I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 25 : มาเรียกับกิ่งไม้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 295 ครั้ง
    26 ธ.ค. 60

วิลเลี่ยมมองฟรานซิสส์ที่ทรุดลงกับพื้นแล้วร้องไห้ปานจะขาดใจ ถึงแม้เขาจะรู้ว่าเจ้าต้นไม้นั้นตัดผมให้เขาสั้นเกินกว่าที่ควรจะเป็นก็เถอะนะ...แต่ไม่เห็นว่าจะต้องร้องห่มร้องไห้เสียขนาดนั้นสักหน่อย...ตอนตัดผมทรงนี้หน้าตาเขาก็มิได้ดูแย่นี่นา...

 

เล่นใหญ่จริงๆ

 

เพื่อนๆบางคนกระซิบกระซาบกัน เพราะว่าฟรานซิสส์นั้นแสดงท่าทางเกินจริงมากเกินไป พวกเขานั้นรู้ว่าฟรานซิสส์นั้นรักและเคารพอีกฝ่ายมากขนาดไหน แต่การที่จะร้องไห้ขนาดนี้เนี่ย...มันเกินไปรึเปล่านะ?

 

ไม่เอาน่าฟรานซิสส์ ทำไมเจ้าต้องร้องไห้เสียขนาดนี้ด้วยล่ะคะ?

 

วิลเลี่ยมถามนางอย่างสงสัย

 

ฮึก! ผ-ผมของท่าน ผมอันงดงามของท่าน ฮึก! ห-หายไปเยอะเลย!”

 

นางพูดเสียงสั่นและสะอื้นไปด้วย ทำไมอีกฝ่ายจึงตัดผมแล้วไม่บอกนางเลยสักคำ?! ถ้ารู้ว่าจะตัดแล้วล่ะก็นางจะรีบไปกอบโกยเศษผมพวกนั้นไปไว้บนหิ้งบูชา!  ป่านนี้มันคงจะปลิวไปกับสายลมไม่ก็ถูกทิ้งไปแล้วล่ะ...ไม่นะ

 

นางคิดอย่างเสียดาย น้ำตาแทบจะไหลเป็นสายเลือด...

 

เดี๋ยวมันก็ยาวขึ้นนั่นหล่ะฟรานซิสส์ ไม่ร้องนะ

 

วิลเลี่ยมพยายามพูดปลอบใจฟรานซิสส์โดยปกติแล้วเขาแทบจะไม่เคยปลอบใจผู้ใดเลย...นั่นเป็นเหตุผลที่เขานั้นแทบจะคิดไม่ออกว่าควรพูดอย่างไรให้ฟรานซิสสืเลิกร้องไห้

 

ศ-เศษผมของท่านล่ะคะ?

คะ?

 

เศษผมอันมีค่าดั่งทองคำของท่านล่ะคะ? ท่านทิ้งมันไว้ที่ใดกัน?

 

เขาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินนางพูดเช่นนี้...เศษผมของเขามีค่าดั่งทองคำเลยหรือ? หรือมันเป็นแค่คำเปรียบเปรยนะ...นางจะถามถึงทำไมกัน? หรือว่านางกลัวว่ามันจะปลิวมาหานางทำให้ตัวนางคัน คงเป็นอย่างนั้นกระมั้ง...

 

วิลเลี่ยมสรุปประโยคเมื่อครู่กับตนเอง

 

ไม่ต้องห่วงหรอกว่ามันจะปลิวมา ข้าตัดทิ้งไว้ไกลจากที่นี่มากเลย

 

วิลเลี่ยมชี้ไปทิศที่เขาเดินไปตัดผม ไม่รอช้าฟรานซิสส์รีบวิ่งตรงไปยังทิศทางที่อีกฝ่ายชี้ทันที


'ผมของท่านอลิซ!!!!!!!!!!!!!!!!'


ในใจของนางกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง หวังว่าผมของอีกฝ่ายจะไม่หายไปนะ นางจะเก็บไปขึ้นหิ้งบูชา!!!!


วิลเลี่ยมมองเด็กสาวผมบอลดน์ที่วิ่งไปด้วยใบหน้าอันน่าสยดสยองเป็นที่สุด...เขาได้แต่เกาหัวแกรกๆอย่างไม่เข้าใจว่านางเป็นอะไรกันแน่ คนอื่นๆลูบแขนตัวเองอย่างขนลุก...สักพักก็ไปทำงานของตนต่อ 


เขาเดินไปยังลำธารที่พวกผู้ชายกำลังจับปลากัน แต่ก่อนจะถึงก็คุกเข่าลงกับพื้นแล้วท่องบทเสริมพลังให้ตนเอง โดยเพิ่สามอย่าง พลังกาย ความเร็ว สุดท้ายด้วยการป้องกัน เพราะเขาคิดจะจับปลาด้วยมือเปล่า สมัยก่อนเขาเคยจับปลาด้วยมือเปล่าและครีบของมันบาดมือเขา แต่ครานี้มันคงจะทำอันตรายกับมือเขามิได้แน่ๆ ถ้าได้ก็คงแค่ถลอกล่ะมั้ง?


เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปลำธารต่อ


"ท่านอลิซ?"


พวกผู้ชายที่กำลังจับปลาอยู่พูดขึ้นอย่างไม่นแ่ใจเมื่อเห็นวิลเลี่ยมเดินมา ถ้าไม่มีหน้าอกหน้าใจอันใหญ่โตและดวงตาสีแอเมทิสซ์นั่นพวกเขาก็คงจะจำอีกฝ่ายไม่ได้


"ค่ะ ข้าเอง"


วิลเลี่ยมตอบกลับแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ สายตาของเขาไปสะดุดอยู่ที่ใบไม้ขนาดใหญ่ที่มีปลาอยู่บนนั้นสองตัว คาดว่าจะเป็นที่วางปลาสินะ....


"ทรงผมเท่ดีนะขอรับ"


ผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมา พวกเขาไม่ได้อะไรกับทรงผมของอีกฝ่ายเท่าไหร่ เพราะโดยปกติแล้วผู้ชายหลายๆคนในห้องนี้เป็นพวกไม่คิดอะไรมาก ว่าอย่างไรก็ว่าตามนั้น อีกอย่าง วิลเลี่ยมจะตัดทรงผมอะไรพวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์ไปออกความเห็นนี่นา? มันเป็นเรื่องส่วนตัว ดังนั้นแล้วทุกคนจึงไม่ใส่ใจกับทรงผมใหม่ของวิลเลี่ยมเสียเท่าไหร่...


วิลเลี่ยมดึงกางเกงและแขนเสื้อขึ้น เพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อมาใหม่ก่อนจะเดินไปยืนในลำธาร เขาไม่อยากจะให้มันเปียกหรอกนะ...


ดวงตาคู่งามมองเหล่าปลาที่แหวกว่ายในน้ำ  ตั้งสมาธิสักพักก็เขาก็ตะครุบเจ้าปลาแซลม่อนตัวใหญ่ทันที มันดิ้นไปมาอย่างแรง แต่เมื่อเขานั้นเสริมพลังกายไปแล้ว ก็แทบจะไม่รู้สึกถึงแรงดิ้นของมันเลยด้วยซ้ำไป


"ว้าว! ท่านอลิซ! สุดยอดไปเลยขอรับ! พวกกระผมจับมาตั้งนานยังได้แค่สองตัวเอง ท่านนี่สุดยอดจริงๆ!"


พวกผู้ชายเอ่ยปากชมวิลเลี่ยม วิลเลี่ยมรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ไม่บ่อยหรอกนะที่จะมีคนเอ่ยปากชมเขาเยอะขนาดนี้น่ะ...อดที่จะประหม่าไม่ได้จริงๆ


"ส่งมาสิขอรับ เดี๋ยวกระผมจะนำไปวางให้"


เด็กหนุ่มผมทองเดินมายืนข้างๆเขา วิลเลี่ยมพยักหน้าแล้วส่งปลาให้อีกฝ่าย เด็กหนุ่มนำปลาไปวางไว้บนใบไม้แล้วเดินกลับมาจับปลาต่อ...


วิลเลี่ยมเริ่มจับปลาอีกครั้งแล้วก็ได้มาอีก ชายคนเดิมอาสานำปลาไปวางไว้ให้ แต่เมื่อวางเสร็จแล้วเขาทำท่าจะหันหลังเดินกลับไปจับปลาต่อก็พบว่าวิลเลี่ยมจับปลาได้อีกตัวหนึ่งแล้ว....


"หวา ท่านช่างรวดเร็วเสียจริง"


เด็กหนุ่มยิ้มแหยๆแล้วเดินไปรับปลามาวางไว้ใหม่ แต่ก็อีกคราที่วิลเลี่ยมนั้นจับปลาได้ก่อนที่เขาจะเดินกลับมา....เขาจึงต้องรับปลาไปวางที่เดิม....เป็นแบบนี้ซ้ำไปเรื่อยๆ ราวๆห้าสิบกว่าครั้ง เด็กหนุ่มที่อาสาก็ล้มตัวนั่งลงกับพื้นทั้งหอบอย่างเหนื่อยล้า


"ข้าทำเจ้าลำบากรึเปล่าคะ?"


วิลเลี่ยมถามอีกฝ่าย แต่เด็กหนุ่มก็ส่ายหน้า เขาจึงจับปลาต่อไปจนเป็นกองภูเขาปลาขนาดย่อม....เด็กหนุ่มคนอื่นๆมองเขาอย่างทึ่งๆเล็กน้อย ก็แหม พวกเขาจับปลามาตั้งนานก็ยังได้แค่สองตัว แต่สตรีผู้นี้นั้นมานี่ไม่ถึงหนนึ่งชั่วโมงเลย กลับจับปลาได้ขนาดนี้...ช่างเก่งกาจเหลือเกิน สมแล้วที่คนทั้งห้องให้ความเคารพแก่นาง


"น่าจะพอแล้วนะ"


เขาถึมพำกับตัวเองเบาๆแล้วก้มล้างมือกับน้ำในลำธาร พวกผู้ชายช่วยกันกอบใบไม้ไปยังกลุ่มผู้ที่ที่มีผู้ชายปะปนบ้างประปราย...เมื่อถึงแล้วก็นำไปวางไว้ที่พื้น


"ว้าว จับปลาได้เยอะจังนะ ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าจะจับได้เยอะขนาดนี้"


ฟรานซิสส์ที่เพิ่งเก็บเศษผมที่วิลเลี่ยมตัดทิ้งไว้มามัดรวมกันเสร็จและทั้งหอมทั้งลูบไล้มัดผมนั้นพูดกับกลุ่มผู้ชายที่เพิ่งเข้ามาใหม่ด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่เชื่ออย่างที่สุด


"เปล่าหรอก ท่านอลิซจับมาน่ะ พวกข้าจับได้สองตัวเอง..."


พวกเขาพูดความจริงออกไป ฟรานซิสส์หลุดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง


"ก๊ากก!! ว่าแล้วว่าพวกแกน่ะจับไม่ได้เยอะขนาดนี้หรอก! ท่านอลิซน่ะสุดยอด!"


นางพูดชมวิลเลี่ยมอย่างไม่หยุดปาก คนอื่นๆก็ได้แต่ส่ายหน้าพลางถอนหายใจไปด้วย...ฟรานซิสส์น่ะก็เป็นเช่นนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่นะ...คิดแล้วก็เหนื่อยใจ...นางน่ะเกินเยียวยาแล้วล่ะ ถึงพวกเขาจะเคารพท่านอลิซมากขนาดไหน แต่ก็ไม่มีใครคลั่งขนาดฟรานซิสส์เลย...


"ทำอาหารกันดีกว่า!"


ฟรานซิสส์ลุกขึ้นแล้วยัดมัดผมของวิลเลี่ยมใส่กระเป๋ากระโปรง ปลาที่ท่านอลิซจังมา นางจะปรุงเอง!


"รับทราบค่ะ!"


พวกผู้หญิงทั้งหมดตอบรับแล้วนำปลาแซลม่อนที่วิลเลี่ยมจับมาไปทำอาหาร ส่วนใหญ่ก็ย่างปลาน่ะนะ...แต่ฟรานซิสส์กลับค่อยๆแล่ปลา ดึงก้างออก ตัดหัว ควักเครื่องใน แล้วหยิบสมุนไพรที่นางหามาตั้งแต่เมื่อวานมาปรุงอย่างชำนาญ บ้างของนางปลูกพืชพรรณนานาชนิด นางจึงรู้ว่าพืชชนิดใดบ้างที่สามารถใช้ปรุงอาหารได้... นางมองกองไฟที่ถูกจุดไว้เมื่อไม่กี่สิบนาทีที่แล้ว ดูท่าหินที่วางเอาไว้ตรงนั้นคงจะร้อนได้ที่แล้วกระมั้ง...


นางนำเนื้อปลาหย่อนลงไปตรงหินร้อนๆนั่นทันที เกิดเสียงฟู่ขึ้นมา นางพลิกหน้าพลิกหลังก็ได้เนื้อปลาร้อนๆที่สุกกำลังดี


"ท่านอลิซคะ เสร็จแล้วค่ะ เชิญทานได้เลย"


นางเชิญชวนสตรีที่นางเคารพสุดหัวใจให้มาทานปลาฝีมือนาง แต่ก็ฉุกคิดได้ว่า...เอ๋? เดี๋ยวนะ หินนั่นนางยังไม่ได้ทำความสะอาดนี่นานี่นา...ทำยังไงดีล่ะ?


"ให้ข้าจะดีหรือ?"


วิลเลี่ยมถามอีกฝ่ายเพื่อความแน่ใจ


"ไม่ก็ได้ค่ะ ข้ายังไม่ได้ล้างหินนั่นเลย มันคงจะสกปรกเป็นแน่ ดังนั้นทิ้งไปน่าจะดีกว่--"


นางกำลังจะเอาเนื้อปลาเข้าไปในกองไฟ แต่วิลเลี่ยมก็จับข้อมือนางไว้ก่อน


"หยุดนะ...เจ้าทำอย่างนั้นไม่ได้ เราคร่าชีวิตเขามาแล้ว แล้วจะทิ้งขว้างแบบนี้ไปไม่ได้นะ ต่อให้แย่อย่างไรเราก็ต้องกินให้หมดสิ"


วิลเลี่ยมพูดดุฟรานซิสส์จนนางหงอ


"ข-ขอโทษค่ะท่านอลิซ ต-แต่ว่ามันอาจจะสกปรกนะคะ"


"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ข้าทานได้"


วิลเลี่ยมพูดขึ้น ฟรานซิสส์จึงส่งปลาให้เขาไป แม้จะกังวลก็ตามที...เมื่อกินหมดแล้วคนอื่นๆเองก็เช่นกันจึงพากันเก็บของ ปลาที่จับมาไม่เหลือเลยแม้แต่ตัวเดียว...ทุกคนจึงพากันเก็บของจนเรียบร้อยแล้วเตรียมตัวเดินทางต่อไป


"ไปกันเถอะ"


วิลเลี่ยมกล่าวแล้วเดินต่อไป เขาไม่รู้ว่าเจ้าต้นไม้จะยังตามเขาอยู่รึเปล่า แต่ถ้าเดาล่ะก็คำตอบคงจะใช่...ก็มันตามเขาไม่ปล่อยเลยนี่นา... หลายๆคนเดินชมนกชมไม้ไปเรื่อยๆ พวกเขานั้นสบายใจแล้วที่ได้ผู้นำของตนเองกลับมาอย่างปลอดภัยแม้จะแตกต่างไปจากเดิมมากก็ตามที


เดินไปสักพักก็ได้ยินเสียงของคนอีกกลุ่มหนึ่งเดินมา....หลายๆคนจำเสียงนั้นได้เลย พวกเขาหยุดชะงักส่วนฟรานซิสส์ก็ดึงแขนวิลเลี่ยมไว้ไม่ให้เดินต่อ


'นังตอแหลมาเรีย...'


"เดฟคะๆ ดูนั่นสิต้นอะไรน่ะ"


มาเรียที่กำลังพยายามหาเรื่องคุยให้เดธมาสนใจชี้ไปยังต้นปาล์มไม่หยุด คนอื่นๆที่ได้ยินกรอกตาอย่างเอื่อมระอา นี่หล่อนไม่รู้จักต้นปาล์ม? เอาจริงดิ?


"เฮ้อ..."


เดธถอนหายใจ น่ารำคาญชะมัดเลยสตรีผู้นี้ คุยอะไรนักหนา หุบปากสักสิบวินาทีจะตายหรืออย่างไร? คนอื่นก็มีไปชวนคุยซะสิ โอ๊ย รำคาญเว้ย!!! บอกว่าอย่าเรียกชื่อหน้าถ้าไม่สนิทยังจะเรียก โง่เขลา เบาปัญญา น่ารำคาญ!


แต่แล้วกลุ่มของวิลเลี่ยมกับของเดธก็เดินมาเจอกัน


"ลิซซี่?" "เดเด้?"


ทั้งสองพูดขึ้นพร้อมกับ ก่อนที่เดธจะกระโจนกอดวิลเลี่ยมทันที มาเรียกำหมัดแน่น ทุกคนตกใจกันมาก ไม่คิดเลยว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะดำเนินไปไกลขนาดนี้พวกห้องAก็ดูตกใจกับทรงผมใหม่ของวิลเลี่ยมเป็นอย่างมาห พวกเขาเริ่มซุบซิบกัน


"โอ๊ยย ข้าล่ะคิดถึงเจ้าม๊ากกมาก!"


ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะนิ่งไปบ้าง แต่ก็ดีกว่าสตรีพูดมากอย่างยัยโดรานี่ตั้งเยอะ! 


"หึ! นังโส"


ฟรานซิสส์มองมาเรียตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพึมพำขึ้นมาเบาๆ


"หวา! กลุ่มของพวกอลิซเองหรอคะเนี่ย! เก่งจังเลยนะคะที่ไม่เป็นอะไรเลยน่ะ ทั้งๆที่ป่านี้ก็มีสัตว์ร้ายตั้งมากมายแท้ๆ แล้วทำไมถึงตัดผมทรงนั่นล่ะคะอลิซ?"


มาเรียทำตาโตแล้วพูดขึ้นมา ตลอดระยะเวลาการเดินทางสองวันกว่าๆนี้ กลุ่มของนางนั้นเจอพวกสัตว์ป่าดุร้ายมากมาย แต่ก็ได้พวกผู้ชายช่วยไว้โดยหลักๆคือเดธ อีกฝ่ายช่างเก่งกาจเหลือเกิน สมแล้วที่มีพลังเวทย์สายพิเศษธาตุมืด ยิ่งคิดแล้วหัวใจของนางก็เต้นตึกตัก อีกทั้งทรงผมของอีกฝ่ายยังดูไม่สมเป็นสตรีเลยจึงอดจะพูดออกมาไม่ได้


"หุบปากของหล่อนไปเลย!"


ฟรานซิสส์ตะคอกใส่มาเรีย นางน้ำตาคลอเบ้า มาเรียรีบไปออเซาะเดธ


"เดฟคะ ฮึก มาเรียทำอะไรผิดหรอคะ"


"อืม ผิดสิ ตัวเองก็เอาตัวไม่รอดยังจะไปยุ่งกับเรื่องของคนอื่นเขาอีก เรื่องผมของลิซน่ะ เขาจะตัดยังไงก็ได้ ไม่ได้หนักหัวเจ้านี่?"


เดธตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจแล้วสะบัดหล่อนออกทันที น่ารำคาญจริงโว๊ย!! เห็นพอสัตว์ร้ายโผล่มาทีไร วิ่งมาเกาะแขนเขา ร้องไห้แล้วร้องให้ช่วยทุกที ดูแลตัวเองบ้างไม่เป็นรึไงวะ?! เขาล่ะเกลียดคนประเภทกาฝากจริงๆ!


มาเรียหน้าเสียไปถนัดตา นางกำหมัดแน่นกว่าเดิม ทั้งเดธและวิลเลี่ยมต่างคุยกันจนลืมคนรอบข้างไป สุดท้ายแล้วทั้งคู่ก็สรุปว่าจะให้ทั้งสองกลุ่มเดินทางไปด้วยกัน โดยมิถามความสมัครใจคนอื่นๆเลยสักคำเดียว แต่พวกเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร พวกห้องAเองก็ไม่กล้าขัด เพราะถ้าไม่มีเดธพวกเขาคงมีโอกาศรอดไม่มาก ถึงจะพอมีฝีมือ แต่ก็ไม่มากเท่าเดธ จึงต้องจำยอมรวมกลุ่มกับห้องเรียนที่พวกตนเกลียดขี้หน้าแทน


ระหว่างทางนั้น ทั้งเดธกับวิลเลี่ยมคุยกันไปโดยไม่เปิดช่องว่างให้ใครได้แทรก ทั้งถามว่าเกิดเรื่องอะไรบ้าง เจ็บปวดตรงไหนบ้างรึเปล่า ส่วนใหญ่เดธจะเป็นผู้พูดส่วนวิลเลี่ยมเป็นผู้ฟัง มาเรียพยายามขัดทั้งสองอย่างสุดความสามารถแต่ก็ทำไม่ได้ เมื่อถึงแหล่งน้ำอีกแหล่งทั้งหมดก็ทำการลงหลักปักฐานแบบชั่วคราวโดยตั้งเป็นกระโจมกัน แต่มีแค่ห้องAที่ตั้งกระโ๗ม เพราะพวกห้องFนั้นพกมาแต่ของวิลเลีย่มเท่านั้น มาเรียเป็นคนอาสาไปช่วยแบกไม้มาทำกระโจมแต่แล้วนางก็สะดุดล้มทำให้กิ่งไม้ขนาดใหญ่ปานกลางลอยละลิ่วไปหาวิลเลี่ยมที่กำลังหันหลังคุยกับเดธอยู่


เป๊าะ!


ทันทีที่กิ่งไม้นั้นโดนหัววิลเลี่ยมส่วนหัวที่พุ่งไปหาเขาก็หักทันที.....


-------------------------------------------------------------


สวัสดีครับ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับรีดที่รัก! พอดีไรท์เพิ่งสอบเสร็จน่ะ แล้วก็จะมีพาเหรดในเร็วๆนี้ด้วย


มาสู่ช่วง งานวาดขี้กากๆ ของไรท์!



บาลหลวงวิลเลี่ยม!!

ในช่วงนี้ไรท์จะมาวาดรูปเผาๆสไตล์ไรท์เอง ฮาาา 




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 295 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2096 Sodaxzaza2549 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 22:20
    กรรม.....
    #2,096
    0
  2. #886 jamela jam (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 12:59
    สยองฟรานซิสส์... ;w; 
    #886
    0
  3. #885 Tannatos Orcus (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 17:44
    ฟรานซิสต์ นางช่างอืมม 
    ท่านวิลเลี่ยมผู้เก่งกาจ สุดยอดที่สุดค่ะ
    เร่จะเป็นติ่งท่านด้วย
    #885
    0
  4. #884 Nuna Awk (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 15:44
    ไม่ใช่หัววิลเลี่ยมสินะ น้องต้นไม้ที่หายตัวอยู่แน่เลย ..
    #884
    0
  5. #883 Banglove (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 21:46
    ฮา ดอกไม้ต้นนั้น
    #883
    0
  6. #882 ^ จู ^ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 18:41
    หัวแข็งมากกกกกกก
    #882
    0
  7. #881 RT61212162 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 08:26
    ขอบคุณค่ะ
    #881
    0
  8. #880 phonphimon0123 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 07:35
    ต่อออออ
    #880
    0
  9. #879 Shota Yandere (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 07:25
    มาเรียทำอะไรไม่คิดอีกแล้ว
    ดีนะที่วิลหัวแข็ง...หัวแข็งขนาดที่ไม้ลอยมาโดนยังหักเลย
    #879
    0
  10. #878 ~PiToN~ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 03:07
    เป็นคนหัวแข็งสินะ
    #878
    0
  11. #877 pinza509 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 23:43
    มาเรียนี่ก็ไม่รู้จักจำสักทีว่าโดนเดธด่าไปไม่รู้กี่รอบล่ะ
    #877
    0
  12. #876 babyrabbid17 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 21:18
    มะ...ไม้หัก0[]0!!
    #876
    0
  13. #875 noonurse6 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 19:11
    วิลเลี่ยม หล่อจริงไรจริง
    #875
    0
  14. #874 BMS_tangtang (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 18:24
    ไม้หัก55555
    #874
    0
  15. #873 Hcbifhfth (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 17:53
    จูบเหรอครับพี่
    #873
    0
  16. #872 MilkyQuartz (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 17:26
    มาเรียช่างไม่รู้จักเข็ดเอาซะเลย จะต้องโดนเดธด่าไปอีกกี่รอบกัน 55555
    #872
    0
  17. #871 ์light (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 17:05
    รอออออออ
    #871
    0
  18. #870 VPB727 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 16:54
    ต่อๆๆๆๆๆ
    #870
    0
  19. #869 wasanalon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 16:52
    หัวแข็งจัง?
    #869
    0
  20. #540 Fox season (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 20:13
    เอาจริงๆนะเราสางสารมาเรียอ่ะมาเรียก็แค่ผญ.ที่สภาพแวดล้อมหล่อเลี้ยงเธอให้มาเป็นแบบนั้น(หรือก็คือไรท์กำหนดคาร์ให้เป็นแบบนั้น)ทำไมพวกเม้นข้างล่างถึงสมน้ำหน้านางเยอะจังล่ะ555555555#ความคิดเห็นส่วนตัวนะค่ะ:)
    #540
    1
    • #540-1 นกกินเกลือ(BES)(จากตอนที่ 25)
      17 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:52
      +1 เราว่าไรท์ใจร้ายกับนางไปอะ มันไม่สมเหตุสมผลเลย...
      #540-1
  21. #529 xvnotg (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 16:50
    ซะใจ~ยิ่งนัก
    #529
    0
  22. #528 Almost _midnight (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 14:56
    สมน้ำหน้าาาาาาทาเรีย ????
    #528
    0
  23. #525 ฝนธารา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 14:38
    สนุกมากจ้า
    #525
    0
  24. #524 jeeun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 08:04
    คงทำไปเพราะคิดว่าไม่มีใครเห็นแล้วจะได้ใส่ร้ายวิลเลียมได้
    #524
    0
  25. #523 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 00:12
    แทนที่จะมุดตัวหนี.... หมดคราบแล้วล่ะ มาเรีย
    #523
    0
  26. #521 azusasama9 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 23:17
    มันก้อเรื่องปกติล่ะนะ รักตัวกลัวตายก้อเข้าใจมาเรียอยุ่แต่เพราะหมั่นไส้นางดังนั้นความสงสารจึงไม่มี 555555
    #521
    0
  27. #518 rinriko (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 21:21
    ขอบคุณ
    #518
    0
  28. #515 ไนติงเกลสีดำ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 20:21
    อ้าวๆๆๆๆ
    #515
    0
  29. #514 phonphimon0123 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 19:45
    สะใจอิอิ
    #514
    0
  30. #513 pimnapatsukfung (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 19:42
    5555+ สะใจว่ะ
    #513
    0
  31. #512 MinMiss (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 19:33
    รอออจ้าาาา
    #512
    0
  32. #511 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 19:17
    หน้ากากนางฟ้าร้าวจนจะแตกอยู่แล้วนะมาเรีย ทำให้ร้าวอีกนิดจะเป็นอะไรไปอยากรู้จังตอนหน้านางจะทำอะไรอีกและสุดท้าย อย่ากวนอารมณ์มนุษย์เมนส์
    #511
    0