I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 36 : รับข้อเสนอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 387 ครั้ง
    15 ก.พ. 61

เมื่อวิลเลี่ยมเงยหน้าขึ้นไปมองที่มาของเสียง ก็พบกับฟรานซิสส์ที่ยืนน้ำตาพราก เขารีบสวดให้เสร็จแล้วเขาไปหานางในทันที

"เกิดอะไรขึ้นหรือฟรานซิสส์?"

วิลเลี่ยมถามเด็กสาวที่ยืนน้ำตาพรากโดยลืมไปว่าตอนนี้ตนเองนั้นมีปีกอยู่... ฟรานซิสส์มองไปยังปีกของอีกฝ่าย น้ำตายิ่งไหลออกมามากกว่าเดิม...น-นี่มันคือปีกของล-เหล่าเทวามิผิดแน่! ถึงแม้จะสีเจือจางไปหน่อย ตระกูลฟาร์มเมอร์ของนางนั้น ได้มีเรื่องเล่าต่อมาจากบรรพบุรุษว่า ได้มีมนุษย์ผู้หนึ่งกลายเป็นหนึ่งในเผ่าเทวา จากตอนแรกปีกจะมีสีเจือจางไปหน่อย แต่เวลาผ่านไป จะยิ่งเข้มขึ้นๆ จนในที่สุดก็จะเป็นเผ่าเทวาโดยสมบูรณ์แบบ! เลือดจะเปลี่ยนเป็นทอง ใช่ทองจริงๆ! อายุขัยจะยืนยาวขึ้น...กล่าวกันว่า เผ่าเทวาคือผู้พิทักษ์สวรรค์ และเป็นเผ่าที่รับใช้พระเจ้า

ท่านอลิซได้รับความรักจากเหล่าเทวา! งั้นความคิดที่ว่าท่านอลิซเป็นนางฟ้าผู้ส่งสารจากพระเจ้าคือเรื่องที่นางคิดถูกสินะ! ต้องไปบอกต่อแก่ทุกคนเสียแล้ว...แต่ก่อนอื่น

"ป-เปล่าค่ะท่านอลิซ...ข-ข้าแค่ค้นพบความจริงบางอย่างและดีใจจนน้ำตาไหลเท่านั้นเอง.."

นางปาดน้ำตาของตนเองออกอย่างลวกๆ วิลเลี่ยมพยักหน้า อย่างเข้าใจ ก่อนจะเพิ่งนึกได้ว่าตอนนี้ตนเองมีปีกอยู่ เขารีบหาทางปิดทันที ฟรานซิสส์ที่เห็นดังนั้นหัวเราะออกมา ท่านอลิซคงไม่อยากให้ใครเห็นสินะ ท่านกลัวว่าจะทำให้ทุกคนตกใจ ท่านกลัวว่าทุกคนจะไม่กล้าแม้แต่อยู่ใกล้ท่านที่สุดแสนจะสูงส่งสินะคะ?

ฟรานซิสส์คิด ดวงตาของนางมองไปยังอีกฝ่ายด้วยความเคารพและซาบซึ้ง

"ม-ไม่ต้องปิดหรอกค่ะท่านอลิซ!"

เขาสะดุ้งทันที วิลเลีย่มมองไปยังนาง เหงื่อกาฬเริ่มไหลออกมา นางหมายความว่าอย่างไร แต่สักพักหนึ่งก็ยังไม่ได้รับคำตอบ นอกเสียจากรอยยิ้มของนาง...นางคงจะปิดเรื่องนี้ให้เขาสินะ ดีจริงๆ เขาคิดอย่างโล่งอก

"ข้าเอาของฝากมาให้ท่านค่ะท่านอลิซ!"

ฟรานซิสส์ยื่นของบางอย่างมาให้เขา วิลเลี่ยมมองกล่องของขวัญในมือตนเองอย่างงงๆว่ามันคืออะไร ฟรานวิสส์ไม่ตอบ นางวิ่งจากไปในทันที

กรี๊ด?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ท่านอลิซ!!!!!!!!!!!!! ข้าต้องไปบอกเรื่องนี้ให้ทุกคนรู้ และอย่ากระโตกกระตากไปที่นางกำลังจะเป็นหนึ่งในเผ่าเทวา!!!!!!!!!!!!!!

ฟรานซิสส์กรีดในใจอย่างบ้าคลั่ง นางเผยรอยยิ้มอันบิดเบี้ยวสุดแสนจะน่าขนลุกออกมา.....

เขาถอนหายใจ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ดูเหมือนเขาคงจะต้องหาอะไรมาปิดเสียแล้วสิ...วิลเลี่ยมรีบวิ่งกลับเข้าไปในคฤหาสต์แล้วหาอะไรมาปิดในทันที มันเป็นชุดคลุมที่คลุมมิดได้ทั้งตัว เขารีบเดินไปอ่านหนังสือบนห้องสมุดทันที เจออะไรแบบนี้มันทำให้เขาปวดหัวเสียจนต้องหาอะไรอย่างอื่นมาทำไม่ให้คิดถึงเรื่องเครียดๆเลย...

"ทำอะไรอยู่หรือ?"

เดธโผล่มาอยู่ข้างหลังของวิลเลี่ยม เขาหันไปมองอีกฝ่ยาที่ยิ้มแป้นแล้น

"ข้ากำลังเครียด....ช่วยบอกทีว่าจะเอามันออกไปได้ยังไง"

วิลเลี่ยมกล่าวแล้วกระชากชุดคลุมของตนเองออก เผยให้เห็นปีกคู่หนึ่งที่โปร่งแสง เดธกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมา แต่ไม่ดังพอที่คนนอกห้องจะได้ยิน

"ฮ่า! ปีกของเผ่าเทวาหรือนี่! "

"อะไรคือเผ่าเทวา?"

วิลเลี่ยมกล่าวอย่างไม่เข้าใจ

"เผ่าเทวา คือเผ่าเทพ แต่ต่างตรงที่ว่า เทพ คือประมาณข้านั่นล่ะ ดูแลสิ่งต่างๆ เช่นความตาย อะไรแบบนั้น และจะมีชีวิตเป็นนิรันดร์รูปร่างหน้าตาตามอิสระ แต่เทวาต่างตรงที่ เป็นแค่ไม่ได้มีหน้าที่ดูแลอะไรโดยเฉพาะ แต่มีลักษณะนิสัยที่งดงามเหนือคำบรรยาย ยอมเจ็บแทนคนอื่นด้วยรอยยิ้ม ทั้งยังชอบช่วยเหลือเผ่าอื่น ถ้าเผ่าไหนใกล้สูญพันธ์ เผ่าเทพจะเก็บลูกๆ หรือตัวอ่อนไป แล้วเพาะพันธุ์ให้ได้เยอะก่อนจะนำกลับมายังโลก หรือแอบช่วยมนุษย์โดยการไปขอร้องเทพต่างๆให้ประทานภัยพิบัติน้อยลงหน่อย เผ่านี้จะเป็นอมตะแต่ส่วนใหญ่ไม่อมตะไม่สมบูรณ์ เผ่าเทวานั้นจะมีลักษณะเป็นผมสีม่วงอ่อน สีฟ้าอ่อน เขียวอ่อน เหลืองอ่อน สีเงิน จนถึงสีทอง ดวงตาก็จะตามที่ข้ากล่าวไป แต่เผ่าเทวานั้นจะอมตะก็เพียงแค่ เทวาเลือดบริสุทธิ์เท่านั้น ซึ่งเทวาบริสุทธิ์จะเกิดขึ้นโดยการมีปีกที่มีสัญลักษ์รูปมงกุฏตรงโคนปีก ผมจะเป็นสีทอง หรือสีอื่นก็ได้ แต่ส่วนใหญ่จะสีทอง ดวงตาสีทอง ผิวสีขาวเมื่อโดนแสงจะเป็นสีมุก ฟันเป็นทอง เลือดเป็นทองเหลว ประมาณนั้น ซึ่งมนุษย์นั้นคลั่งเผ่าเทวามาก มนุษยืส่วนใหญ่จะมโนต่างๆนาๆว่า ถ้าทำดีจะเป็นเผ่าเทวานะ ถ้าทำนู้นทำนี้จะกลายเป็นเทวานะ ประมาณนั้นล่ะ"

วิลเลี่ยมปวดหัวยิ่งกว่าเดิมเมื่อได้ยินข้อมูลที่หลั่งไหลออกมาจากปากของเดธ เขานวดขมับตนเองที่มีเส้นเลือดเต้นตุบๆ

"ว่าแต่เจ้าไปได้ปีกนี่มาได้ยังไงน่ะ?"

"เจ้าต้นไม้ ปรุงโพชั่น แล้วเอามากรอกปากข้า แล้วมันก็เป็นอย่างนี้"

วิลเลี่ยมกล่าว หน้าเริ่มบูดบึ้งขึ้น เดธเบิกตากว้าง

"เดี๋ยวนะๆๆๆๆๆๆๆ!!!!"

เขาหายตัวไป แล้วกลับมาพร้อมกับม้วนกระดาษม้วนโต เขารีบเปิดมันออกมา มันถูกเขียนด้วยอักษรบางอย่างที่วิลเลี่ยมอ่านไม่ออก ไม่ใช่อักษรรูณ ไม่ใช่อะไรที่เรียนมาเลย..มันมีรูปภาพที่เขียนเกี่ยวกับเทพ และมีเจ้าต้นไม้ กับสิ่งมีชีวิตที่คล้ายมนุษย์แต่มีหูยาว

"นี่คืออักษรโบราณของเผ่าเทวา กล่าวไว้ว่า การจะสืบเชื้อต่อจากเผ่าเทวานั้น จะต้องให้เอลฟ์ที่เป็นตัวอ่อน หรือยังอยู่ในครรภ์แห่งปัญญาเป็นผู้ส่งต่อเชื้อให้ คือการกระชากผลึกศักดิสิทธิ์ที่ถูกฝังไว้ที่ปีกของเทพนับพัน สุดท้ายนั้น นำดวงตาของเทพเชื้อสายบริสุทธิ์ออกมาคู่หนึ่ง บดให้ละเอียด แล้วเก็บไว้ เมื่อเจอคนที่เหมาะสมจะต้องเอามันไปทำโพชั่น แล้วนำไปให้คนผู้นั้น โพชั่นนี้กำลังจะทำให้เจ้ากลายร่างเป็นเทวาสายเลือดบริสุทธิ์!"

วิลเลี่ยมแข็งค้างไปในทันที เทวาเลือดบริสุทธิ์เอย ปีกของเทวานับพันเอย ดวงตาเอย นั่นมันโหดร้ายมากมิใช่หรือไร?!

"โหดร้าย..."

"มันก็เป็นแบบนี้แหละนะ เผ่าเทวาไม่เคยเกรงกลัวความตาย หวังเพียงให้มีคนที่เหมาะสมได้เป็นเทวาเลือดบริสุทธิ์ก็พอ อีกอย่างเผ่าเทวาน่ะมีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน ทั้งเทวาที่ถูกเอาผลุกออกไปยังเต็มใจด้วยนะ ดวงตาของเทวาเลือดบริสุทธิ์ก็เช่นกัน"

"พวกเขาช่างเป็นเผ่าที่เสียสละเสียจริง..."

วิลเลี่ยมพึมพำออกมาเบาๆ เดธยิ้มกว้าง

"ทีนี้เจ้าจะได้เป็นเทวาแล้วนะ! ไม่ดีใจหรือ!"

"ข้ามิอาจดีใจลงหรอก มันทำให้ข้าเหมือนกับตัวประหลาด ทั้งโพชั่นนั้นก็ถูกสร้างมาจากการทำอะไรแบบนั้นกับเทวาด้วย...มันทำให้ข้า...รู้สึกผิด?"

เดธตบไหล่วิลเลี่ยมเป็นการปลอบ อย่างไรมันก็เป็นไปแล้ว

"สรุปว่าเจ้ามีทางแก้หรือไม่?"

"ไม่! ต่อให้มีก็ทำไม่ได้ โพชั่นนั้นเกิดจากการเสียสละของเทวาหลายพันตน เพื่อให้มีผู้เหมาะสม ถ้าทำแบบนั้นก็เหมือนเจ้าทำลายการเสียสละของเหล่าเทวาไปเลยนะลิซ"

วิลเลี่ยมก้มหน้าลงทันที เทวานับพัน...ยิ่งคิดแล้วก็ยิ่งเศร้าในการเสียสละของเทวาทั้งหลาย ...เฮ้อ...ถ้าการกลายเป็นตัวประหลาด ทำให้สิ่งที่เทวาเหล่านั้นเป็นจริงได้ เขาก็ยินดี...วิลเลี่ยมหลับตาแน่น

"ก็ได้...ข้ายอมรับปีกนี้ แต่จะทำให้คนอื่นไม่ตกใจได้อย่างไร..เฮ้อ..ข้าปวดหัวจริงๆ"

"เรื่องนั้นเดี๋ยวข้าจัดการให้"

เดธยิ้มกว้าง

"เตรียมรับศึกหนักในอีกสามวันให้ดีล่ะ..."

"ศึกหนักในอีกสามวัน?"

วิลเลี่ยมทวนคำ เดธหายตัวไปโดยไม่กล่าวอะไรออกมาอีก ศึกในอีกสามวันคืออะไรกันแน่? ช่างเข้าใจยากเสียจริง...

เดธหายตัวไปอยู่ที่พุ่มไม้หน้าโรงเรียน เขามาที่นี่เพื่อที่จะคุยกับผอ. จากที่ให้ไอ้เจ้าชิลด์ไปสืบมา อาจารย์หลายท่านต้องทำงานอยู่ในรร.แม้กระทั่งตอนปิดเทอมสินะ เพื่อตระเตรียมสิ่งต่างๆให้ครบครันก่อนจะเปิดเรียน 

เดธเดินเข้าไปในโรงเรียน ตรงไปหาผอ.โดยทันที ในตอนนี้เขาไม่ได้ใส่ชุดนักเรียน แต่เป็นชุดนอนธรรมดาๆ

อาจารย์หลายคนที่หอบเอกสารไปนู่นไปนี่ หยุดมองเด็กหนุ่มผมม่วง ที่ใส่ชุดนอนธรรมดาๆมา แต่ผ้ากลับถูกทอด้วยไหมชั้นเลิศ ดูก็รู้ว่าชุดนอนนี่แพงขนาดไหน!

เดธเดินเข้าไปในห้องของผอ.ทันทีโดยไม่เคาะประตูก่อน หรือบอกอะไรก่อนเลย ผอ.ที่กำลังเขียนเอกสารอยู่นั้นสะดุ้งแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองผู้ที่เข้ามาใหม่

"ด-เดฟ ลอว์เร้นซ์ ม-มานี่ทำไม"

"อย่าพูดแบบนั้นสิเจ้ารู้ว่าข้าเป็นใคร ใช่ไหม?"

เดธยิ้มกริ่ม เขาหัวเราะออกมาเบาๆ ผอ.หน้าถอดสีทันที มือปล่อยวางจากปากกา ตัวเกร็งขึ้นมาทันที

"ท-ท่านต้องการอันใดจากข้า องค์ชาย"

เดธเลิกคิ้วมองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ ไอ้มนุษย์ผู้นี้คิดว่าเขาเป็นเจ้าชายงั้นหรือ? ก็ได้ เล่นตามน้ำไป จะได้ง่ายๆหน่อย อ่า..ถ้าจากที่แอบไปส่องเอกสารเจ้าร่างแยกร่างที่เท่าไหร่นะ...ช่างมันเถอะ ดูเหมือนจะได้ทำข้อเสนอกับโรงเรียนอื่นๆด้วยนี่นา

"ข้าอยากจะให้ท่านลองทำตามข้อเสนอของโรงเรียนฟอร์เจย์"

ผอ.เบิกตากว้างทันที...ฟ-ฟอร์เจย์งั้นหรือ โรงเรียนที่รวบรวมตัวประหลาด และสิ่งมีชีวิตหลากเผ่าพันธุ์ โรงเรียนที่มีระบบการเรียนสมบูรณ์แบบที่สุด แต่ก็น่ากลัวที่สุดเช่นกัน โรงเรียนนั้นถูกตั้งอยู่ที่แดนลับแล ที่ไม่เคยมีผู้ใดหาเจอ... ตัวแทนที่ถูกส่งมาจากโรงเรียนนั้นเป็นบุคคลที่น่าขนลุกเป็นอย่างยิ่ง เมื่อหลายปีก่อนได้ทำข้อเสนอกับโรงเรียนทั่วทั้งแผ่นดินว่า สามารถมารับตัวนักเรียนจากโรงเรียนตนไปศึกษาด้วยได้ จะได้ศึกษาวัฒนธรรมของที่อื่นไปด้วย แน่นอนว่าไม่มีใครกล้าพอจะทำตามข้อเสนอนั้น เผ่าพันธุ์ต่างๆที่เรียนโรงเรียนนั้นช่างน่ากลัวจับใจ 

ได้ข่าวมาว่าที่โรงเรียนนั้นมีการเรียนการสอนแบบแยกตามความสามารถที่ตนถนัด และมีการสอนสายหนึ่งที่นักเรียนจิตไม่ปกติขนาดผ่าไส้มาเหวี่ยงเล่นด้วย....แค่คิดก็ขนลุกขนชัน...

"ม-ไม--"

"ไม่ดีหรือไร โรงเรียนเจ้าอาจจะได้ชื่อเสียงจากการรับนักเรียนพวกนั้นมาด้วยก็ได้น๊า เรื่องความปลอดภัย ไม่ต้องห่วง ข้าจะรับรองให้เจ้า"

ผอ.มองอีกฝ่ายอย่างไม่เชื่อ ปกติพวกราชวงศ์ที่แข็งแกร่งจะมีลูกหลานหลายคน ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นลูกหลานคนไหนจึงได้มีอำนาจมากขนาดนี้ คาดว่าน่าจะเป็นลูกคนโปรดของราชาแห่งอาณาจักรทมิฬไร้พ่ายเป็นแน่...

"ต-แต่ว่า ได้ข่าวมาว่าที่นั่นมีนักเรียนเผ่าต่างๆ มีสภาพแวดล้อมที่จำกัดเฉพาะ แต่โรงเรียนของกระผมไม่ม--"

"ข้าจักจัดการให้เจ้าเอง ตกลงเจ้าจะรับข้อเสนอไหม ถ้ารับ ทรัพย์สินบางส่วนในท้องพระคลัง ข้าจะบริจาคให้เจ้า"

เมื่อได้ยินคำนั้นออกมา ผอ.ก็ตกลงรับคำ ในเมื่ออีกฝ่ายกล้ารับรองว่าปลอดภัยแน่ ทั้งยังจะสร้างสภาพแวดล้อมเฉพาะให้ ทั้งยังจะได้รับชื่อเสียงและทรัพย์สินอีก มันมีแต่ได้กับได้ชัดๆ เดธยิ้มออกมา มนุษย์ก็เป็นเช่นนี้ล่ะ ช่างเกลี้ยกล่อมง่าย เขาใช้พลังธาตุมืดสร้างกระดาษขึ้นมาแล้วให้อีกฝ่ายเซนต์ ผอ.ดูไม่ตกใจมากนัก รู้มาว่าราชวงศ์ทมิฬไร้พ่ายมีความสามารถด้านธาตุมืดที่สูงส่ง จะสร้างสิ่งของจากพลังธาตุย่อมไม่แปลก

ทันทีที่ได้ทำข้อตกลง เดธก็เดินออกจากห้องผอ.ทันที...หึหึ แผนเสร็จสมบูรณ์ ไม่เพียงแต่จะได้กระจายวัฒนธรรมของโรงเรียนที่สหายตนเองเป็นคนดูแลต่อจากท่านผู้นั้น แต่จะสร้างเรื่องได้อีกด้วย พวกเทวาปกติจะสนใจคนที่ศรัทธาในด้านศาสนาอยู่แล้ว จัดเรื่องให้พวกเทวาเป็นคนทำให้ลิซกลายเป็นแบบนั้น คงจะไม่มีใครสงสัย แม้นที่จริงแล้วจะไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกเทพอย่างเขาไม่เคยรู้สึกกับการเสียผลประโยชน์ในบางด้านหรอก ด้วยอายุที่ยืนยาวคือข้อได้เปรียบ เขาสามารถหาทางแก้ไขมันได้ไม่ว่าต้องใช้ระยะเวลานานขนาดไหนก็ตาม..

อันที่จริงเขาก็ไม่ได้คิดอะไรเยอะแยะในตอนที่ตกลง เขาไม่ใช่พวกเก่งด้านการคิดแผนให้รอบคอบและครอบคลุมเป็นระยะยาว เขามิใช่นักปราชณ์ หรือพวกหัวใส อันนั้นต้องยอมรับ...แต่ถ้ามีข้อผิดพลาด ก็คงมิยากที่จะแก้หรอก...มั้ง?

เมื่อเขาเดินออกจากโรงเรียนก็หาสักที่เพื่อจะหายตัวกลับไปยังบ้านของตนเอง เขาก้าวเท้าเดินไปเรื่อยๆเพื่อไปหา...สหาย...ที่เขาไม่ถูกหน้าเสียสักเท่าไหร่ แต่สหายก็ยังคงเป็นสหายล่ะนะ จากนั้นเขาก็หายตัวไปยังห้องทำงานของเพื่อนเขา...

"ลมอะไรหอบมาล่ะ"

ชายหนุ่มผมเงินทักขึ้น เขามีใบหน้าเรียวยาว หุ่นสง่างาม ผิวสีขาวซีดเขาใส่ชุดที่แปลกจากคนอื่นๆแม้นแต่ชิลด์ก็มิแปลกประหลาดเท่าเขา ดวงตาคู่คมดั่งพญาเหยี่ยวจ้องมองไปยังผู้ที่มาใหม่...บรรยากาศเยือกเย็นถูกแผ่ออกมาจากชายหนุ่ม

"แหมๆ ลมของชิลด์มั้ง? ยังชอบใส่ชุดยูกาตะเหมือนเดิมเลยนะเจ้าน่ะ ว่าไง ยูกิโอะ?"

ยูกิโอะพ่นลมออกมาทางจมูก มองสหายที่ตนไม่ค่อยถูกหน้าด้วยเท่าไหร่นัก อีกฝ่ายทำหน้าตากวนประสาทเขาอยู่เสมอ.... เขาคือเทพแห่งน้ำแข็ง เป็นผู้ที่ควบคุมฤดูกาลเหมันต์ และเป็นผู้คุมกฏแห่งเหล่าเทพทั้งหลายทั่วหล้า

แน่นอนว่าที่เขากับเดธมิถูกกันสักเท่าไหร่ เพราะกลุ่มของเดธมักจะทำผิดกฎของเทพเสมอมา ทำให้ตีกันทุกครั้งที่พบหน้า ล่าสุดได้รับรายงานว่าไอ้เจ้านี่มันไปทำลายวัฏจักรของวิญญาณ แทนที่จะเอาวิญญาณตนหนึ่งที่มาจากต่างโลกและเข้าไปสิงร่างของมนุษย์ที่นี่ไปคืน กลับปล่อยไว้อย่างนั้น! บ่นไปกี่ครั้งก็ไม่ฟัง หึ! น่ารำคาญสิ้นดี แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้...ไม่ติดว่าหมอนี่เป็นน้องชายของส หายรักตนเองล่ะก็ คงลงโทษมันไปแล้ว!

"ไม่เอาน่า ทำหน้าบูดอย่างกับกินไข่ของมังกรเน่ามาไปได้ ข้าอยากจะมาขอถาม เจ้าจำข้อเสนอที่ได้ส่งน้องชายเจ้าไปเสนอแก่พวกมนุษย์ได้ไหม?"

"อย่าพูดพร่าม มีอะไรว่ามา"

"มีผอ.คนหนึ่งรับข้อเสนอแล้ว ดีใจไหมล่ะ? กำหนดจะส่งนักเรียนคืออีกสามอาทิตย์ต่อจากนี้"

ยูกิโอะหลุดใบหน้าเย็นชาทันที 

"เจ้าพูดจริง?"

"จริงแท้แน่นอนไอ้หงอก..แต่ข้าคงต้องขอให้สหาย กับเจ้าช่วยด้วยน่ะนะ ทางโณงเรียนนั้นยังเตรียมการสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์แบบให้นักเรียนต่างเผ่าไม่ได้เลย หวังว่าเจ้าจะไม่ปฏิเสธ"

"แน่นอน!"

จากนั้นชายหนุ่มผมเงินก็วิ่งออกจากห้องทำงานไปและเรียกประชุมกับเทพตนอื่นๆ ประกอบด้วยเทพแห่งสายฟ้า เทพลม เทพแห่งน้ำ เทพไฟ เทพหมอก เทพแห่งความสงบ เทพแห่งการประดิษฐ์ ตัวเขา และเดธ ทุกคนประชุมกันเรื่องนี้และได้ข้อสรุปมาแล้ว เทพแห่งน้ำจะจัดการสร้างตึกและลงเวทย์สำหรับลูกครึ่งสัตว์น้ำ เทพแห่งลมจะจัดการสำหรับลูกครึ่งสัตว์ปีก เทพไฟจะจัดการพวกลูกครึ่งสัตว์ประเภทนักล่า เทพสายฟ้าจะจัดการพวกสัตว์ที่มีสติปัญญาสูง เทพแห่งความสงบจัดการพวกเผ่าแมลง และ เทวา เทพแห่งการประดิษฐ์จัดการคนแคระ และลูกครึ่งเอลฟ์สายเลือดรอง  เทพหมอกจัดการเรื่องลูกครึ่งสัตว์กลางคืน เดธจัดการสัตว์ที่มีพิษสูงรวมถึงเผ่าวิญญาณ

"อ่าได้สิ ข้าจะไปบอกราชวงศ์ของข้าให้ส่งคนไปจัดการ"

จากนั้นทุกคนก็เริ่มประชุมกัน หลังจากนั้นเทพทุกตนก็ลงไปบอกร่างแยกของตนเองที่ทำหน้าที่อยู่บนโลกมนุษย์เืพ่อจะไปจัดการสร้างอาคารเรียนสำหรับต่างเผ่าพันธุ์ทันที

เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่ไปทั่ว เมื่อมีกลุ่มกองทัพขนาดย่อม ที่มีนักเวทย์และนัดกระดิษฐ์เดินทางมาจากของหลายๆอาณาจักร ทั้งอาณาจักรจากดินแดนบริสุทธิ์อย่าง นภา หรือแม้นแต่พวกอาณาจักร ทมิฬไร้พ่าย มังกรวารี อาณาจักรแห่งการประดิษฐ์และอื่นๆ ทุกกองทัพที่ส่งมาจากอาณษจักรตรงไปยังโรงเรียนชั้นนำของประเทศนี้...ราชาทรงตกใจเป็นอย่างมาก พระองค์ทรงสั่งให้ทหารส่งข่าวไปถามพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น...ก็ได้รับคำตอบสั้นๆมาว่า จะมาสร้างสภาพแวดล้อมที่สมบูรณ์สำหรับรองรับนักเรียนจากโรงเรียนฟอร์เจย์.. รู้ได้เลยว่าผอ.โรงเรียนได้ตอบรับข้อเสนอจากตัวแทนของโรงเรียนนั้นไปแล้ว!!

ผอ.ตกใจเป็นอย่างมาก อีกใจหนึ่งก็กลัวด้วย...น-นี่จะทำให้เป็นเรื่องเงียบๆหน่อยไม่ได้หรือองค์ชาย?! ทำไมท่านถึงทำอะไรกระโตกกระตากเช่นนี้! แล้วนั้น ปกติมังกรวารีกับพวกนักประดิษฐ์จากอาณษจักรแห่งการประดิษฐ์จะมิถูกกันมิใช่หรือ เหตุใดจึงเดินทางมาด้วยกันเล่า ไหนจะอาณษจักรอื่นๆอีก นี่มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่!!!

"ไง"

เดธโบกมือหยอยๆมาทางผอ. ส่วนคนที่ถูกทักนั้นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ส่วนพระราชา ราชิณ๊ และเจ้าชายนั้นรีบมาดูทันทีว่าจะเกิดอะไรต่อไป...สายตาของฟิลลิปส์หยุดไปที่เดธ...

ดวงตาของเขาเบิกกว้าง เมื่อเห็นเดธยืนยิ้มอยู่ท่ามกลางคนจากอาณาจักรทมิฬไร้พ่าย ทั้งคนพวกนั้นยังพูดกับเจ้าตัวอย่างนอบน้อม...และเรียกอีกฝ่ายว่า 'องค์ชาย'...เขาทรุดลงกับพื้นทันที...

อันที่จริงเดธกำชับให้ร่างแยกของตนบอกกล่าวข้ารับใช้ว่าให้เรียกเขาว่าองค์ชาย ก็แหม ถ้าบอกว่าตนเองเป็นผู้ก่อตัดก็คงจะต้องมีเรื่องยาวแน่ โดนไอ้เจ้าพี่ชายบ่นยาวแหงมๆ....

ราชาและราชินีเข้าไปกล่าวทักทายกับเดธ เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้งสองพระองค์มิรู้ว่าแท้จริงแล้วเดธคือเจ้าชาย ถ้ารู้คงได้จัดการต้อนรับยิ่งใหญ่แน่ๆ 

หลังจากนั้นต่อมาเรื่องนี้ลามไปทั่วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ม เรื่องที่โรงเรียนนี้รับข้อเสนอจากโณงเรียนฟอร์เจย์ เรื่องที่เดธแท้จริงแล้วเป็นเจ้าชายปลอมตัวมา และเรื่องๆอื่นๆ ทำให้ตลอดเวลาทุกคนคุยกันเรื่องนี้กันไปทั่ว เรื่องนี้ถูกส่งต่อไปยังมาเรียและฟรานซิสส์

มาเรียตกใจมากที่ได้รู้ข่าวนี้...นางพยายามไปหาตัวเดธ นางทำแม้กระทั่งถามกับอาจารย์ว่าเดธนั้นอยู่ที่ใดแต่ก็ไม่พบข่าวคราวเลย...

ฟรานซิสส์ตกใจมาก แต่ถึงไอ้เจ้าเดฟจะเป็นเจ้าชายของอาณาจักรทมิฬไร้พพ่ายแล้วอย่างไร! ถึงยังไงมันไม่ก็มีสิทธิ์แตะต้องท่านอลิซ!

ส่วนที่โณงเรียน ได้ถูกทำการก่อสร้างอาคารพิเศษสำหรับเผ่าต่างๆอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแล่บ ผ่านมาแค่สองอาทิตย์ แต่อาคารนั้นเสร็จไปหลายอาคารแล้ว! ผอ.ชักจะหวั่นเกรงขึ้นมาว่าตนเองคิดถูกหรือไม่ที่ตกลงรับข้อเสนอนั้น...

ทางด้านวิลเลี่ยม ได้แต่หมกตัวอยู่ในคฤหาสต์ไม่ได้ออกไปไหนเลย เพราะกลัวว่าทุกคนจะคิดว่าเขาเป็นตัวประหลาด...เหตุเพราะปีกของเขา...เขาจึงยังไม่รู้ว่า มีคนในระดับชั้นเดียวกันกับเขา...คิดว่าเขากำลังจะได้เป็นราชินีของอาณาจักรทมิฬไร้พ่ายไปแล้ว....

อย่าว่าแต่เขาเลย เดธก็ยังไม่รู้ว่าตนกับสหายสนิทได้ถูกจับคู่เป็นคู่รักกันไปเรียบร้อยแล้ว...

------------------------------------------------------------------------

ขอโทษนะครับที่ไม่ได้ลงตอนพิเศษ ไรท์มีสอบอาทิตย์หน้าฮะนั่นคือเหตุผลที่ไรท์ไม่ได้ลง ขออภัยด้วย หลังจากวันที่ 23กุมภาพันธ์ ไรท์จะลงตอนพิเศษให้นะฮะ ขออภัย ณ ที่นี้ด้วย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 387 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2216 RainTide (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 10:12
    ไรต์เช็คคำผิดหน่อยนะค้าบบบบบบบ
    #2,216
    0
  2. #2097 Sodaxzaza2549 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 06:52
    ไม่รู้อะไรเลย......มาเรียเอ้ยยย
    #2,097
    0
  3. #1781 YukiKiyu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 12:34
    ไปตกส้วมตายซะ i ฟิลลิปส์ กะ E ชะนี
    #1,781
    0
  4. #1175 just a bad guy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 01:57
    23 กุมพา นี้มันเลยจนถึงเดือนใหม่แล้วนะครับ
    #1,175
    0
  5. #1172 Peonies-zz (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 00:08
    หายปายหนายยยยย ไรท์ลืมกันแล้วหรอออ. เรายังรอไรท์อยู่ที่ท่าน้ำทุกวันเลยน้าาาาา. ToT
    #1,172
    0
  6. #1169 Aratier (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 20:39
    มันเลย 23 แล้ว!! ไรท์หาย!? หายไปหน้ายยยยยย!?
    #1,169
    0
  7. #1168 BE.am_ve02 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 12:16
    กลายเป็นคู่รักกันไปแล้ว555555
    #1,168
    0
  8. #1165 Ppunee^^ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:42
    เห้ยยยยยยย มันเลย 23 กพ. มาแล้วน้าาาาาาาา
    #1,165
    0
  9. #1163 just a bad guy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:30
    โอมมมม!! ขอให้ไรท์ จงลงจงลงจงลงจงลง ตอนใหม่!!!
    #1,163
    0
  10. #1157 UNGUAN339dry (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:26
    สอบเหมือนกันนนนนนนนน...
    #1,157
    0
  11. #1148 Ppunee^^ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:23
    พึ่งมาอ่าน ชอบมากๆเลยค่าาาาาา~
    #1,148
    0
  12. #1147 Ppunee^^ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:23
    พึ่งมาอ่าน ชอบมากๆเลยค่าาาาาา~
    #1,147
    0
  13. #1143 zinasura (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:44
    แล้วแก๊งมังกรเพลิงอ่ะ
    #1,143
    0
  14. #1142 Arella (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:43
    ขอบคุณคะ

    วิล เดธ ฟรานซิสน่าร๊าากมากๆๆ
    #1,142
    0
  15. #1141 ฝนธารา (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:40
    ขอบคุณค่ะ
    #1,141
    0
  16. #1136 Ahe215 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:57
    พี่เดธกำลังจะปวนโรงเรียนใช่ไหมคะ พี่มีแผนอะไนค่ะบอกหน่อย
    #1,136
    0
  17. #1135 Saku442274 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:21
    วิลจังอย่ากลัวเลยน่าาา~
    แค่มีปีกเองเพื่อนไม่ทิ้งเธอด้วยเหตุผลนี้หรอก~
    มีแต่จะนับถือในตัวเธอมากกว่าเดิมหลายเท่านั้นแหละ^ ^
    #1,135
    0
  18. #1134 Princesseden (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:58
    ค้างงงงงงงง
    #1,134
    0
  19. #1133 zab (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:47
    เปลี่ยนแพทใหม่เหรอ ดูจะมีอะไรหนุกๆมากขึ้นนะ
    #1,133
    0
  20. #1132 Kwantip7 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:14
    ขอบคุณค่ะ
    #1,132
    0
  21. #1131 satanabeel (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:30
    ขอบคุณครับ
    #1,131
    0
  22. #1130 DaTa_KN (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:15
    แลดูอลังการ
    #1,130
    0
  23. #1129 Ririn 10080 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:56
    ไรต์สอบวันเดียวกับเค้าเลย
    #1,129
    0
  24. #1128 yoonly (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:44
    ขอบคุณค่ะ 5555555555555555 สงสารวิลเลี่ยมเล็กๆ 5555555555555555555
    #1,128
    0
  25. #1127 Ice.Relax~ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:40
    เยี่ยมครับ
    #1,127
    0