I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 15 : นักฆ่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,043
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 482 ครั้ง
    20 พ.ย. 60

ท่ามกลางความเงียบสงัดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งมาอย่างชัดเจน

 

ลิซซี่~”

 

เดธวิ่งมาพร้อมกับสมุดการบ้านในอ้อมแขน ทุกคนหันขวับไปมองเด็กหนุ่มที่โผล่มาไม่รู้เวลา นี่ไม่รู้หรือไงว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่?!!

 

เด็กหนุ่มมองไปยังเพื่อนมนุษย์คนแรกของตนแล้วก็พบว่าตามตัวนางมีแต่พวก ผัก เห็ด และอื่นๆแล้วก็มองไปยังมาเรียที่น้ำตาคลอเบ้านางทำหน้าตาน่าสงสารมาทางเดธ แต่น่าเสียดายที่...มันใช้ไม่ได้ผลกับเขา...

 

เดธเดินไปพยุงเพื่อนของตนเองขึ้นมาพร้อมกับปัดพวกผักออกจากตัวของอีกฝ่าย

 

ขอบคุณ

 

วิลเลี่ยมตอบกลับทั้งๆที่สายตายังจ้องไปที่มาเรียอยู่ เขารู้ตัว...ว่าตอนนี้เขากำลังโกรธจัดอย่างมาก...แต่มันก็เกิดมาจากปัจจัยหลายๆอย่างที่สมเหตุสมผล ข้อแรก อาหารพวกนั้นเขาซื้อโดยใช้เงินของดยุกอควาเรียส สองสตรีผู้นี้จงใจมาชนเขาเพราะอีกฝ่ายใช้ศอกกระแทกเอวเขา..... สามเขาเริ่มจะอารมณ์เสียมากๆเพราะปกติเขาเองก็อยู่อยางสงบแต่พอเจอนางทีไรช่วงเวลาอันสงบสุขของเขาก็เลือนหายไปเสียทุกครา ในครั้งแรกๆเขานึกว่านางมิได้ตั้งใจ แต่คราวนี้เขาคิดว่านางตั้งใจแน่ๆ

 

ด-เดฟคะ

 

เด็กสาวผมบลอนด์เรียกเดธด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร เทพแห่งความตายเมินสายตานั่นไป

 

ไปหาเสื้อผ้าเปลี่ยนดีกว่าไหมลิซแล้วค่อยมาจัดการเรื่องนี้ทีหลัง

 

ก็ได้....”

 

วิลเลี่ยมตอบกลับแล้วหันไปหยิบแก้วที่มีของเหลวสีน้ำตาลเข้ม...ก่อนที่เขาจะสาดมันใส่มาเรียจนนางเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ

 

กรี๊ดดดด?!!”

 

เสียงกรีดร้องของมาเรียดังไปทั่ว. วิลเลี่ยมพ่นลมออกมาทางจมูก...เขามิได้อยากทำแบบนี้กับสตรีผู้นี้หรอกนะ แต่นางเป็นผู้เริ่มก่อนเองเพื่อนของเขาเคยสอนไว้ว่า ถ้ามีใครแกล้งเราโดยที่ตั้งใจ เราก็ควรแกล้งกลับ แล้วที่เขาทำมันน้อยกว่าที่อีกฝ่ายทำด้วย....เพราะเขาถือถาดที่มีชามน้ำซุปอยู่และน้ำซุปนั่นก็ราดลงบนตัวเขาเต็มๆ....

 

ดูซิเปียกหมดเลย หืมทำไมมีรอยแดงๆด้วยล่ะ?”

 

เดธมองไปยังแขนของอีกฝ่ายที่มีรอยแดงๆ

 

น่าจะโดนน้ำซุปลวกน่ะค่ะ...”

 

กลิ่นพวกน้ำซุปเริ่มติดเสื้อผ้าเขา.... เขาเรียนทั้งอย่างนี้ไม่ได้นะ...

 

เฮ้อ ไปหาที่อาบน้ำก่อนแล้วกันเดี๋ยวข้าจะไปหาเสื้อมาให้เจ้าเปลี่ยน

 

วิลเลี่ยมเดินเข้าห้องน้ำไปแล้วถอดเสื้อผ้าพาดไว้บนประตูจากนั่นจึงหยิบคริสตัลสีนภาไว้เหนือหัวทำให้น้ำไหลออกมาเปียกตัวเขา การอาบน้ำในห้องน้ำโรงเรียนนี่เขามิรู้ว่าผิดกฎไหม แต่มันจำเป็นนี่นา...แสบจริงๆเลยแฮะ เขาคิดในขณะที่มองรอยแดงที่เกิดจากการถูกน้ำซุปลวก

 

ในระหว่างนั้นเดธก็เดินมองดูไปเรื่อยๆเขาเคยได้ยินมาว่าที่โรงเรียนนี้มีจุดขายเสื้อผ้ากระโปรง หรืออัไรพวกนั่นอยู่ด้วยนี่นา….มันอยู่ตรงไหนกันนะ?

 

มาเรียที่ยืนนิ่งอยู่ในโรงอาหารท่ามกลางสายตาของทุกคนที่จ้องมาทางนาง….เพราะเหตุใด? ทำไมเจ้าชายถึงไม่ช่วยนางกัน?

 

ตลอดเวลาเจ้าชายฟิลลิปส์นั้นนั่งมองเหตุการ๊์มาตั่งแต่ต้นเขาเห็นโดนอลิซราดน้ำใส่แต่เขาก็ไม่มาช่วยนางเลย….ทำไม? ปกติแล้วเจ้าชายต้องมาช่วยนางมิใช่หรือ?...สุดท้ายแล้วนางก็วิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปทั้งน้ำตา

 

ในฝั่งของเจ้าชายฟิลลิปส์  เขาเลือกที่จะไม่เข้าไปช่วยมาเรีย เพราะตอนนี้เขาเองต้องตามง้ออลิซให้ได้ การช่วยมาเรียนั่นอาจจะทำให้เขาง้ออลิซได้ยากขึ้น….ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออลิซ. เขาจะไม่สนใจคนอื่นเด็ดขาด!

 

ส่วนเดธนั้นเดินไปถามอาจารย์ที่ปรึกษาในห้องพักครู จึงได้คำตอบมา เขาเดินไปที่อาคารธุรกิจที่เป็นสีฟ้าครามทั้งอาคาร..แต่จะว่าไปแล้วเขายังไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายใส่ชุดขนาดไหน พอเข่าไปในอาคารเขาก็ไปเจอกับอาจารย์สาวคนหนึ่ง. เขาเลยเดินไปบอกนางว่าต้องการซื้อเสื้อให้เพื่อน. นางจึงนำเขาไปเลือกชุด….และเนื่องจากเท่าที่สังเกตุมาหน้าอกนางก็ใหญ่อยู่นะ สะโพกเป็นสะโพก เอวเป็นเอวอืม

 

หลังจากที่บอกขนาดเสื้อผ้า กระโปรงและจ่ายเงินไปด้วยเพชร เขาก็เดินกลับไปยังหน้าห้องน้ำที่วิลเลี่ยมอยู่ เขามองซ้ายขวา เมื่อไม่พบใครจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำหญิงแล้วสอดเสื้อและกระโปรงผ่านทางใต้ประตู วิลเลี่ยมรับเสื้อผ้ามาเปลี่ยนและดูเหมือนว่ามันจะหลวมเสียด้วยสิ โชคดีที่กระโปรงไม่หลวมมากนัก แต่เสื้อที่อีกฝ่ายเอามาให้นั้นช่างหลวมเหลือเกิน

 

วิลเลี่ยมเดินออกจากห้องน้ำก็เจอเดธ. อีกฝ่ายยิ้มกว้างแล้วพาเขาไปสวนดื่มน้ำชา

 

มาที่นี่ทำไมงั้นหรือ?”

 

เขามองเดธอย่างสงสัย เจ้าตัวฉีกยิ้มกว้าง

 

เดี๋ยวข้าจะไปหาขนมมาให้นะ

 

พูดจบเด็กหนุ่มก็วิ่งไปโรงอาหารทันที เขาซื้อพวกขนมขบเคี้ยว หรือขนมปัง แล้ววิ่งกลับไปหาวิลเลี่ยม

 

เอ้า

 

เขายื่นขนมปังจืดๆให้วิลเลี่ยม ซึ่งเขาก็รับมันมากิน..... เดธเองก็กินขนมอย่างอื่นไปด้วย พอถึงตอนเริ่มเรียนทั้งคู่ก็แยกย้ายกันขึ้นห้อง พอเขาขึ้นไปถึงก็โดนฟรานซิสส์กระโดดกอดจนแทบจะล้มลงกับพื้น

 

ท่านอลิซ! ข้าล่ะตามหาท่านแทบแย่!”

 

ฟรานซิสส์กล่าวขึ้นมาพลางหอบอย่างหนัก เพราะเมื่อตอนคาบพักกินข้าวนางไม่ได้ไปโรงอาหาร...และอยู่ดีๆก็มีคนหนึ่งมารายงานว่าท่านอลิซที่รักและเคารพของนางโดนมาเรียรังแกนางจึงรีบไปหาท่านอลิซที่โรงอาหาร แต่ก็ไม่พบตัวของท่านเลย นางคิดว่าจะวิ่งไปหาเรื่อยๆจนกว่าจะเจอแต่ก็โดนพวกอาจารย์ฝ่ายปกครองเรียกตัวที่ไปไล่ตบพวกนักเรียนห้องBเสียก่อน....แต่ช่างโชคดีเสียจริงที่ขึ้นห้องมาเจอท่านอลิซพอดี!

 

ขอโทษ

 

เขาตอบกลับสั้นๆแล้วเดินไปนั่งที่ประจำของตนและสักพักหนึ่งคาบเรียนก็เริ่มขึ้น....

 

เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนทุกคนก็แยกย้ายกลับ วันนี้กลับเร็วกว่าปกติเพราะมีอาจารย์ลาป่วย  วิลเลี่ยมเดินไปรอหน้าโรงเรียนก็พบว่ารถม้ายังไม่มา สงสัยเพราะต้องมาตามเวลาเป๊ะๆกระมั้ง? เขาจึงเดินออกนอกโรงเรียนไปก่อนเพราะเห็นนักเรียนคนอื่นๆถือพวกขนมเดินมาจากทางด้านซ้าย คงจะมีร้านขายขนมแถวนั้นไม่ผิดแน่   เดธเดินมาเห็นอีกฝ่ายพอดีจึงเดินตามวิลเลี่ยมไป โดยปกติแล้วเขาต้องเรียนพละในคาบนี้ แต่เขาขี้เกียจนี่นา? จะทำไปทำไมกัน?

 

เจ้าตามข้ามาทำไม ไม่มีเรียนหรือไร?”                                   

 

วิลเลี่ยมที่หันไปเจอเดธก็ถามเสียงขุ่น เด็กหนุ่มผมม่วงยิ้มแหยๆแต่ก็ไม่ตอบอะไรเขากลับมา...

 

เป็นดังที่คาดไว้ ตรงนี้มีร้านขายขนมจริงๆ ไม่ใช่แค่ขนม แต่มีอาหารอย่างอื่นด้วย ดวงตาของวิลเลี่ยมทอประกายแวววาวเมื่อเห็นร้านขายของกินต่างๆ และโดยปกติแล้วเขามิเคยเป็นแบบนี้เวลาเห็นของกิน..


"เจ้าดูมีความสุขดีนะ"


เดธกล่าวเมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่าย วิลเลี่ยมนิ่งเงียบแล้วดิ่งไปซื้อพวกของกินทันที โดยของที่เขาซื้อคือผักชุบแป้งทอดราดซอส...เขาเดินไปหาที่นั่งกินแล้วนั่งกินอย่างเอร็ดอร่อย เดธหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นอย่างนั้น แต่แล้วเขาก็รู้สึกถึงบรรยากาศอันหนาวเหน็บที่เกิดขึ้นเฉพาะตรงที่เขาอยู่


"อ่าให้ตายสิ....เกลียดชะมัด... ข้าขอตัวสักครู่นะ!"


จากนั้นเดธก็เดินลับจากไป....วิลเลี่ยมนั่งกินผักชุบแป้งทอดจนหมดแล้วจ่ายเงินไป...เขาลุกขึ้นแต่จู่ๆก็มีคนฉุดเขาเข้าไปในป่าใกล้ๆ ชายที่ฉุดเขานั้นใส่หน้ากากปิดทั้งหน้าวิลเลี่ยมพยายามดึงมือตัวเองกลับแล้ววิ่งหนี แต่แรงของอีกฝ่ายมันมากเกินกว่าที่ร่างนี้จะต้านไหวจึงได้แต่เดินตามไป เขาโดนลากไปไว้ที่ป่าแห่งหนึ่ง ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นป่าหมื่นพฤกษาแต่ในจุดนี้เขายังมิเคยได้สำรวจมันเลย


"ใช่ อลิซ ควาเรียสใช่ไหม?"


น้ำเสียงอันน่าขนลุกถามวิลเลี่ยม ซึ่งเขาก็พยักหน้ารับไป มีชายที่ใส่หน้ากากเช่นเดียวกันเดินออกมาจากหลังต้นไม้


"แหมๆ งานครั้งนี้มิยากเท่าไหร่แฮะ แค่ ฆ่า เด็กผู้หญิงคนเดียว แต่ผู้จ้างเนี่ยจ่ายมาสูงลิ่วเลย"


ชายคนหนึ่งบ่นขึ้นมา วิลเลี่ยมหรี่ตามอง...ฆ่างั้นหรือ? ชักจะไม่ดีเสียแล้วสิ...แล้วถ้าเขาฆ่าคนพวกนี้ก่อนที่พวกมันจะมาฆ่าเขาเขาจะผิดไหม? ในตอนนี้เขามิได้อยู่ในฐานะบาทหลวงแล้ว อีกอย่างนี้ถือว่าเป็นการป้องกันตัวมิใช่หรือ


ชายคนหนึ่งหยิบมีดขนาดเล็กออกมา มันพุ่งมาหาวิลเลี่ยมหวังจะปลิดชีวิตเขาซะ แต่วิลก็ใช้เท้าแตะมีดออกจากมือของมันอย่างง่ายดาย มันชะงักเล็กน้อยแล้วพุ่งเข้ามาจะบีบคอของวิลเลี่ยม แต่วิลเลี่ยมก็เตะไปยังจุดยุทธศาสตร์ของอีกฝ่ายอย่างแรงจนมันทรุดลงกับพื้น


"อุ๊ก?!"


มันร้องออกมา อีกสองคนพุ่งเข้ามาหาวิลเลี่ยม....เขาถอนหายใจเล็กน้อย ทั้งสามคนนี้คงจะเป็นนักฆ่าสินะ? ช่างกล้า...เขาเคยเป็นทหารเด็นตายมาก่อน กับอีแค่สู้กับคนสองถึงสามคนโดยไร้อาวุธน่ะสบายมาก ในเมื่อไม่สามารถสู้ด้วยกำลังได้ก็คงต้องใช้ความเร็ว...


วิลเลี่ยมเอียงตัวหลบไปทางขวา เนื่องจากพวกมันทั้งสองพุ่งมาด้วยความเร็วทำให้ไม่สามารถหยุดแล้วหันมาหาเขาได้เร็วนัก วิลเลี่ยมถีบไปที่หลังคนคนหนึ่ง ส่วนอีกคนที่หันมาทันก็หยิบไม้กายสิทธิ์ออกมา


"อย่านะเว้ย! ถ้าแกใช้พลังล่ะก็ต้องมีคนแห่มาแน่!"


คนที่ทรุดลงกับพื้นในตอนแรกเอ่ยห้ามขึ้นมา วิลเลี่ยมกรอกตา จะตายอยู่แล้วแต่ก็ยังกลัวว่าจะมีคนมาเห็น อืมงานละเอียดดี


"ข้าไม่อยู่แปปเดียวก็มีคนมาหาเรื่องเจ้าเลยหรอเนี่ย"


เดธโผล่มาจากพุ่มไม้แล้วมองบน วิลเลี่ยมไหวไหล่


"ใครวะ?!"


เดธยิ้มกว้างและไม่ตอบคำถามนั้น เขาเดินเข้าไปหามันแล้วใช้พลังธาตุมืดทำให้ทั้งสามคนทรุดลงกับพื้นอย่างแรง


"ข้าอุตส่าห์ให้พลังกับเจ้าแล้วนะลิซ ทำไมถึงมิใช้มันซะล่ะ"


เดธพูดขึ้นมาในขณะที่ค่อยๆกำมือของตน วพกมันทั้งสามดิ้นทุรนทุรายอย่างน่าสงสาร


"ไม่ต้องฆ่าหรอก....ไปตามคนมาจับไปเข้าคุกก็พอ"


วิลเลี่ยมพูดขึ้น ในคราแรกเขาอาจจะฆ่าพวกมันเพราะต้องการป้องกันตัว แต่ในตอนนี้เดธโผล่มาช่วยเขา และดูเหมือนว่าตอนนี้เขากำลังได้เปรียบอยู่ มันไม่ถือว่าเป็นการป้องกันตัวอีกต่อไป


"ก็ได้ๆ เจ้านี่ใจดีจังเลยนะ"


เทพแห่งความตายกล่าวยิ้มๆ วิลเลี่ยมกรอกตา จากนั้นเดธก็สร้างเชือกออกมาโดยใช้ธาตุมืดแล้วจูงมือวิลเลี่ยมพาเดินออกไปนอกป่า เมื่อออกไปข้างนอกวิลเลี่ยมก็ทำหน้าที่ไปเรียกพวกทหารมาจับทั้งสาม ซึ่งพวกมันก็ไม่ยอมปริปากอะไรออกมา


"ใครจะเกลียดเจ้าขนาดจ้างนักฆ่ามากันนะ? เจ้าออกจะนิสัยดี"


เด็กหนุ่มพูดขึ้นมา เขาเลิกคิ้วแล้วไหวไหล่...เอ๊ะเดี๋ยวนะ...เขาอยู่ที่ไหนกัน? จากนั้นเดธก็พาเขาไปที่คฤหาสต์ เขาโดนดยุกวินเซ้นต์ดุยกใหญ่...


"ไปอาบน้ำหน่อยดีกว่า"


เขาพึมพำแล้วเดินไปอาบน้ำ ซึ่งห้องน้ำที่นี่เป็นอ่างอาบน้ำ พอเขาถอดเสื้อผ้าลงไปอาบในอ่าง....อ่างก็เริ่มกลายเป็นสีแดงเข้มขึ้นเรื่อยๆ...


"ลืมไปเลยว่ามีประจำเดือน....แล้วจะอาบน้ำยังไงเนี่ย"


เขาเกาหัวแกรกๆแล้วเดินขึ้นจากอ่างอาบน้ำ และแล้วเขาก็แต่งตัวแต่ก็มานึกได้ว่า...เขาจะใช้อะไรแทนสิ่งที่ฟรานซิสส์ให้มาล่ะ? แล้วเขาก็เหลือบไปเห็นกองผ้าฝ้าย เมื่อเห็นดังนั้นก็คิดถึงตอนที่ตนเป็นทหาร ผ้าฝ้ายช่วยซับเลือดได้ดีทีเดียวเขาจึงหยิบผ้าฝ้ายเข้าห้องน้ำไปแล้วไปสวมใส่แทนสิ่งที่ฟรานซิสส์ให้เขามา เขาขึ้นห้องนอนไปโดยมีกลิ่นคาวจางๆออกมาจากตัวเขา วันนี้เขาเหนื่อยมากแล้ว ช่างหัวอาบน้ำมันไปก็แล้วกัน...พอถึงห้องเขาก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงทันที


พอตอนเช้าเขาก็ทำธุระเสร็จจนหมดแล้วไปโรงเรียน พอไปถึงก็พบกับเดธที่โบกมือไปมา


"เจ้ามีกลิ่นคาวๆนะเนี่ย"


เขาดมตัวของสตรีร่างบาง วิลเลี่ยมไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ มาเรียที่เห็นวิลเลี่ยมเดินไปที่โรงอาหารก็เบิกตาโพล่งอย่างตกใจเล็กน้อย และหน้าของนางก็กลับไปปกติอย่างรวดเร็ว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 482 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2122 0921018454tum55 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 20:37
    สามัญชนเอาเงินจากไหนจ้างนักฆ่าซะเงินเยอะ
    #2,122
    0
  2. #1977 tunty0505 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:40
    เมนส์หนูเลอะกระโปรงป่าวลูก555
    #1,977
    0
  3. #1149 นกกินเกลือ(BES) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:33
    มาเรียรึเปล่า แต่คหสต.ว่านางไม่น่ามีเงินขนาดนั้นนะ555
    #1,149
    0
  4. #820 Rose Teara (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 21:39
    มาเรียแน่นอน...เมื่อไรนางจะหน้ากากแตกเสียทีค้าาาาา เข้าใจว่าหน้ากากมันต้องหนาพอๆกับหน้า แต่ยิ่งอยู่ยิ่งหมั่นไส้ ชอบอลิซช่วงนี้ มันดูมีชีวิตชีวา
    #820
    0
  5. #686 Pimpa47 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 17:32
    มาต่อออออ
    แต่งให้อยากแล้วจากไป 55555
    #686
    0
  6. #685 phonphimon0123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 12:16
    ต่ออออออ
    #685
    0
  7. #684 sinemetu888 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:08
    ต่อ นางเอกแบ๊วๆ น่าร้าก
    #684
    0
  8. #683 a0818404967 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 21:01
    รออออออออออ
    #683
    0
  9. #682 RT61212162 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 18:55
    ขอบคุณค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #682
    0
  10. #681 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 18:47
    Eมาเรีย เดี๋ยวเราจะได้เห็นดีกัน หึๆ
    #681
    0
  11. #680 minrescal (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 18:33
    รออออออออออออออ
    #680
    0
  12. #678 Fhai Cotton (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 17:34
    มาเรียจ้างคนมาฆ่าใช่มั้ย
    #678
    0
  13. #677 ไนติงเกลสีดำ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 17:26
    นางชัดเจนหึ!!!!
    #677
    0
  14. #676 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 16:44
    มาเรียยุแล้วที่จ้างอะ เบื่อออ แอ็บพรืบบบบ
    #676
    0
  15. #675 ที่ระบายสีน้ำ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 16:35
    มาเรียเป็นคนจ้างมารึเปล่าหว่า?
    แต่นางมีเงินจ้างด้วยเรอะ 555555
    #675
    0
  16. #674 คุณป้า (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 16:05
    มาเรียออกลายแล้ว
    #674
    0
  17. #542 Grisaia (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 20:56
    ทำไมไม่เห็นนางแวะไปโบสถ์ซะที ชาวคริสต์เขาไปกันทุกวันอาทิตย์ไม่ใช่เหรอ
    #542
    0
  18. #263 azusasama9 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 23:31
    ทรมาณมากอ่ะ อะไรจะโหดร้ายขนาดนี้ =0=
    รออออออออ
    #263
    0
  19. #220 ploy-saui (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 20:24
    ทำไมชีสิตมันเศร้าอย่างงี้
    #220
    0
  20. #218 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 20:13
    โถ่ อลิซ หวังว่าจะผ่านอดีตนั่นไปได้น่ะ
    #218
    0
  21. #216 lythim (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 20:06
    รออออออ
    #216
    0
  22. #214 Nakamura sorako (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:58
    สงสารจังเลย. แต่อลิซพูดทูกใจมากคะ ตอนพูดกับแม่นางเอกจอมปรอม
    #214
    0
  23. #213 Nazarynn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 18:18
    อื้อหืมมม น่าสงสารนางเอกของเค้า
    #213
    0
  24. #212 J_may (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 17:34
    รอค่ะ รออ่านเสมอค่ะชอบ
    #212
    0
  25. #211 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 17:31
    ฝันร้ายนี่นี้แย่มาก ทำท่านวิลได้ไง
    #211
    0
  26. #210 ภูตเงา [Doppelganger] (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 17:30
    อดีต? อนาคต? หรือแค่ฝันร้ายเฉยๆ??
    #210
    1
    • #210-1 CarVii(จากตอนที่ 15)
      25 ตุลาคม 2560 / 17:33
      อดีต+ฝันร้ายฮะ
      #210-1