I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 38 : คืนร่างเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 317 ครั้ง
    29 มี.ค. 61

"เป็นเช่นนั้นหรือ?"

เขาทวนอีกครั้ง ซึ่งนางเองก็พยักหน้าหงึกๆ...ค่อนข้างจะน่าตกใจสำหรับเขา เพราะตลอดมาเดธทำเสมือนกับว่าเขาเป็นอิสตรีมาตลอด ทั้งๆที่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายแต่ทำเหมือนกับเขาเป็นสตรีเนี่ยนะ? เพราะแบบนั้นวิลเลี่ยมจึงไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขาเป็นผู้ชาย

"ขอบคุณที่บอกแก่ข้า มิแลงเกลล์"

"เรียกข้าว่ามิเกลก็ได้ คนอื่นๆก็เรียกข้าย่อๆเช่นนั้น"

นางยิ้มออกมาอย่างเป็นมิตรแต่เพราะผ้าที่บังใบหน้าไว้ทำให้เห็นได้เพียงจางๆเท่านั้น เขาพยักหน้าหงึกๆ เกนด์ฮาร์วาวิ่งเขามาดูน้องของตนเอง

"มิเกล เจ้าหาเพื่อนใหม่อีกแล้วหรือ?"

"ค่ะท่านพี่"

นางยื้ม สักพักทั้งสองพี่น้องก็หันไปคุยอะไรกันอยู่สองคน วิลเลี่ยมที่เป็นพวกไม่ชอบสอดรู้สอดเห็นกับคนอื่นเสียเท่าไหร่นักจึงเดินเลี่ยงออกมา สาวเท้าเดินไปหาเทพแห่งความตายที่ยืนยิ้มอยู่ไม่ไกลนัก

"เจ้ารู้หรือว่าข้าเป็นบุรุษ"

วิลเลี่ยมเอ่ยถามออกมาตรงๆไม่อ้อมค้อม ซึ่งเมื่อเดธถูกยิงคำถามมาแบบตรงๆจึงพยักหน้าตอบไปเช่นกัน

"ช่าย ข้ารู้ตั้งแต่แรกที่เห็นเจ้า"

"แล้วเหตุใดจึงทำราวกับข้าเป็นสตรีทั้งๆที่ความจริงแล้วข้าเป็นบุรุษ"

วิลเลี่ยมหรี่ตามองเด็กหนุ่มผมม่วงที่ยิ้มกว้าง

"อะไรกัน? ที่เจ้ามาถามก็เพราะเรื่องแค่นี้หรอกหรอ? อ่าก็ได้ สำหรับมนุษย์อย่างเจ้าอาจจะถือเรื่องเพศ แต่สำหรับเทพนั้นพวกเราหาได้สนใจเรื่องนี้ อันที่จริงพวกเราสามารถกำหนดเพศของพวกเราเองได้ ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นเพศเดิมเสมอไป และเพศสำหรับพวกเรานั้นคือร่างที่วิญญาณอาศัยอยู่ ตราบใดที่ร่างของเจ้ายังเป็นอิสตรี สำหรับข้าเจ้าคืออิสตรี ลิซ งั้นข้าจะลองเปลี่ยนเพศตนเองให้เจ้าดูแล้วกัน"

ร่างของเดธเรืองแสงออกมา ก่อนที่เขาจะกลายเป็นสตรีแสนงดงามดุจนางอัปสร

"ตอนนี้ข้าเป็นผู้หญิงแล้ว เห็นไหม? เทพอย่างพวกเรากำหนดเพศตนเองได้ จึงไม่สนใจว่าแท้จริงวิญญาณของเจ้าเป็นหญิงหรือชาย สำคัญที่ร่างกายของเจ้าต่างหาก"

เดธกลับร่างเป็นชายดั่งเดิม

"เทพอย่างพวกเจ้าช่างมีทัศนคติที่แปลกประหลาด"

วิลเลี่ยมพึมพำ

"พวกเราหาได้ประหลาด แต่มันเป็นสังคมของพวกเราต่างหาก แต่ละสังคมมีทัศนคติต่างกัน แค่แปลกจากตนก็คิดว่าแปลกแล้ว อีกอย่างเราเป็นคนละเผ่านะลิซ ย่อมมีวัฒนธรรมที่แปลกเป็นธรรมดา"

ชายหนุ่มกล่าวอย่างอารมณ์ดี ชิลด์โผล่มากอดไหล่เดธ

"คุยไรกันหรา ร่วมวงด้วยสิ"

"ไม่ยุ่งเรื่องคนอื่นสิชิลด์"

เดธหันคอไปมองเทพแห่งสายลมที่ทำปากขมุบขมิม ตามองบนล้อเลียนคำพูดของเขาอยู่ก่อนจะแรกแทรกศอกเข้าไปที่เอวของชิลด์อย่างแรง

"เจ็บนะเว้ยดักแด้!"

"แกล้อเลียนฉันก่อน!!!"

ทั้งคู่ตวาดใส่กัน

"แล้วระหว่างนี้จักทำยังไงดี ข้าไม่ได้ออกกำลังกายมาสักพักแล้วนะ...หมายถึงเรื่องปีกข้าน่ะ มันทำให้ข้าไปไหนไม่ได้"

วิลเลี่ยมเอ่ยขึ้นมาทำให้ศึกทะเลาะหยุดลงกระทันหัน

"ข้าจะลองไปคุยกับพี่ของข้าดูนะว่าจะช่วยเจ้าได้ไหม"

ชิลด์กล่าวก่อนจะลอยไปหาพี่ชายของตนเอง 

"จะว่าไป...เจ้าก็น่าจะได้พลังชีวิตของร่างนี้มาด้วยใช่ไหม?"

จู่ๆเดธก็ถามคำถามนี้ขึ้นมาทำให้วิลเลี่ยมไปไม่เป็น

"หมายความว่าอย่างไร?"

"ข้าหมายถึง เจ้าเข้ามาอยู่ในร่างของนางได้ มันเป็นเพราะหลายสาเหตุรวมกัน อย่างแรกเจ้าต้องตายเวลาไล่เลี่ยกับนาง สอง นางใกล้จะขาดใจตายตอนเจ้าตายพอดี ทำให้เจ้ามาอยู่ในร่างนี้ได้ พอจะรู้สาเหตุไหมว่านางตายเพราะอะไร"

แม้นว่าเขาจะเป็นเทพแห่งความตายที่ดูแลวิญญาณคนตายทุกคน แต่ใช่ว่าเขาจะรู้สาเหตุการตายทั้งหมด ถามว่าเขารู้ไหม? ใช่ ถ้าเขาสนใจที่จะตรวจสอบว่าวิญญาณนั้นตายยังไง แต่มันเสียเวลาเขาเป็นอย่างมาก คนตายในโลกนี้ก็มิใช่น้อยๆทำให้เขาต้องถามคำถามนี้ออกไป

"เท่าที่หลายๆคนพูดกัน....ดูเหมือนว่าจะฆ่าตัวตาย"

วิลเลี่ยมพูดอย่างไม่แน่ใจสักเท่าไหร่นัก

"อ้อ ข้าเข้าใจแล้ว พวกคนที่ฆ่าตัวตายในโลกของข้านั้น พวกเขายังไม่ถึงเวลาตาย แต่หมดความต้องการที่จะอยู่ต่อ ด้วยความที่ยังไม่ถึงเวลาตายนั้นเอง พลังชีวิตจะอยู่ในร่างครู่หนึ่งก่อนจะหายไปหลังวิญญาณออกจากร่างสักสิบนาที ให้เดาคือวิญญาณเจ้าตายตอนนั้นพอดี พอวิญญาณนางหลุดจากร่าง เจ้าก็มาสวมทับทันที จึงเป็นเหตุให้เจ้ามาอยู่ที่นี่ แต่ปรากฎการนี่แทบไม่เคยเกิดขึ้น ถึงเกิดขึ้นมาแล้วแน่นอนว่าเจ้ายูกิโอะสั่งให้เก็บหมดทุกคน...ตอนนี้เขาสั่งเก็บเจ้าไม่ได้หรอก เพราะเจ้ามีข้ากับชิลด์เป็นคนหนุนหลังอยู่ ถึงจะเกลียดหน้ากันยังไงแต่ระหว่างเทพจะไม่มีเรื่องบาดหมางกันเพราะมนุษย์คนเดียวจึงได้ปล่อยเจ้าไปน่ะ"

วิลเลี่ยมพยักหน้าหงึกๆอย่างเข้าใ เขามาอยู่ในร่างนางต่อได้เพราะยังมีระยะเวลาชีวิตเหลืออยู่สินะ..

"แต่เพราะพลังชีวิตของนางยังอยู่ วิญญาณเจ้าอาจซึมซับมันและทำให้เจ้าสามารถคืนร่างเนื้อ...ไม่สิร่างกายของเจ้าเองได้ด้วยนะ ถ้าเจ้าต้องการ ข้าสามารถทำให้เจ้ากลับร่างเป็นชีวิตก่อนได้ แต่ได้แค่เดือนละครั้งนะ ไม่งั้นคนอื่นๆบ่นข้าตายแน่"

"หมายความว่าอย่างไร ข้าสามารถคืนร่างเก่าของตนเองได้ แต่ได้แค่เดือนละครั้งกระนั้นหรือ?"

"เป็นเช่นนั้น"

วิลเลี่ยมชั่งใจไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"แต่มันอาจจะเป็นวิธีที่ไม่ถูกก็ได้นะ...หมายถึงเทพตนอื่นๆจะไม่ยอมรับแล้วโกรธเจ้าเอา"

"ข้าสนซะที่ไหน?"

เดธตอบสวนมาทันที วิลเลี่ยมเม้มปากแน่น เขาถอนหายใจเบาๆ

"ทำตามที่เจ้าต้องการ ข้ามิต้องการออกความเห็นเพราะยังไงเจ้าก็จะบังคับข้าอยู่แล้วนี่"

เขาตอบกลับมาก้วยน้ำเสียงหน่ายๆ เทพแห่งความตายหัวเราะคิกคัก

"ข้าจักพาเจ้ากลับไปก่อน กว่าจะเตรียมพิธีคืนร่างให้เจ้าเสร็จก็วันคลอเดียพอดี"

และเป็นอีกครั้งที่เดธมักจะกล่าวอะไรให้เขาสงสัย....

"อันใดคือวันคลอเดีย?"

"วันคลอเดียคือวันแห่งความรักของที่นี่ พวกผู้หญิงจะให้ช็อคโกแลตแด่ชายที่ชอบ และผู้ชายจะให้กุหลาบแด่สตรีที่ชอบน่ะ"

วิลเลี่ยมพยักหน้าเมื่อได้คำตอบกลับมา วันแห่งความรัก? ที่นี่มีแม้กระทั่งเทศกาลแบบนี้....ปรับตัวไม่ทันจริงๆ ในเมื่อเขาไม่มีคนที่ชอบเลยสักคนนี่นะ

"หรือจะเอาให้คนที่นับถือก็ได้นะไม่ว่ากัน"

เดธกล่าวขึ้นมายิ้มๆ วิลเลี่ยมจึงพยักหน้าหงึกๆ นอกจากคนที่ชอบก็เป็นคนที่นับถือสินะ...

ไม่นานนักเขาก็ถูกเดธพากลับไปที่คฤหาสต์ เมื่อมาถึงวิลเลี่ยมก็ตรงดิ่งไปหาหนังสืออ่านแทบจะในทันที อย่างไรซะเขาก็คงต้องเตรียมตัวสำหรับการเปลี่ยนแปลงของโรงเรียนให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้....วิลเลี่ยมเพียรอ่านหนังสือมาตลอดหลายวัน เขาแอบไปมองหน้าต่างบ้างเป็นระยะๆ พบว่าที่ตลาดเริ่มมีรถม้ามาขนส่งพวกดอกไม้สีแดงสดแล้ว เพราะอยู่ไกลจึงมองได้ไม่ชัด แต่ก็พอรู้ได้ว่าเป็นดอกกุหลาบแน่ๆ วันคลอเดียงั้นหรือ? วันนี้คงเป็นวันที่ไม่เหมาะสมกับเขาเท่าไหร่ แต่มันก็น่าสนใจดี ตอนนี้ขาเป็นสตรีอยู่นี่นะ ถ้าวันนั้นมาถึง เขาควรมองช็อคโกแลตแด่ บิดาของอลิซ พ่อบ้าน และเทพทุกองค์ รวมถึงเพื่อนของเขาด้วยสินะ เพราะแต่ละคนดีกับขามาก....ปัญหาคือ...

เขาเป็นคนที่มีทักษะการทำอาหารพอกินได้ ซึ่งพอกินได้ก็คือพอกินได้จริงๆ เวลาเขาปรุงอาหาร ถ้าไม่จืดก็เค็มเพราะเป็นบุรุษที่เกิดมาเพื่อเป็นทหารจึงไม่เคยต้องทำอาหารเอง ทั้งๆที่การฝึกทำอาหารเป็นเรื่องที่สมควรอย่างยิ่งเช่นเวลาลงป่า หรืออะไรต่างๆ แต่บิดาของเขากลับห้ามหัวชนฝาโดยอ้างเหตุผลว่ามันเป็นสิ่งที่อิสตรีทำมิใช่บุรุษ....

จากนั้นวิลเลี่ยมก็วิ่งไปค้นตำราอาหารในคฤหาสต์จนหมดสิ้นโดยเฉพาะช็อคโกแลต...ได้เวลาปฏิวัติแล้วสินะ ก่อนจะถึงวันคลอเดียอะไรนั่นเขาจักต้องทำช็อคโกแลคให้เป็นจงได้......ว่าแต่ช็อคโกแลตมันหน้าตาเป็นยังไงนะ?

เพราะวิลเลี่ยมไม่ค่อยได้กินของหวาน แม้จะรู้ชื่อแต่ก็จำหน้าตาไม่ได้แล้ว เพราะคาดว่าครั้งที่กินครั้งสุดท้ายคือตอนวัยเยาว์....ไม่นานนักเขาก็ได้แต่จมปรักอยู่กับตำราทำช็อคโกแลต.....ซึ่งเขาได้ลืมไปแล้วว่าจะได้ร่างของตนเองคืนในวันคลอเดีย

ก่อนถึงวันคลอเดียหนึ่งวัน เดธได้กลับไปยังเกาะลอยฟ้า เขาลากตัวไลฟท์พี่ชายเขา มิแลงเกลล์เทพแห่งความสมบูรณ์และสุดท้ายซาเมนไปที่คฤหาสต์ของเขา ซึ่งมีแค่ไลฟท์ที่บ่นตลอดทางว่าเขาคิดจะทำอะไรแต่ก็ไม่ได้ห้ามปรามแม้เพียงนิด

"ข้าอยากจะคืนร่างเนื้อเดิมของลิซน่ะ"

"หมายถึงร่างที่อยู่ในโลกเก่าของเขาหรือคะ?"

มิแลงเกลล์ถามออกมาซึ่งเดธก็พยักหน้าหงึกๆ

"เป็นความคิดที่บ้าบิ่นมากเลยนะ...แต่ข้าชอบ"

ซาเมนเผยรอยยิ้มออกมาก่อนจะเดินไปชกหมัดกับเดธแล้วหัวเราะอย่างชั่วร้ายทั้งคู่ ถึงแม้นซาเมนจะทำหน้ายักษ์ตลอดแต่เขาก็มีมุมแบบนี้เหมือนกัน เฉพาะกับเดธ น้องชายของเขา และมิแลงเกลล์เท่านั้นที่จะทำให้ซาเมนยิ้มออกมาได้

"มันผิดธรรมชาตินะ!"

ไลฟท์กล่าวออกมา

"เจ้าก็รู้วีรกรรมของน้องชายเจ้าที่มักจะฝืนธรรมชาติ แต่เจ้าก็ไม่เคยห้ามปรามเขาสักครั้ง แถมเปิดไฟเขียวให้ต่างหาก เจ้าจะพูดทำไมว่าผิด ในเมื่อเจ้าก็ยอมตลอด"

ซาเมนกล่าวพลางดันแว่น มันคือความจริงที่เทพแห่งความตายไปก่อวีรกรรมไว้มากมาย โดยให้เทพแห่งชีวิตไปตามเก็บกวาด แม้นเจ้าตัวจะบ่นตลอดแต่ก็ไม่เคยห้าม เหมือนกับบ่นไปงั้นๆ ช่างเป็นบุคคลที่เข้าใจยากเสียจริง เทพแห่งสายฟ้าขบคิดในใจ

"ชิส์"

ชายหนุ่มผมบลอนด์จิ๊ปากก่อนจะถอนหายใจดังพรืด

"โอเค ก็ได้ๆ ข้าจะช่วย"

เดธยิ้มแฉ่งเมื่อได้ยินดังนั้น เขาวาร์ปไปนู่นไปนี่เพื่อเตรียมของทำพิธีกรรม 

"เอาล่ะ...ทุกคนกรีดเลือดตนเองออกมาแล้ววาดตามสัญลักษณ์ประจำตำแหน่งที่พื้นนะ แล้วเริ่มพิธีได้"

ทุกคนทำตาม เดธกล่าวบทร่ายเวทย์ออกมาทำให้มีอักขระโบราณมากมายปรากฎมารอบๆ เทพทุกตนหลับตาแน่น

"ในนามของเหล่าทวยเทพขออัญเชิญร่างกายของมนุษย์ที่เราพึงปรารถนาจะสร้างขึ้นมาใหม่!"

ไลฟท์กล่าวออกมา

"เทพแห่งความตายแทนกระดูก และเนื้อหนัง"

เดธกล่าวขึ้นมา เคียวยมทูตของเขาที่จู่ๆก็ลอยขึ้นมาจากพื้นอยู่เหนือสัญลักษณ์เขา มีเสียงดังฟู่ ตามมาด้วยศพที่มีเพียงหนังหุ้มกระดูกและชุดบาทหลวง

"เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ แทนความสมบูรณ์ของร่างกาย"

เสียงใสของมิแลงเกลด์ดังขึ้นมา ศพหนังหุ้มกระดูกในชุดบาทหลวงมีเนื้อหนังขึ้นมาจนอุดมสมบูรณ์ขึ้นเป็นหนุ่มรูปงาม

"เทพแห่งสายฟ้า แทนปัญญา สติสัมปชัญญะของร่างกาย"

ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับศพนั้นแต่ความจริงแล้วมันทำให้ผู้ที่เป็นเจ้าของมีสติปัญญาที่สูงขึ้น

"เทพแห่งชีวิต บัลดาลให้เจ้าของร่างนี้กลับมาใช้ร่างนี้ได้อีกครั้ง"

ทันทีที่สิ้นพิธีก็เกิดแสงที่ร่างนั้น

"เจ้าจักให้ลิซได้ร่างคืนเมื่อใด?"

ไลฟท์ถามออกมา

"วันคลอเดีย! ข้าจะเก็บร่างนี้ไว้เองจนกว่าจะถึงพวกนี้ พวกเจ้าไปเถอะ"

เดธกล่าวยิ้มๆก่อนจะใช้พลังธาตุมืดนำร่างของวิลเลี่ยมหายลับไป ทิ้งให้เทพทั้งสามตนยืนมองหน้ากันตาปริบๆ พอหมดประโยชน์ก็ทิ้งเลยนะ ใช่ซี้~ ทุกคนยกเว้นมิแลงเกลล์คิดออกมาอย่างน้อยใจ จะว่าไปแทนที่จะทำแบบนี้ทำไมไม่ข้ามมิติไปเอาร่างของลิซมาแล้วคืนสภาพให้สมบูรณ์ล่ะ? มันง่ายกว่าไหม? ทำแบบนี้มันทำให้เทพตนอื่นเสียเวลาแถมเสียใจ?อีกต่างหาก คิดแล้วก็น่าโมโหเสียจริง...

เมื่อถึงวันคลอเดีย วิลเลี่ยมไม่รู้ว่าวันไหนคือวันคลอเดียกันแน่เขาจึงได้แต่อ่านหนังสือทำอาหารไปโดยที่ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด ขอบตาของเขาดำคล้ำหน่อยๆ เจ้าต้นไม้ร้องออกมาเบาๆ มันไปปรุงโพชั่นเสริมกำลังและบำรุงผิวให้มารดา?ของมันทันทีด้วยความกลัวว่ามารดาของมันจะเสียโฉมทั้งที่เพิ่งเยาว์วัย

วิลเลี่ยมยื่นมือไปรับโพชั่นมากิน เขาไม่ต้องตรวจสอบมัน เพราะเจ้าต้นไม้เคยปรุงโพชั่นสองอย่างนี้มาให้เขาแล้วสองครั้ง และนี่คือครั้งที่สาม วิลเลี่ยมเปิดจุกแล้วกระดกดื่มเข้าไปจนหมดรวดเดียว...

"ขอบใจ"

กล่าวออกมาก่อนจะก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อไป เดธโผล่มาต่อหน้าเขาทำให้วิลเลี่ยมปาหนังสือใส่อีกฝ่ายดังปั้ง!

"โอ๊ยๆ เจ็บนะนั่น! เฮ้อ มือหนักจริงนะเจ้าเนี่ย..."

เขาพูดพลางทำหน้ามุ่ย

"เจ้าโผล่มาไม่ให้ซุ่มให้เสียงข้าก็ตกใจสิ...ว่าแต่มานี่มีอะไร?"

"วันนี้วันคลอเดียแล้ว พร้อมสำหรับร่างของเจ้ารึยัง?"

วิลเลี่ยมทำหน้าเหวอเล็กน้อย วันคลอเดียแล้วหรือ? แย่ล่ะสิเขายังกะปริมาณส่วนผสมทำช็อคโกแลตไม่สำเร็จเลย...ไม่สิประเด็นไม่ใช่ตรงนั้น มันคือร่างใหม่เขาต่างหาก

"เจ้าทำให้ข้าได้ร่างคืนมาจริงหรือ?"

"ช่าย แต่เพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย เจ้าจะสามารถอยู่ในร่างของตนเองได้ทุกๆวันนี้ของทุกเดือนวันเดียวเท่านั้นเข้าใจไหม?"

มีกฎด้วย? แต่ก็ยุติธรรมดี วิลเลี่ยมคิด

"แล้วข้าจะกลับร่างของข้าอย่างไร?"

เดธยิ้ม เขาผลักร่างของเด็กสาวลงนอนกับเตียงก่อนจะดีดนิ้วทำให้วิญญาณของวิลเลี่ยมหลุดออกมาจากร่างของอลิซ เดธสร้างผลึกสีม่วงเข้มออกมาจากพลังของเขาแล้วนำไปวางไว้บนร่างของนาง ปีกของนางสลายเป้นละอองลอยมาหาวิลเลี่ยม

เจ้าต้นไม้ร้องกี้กี้ออกมา

"เย็นไว้ครรภ์แห่งปัญญา ข้าไม่ทำอันตรายคนที่เจ้าเลือกหรอก"

เดธกล่าวเสียงนุ่ม วิลเลี่ยมมองไปรอบๆพบว่าตอนนี้เขาคงจะเป็นวิญญาณอยู่สินะ ใตอนนี้เขาอยู่ในสภาพเดิมของตน เพียงแต่มีสีที่ใส และไม่มีขาเท่านั้น เขาสำรวจดูรอบๆก็พบว่ามีปีกงอกออกมาจากหลังเขาเหมือนกับที่งอกที่ร่างของอลิซ แต่ครานี้ที่ร่างของนางนั้นไม่มีปีก

"มันเชื่อมต่อวิญญาณเจ้าด้วยน่ะ ดังนั้นต่อให้เจ้าเปลี่ยนร่าง ปีกจะตามไปอยู่กับเจ้า"

"หมายความว่าข้ามิอาจหลีกหนีปีกนี่พ้นเลยสินะ.."

เขาก้มหน้าลง

"ไม่เอาน่าอย่าทำหน้าเป็นหมาหงอยสิเพื่อน ข้าจะทำเจ้ากลับร่างเดิมแล้วนะ"

"แต่เดี๋ยว ถ้าปีกตามข้าไปทุกที หมายความว่าตอนข้ากลับร่างปีกจักตามข้าไปด้วย?"

"ตามนั้น"

เมื่อได้รับคำตอบมันทำให้วิลเลี่ยมเงียบไปพักใหญ่ ถ้าเขามีปีกแล้ว เขาจะไปสำรวจด้านนอกได้อย่างไร เขาจักต้องเป็นจุดสนใจเป็นแน่ คราแรกที่ตั้งใจไว้อย่างแน่วแน่ว่าจะออกไปสำรวจตลาดในวันคลอเดียเสียหน่อย แต่มันก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า ชายหนุ่มเงยหน้ามองอีกฝ่าย ราวกับเดธเข้าใจความหมายที่วิลเลี่ยมกำลังจะสื่อจึงเอ่ยออกมา

"เจ้ามิต้องสนใจสายตาที่ผู้คนมองมาที่เจ้า บ่อยครั้งที่เทวามาเยี่ยมเยียนมนุษย์โดยไม่ปิดบังตน เจ้าก็แค่เนียนๆไปเพียงเท่านั้น เจ้ามิมีอะไรต้องกลัว ลิซ...ไม่สิ เจ้าชื่ออะไรล่ะ? ชื่อจริงๆของเจ้าน่ะ"

"วิลเลี่ยม....วิลเลี่ยมฟอร์เร็ซ"

"ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการ ข้าเรียกเจ้าว่าวีวี่ได้ไหม?"

ด้วยความที่ในหมู่เทพจะชอบตั้งชื่อเล่นให้คนอื่นด้วยการทำตัวหน้าสุดมาเบิ้ลจึ้งเอ่ยถามไป วิลเลี่ยมพยักหน้า จะทำอะไรก็ทำยังไงเขาก็ห้ามเดธไม่ได้อยู่แล้วนี่...

"ข้าจักพาเจ้าไปคืนร่าง...."

แล้วเดธก็พาวิญญาณโปร่งแสงของวิลเลี่ยมหายตัวไปยังคฤหาสต์ของเขา เทพแห่งความตายเดินนำทางมายังแท่นบางอย่างที่มีสัญลักษณ์เต็มไปหมด

"ข้าจะดันวิญญาณเจ้าเข้าร่างไปช้าๆ อาจจะรู้สึกเจ็บๆหน่อยนะตอนเข้าร่าง"

เด็กหนุ่มเอ่ยเตือนออกมา วิลเลี่ยมพยักหน้าหงึกเขาเตรียมพร้อมที่จะเข้าร่างของตนเองเต็มที่ ในขณะที่อีกฝ่ายดันวิญญาณเข้าร่างของเขา ก็เริ่มมีอาการเจ็บแปร๊บๆขึ้นมาตามตัว แต่ก็ไม่ได้มากเท่าไหร่นัก 

"หลับตา"

วิลเลี่ยมทำตามเมื่อได้ยินเสียงเดธ จากนั้นไม่นานนักเขาก็รู้สึกเหมือนหัวใจของตนเองกำลังเต้นอยู่...มันส่งเสียงดังชัดมากในตอนที่เขาหลับตา

"ลืมตาได้"

วิลเลี่ยมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตนเองได้มาอยู่ในร่างเรียบร้อยพร้อมกับปีกของเทวาที่งอกออกมาจากหลัง

"เจ้าสามารถใช้ร่างนี้ได้ก่อนตะวันจะขึ้นในวันต่อไป"

เดธอธิบาย 

"ข้าอยากจะเดินดูของที่ตลาด...หากแต่กลัวว่าคนจะตกใจกับปีกข้า"

"บอกแล้วว่าไม่เห็นต้องสน ตอนนี้เจ้าอยู่ในร่างของเจ้า ไม่มีคนรู้จักเจ้า พวกเขาเพียงแต่จะคิดว่าเจ้าคือเทวาเท่านั้น ไม่ต้องทำอะไรให้ยุ่งยากเหมือนตอนเป็นอลิซ"

เดธกล่าวอย่างสบายๆ วิลเลี่ยมจึงพยักหน้า...ถึงแม้ในใจจะแอบกังวลอยู่ไม่น้อย

จากนั้นไม่นานเทพแห่งความตายแสนเอาแต่ใจก็พาเขาหายตัวมาทิ้งไว้ตรงพุ่มไม้ใกล้ๆกับตลาดโดยไม่ถามความสมัครใจหรือให้เตรียมตัวแม้แต่น้อย....

"เอาแต่ใจจริงๆ..."

เขาพึมพำเบาๆ มือเรียวหนาเสียผมของตนเองขึ้นมาก่อนที่จะเดินออกจากพุ่ม้ไม้

"กรี๊ดดดดดดด?!!!"

มีสตรีผู้หนึ่งที่บังเอิญเดินมาเห็นเขาพอดีกรีดร้องออกมาดังลั่น

"เทวารูปงาม?!!"

นางกล่าวคำถัดไป ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความลุ่มหลงในความรูปงามของวิลเลี่ยมอย่างเต็มประดา...

"อ๊ะข้าลืมบอกไปรึเปล่านะว่าเผ่าเทวาจะสามารถดึงดูดให้คนเผ่าอื่นมาหลงได้อย่างง่ายๆ.....น่าจะบอกไปแล้วล่ะเน๊อะ"

เดธที่นั่งจิบชาอยู่ที่เกาะลอยฟ้าอย่างสบายอารมณ์

--------------------------------------------------

วันวาเลนไทน์ของโลกนี้คือวันคลอเดียนะครับ เพราะในโลกของวิลเลี่ยมนักบวชวาเลนไทน์ยังไม่เกิดด้วยซ้ำ และนี่ก็คนละโลกด้วยเลยให้เป็นวันต่างกัน

และอีกครั้งมีรูปประกอบมาให้ครับ แม้นไรท์จะบอกตอนที่แล้วว่าไรท์เปลี่ยนลายเส้น แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนจริงๆหรอกนะ! เนื่องจากสังคมที่ไรท์อยู่ค่อยข้างเป็นลายเส้นญี่ปุ่น จะทิ้งไปเขียนเส้นฝรั่งเลยก็เป็นแกะดำ ไรท์เลยฝึกให้คงไว้ทั้งสองลายเส้นครับ! 



เทพแห่งน้ำครับผม! อาจจะวาดรูปเทพคนอื่นๆด้วยนะ ถ้ารีดขอมาแล้วไรท์ว่างพอนะฮะ! >W<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 317 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2225 Cereal_Killer (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:36
    เอ้อะ มันก็สนุกนะคะแต่เรารู้สึกว่านางเอกหรือพระเอก? ต้องยอมตลอดเวลา ถ้าอะไรมันขัดใจทำไมถึงต้องยอม? ครรภ์แห่งปัญญานี่ไม่ได้เอ็นดูเลยนะดูเป็นตัวปัญหาสร้างความเดือดร้อนมากกว่า
    #2,225
    0
  2. #2081 ICECHYWINNY (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 05:47
    แล้ว...จะกลับร่างเดิมเพื่ออะไรอ่ะ มองเห็นแต่ปัญหา
    #2,081
    0
  3. #1237 Fikusa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 14:06
    สายเส้นฝรั่งเน้นสมจริงเลยต้องวาดง่ายหน่อย แต่ลายเส้นญี่ปุ่นหลายส่วนมันเหนือธรรมชาติ(ตาโตคอเล็กแขนขาเรียวเหมือนก้าง)เลยลำบากหน่อย
    #1,237
    0
  4. วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 22:01
    ลาบเส้นฝรั่งเอาไว้วาดงานง่ายๆก็ได้ค่ะ เพราะมันเป็นกึ่งจิบิได้ พอวาดคล่องแล้วค่อยเอาไปปรับใช้กับเส้นญี่ปุ่นก็จะได้เองค่ะXD
    #1,211
    1
    • #1211-1 CarVii(จากตอนที่ 38)
      31 มีนาคม 2561 / 22:59
      ขอบคุณที่แนะนำครับ!
      #1211-1
  5. #1210 Chiffon1827 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 15:28
    อาาาา ~~ ต่อเร็ววววว >_ #1,210
    0
  6. #1209 RainTide (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 13:58
    น่ารัก~♡
    #1,209
    0
  7. #1207 chalidalew (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 19:58
    ทำไมเดเด้ขี้ลืมอย่างงี้~~~
    #1,207
    0
  8. #1206 เอเรน (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 17:00
    เป็นหญิงดีกว่าจะเปลี่ยนร่างทำไมเนี่ย มู่
    #1,206
    0
  9. #1205 Ahe215 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 11:22
    เดธหาเรื่องมาให้วีวี่อีกแล้ว ควรเอาเขาไปอยู่กับครรภ์แห่งปัญญานะดูนิสัยเหมือนกันเลยโดยเฉพาะหาเรื่องปวดหัวมาเนี่ยถถุุ
    #1,205
    0
  10. #1204 ZEAL3IX (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 11:02
    ลายเส้นฝรั่งก็ดีนะครับ เข้าใจง่าย
    #1,204
    0
  11. #1203 Narukin (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 09:22
    ความวายบังเกิด คู่เดธ-วิลเลี่ยมต้องมา!!!//นี้เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนาน~~~
    #1,203
    0
  12. #1202 Mila999 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 23:57
    ไรท์สู้สู้นะคะ~~~
    #1,202
    0
  13. #1201 twamakhanth (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 21:29
    เห็นด้วยขอรับ
    #1,201
    0
  14. #1200 Sei-chan (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 20:41
    งานวายต้องมา!!
    #1,200
    0
  15. #1199 SUNOBA (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 20:34
    ลืมบอกซะงั้น
    #1,199
    0
  16. #1198 TsbNutchamon (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 20:21
    ผิดไหมที่เราจิ้น เดสxวิลเลี่ยม -,,-
    #1,198
    0
  17. #1197 Dar699699 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 20:10
    ต่อออออออออ
    #1,197
    0
  18. #1196 Night Demon (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 19:06
    สนุกมากเลยค่ะ เดธลืมบอกวิลเลียมซะงั้น5555
    ปล. เนอะ ไม่มีไม้ตรีนะคะไรท์ น เป็นอักษรต่ำใช้กับไม้ตรีไม่ได้นะคะ
    #1,196
    1
    • #1196-1 CarVii(จากตอนที่ 38)
      29 มีนาคม 2561 / 19:07
      เดี๋ยวจะแก้ให้นะฮะ -w-
      #1196-1
  19. #1195 XinRen (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 19:02
    วันพรุ่งนี้ไม่ทันงั้นเอาวันนี้(?)เเหละไรท์!!!
    #1,195
    1
    • #1195-1 CarVii(จากตอนที่ 38)
      29 มีนาคม 2561 / 19:04
      อย่าทำร้ายไรท์ ไรท์กลัวแล้ว(?)
      #1195-1
  20. #1194 kanchalikas (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 18:56
    ได้โปรดรีดขอก้มกราบ อัพต่อในวันพรุ่งนี้ด้วย จักได้มีกำลังใจในการสอบ ของรีดตัวน้อยๆที่กำลังจะเข้าร.ร.ใหม่ *-* 555555555 ไม่ทำไม่เป็นไรฮะะะะ แต่รีดก็ยังรออยู่เน้อ!
    #1,194
    3
    • #1194-1 CarVii(จากตอนที่ 38)
      29 มีนาคม 2561 / 18:59
      คงเขียนไม่ทันแน่ฮะ 55555
      #1194-1
    • #1194-3 CarVii(จากตอนที่ 38)
      29 มีนาคม 2561 / 19:03
      ขอบคุณที่ติดตามนะฮะ//โค้งตัว
      #1194-3