    #1,232
    0
  12. #1231 zinasura (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 12:11
    โอ้ ท่านบาทหลวงช่างรูปงามกระชากม้ามเสียนี่กระไร
    #1,231
    0
  13. #1230 jeeun (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 11:25
    ตอนแรกว่าไม่ชอบมาเรียนะ แต่หลังๆนี่เริ่มมีความแขยงมาเรียมาก บรี๋ย~~ขนลุก
    #1,230
    0
  14. #1229 roku00 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 10:32
    ขอบคุณค่ะ
    //รู้สึกเกลียดความมโนของมาเรียมาก
    #1,229
    0
  15. #1228 Annmom sai (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 10:14
    นางมาเรียนาง มโนไม่สิ้นสุดจริงๆ
    #1,228
    0
  16. #1226 หมาสีขาวสายซาดิสต์ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 09:39
    คุณนางเอกโดนอลิซปักธง เกลียดความมโนของยัยมาเรียมาก
    #1,226
    0
  17. #1225 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 08:51
    หลวงพ่อ!!! ขอพรากความบริสุทธิ์--แค่กๆ ลั่น
    #1,225
    0
  18. #1224 NongTalSuparat (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 08:14
    เฮ้อออ~~ปลง(ไอ)คุณมาเรียแล้วค่ะะะ
    #1,224
    0
  19. #1223 Ahe215 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 06:49
    ขอบคุณค่ะ/ ตื่นๆแม่นางเอก ช่างคิดไปได้
    #1,223
    0
  20. #1222 MilkyQuartz (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 01:54
    อ่านความมโนของมาเรียถึงกับเบ้ปากเลยอ่ะ กล้าพูดด้วยนะว่ายากที่จะตัดใจจากองค์ชายทั้งๆที่เราเห็นแต่นางวิ่งตามตื้อเดธไปวันๆ 555555
    #1,222
    0
  21. #1221 ikmzksskOO (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 01:38
    เอิ่ม ทำไมนางเอกหล่อ55555ไปเป็นพระเอกเถอะ..
    นางเอก นี่ต้องมั่นใจในตัวเองสูงขนาดไหนถชมตัวเองได้.. น่ารัก อ่อนโยน จิตใจดี ... มั่นมาก55555
    #1,221
    0
  22. #1220 Sei-chan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 01:37
    ทำไมรูปวิลเลียมยิ้มแล้วดูเจ้าเล่
    #1,220
    0
  23. #1219 Sei-chan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 01:37
    อย่ามานม อย่ามโน...
    #1,219
    0
  24. #1218 Mizuru_San (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 00:05
    ชะนีน้อยค่ะลูก...หนูมโนได้ไม่มีใครว่าแต่หนูจะมโนจนไปทำความเดือดร้อนให้วิลไม่ได้! โถ่วิล5555 มีความแบบเด๋อๆมาก พ่อคนหล่อที่น่าสงสารในหลายๆความหมาย
    #1,218
    0
  25. #1217 mikazu (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:30
    วิลเลี่ยมเนี่ย...จะยิ้มทั้งทีทำไมมันเหมือกระตุกยิ้มไม่ก็แสยะมากกว่าละ//ถอนหายใจ
    #1,217
    0