ผมละเพลียเป็นเมียมาเฟียได้ไง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,949 Views

  • 58 Comments

  • 334 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    74

    Overall
    12,949

ตอนที่ 7 : คิดถึ้งงง …คิดถึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    11 ก.พ. 62

วันนี้แคนลงให้ 2 ตอนนะคะ 6 กับ 7 ค่ะ

พาร์ทที

ตอนนี้ลมเย็นมากๆ ผมมานั่งเล่นแล้วว่า จะนอนที่นี่เลย เพราะพ่อวานให้มานอนเฝ้าสวนไม้ผลออกลูกดกหลายชนิด เพราะพ่อทำไร่นาสวนผสมตามรอยในหลวง ซึ่งดีมากๆ แม้ไม่รวยเงิน แต่ก็รวยความสุข พรุ่งนี้จะมีคนเค้ามารับซื้อถึงไร่ถึงสวนเรา ไม่ว่าจะเป็นมะพร้าวน้ำหอม มะนาว ขนุน เมื่อปีที่แล้วพ่อกับผมช่วยกันสร้างบ้านพักแบบง่ายๆ ไว้สองหลังไม่ไกลกันนัก การสร้างบ้านนี้เอง ทำให้ผมสนุก จึงตัดสินใจเรียนวิศวะโยธาอย่างจริงจัง บ้านอีกหลัง คืนนี้ให้พี่ริวพัก ที่จริงจัดไว้ให้เค้าพักบ้านพ่อแม่ แต่พี่ริวยืนยันจะมาอารักขาบ้าบออะไรก็ไม่รู้ พูดแล้ว จะหาว่าคุยบ้านพักที่ผมสร้างนี้รีสอร์ทยังอาย ผมชอบมากๆ ครับ ชอบบรรยากาศอบอุ่น ความเป็นธรรมชาติ วิวภูเขา อากาศที่เย็นสบายและที่สำคัญมีลำธารสายเล็กๆ ไหลผ่านสวนและหน้าห้องพักแบบชั้นเดียวที่เป็นไม้เพิ่มความเก๋ไก๋ ด้วยหลังคามุงหญ้าคาแห่งนี้เป็นหนึ่งในบ้านในฝันของผม ซึ่งเพื่อนๆ ที่กรุงเทพชอบกันทั้งนั้น เมื่อผมเอารูปไปอวด วันนี้ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้คอยแต่จะคิดถึงพี่เวตลอดเลย คิดถึงกลิ่นไออุ่นๆ จากร่างกาย กลิ่นหอมๆ จากเนื้อตัวพี่นกยักษ์ ผมเข้าใจว่า ความคิดถึงไม่เคยทำให้ใครตาย สำหรับผมมั นทำให้นอนไม่หลับ ทั้งที่ไม่เคยเป็น ทุกทีหัวถึงหมอนก็หลับแล้ว  ผมว่าความคิดถึงเป็นเรื่องที่ดี แม่บอกว่าคนที่ทำให้เราคิดถึงได้ เค้าต้องมีความหมายกับใจเราระดับหนึ่งทีเดียว เหมือนตอนที่ผมไปเรียนกรุงเทพแล้วคิดถึงแม่กับพ่อ และ พ่อบอกว่าดีที่มีคนให้คิดถึง ตอนนี้ผมคิดถึงเรื่องดีๆ ดีที่พี่เวทำให้ ผมเผลอยิ้มโดยไม่รู้ตัวเลยทีเดียว แค่คิดถึงก็มีความสุขมากแล้ว  สำหรับผมพี่เวเป็นเจ้านายที่วิเศษมาก เป็นคนที่ประสงค์ดีกับผมและมักจะมีเรื่องดีๆ ให้ผมได้คิดถึงเสมอ แม้ว่าจะไม่ได้เจอกัน  อย่างตอนนี้  ผมเลยกระกระหน่ำคิดถึงไปได้เลยแบบไม่ต้องเสียดาย สำหรับผมฝันดี ไม่สำคัญฝันถึงกันสำคัญที่สุด ดังนั้น คืนนี้ ผมตัดสินใจจะพบกับพี่เวในฝัน แย่จังเลย ไอ้ที ตั้งแต่เมื่อไหร่นี่ ที่นอนพับหลับไปใต้ปีกพญาครุฑจนชินขนาดนี้ ไม่ดี ไม่ดี เพราะเราจะอยู่ทำงานกับกับพี่เค้าแค่ 4 เดือน วันนี้เหนื่อยเหลือเกินนอนดีกว่า ผ่านไป ตอนดึก ผมไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ แต่ในใจยินดีที่ในที่สุดผมก็ฝัน คงจะฝันถึงพี่เวและผมรู้สึกได้ว่า มีคนนอนเบียดผมแล้วขยับให้ผมนอนหงายละเอาแขนมาสอดใต้คอให้ผมหนุนเหมือนที่พี่เวชอบทำ

“ที คนดีของพี่ พี่คิดถึง” ผมได้ยินเสียงพี่เว เรียกผมเบาๆ ผมก็ตอบในฝันไปว่า “คิดถึงพี่เว” แต่ฝันผม ระบบเอชดี แจ่มชัดอะไรเบอร์นี้สร้างความพอใจให้ผมมากก แถมผมได้กลิ่มหอมเฉพาะตัวของพี่เวด้วย ช่างเป็นฝัน 4 มิติจริงๆ สักพัก พี่ก็ลุกขึ้น ผมรู้สึกได้ถึงแม้จะหลับตา  สักพักผมก็รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ อยู่ข้างหน้า ในฝัน พี่เวก็ทาบริมฝีปากลงมา แล้วมันก็ส่งลิ้นมาในปากผม ผมตอบสนองครับ อย่างคิดถึงจับใจ เจ้านกใหญ่ใช้มือลูบหน้าอกผมจนถึงกล้ามหน้าท้อง แล้วผมก็ตอบสนองพี่เค้า ลิ้นผมก็พันกันนัวเนีย แล้วพี่ก็เลิกจูบผม ลากผมเข้าไปนอนกอดแค่ฝัน ผมยังมีความสุขขนาดนี้ หวังว่าพี่เวคงจะไม่ไปนอนกอดใครและก็ฝันถึงผมบ้างก็ยังดี

 

พาร์ท เว

วันนี้ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้ทุกเวลาที่ว่างจากงาน ผมจะคิดถึงทีเป็นแบบนี้มันดีแล้วเหรอนอกจากพ่อแม่แล้ว ก็มีเพียงนกน้อยที่เราคิดถึงเค้า แม้ว่าจะยุ่งแค่ไหนก็ตาม ภาพทีจะลอยเข้ามาในหัวทุกที มันทำให้ ณ ช่วงเวลานี้ผมจะรู้สึกแย่มากๆ  ผมอึดอัด โหยหา และยอมรับเลยว่า ทรมาน ยิ่งเวลาตอนกลางคืน นี่ยิ่งทรมานจะข่มตานอนก็ยากเหลือเกิน พลิกไปพลิกมา ผมนอนไม่หลับ แม้จะไม่มีคิวไปตรวจงานคืนนี้ นอนกับทีมาหลายวัน พบว่า เวลาทีนอน ท่านอนน้องจะแปลกพิศดารมาก บางวันก็นอนดิ้นหมุนทวนเข็มนาฬิกา ซ้ำร้ายยย บางวันแทบจะถีบมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่อย่างผมจนผมจะตกเตียง  บางวันผมโชคดีนอนกอดผมแล้วทำหน้าอ้อนๆ น่ารักดี ผมงี้ใจละลายเลย เมื่อคืน ก็คิดว่า ผมเป็นหมอนข้างก่ายมาทั้งคืนเลยย ผมคิดถึง คิดถึง และคิดถึงทีมากกก ยิ่งดึกยิ่งเหงา ยิ่งไม่ได้นอนกับเค้า ยิ่งทรมาน ตอนนี้ผมชัดเจนแล้วว่า ทีอยู่ในความคิดและหัวใจของผม สุดท้ายผมก็ทนความคิดถึงไม่ไหวครับ เลยให้เหมติดต่อริว บอกทางไปบ้านของนกน้อย แล้วก็ขับไปอย่างรวดเร็ว เหมนอนกับริว  วันนี้ริวรายงานว่า นกน้อยของผมทำงานช่วยที่บ้าน ทำงานหนักมาทั้งวัน ผมเลยเข้าไปนอนกอดและบอกคิดถึง และน้องก็ตอบผมออกมา แต่ผมแน่ใจว่า น้องต้องหลับฝันและไม่รับรู้ว่าผมมา   และก็เหมือนทุกวัน ผมก็ตอดนิดตอดหน่อยน้องทีแบบที่ทำทุกวัน แต่วันนี้เบสิคแค่จูบอย่างดูดดื่มและลูบไล้ให้หายคิดถึงแค่นี้ ผมก็นอนหลับสบายเหมือนเดิมแล้วครับ 5555

                “นี่ยังไม่ตื่นกันอีกหรือไง แม่เค้าให้มาตามพวกเอ็งไปกินข้าวจะได้เริ่มงานแต่เช้า”

นี่เสียงพ่อนี่นามาเรียกอะไรพวกเอ็งมีใครที่ไหนก็มีแต่เราคนเดียวแล้ว นี่อะไรหนักๆ นี่ผีอำไอ้ทีแต่เช้า หรือไงผีอะไรตัวหอมและแล้วกะ กะ ก้อ หล่อมากด้วยยย

“ฟอดดดด ตื่นเถอะน้องที มีคนมาเรียกแล้ว”

“เหวออออ ผลั๊ก อั๊ก อูย.....พี่เวมาได้ยังไง” ที ตกใจจนกลิ้งตกเตียงไม้ไผ่ ที่ทั้งสองนอนเบียดกันทั้งคืน

“มากับเหม เมื่อคืน พี่คิดถึงทีจนห้ามไม่ไหว เลยขนงานทั้งหมดมาทำที่นี่ วันนี้พี่จะอยู่ด้วย” เวกำลังเข้าไปกอดทีไว้ในอ้อมอก พ่อก็เปิดประตูเข้ามา

“มัวแต่อ้อยอิ่งกันอยู่นั่น จะไม่กินข้าวเช้ากันใช่ไหม ข้าไม่อยากฟังแม่เอ็งบ่นหรอกนะ”  จากนั้นพ่อก็ปิดประตูกลับมาอย่างเดิม

“พี่เวทำไงดี เมื่อครู่พ่อต้องเห็นเรากอดกันแน่เลย”

“ไม่ต้องกังวลใจไปที พ่อไม่ว่าอะไรหรอก”

“ได้ไงพี่ บอกหน่อยดิ ผมงง”

“ไว้ก่อนแล้วทีก็รู้เองครับ”

จากนั้นทีก็พาเวไปทานอาหารเช้าบนบ้านหลังใหญ่

“อะแฮ่ม จะมองเมียข้า ทำไมนักฮะไอ้คุณเว ข้าหวง มองเข้าไปสิ ไอ้ทีน่ะคิดถึงมัน นักหนาดั้นด้นมาจนถึงนี่”

“ขอโทษนะครับพ่อ ผมก็แค่แปลกใจครับ”

“เอ็งไม่ใช่คนแรกหรอก ไม่ใช่ฝาแฝดของที นี่แม่มันจริงๆ แค่หน้าตาเหมือนกัน มันไม่หล่อเหมือนข้า เลยกลัวกันตลอดว่า มันจะพาผัวเข้าบ้าน “

“ทานเยอะๆ นะคะคุณเว ไม่ต้องแปลกใจ แม่มีทีตอน 15 เลยโตทันกันค่ะ” แม่คนสวยของที ยิ้มให้เวอย่างใจดี ยังสวยใสด้วยวัย 33 ปี ส่วนพ่อของที ก็หน้าตาดีอย่างกับพระเอกหนังไทยไม่แปลกใจ ที่ทำไมทีถึงหน้าตาดีนัก

“ที ลูก เดี๋ยวพาพี่เค้าไปอาบน้ำ และช่วยพี่เค้าทำงานอยู่บ้าน งานข้างล่างเหมกับริว เค้าอาสามาช่วยแล้วละ ตามสบายนะคะคุณเว” แม่ของทีมองหน้า เว คนบ้าที่บุกมาบ้านกลางดึก เพราะรู้สึกคิดถึงทีจนทนไม่ไหว และขอคบกับที โดยที่แม่กับพ่อไม่ได้เรียกร้องอะไร ขอแต่ลูกมีความสุข รู้ใจตัวเอง และไม่แปลกใจในเรื่องนี้ เพราะเดาได้จากเรื่องราวที่ทีเล่าให้ฟัง แต่เวจะต้องทำตามคำขอร้องของพ่อแม่ 3 ข้อ และเรื่องนี้ทีต้องไม่รู้ ซึ่งเวก็รับปากตอนนี้ พ่อกับแม่ยืนมองทีกับเวนุ่งผ้าขาวม้าอาบน้ำกลางแจ้ง และมองเห็นทีช่วยเหลือเวอาบน้ำด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มก็ทอดถอนใจ และโล่งใจ

“เฮ้อแม่มึง ไอ้ที ทำไมได้แฟนดูดีขนาดนี้ หวังว่าไอ้หมอนี่จะดูแลลูกเราได้”

“วางใจเถอะพ่อ แม่ว่าพวกเราดูคนไม่ผิด อย่าคิดมากนะ” แม่กับพ่อก็แอบมองสองคนเงียบๆ

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

0 ความคิดเห็น