ตอนที่ 11 : น้องทีคือนกแก้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    17 ก.พ. 62

หลังจากที่ฝันผมเป็นจริง ได้แอบอิงนกน้อยไปหลายยก ผมก็เข้าใจความสุขที่แท้จริงคืออะไร นึกเสียดายอยู่ลึกๆ ที่ไม่จับน้องกินตั้งแต่วันแรก ผมอยู่กับน้องมา ผมรู้ว่า ทีเป็นคนที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ และเป็นคนตรงไปตรงมากับความรู้สึกของตัวเอง และที่สำคัญเป็นคนใจอ่อน ฉลาดที่จะจัดการกับปัญหา เมื่อเช้าผมเห็นน้องเดินงัวเงียลงมา เลยอยากจะลองใจดู เลยแกล้งพูดดังๆ ตอนให้แหวนอาร์ท พร้อมทั้งใช้คำที่ชวนให้เข้าใจผิด เพื่อกระตุ้นให้น้องพูดสถานะจริงออกมา แต่ได้ผลเกินคาดคุณชายทีอาละวาดซะไม่มีชิ้นดีสมกับที่เป็นเมียมาเฟียอย่างผม เท่านั้นยังไม่พอ ยังลงโทษสามีแสนดีอย่างผม ด้วยการจัดหมัดหนักๆ ให้ ถ้าห้ามไม่ทัน ผมมีอันต้องโดนกระทืบแน่ๆ จัดจ้านอย่างนี้เวชอบ ที่จริง ครั้งแรกจริงๆ คือ ครั้งแรกของเรา ผมไม่เคยนอนกับใครเลยสาวๆ ที่เสนอตัวให้ผมส่วนใหญ่ ผมอนุญาติให้ใช้ปากให้ผมเท่านั้น แล้วมันก็ไม่ค่อยเกิดขึ้น ผมอยากทำแต่งาน น้องเข้ามาอยู่ผม เลยศึกษาให้เข้าใจเตรียมอุปกรณ์ทั้งเจลทั้งยา และพยายามทำให้เค้าติดใจ ซึ่งถ้าผมพลาด หมายความว่า น้องจะไม่อนุญาตให้ผมจับกินอีกได้  ได้ผลดีเกินคาด นี่หรือครอบครัว นี่คนของผม

“พี่เว ทำไงดี”

“อะไร หล่ะครับนกน้อยของพี่”

“ก็ตอนทีอาละวาด ทีเผลอด่าพี่เสียงดัง แถมใช้คำว่า ผัวเมียด้วย ผมแย่มาก เอาเข้าจริง ผมก็ทำให้พี่เดือดร้อน และผมยังลงโทษพี่ โดยไม่มีความผิดต่อหน้าลูกน้อง ทั้งๆ ที่ผมก็เป็นลูกน้อง ทำให้สูญเสียการปกครอง ทำไงดีล่ะ พี่เว” เมียหมาดๆ ของผม พอมีสติก็เศร้าและสำนึกผิด ทีก็คือที เป็นคนที่มีทั้งดีและไม่ดีเหมือนผม อยู่ด้วยง่าย จับต้องได้

“ที พี่ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”

“ได้สิครับอะไรหล่ะ”

“ลูกน้องพี่ 50 คนที่บ้านนี้เรียกทีว่าอะไร ทุกคนเรียก ที ว่าไง โดยเฉพาะเหม”

“เรียก คุณที ไงครับ”

“ซึ่งพวกเค้า จะไม่เรียกกันเองว่า คุณนะ โดยปกติ แล้วเวลาทีต้องการอะไรที่บ้านหลังนี้ ทีทำอย่างไร”

“ก็ถ้าต้องการในส่วนไหน ก็เดินไปสั่งไงครับพี่”

“คนพวกนี้ ถูกฝึกถูกจ้างมาพิเศษทำงานในบ้าน และเป็นการ์ดไปด้วยในตัว เพราะเมื่อก่อน พ่อพี่มีธุรกิจผิดกฎหมายรวมอยู่ด้วย จึงต้องระวัง เค้าจะทำตามคำสั่งของเจ้านายเท่านั้น”

“พี่หมายความว่า”

“ใช่ ไม่ได้เสียการปกครอง เค้าแค่คิดว่า เป็นเรื่องของผัวเมีย เพราะตั้งแต่ทีเหยียบย่างเข้ามาที่นี่ ทุกคนก็รู้ถึงฐานะและตำแหน่งเมียของพี่ทันที เป็นอย่างนี้ทุกคนเลยอารักขาทีและช่วยพี่เอาอกเอาใจที รับใช้ทีอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ปกป้องดูแลมากกว่าอารักขาพี่ เพราะเค้ารู้ว่า ทีสำคัญกับพี่มากแค่ไหน

“โธ่ไอ้พี่บ้า หน้าด้านว่ะ กล้าไปบอกคนอื่นว่า มีเมียเป็นผู้ชาย ตั้งแต่พาเข้าวันแรกเลยนะ แล้วนี่อะไรมาหยอดทำไมอีกได้ไปแล้ว”

ทีเขินที่ผมชัดเจนกับเขาตั้งแต่แรก ก็เลยด่าผมออกมาตามระเบียบ ถ้าเวลาอยากได้อะไร นกน้อยตัวนี้ก็จะทั้งออดทั้งอ้อน ทั้งยั่วทำให้ผมเคลิ้มยอมตามใจง่ายๆ

“พี่เว....” มาแล้วไง หวานมาเชียวอย่างนี้ นกน้อยอยากได้อะไรนี่

“จ้า เมียจ๋า” ขานรับเพื่อความปลอดภัยและความอบอุ่นในครอบครัวผมเป็นอย่างนี้กับเมียคนดีคนเดียว

“อยากได้อะไรครับ”

“แหมทำมารู้ใจ ผมเลยไปไม่เป็นเลย เอ่อวันนี้วันเสาร์ ผมอยากกลับบ้านผมคิดถึงแม่ และอาหารฝีมือแม่”

“ได้สิ ไปอาบน้ำ เราจะไปหาพ่อแม่กัน พี่จะหยุดงาน และจะขับเองไปกันสองคนอย่าลืมเอาที่รองก้นไปด้วยนะ”

“ไอ้พี่บ้า พูดทำห่าอะไร ไอ้หื่นเตรียมไว้ให้ทุกอย่าง ทั้งหยูกยา และอุปกรณ์บ้าๆ นี่ก็กล้าซื้อมาด้วย”  ทีหน้าแดงถึงหู แต่เค้าก็ใช้เบาะรองนั่งแบบพิเศษที่ผมเตรียมไว้ให้ ทำไงได้ ผมคนรักเมีย

“โธ่ อย่าอาย อย่าด่าเลยนะ พี่เป็นคนรักเมีย ถ้าชาตินี้ ใครทำให้ผมต้องเลิกกับนกน้อยสุดที่รักคนนี้ พี่จะลงโทษมัน สถานหนักคือตาย”

“พอๆ หวานเกินไปแล้ว ผมรู้แล้วครับ ไม่รู้ผมทำบุญด้วยอะไร ผัวถึงรักเอาใจใส่แบบนี้”

“รู้ก็ดีแล้ว ป่ะคนดี ไปหาพ่อกับแม่กัน” เพราะโดนผมจัดหนักแบบไม่ยั้ง ขับรถออกมายี่สิบนาที เมียผมก็หลับไปแล้ว ยื่นมือไปแตะหน้าผากก็มีไข้รุมๆ นี่ขนาดให้ยาแก้ปวดแก้อักเสบดักมาแล้ว มาถึงบ้านพ่อตาก็บ่ายสามโมงผมค่อยๆ ขับมา

“อ้าว นั่นไอ้เวกับไอ้ทีใช่ไหม” พ่อตาผมตะโกนออกมา ผมออกมายกมือไหว้ เพราะนกน้อยหลับในรถ

“สวัสดีครับ พ่อ พวกผมเองครับ พ่อทราบได้ยังไง ว่าผมมา” ผมถามมาปกติพ่อจะอยู่ในสวนนะ เวลานี้

“ก็การ์ดของพวกเอ็งมาที่นี่ตั้งยี่สิบคน มาก่อนพวกเอ็ง 5 นาที มันสวมชุดพร้อมทำงานในไร่ ข้าบอกซะก่อนนะ ว่าพวกข้าไม่มีเงินจ้างมันหรอกนะ” คงจะเป็นเหมสินะ แม้ตัวจะทำงานแทนผม แต่ไม่วาย ส่งพวกลูกน้องดูแลเราสองผัวเมีย และแถมด้วยช่วยเอาใจพ่อตา อย่างนี้ต้องมีรางวัลให้

“ไม่ต้องมีค่าจ้างครับ พ่อ คิดซะว่า นี่เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากลูกเขยคนนี้”

“เออดี ข้าจะใช้ให้หนำใจเลย แล้วนี่เจ้าที มันเป็นอะไร ถึงนอนไม่ตื่น” ผมไม่รู้จะตอบยังไง เลยมองเข้าไปในดวงตาพ่อ

“เฮ้อออออ ไอ้ทีเอ้ยยยย ไป พามันไปนอนไป เอ็งนี่ก็ใจร้อนเหลือเกิน ไปที่บ้านพักในสวนนะ ป่ะไปกัน” แม้ผมไม่พูดอะไรพ่อมองตาก็รู้คำตอบ แล้วทำหน้าแบบปลงๆ พร้อมนำผมไปบ้านในไร่ที่ผมเคยเข้าไปนอน ผมรู้สึกผิดที่ทำให้น้องป่วย แล้วพ่อเสียใจ

“เป็นอะไร ทำหน้าเป็นหมาหงอย ข้ายังไม่ได้ว่าอะไรเอ็งซักหน่อย ที่ทอดถอนใจ ข้าใหม่ๆ ก็อดใจกับเมียไม่ไหว เล่นซะไข้ไปหลายวัน อย่าคิดมาก” เพียงคำพูดดีๆ ของพ่อ ก็ทำให้ผมสดชื่นขึ้นได้

“ขอบคุณครับ พ่อ”

“ป้าปๆๆ เออๆๆ ไม่เป็นไร แค่เอาใจไอ้ทีบ้างก็เท่านั้น ตอนป่วย มันจะอ้อนนะมึงงง” พ่อตบไหล่ผมพร้อมเอ่ยเตือนมาถึงห้อง ผมต้องตกใจห้องเปลี่ยนไปเตียงถึงจะเป็นแคร่ไม้เหมือนเดิม แล้วปูฟูกด้านบน แต่กว้างขึ้นมาก ดูแข็งแรง ดูสบายเป็นธรรมชาติ

“ตอนเย็นๆ ข้าว่างจากงานในไร่ในสวน ข้าไปตัดไม้ไผ่มาทำให้เอ็ง เผื่อว่า วันนึง เอ็งเบื่อนอนโรงแรม จะได้มานอนที่นี่” ผมตื้นตันมาก เตียงนี้มาจากน้ำพักน้ำแรงของพ่อ แม้จะพูดตอนแรกว่า ไม่ยอมรับผม และจากที่ผมสืบมาพบว่า พ่อดุมาก แต่กับผมท่านเมตตามาก ผมวางน้องบนเตียง

“ขอบคุณจริงๆ ที่เมตตาผม รับผมเป็นลูกอีกคน” พ่อยิ้มนิดๆ แล้วเดินออกไป ผมหลับไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบ ตื่นมาคนข้างกายหายไปแล้ว เตียงของพ่อไม่ได้หรูหรา แต่น่านอน แล้วก็หลับสบาย เดินออกไปหอมกลิ่นไก่ย่าง ผมรู้สึกหิวขึ้นมาทันที

“อ้าว ตื่นแล้วเหรอ เจ้าเว มาๆ นั่งๆ พ่อไปรับจ้างเค้าไถไร่ได้เงินมา เลยมาซื้อไก่บ้านมาย่างให้เอ็งกิน นี่ข้ามีเหล้าขาวด้วยนะ กินแก้ปวดเมื่อยดีเลย เว เอ้ยย” พ่อพูดซื่อๆ แต่มันคือความรักที่พ่อมอบให้ ผมมีเงินล้นฟ้า แต่ค่ามันสู้ความจริงใจและไก่ย่างจากน้ำพักน้ำแรงพ่อตาไม่ได้

“น่าทานที่สุดครับ พ่อ มาครับ ผมย่างที่เหลือเอง”

“มองหาใคร”

“เอ่อ ทีละครับ”

“มันพาแม่ไปงานบ้านญาติ เค้าขึ้นบ้านใหม่ มันฝากเอ็งไว้กับข้า”

“พ่อครับ ทีตอนเด็กๆ เป็นยังไงเหรอครับพ่อ”

“เคยเลี้ยงนกแก้ว ไหมเอ็ง”

“ไม่เคยครับ”

“เจ้าที มันคือนกแก้ว ข้าตั้งชื่อให้มันว่า ทวิช เพราะมันจะได้มีอิสระ สูงส่งและก็สวยงาม มันเป็นลูกคนเดียวที่ข้ามีได้ เพราะเมียข้าท้องตั้งแต่เด็ก จึงกระทบกระเทือนจากการทำมาหากิน”

“ผมสัญญาว่า จะรักที คนสำคัญของพ่อให้มาก”

“รักอย่างเดียว ไม่พอเพราะปกติ นกแก้วเช่นเจ้าที หน้าตาสะสวย และถ้าอารมณ์ดีมันจะเชื่อง และแสนฉลาด แต่เวลาที่มันโมโห มันมีความดุร้ายมากพอๆ กับความฉลาด และโหดร้ายเท่าๆ กับความอ่อนโยนที่มันมี”

“แล้วผมควรจะทำยังไงที่จะใช้ชีวิตไปกับทีนานๆ ครับพ่อ”

“ก็ที่ข้าบอกว่ารักอย่างเดียวไม่พอ ถ้าเอ็งคิดจะเลี้ยงด้วยรัก แต่ไม่เข้าใจนิสัยใจคอของไอ้ทีละก็ ระวังจะเลือดตกยางออกเอานะโว้ย และข้าก็เดาว่า รอยช้ำที่หน้าท่านมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่นี่ ฝีมือไอ้นกแก้วลูกข้า ใช่ไหม” พ่อตาผมหัวเราะยกใหญ่ กลับไปคราวนี้เห็นทีว่า ผมจะต้องไปซื้อคู่มือเลี้ยงนกแก้วที่สวยงาม แต่ดุร้ายแล้วสินะ

แคนมาต่อให้อีกตอนค่ะ ไม่ค่อยว่างเลยค่ะ จะไม่อยู่อีกหลายวันเลยค่ะ หวังว่าจะชอบตอนนี้นะคะขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ รักเสมอแม้ไม่เคยเจอกันค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #51 jazsasii (@jazsika) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:14

    เจอหมัดหนักๆ เลยโดนจัดหนักๆ อิอิ
    #51
    0
  2. #16 แบล็คลิสต์ (@chom9992515) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:43

    รอน้าาาาาาาาาา ชอบมากเลยเรื่องนี้
    #16
    0
  3. #14 fox1604 (@fox1604) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:33

    รออยู่น้าาาาา
    #14
    0
  4. #13 PLOY291141 (@PLOY291141) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:20

    รออ่านตอนต่อไปค่า
    #13
    0