ผมละเพลียเป็นเมียมาเฟียได้ไง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,954 Views

  • 58 Comments

  • 334 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    79

    Overall
    12,954

ตอนที่ 20 : หรือนกน้อยจะมีคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 954
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

พาร์ท เว

                “อื้อ ไม่เอาพี่เว ทีจะนอน” นี่คือเสียงนกน้อยตอบปฎิเสธการแสดงความรักของผม และนี่ก็ไม่ใช่คืนแรกที่ผมกลับมาจากการตรวจสาขาที่ต่างจังหวัดกลับมานี่ก็เจอน้องอยู่สภาพนี้ สภาพที่ดูเหนื่อยอ่อนและก็เอาแต่ง่วงนอน แรกๆ ผมก็สงสัย ไม่แน่ใจเลยโทรไปถาม เค เพื่อนของทีดูเลยรู้ว่า ที ไม่มีสอบอะไร แล้วทำไมกลายเป็นแบบนี้ทุกคืน หรือผมคิดมากไป ผมเลยตัดสินใจผละจากน้องแล้วเข้าห้องไปอาบน้ำ อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเช้าแล้ว พอผมออกมาเสร็จกำลังเอาเสื้อผ้าไปใส่ตะกร้า ก็เหลือบไปเห็นเสื้อเชิ้ตนักเรียนของน้องที ผมไม่อยากทำอย่างนี้ ทำเหมือนจับผัวที่แอบไปมีกิ๊ก ผมเอาเสื้อมากางดูเลยว่า มีร่องรอยอะไรตรงไหนหรือเปล่าผมพบว่า มีเส้นผมยาวๆ ที่เป็นของสาวๆ ติดมาหรือเปล่า แล้วก็ดมดูด้วยอย่างตั้งใจ พบว่า มีกลิ่นน้ำหอม กลิ่นสาวแปลกปลอมติดมาด้วยครับ ปนกับกลิ่นแอลกลอฮอล์เล็กน้อย ชัดเลยแม้ผมจะเชื่อใจน้อง แต่จากหลักฐานทีมีกิ๊กชัวร์ครับ ผมรักเค้ามาก แต่ผมไม่ค่อยมีเวลาให้เค้า ไม่แน่ใจว่าผมละเลยเกินไปหรือเปล่าผมเสียใจจัง ผมลืมไปน้องก็เป็นผู้ชายคนนึงที่ต้องการความรักความเอาใจใส่ ถึงเสียใจแต่ผมก็ได้คิด ว่าการที่ทีไปมีกิ๊ก สะท้อนให้เห็นว่า ผมเองยังมีอะไรที่ไม่สมบูรณ์แบบตามความต้องการของน้อง เพราะ กิ๊ก คือส่วนที่เติมเต็มตรงนี้ให้เขา นี่แหละที่ผมไม่มี ผมต้องพยายามเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส เพื่อน้องทีแล้วผมยังมีอะไรเปลี่ยนแปลงได้อีกเยอะแยะ ผมโตแล้วเสียใจยังไงก็ต้องรีบทำใจก่อนจะเสียน้องไป ผมเป็นหัวหน้าครอบครัว ผมเป็นเจ้านายของลูกน้อง  ผมมีเงินทองมากมาย ผมเป็นมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ผมใช้ปืนจัดการกับศัตรูไม่กระพริบตา ผมไม่เคยหวั่นไหว ผมไม่เคยกลัวใคร แต่ทำไม ผม ผม ผม น้ำตาไหล ผมทนไม่ไหว ใช่ผมก็คนนะ เจ็บที่ร่างกายหนักแค่ไหนผมก็ทนไหว แต่ถ้าเจ็บที่หัวใจใครจะไปทนได้ ผมไม่รู้จะทำยังไงเดินไปที่ห้องนอนเข้าไปสวมกอดน้องทีจากที่ด้านหลัง น้ำตาก็ยังไหลหัวใจผมร้องไห้ ผมทนไม่ได้ นี่น้องจะทิ้งผมไป ผมผิด ไม่มีเวลาให้ แต่ทำไมต้องลงโทษผมแบบนี้ ผมก้มลงจูบที่ขมับคนใจร้ายที่นอนหลับ แล้วกระชับอ้อนกอดให้แน่น ผมหวงแหนผู้ชายคนนี้มากก ทีอย่าจากพี่ไป ขอให้มีแค่เราได้ไหม หลังจากผมร้องไห้จนพอใจ จนไม่มีน้ำอะไรจะไหลออกจากตาอีกแล้ว สติก็เริ่มมารู้แล้ว ทำไงดีผมคิดหาวิธีแก้ไข อันดับแรกผมก็ต้องเข้าใจไว้ก่อนว่า น้องทีเพียงแค่เริ่มมีกิ๊กเท่านั้นเอง มันไม่ได้มีอะไรเลวร้ายถึงชีวิตมากมาย ที่สำคัญไม่มีอะไรที่ต้องแตกหักกันไปข้าง เพราะยังไง ผัวอย่างผมก็ยังสำคัญกับชีวิตเขามากกว่ากิ๊กสาวๆ หน้าใส พรุ่งนี้เรื่องบ้าบอแบบนี้ จะต้องไม่มีในชีวิตของผมและน้องทีสุดที่รัก พรุ่งนี้ไอ้เวจะตัดรากถอนโคน

 

 พาร์ท ที

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

 “พี่เหม พี่เวหล่ะครับ”

“คุยงานกับคุณเรืองไกร เรื่องการนำเข้าเครื่องดื่มอยู่ครับ”

“งั้นผมถามพี่เหมได้ไหมนี่ ผมขอแค่ 5 นาที ก่อนที่พี่จะออกไปพบไอ้ซอล”

“ได้ครับตามสบายเลย”

“ครับพี่ แต่ผมดูบัญชีแต่ตัวเลขของ วีเอวาย บาร์ ช่วงสองอาทิตย์นี้ ทำไมลดลงมากเลย หรือว่า ผมดูผิดครับ ทียิ่งไม่เก่งบัญชีอยู่ด้วย”

“เป็นเพราะบาร์เทนเด้อร์คนดังของเรา ประสบอุบัติเหตุบาดเจ็บที่ข้อมือตอนออกกำลังกาย หมองดใช้ข้อมือ 1 เดือนครับ”

“งั้นก็เหลืออีกตั้งสองอาทิตย์สิ พี่อย่างนี้ทางเราก็เสียรายได้น่ะสิให้ใครทำแทนไม่ได้เหรอครับ”

“ถ้าเป็นที่อื่นได้ แต่ไม่ใช่ที่นี่ ที่นี่รวบรวมพวกนักดื่มชั้นสูงไว้ เค้าไม่ใช่ดื่มให้เมา แต่ดื่มให้รู้รส แถวนั้นเป็นย่านนักธุรกิจที่ส่วนใหญ่คนที่ดื่มเป็นผู้บริหารเกือบทั้งนั้น ถ้าจะจ้างใครไม่ใช่แค่ฝีมืออย่างเดียว มารยาทและการเอ็นเตอร์เทนลูกค้าต้องดีด้วยจึงเสี่ยงมากที่จะรับใครโดยไม่รู้จักครับ”

“ให้ทีไปทำได้ไหม ทีเคยเป็นบาร์เทนเดอร์ แล้วก็เคยฝึกจากอาจารย์ที่ตระกูลไอ้โดเพื่อนผมหามาให้ฝึกผม เอาไว้ชงให้ทุกคนดื่มตอนอาจารย์เค้ากลับประเทศไป ไว้ใจผมนะครับพี่”

“ผมไม่เคยสงสัยในความสามารถของคุณที แต่ติดที่คุณเวต้องไม่ยอมแน่ นาย รัก ห่วง และ หวงคุณทีมาก”

“แต่ผมอยากช่วยจริงๆ ผมใช้เงินตลอด ไม่เคยทำประโยชน์ให้ พี่เวเอาใจตามใจจนผมไม่ได้ทำอะไรแม้แต่รับใช้ ส่วนใหญ่พี่เวจะเป็นฝ่ายทำให้ผมซะมากกว่า”

“เห็นจะไม่ได้หรอกครับ”

“เอางี้ ถ้าพี่เหม ช่วยผมเรื่องนี้ ทีสัญญา ว่าจะหว่านล้อมไอ้บ้า ซอล มาอยู่ที่นี่เป็นเวลา สามสี่วัน เลยนะครับ”

“เอ่อ....ผมลำบากใจ  แต่...ก็ได้ครับ”

“เย้ๆๆๆๆ งั้นเริ่มตอนช่วงที่พี่เวไปตรวจสาขาที่สระบุรีกลับมาที่นี่ เฉพาะดึกๆ ผมจะให้พี่เหมฝากเข้าไปทำงาน แต่ไม่ต้องบอกให้ทุกคนรู้ว่า ผมเป็นใคร ผมจะใช้ความสามารถของผมเอง นะครับ”

                หลังจากผมตกลงกับพี่เหมเรียบร้อย ผมก็มายืนอยู่ตำแหน่ง บาร์เทนเดอร์คนสำคัญที่พนักงานทุกคนสงสัย แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก เพราะผมเส้นใหญ่เข้ามาโดยใช้เส้นพี่เหม

                “เอ่อน้องที ครับ พี่เกมส์ไม่ได้ดูถูกนะครับแต่ว่าพี่ว่าหน้าที่นี้อาจไม่เหมาะกับที ถ้าไม่เห็นบัตรประชาชนพี่คิดว่า ที อยู่ม ต้น ไม่ทราบ คุณเหมคิดยังไงให้ทีมาเสี่ยงอย่างนี้ วันนี้พวกแขกวีไอพีจะมาด้วย” พี่เกมส์ผู้ชายหน้าคมผสมลูกครึ่งที่ทำหน้าที่ผู้ช่วยเอ่ยเตือนพร้อมกับหนักใจ

                “ไม่เป็นไร ถ้าผมไม่ไหว จะบอกพี่เกมส์นะครับ”

“เอ่อนี่ ที คนที่กำลังนำคนทั้งกลุ่มมาคือคุณ โจนาธาน เป็นนักดื่มนะ จะมาที่นี่ วันเว้นวัน”

“โห บาร์คุณเวนไตย นึกยังไงถึงเอาเด็กมาทำงานนี้เนี่ย จะดูถูกลูกค้าไปหน่อยหรือไง”

“ไม่หรอกครับ คุณโจนาธาน ท่านผู้ใหญ่ใจดี ขอโอกาสให้ ที ได้ชงเหล้าให้ดื่มเถอะนะครับ ถ้าไม่ถูกใจ ไม่ต้องจ่ายได้นะครับ”

“หน้าก็หวาน ปากยิ่งหวานกว่า งั้นขอดูสิว่า ฝีมือจะซักแค่ไหน”

“ได้เลยครับท่าน สั่งเลยครับ”

“งั้นผมขอสั่ง โอลด์แฟชั่น” โอ้โหใจร้ายมากๆๆ ที่สั่งโอลด์แฟชั่น ชื่อนี้มันคือค็อกเทลที่สำหรับผมแล้ว ถือว่ามันเก่าแก่ ส่วนผสมโคตรจะบ้านๆเบๆๆมาก เมื่อเทียบกับเครื่องดื่มทั่วไป แต่ผสมให้ดีได้ยากมากทีเดียววว  ถือเป็นเครื่องดื่มที่ทดสอบฝีมือบาร์เทนเดอร์อย่างผมเลยทีเดียว  ส่วนใหญ่โอลด์แฟชั่นจะต้องเป็นหนึ่งในค็อกเทลที่พวกอาจารย์หรือเจ้าของกิจการไว้ใช้เทสต์ แต่พวกเขาจะเลือกเทสต์เฉพาะบาร์เทนเดอร์ที่คิดว่า มืออาชีพเท่านั้น

                “ว่าไงอึ้งไปเลยย คนหน้าสวย ทำได้ไหม”

“ได้ครับ ผมยินดีและเต็มใจครับ สักครู่นะครับ” ผมเริ่มเตรียมส่วนผสมทั้งหมดก่อน เริ่มตั้งแต่น้ำตาล น้ำเชื่อม และอเมริกันวิสกี้ จากนั้นผมก็นำเอาวิสกี้ผสมกับน้ำตาลเล็กน้อย จากนั้นก็หันไปหยิบโซดาและก็ใส่โซดาลงไปสัก 1 ช้อนชา ผมชงและใช้เวลานานกว่าปกติ

“ชงช้าอย่างนี้ ทีครับ ไม่ทราบว่าชงเป็นไหม”

“ลองชิมดูก่อนครับ ว่าเป็นยังไง แล้วค่อยติที  ก็ไม่สายนะครับคุณโจนาธาน” คุณโจนาธานดื่มแล้วก็หันมามองหน้าผมอย่างละเอียด

“คุณที ทำได้ยังไง ผมไม่เคยดื่มอะไรที่รสดีขนาดนี้มาก่อนเลย”

“เคล็ดลับผมบอกคุณโจนาธานว่า เครื่องดื่มชนิดนี้ผมจะใช้เวลาชงประมาณ ห้านาที ผมจะเริ่มเทส่วนผสมทั้งหมดในแก้วก่อน จากนั้นค่อยเทวิสกี้ตามลงไป ใส่น้ำแข็งลงไปเพียงอีกนิดหน่อย คนให้เข้ากัน แล้วก็ค่อยๆ เทวิสกี้กับน้ำแข็งเพิ่มลงไปอีกหน่อยแล้วคน แล้วก็ใส่น้ำแข็งกับวิสกี้ลงไปอีกหน่อย แล้วคนอีกครั้ง และอย่าลืมนะครับว่า ควรใส่ส้มฝานบางๆ กับมาราสชิโนเชอรี่ ด้วย ขั้นตอนสุดท้ายเสร็จแล้วดื่มแบบ on the rock ขั้นตอนทั้งหมดนี้เป็นหัวใจสำคัญของโอลด์แฟชั่น ครับ

 “เหรอ แต่ทำไมเราต้องเอาไว้ถึง เกือบห้านาทีครับ”

“จะใช้เวลาแค่ไม่ถึงนาที ก็จะไม่รสชาดดีแบบนี้ เพราะสิ่งที่ออกมามันยังไม่ใช่ของดีที่สุดครับ”

“งั้นค่ำคืนนี้ ผมขอให้ คุณที ชงให้ทุกคนที่มากับผมดื่มด้วยครับ”

“ยินดีครับ” จากนั้น ทุกคืนหลังจากเลิกเรียนช่วงเย็น ผมจะมาทำงานที่นี่ผมไม่ได้ทำให้ทุกคนเมา แต่ผมหวังจะทำให้เขาสนุกกับการดื่มซะมากกว่า แขกเริ่มติดใจผมมากันมามากมายแต่หัวค่ำเลย ผมทำมาได้เป็นอาทิตย์ๆ แล้วยอมรับเลยว่าทั้งทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ผมเหนื่อยจริงๆ งานบาร์เทนเดอร์ไม่ใช่ใครก็ทำได้เพราะในค็อกเทลมันจุกจิกมาก หลายขั้นตอนมากเราต้องละเอียดละออ แม้กระทั่งน้ำแข็งแต่ละก้อนเย็นไม่เท่ากัน ขนาดน้ำแข็งก็มีส่วนสำคัญมากทีเดียว น้ำแข็งต่างขนาดกันก็ทำให้ค็อกเทลที่ผสมออกมาได้ต่างกัน เพราะอัตราการละลายของมันต่างกัน มันจะละลายออกมาช้าเร็วต่างกัน มาถึงอีกส่วนที่ทำให้ผมปวดข้อมืออยู่ตอนนี้ก็คือ การเขย่าครับ ค็อกเทลบางชนิดมันต้องการความเย็นจัดผมจึงจำเป็นต้องเขย่าเบาๆ เท่านั้น แต่ตอนนี้ผมเขย่าแรงและนานมากเพราะว่าเจ้สวยที่นั่งอยู่ตรงหน้าแกสั่ง มาร์การิตา ต้องเขย่านานเพราะอยากให้น้ำแข็งละลายออกมา คืนนี้ผมกลับไปก็หลับเป็นตาย แต่รู้สึกคล้ายกับพี่เวมาจูบมาหอม แต่จุดๆ นี้ไอ้ทีปวดแขนและง่วงนอนมาก

“อื้อไม่เอา พี่เว ทีจะนอน” ผมสงสารผัวมากก แต่ก็ไม่ไหวหลับลงไปอีกและวันนี้ก็เป็นอีกวัน ที่ผมมาทำงาน มาช่วยกิจการครอบครัวของเรา ผมรู้สึกดีใจที่มีประโยชน์กับพี่เวบ้าง ไม่ใช่กินอยู่ไปวันๆ กับการทำงานเอกสารเล็กน้อยๆ

“อ้าวทำไมวันนี้ น้องทีมาช้าล่ะครับ หรือว่ารถติด”

พี่เกมส์กับพี่คนอื่นๆ เข้ามาไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง

“เปล่าครับพี่ๆ ผมจะไปซื้อมะนาวครับ”

“ซื้อมา ทำไมครับ”

“ทำไมเหรอครับ เครื่องดื่มต้องการน้ำมะนาว ทางเราผมสังเกต มีแต่มะนาวไทยเปรี้ยวมากก ซึ่งมะนาวไทยก็เหมาะสำหรับบางค็อกเทล แขกที่มาดื่มส่วนใหญ่สั่งค็อกเทลเม็กซิกันแล้วก็อเมริกัน มะนาวไทยก็เลยไม่เหมาะครับ ผมเลยแวะไปซื้อมะนาวผลใหญ่ๆ ที่มีความหวานมากกว่า ครับ”ผมอธิบายให้พี่ๆ ฟัง ค่ำคืนนี้มีแต่ลูกค้าประจำมา เริ่มจากผู้บริหารสาวใหญ่หลายๆ ท่าน มา

 “ทีคะ เตรียมอะไรก็ได้ ทำให้พวกเราพอใจได้ไหม” พูดไม่พูดเปล่ายังเอามือมาจับเอาหัวมาซบนี่ ถ้าไอ้ทีไม่มีผัว มาทำอย่างนี้มีหวั่นไหวเหมือนกัน พูดขึ้นมาก็คิดถึงคุณเวนไตย อยากไปกอด ไปหอมแก้ม ไปอ้อน บอกว่า ผมทำดี แต่ตอนนี้ผมเจ็บแขนมากอยากอ้อนที่สุด

                “นี่ครับ คาปรินย่า รสหวานๆ เหมาะกับคนสวยหวานอย่างคุณปริน ครับ” ผมพูดเอาใจแขกสักพัก กลุ่มคุณโจนาธานก็เข้ามาอีก ตอนนี้ทุกคนรุมล้อมผมเหมือนเช่นทุกคืน พอเริ่มดึกผมก็ได้ยินเสียง

 “ผมขอโวคาโน่” ผมได้ยินถึงกับเข่าอ่อน เวรรรรแล้วไง ไอ้ที ผัวมาหน้านิ่งเป็นเจ้าชายน้ำแข็งมาเชียววววววตาย ตายยยกูตายยย แถมสั่งเครื่องดื่มที่แปลว่า ภูเขาไฟ จะประทุไหมนี่ผัวกู

“ดะ ดะ ได้ครับ”

“อ้าว คุณเวนไตย มาได้จังหวะพอดี ผมกับปรินยังพูดถึงอยู่เลย พวกเราขอชมว่า บาร์เทนเดอร์คนใหม่ฝีมือไม่ธรรมดา แถมหน้าหวานด้วยพวกเราหลงกันทุกคน”

“ขอบคุณครับ”

“อ้าว นายครับ สวัสดีครับ นี่น้องทีครับนาย พนักงานใหม่ของเรา” โธ่พี่เกมส์ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย น้องจะแย่อยู่แล้ว

“เอ่อผมชงเสร็จแล้วครับ” ผมหันไปบอกพี่เว ตอนนี้ผมเหงื่อตกแล้ว ผัวไม่มีรอยยิ้มเลย

“ขอบใจ ป้อนด้วยได้ไหม”

“ห๊า/ห๊ะ/ห้าา” ทุกคนได้ยินแล้วก็ร้องออกมาพร้อมกับผมคิดว่า ฟังผิด

                “คุณเวนไตย มันเยอะไปหรือเปล่าครับ พูดเล่นใช่ไหม”  คุณโจนาธานพูดกับพี่เว

                “ไม่มากไปครับ เพราะเค้าทำผิด ทียื่นมือมานี่” พี่เวบอกคุณโจนาธาน แล้วหันมาสั่งผม จากนั้น พี่ก็หยิบยาหลอดเล็กๆ บีบออกมานวดข้อมือผม ผมถึงกับอึ้งน้ำตาพาลจะไหล ไม่มีใครรู้ว่า ข้อมือผมเจ็บ มีแต่พี่เวคนเดียว แสดงว่าพี่เวใส่ใจผมตลอด

 “ข้อมือบวมแล้ว รู้ไหม เจ็บมากแน่ๆ เลย” ทุกคนตกใจมองไปที่พี่เวคนเดียว

                “ไม่ต้องตกใจครับ ทุกท่าน ขอบคุณทุกคนที่ชื่นชอบเครื่องดื่มที่น้องทีภรรยาผมทำให้”

“อะไรนะภรรยา” ทุกคนร้องขึ้นพร้อมกันอีก

“ใช่ ทุกคนคงทราบมาบ้างแล้วว่า ผมมีหุ้นส่วนชีวิตเป็นผู้ชายคนนึง และก็คือทีคนนี้ คนที่แอบหนีผม มาชงเครื่องดื่มให้ทุกคนดื่ม ซึ่งปกติจะชงให้ผมดื่มเพียงคนเดียว”

                “ผมว่าแล้ว ว่าทำไมไม่ธรรมดา ทั้งหน้าตาและฝีมือที่ แท้ก็เป็นถึงระดับเจ้าของกิจการและผู้บริหารด้วยนี่เอง”

“ทีขอโทษ ที่ไม่ได้บอกทุกคนรวมถึงพี่เว เพราะต้องการมาช่วยงานแทนพนักงานที่บาดเจ็บครับ ขออภัยจริงๆ ผมกลัวว่า พวกพี่เกมส์จะไม่กล้าทำงานร่วมกับผม ถ้ารู้ว่าผมเป็นใคร”

“ไม่เป็นไร พวกเราเข้าใจ”

“งั้นวันนี้ ผมขอตัวรับทีไปก่อนนะครับ ส่วนเครื่องดื่ม ผมได้นำเข้าไวน์อย่างดีมาในราคาพิเศษให้ทุกคนเชิญเลือกได้เลย เกมส์ดูแลแขกด้วยนะ”

“คะ ครับนาย” ตอนนี้ผมยืนมองหน้าพี่เวอยู่ในห้องนอน

“ที พี่ พี่” จากนั้นผมก็ต้องตกใจ เพราะใบหน้าพี่เวเต็มไปด้วยน้ำตา

“พี่เวคนดี พี่ร้องไห้ทำไม ทีทำให้พี่เสียใจใช่ไหม”

“ไม่ใช่หรอก พี่คิดว่า ทีมีคนใหม่ จนวันนี้พี่ดีใจ มันโล่งใจ เลยทนไม่ไหวน้ำตาไหลออกมา”

“โธ่ ไม่ต้องเสียใจ ชาตินี้ ทีจะไม่มีใครเราจะอยู่กันไปจนแก่ ทีจะขี่มอไซพาพี่เวไปเที่ยว ทีหลังอย่าคิดมากคนเดียว บอกทีรู้ไหม ทีจะได้กอดปลอบ มานี่มาให้ทีจูบปลอบนะครับ” จากนั้นผมก็ทั้งกอด จูบ ลูบ คลำ ผัวมาเฟียผมทั้งคืนเลยครับ เฮ้อออ ไอ้ที นี่ผัวหรือลูกนี่ แต่ผัวผมคนนี้ เจ้าคิดเจ้าแค้น สงสัยพี่เหมต้องแย่แน่ๆเพราะพี่เค้าจะเหมางานที่สระบุรีให้พี่เหมคนเดียว แล้วหยุดมานอนกอดที

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #33 waanna (@waan15022534) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 18:05
    พี่เหมคนซวย....อิอิ
    #33
    0