I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 34 : เผ่าเทวา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 348 ครั้ง
    12 ก.พ. 61

เหล่าเมดรีบวิ่งไปรายงานเรื่องนี้กับนายเหนือหัวของพวกนางแทบจะในทันที วิลเลี่ยมยืนแข็งค้างอยู่อย่างนั้น หมัดกำแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูนโปนขึ้นมา เส้นเลือดที่ขมับเต้นปุดๆ



ไม่รอช้าเขารีบเดินไปหาตัวเจ้าต้นไม้นั่นทันที  เขาต้องการรู้ว่าทำไมมันจึงทำอะไรแบบนี้กับเขา? เรื่องมันวุ่นวายไปมากแล้ว แค่ด้านการเรียน สังคม และเรื่องของการฝึกเขาก็ปวดหัวแล้ว แล้วไหนจะเรื่องปีกอีก มันต้องการอะไรจากเขากันแน่?! คิดแล้วเขาก็ยิ่งโมโหมากขึ้นไปอีก ก่อนที่จะโมโหไปมากกว่านี้คงต้องรีบหาตัวการให้เจอโดยเร็ว



เจ้าต้นไม้ปรากฏกายขึ้นแล้วร้องออกมา วิลเลี่ยมรีบเทศนากับมันในทันทีที่เห็นตัวมัน บ่นไปเรื่อยทั้งยังบอกเล่าถึงอาการปวดหัวที่เพิ่มขึ้นมาไม่เว้นวันของเขาไปด้วย เจ้าต้นไม้เอียงดอกของมันอย่างไม่เข้าใจ นี่ว่าที่มารดาของมันรู้หรือไม่ ปีกนั่นมันพิเศษเพียงใด? ในอดีตกาลมนุษย์ปรารถนาอยากจะเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์เทวา ปีกนั่นก็เป็นหนึ่งในสัญลักณ์ของเผ่าเทวา แล้วเหตุใดว่าที่มารดาที่เป็นมนุษย์จึงมิปรารถนามันกัน?


วิลเลี่ยมเทศนาไปนานจนเริ่มปวดปาก รู้สึกได้เลยว่าไม่มีแรงจะพูด อีกทั้งยังปวดหัวจี๊ด


“กีกี?”



มันยังคงไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายนั้นมาบ่นใส่มันทำไม มันต้องการให้วิลเลี่ยมวิวัฒนาการจากมนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์เทวาต่างหาก มันเป็นเรื่องที่ดีมิใช่หรือ? มารดารู้หรือไม่ โพชั่นที่ท่านดื่มไปนั้น มีส่วนผสมเป็นหนึ่งในชิ้นส่วนที่มีในปีกของเทวา ตนละ1ชิ้น กว่าจะเอามาเป็นส่วนผสม ต้องกระชากปีกเทวานับพัน โพชั่นที่ล้ำค่าเช่นนี้ทำไมมารดาถึงยังโมโหมันอยู่? เจ้าต้นไม้ใช้เกสรที่ทำหน้าที่แทนสมองของตนเองคิดอย่างไม่เข้าใจ



“ไม่ต้องมากีกีใส่ข้า ที่ข้าบอก เจ้าได้ฟังบ้างรึไม่ ทีหลังอย่าทำอะไรโดยพลการแบบนั้นอีก...มันทำให้ข้าปวดหัวนะ...เจ้ารู้ไหม?”


วิลเลี่ยมถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายราวกับใช้ชีวิตมาเป็นร้อยปี ก่อนจะเดินจากไป ปล่อยเจ้าต้นไม้ไว้เพียงตนเดียว



"อลิซ!!!”



ดยุกวินเซ้นต์รีบวิ่งไปกระโจนกอดวิลเลี่ยมทันที จาร์เวียกับเหล่าเมดรีบวิ่งตามมา ให้ตายสิ ทั้งๆที่ปวดท้องอย่างหนักแท้ๆ ทำไมถึงแรงเยอะขึ้นมาขนาดนี้นะ?


“น-นี่มันจริงหรือนี่?!”


ชายวัยกลางคนอุทานเมื่อเห็นปีกโปร่งแสงของลูกสาวตนเอง ดวงตาเบิกกว้างขึ้น น-นี่มัน ไม่ผิดแน่! ตามตำนานได้กล่าวไว้ว่า มนุษย์ที่เป็นที่รักของเหล่าเทวา จะได้รับสิทธิพิเศษ สิทธิที่จะได้เป็นหนึ่งในเผ่าเทวา!


ดยุกวัยกลางคนทรุดลงกับพื้นแทบจะในทันที ท-ทำไมอลิซจึงได้รับความรักจากเหล่าเทวาล่ะ? เผ่าเทวานั้นอยู่บนสรวงสวรรค์เท่านั้น...



จู่ๆความทรงจำที่ลูกสาวตนเองนั้นได้โดดน้ำตายก็ฟื้นขึ้นมา ในคราที่ได้ร่างของนางมา ก็ถูกวินิจฉัยว่านางได้จากโลกนี้ไปแล้ว เขาเสียใจมาก และวางร่างของนางทิ้งไว้ในห้องนอน ในระหว่างนั้นก็พยายามหาตัวนักเวทย์น้ำแข็งมาแช่แข็งร่างของนางเอาไว้ ในตอนนั้น จู่ๆนางก็ฟื้นขึ้นมาอย่างปฏิหาริย์!...อย่าบอกนะว่า นางได้จากโลกนี้ไปแล้วจริงๆ แล้วนางก็ไปขึ้นสวรรค์ เดาได้ว่าเผ่าเทวาคงชอบใจ และรักในตัวนาง จึงประทานให้นางกลับมามีชีวิตอีกครั้ง...อีกทั้งยังประทานปีกให้นางด้วยกระมั้ง...

 

คิดแล้วน้ำตาก็หลั่งไหลออกมา ขอบคุณเหล่าเทวาจริงๆ นึกว่าเป็นเพราะปฏิหาริย์ที่ทำให้นางกลับมา แท้จริงแล้วผู้ที่อยู่เบื้องหลังคือเผ่าเทวาต่างหาก...


วิลเลี่ยมมองบิดาของร่างนี้อย่างตกใจเล็กน้อยว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงร้องออกมา ยิ่งกับชายคนนี้ที่มีศักดิ์เป็นบิดาของเขาในโลกปัจจุบันนี้...มันทำให้เขากังวลว่าตนทำอะไรผิด?


ดยุกวินเซ้นต์ร้องไห้ไปได้ไม่นานก็โอดครวญเพราะอาการปวดท้อง นี่ผ่านมาสองวันแล้ว เหตุใดอาการปวดมันจึงมิลดลงเลยแม้แต่น้อย?!


จาร์เวียพยุงนายเหนือหัวของตนเดินเดินไปยังห้องนอน โดยทิ้งท้ายให้เหล่าเมดเลิกสอดส่องปีกของวิลเลี่ยมเสียทีเพราะมันช่างไร้มารยาท 


เมดทั้งหลายเดินไปทำงานของตนเอง แต่ก็ยังแอบส่องปีกโปร่งแสงของวิลเลี่ยมเป็นระยะๆ


วิลเลี่ยมที่เห็นอาการของดยุกวินเซ้นต์ก็รู้สึกไม่สบายใจ ที่อีกฝ่ายร้องให้เพราะปวดท้องรึเปล่านะ? สงสัยอาการจะรุนแรงมาก...


คิดแล้วก็ไปหาหนังสือปรุงยาที่เกี่ยวกับการรักษาเฉพาะส่วน แม้นในความจริงอีกฝ่ายจะไม่ใช่พ่อแท้ๆของเขา แต่เป็นพ่อของร่างของมิสอควาเรียส อีกทั้งยังมีบุญคุณกับเขามาก อย่างไรก็ต้องหาทางช่วย 


เขาเดินไปยังห้องใต้ดิน ในมือหอบหนังสือปกหนังเล่มหนาปึกไปด้วย 


เขาเปิดไล่หาทีละสูตรทีละสูตร แล้วก็หาอาการเจอ


แต่เจ้าต้นไม้ปรากฎตัวขึ้นมาซะก่อน วิลเลี่ยมหันขวับไปหามันทันที


"อย่าได้ทำอะไรโดยพลการ!"


"กีกี!"


มันร้องออกมา ดูเหมือนมันพยายามจะเถียงเขาอยู่ วิลเลี่ยมพ่นลมออกทางจมูก เขาไล่ดูสูตรปรุงยา แต่สวนผสมนั้นมีมิพอ ทั้งเขายังมิแน่ใจด้วยว่ามันสามารถแก้อาการของดยุกวินเซ้นต์ได้อย่างตรงจุดหรือไม่..สุดท้ายแล้วเขาก็พึมพำบทสวดเบาๆเพื่อสงบสติอารมณ์ของตนเอง 


"ข้าขอถามเจ้าได้หรือไม่ เจ้ารู้วิธีแก้อาการปวดท้องของบิดาข้ารึเปล่า?"


เจ้าต้นไม้เอียงดอกของมันก่อนที่มันจะหายตัวไป วิลเลี่ยมไม่เข้าใจว่ามันจะทำอะไร..


มันแอบเข้าไปในห้องนอนของดยุกวินเซ้นต์ที่มีจาร์เวียคอยดูแลมิห่าง พ่อบ้านวัยกลางคนหาผ้ามาคอยซับเหงื่อให้นายของตน


"ข้าบอกท่านแล้วใช่หรือไม่! ว่าไม่ควรกินไวน์ นม น้ำผลไม้ เหล้า วิสกี้ รวมกัน! ทั้งยังกินช็อกโกแลตเข้าไปอีกทั้งๆที่ท่านกินมันทีไรก็อาเจียนทุกที! อีกทั้งก่อนหน้าจะจัดงานเลี้ยงท่านก็ผโหมงานมิหลับมินอน! สมควรแล้วที่จะอาการรุนแรงแบบนี้ บอกให้พักก็ไม่ฟัง!"


จากตอนแรกๆที่พูดสุภาพ ก็เริ่มเปลี่ยนมารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ดยุกวินเซ้นต์หน้าเหยเกเพราะความเจ็บ


"จาร์จาร์! ก็ข้าดีใจนี่ที่ลูกสาวข้ากลับม-"


แปะ!


จาร์เวียเอาผ้าที่ชุบน้ำแต่ยังไม่ได้บิดน้ำออกแปะไปที่ใบหน้าเจ้านายของตนอย่างมิเกรงกลัว


"เลิกเถียงกระผมเสียที ต่อไปนี้ท่านต้องทำตามตารางสุขภาพที่กระผมเขียนไว้ ไม่งั้นกระผมจะมิปล่อยให้ท่านไปหาคุณหนูอลิซอีก! เรื่องแบบนี้มันเกิดมาหลายครั้งแล้วนะท่าน! ครั้งนี้กระผมจะไม่นิ่งเฉยอีกต่อไปแล้ว!"


พ่อบ้านวัยกลางคนลุกขึ้นแล้วไปหยิบตาราง ที่เขียนเวลาทำงาน เวลากิน นอน พักผ่อน แล้วเจอบุตร มาให้นายของตน พร้อมกับบ่นใส่จนอีกฝ่ายหูชา ตอนนี้ทั้งคู่มิเหมือนเจ้านายกับลูกน้องแต่เหมือนเป็นพ่อกับลูกเสียมากกว่า ดยุกวัยกลางคนทำหน้ามุ่ยแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมโปงหวังว่าเสียงบ่นของพ่อบ้านจะเบาลงสักหน่อย


เจ้าต้นไม้ที่เกาะอยู่ตรงหน้าต่าง จดจำทุกบทสนทนา มันรู้แล้วว่าบิดาของมารดาเป็นอันใด คงเพราะกินเครื่องดื่มมึนเมาของมนุษย์เข้าไปมากสอนะ ทั้งยังมีอาหารบางอย่างที่เป็นพอษกับร่างกายเฉพาะของตนเองด้วยมันยืดรากเล็กๆออกไป รากอันนั้นหลั่งสารที่ทำให้เกิดอาการชาออกมาเพียงแค่สัมผัส จากนั้นก็ใช้รากแทงเข้าไปในขาข้างหนึ่งของดยุกวินเซ้นแล้วเก็บเลือดมาด้วย


มันรีบกลับไปหามารดาของมันที่ห้องใต้ดินทันที 


"กีกี!"


มันร้องแล้วยืดแขนไปพันขวดแก้วมา รากที่มันใช้ดูดเลือดของดยุกวินเซ้นสอดเข้าไปในขวดแล้วปล่อยเลือดของดยุกวินเซ้นต์ให้ไหลเข้าไป1/5ของขวด


"นี่เจ้าเอาอะไรมาน่ะ? เดี๋ยวนะ..กลิ่นแบบนี้มัน.."


วิลเลี่ยมขมวดคิ้วแน่น มันคือกลิ่นคาวเลือดของมนุษย์ ตอนที่เขายังเป็นทหารเขาได้ทำการสังหารชีวิตไปมากมาย กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั้วบริเวณ แม้นผ่านมานานแล้ว หรือกระทั่งเปลี่ยนร่าง กลิ่นนั้นยังคงฝังลึกอยู่ในสมองเขาอย่างมิอาจลืมเลือน


"เจ้าไปทำอะไรมา? ทำร้ายใครรึเปล่า?"


วิลเลี่ยมหรี่ตามองมัน มันส่ายดอกของมัน


"กี! กีกีกีกีกีกีกีกี๋!"


มันร้องออกมาราวกับกำลังอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น วิลเลี่ยมแม้นจะมิเข้าใจสิ่งที่มันสื่อแต่ก็รับฟัง 


"เจ้าจะทำอะไร อย่างน้อยช่วยบอกข้าได้รึไม่?"


มันยืดมือใบมีดไปชี้คำในหนังสือ 'โพชั่น. รักษา. อาการ. ปวดท้อง.'


วิลเลี่ยมมองมัน


"ไม่อันตราย? ไม่ส่งผลลัพธ์ที่แปลกประหลาด?"


มันพยักดอกของมัน วิลเลี่ยมหลีกทางให้มัน ถึงจะรู้สึกระแวงโพชั่นที่มันทำว่าจะเกิดผลลัพธ์อะไรพิสดารหรือไม่ แต่เขายังมีความสามารถในด้านของหารปรุงยาไม่มากพอที่จะลองปรุง อย่างมากก็แค่ระดับกลางเท่านั้น ยังคงสู้มันไม่ได้แม้เพียงนิ้วก้อย อย่างไรก็คงต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมัน


เจ้าต้นไม้เทโพชั่นที่วิลเลี่ยมยังปรุงไม่เสร็จทิ้ง แล้วไปหาน้ำมาใส่หมอ ก่อนจะใส่ส่วนผสมเพื่อปรุงยาอย่างคล่องแคล่วว่องไว ในตอนที่รากของมันดูดเลือดของดยุกวินเซ้นต์มา ในตอนนั้นระบบประสาททั่วลำต้นมันได้วิเคราะห์ผลของอาการปวดท้องของดยุกวินเซ้นได้อย่างเรียบร้อย ลำต้นมันหลั่งสารที่เปลี่ยนให้เลือดนั้นเป็นส่วนผสมเฉพาะบุคคล ที่จะรักษาอาการเฉพาะของตัวเจ้าของเลือดเท่านั้น


เมื่อใส่ส่วนผสมทั้งหมดก็หยดเลือดลงไปหนึ่งหยดแล้วคนโพชั่น


มันกลายเป็นสีชมพูประกายแสง เจ้าต้นไม้หาขวดมาใส่โพชั่นแล้วยื่นไปให้วิลเลี่ยม เขารับมันมา 


"เสร็จแล้วหรอ?"


มันพยักหน้าวิลเลี่ยมวิ่งไปหาดยุกวินเซ้นพ์เพื่อไปยื่นโพชั่นให้ 


"ขอเข้าไปหน่อยได้ไหมคะ?"


เมื่อพ่อบ้านได้ยินเสียง ก็รีบไปเปิดประตูทันที ในตอนแรกนั้นเขาทำหน้าบูดบึ้งเพราะเทศนาเจ้านายของตนอยู่ แต่เมื่อคุณหนูเข้ามาก็ทำหน้าเรียบร้อยตามปกติ


"ข้านำโพชั่นมาให้ค่ะ หวังว่าท่านพ่อกินแล้วจะหายจากอาการปวดท้อง"


วิลเลี่ยมยื่นขวดโพชั่นให้พ่อบ้าน จาร์เวียรับโพชั่นมาอย่างนอบน้อม


"ขอตัวก่อนนะคะ"


วิลเลี่ยมเดินออกไปเพราะไม่อยากรบกวน ก็หวังว่าจะได้ผล


ทันทีที่เด็กสาวออกไป จาร์เวียก็หันมายิ้มเหี้ยม


"ข้าไม่ชอบโพชั่น ไม่เอาโพชั่น มันขม!"


ดยุกวัยกลางคนปฏิเสธโพชั่นแทบจะในทันที แต่ไหนแต่ไร เขาก็เกลียดการกินโพชั่นเป็นที่สุด!


"หวานเป็นลมขมเป็นยานะขอรับ มานี่!!"


จาร์เวียขึ้นไปบนเตียงแล้วง้างปากเจ้านายของตนเองออกเพื่อที่จะจับกรอกยา


"กรี๊ด?!!! ไม่อ๊าววว!! ม่าย!!!!!!"


เสียงตะโกนของเขาดังกังวาลไปทั่วคฤหาสต์


วิลเลี่ยมชะงัก แต่ก็คิดแค่ว่าคงหูฝาดไปกระมั้ง อยากออกไปนั่งอ่านหนังสือในป่าหมื่นพฤกษาเสียจริง...แต่เห็นทีคงจะเป็นไปมิได้ ในเมื่อตอนนี้เขามีปีกอยู่นี่นา


เขาเดินออกจากคฤหาสต์แล้วไปตรงสวน คฤหาสต์ที่นี่อยู่ไกลจากตลาด คงมิมีใครเดินมาเห็นเขาพอดีหรอกมั้ง?


วิลเลี่ยมเริ่มสวดภาวนาด้วยท่าทีสงบเสงี่ยมใต้ต้นไม้ แต่ต้นไม้นั้นมีร่มเงา ทำให้เห็นปีกของเขาได้ชัดเจน ในเวลานั้นเอง ฟรานซิสส์ก็วิ่งมา ตั้งแต่วันแรกที่นางได้มาบ้านของสตรีที่นางเคารพรัก นางก็จดจำเส้นทางได้ทั้งหมด วันนี้นางมีของไปถวายท่านอลิซด้วย! หวังว่าท่านอลิซคงจะพอใจนะ!


นางเดินไปเคาะประตูคฤหาสต์ เมื่อเหล่าเมดเปิดรับ นางก็ถามทันทีว่าท่านอลิซที่เคารพรักของนางอยู่แห่งหนใด เหล่าเมดทำท่าทีเลิกลั่ก ไม่คิดว่าจะมีแขกมาเยี่ยมคุณหนูอย่างกระทันหัน แต่ก่อนที่จะได้เอื้อนเอ่ยอะไร ฟรานซิสส์ก็มองไปยังหน้าต่างบนหลงสุด นางเห็นเส้นผมสีครีมอยู่ตรงนั้น มิผิดแน่ ท่านอลิซอยู่ตรงนั้น! มิรอช้านางรีบวิ่งไปทันที นางกอดของถวายไว้ในอ้อมอกแน่น


แต่เมื่อไปเจอ ท่านอลิซที่นางเคารพรัก..นางก็เบิกตากว้าง ตัวสั่นระริก ท่านอลิซมีปีก!?? แล้วทำไมท่านอลิซถึงมีใบหน้าที่งดงามมากขึ้น?!!! พระบิดา?!!


"พระบิดาทรงโปรด?!!!"


นางตะโกนขึ้นมาเสียงดังจนวิลเลี่ยมที่ง่วนอยู่กับการสวดเงยหน้าขึ้นไปมองนาง...

--------


กลับมาแย้วรีดที่รัก >^< คิดถึงจังเลย ตอนนี้ไรท์คิดว่าจะทำตอนพิเศษวาเลนไทน์ดีไหมน๊า? หรือไม่ทำดี ฮาาา แต่ถ้าทำ ผมจะเปิดให้อ่านเฉพาะวันวาเลนไทน์จนถึงวันศุกร์นะฮะ ถ้าจะอ่านอีกคงต้องเสียตัง(?)ดีรึเปล่าเนี่ย?  เอาเป็นว่า ตามนั้นฮะ!









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 348 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2080 ICECHYWINNY (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 05:29
    อยู่ๆจะพรวดพราดเข้าไปได้ไง
    #2,080
    0
  2. #1122 thangkwa Chantabut (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:02
    ดีงามมากไปอีก
    #1,122
    0
  3. #1121 j.blackwing (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:57
    โง้ยย วิลเลี่ยมอย่าดุน้องกีกีเลยน้าา น้องยังเด็ก น้องแค่หวังดีเองงง เราเอ็นดูน้องต้นไม้มากๆ จะเรียกว่าน้องกีกี น่ารักกก 5555
    ฟรานซิสจะสติแตกมั้ย 5555
    #1,121
    0
  4. #1120 lythim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:55
    ฟรานซิส 5555
    #1,120
    0
  5. #1109 Ahe215 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:54
    ขอบคุณมากค่ะ ขอถามหน่อยนี่ yuri หรือเปล่าคะ ขำฟรานซิสส์ถถถถ
    #1,109
    0
  6. #1103 Ahe215 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:19
    มีภาคต่อท่านพ่อกับพ่อบ้านไหมค่ะ ชอบ 555555
    #1,103
    0
  7. #1102 Kwonki (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:20
    ดยุคกรี๊ด5555555555555
    #1,102
    0
  8. #1101 majcha2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:20
    ถ้าจะถามเองตอบเองขนาดนี้ ก็จัดมาเลยซิครับ
    #1,101
    0
  9. #1100 Princesseden (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:51
    คู่อื่นยังไงก็ช่างแต่ขอคู่ดยุกกับพ่อบ้านได้ป่ะอิอิ
    #1,100
    0
  10. #1099 Saku442274 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:50
    วิลจังได้สิทธิพิเศษจริงๆ
    อ๊ายยยยย!!!อิจฉา555+
    ไรท์น่าจะหาทางทำให้วิลจังสื่อสารกับต้นไม้ได้หน่อยน่ะ
    สงสารจัง^ ^
    #1,099
    0
  11. #1098 makototipzall (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:10
    ทำไมรู้สึกจิ้นท่านดยุคกับพ่อบ้าน5555.
    #1,098
    0
  12. #1097 Bb_JiN (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:50
    สาวกอันดับหนึ่งมาแล้ว~~~~
    #1,097
    0
  13. #1096 ^ จู ^ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:34
    ท่านพ่อน่ารักจัง
    #1,096
    0
  14. #1095 MozartTx (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:20
    เจอใครไม่เจอ ดั๊นมาเจอสาวกอันดับหนึ่ง 
    ของเดิมนางก็อาการหนักแล้ว นี่มีปีกให้เห็น 
    กู่ไม่กลับแล้ว 
    #1,095
    0
  15. #1094 Dar699699 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:09
    ต่ออออออออ
    #1,094
    0
  16. #1093 mintresxy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:54
    บรรยากาศม่วงๆนี่มันอะไรกัน5555555
    #1,093
    0
  17. #1092 PrathupratPrat (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:52
    55555555555 โอ้ยแต่คนเกินบาทกันทั้งนั้น
    #1,092
    0
  18. #1091 Som_smile36 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:42
    อร๊าย! กรี๊ดดดดดเดด!!!
    #1,091
    0
  19. #1090 kant000 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:40
    อยากเห็นปีก~~~ รอนะง้าบบบ
    #1,090
    0
  20. #1089 UNGUAN339dry (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:33
    5555 กี่ครั้งๆนางก็ตลกเหมือนเดิม...
    #1,089
    0
  21. #1088 ikmzksskOO (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:31
    ♡ มาแล้ว
    #1,088
    0
  22. #1087 Yumi Luga (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:26
    นางท่าจะครั่งหนักมากเลยเจ้าค่ะ
    #1,087
    0
  23. #1086 Mania_Purity (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:20
    ไอเลิฟยูไรท์ รอๆ
    #1,086
    0
  24. #1085 sesil (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:18
    ท่านดยุกกะพ่อบ้าน.... ดูๆไปแล้วเขาน่าจะได้กันนะ~ 😜😜😜😜
    #1,085
    1
    • #1085-1 TNT_Boom(จากตอนที่ 34)
      12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:22
      +++++++
      #1085-1
  25. #1084 CQ Pang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:14
    มาแล้วววววชอบบบบบบบ
    #1,084
    0