ผมละเพลียเป็นเมียมาเฟียได้ไง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,961 Views

  • 58 Comments

  • 334 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    86

    Overall
    12,961

ตอนที่ 16 : โคตรคิดถึงเมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    2 มี.ค. 62

หลังจากที่เมียรักมาขอไปทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย 7วัน ผมก็รู้สึกอัดอั้นตันใจมาก ไม่อยากให้ไป แต่มันไม่ใช่เรื่องที่คนโตๆ อย่างผมควรจะทำ เพราะน้องจะไปทำสิ่งดีๆ และมีการขออนุญาตสามีอย่างเป็นทางการ ผมเลยปล่อยน้องไป และพยายามจัดการกับความรู้สึกข้างในของตัวเอง ผมคิดว่า ผมควรเว้นที่ว่างให้กับน้องทีคือ ให้พวกเราแต่ละคนได้มีเวลาเป็นส่วนตัวบ้าง น้องทีไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันกับผม คนที่อยู่ในวัยทำงานตลอดเวลา ทำกิจกรรมทุกอย่างร่วมกันทุกวี่วัน ตัวติดเป็นปลาท่องโก๋ ซึ่งผมชอบนะ แต่ถ้ามากไป ผมกลัวว่าใกล้เกินจนกระทั่งอึดอัดกัน หรือไม่คล่องตัวในการทำงาน ผมไม่ต้องการให้น้องทีทิ้งโอกาสหรือสิ่งดีๆ ในชีวิตช่วงวัยเรียน เพื่อให้ได้อยู่ด้วยกันกับผมตลอดเวลา ผมเข้าใจแล้วว่า ความคิดถึงมักจะมาพร้อมกับความเหงา และก็เป็นเรื่องดีที่จะใช้เพื่อพิสูจน์ว่าหัวใจผมกับน้องทียังรักกันเสมอ อีกอย่างมันไม่ใช่เรื่องน่าแปลกสำหรับผม ถ้าผมจะเกิดคิดถึงเมียผมอยู่ตลอดเวลา เพราะเค้าได้เข้ามาในหัวใจผมเรียบร้อยแล้ว ตอนอยู่กับน้องที ผมไม่รู้ว่าผมโรคจิตหรือยังไงเวลาผมอยู่ใกล้เค้า ผมจะมีอารมณ์มาก แต่ไม่ใช่อารมณ์อย่างว่าอย่างเดียวหรอกนะครับ เวลาที่มีโอกาสได้อยู่ใกล้ๆผมอยากหอม อยากกอด อยากจูบ ยิ่งเวลาที่น้องทีเข้ามานั่งใกล้ๆ แบบเวลาดูหนังด้วยกันบนโซฟา ผมจะดึงเค้ามาหอม หอมแบบเหมือนหอมเด็กที่แก้มป่องๆ แบบอยากฟัด อยากขยำเค้านะครับ ผมหมั่นเขี้ยวทุกครั้ง แล้วผมก็ชอบจูบหน้าผาก กอดทีแบบเหมือนพ่อกอดลูกอะไรแบบนี้ครับ ผมคงติดสารเสพติดที่เรียกว่า ทวิชซะแล้วสิครับ ตอนนี้ผมนอนไม่หลับติดต่อกันสองวัน เพราะไม่มีเสียงลมหายใจหนักๆ ของน้องทีและไม่มีหนุ่มหน้าหวานตัวนุ่มๆ คนนี้ให้กอด ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของความคิดถึง และผมหวังว่า จะดีขึ้นเมื่อเมียกลับมา ผมคงจะไม่บ้าตายไปซะก่อน ตอนนี้มือถือทีติดต่อไม่ได้ เพราะโรงเรียนอยู่ไกลมาก เจ้าเคได้บอกไว้ ว่าแต่ผมรู้จักเคได้ยังไงนั้น เมื่อวันศุกร์ ขณะที่ผมนอนอยู่ที่บ้าน ตอน 11 โมง เหมก็โทรมารายงานว่า

“ท่านครับ เพื่อนของคุณที ชื่อ คทาธร ขอเข้าพบครับ”

“เพื่อนทีเหรอ ตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหน”

“รออยู่ประตูด้านนอกครับ” ผมเปิดม่านมองออกไปนอกรั้ว  เห็นรถมินิคันทรีแมนสีขาวคันงามจอดรอจ่อตรงปากประตู

“เชิญเค้าเข้าในห้องรับรอง แล้วบอกให้รอ 5 นาที ชั้นจะลงไป”

“ครับท่าน”

เพื่อนของทีคนไหน ใช่ในแก๊งค์เสียงดนตรีไหม แล้วทำไม ใจกล้ามาบุกบ้านมาเฟียละนี่ มีเรื่องสำคัญอะไร” ผมบ่นพึมพำกับตัวเอง พร้อมใส่เสื้อคลุมหรูดูดีทับชุดนอนอีกที หลังจากที่ล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อย แว่บแรกที่ผมเห็นคนนี้ผมถึงกับอึ้งไปเหมือนกัน ผมว่าผมหล่อแล้ว มาเจอคทาธรอะไรนี่ผมก็เข้าใจแล้วว่าหล่อมากเป็นอย่างไร

“คุณเวนไตยใช่ไหมครับ สวัสดีครับ”

“ครับ สวัสดี”

“ผมชื่อคทาธร จะเรียกง่ายๆว่า เค ก็ได้ครับ”

“งั้นคุณก็คือ” ผมเพิ่งนึกออกว่าเคยเห็นหน้าเคที่ไหน ที่แท้ก็ปกนิตยสารของทีนั่นเอง

“ใช่ครับ ผมเป็นแฟน เป็นคู่หมั้น เป็นสามี อาจารย์คิรากรเองครับ”

“ยินดีที่ได้รู้จักผม..” ผมกำลังจะตอบ

“คุณเวนไตย เป็นมาเฟียใหญ่ คนที่เป็นเจ้าของธุรกิจบันเทิงเกือบทุกที่ เป็นเจ้านายของไอ้ที แต่เมื่อครู่นี้เดินผ่านและเห็นรูปดูแล้ว คงเป็นคู่ชีวิตของเจ้าทีแน่นอน ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เจ้าเคพูดออกมารวดเดียวเสร็จสรรพ พร้อมยกมือไหว้ผมแทนการจับมือสงสัยจะรู้มาจากทีว่า ผมไม่ชอบให้ใครแตะตัว ผมหวงตัว แต่จะอ้อนทีคนเดียว พูดแล้วก็คิดถึงเมีย

“คุณคทาธร นอกจากจะหน้าตาดีสมกับตำแหน่งเดือนมหาวิทยาลัยแล้วยังฉลาดช่างสังเกตอีกนะครับ”

“โธ่ คุณเวนไตย ใครดูไม่ออกก็บ้าแล้ว รูปที่ห้องโถงขนาดสูงใหญ่เท่าตัวไอ้ทีแล้ว สองคนเซลฟี่กอดกันแนบชิดตัวติดยิ่งกว่าอินจันแฝดสยามแล้ว ยังดวงตาเป็นประกายคล้ายตกหลุมรักของเพื่อนผมแล้วยิ่งไปกันใหญ่ คุณเวนไตยเคยได้ยินว่าภาพหนึ่งภาพแทนคำได้พันคำไหมครับ

“เคยครับ”

“แต่ภาพคุณกับไอ้ที ผมให้สี่แสนคำเลยนะ”

ผมแอบกลั้นยิ้มไว้ คนอะไรพูดจาใช้ภาษาได้กวนมาก นี่สินะสามีของคนดีเด่นด้านภาษา

“ตอนนี้ผมไม่แปลกใจเลยนะว่า คุณเป็นเพื่อนสนิทเมียผมได้ยังไง นิสัยและคำพูดคล้ายกันขนาดนี้”

“มะมะเมียหรือ งั้นก็แปลว่า ไอ้ทีนี่ไม่ได้เป็นแค่แฟนสิ พวกเรานี่อุตส่าห์ปกป้องมัน”

“ปกป้องที”

“ใช่ครับ จริงจังมาก”

“ยังไง” ผมถามเคออกไป

“ก็คุณเห็นหน้าไอ้ทีไหม ไปไหนเค้าก็นึกว่า มันเป็นทอม หน้าตาหวานกำลังพอดี นิสัยนี่แมนมากๆ มันปลื้มที่มันเป็นนักกีฬา หารู้ไม่ว่า เพื่อนๆ ในกลุ่มต้องกันไม่ให้คนทั่วไปเข้าใกล้มันมาก มันจะโดนล่วงเกินตลอด ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย แล้วไอ้ทีมันดันไม่รับรู้ความมีเสน่ห์ของมัน ภาระพวกนั้นเลยมาตกที่เพื่อนๆ ถ้าคุณเคยไปตลาดนัดกับมัน คงจะรู้”

“ใช่ ผมเข้าใจ”

“แต่พูดนี่ ไม่ใช่ว่าจะทวงบุญคุณนะ แค่จะบอกว่า คุณได้คนสำคัญที่พวกเราทนุถนอมไป ถ้าทีเป็นอะไรพวกเราไม่ยอมแน่ แต่เท่าที่ผ่านมา ผมเห็นว่า ทีมีรอยยิ้มบ่อยขึ้น ทำให้พวกเราพลอยมีความสุขไปด้วย”

“ผมขอบคุณและอยากให้ไว้ใจผม แล้วคุณคทาธรมานี้มีธุระอะไรเหรอครับ”

“อ่ะ นี่ครับ ผมเต็มใจมอบนี่ให้คุณ” เคส่งของที่อยู่ในถุงเรียบหรู มาให้ผม พอเปิดออกดูเป็นอัลบั้มรูปที่ทำให้ผมตื่นตาตื่นใจ เพราะเป็นรูปทีที่ทำกิจกรรมต่างๆ ตั้งแต่มัธยมต้นถึงมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นงานประกวดต่างๆ จนกระทั่งแข่งขันกีฬา หรือภาพหลุดๆซนๆ

“ถูกใจไหมครับ ผมรวบรวมและทำมาให้ชุดนึง หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว หวังว่าคุณคงชอบ”

“ผมชอบมาก มันมีคุณค่าทางจิตใจของผมมาก”

“เป็นของตอบแทนที่ช่วยภรรยาของผมไว้ ถ้าไม่ช่วย ผมไม่กล้านึกเลยว่าพี่คีจะสาหัสแค่ไหน ผมต้องขาดใจตายแน่ๆ”

“ไม่เป็นไร ผมเต็มใจ อาจารย์คิรากรเป็นคนดี มีคำพูดที่ทำให้สบายใจได้ในเวลาสั้นๆ”

“ครับ ผมทราบว่า รูปที่ผมเอามาให้มันยังไม่เพียงพอ ถ้ามีเรื่องอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ อย่าเกรงใจนะครับ”

“จะว่าไปก็มีนะครับ ผมอยากรบกวนรบกวนให้คุณดูแลทีเพิ่มในตอนไปเข้าค่ายครับ”

“ผมดูแลไอ้ที อยู่แล้วครับ”

“ผมถึงบอกว่าให้เพิ่มไงครับ คุณดูแล รักและหวงแหนภรรยาอย่างไร ให้ดูแลทีแบบนั้น พร้อมกันทีให้อยู่ห่างจากคุณคี แม้จะทราบดีว่าไม่มีอะไรกัน แต่มันอดคิดไม่ได้ ผมหึง แต่ผมจะเตือนคุณไว้ให้หวงแทนผม แต่อย่าล่วงเกินเมียผมเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นผมจะทำให้คุณเสียใจที่ได้เกิดมา หวังว่าคุณคทาธรคงเข้าใจ”

“เข้าใจครับ ไม่ต้องห่วงไป ไอ้ทีกับผม แม้จะมีแฟนผู้ชาย แต่ไม่ได้หมายความว่า กับใครก็ได้ ยิ่งกับเพื่อนตัวเอง มันยิ่งไม่ใช่ วางใจเถอะครับ” แม้ผมจะทำหน้าเยียบเย็นและแรงขนาดไหน เค้าก็ยิ้มตอบผมกลับมาพร้อมกับคำยืนยันแบบจริงใจ

“ขอบคุณล่วงหน้าครับ”

“แล้วผมจะบอกความลับไอ้ที ให้นะครับ” หลังจากผมรู้ความลับของทีแล้วผมก็แลกเบอร์แลกไลน์กันแล้วก็ส่งแขก   ในตอนนั้นผมก็รู้แล้วว่า    คุณเคเหมาะกับคุณคียังไง ตอนนี้ผมนอนไม่หลับ ทำงานหนักมาทั้งวันจนไม่ไหว เลยเปิดภาพทีดูไปพลางๆ ตอนเด็กๆ หน้ากลม ตาโต แก้มยุ้ย มีดั้งแบบไม่ต้องไปเสียเวลาเสริม ตอนโตมา แม้ว่าหน้าทีจะยาวขึ้น แต่ได้ความตาโต แก้มยุ้ย มีดั้ง มันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปนะ หวานเชียวละ ผมโคตรคิดถึงเมียเลยไม่ไหวแล้ว นี่อะไรรอบๆห้องนอนมีแต่ภาพที่ผมกับเมียใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด ไม่ว่าจะดูหนัง อาบน้ำ เป่าผม ตัดเล็บ ทำงาน ทำการบ้าน ภาพที่ทีเอาอกเอาใจ โทรไปหาก็ไม่ได้ ตายแน่ไอ้เว

“โอ้ยยยไม่ไหวแล้ว”

“นั่นใครล่ะนั่น” รู้สึกตัวอีกที ผมก็จอดรถเปิดกระจกอยู่ที่ใต้ถุนบ้านของทีจนพ่อแม่ตื่นออกมาดู

“อ้าว กู ถามก็ไม่ตอบ มาจอดรถปิดไฟ มึงจะปล้นกูหรือยังไง บอกไว้ก่อนที่นี่ไม่มีเงินจะให้ มึงไปที่อื่นก่อนที่กูจะแพ่น กบาลมึง”

พ่อ แม่” ผมตัดสินใจเดินลงจากรถ

“อ้าว เว หรือลูก / ห๊ะไอ้เว”

“ครับพ่อแม่”

“เอ็งมาทำไม เมียเอ็งมันไปเข้าค่ายทางเหนือไม่ใช่เหรอ” ผมไม่รู้จะตอบพ่อตาว่าอย่างไร

“เงียบน่าพ่อมึง ให้ชั้น คุยกับลูกเอง เป็นอะไรลูก... เว” แม่หันไปปรามพ่อเสร็จแล้วพูดกับผมอย่างใส่ใจด้วยใบหน้าที่แทบจะเหมือนกับเมียผม ต่างกันที่เสียงเท่านั้น

“ผม เอ่อ ผม”

“คิดถึงที ใช่ไหมลูก” แม่พูดตรงเล่นเอาผมจุกโผเข้ากอดแม่ยายอย่างไม่อายใคร ที่ท่านเข้าใจผม

“เฮ้ยยยยย ไอ้เว.....นั่นเมียกู๊......กูเพิ่งเข้าใจว่า ทำไมพ่อตาทั่วไปถึง เกลียดลูกเขยนัก ก็มึงเป็นแบบนี้ไง ปล่อยเมียกูนะ”

“เอ๊.....พ่อนี่ยังไงนะ ลูกมันกลุ้มใจมา ดูหน้าดูตัวมันสิผ่ายผอมไปตั้งเยอะ”

“เหรอๆ พ่อขอโทษ งั้นไปพักผ่อน ข้าจะพาเอ็งไปนอนที่บ้านพักกลางไร่”

“ไม่ไปได้ไหม มันจะทำให้ผมคิดถึงที ผมขอนอนที่นี่ง่ายๆ ได้เห็นหน้าพ่อแม่ที่ทีรักให้ผมนอนที่นี่ด้วยไหมครับ”

“ได้ๆ ไปขึ้นบ้านดึกดื่นแล้วไปๆ ทั้งแม่ทั้งลูก”ผมอบอุ่นที่ได้พบหน้าพ่อแม่ของที

“อ้าว พ่อครับ ไม่นอนเหรอครับ”

“นอน ดิ เอ็งไม่เห็นหมอนกับผ้าห่มเหรอ ข้ามานอนเป็นเพื่อนเอ็ง”

“ขอบคุณมากครับ “

“เปล่าววววเลยยย ข้าอยากนอนกอดเมียข้ามากกว่า แต่แม่เอ็งน่ะสิบอกว่า ถ้าข้าไม่มา เค้าจะมาเอง” ผมได้ฟังถึงกับนึกหน้าแม่ ตอนยื่นคำขาดกับพ่อแล้วขำและรู้สึกผ่อนคลายไปได้มาก

“เอ็งเพลาๆ คิดถึงไอ้ที บ้างเหอะ ข้าพูดนี่ ข้าก็ทำไม่ได้ แต่ดีที่ข้ามีไอ้ที 2 คน คือ แม่ของมัน มองแล้วก็หายคิดถึงได้เหมือนกัน คิดถึงมากจนถึงขนาดทุกข์และทำลายสุขภาพ มันไม่ใช่เรื่องดีเลยนะเจ้าเว แกเป็นคนสำคัญมากๆ ต้องรับผิดชอบลูกน้องและธุรกิจ ต้องแข็งแรง ถ้าเจ้าทีมันเป็นอย่างนี้บ้าง เอ็งจะรู้สึกยังไง”

“คงเป็นห่วง และไม่สบายใจครับ”

“นั่นแหละ คือความรู้สึกของพ่อตาแม่ยายเอ็ง ตอนนี้แหละ” ผมรู้สึกอุ่นซ่านในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก

“ขอบคุณครับพ่อ”

“ไม่ต้องขอบคุณดูแลตัวเองให้ดี เอ็งรู้ไหมว่า เอ็งเป็นคนสำคัญของครัวข้า มีที่ไหน ลูกสาวพวกข้าก็ไม่มี แต่มีลูกเขยที่ทั้งหล่อ มีงานมีการทำ ทั้งรวย  เอ็งคือหวยรางวัลที่หนึ่ง เอ็งคือโชคดีของไอ้ที รักษาตัวให้ดีและรักไอ้ทีลูกข้าไปนานๆ”

“ครับ ผมจะทำให้ครอบครัวเราเหมือนถูกหวยรางวัลที่หนึ่งทุกงวดครับ”

“ทำให้ได้อย่างที่พูดละเอ็ง นอนพักผ่อนเยอะๆ นะลูก ไอ้ทีจะได้ทั้งรักทั้งหลง”

ดังนั้น ทุกๆ วันผมเลยมาค้างอยู่บ้านพ่อตาแม่ยายแล้วไปทำงานที่สาขาพัทยาแทน จนเกือบเรียบร้อยตามกำหนด สุขภาพกาย สุขภาพจิตก็ดีขึ้น แล้ววันนี้ก็ครบกำหนดที่ริวต้องไปรับทีที่สนามบิน แต่ผมขอขับไปเอง มันอดใจไม่ไหวคิดถึงเมียแทบขาดใจ อยากจะลากไปฟัดให้จมเขี้ยว เดี๋ยวพวกเราก็ได้พบกันแล้ว ผมนั่งคิดอะไรเพลินๆ ก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมาว่า

“พี่เว...........” ผมลุกขึ้นยืนแล้วหันหลังไป เห็นคนกลุ่มใหญเดินมาไกลๆแต่ที่ตกใจมีคนวิ่งไวหมือนจรวดพุ่งตรงมาที่ผม ผมไม่รู้จะทำยังไงเลยตัดสินใจตั้งรับ

“หมับ พี่เว....ทีดีใจจังที่พี่เวมารับเอง ดีใจดีใจ” น้องเข้ามากอดแล้วพูดซ้ำๆ ผมก็ดีใจเลยอดใจไม่ไหวหอมแก้มน้องไป

“ฟอดดดด พี่ดีใจครับ ขอต้อนรับกลับนะครับคนดี”

น้องตกใจเขินหน้าแดง “พี่เว อ่ะ เพื่อนอยู่เยอะนะทีเขิน”

“พี่ว่า น่าจะเขิน ตั้งแต่พุ่งเป็นจรวดมาโดดเกาะพี่แล้ว”

น้องเขินมาต่อยไหล่ผม

“คิดถึงพี่ เหมือนที่พี่คิดถึงทีไหม” ผมสังเกตว่าน้องผอมลงไปทียิ้มแล้วตอบผมว่า

“ถ้าคิดถึงพี่เวแล้วได้ค่าแรง ทีคงถอยรถป้ายแดงได้เป็นล้านคันเลยละ” แค่ได้ยินประโยคนี้ของเมีย ผมก็ยิ้มกว้างอย่างที่ไม่เคยเป็นคำตอบช่างสมกับเป็นนกน้อยของผมจริงๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #52 jazsasii (@jazsika) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:42
    พ่อตาแม่ยายน่ารักอะ
    #52
    0
  2. #27 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:13

    น่ารัก
    #27
    0
  3. #21 mesa0953 (@mesa0953) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 09:10

    อะไรคือความหลังเมีย อะไรคือความหลงผัว ขนาดนี้ค้าาาาาาา

    ละลายไปกับคู่นี้
    #21
    0