I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 28 : ฝันที่เป็นจริงของฟรานซิสส์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 313 ครั้ง
    20 ม.ค. 61

'มุมมองของฟรานซิสส์'

 

ข้ามองพวกห้องAตกอับกำลังพยายามกระชากลากถูเหล่าสาวกที่ข้าชี้นำแสงสว่างให้ หึ ดีจริงๆ ในห้องพวกนั้นยังมีบุคคลที่สามารถเข้าใจคำสอนอันสูงส่งที่ท่านอลิซสั่งสอนได้ นับว่ามิเลวเลยทีเดียว

 

ดวงตาของข้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า อ่า...นี่ผ่านมานานถึงเพียงนี้เชียวหรือ? มิรู้ตัวเลยสักนิดว่าผ่านมานานแล้ว คงจะเป็นเพราะข้ากำลังทำความเข้าใจคำสอนศักดิ์สิทธิ์ของท่านอลิซอย่างเดียวโดนมิสนใจภายนอกเลยกระมั้ง?

 

เมื่อข้าได้หันไปมองใบหน้าของท่านอลิซที่งดงามราวเทพธิดามาจุติก็คิดได้ว่า สมควรแก่เวลาที่จะไปหาวัตถุดิบมาทำอาหารให้ท่านแล้ว

 

"ท่านอลิซเจ้าคะ นี่ก็เย็นแล้ว เดียวข้าไปหาอาหารมาให้ท่านนะเจ้าคะ"

 

ข้ากล่าวออกไปแล้วฉีกยิ้มกว้างให้ท่านอลิซ นางพยักหน้าแล้วยื่นมือมาลูบหัวข้าตวามรู้สึกอันอบอุ่นถูกถ่ายทอดออกมาอย่างไร้ความเสแสร้ง แต่...แม้จะเพียงเล็กน้อยแต่ข้าก็สัมผัสได้...มือของนางแข็งกระด้างขึ้น เมื่อก่อนมือของนางนั้นนุ่มมากกว่านี้...เกิดอะไรขึ้นกับมือของท่านอลิซกัน?! ข้าเริ่มใช้ความคิดคำนวนหาสาเหตุที่มือของท่านอลิซแข็งกระด้างขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

 

"ดูแลตัวเองด้วยล่ะฟรานซิสส์...ให้ข้าไปด้วยไหม? หรืออย่างน้อยก็พาสหายคนอื่นไปด้วยก็ได้"

 

น้ำเสียงที่แสดงความเป็นห่วงจากท่านอลิซทำใหข้าหยุดความคิดเรื่องมือของท่านไปชั่วขณะ ข้ายิ้มให้ท่านอลิซอีกครั้ง

 

"มิต้องห่วงเจ้าค่ะท่านอลิซ! ข้าจะระวังตัวให้มาก!"

 

อาหารมื้อนี้ข้าจะลงมือทำให้ท่านอย่างสุดฝีมือ แม้นข้าจะมิได้เก่งกาจมากนัก แต่ข้าจะต้องหาวัตถุดิบเองกับมือ ถ้าแค่หาของทำอาหาข้ายังทำมิได้ แล้วจะปกป้องท่านอลิซได้อย่างไร้กันเล่า!

 

มิรอช้าข้ารีบสาวเท้าเข้าไปในป่าเพื่อหาวัตถุดิบอย่างรวดเร็ว ข้าคิดว่าจะทำหนึ่งในเมนูโปรดของข้า ผัดหมูป่าสมุนไพร7สี! จำได้ว่าเห็นอยู่แถวๆนี้นะ...ทั้งพวกสมุนไพรและหมูป่าด้วย

 

ข้าสอดส่องหาเหยื่อจากพุ่มไม้ อ่านั่นไง!

 

เจ้าหมูป่าตัวขนาดกลางไม่เล็กไม่ใหญ่กำลังเดินมาทางนี้พอดิบพอดี เอาล่ะ...จงภูมิใจเสียเถิดที่จะโดนกินโดยท่านอลิซ!!

 

ข้าร่ายเวทย์ไฟมาบนฝ่ามือแล้วใช้มันตัดกิ่งไม้จากต้นไม้เพราะว่าถ้าใช้เวทย์ไฟจัดการมันจะทำให้เนื้อบางส่วนสุกได้ และอาจจะปรุงให้รสชาติเข้ากันได้ยากยิ่ง แต่ดูเหมือนมันจะได้ยินเสียงของข้ามันจึงวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว

 

หึ! 

 

ข้าแสยะยิ้มในใจแล้ววิ่งตามมันไปอย่างรวดเร็ว...ข้าน่ะฝึกฝนตนเองตลอดหลังจากที่ได้ถูกตั้ง? เป็นมือขวาของท่านอลิซ เพื่อที่จะอารักษ์ขาท่าน ข้าจึงออกกำลังกายอย่างหนัก และที่ข้าทำบ่อยที่สุดคือการวิ่ง ขาของข้าจึงมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงนัก เมื่อถึงขนาดนี้แล้ว เหตุใดข้าจะตามหมูป่านั่นมิทันเล่า...

 

ข้ากระโดดสูงขึ้นเมื่อเจ้าหมูป่าอยู่ในระยะที่ใกล้พอแล้วก่อนจะใช้กิ่งไม้ขนาดกลางด้านแหลงแทงกลางลำตัวขอมันอย่างแรง

 

อี๊ดดดด!

 

มันร้องออกมาอย่างเจ็บปวด แต่ข้าหาได้ใส่ใจไม่ ความหิวของท่านอลิซต่างหากที่สำคัญที่สุด เอาล่ะได้หมูป่าแล้ว..เหลือแค่สมุนไพร7สีสินะ?

 

การหาสมุนไพรที่เป็นส่วนประกอบสำคัญของอาหารมือนี้นั้นเริ่มต้นทันที โดนที่ตัวข้านั้นแบกหมูป่าไปด้วยในขณะที่หาสมุนไพร หนักนิดหน่อยแต่ก็ไม่เป็นไร ถือว่าฝึกกล้ามเนื้อให้แข็งแรง ข้าจะได้แข็งแกร่งมากพอที่จะปกป้องท่านอลิซได้!

 

ใช้เวลานานพอสมควรกว่าข้าจะหาสมุนไพรครบ ชุดของข้ามีแต่คราบดิน เลือดของหมูป่า และเศษใบไม้ อืม...ดูมิจืดเลยแฮะ แต่ดีจริงที่ข้าได้พกสมุนไพรทำความสะอาดมาด้วย! ดีนะที่รอบคอบ เอาล่ะได้เวลากลับแล้ว ข้ารีบเดินกลับไปหาท่านอลิซ ดวงตาของท่านเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพของข้า ท่านอลิซตรงดิ่งมาปัดฝุ่นตามตัวให้กับข้าแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าให้ข้า

 

กรี๊ดดดด!!!!!!!!!! ผ้าเช็ดหน้าของท่านอลิซ!!!!!!! พระบิดาทรงโปรด พระบิดาทรงโปรด!!!!!!!!!!

 

ข้ากรีดร้องในใจอย่างบ้าคลั่งอีกครา พลางกำผ้าเช็ดหน้าที่มีกลิ่นหอมเฉพาะตัวของท่านอลิซ...ช่างหอมหวนเหลือเกิน

 

"เจ้า...ล่าหมูป่ามางั้นหรือ? บาดเจ็บรึเปล่า"

 

"ไม่บาดเจ็บเลยสักนิดค่ะท่านอลิซ!! ท่านคงหิวแล้ว ขอตัวไปปรุงอาหารให้ท่านก่อนนะคะ!

 

ข้าวิ่งแจ้นไปปรุงอาหารให้ท่านอลิซทันทีโดยใช้โล่ของเพื่อนชายคนหนึ่งในชั้นเรียนมาแทนกระทะ โดยที่ไม่มลืมล้างวัตถุดิบและโล่นี่ก่อนด้วย ไม่งั้นท่านอลิซท้องเสียแน่!!

 

หลังจากที่ล้างเสร็จแล้วก็เริ่มปรุงอาหารทันทีไม่งั้นท่านอลิซรอนาน ข้าให้เหล่าสาวกนำฟางมาวางไว้ใต้โล่ที่ข้าถือแล้วข้าจึงร่ายเวทย์ไฟจุดที่ฟาง เมื่อโล่ที่ข้าถือเริ่มร้อนข้าจึงเริ่มปรุงอาหารอย่างคล่องแคล่ว กลิ่นสมุนไพรอันหอมหวนลอยฟุ้งไฟหมด สมุนไพร7สีมีคุณสมบัติที่ช่วยให้รสชาติไม่เหมือนกัน มันสามารถทำให้เนื้อของหมาป่านุ่มจนแทบจะละลายในปาก ส่งกลิ่นหอม และขับรสชาติให้เด่นชัดมากขึ้นอีกด้วย

 

เมื่อปรุงเสร็จก็หาสิ่งของมารองแล้วนำไปถวายแด่ท่านอลิซทั้งๆที่ยังร้อนๆอยู่เพื่ออรรถรส

 

เมื่อท่านอลิซเห็นผัดหมูป่านางก็ชะงักไปเพียงครูหนึ่ง คิ้วคู่งามขมวดเป็นปมสักพักก็คลายออก นางจ้องมองมายังผัดหมูป่าของข้าอย่างพินิจพิจารณา คิ้วขมวดอีกคราเป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก

 

อะไรหรือคะท่านอลิซ? หรือว่าข้าทำมิถูกใจท่าน…”

 

เปล่าหรอกค่ะฟรานซิสส์ ข้าเพียงแต่ไม่ค่อยได้กินหมูป่าบ่อยนักและเนื้อของมันอาจจะเหนียวเกินกว่าที่ข้าจะกินด้วยน่ะค่ะ

 

มิต้องห่วงหรอกค่ะท่านอลิซ! ข้าปรุงมันมาให้นุ่มละมุนลิ้น ไร้ซึ่งสัมผัสที่เหนียวเคี้ยวยากเพื่อท่านโดยเฉพาะ!”

 

ใช่ว่าข้ามิสังเกตุ….ท่านอลิซมักเลือกทานอาหารที่มีความนุ่ม เช่นมะเขือเทศต้มที่ต้มจนเละอะไรเถือกนั้น ข้าจึงเลือกทำผัดหมูป่าสมุนไพร7สี

 

ใบหน้าของท่านอลิซจากที่ตอนแรกนั้นดูมิแน่ใจก็ดีขึ้น นางคงกำลังเชื่อในสิ่งที่ข้าพูดกระมั้ง ไอ้เด็กใหม่ไปหาของที่ใช่จิ้มอาหารแทนส้อมมาให้ท่านอลิซ แม้จะมิพอใจกับท่าทางสนิทสนมของมันกับท่าน แต่ข้าก็มิอาจทำอะไรที่แย่ไปมากกว่านี้ได้ เห็นแก่ที่มันสามารถตอบสนองความต้องการของท่านอลิซได้ดีหรอกนะ! มิใช่ง่ายๆที่จะมีคนเข้าใจท่านอลิซ เพราะท่านอลิซน่ะ ใสซื่อบริสุทธิ์และไม่ทันคนอย่างมาก มากจนมิสามารถเข้าใจสิ่งที่หลายคนกำลังสื่อกับนางได้ถ้ามิพูดออกมาตรงๆ

 

งั้นข้าของลองชิมนะคะ?

 

ท่านอลิซกล่าวขึ้น ข้ารีบพยักหน้าทันที ท่านอลิซมักเป็นคนมีมารยาทเสมอเวลาจะทำอะไรส่วนใหญ่ก็มักจะขออนุญาตก่อนเสียทุกครา

 

ข้ามองท่านอลิซที่จิ้มเนื้อหมป่าไปกิน เมื่อเข้าปากนางก็ทำตาโตทอประกายแวววาว มันทำให้หัวใจของข้าพองโตขึ้นทันที ท่านอลิซกำลังอร่อย! ท่านอลิซกินอาหารของข้าด้วยใบหน้ามีความสุข! ข้ากรีดร้องในใจแต่ก็ยังคงต้องปั้นหน้ายิ้มไว้ ต่อหน้าท่านอลิซข้ามิอาจปลดปล่อยอารมณ์ได้หมด

 

ถูกใจไหมคะท่านอลิซ?

 

ข้าเอ่ยถามไป ท่านอลิซพยักหน้าหงึกๆอย่าน่าเอ็นดู อะไรจะน่ารักขนาดนี้!!! พระบิดาทรงโปรด!!

 

งั้นก็เชิญท่านได้เลยนะคะ ส่วนอื่นๆข้าจะนำไปแจกเพื่อนๆเอง

 

ข้าพูดไป ถึงจะอยากให้ท่านอลิซลิ้มรสของชั้นเลิศเพียงผู้เดียวแต่ก็ตาม ข้านำเนื้อหมูป่าผัดสมุนไพร7สีไปแจกจ่ายให้ทุกคนเสร็จแล้วจึงวิ่งเข้าไปในป่าลึกโดยที่ข้าร่ายเวทย์จุดไฟบนมือเพื่อให้ความสว่างเพราะกว่าจะทำอาหารเสร็จท้องฟ้าก็มืดพอดี

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!”

 

ข้ากรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่งเมื่อแน่ใจว่าวิ่งออกมาไกลเกินกว่าที่จะมีผู้ใดได้ยิน ข้าเอาหัวโขกกับต้นไม้ ในขณะที่ยังกรีดร้องไม่หยุด เวลาผ่านไป เมื่อข้ารู้สึกว่าพอใจจะหยุดจึงหยุดเสียงงกรีดร้อง มือควานหาสมุนไพรสมานแผลชั้นสูงที่แอบขโมยมาจากบิดามารักษาบาดแผลที่หัว อ่า ดีจริงๆที่ได้ระบายเอาล่ะได้เวลากลับไปหาท่านอลิซแล้ว

 

เมื่อไปถึงทุกคนก็เตรียมตัวเข้านอนกันพอดี ท่านอลิซเดินตรงมาหาข้าด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนดั่งเช่นทุกครา

 

 

คือใบไม้ที่ใช้ปูนอนของเจ้านั้นเดเด้เผลอไปเหยียบจนขาดน่ะ..”

 

ห๊ะ?!!!!!!!! ไอ้ลูกหมานั่นบังอาจมาเหยียบใบไม้ปูนอนข้าเชียวหรือ?! ใบใหญ่ๆก็ไม่มีแล้วด้วย แบบนี้ไม่ใช่เผลอ แ*งเรียกว่าจงใจแล้วเว้ย!!!

 

แต่ข้าเองก็รู้สึกมิดีนัก เพื่อรับผิดชอบแทนเดเด้สนใจมานอนกระโจมเดียวกับข้าไหมคะ?

 

ทันทีที่ท่านอลิซกล่าวจบ ข้าก็เบิกตาโพล่งขึ้นมา น-นอนกับท่านอลิซ!!??? -มันช่างเหมือนฝัน เหมือนฝันจริงๆ!!! ขอบคุณพระบิดา ขอบคุณที่ทำให้ข้ามีวันนี้!!!

 

แต่ใช่ว่าจะตอบตกลงไปในทันที ต้องปฏิเสธเป็นมารยาทไปก่อนเดี๋ยวท่านอลิซจะคิดว่าเราไร้ความเกรงใจ

 

-จะดีหรือคะท่านอลิซ? ท่านจะมิอึดอัดหรือ?

 

ไม่เลยสักนิดฟรานซิสส์ ให้ข้าได้ชดใช้เถอะนะ

 

จากนั้น….ข้าก็ได้ไปนอนในกระโจมของท่านอลิซ!!! กรี๊ดดด!!! เหมือนฝันจริงๆ!!! ข้าสูดอากาศเข้าไปลึกๆ กลิ่นกายอันหอมหวนของท่านอลิซลอยเต็มกระโจมไปหมด หัวใจของข้าเต้นไม่เป็นจังหวะ อยากจะตบหน้าตัวเองแรงๆสักทีเพื่อพิสูจน์ว่านี่คือความจริง!! ถ้ามิติดว่าจะปลุกท่านอลิซล่ะก็นะ

 

ข้าหันไปมองใบหน้าอันงดงามของนางพระเจ้า พระเจ้า พระเจ้า พระเจ้า!!!

 

มือของข้ายื่นไปเพื่อหวังจะสัมผัสแก้มอันขาวเนียนของท่านอลิซ แต่ก็มีบางอย่างแยกข้าออกจากท่านอลิซ!! ข้ามองไปยังช่องว่างที่ต่อให้ข้าเบียดไปแรงเท่าใดก็มิสามารถเข้าไปใกล้ท่านอลิซได้เลย หรือเพราะว่าความบาปในจิตใจของเรามันรุนแรงจนพระบิดากลัวว่ามันจะแปดเปื้อนท่านอลิซจึงแยกข้าออกห่างจากนาง? ใช่ ใช่ ใช่ มันต้องเป็นเช่นนั้นแน่ๆ ใช่แล้ว! เพราะความบาปในจิตใจของข้าสวรรค์จงมิอาจให้ข้าเข้าใกล้ท่านอลิซ..พระบิดา ข้าเข้าใจท่าน ท่านทำดีแล้ว

 

ข้าหลับตาแน่นแล้วพยายามกำจัดความคิดออกจากสมอง นอนดีกว่าจิตใจจะได้สงบ แม้มันจะน่าตื่นเต้นเพียงใดที่ได้อยู่ใกล้ชิดท่านอลิซขนาดนี้ก็ตาม แต่ข้าต้องชำระล้างจิตใจของข้าให้บริสุทธิ์เมื่อตื่นขึนข้าจะได้แตะต้องท่านอลิซได้อีกครั้งขอบคุณสวรรค์ที่เตือนข้า

 

-มุมมองปกติ-

 

เจ้าต้นไม้ที่ล่องหนอยู่พยายามทำตัวให้ลีบแบนที่สุด มันกำลังรอวิลเลี่ยมอยู่ในกระโจมของอีกฝ่าย เมื่อมันเห็นผ้าเปิดขึ้นก็เตรียมตัวกระโจนทับ? วิลเลี่ยม..แต่มันกลับหยุดชะงักเมื่อมีสตรีผมบลอนด์ที่มันค่อนข้างจะเห็นตัวบ่อยมากับวิลเลี่ยมด้วย

 

ทั้งคู่ล้มตัวลงนอน วิลเลี่ยมหลับไปก่อนคนแรก เจ้าต้นไม้มองฟรานซิสส์ที่ทำใบหน้าหื่นกระหายขณะที่มองไปยังวิลเลี่ยม….ทันทีที่มันเห็นมือของนางยื่นไปใกล้วิลเลี่ยมมันก็รีบเดิน? ไปแทรกระหว่างกลางทันที

 

ฟรานซิสส์ทำหน้าตื่นตระหนกและขมวดคิ้ว ใบหน้าเหมือนจวนจะร้องไห้เต็มที เจ้าต้นไม้มอง? ปฏิกิริยาของนางอย่างสนอกสนใจ สักพักหนึ่งนางก็หลับ เจ้นต้นไม้เลื่อนตำแหน่งไปยืนอยู่ตรงขอบดั่งเช่นเมื่อครู่อยู่ระหว่างกลางมันอึดอัดราก

 

เช้าวันรุ่งขึ้น วิลเลี่ยมตื่นขึ้นมาด้วยสภาพผมฟูฟ่อง นี่ขนาดตัดผมแล้วมันก็ยังจะฟูอีกหรือ? เฮ้อ

 

เขาส่ายหน้าไปมาอย่างจนปัญญา ร่างเก่าเขายังผมไม่ฟูขนาดนี้เลยนะ

 

วิลเลี่ยมหันไปมองฟรานซิสส์ที่ยังไม่ตื่น เขายังมิจำเป็นต้องปลุกนาง ปล่อยให้นางนอนไปจะดีกว่า เขาหยิบเสื้อผ้าแล้วออกจากกระโจม ฟ้ายังมิทันสว่างเลย ดูท่ากำลังเช้ามืดอยู่กระมั้ง ดีจริงจะได้ไปอาบน้ำวิลเลี่ยมรีบเดินไปหาแหล่งน้ำแล้วอาบน้ำทันที

 

เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วเขาก็เดินกลับไปยังกลุ่มของตนแก็พบกับเดธที่นั่งแกว่งขาบนต้นไม้

 

ตื่นเช้าจังนะ

 

อืม

 

เขาตอบกลับไปสั้นๆ เด็กหนุ่มหัวเราะแล้วกระโดดลงจากต้นไม้ ก่อนที่จะเดินกลับไปพร้อมกับวิลเลี่ยม


     ------------------------


คิดถึงไหมฮะ? ฮาาาา วาดรูปมุมมองที่ฟรานซิสส์เห็นว่าอลิซ(วิลเลี่ยม)นั้นเป็นยังไงมาด้วยล่ะ




นี่คือภาพที่ฟรานซิสส์มองอลิซ(วิลเลี่ยม)นั่นเอง


อธิบาย: ฟรานซิสส์เห็นวิเลี่ยมเป็นแค่เด็ก(?)น้อยไร้เดียงสาคนหนึ่งน่ะฮะ ฮาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 313 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #1921 เงาสายลม (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 16:40
    ฟราน : กรี๊ดดดดดดดดดด
    คนอ่าน : อ้ากกกกกกกก
    หาหมอรับยาด่วน *ทั้งคู่ อินไปนิด
    #1,921
    0
  2. #1891 sudauy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:43
    หลอนนางอะ น่ากลัวแปลกๆ แต่เรารู้สึกว่านางไม่มีวันทรยศอลิซอะ
    #1,891
    0
  3. #1761 nasareeyah (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 09:28
    เอ่อ..หล่อนเป็นผู้หญิงสินะคะ.. - . -;
    #1,761
    0
  4. #1618 Try69 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 09:29
    ภาพประกอบทำไมหลอนแบบแปลกๆ สาวกนาวนั้นช่างน่ากลัว
    #1,618
    0
  5. #1367 ง่วงทั้งวัน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 21:23
    คลั่งมากก เอาหัวกระทำชำเลานต้นไท้ด้สยความสุขอีก
    #1,367
    0
  6. #1155 นกกินเกลือ(BES) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:37
    เข้าใจฟรานซิสส์เลยค่ะ เรานี่ก็ไม่ยอมให้ใครแตะนายท่านเหมือนกัน555
    #1,155
    1
    • #1155-1 นักโรยเกลือ(จากตอนที่ 28)
      10 ตุลาคม 2562 / 21:27
      ใช่ คิดถึงนายท่านไร ขึ้นมา ฮือ!!!!
      #1155-1
  7. #969 Wanz Luvz (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 11:09
    ทำไมภาพประกอบแอบสะพรึงเบาๆ
    #969
    1
    • #969-1 Wanz Luvz(จากตอนที่ 28)
      10 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:34
      เราว่าเส้นขีดๆตรงใต้ตาทำให้รูปดูน่ากลัวค่ะ สู้ๆนะ
      #969-1
  8. #968 น้ำโคลน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 10:44
    นี้ถ้าฟรานซิสมีอำนาจนะสงสัยไครถูกตัวไม่ได้เลย

    ท่านอลิซจงเจริญ

    ข้าขอคาระวะชาแก่ฟรานซิสผู้ซื่อสัตย์
    #968
    0
  9. #967 yoonly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 19:27
    กำลังคิดว่า นางคือติ่งที่แท้ทรูจริงๆ ปรากฎว่าทุกๆ ความเห็นก็คิดเหมือนกันเลย55555555555555555555
    #967
    0
  10. #966 whan_yen (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 18:23
    ชอบนาง55555
    มีความเป็นติ่งจริงๆ
    #966
    0
  11. #965 pinpin4105 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 16:59
    คาวมติ่งที่แท้ทรู5555
    #965
    0
  12. #964 หางสีเงิน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 11:33
    ความติ่งนี้
    #964
    0
  13. #963 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 02:10
    ติ่งมากกกกก 55555555 ฟรานซิสผู้นับถืออลิซยิ่งกว่าสิ่งใด //ตบมือกับความติ่งของนาง
    #963
    0
  14. #962 Mr.Artemis Nattanon Pansuksawat (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 22:23
    อยากเห็นนางเลี้ยงเด็ก -ต้นไม้เมื่อไหร่จะคลอดเด็กสักที อ้าาา
    #962
    0
  15. #961 zinasura (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 21:48
    พระบิดาทรงโปรด
    #961
    0
  16. #960 UNGUAN339dry (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 21:35
    ............ความเคารพ(และเชิดชู)นี่...ดูเหมือนว่า(สมอง)นางจะกู่ไม่กลับแล้วละคะ...ฮะๆๆฮ่ะ...
    #960
    0
  17. #959 MilkyQuartz (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 21:24
    พระบิดาทรงโปรด 555555
    #959
    0
  18. #958 Boomsakalaka999 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 21:13
    ฟรานซิสส์ เธอช่างน่ากลัว(+_+")
    #958
    0
  19. #957 RT61212162 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 21:10
    ขอบคุณค่ะ
    #957
    0
  20. #956 AprilIV (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 20:52
    โอ้ยฟรานซิสสสสส 55555555 รักนางอ่ะ เทิดทูนบูชาสุดไรสุด อยากมอบตำแหน่งพระเอกให้นางเลยเนี่ย 55555
    #956
    0
  21. #955 Skyroom001128 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:28
    ........... // ถ้าฟรานซิสเป็นพระเอก(?)คงจะสนุกน่าดู 55555
    #955
    0
  22. #954 Dar699699 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:22
    ฟรานชิส เธอเหมือนสาวกที่มีความจิตสูงมากกกกกกกกก(ก ล้านตัว) 5555
    #954
    0
  23. #953 blue moon (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:17
    คนที่ไม่ปกติที่สุดในเรื่อง อา เราเจอแล้วแหละ
    #953
    0
  24. #952 Midningh (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:05
    ซูฮก3จอกให้เเกความบริวารขั้นสุดดดด
    #952
    0
  25. #950 Diznie (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:00
    ฟรานซิสเธอถอนตัวไม่ขึ้นแล้วล่ะ
    #950
    0