I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 26 : ใจดีเกินไป...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,890
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 342 ครั้ง
    30 ธ.ค. 60

ทุกคนต่างตกตะลึงและพูดไม่ออกเมื่อได้เห็นเจ้ากิ่งไม้นั่นหักไปต่อหน้าต่อตา....


วิลเลี่ยมเอามือเกาหัวแกรกๆ


“ตัวอะไรมากัดนะ?”


เขาพึมพำเบาๆโดยที่ไม่รู้สึกเลยว่าทุกคนกำลังจ้องมายังเขาด้วยสายตาแบบใดกัน...เหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะร่างกายของผู้ที่มีทักษะนักบวชนั้นแข็งแกร่งโดยเป็นปกติอยู่แล้ว ทั้งวิลเลี่ยมเองก็เสริมพลังป้องกันและออกกำลังกายจนเริ่มมีกล้ามเนื้อขึ้นมา ร่างกายของเขาจึงแข็งแกร่งกว่าปกติ แม้กระทั่งกิ่งไม้นั่นยังมิสามารถทำอะไรเขาได้เลยแม้แต่รอยถลอก


“อ-อลิซคะ ม-มาเรียขอโทษ!”


มาเรียรีบตั้งสติแล้วลุกขึ้นไปขอโทษอีกฝ่ายทันที


วิลเลี่ยมหันมามองนางพลางเลิกคิ้ว...นางขอโทษอะไรเขางั้นหรือ? นางยังไม่ได้ทำอะไรเขาเลยนี่นา....


“ออกห่างไปจากท่านอลิซนะ!”


ฟรานซิสส์รีบพุ่งไปขวางกั้นระหว่างมาเรียกับสตรีที่นางเคารพ เด็กสาวผมบลอนด์ก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว


“ไม่เป็นไรหรอกฟรานซิสส์ ว่าแต่ทำไมต้องวิ่งมาขวางด้วยล่ะคะ?”


วิลเลี่ยมพูดอย่างไม่เข้าใจ ทำไมฟรานซิสส์ต้องมาขวางไว้ด้วยนะ?


“เมื่อครู่นี้ นางทำกิ่งไม้ลอยมาโดนหัวท่าน!”


"กิ่งไม้?"


วิลเลี่ยมพูดอย่างงงๆแล้วเขาก็หันไปเจอกับกิ่งไม้ที่หักอยู่....อย่าบอกนะว่าตัวที่เขาคืดว่าเป็นแมลงมากัดที่หัวเขาคือกิ่งไม้น่ะ...


เดธที่เห็นว่าวิลเลี่ยมยังคงมีอาการมึนๆอยู่จึงพูดแทรก


"ไม่เป็นไรหรอก ลิซเขาไม่ติดใจอะไรน่ะ ทีหลังอย่าทำแบบนั้นอีกล่ะ"


เขาตอบแทนอีกฝ่ายไป ด้วยท่าทีที่มึนงงแบบนั้นดูก็รู้แล้วว่านางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น วิลเลี่ยมพยักหน้าอย่างงงๆเมื่อโดนเดธหยิกแขนเป็นเชิงว่าให้ตอบ


มาเรียมองเดธอย่างขอบคุณ เขากำลังช่วยเหลือนางอยู่ เพราะเขาเริ่มมีใจให้นางเป็นแน่ มาเรียเชื่ออย่างนั้น 


"แต่!"


ฟรานซิสส์ดูจะไม่ยอม วิลเลี่ยมยิ้มให้นางครั้งหนึ่งเพื่อยืนยันจริงๆว่าไม่เป็นอะไรจริงๆ เมื่อเด็กสาวเห็นดังนั้นก็ยอมพยักหน้าแต่โดยดี รอยยิ้มอันงดงามของท่านอลิซ!!  นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เห็นมัน?!!  กรี๊ดดดด!!! ใจละลาย!


นางกรีดร้องในใจอย่างรุนแรงและบ้าคลั่ง


เพื่อนร่วมห้องของฟรานซิสส์ต่างหันหน้าหนีไปอีกทาง ใบหน้าของนางช่างน่าสยดสยองขนลุกขนพองเกินกว่าที่จะอธิบายได้ มันจะเป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่นางเห็นรอยยิ้มของวิลเลี่ยม


"รีบตั้งกระโจมก่อนดีกว่านะ. เดี๋ยวก็จะได้เวลาอาหารกลางวันแล้วนี่นา มาเรียเจ้านั่งอยู่เฉยๆก็พอ เดี๋ยวจะเกิดอุบัติเหตุอีก"


ผู้ชายในห้องของมาเรียพูดขึ้นมา. เด็กสาวผมบลอนด์ก้มหน้า


"ต-แต่มาเรียเองก็อยากช่ว--"


"มาเรีย ขอล่ะ ช่วยทำตามที่ขอสักครั้งก็ดีเวลาเจ้าช่วยงานทีไรก็สะดุดล้ม ร้องไห้ ข้อเท้าพลิก ขาถลอก หน้าคว่ำ ร้องจะให้ไปห้องพยาบาลไม่ก็พาไปรักษาทุกทีทั้งๆที่มีแค่รอยถลอกแค่นั้นเอง"


สตรีร่วมห้องของมาเรียกล่าวขึ้นมาอย่างเหลืออดทน นี่ยังไม่รวมที่มาเรียชอบเซไปหาคู่หมั้นของนางไม่ก็เดธอยู่บ่อยครั้งเลยนะ เดินทีไรล้มสะดุดเซไปหาทุกที ตั้งแต่ที่อลิซฟื้นชึ้นมามาเรียดูแปลกไปมากกว่าปกติ....ทุกคนในห้องต่างรู้เรื่องนี้ดี แม้แต่เจ้าชายฟิลลิปส์ที่พักนี้ทำตัวเป็นธาตุอากาศไร้ตัวตนอยู่เสมอก็ตาม 


"ฮึก ค-ค่ะ"


มาเรียเริ่มสะอื้น คนอื่นๆก็ได้แค่กรอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย บางทีก็สงสัย สมองของนางมีอะไรมากระทบกระเทือนรึเปล่าเหตุใดน้ำตาของนางจึงไหลเป็นน้ำตกได้ง่ายดายขนาดนี้ เอะอะๆก็ร้องไห้ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคนอื่นจะคิดว่าน่ารักน่าปกป้อง แต่ตอนนี้ออกจะรำคาญเสียมากกว่า


ทุกคนทำหน้าที่ของตนเองไปด้วย ซึ่งเดธ วิลเลี่ยม และมาเรียก็นั่งอยู่เฉยๆ พวกห้องAคิดว่าเดธนั้นทำหน้าที่ปกป้องพวกเขาก็เกินพอแล้วจึงให้พัก ห้องFเองก็ไม่อยากให้วิลเลี่ยมเสียแรงจึงให้นั่งอยู่เฉยๆมาเรียนั้นไม่มีใครอยากให้ไปช่วยเพราะกลัวจะเกิดอุบัติเหตุอีก


"ด-เดฟคะ มาเรียหิวจังเล--"


"ก็ไปหาอะไรกินสิ"


เดธตอบกลับไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รอให้นางพูดจบก่อน หิวแล้วจะมาบอกทำไม?  ก็ไปหาของกินสิ!


"แต่มาเรียไม่รู้ว่าจะไปหาที่ไหนนี่ค--"


"หญ้าแถวๆพื้นอ่ะ เจ้าน่าจะกินได้นะ"


เด็กหนุ่มตอบกลับไปโดยไม่รอให้นางพูดจบเช่นเดิม. กริยาท่าทางและคำพูดของเดธที่ปฏิบัติต่อมาเรียนั้นแตกต่างจากที่ทำกับวิลเลี่ยมลิบลับ เหตุเพราะ หนึ่ง เดธนั้นจะเลือกคบเพื่อน คนที่เขาไม่นับว่าเป็นเพื่อนนั้นเขาจะเมิน สอง มาเรียชอบทำตัวน่ารำคาญเกินกว่าที่เขาจะทนได้ สาม. นางชอบหาเรื่องให้เพื่อนสนิทเขาอยู่บ่อยครั้ง ศัตรูของเพื่อนคือศัตรูของเขา สี่ บางครั้งนางก็ทำตัวโง่เขลาเสียยิ่งกว่าอะไร ถามมันอยู่นั้นล่ะ ถามแ*่งทุกอย่าง!  ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหและอีกร้อยแปดข้อที่เขาก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไม


มาเรียหน้าชาไปอีกเมื่อได้รับคำตอบของอีกฝ่าย


โครกกก


เสียงท้องของวิลเลี่ยมดังขึ้นมาไม่ดังมากนัก แต่ก็ดังพอจะให้เดธกับมาเรียได้ยิน เขาเกาหัวแกรกๆ โดยปกติแล้วเขากินอาหารตรงเวลาเสมอ ท้องจึงร้องตรงเวลาด้วยกระมั้ง?


"เดี๋ยวข้าไปล่ากระต่ายมาให้--"


เดธรีบพูดขึ้นทันทีแต่วิลเลี่ยมเอานิ้วปิดปากของอีกฝ่าย


"ข้าไม่ชอบกินเนื้อสัตว์ค่ะ เอาผักมาก็ได้...อีกอย่างกระต่ายน่ะน่ารักจะตายกินไม่ลงหรอก..."


วิลเลี่ยมพึมพำประโยคสุดท้ายเบาๆ แต่ไหนแต่ไรเขาก็ไม่ชอบกินเนื้อสัตว์อยู่แล้วนี่นา...กระต่ายนี่ยิ่งแล้วใหญ่...


"แต่มาเรียทานได้นะคะ เดฟช่วยหามาหน่อยได้ไหมคะ?"


มาเรียแทรกบทสนทนาของทั้งสองเข้ามา 


"ขอโทษที ข้าไม่ได้เสนอตัวจะหาให้เจ้า"


เดธปฏิเสธนางด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดแล้วเดินไป ถ้าจำไม่ผิดเขาว่าเขาเดินผ่านพวกฟักทองอยู่นี่นา...


ในขณะที่เดธไปหาผักมาให้วิลเลี่ยมเนินฟิลลิปส์ที่เพิ่งตั้งกระโจมของตนเสร็จก็เดินมานั่งข้างๆเขา


"สวัสดีอลิซ"


"สวัสดีค่ะเจ้าชายฟิลลิปส์"


"สวัสดีค่ะฟิลลิปส์"


มาเรียเอ่ยตอบฟิลลิปส์ด้วย แต่เด็กหนุ่มกลับเลือกที่จะเมินนางเสียอย่างนั้น


"สบายดีไหมอลิซ?  ข้าหมายถึง เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง หิวรึยังเดี๋ยวข้าไปหาอะไรมาให้กิน"


เขาเอ่ยอย่างรวดเร็วแต่วิลเลี่ยมก็พอจะจับใจความได้ ส่วนมาเรียนั้นถูกเมินไปอย่างสิ้นเชิง


"สบายดีค่ะ เดี๋ยวเดเด้ก็หาของกินมาให้แล้ว ไม่ต้องลำบากหรอกค่ะ"


วิลเลี่ยมเอ่ยไป เด็กหนุ่มพยายามสรรหาคำพูดเพื่อมาชวนเขาคุยหวังว่าจะได้ยกระดับความสัมพันธ์กลับมาเป็นคู่หมั้นกันเหมือนเดิม วิลเลี่ยมเองก็ตอบบ้างเงียบบ้างแล้วแต่ว่าเขาจะจับใจความที่อีกฝ่ายพูดได้ไหม สักพักหนึ่งเดธก็กลับมาพร้อมกับฟักทองลูกใหญ่


"ข้ามาแล้วลิซ!"


เดธฉีกยิ้มกว้าง เขาเกร็งตัวและพยายามเค้นแรงมายกเจ้าฟักทองลูกใหญ่นี่ วิลเลี่ยมทำท่าจะเดินไปช่วยแต่ก็มีบางอย่างที่เดธรู้สึกว่ามันอยู่ใกล้ๆเขา...มือของเด็กหนุ่มนั้นถูกอะไรบางอย่างกระทบแล้วอยู่ๆเดธก็รู้สึกว่าฟักทองนั้นเบาขึ้น...ไม่สิ เหมือนกับมันกำลังลอยอยู่เลย 


"เดี๋ยวข้าช่วย"


วิลเลี่ยมเอื้อมมือไปช่วยถือ แต่เขาลูบๆแถวผิวฟักทองแล้วรู้สึกเหมือนกับราก....เขาถอนหายใจ บอกว่าไม่ให้ใครจับได้อย่างไรเล่า แต่ช่างเถอะ นี่มันเดธนี่นะอย่างไรซะเขาก็คิดจะบอกอีกฝ่ายอยู่แล้ว


"เจ้าคิดจะบอกข้าเรื่องนี้รึเปล่าลิซ"


เดธหรี่ตามองวิลเลี่ยม เขาพูดให้ได้ยินกันแค่สองคน เมื่อวิลเลี่ยมพยักหน้าเดธก็ดูอารมณ์ดีขึ้น


"ดีแล้วๆ อย่าเก็บไว้คนเดียวล่ะ มีอะไรก็พูดกับข้าได้"


วิลเลี่ยมพยักหน้า เดธประคองฟักทองที่ลอยเหนือจากมือเล็กน้อยโดยที่พยายามไม่ให้คนอื่นเห็น ทั้งคู่เดินไปหลบอยู่หลังต้นไม้ไกลๆเพื่อหลบสายตาคน


"เจ้าให้เขาเห็นตัวได้ไหม?"


เขาพูดขึ้นมาเจ้าต้นไม้ร้องกี๊แล้วมันก็ค่อยๆแสดงตัวให้เห็น เดธเบิกตาโพล่งอย่างตกใจสุดๆ


"ครรภ์แห่งปัญญา?"


เขาพูดขึ้นมาอย่างไม่แน่ใจ วิลเลี่ยมขมวดคิ้ว


"มันคืออะไรงั้นหรือ?"


"ครรภ์แห่งปัญญา เป็นต้นไม้พิเศษที่ให้กำเนิดเอลฟ์ชั้นสูงที่มีระดับสติปัญญาสูงมาก ฐานะนั้นสูงกว่าเทพบางตนซะอีก โดยความจริงเอลฟ์ชั้นสูงควรได้สูญพันธุ์จากโลกนี้แล้วนี่นา...ช่างเถอะ โดยเจ้าต้นไม้นี่จะคอยเอาชีวิตรอดและหาสารอาหารที่อุดมสมบูรณ์ไปเลี้ยงเอลฟ์ที่อยู่ในดอกไม้ โดยการดูดอาหารพวกนั้นผ่านทางราก และจะหาผู้ปกครองที่เหมาะสมมาดูแลเอลฟ์ที่มันจะให้กำเนิด..."


วิลเลี่ยมนิ่งไปพักหนึ่ง


"มันเป็นผู้หญิงงั้นหรือถึงให้กำเนิดเอลฟ์ได้ แล้วเอลฟ์นั้นทำไมถึงต้องหาพ่อแม่ด้วยล่ะ"


"พูดอะไรของเจ้ากัน เอลฟ์นั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่สุดแสนจะวิปริตผิดเพศ เอลฟ์ผู้ชายและหญิงนั้นสามารถตั้งครรภ์ได้ทั้งคู่ โดยปกติแล้วเอลฟ์ชายนิยมแต่งกับเพศเดียวกันซะมากกว่า เพราะพวกนั้นน่ะไม่ชอบความแตกต่างกัน ฉะนั้นแล้วจึงเลือกแต่งกับเพศเดียวกันที่มีหุ่นไม่แตกต่างจากตนมากนัก ส่วนเอลฟ์หญิงจะสนใจแค่เรื่องงานเพียงอย่างเดียว น้อยนักที่จะแต่งงาน...ที่สำคัญเอลฟ์ชั้นสูงน่ะกินเนื้อสดๆเป็นอาหาร มีลักษณะนิสัยที่เข้าใจยาก และยังดุร้ายมากด้วย แต่เผ่าพันธ์เอลฟ์เลือกบริสุทธิ์จะกำเนิดจากครรภ์แห่งปัญญาเท่านั้น หมายความว่านี่คือเอลฟ์ชั้นสูงตนสุดท้ายที่มีสายเลือดบริสุทธิ์..."


เดธพูดด้วยน้ำเสียงสุดจะเหลือเชื่อ วิลเลี่ยมก็คงได้แต่ยืนนิ่งๆ..เขาจะโดนเอลฟ์ตนนี้กินรึเปล่านะ แต่มันเป็นตนสุดท้ายในเผ่าพันธุ์นี่นา...น่าสงสารแต่ก็อันตราย...


"มาม่ะ"


เจ้าต้นไม้ร้องออกมาแล้วเอาดอกของมันถูกับแก้มของวิลเลี่ยม


"ดูเหมือนมันอยากจะให้เจ้าเป็นแม่ของมันนะ"


เดธมองมันอย่างสนใจ ปกติครรภ์แห่งปัญญาน่ะหยิ่งจะตายไป แต่ที่มันมาอ้อนนี่...เอลฟ์หญิงงั้นหรือ?  เอลฟ์หญิงที่ติดแม่แน่ๆ นั่นคือสิ่งที่จะกำเนิดในเร็วๆนี้ จากลักษณะนิสัยของครรภ์แห่งปัญญา วิลเลี่ยมเองก็ยอมเป็นแม่ให้มัน เขาไม่อยากทอดทิ้งเด็กคนนี้หรอก แม้จะเป็นเอลฟ์ที่ดุร้ายก็ตาม


โครกกกก


"รีบกลับไปทำอาหารก่อนเถอะนะ ท้องเจ้าร้องใหญ่แล้ว"


"อือ"


เจ้าต้นไม้ล่องหนไปเช่นเดิมอย่างรู้งาน วิลเลี่ยมกับเดธจึงเดินกลับไปที่กลุ่มของตน


"ไม่อายหน่อยหรือที่ท้องเจ้าร้องดังขนาดนั้นน่ะหืม?"


วิลเลี่ยมส่ายหน้า เขาไม่เคยอายเรื่องท้องร้องอยู่แล้วนี่นา มันเป็นเรื่องธรรมชาติมีอะไรให้อายกัน?


เมื่อกลับไปถึงกลุ่มเดธก็ไปหาหยิบมีดในกระเป๋ามาหั่นฟักทอง อันที่จริงเขาจะใช้พลังธาตุมืดหั่นไปเลยก็ได้นะ แต่ความสามารถมันคงจะเกินคำว่านักเรียนมากไปจนทุกคนสงสัยแน่ๆ เขาได้วันหยุดพักร้อนมาแล้วก็ต้องใช้มันอย่างระมัดระวังหน่อยล่ะ


"ย่างแล้วกัน"


เดธพึมพำเบาๆเมื่อตัดฟักทองเป็นชิ้นที่ใหญ่ปานกลางก็ไปหาไม้เล็กๆแต่แข็งแรงมาเสียบฟักทองแล้วเอาไปย่างตรงกองไฟ ใช้เวลาพักใหญ่กว่าเขาจะจับฟักทองทั้งหมดย่างจนสุก


"เสร็จแล้ว มากินสิ"


เขากวักมือเรียกวิลเลี่ยม แล้วทั้งคู่ก็นั่งกินฟักทองอย่างเอร็ดอร่อย


"ม-มาเรียขอทานด้วยได้ไหมคะ?"


เด็กสาวผมบลอนด์เดินมาขอร่วมวงด้วยเดธทำท่าจะปฏิเสธแต่ก็ไม่ทันวิลเลี่ยม


"ได้สิคะ เชิญเลย"


เขาพูดแล้วส่งรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ให้มาเรีย บางครั้งเขาก็โดนเดธจำหนิที่ทำหน้าบึ้งตึงตลอดจึงยิ้มไปให้อีกฝ่ายเพื่อแสดงความจริงใจไปด้วย


มาเรียตากระตุกเมื่อได้รับรอยยิ้มนั้นมาแต่ก็นั่งลงแล้วกินฟักทองคำเล็กๆอย่างสำรวม โดยมีเดธทำหน้าบึ้งตึงไปด้วย จริงๆเล๊ย ทำไมถึงได้ชอบแสดงความโอบอ้อมอารีต่อคนอื่นตลอดเลยนะ?  นี่รู้รึเปล่าว่าในสมองคนอื่นไม่ได้คิดดีกับตนเสมอไปสักหน่อย เฮ้อ..


เดธถอนหายใจกับความใจดีเกินเหตุของวิลเลี่ยม


-------


ไรท์มาเที่ยวน่ะฮะ เลยอัพช้า แฮ่ แต่กลับมาแล้วนะฮะรีดที่รัก :-;  เนื้อหาบางส่วนนั้นอาจไม่ได้อิงความจริงเพราะเป็นจินตนาการของผู้แต่งด้วยฮะ ดังนั้นถ้าตำนานบางเรื่องในนี้ไม่เหมือนความจริงก็อย่าว่าไรท์น๊าไรท์กลัว:-;




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 342 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #1919 เงาสายลม (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 15:53
    อ่านๆไปรู้สึกถึงความวายในวายของวายแบบไม่วาย 555
    #1,919
    0
  2. #1789 Acharie-chan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 17:16
    เอลฟ์ยาโอย 555555 มีแค่เรารึเปล่าทีโฟกัสตรงนี้ เอลฟ์เพศชายมักจะแต่งงานกันเพศเดียวกัน อืมมมมม
    #1,789
    0
  3. #1778 YukiKiyu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 08:48
    จับ E นี่ถ่วงน้ำที!!!!!!
    #1,778
    0
  4. #907 เรฟารอส (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 19:00
    ทำไมรู้สึกรำคาญนางมาเลียจังหว่า
    แต่ชอบลิชซี่กับเดเด้😊
    #907
    0
  5. #902 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 04:52
    นางซื่อคะ ก็เลยใจดีมากไปหน่อย (ไม่หน่อยแหละ) 555
    #902
    0
  6. #901 Ning-15 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 13:08
    มียาปลูกผมให้วิลเลี่ยมไหมคะไรท์ รอค่ะ
    #901
    0
  7. #899 VioMayLin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 19:48
    ขอบคุณค่ะ Happy New Year นะคะไรท์
    #899
    0
  8. #895 RT61212162 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 20:46
    ขอบคุณค่ะ
    #895
    0
  9. #894 TemFapatan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 18:55
    บางที่วิลน่าจะลดความใจดีลงสักนิดนะ>○<555รอนะค่ะ
    #894
    0
  10. #893 sinemetu888 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 17:54
    วิลน่ารักจังคะ เป็นนางร้ายควรจะมีจิตใจอารี ผิดๆ55555 ชอบนางร้ายแบบนี้นะ น่ารักดี ไม่เสแสร้ง มีความบริสุทธิ์
    #893
    0
  11. #892 กินจุ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 13:57
    มาเรียนี่อะไรของนางนะ โดนด่า โดนเมิน โดนไล่ ยังหน้าหนาแสดงละครว่าตัวเองเป็นนางเอกแสนอ่อนแออยู่อีก...
    #892
    0
  12. #891 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 12:44
    อมกกกก หมาเลีย ฉันด็อทไลค์แกเลยจริงๆ
    #891
    0
  13. #890 Banglove (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 12:36
    ขอบคุณค่า ชอบต้นไม้มากๆ น่ารักๆๆ
    #890
    0
  14. #889 MilkyQuartz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 10:45
    มาเรียนี่โผล่ออกมาทุกจังหวะ ทั้งๆที่โดนด่าก็ยังกล้าคิดว่าเดธมีใจให้ 55555
    #889
    0
  15. #888 ^ จู ^ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 09:09
    ขอบคุณค่ะ
    #888
    0
  16. #887 ์light (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 07:07
    รอออออออออ
    #887
    0
  17. #577 ลูลูซรักปริศนา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 02:07
    รักวิล.......แบบ.....อ้าคคคคคคคคโอ้ยยยยยยยยอ๊ายยยยย(?)เยอะไปสินะ....'-'แบบว่าๆๆๆๆแบบว่าาาาาาาุ(บรรยายไม่ออกสรุปไม่ถูก)คือมันก็จะแบบ.....แบบว่าาาาเข้าใจ(เปลืองอิบอาย)คือด้วยมองว่าพระเจ้าไม่ได้เกลียดแม่มดในยุคนั้นที่คนถูกบอกกล่าวว่าเปนแม่มดเพราะไม่นับถือศาสนานั้นๆความขัดแย้งนั้นแหละ รอน่ะ......รักวิลจังอยากเห็นวิลคุยกับท่านพ่ออ่ะ(สักนิ้ดดดก็ยังดี)ท่านพ่อบทน้อย.....น้อยกว่าเดธอีก(?)
    #577
    0
  18. #571 นู๋แนน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 15:45
    รออ่านค่ะ
    #571
    0
  19. #567 Piszerel (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 22:12
    ค่า รอนะค้า
    #567
    0
  20. #561 ฝนธารา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 20:45
    สนุกมากจ้า
    อัพต่อเร็วๆนะ
    #561
    0
  21. #560 Xsama44 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 20:31
    สนุกมากๆ รอออออ ค่ะ
    #560
    0
  22. #558 minrescal (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 11:59
    รออออออ
    #558
    0
  23. #556 xvnotg (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 22:53
    รอนะครับ!!
    #556
    0
  24. #555 01-ST (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 22:11
    ตามที่เราอ่านนิยายของไรท์มาเราว่าเราก็ไม่ได้มีข้อสงสัยอะไรมากมาย
    ในเรื่องของปรุงยาเราคิดว่าส่วนตัวของวิลเองที่ชอบ มันต่างกับของแม่มดที่มีการร่ายมนต์เข้าไป เพราะวิลค่ทำตามสูตรยา ละเรื่องเพื่อนที่โดนล่าแม่มดก็คือเรื่องปมของวิลที่มีต่อแม่มด
    แต่ตอนแรกอาจจะติดๆในตอนทำสัญญากับเดธนิดหน่อย แต่ดูตัววิลเองเป็นคนชิลๆ ยังไงก็ได้เออออตามกันไป แต่ที่ดูเคร่งศาสนาเพราะสวดหรือระลึกถึงพระเจ้าตลอดก็ได้
    เรายังไงก็ได้ภาษาโอเคเนื้อเรื่องดีน่าติดตาม ถึงมีบางอย่างที่ดูขัดๆเราก็ยังมองข้ามไปได้ บ้าง ไม่อยากให้ไรท์เครียดเกินไปหรือติดเหตุผลจนขาดจิตนาการทำให้แต่งไม่ออกมามากกว่า รอไรท์อยู่นาาา
    #555
    0
  25. #554 azusasama9 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:54
    รอๆๆๆๆๆๆ
    #554
    0
  26. #553 นู๋ฝ้าย จร๊าาาาา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:05
    จะหายไปนานมั้ย ให้เวลาเดือนเดียวพอคะ!!! นานไปใจรีดจะขาดดด
    #553
    0
  27. #552 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 18:52
    ขอขอบคุณ ที่มาอธิบายให้นะคะ สู้ๆต่อไป รีดจะติดตาม
    #552
    0
  28. #551 น้ำสมสายชู (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 17:54
    อ่านมา สำหรับเราอ่ะน่า~
    เราไม่ค่อยสนอะไรเท่าไหร่ แค่ว่าเนื้อเรื่องสนุก บรรยายดี ไม่หายไปนาน(อันนี้สำคัญมาก เพราะบางเรื่องหายไปนานมาก จนเลิกติดตามอ่ะ) แล้วเรื่องนี้ ถือว่าดีนะสำหรับเรา แต่ไม่ค่อยได้ลุ้นเท่าไหร่
    เป็นกำลังใจให้ รอตอนต่อไปน้า~~
    #551
    0
  29. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 14:08
    Fighting ~
    #550
    0
  30. #549 Grisaia (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 12:25
    ผมก็ยังสงสัยนะ ยุคที่มีการล่าแม่มด=ยุคมืด=ยุคศาสนจักรเป็นใหญ่ และมีอิทธิพลอย่างมากในความคิดผู้คนใช่ไหม ถ้าใช่ผมจะใช้สามัญสำนึกของยุคนั้นวิเคราะห์ แล้วขอตั้งข้อสงสัยตามคำตอบที่ไรต์ให้มานะครับ

    ข้อ 1=ถึงวิลจะไม่ชอบการล่าแม่มด แต่แม่มดที่จับมาส่วนใหญ่มักเป็นแพะที่ไม่มีพิษมีภัยอะไรเลย ไม่แปลกที่จะมีคนไม่เห็นด้วยกับวิธีการแบบนี้ แต่ศาสตร์อย่างเวทมนตร์ โดยเฉพาะเวทมนตร์ที่คล้ายๆมนตร์ดำนั้นต่างกัน มันมีหลักฐาน และรูปธรรมที่ชัดเจน และไม่ว่าใครที่เห็นก็ต้องคิดไปในทางเดียวกันว่าเป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับซาตาน หรือไม่ก็เป็นศาสตร์ที่เป็นอริกับพระผู้เป็นเจ้า เหมือนพิธีกรรมที่พวกลัทธิบูชาซาตานใช้กัน -นี่ต่างกัน พระที่เคร่งศาสนาเขาไม่กล้าแตะด้วยซ้ำ ทำไมวิลเลี่ยมถึงกล้าเอาตัวเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย

    ข้อ 2 การปรุงยาธรรมดาๆ นั้นไม่เกี่ยวข้องกับแม่มด แต่การปรุงยาวิเศษเกึ่ยวแน่นอน แต่มันก็พอมองข้ามได้ เพราะวิลเลี่ยมก็รู้แล้วว่าเวทมนตร์เป็นเรื่องปกติในโลกนี้

    ข้อ 3 ไม่มีอะไรแปลก

    ข้อ 4 ผมสงสัยว่าทำไมวิลเลี่ยมที่เป็นพระที่เคร่งศาสนาถึงขนาดนั้นถึงดูไว้ใจ และเชื่อง่ายเดธง่ายจัง ทั้งๆ ที่เดธนั้นมีภาพลักษณ์ และการแต่งตัวคล้ายๆ ซาตาน หรือสิ่งชั่วร้าย ถึงแม้จะบอกว่าไม่ใช่ แต่ใครๆ ก็รู้ว่าซาตานนั้นเจ้าเล่ห์ และไว้ใจไม่ได้แค่ไหน การไว้ใจ และทำสัญญากับสิ่งที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับซาตานนั้น ผิดวิสัยของพระเคร่งศาสนาอย่างแรง ต่อให้เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับชีวิต แต่คนที่เคร่งศาสนา และรักพระเจ้าอย่างวิลเลี่ยมคงยอมตายดีกว่าออกนอกลู่นอกทาง เหมือนพวกที่มีศรัทธาแรงกล้าที่มีอยู่ในประวัติศาสตร์ เช่นชาวคริสต์ที่ยอมโดนทำร้าย และถูกสิงโตกิน มากกว่ายอมเลิกนับถือคริสต์ ต่อให้เชื่อว่าเดธไม่ใช่ซาตาน แต่อย่างน้อยก็ยังจะมีระแวงบ้าง ยิ่งเวทมนตร์ที่เดธสอนมันก็โคตรจะเหมือนศาสตร์มืดที่พวกนอกรีตเขาใช้กันชัดๆ เขาเรียนลงได้ยังไง

    ข้อ 5 จะรอดูครับ

    ตอนอ่านเรื่องย่อผมก็เจอว่าอลิซนั้นใช้เวทมนตร์ไม่ได้ ผมก็เดาไปว่านางคงจะไปบวช และด้วยความที่นางมีศรัทธาแรงกล้าต่อพระเจ้า ทำให้นางสามารถใช้เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์(เวทมนตร์ที่จำเป็นต้องมีค่า faith ในการใช้)ได้ในระดับเทพทรู ทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจมากที่อดีตบาทหลวงที่เคร่งศาสนากล้าไปใช้เวทมนตร์ธาตุมืดแทน ไม่ใช่ว่าของพวกนี้พวกเคร่งศาสนาเขารังเกียจกันหรอกหรือ ? แต่เนื้อเรื่องโดยรวมแล้วก็สนุกดีนะ
    #549
    3
  31. #548 ์Nightรัตติกาล (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 12:10
    รอค่ะ ต่อเร็วนะ
    #548
    0
  32. #547 รันฮงยู (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 11:54
    จะรอต่อไปนะ
    #547
    0