I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 22 : ฉลอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,563
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 454 ครั้ง
    7 ธ.ค. 60

"ทุกคนทำอะไรกันอยู่หรอคะ? ขอมาเรียร่วมวงด้วยได้ไหม?" 

 

มาเรียเดินมายืนอยู่ข้างหน้าโต๊ะของพวกห้องF นางมองไปยังทุกคนอย่างสงสัยใคร่รู้ ห้องFเบะปากมองบนกันเป็นแถวนี่นางยังกล้ามายุ่งกับพวกเขาอีกหรือ ให้ตายสิน่ารำคาญเสียจริง วิลเลี่ยมมองไปยังมาเรีย เขาเอียงคอน้อยๆพลางมองไปยังโต๊ะที่เพื่อนร่วมชั้นของตนนั่งอยู่ ซึ่งทุกคนโต๊ะเต็มหมดแล้ว  

 

"ขอโทษนะ แต่โต๊ะเต็มแล้วล่ะ" 

 

วิลเลี่ยมตอบกลับไปอย่างสุภาพแล้วก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อ 

 

"ค-ค่ะ ม-มาเรียเข้าใจ" 

 

มาเรียพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและสะอื้นไปด้วยก่อนที่นางจะวิ่งจากไป ในครานี้มิมีใครที่จะมาช่วยนางเลยแม้แต่เจ้าชายฟิลลิปส์.... 

 

ทุกอย่างกลับไปอยู่ในความสงบอีกครา วิลเลี่ยมนั้นมิได้ยินมาเรียสะอื้นเพราะอ่านหนังสืออยู่ สักพักหนึ่ง...ช่วงเวลาการสอบก็เริ่มต้นขึ้นทุกคนทยอยเดินไปยังห้องเรียนประจำของตน ที่ห้องเรียนมีสิ่งที่แปลกไปคือโต๊ะที่แยกห่างกันทุกๆโต๊ะมีอาจารย์หญิงที่ค่อนข้างจะอายุมากเดินเข้ามาในห้องขณะที่ทุกคนนั่งที่กันเรียบร้อยแล้ว 

 

"ข้าจะเป็นอาจารย์คุมสอบของพวกเจ้านะพวกสมองนิ่ม! หวังว่าพวกเจ้าจะไม่ลอกกัน อ๊ะ ไม่สิ ต่อให้ลอกกันก็มิมีอะไรแตกต่างไปจากเดิม อย่างไรซะพวกเจ้าน่ะก็โง่ดักดานกันทั้งห้องอยู่แล้ว ฮะๆๆ!" 

 

นางหัวเราะพลางมองนักเรียนทุกคนในห้องอย่างดูถูก คนอื่นๆเริ่มกำหมัดแน่นยกเว้นเสียแต่วิลเลี่ยม เขาหันไปมองฟรานซิสส์ที่นั่งอยู่โต๊ะข้างขวาของเขา นางกัดฟันแน่นมากดูก็รู้แล้วว่ากำลังโกรธจัด.. 

 

"ไม่เป็นไรหรอกฟรานซิสส์ พิสูจน์ให้เขาดูสิว่าเราไม่ได้สมองนิ่มด้วยความตั้งใจของพวกเรา" 

 

วิลเลี่ยมกล่าวพลางยิ้มอย่างอ่อนโยน นี่เป็นรอยยิ้มที่เขาให้อย่างจริงใจ...พวกเขาพยายามกันมาขนาดนี้...เหตุใดจะมิได้คะแนนดีๆล่ะ เขามิต้องการให้คนอื่นๆหมดกำลังใจเพราะคำพวกนั้นหรอกนะ  

 

ฟรานซิสส์เบิกตาโพล่งเมื่อเห็นรอยยิ้มอันงดงามเจิดจรัสที่ส่งมาจากสตรีที่นางรักและเคารพ นางพยักหน้าแล้วส่งคำพูดของอีกฝ่ายต่อๆให้เพื่อนๆโดยการกระซิบ ทุกคนเริ่มมีกำลังใจขึ้นมามาก พวกเราจะลบคำพูดนั้นออกจากยัยอาจารย์ปากเสียนี่เอง! ทุกคนคิดอย่างมุ่งมั่น... 

 

อาจารย์หญิงแจกกระดาษข้อสอบให้ทุกคนแล้วการสอบก็เริ่มขึ้น....ทุกคนทำข้อสอบอย่างตั้งใจ แม้จะมีบางข้อที่ทำไม่ได้แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่เลว ผ่านไปวิชาแล้ววิชาเล่า ห้องFที่ได้เรียนน้อยกว่าห้องอื่นๆที่สมควรจะทำข้อสอบได้ช้าไม่ก็โยนข้อสอบทิ้งกลับทำข้อสอบกันอย่างรวดเร็ว แม้จะเป็นวิชาที่ตนเองไม่ได้เรียนแต่ก็ผ่านการสอนโดยวิลเลี่ยมมาแล้วถึงจะติดขัดบ้างแต่ก็ทำผ่านได้อย่างชิวๆ 

 

อาจารย์หญิงมองนักเรียนห้องFทุกคนที่ทำข้อสอบกันอย่างรวดเร็ว นางรู้สึกใจสั่นแปลกๆเหตุใดห้องที่สมองกลวงที่สุดกลับทำข้อสอบได้อย่างเร็วไวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจนั่นอีก แต่คิดอีกทีอาจจะแค่เดาก็ได้ หึ เดาแน่ๆ! แต่ถึงนางจะคิดอย่างนั้นก็อดใจสั่นไม่ได้อยู่ดี..กลัวว่าคำด่าพวกนั้นที่นางพ่นไปจะกลับมาทำร้ายนาง..สุดท้ายนางก็โยนเรื่องนี้ทิ้งไปจากสมองแล้วนั่งมองนักเรียนเขียนข้อสอบอย่างเบื่อฟน่าย

 

เมื่อสอบเสร็จแล้วทุกคนก็มารวมตัวกันในโรงอาหาร โดยที่วิลเลี่ยมนั้นโดนลากไปแบบงงๆ


"ข้าขอลงมติให้ไปฉลองกันดีไหมหลังจากที่ผลสอบวิชาการออกมาแล้วทุกคนผ่าน!"


ฟรานซิสส์ฟาดมือลงกับโต๊ะดังปั้งแล้วพูดขึ้นมา. ทุกคนเองก็คิดตามแล้วพยักหน้าหงึกๆ วิลเลี่ยมยังคงนั่งเอ๋อไม่รู้เรื่องว่าทุกคนพูดอะไรกันแน่


"แล้วพวกเราจะไปฉลองที่ไหนกันล่ะ..?"


มีคนหนึ่งถามคำถามนี้ขึ้นมา แล้วคนอื่นๆก็ครุ่นคิดกัน..


"ที่บ้านข้าไหม?!"


ฟรานซิสส์เสนอขึ้นมา


"ไม่เอาอ่ะบ้านเจ้าเป็นฟาร์มไม่ใช่หรอ? ข้าเคยไปแล้วเกือบโดนพวกดอกไม้มีพิษของเจ้าฆ่าตายแล้ว!"


เด็กสาวผมแดงที่วิลเลี่ยมจำชื่อไม่ได้พูดขึ้น


"ข้าก็เตือนแล้วว่าพวกนั้นมีพิษยังอยากไปเด็ดเล่น ความผิดเจ้าล้วนๆ!"


ฟรานซิสส์เริ่มทะเลาะกับสตรีผมแดง ในระหว่างนั้นทุกคนก็คอยเสนอความคิดต่างๆไปด้วย


"บ้านของท่านอลิซล่ะเจ้าคะ?"


"นั่นสิๆ บ้านของท่านอลิซดีไหม?"


มีคนเสนอความคิดนี้ขึ้นแล้วคนอื่นๆก็สนับสนุนอย่างเต็มที่...วิลเลี่ยมที่ปะติดปะต่อได้แล้วว่าจะฉลองกันเรื่องอะไรก็แข็งค้าง..จะมาฉลองที่บ้านเขา? แต่บิดาของอลิซจะยอมหรือไม่เนี่ยสิ..ยิ่งดวงตาที่มองมายังเขาด้วยความคาดหวังทำให้เขาปฏิเสธไม่ออกเสียด้วย..


"ข้าจะลองถามท่านพ่อดู..."


วิลเลี่ยมตอบกลับ เรื่องนี้สุดแล้วแต่บิดาของอลิซจะตัดสินใจว่าจะจัดที่คฤหาสต์ได้ไหม เขามิมีสิทธิ์ในเรื่องนี้หรอกนะ.. หลังจากนั้นทุกคนก็คุยเรื่องต่างๆอย่างสนุกสนาน มีถามเรื่องคำตอบของข้อสอบที่ว่าตอบกันข้อไหนบ้าง แล้วก็คุยเกี่ยวกับคะแนนสอบ พอเริ่มเย็นมากแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านของตนเองด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ยกเว้นเสียแต่วิลเลี่ยนที่มีใบหน้าเรียบเฉยราวกับตุ๊กตาโดยเป็นปกติ เมื่อเขาถึงบ้านก็ไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้คงต้องยกเลิกซ้อมเวทมนตร์และดาบไปก่อนเพราะเมื่อถึงคฤหาสต์ก็ค่ำแล้วพอดี สักพักวิลเลี่ยมถูกเมดพาตัวไปทานอาหารค่ำกับดยุกวินเซ้นต์


"วันนี้ลูกกลับช้ากว่าปกตินะอลิซ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า?"


ผู้เป็นพ่อถามบุตรสาวของตนอย่างเป็นห่วง


"เปล่าค่ะท่านพ่อ ลูกสนทนากับมิตรสหายจึงกลับบ้านช้ากว่าปกติค่ะ"


"งั้นหรอ ดีจังเลยนะ แต่อย่ากลับช้ามากนะลูก พ่อเป็นห่วง..."


"ค่ะท่านพ่อ...คือลูกมีเรื่องจะขออนุญาตท่านพ่อได้ไหมคะ?"


"ว่ามาเลยลูก"


"คือ..สหายของลูกอยากจะมาจัดงานฉลองที่นี่ถ้าเกิด..คะแนนสอบของทุกคนผ่านหมดน่ะค่ะ ลูกจึงอยากจะมาขออนุญาตท่านพ่อเพื่อจัดงานที่นี่..."


วิลเลี่ยมพูดในขณะที่สังเกตไปด้วยว่าอีกฝ่ายจะว่าอย่างไร


"แน่นอนลูก พ่ออนุญาต! ถึงจะสอบไม่ผ่านแต่พ่อก็จะจัดงานฉลองให้ลูกนะ!"


"ขอบพระคุณค่ะท่านพ่อ..."


ดยุกวินเซ้นต์ยิ้มกว้าง ต่อให้ผ่านหรือไม่ผ่านก็ไม่เป็นไร แค่ลูกสาวเขามีสังคม มีเพื่อนฝูงเขาก็ดีใจจนจะลางานมาฉลองแล้ว โดยปกตินางจะอยู่คนเดียวตลอดเวลา ในครานี้นางได้มีสหาย ช่างน่ายินดีอย่างบอกไม่ถูก...


แล้วมื้อค่ำก็ดำเนินไปเรื่อยๆ ทั้งพ่อและลูกต่างสนทนากันตลอดระยะเวลาที่ทานอาหาร เมื่อเสร็จแล้วจึงแยกย้ายไปยังห้องนอนของตน


"ฝันดีนะลูกรัก"


"เช่นกันค่ะท่านพ่อ"


ทั้งคู่บอกฝันดีให้กันแล้วเข้าห้องนอนไป วิลเลี่ยมทิ้งตัวลงนอนกับเตียง สักพักเดธก็โผล่เข้ามาในห้องนอนของเขา


"กลับช้าจังนะ รู้ไหมว่าพี่ข้าบ่นที่เจ้าหนีซ้อมจนข้าหูชาแล้วเนี่ย"


"ขอโทษที.."


"ไม่เป็นไรๆ คะแนนสอบประกาศเมื่อไหร่ ข้าก็หวังว่าเจ้าจะย้ายมาอยู่ห้องเดียวกับข้านะลิซ"


"ข้าก็หวังเช่นนั้น..."


เดธห่มผ้าห่มให้วิลเลี่ยมแล้วหายตัวไปอีกครั้ง วิลเลี่ยมถอนหายใจเขาลุกมาคุกเข่าลงกับพื้นแล้วสวดบทก่อนนอน 


"ตื่นเต้นจังเลย..."


เขาพึมพำเบาๆแล้วเดินไปล้มตัวลงนอนกับเตียง


ในที่สุดแล้วก็มาถึงวันสอบ ทุกคนต่างมาโรงเรียนกันแต่เช้าเพื่อมาดูคะแนนของตนในแต่ละวิชาห้องFก็มิต่างกัน พวกเขาฝ่าฝูงชนเพื่อไปดูคะแนนของตนที่เด่นที่สุดคือวิลเลี่ยม...ที่สอบได้คะแนนสูงเกือบจะทุกวิชา วิชาที่เขาเป็นรองนั้นที่หนึ่งก็คือเดธ วิชาที่เขาได้ที่หนึ่งเดธก็ได้ที่สอง..ไหนว่าโดดทุกคาบกัน? เหตุใดคะแนนสอบถึงได้สูงลิ่วเกินกว่าจะเป็นคนที่โดดทุกวิชา.. วิลเลี่ยมคิดอย่างไม่เข้าใจ


คะแนนของคนอื่นๆในห้องFนั้นมิต่ำกว่าเจ็ดสิบเลยสักคนบางคนได้เกือบหนึ่งร้อยเต็มอีกด้วย สมาชิกจากห้องอื่นที่ได้มาเห็นคะแนนต่างตกใจและทำตาโตเป็นไข่ห่าน เกิดอะไรขึ้น?!!! อันดับของพวกเขาโดนแย่งโดยพวกสวะของชั้นปีเนี่ยนะ ได้ไงกัน?!!!


"ก-เกิดอะไรขึ้น?!"


หลายคนพูดขึ้นมาอย่างตกใจ เดธเองที่เดินมาดูบอร์ดคะแนนพร้อมกับวิลเลี่ยมได้แต่กรอกตา เพราะพวกมันประมาทไงล่ะ คิดแต่ว่าพวกตนน่ะยังไงก็ผ่านจึงมิหมั่นอ่านหนังสือเหมือนห้องF เขาได้ยินพวกห้องAพูดมาตลอดเวลาเลยว่าถึงตกก็ไม่เป็นไร ยังไงซะก็ไม่ได้อยู่ห้องโหล่ที่น่าสมเพชอย่างห้องFหรอก แต่มาครานี้ เขาเห็นได้ชัดว่า คะแนนสอบของห้องAต่ำกว่าห้องโหล่อย่างFอยู่หลายคนเลยทีเดียว เพราะไม่หมั่นพัฒนาตัวเองถึงได้เป็นแบบนี้ มัวแต่มั่นใจจนเกินไปถึงได้คะแนนต่ำกว่าห้องที่ตัวเองดูถูกนักหนาไงเล่า มนุษย์น่ารังเกียจก็ตรงเรื่องชอบดูถูกคนอื่นที่ต่ำกว่าเนี่ยล่ะนะ..


"พ-พวกเจ้าโกงใช่ไหม?!"


มาเรียที่เห็นคะแนนสอบของตนพูดขึ้นมาอย่างตกใจ นางที่อยู่ห้องAยังได้แค่ 63 คะแนน เหตุใดพวกห้องโหล่ถึงคะแนนมากกว่านางกัน?!! คนอื่นๆก็สนับสนุนคำพูดของนางด้วย


"โกง?"


ฟรานซิสส์ทวนคำในขณะที่จ้องไปยังมาเรียด้วยสายตาดุร้าย ทำไมนางต้องโกรธขนาดนี้น่ะหรือ? นางและเพื่อนๆพยายามกันแทบตายเพื่อให้ได้คะแนนสอบดีๆ! ทั้งอ่าน ทำแบบฝึกหัด ทดลองถามปัญหา ทั้งท่อง แทบจะกินหนังสือเข้าไปเลยด้วยซ้ำ! แล้วดูซิว่าหล่อนทำอะไรบ้างนอกจากตามรังควานพวกเขาไปทั่ว สมาชิกห้องอื่นก็เอาแต่เที่ยวเล่นไปวันๆ มิได้มีความพยายามอะไรเลยสักนิด กลับหวังให้คะแนนตนออกมาดี พอเห็นคนที่พยายามแทบตายได้ดีกว่าก็มาพาล หึ! น่ารำคาญเสียจริง!


"โกงอะไรกัน มิสโดรานี่ เจ้ามิเห็นถึงความพยายามของลิซกับพวกเขาหรือไร?!  พวกเขาอ่านหนังสือเลือดตาแทบกระเด็นในขณะที่เจ้าและสหายกลับนั่งแต่งหน้ากันอย่างสบายใจ! อีกอย่างเจ้าไม่มีสิทธิ์มากล่าวหาลิซนะ ข้าน่ะอยู่กับนางแทบจะตลอดเวลา ข้าเห็นนางพยายามอ่านหนังสือมากกว่าใครๆ! นางไม่ได้โกงข้อสอบ! ไม่มีวัน!"


เดธพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ แต่ไหนแต่ไรเขาก็เบื่อสตรีน่ารำคาญนี่มาตั้งแต่ต้นแล้ว ยิ่งมากล่าวหาสหายเขาอีก สตรีผู้นี้น่าจับกดกองหนังสือให้ตายนัก


"ต-แต่ว่า มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะคะแนนขึ้นแบบนี้กันทั้งห้อง! พวกเขาที่ได้คะแนนไม่เกินสิบมาตลอดเนี่ยนะจะได้เจ็ดสิบขึ้นไป?! มันเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ!"


มาเรียสะอึกกับคำพูดของเดธแต่นางก็ยังเถียงแทบขาดใจเลยว่ามันเป็นไปไม่ได้


"เป็นเรื่องจริงที่ห้องFมิได้โกงข้อสอบขอรับ กระผมขอยืนยัน"


ลัซ เนาติลุชท์ผู้ที่เฝ้ามองเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้นขัดขึ้นมา เขาตรวจข้อสอบของห้องนี้ทุกวิชา เขาย่อมรู้ดีว่าห้องนี้มิได้โกงแน่นอน เพราะเหตุใดน่ะหรือ เขาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของห้องS เขาได้รู้เรื่องที่หนึ่งในนักเรียนดีเด่นของเขาได้ให้ความช่วยเหลือด้านการศึกษากับห้องนี้ ไหนจะความพยายามที่เขาเห็นทุกครั้งในตอนที่เดินผ่านห้องFอีก มันมิใช่ของปลอมอย่างแน่นอน


"ร-รองผอ.คะ พ-พูดจริงหรือคะ?"


มาเรียพูดอย่างไม่เชื่อหูของตนเอง นักเรียนคนอื่นๆก็เช่นกัน เมื่อลัซพยักหน้าเพื่อยืนยัน แทบทุกคนนั้นต่างรู้สึกละอายใจขึ้นมาทันที...พวกเขาแพ้ห้องโหล่ที่ตนดูถูกมาตลอด...นี่มันคือความอัปยศอย่างแท้จริง!


ห้องFที่ไม่ได้สนใจอะไรอีกแล้วเนื่องจากว่าดีใจที่ทุกคนสอบผ่านหมดนั่นเอง แม้จะไม่ได้อยู่ห้องเดียวกันหมด แต่แค่หลุดพ้นจากห้องเก่าของตนก็ดีใจนักหนาแล้ว พวกเขาเดินสะบัดก้นออกจากโรงเรียนทันทีเพราะวันนี้แค่มาดูคะแนนสอบ มิได้มีการเรียนเกิดขึ้น พวกเขาตัดสินใจว่าจะเดินไปคฤหาสต์ของวิลเลี่ยมกันเพื่อไปฉลองเพราะได้คำตอบจากวิลเลี่ยมตั้งแต่ตอนมาโรงเรียนแล้วว่าบิดาของอีกฝ่ายนั้นอนุญาต


"ตอนนี้เลยหรือ แต่ว่าพวกเราเพิ่งจะรู้คะแนนสอบเองนะ..ดังนั้นจึงไม่ได้เตรียมงานไว้เลย "


"ไม่เป็นไรค่ะท่านอลิซ พวกเราเตรียมพวกอาหาร และอุปกรณ์ไว้ตกแต่งแล้ว!"


ฟรานซิสส์ยิ้มแฉ่งคนอื่นๆก็เช่นกัน เมื่อไปถึงก็พบว่า คฤหาสน์นั้นถูกตกแต่งไว้เรียบร้อย


"คือ...พ่อคิดว่าถึงลูกจะผ่านหรือไม่ก็ไม่เป็นไร พ่อจึงจัดเตรียมงานฉลองไว้ตั้งแต่ตอนที่ลูกออกไปแล้วน่ะ"


ดยุกวินเซ้นต์กล่าวขึ้นมาเมื่อเห็นใบหน้าตะลึงเล็กน้อยของบุตรสาว


"ว้าว! ขอบคุณนะคะพ่อของท่านอลิซ!"


"ไม่เป็นไร พวกเจ้าเป็นสหายของอลิซใช่ไหม เชิญตามสบายเลยนะ"


ทันทีที่กล่าวจบทุกคนก็ไปฉลองกันอย่างสนุกสนาน...แต่ประตูคฤหาสต์ก็เปิดออกพร้อมกับเดธที่มองไปรอบๆ


"ข้าพลาดอะไรรึเปล่าลิซ? มีงานไม่ชวนกันเลยนะ"


เดธกล่าวยิ้มๆ วินเซ้นต์มองไปยังเดธในขณะนั้นสมองของเขาก็เริ่มประมวลผลข้อมูลทันที


"แกคือเด็กที่แอบมาหาอลิซบ่อยๆใช่ไหม?!"


ดยุกวินเซ้นต์ชี้นิ้วไปที่หน้าเดธ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 454 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #1776 YukiKiyu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 06:06
    แหมได้ลูกเขยเป็นเทพ ไม่ต้องตั้งแง่หรอก เปิดห้องให้โลด
    #1,776
    0
  2. #1154 นกกินเกลือ(BES) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:52
    -ที่เดธด่านี่กระทบเราเต็มๆอะ555
    #1,154
    0
  3. #792 ลูกนกหัดติ่ง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 10:24
    โอ้ย มารยาใช้ไม่แล้วแล้วค่ะเธอ 555
    #792
    0
  4. #791 Narukin (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 07:10
    เห็นลางศึกพ่อตาปะทะลูกเขยอยู่รำไร....
    #791
    0
  5. #790 MilkyQuartz (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 22:14
    สมน้ำหน้ามาเรีย ดีแต่เป่าหูใส่ร้ายชาวบ้านทั้งๆที่ไม่มีหลักฐาน
    #790
    0
  6. #789 สาววาย โฮะ โฮะ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 22:11
    ง้อวววววววว เจอลูกเขย เป็นๆแล้ววว 
    #789
    0
  7. #788 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:46
    ตายล่ะ เดธ ขอให้รอดนะเว้ย
    แต่เดี๋ยวนะ? เดธมันเป็นเทพนิหว่า
    #788
    0
  8. #787 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:46
    ตายล่ะ เดธ ขอให้รอดนะเว้ย
    แต่เดี๋ยวนะ? เดธมันเป็นเทพนิหว่า
    #787
    0
  9. #786 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:46
    ตายล่ะ เดธ ขอให้รอดนะเว้ย
    แต่เดี๋ยวนะ? เดธมันเป็รเทพนิหว่า
    #786
    0
  10. #785 PortyLone (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:32
    โรคคุณพ่อหวงลูกลูกสาวกำเลิบ
    #785
    0
  11. #784 phonphimon0123 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 21:25
    ต่อออออ
    #784
    0
  12. #783 RT61212162 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 20:59
    ขอบคุณค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #783
    0
  13. #782 Kwantip7 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 20:45
    คุณพ่อใจเย็นๆค่ะ รอๆ
    #782
    0
  14. #781 Nickeeminace (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 20:45
    เดธโดนว่าที่พ่อตาอัด 55555555555
    #781
    1
    • #781-1 RainTide(จากตอนที่ 22)
      15 ธันวาคม 2560 / 13:23
      ...หรือจะเป็นฝ่ายอัดกันแน่
      #781-1
  15. #780 TNT_Boom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 20:30
    ขอบคุณมากกค่าาาาา
    #780
    0
  16. #437 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:53
    สะใจวุ้ย แต่นี้ไปถึงผู้ใหญ่เลยหรอ อลิซ? ร้ายไม่เบาน่ะเรา
    #437
    0
  17. #435 0932216938 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:36
    สะใจสุดๆๆๆ. อัพต่อเร็วนะคะ
    #435
    0
  18. #432 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:35
    สะใจแท้เหลา
    #432
    0
  19. #431 ไนติงเกลสีดำ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:26
    โอ้ยยย เริ่ดดดดด
    #431
    0
  20. #430 Lolicon255 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:03
    โครตชอบใจ
    #430
    0
  21. #429 ์Nightรัตติกาล (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:00
    ต่ออออออ
    #429
    0
  22. #427 rinriko (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:28
    ขอบคุณ
    #427
    0
  23. #426 MinMiss (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:19
    ชอบมากคะมาต่อไวๆนะคะ
    #426
    0
  24. #425 pukza28 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 14:58
    นะ.....นี่มันล้างสมองกระทั้งพ่อแม่เพื่อนเลย
    #425
    0
  25. #424 noonurse6 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 14:05
    ต่อออออด่วนนนนนน
    #424
    0
  26. #423 -milkky- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:53
    เราชอบมากอ่ะ อ่านแล้วสะใจจริงๆ
    #423
    0
  27. #422 phonphimon0123 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:48
    ต่อออออ
    #422
    0
  28. #421 MozartTx (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:40
    นางร้ายจริงๆฟราน พ่อแม่แทนที่จะห้าม ยุส่งอีก ได้สาวกเพิ่มอีกแล้ว
    #421
    0
  29. #420 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:29
    นี่ยังน้อยไป... นังเรีย?!!!! (จะใช้ "ล" แทนก็กลัวไม่สุภาพ... เอา "ร" ไปแทนละกัน)
    #420
    0
  30. #419 Fhai Cotton (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:29
    จัดหนักจัดเต็มสำหรับ 'มาเรียคนสวย' โดยเฉพาะ
    #419
    1
    • #419-1 Mania_Purity(จากตอนที่ 22)
      7 ธันวาคม 2560 / 20:43
      ใช่เลย
      #419-1