ผมละเพลียเป็นเมียมาเฟียได้ไง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,957 Views

  • 58 Comments

  • 334 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    82

    Overall
    12,957

ตอนที่ 14 : รอยยิ้มจากหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    27 ก.พ. 62

วันนี้ตัด NC เยอะเลยลงให้ 2 ตอน นะคะ14 กับ 15 ค่ะ

 

พาร์ทที

ตอนนี้ผมกับพี่เวงานยุ่งมาก ส่วนผมยิ่งแย่ผมอยู่ในช่วงสอบ ซึ่งพี่เวก็เข้าใจ เพราะผมเป็นนักเรียนทุนของทางมหาวิทยาลัยเกรดจะตกไม่ได้ ดังนั้นผมต้องขยันเป็นสองเท่าของคนอื่น พี่เวจัดห้องพิเศษให้ผมทุ่มเทกับการเรียน พี่เค้าหักห้ามใจไม่มากวนผม แต่อยู่ดูแลอย่างห่างๆ อีกทั้งแยกห้องกันนอน เพราะเราสองคนกลัวอดใจไม่ไหว อาทิตย์ก่อนสอบ ผมหมกตัวอยู่ในห้องอ่านหนังสือทั้งวันทั้งคืนแทบเลือดกำเดาไหลลงหนังสือที่อ่านอยู่เลยทีเดียว การที่ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด ไม่มีหนังสือดีๆ อ่าน เป็นข้อเสียอย่างรุนแรงที่ผมไม่ได้อ่านตอนม.ปลายส่งผลให้ความรู้ด้านฟิสิกส์ไม่แน่น และต้องอ่านมากกว่าคนอื่นที่เตรียมตัวมาอย่างดีแล้วเป็นเท่าตัว เครียดและกดดันถึงขนาดนอนก่ายหน้าผากอยู่หลายวัน ผมเป็นคนขยันเพราะอยากเลี้ยงดูพ่อแม่ แม้ร่างกายผมจะไปทางแม่มากกว่าพ่อ ผมก็สู้ โดยปกติผมใช้เวลาอ่านหนังสือวันล่ะ 1-2 ชั่วโมง จะตื่นเช้าหรือก่อนนอนก็แล้วแต่ผมว่าง  ข้อดีของการค่อยๆ อ่าน คือมันทำให้ผมเข้าใจ คือเข้าใจจริงๆ จำได้นาน มีเวลาทำสรุปประเด็นสำคัญเก็บไว้อ่านอีกทีใกล้ๆ สอบอย่างเช่นช่วงนี้  ตอนที่เข้ามาเรียนวิศวะที่นี่ พี่รหัสผมแนะนำให้อ่านตำราเป็นภาษาอังกฤษล้วนๆ เพราะผมจะได้รับเนื้อหาที่ไม่ผิดเพี้ยน ที่สำคัญคือเป็นการฝึกอ่านภาษาอังกฤษด้วย ตำรา หรือ text book ดูเหมือนจะอ่านยาก เยอะ ตอนแรกๆ ผมยอมรับเลยว่า แอบท้อเปิดมาก็ง่วงละ  แต่จริงๆ เป็นอะไรที่อ่านง่ายสุดๆ แล้ว เพราะอาจารย์สอนแล้วในห้องที่ช่วยให้ง่ายขึ้นก็คือ ศัพท์เทคนิคที่ส่วนมากภาษาไทยก็ใช้ทับศัพท์ พี่ผมเน้นย้ำเหลือเกินว่า ถ้ามีตัวเลือกระหว่างภาษาไทยกับภาษาอังกฤษ เค้าก็บังคับให้ไปซื้อภาษาอังกฤษมาอ่าน พี่ๆ ในคณะเตือนผมว่า อย่าคิดว่า อ่านภาษาไทยเข้าใจง่ายกว่า อดทนซักนิด แล้วชีวิตจะดีภายหลัง ซึ่งผมก็เชื่อแล้วก็ทำตามเรื่อยมา ในการสอบ อาหารเช้าก็สำคัญมากสำหรับผม ผมเลยขอให้รินทำส่งขึ้นมาให้ทุกวัน อาหารเช้าเป็นอาหารมื้อแรกที่สำคัญที่สุดของวัน อาหารเช้าจะช่วยกระตุ้นให้ร่างกายตื่นตัว กระปรี้กระเปร่า มีสมาธิในการเรียน ผมสังเกตุว่า อาทิตย์นี้ ริน เค้าทำอาหารให้ผม โดยหลีกเลี่ยงอาหารรสจัด เค็ม ทำให้ผมสบาย ไม่ต้องเข้าห้องน้ำ แม่ผมบอกว่า ผมควรหลีกเลี่ยงอาหารรสจัด เค็ม เผ็ด และไม่ควรทานเยอะเกิน  น้ำก็ควรดื่มให้น้อย พูดขึ้นมา ผมก็อยากให้แม่มาทำแกงจืดไข่เจียวให้ผมกิน อาหารเช้าง่ายๆ แต่ก็ได้คุณค่า แต่ไม่เป็นไร ดูจากอาหารที่รินทำให้ก็ใช้ได้ รินทำอาหารที่เน้นอาการที่ย่อยง่าย ทานง่ายนะครับ ผมว่ารินเค้าเป็นแม่บ้านที่ละเอียดอ่อนและก็ใส่ใจผมมาก ในช่วงสอบนี้เอาเป็นว่า เช้านี้ผมลงไปสั่งรินว่า จะกินแกงจืดไข่เจียวดีกว่าอิอิ  ภาพที่เห็นในครัวทำให้ผมประหลาดใจ ซึ้งใจและน้ำตาไหลเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

“รินเหรอ มาเงียบๆ ส่งมะเขือเทศให้หน่อย ทีเค้าชอบทานมากๆ สงสัยนี่แหละ ที่ทำให้กลายเป็นหนุ่มน้อยแก้มชมพู” พีเวในเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดคงจะเพิ่งกลับจากตรวจสาขามาตอนเช้ามืด ก็พับแขนเสื้อขึ้นครึ่งศอกผูกผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลหันหลังให้ผม มือก็ง่วนอยู่กับการผัดข้าวผัดหมูสับ มองเห็นใบหน้าอ่อนล้านิดๆ ด้านข้าง แต่ก็ยิ้มมุมปากนิดๆ อย่างมีความสุข  นี่สินะคนละเอียดอ่อน นี่สินะอาหารที่เปลี่ยนไปในช่วงสอบ นี่สินะอาหารที่มีแต่ของชอบของผม นี่สินะอาหารที่ผสมไปด้วยความรัก

/แม่ครับ ผมเจอคนนั้นแล้วครับแม่ คนที่ดูแลทีได้ดีอย่างที่แม่ทำ/

“พี่เวครับ นกยักษ์ของที” ผมทนไม่ไหวเลยเข้าไปสวมกอดสามีที่ด้านหลังคนหล่อของผมยังตัวหอมเหมือนเดิม ไม่มีเค้าของเจ้าพ่อแสนเหี้ยมยิงมือคนกระจุยตาไม่กระพริบคนนั้น มีแต่แฟนแสนดีอยู่ตรงหน้าผมนี่

“อ้าว นกน้อยของพี่มาทำอะไรตรงนี้ หิวแล้วหรือไง พี่ใส่มะเขือเทศเพิ่มก็เสร็จแล้วครับ”

“พี่เวทำให้ผมตลอดเลยเหรอ เหนื่อยมาทั้งคืนกับงาน ทำไมไม่รีบไปอาบน้ำนอนครับนี่”

“โถคนดีร้องไห้ทำไม พี่ไม่เป็นไร พี่อยากเอาใจใส่ที พี่ไม่เหนื่อยเลย”

“พี่สั่งให้รินทำก็ได้ครับ”

“ไม่ได้หรอก พี่หวังว่า วันนึง เมื่อทีชิมอาหารต่อหน้าพี่ พี่จะได้เห็นรอยยิ้มที่มาจากใจของที ทีมีค่าสำหรับพี่ เพราะให้เพียงเงินทองเป็นของนอกกาย ถ้าทำอะไรให้ด้วยใจและใช้ความพยายามถึงจะเหมาะสมกับความรักของที” ผมได้ยินแบบนี้ ทำให้ผมมีรอยยิ้มที่มาจากใจมอบให้กับพี่เวคนเดียว

“แย่เลยคนดี ยิ้มแบบนี้ พี่ตกหลุมรักทีอีกแล้วครับ” พูดไม่พูดเปล่ายังก้มลงมาประกบปากจูบผมอย่างดูดดื่ม จนผมแทบลืมหายใจ

“พี่เว คนแสนดีอย่างนี้ ผมคิดว่ามีแต่ในนิยายนะ”

“มีจริง ถ้าเรารักใครจริงๆ สักคนนะ มันจะออกมาเองจากใจ”

“งั้นพี่รออีกนิดนะ ผมจะมีรางวัลให้”

“ครับพี่จะรอ” หลังสอบเสร็จคะแนนสอบของผมออกมาค่อนข้างดีเลยทีเดียว บางวิชาก็สูงจนเพื่อนๆ ในคณะตกใจ เพื่อนๆ เริ่มยอมรับในตัวผม แม้ว่าผมจะมาจากต่างจังหวัด และผมก็ยังไม่ลืมรางวัลที่จะมอบให้พี่เวสามีตัวอย่างของผม และผมต้องขอคำปรึกษาจากคนนี้ พี่คีคนสวย

“ฮัลโหล พี่คี ผมมีเรื่องสำคัญปรึกษา” พี่คีแนะนำผมมายืดยาวมันช่างเอ่อ...ตื่นตาตื่นใจผมเอ่อ...จะทำได้ไหม แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้เรียนเสร็จเพิ่ง 10 โมงกลับบ้านได้ สู้ๆๆไอ้ที

 

พาร์ทเว

ผมนอนไปนานเท่าไหร่ก็ไม่ทราบรู้สึกตัวอีกที น้องทีก็กำลังคลึงตรงนั้นของผมจนผมเริ่มสั่นไปทั้งตัว

“อ๊ะ นกน้อย พี่เสียวครับ” ผมทนต่อไปไม่ไหว เลยลืมตาหันมองหน้าน้อง แล้วบอกน้องด้วยเสียงกระเส่า น้องทียิ้มให้ ผมแทบใจละลาย น้องเขายิ้มสวยมาก

“นอนนิ่งๆ นะคนดี ทีจะให้รางวัลตามสัญญา ทีไปดูวีดีโอมาแล้ว เมื่อตอนนั่งรถมานี่” ผมไม่ลังเลอะไร

 

ตัด NC  2 หน้า

 

“ชอบไหมครับ พี่เว ทีทำ ใช้ได้ไหม”

“ชอบที่สุด คนดีทีของพี่ เก่งที่สุด”

“รางวัลไม่ได้มีแค่นี้ ผมรู้ว่า ผมดูแรดมากตอนนี้ แต่พี่เวอย่าลืมรักที หลงทีนะครับ” พูดไปอย่างนั้น น้องเขาเลยยังไม่หยุด

 

ตัด NC อีก 2 หน้า

 “พี่เวอื้อออ นี่คือของขวัญจากที ขอบคุณครับที่ดูแลผม”

“ขอบคุณครับ คนดี เหนื่อยแล้ว ตอนนี้ ให้พี่ทำแทนนะครับ”

ดังนั้น วันนี้ ผมก็ฉลองสอบเสร็จกับน้องแบบชุดใหญ่บนเตียงกันเลยทีเดียว ผมไม่รู้ว่ามากกว่าความสุข เรียกว่าอะไร ผมกับน้องรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #25 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 20:52

    ขอบคุณมาก
    #25
    0