I'm a priest not a villian girl ข้าคือบาทหลวงนะ มิใช่นางร้าย

ตอนที่ 11 : เจ้าต้องการอะไรจากข้า!(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,981
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 547 ครั้ง
    17 พ.ย. 60

วิลเลี่ยมขมวดคิ้วกับคำตอบที่ตนเองได้รับ 

“ฮิๆเดี๋ยวเจ้าก็รู้เองล่ะ วันนี้ข้าจะหนีเรียน ไปด้วยกันไหม?”

“ขอปฏิเสธค่ะ”

วิลเลี่ยมส่ายหน้าทันที มันมิใช่เรื่องที่เขาสมควรกระทำเลย….ค่อนข้างจะออกไปทางเลวร้ายด้วยซ้ำ เดธทำหน้ามุ่ยแล้วซบไหล่ของอีกฝ่าย อดีตบาทหลวงเลิกคิ้วขึ้นแต่ก็มิได้ว่าอะไร เขาสวดบทก่อนทานอาหารแล้วลงมือกินมันทันที

แต่มีเสียงนินทาดังขึ้นมา…ทำไมอลิซถึงได้สนิทกับเด็กใหม่ขนาดนั้น? หรือทั้งคู่จะเป็นคนรักกัน? งั้นแสดงว่านางไม่สนใจเจ้าชายฟิลลิปส์ผู้เป็นคู่หมั้นของตนอีกแล้วงั้นสิ? ข่าวลือเริ่มแพร่กระจายเป็นวงกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ โดยที่ตัวต้นเรื่องนั้นยังนั่งกินอาหารต่อไป…..

“อือ….ขอโทษนะ ข้าทำให้เจ้าเมื่อยรึเปล่า?”

เดธผละออกจากไหล่ของอีกฝ่าย แล้วถามออกมา วิลเลี่ยมกลืนอาหารจนหมดแล้วสวดบทหลังรับประทานอาหารจากนั้นจึงตอบเขา

“ไม่เท่าไหร่ ขอตัวค่ะ”

วิลเลี่ยมลุกเอาจานไปเก็บแล้วเดินขึ้นห้องเรียนของตนเอง มาเรียเดินมาหาเด็กหนุ่มผมม่วงด้วยท่าทีเขินอาย

“อ-เอ่อข-ขอโทษเรื่องเมื่อครู่ด้วยนะคะเกือบไปแล้วเชียว ว่าแต่ถ้าเดฟง่วงแล้วล่ะก็จะมาหนุนตักมาเรียก็ได้นะคะ”

เดธเลิกคิ้วมองมาเรีย…คนที่นางสมควรจะขอโทษคืออลิซหาใช่เขาไม่ อีกอย่างหนึ่งเขามินิยมชมชอบแตะต้องร่างกายของมนุษย์ผู้อื่นพร่ำเพรื่อหรอก ด้วยเหตุผลฉะนั้นทำให้เดธเดินผ่านมาเรียไปราวกับธาตุอากาศไร้ค่า เด็กสาวผมบลอนด์ยืนอึ้งอยู่อย่างนั้นเพราะเหตุใดอีกฝ่ายจึงทำท่าทีกับนางแตกต่างจากอลิซราวฟ้ากับเหว…นางด้อยกว่าอลิซตรงไหนกัน? นางทั้งน่ารักน่าเอ็นดู เก่งกาจ สติปัญญาล้ำเลิศกว่าอลิซ อีกทั้งยัง….มีจิตใจอันบริสุทธิ์ผุดผ่องรวมถึงมีธาตุแสง แตกต่างจากอลิซผู้ไร้ค่าและร้ายกาจ! ทำไม….อีกฝ่ายจึงไม่สนใจนางกัน?

“กลับมาแล้วหรือคะท่านอลิซ?”

ฟรานซิสส์กล่าวขึ้นเมื่อเห็นวิลเลี่ยวก้าวเข้ามาในห้อง เขาพยักหน้า

“ท่านอลิซชอบทานอะไรหรือคะ?”

เด็กสาวมัดผมแกะสองข้างถลามากอดวิลเลี่ยมแล้วทำตาโตใส่เขา

“มะเขือเทศต้ม  ซุปมะเขือเทศ ผัดผัก สตูว์มันฝรั่ง ซุปเห็ด ผัดเห็ด”

เขาเพิ่มเมนูของโปรดของตนเข้าไปด้วยหลังจากที่ได้กินอาหารเมนูผัดจากร้านมังสวิรัติแล้ว ฟรานซิสส์พยักหน้าหงึกๆพลางจดมันใส่สมุดไปด้วยวิลเลี่ยมเดินไปหน้าห้องแล้วรั่งสวดภาวนาต่อพระเผู้เป็นเจ้าเมื่อฟรานซิสส์เห็นดังนั้นจึงตะโกนเรียกเพื่อนๆในห้องให้มาทำตามท่านอลิซที่รักและเคารพของนาง…

“อือ?”
วิลเลี่ยมที่เพิ่งสวดเสร็จมองทุกคนอย่างงงๆ แต่ก็รู้สึกดีใจที่พวกเขามีความสนใจในศาสนามากขนาดนี้….ระยะเวลาผ่านไปอาจารย์วิชายิงธนูก็เข้ามาสอน

“ข้าดีแลนด์ มูฮัม อาจารย์สอนวิชายิงธนูของพวกเจ้า ไปที่ลานได้แล้ว!”

 ทุกคนลงไปที่ลานกว้างแล้วเดินไปหยิบธนูและลูกธนูมาเตรียมไว้อย่างรู้งาน อาจารน์สั่งให้พวกผู้ชายไปหยิบเป้ามาห้าหกอันแล้วให้นักเรียนผลัดกันยิง หลายๆคนง้างคันธนูแทบจะไม่ได้ด้วยซ้ำ มีแค่พวกผู้ชายที่พอจะยิงเป้าได้แต่ไม่ค่อยจะแม่นยำสักเท่าไหร่นัก เมื่อถึงตาวิลเลี่ยมเขาหยิบลูกธนูมาแล้วง้างคันธนูอย่างช้าๆ เพราะอยู่ในร่างนี้มันแข็งแรงไม่เท่าผู้ชาย เขาเล็งสักพักแล้วจึงปล่ยลูกธนูให้พุ่งไปที่เป้า

ปรากฎว่าลูกธนูนั้นปักไปกลางเป้า แต่ก็ไม่ได้ตรงกลางเป๊ะ วิลเลี่ยมจึงรู้สึกแย่ เขาไม่ได้แตะคันธนูมานานแล้วฝีมือเลยตกไปเยอะสินะ….

ในขณะที่วิลเลี่ยมกำลังรู้สึกแย่กับฝีมือของตนฟรานซิสส์ก็ตะโกนขึ้นมาแล้วปรบมือเสียงดังลั่น คนอื่นๆเห็นดังนั้นจึงทำตามนาง

“สุดยอดไปเลยค่ะท่านอลิซ” “สุดยอดไปเลยครับท่านอลิซ!”

อาจารย์มองพวกนักเรียนคนอื่นๆที่ตะโกนออกมาราวกับถูกน้ำร้อนลวก อะไรจะดีใจกันขนาดนั้น? หรือเด็กคนนี้คือหัวโจกของห้อง? แต่ถึงกระนั้นเด็กคนนี้ก็มีฝีมือที่เยี่ยมกว่าเด็กคนอื่นเยอะเลยล่ะนะ ไม่แปลกที่จะได้รับความเคารพ

“อือ….เราว่ามันแย่”

วิลเลี่ยมเดินอย่างห่อเหี่ยวใจที่ฝีมือของตนตกลงไปมาก.. อาจารย์ดีแลนด์สั่งให้นักเรียนทุกคนฝึกยิงเป้าใหม่จนกว่าจะได้เวลาผ่านไปก็หมดคาบเรียน ตลอดทางเดินขึ้นห้องนักเรียนทั้งหลายบ่นอุบอิบเกี่ยวกับความเรื่องมากของอาจารย์วิชายิงธนู ในขณะที่อีกส่วนก็มองสตรีผมสีครีมอย่างชื่นชมปนความนับถือในความเก่งกาจของอีกฝ่ายไปด้วย…

เมื่อถึงห้องวิลเลี่ยมก็นั่งทบทวนเกี่ยวกับเมื่อครู่ เห็นทีเขาต้องไปฝึกยิงธนูใหม่เสียแล้ว…ฝีมือเขาตกไปเยอะเหลือเกิน….เกินกว่าที่เขาจะรับได้

ต่อมาอาจารย์วิชาปรุงยาก็เข้ามาในห้องอีกฝ่ายเป็นชายชราที่มีผม คิ้ม และเคราสีขาวล้วนอีกทั้งยังใส่ชุดคลุมรุ่มร่าม สายตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวของชายชราจ้องไปรอบๆห้องทำไก้นักเรียนทั้งหลายนั้นนั่งหลังตรงอย่างเรียบร้อยพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

“ข้า ติมอส เมดิซิ่น อาจารย์ปรุงยาของพวกเจ้า!”

ชายชราพูดด้วยน้ำเสียงอันเย็นชา เจ้าตัวหยิบไม้ดายสิทธิ์สีน้ำตาลเข้มออกมาแล้วพูดพึมพำอะไรสักอย่างแล้วหม้อสีดำเงาใบเล็กที่มีน้ำอยู่ข้างในและหินสีแดงเพลิงที่มีรูปร่างคล้ายกับคริสตัลก็ลอยไปอยู่บนโต๊ะของทุกคน

“เอาล่ะก่อนที่จะเริ่มปรุงยา ข้าจะมาสอนทฤษฎีเกี่ยวกับการปรุงยาให้พวกเจ้ารวมถึงเทคนิคต่างๆ วันนี้เราจะมาเรียนเกี่ยวกับโพชั่นรักษาบาดแผลระดับต่ำกัน หวังว่าสมองกลวงๆของพวกเจ้าจะเข้าใจมันได้!”

จากนั้นต่อมาชายชราก็สอนเกี่ยวกับสมุนไพรที่ใช้ปรุงโพชั่นรักษาระดับต่ำออกมา ประสิทธิภาพ ระยะเวลาที่ใช้ปรุง จังหวะที่ต้องใส่สมุนไพร วิธีใช้คริสตัลสีแดงเพลิงที่อัดพลังธาตุไฟไว้ และอีกมากมาย นั่นทำให้นักเรียนหลายคนหลับน้ำลายยืดกันไปแล้ว ส่วนวิลเลี่ยมนั่งฟังอีกฝ่ายตาใส ต้องขอยอมรับเลยว่าเขาสนใจวิชาปรุงยามากตั้งแต่ตอนที่เดธได้อธิบายว่าศาสตร์การปรุงยาไม่เกี่ยวกับมนต์ต้องสาปหรือปีศาจใดๆทั้งสิ้น มันก็เหมือนการทำยาธรรมดาๆ เขาจึงสนใจมันเป็นพิเศษและได้โยนตรรกะต่างๆที่เขาเคยมีไปเก็บไว้ที่อื่น

“หือ?”

ติมอสที่มองนักเรียนในห้องไปด้วยในขณะที่สอนเนื้อหาต่างๆนั้นได้ไปเจอกับสายตาอันน่าขนลุกจากเด็กสาวผมสีครีม นางมองเขาด้วยดวงตาทอประกายสุดๆจนเขาอดขนลุกขนชันมิได้

“เอาล่ะนักเรียนขอให้พวกเจ้าโชคดีกับการทำโพชั่นรักษา! ข้าให้เวลาพวกเจ้าก่อนจบคาบให้ทำโพชั่นมาส่งข้า! ใครทำมาส่งไม่ทันให้ทำมาให้ข้าสองขวดเข้าใจไหม?!”

ทุกคนโอดครวญอย่างโหยหวนเมื่อได้ยินคำสั่ง มีขวดแก้วสองขวดลอยมาหา พวกเขาเริ่มลงมือปรุงยาอย่างงงๆ วิลเลี่ยมที่ฟังอาจารย์เฒ่าสอนอย่างตั้งใจสามารถปรุงยาได้ตามที่อีกฝ่ายานมิมีผิดเพี้ยน ติมอสเดินดูหม้อปรุงยาของนักเรียนหลายๆคน บางคนก็ทำพอได้และอีกหลายคนที่ไม่ได้เรื่อง จนมาถึงหม้อของวิลเลี่ยม อาจารย์เฒ่าทั้งดมและดูสีของโพชั่นที่วิลเลี่ยมปรุง

“โพชั่นรักษาปกติจะมีสีแดง แต่สีเจ้าเข้มไปนิดหนึ่งนะ อาจจะเป็นเพราะเจ้าใส่รากเจ้าริฟเฟร่อร์มากไป แต่เจ้าก็ทำได้ยอดเยี่ยม!”

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาชมนักเรียนในคาบแรกที่เรียน ถึงแม้สตรีตัวน้อยนี่จะทำไม่ได้ดีจนสมบูณ์แบบแต่ก็เข่าใกล้ความสมบูรณ์แบบมากทีเดียว

วิลเลี่ยมพยักหน้าแล้วบรรจุน้ำยาใส่ขวดแก้ว เขานำไปส่งอาจารย์ติมอสซึ่งชายชราก็ยิ้มหน้าบานที่ตนได้พบเจอหนึ่งในผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านการปรุงยา จนหมดคาบมีนักเรียนหลายคนที่ส่งก่อนและอีกส่วนที่ต้องทำไปส่งเขาสองขวด พออาจารย์ออกไปแล้วทุกคนก็กลับมาลั้นลาเหมือนเดิม

เวลาล่วงเลยไปจนถึงตอนดลับบ้าน วิลเลี่ยมนั่งรถม้ากลับคฤหาสต์ พอถึงแล้วก็อาบน้ำแต่งตัวทานอาหารค่ำแล้วก็ขึ้นห้องนอน เดธโผล่เข้ามาในห้งนอนของเขาทันทีที่วิลเลี่ยมเปิดประตูก้าวเข้าไปในห้อง

“นี่ๆ ตามที่ข้าพูดไว้ ข้าจะทำให้เจ้ามีพลังเวทย์ไง? จำได้ไหม เอาล่ะนะ!”

เดธพุ่งมาจับมือวิลเลี่ยมโดยที่เขานั้นยังไม่ทันตั้งตัว จากนั้นทั้งคู่ก็หายตัวไปอยู่ที่อื่น มันคือเกาะลอยฟ้าที่งดงามมาก มีทั้งต้นไม้และดอกไม้นานาพรรณ รวมถึงโต๊ะน้ำชา วิลเลี่ยมมองไปรอบๆอย่างอึ้งๆ

“สวยใช่ไหมล่ะ? มาเถอะ!”

เทพแห่งความตายดึงมือขิงวิลเลี่ยมไปอยู่ตรงที่มีพื้นเป็นหิน และศิลานับสิบตั้งอยู่…เดธให้วิลเลี่ยมไปยืนอยู่ตรงกลาง วิลเลี่ยมพยายามเดินหนี แต่เดธก็เอาน้ำสีขาวทอประกายนั้นกรอกปากเขา

“อื้ออ?!!!!”

วิลเลี่ยมเบิกตากว้างอย่างตกใจ พลันความเจ็บปวดก็แล่นไปทั่วร่างของเขา มีรอยแผลเกิดขึ้น มันปริแตกออกมาพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาจากแผล

“อึก!”

เขาพยายามกลั้นเสียงร้องของตนเอง ให้ตายเขาก็จะไม่กรีดร้องออกมา! มันจะทำให้ผู่อื่นรู้ว่าเขานั้นอ่อนแอเพียงใด

“เจ็บแป๊ปเดียวล่ะน่า”

เดธกล่าวขึ้นพลางมองไปยังสตรีร่างบางที่มีเลือดไหลท่วมตัว เลือดพวกนั้นไปไหลไปที่ศิลา….แต่แทนที่มันจะไหลไปทั่วมันกับดิ่งไปทางศิลารูปพระจันทร์ พระอาทิตย์ และสายลม ศิลาทั้งสามเรืองแสงขึ้นมา มีแสงสีม่วง ขาว และเขียวจากสามศิลาพุ่งตรงไปทางสตรีร่างบางที่ทรุดอยู่ในกองเลือด สัญลักษณ์ทั้งสามเกิดขึ้นหลังมือของวิลเลี่ยมจากนั้นความเจ็บก็คลายหายไป วิลเลี่ยมหอบอย่างหนักเขาฝืนลุกขึ้นแล้วก้าวเดินช้าๆไปหาเดธ

“อะไรหร---”

เพี๊ย!!!!

ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยเลือดและบาดแผลฟาดไปที่หน้าของอีกฝ่ายอย่างแรง วิลเลี่ยวเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงร้อง

“ขอโทษ! ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธข้า แต่เจ้าตบแรงชะมัด”

เดธกุมแก้มข้างที่โดนตบแล้วควานมือหาขวดน้ำยาสีม่วงแดงออกมาเขาจับกรอกปากอีกฝ่ายเพราะรู้ดีว่าถ้าให้กินดีๆคงไม่ยอมแน่ เลือดที่ไหลออกมาท่วมนั้นเคลื่อนตัวมาหาวิลเลี่ยมมันไหลกลับเข้าไปในร่างของเขา แม้แต่เสื้อผ้าที่โชกเลือดนั้นเลือดก็ออกมาจากมันจนหมด เลยไม่ทิ้งรอยไว้เลยสักรอย และบาดแผลของเขาก็ค่อยๆเลือนหายไป ดวงตาคู่งามมองไปที่เทพแห่งความตายด้วยความโกรธที่ปิดไม่มิด

“ข้าขอโทษ แต่ข้าก็พยายามหาวิธีที่ดีที่สุดให้เจ้าแล้วนะ จะเจ็บบ้างก็ไม่แปลก แต่ตอนนี้เจ้ามีพลังเวทย์แล้วนี่ นับว่าคุ้มค่ามิใช่หรือ?”

“ข้าหาได้ต้องการมัน”

วิลเลี่ยมตอบกลับอย่างเย็นชา เขามองไปยังหลังมือของตนเองที่มีสัญลักษณ์ทั้งสามปรากฎขึ้น

“ทำไมถึงได้มีถึงสาม?...”

เขาพึมพำอย่างไม่เข้าใจ เทพแห่งความตายยิ้มกว้าง

“โพชั่นนั้นคือโพชั่นชั้นตำนานที่มีแต่เทพเท่านั้นที่ปรุงได้ ในขวดนั้นบรรจุสายเลือดของพวกเทพประจำธาตุไว้ แต่มันจะขึ้นอยู่กับจิตใจและลักษณะนิสัยของเจ้าว่าเจ้าเป็นคนอย่างไร เจ้ามีสามธาตุคือ แสง มืด และลม ระบุได้ว่า เจ้าเป็นคนดีมีเมตตาชอบช่วยผู้อื่นและใจดี แต่ก็เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นถ้ามีคนมาทำให้เจ้าโกรธมากๆ อีกทั้งยังรักอิสระมากด้วย แต่ที่ข้าพูดนั้นหาได้ตรงทั้งหมด นั่นมันก็แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น”

“ทำไมเจ้าต้องทำให้ข้ามีพลังธาตุ?! ข้าอยู่เฉยๆของข้าก็มีความสุขแล้ว! อีกทั้งเจ้ายังทำให้ข้ามีถึงสามธาตุ! เจ้าต้องการอะไรจากข้ากันแน่เทพแห่งความตาย!”

วิลเลี่ยมพูดออกมาอย่างเหลืออด อีกฝ่ายทำให้เขามีถึงสามธาตุ ทำให้เขาแตกต่างจากคนอื่น และพิเศษกว่า เขาเกลียดมัน!

“ชู่ว อย่าโมโหไปสิ ข้าอยากให้เจ้าได้ดีในฐานะเพื่อนมนุษย์คนแรกของข้า เข้าใจไหม ? เจ้าควรจะดีใจนะ เพราะถ้าเจ้าไม่ได้พลังธาตุจากการกินโพชั่นนั้นมันก็หมายความว่าเจ้าน่ะเลวมากๆ”

“พอแล้ว ข้าไม่อยากได้ยิน พาข้ากลับเดี๋ยวนี้!”

วิลเลี่ยมกุมขมับของตนเอง เขาต้องการเวลา ใช่เวลา เวลาที่เขาจะต้องทำใจเรื่องนี้เดธก้มหน้าลงแล้วพาอีกฝ่ายกลับห้องนอน พอไปถึงวิลเลี่ยมก็ทิ้งตัวลงนอนกับเตียงส่วนเดธนั้นกลับไปยังที่ของเขาอย่างเศร้าๆ เขาหวังดีแท้ๆ…แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะโกรธเขามากเลย…ทำไมกันนะ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 547 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,237 ความคิดเห็น

  1. #2092 Sodaxzaza2549 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 20:44
    ก็ไม่อยากได้ไงงงงง แล้วจะมาให้ทำไมมมม อีเดธธธธธธ เดือดแทน
    #2,092
    0
  2. #2026 JazAzA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 10:17
    สมน้ำหน้าเดธฮะ
    วิลก็บอกอยู่ไม่อยากได้ ไม่ฟังเองนิ
    #2,026
    0
  3. #1998 Latte Hideyoshi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 22:37
    เดธเป็นพระเอก??
    #1,998
    0
  4. #1974 tunty0505 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:18
    ชอบเด็กห้องFมาก ไม่ค่อยชอบพวกสังคมชั้นสูงในนิยายเท่าไหร่...จริงๆแบบนี้ดีแล้ว...
    #1,974
    0
  5. #940 Wanz Luvz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 11:05
    สงสารเดธอ่ะ วิลใจร้ายยยย
    #940
    0
  6. #862 Night Demon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 17:32
    เหมือนวิลเลียมจะล้างสมองเด็กห้อง f ไปเรียบร้อยแล้ว5555
    #862
    0
  7. #706 แขนลีบหมดแรง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 04:56
    รู้สึกว่าไรท์ดำเนินเรื่องเร็วไปนิดนะคะ บรรยายสั้นเกินไปนิดนึง แล้วก็อาจาย์แต่ละคนแนะนำตัวด้วยประโยคที่เกือบจะเหมือนกันทั้งหมดเลย มีบางย่อหน้าที่ไรท์ใช้คำซ้ำเยอะมาก จำได้ว่ามีย่อนึงใช้คำว่าและติด ๆ กัน มันเลยทำให้อ่านสะดุดไปนิดนึง รวมถึงมีบางประโยคที่เราคิดว่าไรท์ใส่เครื่องหมาย '!' เยอะเกินไป สำหรับเราเครื่องหมายนี้ใส่ตอนท้ายประโยคจะเหมือนเป็นการกระแทกเสียง เวลาเราอ่านเราก็จะอ่านกระแทกเสียงตามด้วย หรือเราเข้าใจไปคนเดียวก็ไม่รู้นะคะ ฮาาา คำพิมพ์ผิดมีบ้างปะปรายค่ะ ชอบตรงที่ไรท์ใช้คะ-ค่ะ ถูกต้อง รู้สึกไรท์จะเป็นผู้ชายสินะคะ หายากมากที่ผู้ชายจะใช้คำ ๆ นี้ถูก
    เรื่องการบรรยายและการเดินเนื้อเรื่องถ้าหากไรท์ปรับแก้เพิ่มก็น่าจะทำให้อ่านไหลลื่นขึ้นมากเลยค่ะ : )
    #706
    0
  8. #651 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 15:12
    ตอนแรกนึกว่าพระเอกค่าตัวแพง แต่เอา เดธ เป็นพนะเอกนี้แหละ ดีแล้ววว
    #651
    0
  9. #623 Phannipha(Ying) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 17:04
    โอ๊ยสงสารจัง
    #623
    0
  10. #602 phittawanna (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 22:37
    รออออออออออ
    #602
    0
  11. #601 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 21:48
    เอาแล้วไง...
    #601
    0
  12. #600 orangerose (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 21:25
    รีไรท์แล้วสนุกขึ้นเยอะเลย ของเดิมวิลเลี่ยมนางไม่สนโลกเกิ้นไป
    #600
    0
  13. #599 fukumoji (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 19:47
    ปรับใหม่ วิลเลี่ยมมีมิติขึ้นเยอะเลย
    เนื้อเรื่องก็น่าสนใจมากขึ้น
    #599
    0
  14. #596 Saku442274 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 16:30
    ต๊าย!!!!คุณพระเอกค่ะมาล่ามชะนีของคุณออกไปไกลๆวิลจังด้วยค่ะ^ ^
    แหม!บอกตัวเองบริสุทธิ์ ถุย!ถ้าแกบริสุทธิ์ฉันก็เทพสวรรค์แล้วค่ะ!!!
    ใครค่ะใครให้ธาตุแสงกับนางค่ะ?
    คุณเอาอะไรวัดหรอค่ะ?
    เอาแว่นไหมค่ะ?
    #อินจัดค่ะ!!!
    #596
    1
  15. #121 Jkl Kannapat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 23:33
    ตอนหน้าต้องมีคนหน้าแตกล้าวแบบนี้
    #121
    0
  16. #120 Kurogojji (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 23:32
    รอตอนต่อไปจ้า
    #120
    0
  17. #119 คาสึมิ โนะ ริสึเนะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 23:15
    และแล้ว สตรีนางนั่นก็เผยธาตุแท้ออกมา.... 55555
    คนเราน่ะ จะปกปิดนิสัยจริงยังไง มันก็ปิดไม่มิดหรอก
    จะบอกไว้ให้ คุณมา-เรีย ^^+++
    #119
    0
  18. #118 ionma123 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:58
    รอตอนต่อไปอยู่นะครับ 
    (ผมว่า วิลเลียม ยังไม่ทันทำอะไร สาวกคงกระทืบ 
    มาเรียก่อนแน่นอนเลย)
    #118
    0
  19. #117 Blasé (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:49
    น่าตบเสียจริง-*- กล่าวหากันแบบนี้อยากโดนท่านอลิซเทศฯสินะ!?
    #117
    0
  20. #116 MinMiss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:44
    สะใจจิงๆ รอออออออ
    #116
    0
  21. #114 orantammai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:37
    อิสตรีนั่นรนหาที่ตายแล้ววว หน้าแตกแน่นอนนนน ตอกกลับมันเลย วิลเลี่ยมมม
    #114
    0
  22. #113 LEONShine (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:33
    รนหาที่ได้อีก....
    #113
    0
  23. #112 00Secrets00 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:20
    ต่ออีกตอนได้ไหม. อยากรู้ว่าท่านอลิซจะทำยังไง
    #112
    1
    • #112-1 CarVii(จากตอนที่ 11)
      23 ตุลาคม 2560 / 22:20
      ดึกแล้วน่ะฮะ อยากจะทำอีกตอนนะ แต่ถ้าจะเขียนยาวคงเสร็จพรุ่งนี้ Q_Q แต่ถ้ารีบลงเขาก็บอกว่าสั้นไปอีก
      #112-1
  24. #111 The Sea mists (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:19
    สู้ๆนะค่ะ
    #111
    0
  25. #110 หน้ากากแตก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:12
    สตรีที่หลอกลวงทุกอย่าง ตั้งแต่นิสัยและคำพูด 555555555
    #110
    0
  26. #109 ภูตเงา [Doppelganger] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:06
    เนื่องจากเราเห็นว่าความดีงามของท่านอลิซไม่สมควรจะทำให้แปดเปื้อน เพราะฉะนั้นเราจะไม่ต่อว่าอิสตรีผู้หลอกลวงทุกอย่างตั้งแต่นิสัยและคำพูดทั้งยังมีสติปัญญาต่ำต้อยกว่าเรานะคะ//ยิ้มอ่อน
    #109
    1
    • #109-1 CarVii(จากตอนที่ 11)
      23 ตุลาคม 2560 / 22:07
      กระทื้บไลค์เลยฮะ---//ขอยื้มได้ไหมคำนี้ 555
      #109-1
  27. วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:02
    แลลำนางจัง
    #108
    0
  28. #107 Nooooi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 22:01
    อย่ามากล่าวหาได้ป้ะจ่ะ
    #107
    0