ตอนที่ 6 : EP.5 ความสัมพันธ์/อดีต/บีคริส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1582
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    27 พ.ค. 60



“พี่เป็นต้นเหตุที่ทำให้ทั้งสองคนรักกันและก็เป็นต้นเหตุทำให้ทั้งสองคนต้องหยุดรักกันทั้งที่ทั้งคู่ยังไม่รู้เลยว่าในตอนนั้นสถานะของทั้งคู่คืออะไร และพี่ก็ยังทำให้ทั้งคู่ไม่ถูกกันมาจนถึงทุกวันนี้”

ทุกคนยังคงตั้งใจฟังเมทินีอย่างใจจดใจจ่อถึงแม้ตอนนี้จะมีคำถามมากมายพลั่งพลูอยู่ในหัวก็ต้องเก็บความสงสัยนั้นไว้ก่อน เพื่อรอให้คนที่กำลังทำหน้าเศร้าราวกับว่าเรื่องที่เธอกำลังจะเล่าเป็นบาปติดตัวมา
เมทินีสูดหายใจเพื่อรับอากาศเข้าปอดก่อนจะปรับท่านั่งเพื่อให้ตัวเองผ่อนคลายขึ้น เฌอมาลย์เมื่อเห็นเมทินีเอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตาจึงยืนมือไปกุมมือให้กำลังใจอีกฝ่าย

“ช่วยเล่าให้พวกเราฟังหน่อยได้มั้ยคะว่าเกิดอะไรขึ้น” เมทินีพยักหน้าตอบแล้วเริ่มเล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นให้ทุกคนฟัง


เมื่อสิบปีก่อน
ครอบครัวของน้ำทิพย์ได้ส่งน้ำทิพย์มาเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศสโดยได้ขอร้องให้รุ่นน้องของเธอ ‘เมทินี’ ช่วยดูแลน้ำทิพย์ระหว่างที่กำลังเรียนอยู่ที่นั่น เมทินีที่สนิทกับน้ำทิพย์อยู่แล้วก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใดกลับรู้สึกยินดีด้วยซะอีกที่จะมีคนมาอยู่เป็นเพื่อน เมทินีจึงตอบตกลงและรับปากว่าจะช่วยดูแลน้ำทิพย์เป็นอย่างดีจนกว่าน้ำทิพย์จะเรียนจบ เมื่อน้ำทิพย์ย้ายเข้ามาอยู่กับเธอในคอนโดหรูที่เธอซื้อไว้เธอก็ดูแลน้ำทิพย์เป็นอย่างดีไม่ขาดตกบกพร่อง เธอทำหน้าที่เป็นทั้งพี่สาว เป็นแม่ เป็นเพื่อนให้กับน้ำทิพย์ซึ่งก็ไม่แปลกใจเลยที่ทั้งคู่จะรักและรู้ใจกันมาก

“เย็นนี้บีว่างไหม” เมทินีเอ่ยถาม

“ว่างค่ะทำไมหรอคะ” น้ำทิพย์ที่กำลังนอนก้มหน้าก้มตากดโน้ตบุ๊กอยู่บนเตียงนอนหันมาหาพี่สาวสุดที่รักของเธอ

“ว่าจะชวนไปดื่มหน่อย”

“หืม วันนี้มาแปลกแหะ” น้ำทิพย์พูดอย่างจับผิดและลุกขึ้นมาหาเมทินีที่นั่งอยู่ตรงโซฟาที่ถัดมาจากเตียงนอนประมาณเจ็ดแปดก้าว

“แปลกอะไร ไม่แปลกนะปกติ๊ ปกติ” เมทินีรีบแก้ตัวทันทีเมื่อน้องสาวของเธอกำลังจะจับได้ว่าเธอมีแผนอะไรบางอย่างอยู่

“ไม่อ่ะ ไม่ปกติเลยค่ะพี่เกด เพราะปกติพี่เกดไม่เคยชวนบีไปดื่มเพราะส่วนมากพี่จะลากบีไปโดยที่ไม่ถามบีสักคำว่าว่างหรือเปล่า” น้ำทิพย์พูดพลางกอดอกตัวเองแล้วทำท่าทางเป็นนุ้งบีขี้สงสัย

“อ้าวหรอ...ปกติพี่ทำแบบนั้นหรอ” เมทินีแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

“อย่าเนียนอย่าแถค่ะพี่เกด   มีแผนชั่วอะไรอีกคะ” น้ำทิพย์ถามอย่างรู้ทัน

รู้ทันตลอดเลยจริงๆยัยน้องคนนี้ เมทินีแอบบ่นในใจ

“ก็ไม่ได้มีแผนอะไรหรอกแค่มีคนจะแนะนำให้รู้จัก” เมทีนีพูดพลางยักไหล่

“ไม่ใช่นัดดูตัวใช่มั้ยคะพี่เกด” น้ำทิพย์เลิกคิ้วถาม

“แล้วถ้าพี่บอกว่าใช่ละ”

“ก็ถ้าใช่บีก็ไม่ไปค่ะ” น้ำทิพย์พูดแล้วเดินไปนอนกดโน้ตบุ๊กต่อเมทินีจึงเดินตามไป

“พี่พูดเล่นน่า ไม่ใช่นัดดูตัวแค่จะหาเพื่อนให้เราเฉยๆ”

“เพื่อน? ใครหรอคะ” น้ำทิพย์พูดอย่างดีใจเพราะตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่เดือนกว่าเธอยังไม่มีเพื่อนเลยสักคน

“คริส เป็นน้องสาวของพี่มาช่าน่ะ”

“เดี๋ยวๆนี่อยากหาเพื่อนให้บีหรือพี่เกดอยากไปหาพี่มาช่ากันแน่คะ” น้ำทิพย์เอ่ยแซวพี่สาวตัวเองจนเมทินีหน้าแดงจนเห็นได้ชัด

“ก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละ” เมทินีว่าพลางยักไหล่

“นี่จะไม่ปฏิเสธหน่อยหรอคะ”

“ไม่จ้ะ เอาสรุปจะไปหรือไม่ไป” เมทินีรีบตัดบทก่อนที่จะโดนน้องสาวของเธอแซวมากไปกว่านี้

“ไปค่ะ”

เมื่อถึงตอนเย็นเมทินีกับน้ำทิพย์ก็มาที่ผลับแห่งหนึ่งที่นัดมาช่าและน้องสาวไว้ เมทินีกับน้ำทิพย์เดินไปยังโซนที่นั่ง VIP โดยมีมาช่าและผู้หญิงที่เมทินีอยากแนะนำให้น้ำทิพย์รู้จักนั่งอยู่

“มาช้าจังนะ” มาช่าเอ่ยทักคนรักของเธอ

“แหม่ก็รถมันติดนี่คะ” เมทินีว่าพลางเข้าไปนั่งข้างๆมาช่า

“สวัสดีค่ะพี่มาช่าแล้วก็.....”  น้ำทิพย์ยกมือไหว้มาช่าแล้วหันไปหาคนหน้าหมวยที่นั่งอยู่ข้างๆมาช่า แว๊บแรกที่เธอมองหน้าของคนหน้าหมวยเหมือนเธอกำลังตกอยู่ในภวังค์เธอไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากยืนมองอยู่อย่างนั้น 
ผู้หญิงร่างเล็กผมสีน้ำตาลสวมชุดเดรสเกาะอกสีดำความยาวเหนือเข่ามานิดเดียวกับใบหน้าหมวยๆแก้มแดงอมชมพูกับปากที่ถูกทาด้วยลิปสติกสีนู้ดอ่อนๆ ในหัวของน้ำทิพย์ตอนนั้นไม่มีคำใดนอกจากคำว่า ‘สวย’  เธอยังคงยืนอึ้งอยู่อย่างนั้นและไม่มีอะไรที่จะมาอธิบายความรู้สึกของเธอในขณะนั้น เธอรู้เพียงว่าเธอรู้สึก เสียสมดุล ผู้หญิงตรงหน้าเธอเป็นคนแรกและเป็นคนที่ทำให้เธอรู้สึกเสียสมดุล

“อ่ะแฮ่ม จะยืนมองน้องสาวพี่อีกนานมั้ยคะมานั่งข้างๆน้องพี่สิ” มาช่าทำเสียงกระแอมกระไอแล้วเรียกให้อีกคนมานั่งข้างๆน้องสาวของเธอ

“สวัสดีค่ะชื่อบีค่ะ” น้ำทิพย์เริ่มแนะนำตัวเองกับคนหน้าหมวย

“สวัสดีค่ะชื่อคริสค่ะ” คนหน้าหมวยแนะนำตัวเองบ้างก่อนจะส่งยิ้มหวานให้น้ำทิพย์

น่ารักจัง

“รู้จักกันแล้วนะ พี่มีเรื่องสำคัญจะบอกทั้งสองคน” เมทินีตอนแรกทำหน้ายิ้มๆแล้วก็เปลี่ยนสีหน้าเคร่งเครียดทันที

“เรื่องสำคัญอะไรหรอคะ” น้ำทิพย์เอ่ยถามอย่างใจไม่ดีเมื่อเห็นพี่สาวตัวเองทำหน้าเครียด

“พี่กับพี่ช่าจะแต่งงานกันเดือนหน้าแล้วก็จะย้ายไปอยู่ด้วยกัน”

“ห้ะ! อะไรนะคะทำไมพี่ช่าไม่เคยบอกเรื่องนี้กับคริสเลย” ศิรินทำหน้าตกใจแต่คนที่ตกใจกว่าก็คงจะเป็นน้ำทิพย์เพราะเธอเพิ่งย้ายมาอยู่กับเมทินีได้ไม่นานแต่เมทินีก็จะทิ้งเธอไปแต่งงานซะแล้ว

“พี่มาช่ากับเกดตกลงกันว่าจะบอกเรื่องนี้กับคริสแล้วก็บีพร้อมกันทีเดียวเลยน่ะ”

“นี่พี่เกดจะทิ้งบีหรอคะ” น้ำทิพย์ทำหน้างอแง

“ไม่ได้ทิ้งจ้ะ พี่แค่จะแต่งงานแล้วก็ย้ายไปอยู่กับพี่มาช่าว่างๆบีก็แวะมาหาพี่ได้”

“นั่นแหละเค้าเรียกว่าทิ้ง” น้ำทิพย์หน้ายู่ใส่พี่สาวเธอ

“เลิกงอแงเป็นเด็กได้แล้วอายคริสเค้าบางมั้ยน่ะ คริสไม่เห็นจะงอแงเลย”  ศิรินยินให้กับเมทินีก่อนจะหันไปกุมมือน้ำทิพย์ไว้เพื่อคนร่างสูงเลิกงอแง แล้วมันก็ได้ผลจริงๆ

“นอกจากเรื่องที่พี่กับพี่มาช่าจะแต่งงานและย้ายไปอยู่ด้วยกันแล้วพี่มีเรื่องสำคัญจะบอกอีกอย่างนึง”

“เรื่องอะไรอีกคะ อย่าบอกนะว่าจะส่งบีกลับไทย ไม่นะคะบีไม่กลับ !!!  พี่เกดสัญญากับแม่บีแล้วนี่ว่าจะดูแลบีอย่างดีแล้วพี่จะทิ้งบีแบบนี้ได้ไง ฮึกๆ”  น้ำทิพย์ลุกขึ้นมาโวยวายแล้วร้องไห้ก่อนที่เมทนีจะรีบพูดเพื่อไม่ให้คนขี้งอแงเข้าใจผิดมากไปกว่านี้

“พี่ไม่ได้จะส่งบีกลับไทยแต่พี่จะให้คริสมาอยู่กับบีที่คอนโดพี่ ส่วนพี่ก็จะไปอยู่กับพี่มาช่า”

“ห้ะ!!ว่าไงนะคะ” น้ำทิพย์และศิรินพูดพร้อมกัน

“ใช่ คริสจะย้ายไปอยู่กับบีที่คอนโดเกด” มาช่าพูดเสียงเรียบ

“เอาเป็นว่าเข้าใจตรงกันแล้วนะ คริสพี่ฝากดูแลบีด้วยนะ แล้วบีก็อย่าดื้อกับคริสละ” เมทินีพูดกับศิริก่อนจะหันไปหาน้องสาวขี้งอแงของเธอ

“ค่ะ” น้ำทิพย์ทำเสียงอ่อยแล้วนั่งหน้างอ

“ไม่เอานะคะเลิกงอแงได้แล้ว พี่เกดไม่อยู่เดี๋ยวคริสดูแลบีแทนพี่เกดเอง” ศิรินหันไปเช็ดน้ำตาให้กับน้ำทิพย์แล้วยิ้มให้คนขี้งอแง

หลังจากวันนั้นทั้งคู่ก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น จนเมื่อวันที่เมทินีและมาช่าแต่งงานกันมาถึงทั้งสองคนก็ไปร่วมงาน

“เห็นมั้ยเกดบอกแล้วว่าสองคนนี้เคมีเข้ากันสุดๆ” เมทินีพูดกับคนรักของเธอเมื่อเห็นน้ำทิพย์และศิรินเดินควงกันมาแสดงความยินกับตนและคนรัก

“นี่แน่ใจแล้วใช้มั้ยว่าจะเอาแบบนี้จริงๆ” มาช่าเอ่ยถามเมทินีที่วางแผนจับคู่สองคนนี้ตั้งแต่วันที่เมทินีเห็นทั้งคู่เดินข้างกันมาในวันที่เธอไปรับน้ำทิพย์ที่สนามบินแต่เพราะตอนนั้นทั้งคู่ไม่รู้จักกันประกอบกับคนที่สนามบินเยอะมากจึงไม่ทำให้ทั้งสองไม่ทันได้เห็นกัน

“ตอนแรกก็ไม่แน่ใจนะแต่พอเห็นสายตาที่ทั้งคู่มองกันแล้วทำให้เกดแน่ใจ”

“ตามใจเกดละกันอยากทำอะไรก็ทำแต่ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาอย่าหาว่าพี่ไม่เตือน”

“จะมีเรื่องอะไรละคะพี่ช่าไม่มีหรอกเชื่อเกด ปะ..ไปรับแขกกันดีกว่า”
เมทินีว่าพลางจุ๊บแก้มมาช่าทีนึงก่อนจะเดินนำลิ่วไปทิ้งให้คนโดนจุ๊บยืนหน้าแดงอยู่คนเดียว

หลังจากงานแต่งของเมทินีและมาช่าเสร็จสิ้นศิรินก็ย้ายมาอยู่กับน้ำทิพย์ที่คอนโดที่เมทินียกให้

“นี่คริสตกลงจะดูแลบีหรือให้บีดูแล?” น้ำทิพย์เอ่ยถามคนที่กำลังนั่งดูเจ้าตัวสีฟ้ากระโดดโลดเต้นไปมาในโทรทัศน์อย่างสบายใจในขณะที่เธอกำลังง่วนอยู่กับงานบ้านและทำอาหารเย็นให้คนตัวเล็กทาน

“งื้อก็คริสทำอะไรไม่เป็นเลยนิล้างจานก็ทำจานแตก กวาดห้องถูห้องก็ทำของล้มล่วงแตกหมด ยิ่งอาหารยิ่งแล้วใหญ่คราวที่แล้วจำไม่ได้หรอคริสเกือบเผาห้องเลยนะ ดีที่บีมาดับไฟทันไม่งั้นคริสต้องกลายเป็นผีจูออนโดนเผาตายในห้องตัวเองเองแน่ๆ” ศิรินพูดถึงวีรกรรมของตัวเองที่ทำไว้แต่ระอย่างทำเอาน้ำทิพย์รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาทันที บางทีให้คนหน้าหมวยนั่งอยู่เฉยๆน่าจะดีที่สุดน้ำทิพย์คิดในใจ

 “เว่อร์  เอาเป็นว่าคริสนั่งอยู่เฉยๆเดี๋ยวบีดูแลเอง”

“ดูแลคริสไปตลอดชีวิตเลยนะ” ศิรินส่งยิ้มให้คนร่างสูง  ฉ่า~~ น้ำทิพย์รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาทันที

“ทำไมหน้าแดงจัง” ศิรินเดินมาหาคนร่างสูงแล้วทำหน้าสงสัยก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้ๆ “เขิลหรอ?”
ฉ่า~~  ถ้าเอาปรอทมาวัดอุณหภูมิน้ำทิพย์ตอนนี้ปรอทคงแตกแน่ๆเพราะหน้าเธอทั้งแดงทั้งร้อนไปหมด

“บะ..บ้าหรอ” น้ำทิพย์รีบดึงสติตัวเองแล้วผละตัวออกมา

“นี่เขินจริงๆหรอเนี่ย เขินหรอ เขินหรอ เขินหรอ” ยิ่งเห็นคนร่างสูงทำตัวไม่ถูกศิรินยิ่งนึกสนุกเลยแกล้งยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีก น้ำทิพย์เอนตัวหลบจนหลังของเธอไปชิดกับขอบของโซฟา
คนหน้าหมวยจึงเอนตัวตามไปตอนนี้หน้าทั้งสองคนอยู่ห่างกันแค่ไม่ถึงสิบเซ็น  น้ำทิพย์หลบตาคนหน้าหมวยอย่างประหม่าเพราะถ้าขืนเธอยังจ้องหน้าศิรินต่อไปอาจจะไม่ใช่แค่จ้องหน้าแต่เธอจะเผลอทำอะไรมากกว่านั้น






                                          (ภาพที่ไรท์คิดตอนพี่คริสแกล้งพี่บีประมาณนี้ งื้อออ ฟินนน><)

ฟุดฟิดๆ ศิรินทำจมูกย่นก่อนจะถามน้ำทิพย์ที่เอาแต่เขินแล้วหลบตาเธออยู่

"บีได้กลิ่นอะไรมั้ย" น้ำทิพย์ทำจมูกฟุดฟิดตามศิรินทั้งที่ยังหลบตาศิรินอยู่แล้วก็เหมือนว่าเธอจะนึกได้ว่าเธอลืมอะไรบางอย่างไป

"เห้ย!สปาเกตตี้!" น้ำทิพย์พูดถึงอาหารเย็นที่เธอทำทิ้งไว้ เธอรีบผละตัวออกมาจากศิรินแล้วรีบเดินไปยังครัว

"เกือบไหม้เลย" น้ำทิพย์พูดหลังจากปิดแก๊ซ

"มีอะไรให้คริสช่วยมั้ย" ศิรินที่เดินตามมายื่นหน้าจนแก้มไปชนกับคนร่างสูง น้ำทิพย์ได้แต่ยืนตัวเกรงทำอะไรไม่ถูก นี่เธอกำลังโดนศิรินรุกหรอ?

"ฮ่าๆ เวลาบีเขินนี่ก็น่ารักดีเนาะ" ศิรินยิ้มจนตาเป็นสระอิแล้วผละตัวออกมา

"มานี่เดี๋ยวคริสช่วย" ศิรินพูดพลางยกกระทะขึ้นมาแล้วแล้วหมุนตัวกลับไปหาน้ำทิพย์ก่อนจะวางลงบนมือของน้ำทิพย์

ฉ่า~

"คริส" น้ำทิพย์กัดฟันพูดเพื่อกดความรู้สึกเจ็บปวดที่ฝ่ามือ

"คะ?" ศิรินเลิกคิ้วขึ้น

"กระทะมันร้อนนะ" น้ำทิพย์พูดจบศิรินก็ตกใจแล้วปล่อยกระทะทันที่ทำให้อาหารหกหมด

"บียย์ คริสขอโท๊ดดดT^T"
"คริสไม่ต้องขอโทษบีแต่ช่วยพาบีไปโรงบาลทีTT"

หลังจากที่ศิรินพาน้ำทิพย์ไปโรงบาลศิรินก็ต้องคอยดูแลน้ำทิพย์เพราะคนร่างสูงไม่สามารถหยิบจับอะไรได้เลย เธอจึงต้องคอยป้อนข้าวป้อนน้ำให้คนร่างสูง ส่วนเรื่องอาหารและงานบ้านก็จ้างแม่บ้านทำ น้ำทิพย์ใช้เวลาในการรักษาอยู่ประมาณสองสามวันก็พอจะช่วยเหลือตัวเองได้แต่ศิรินก็ยังคอยดูแลน้ำทิพย์จนเวลาผ่านไปเกือบๆเดือนแผลของน้ำทิพย์ก็หายสนิท  เพราะเหตุการณ์นั้นทำให้ทั้งคู่สนิทและผูกพันธุ์กันมากขึ้นยิ่งกว่าเดิม มากจนความรู้สึกของทั้งคู่พัฒนาไปอย่างรวดเร็วโดยที่ทั้งคู่ไม่รู้ตัวว่าตอนนี้ความรู้สึกที่มีให้กันมัน ‘มากกว่าคำว่าเพื่อน’ ไปแล้ว


เมทินีหยุดพักหายใจรับอากาศเข้าปอดแล้วเม้มปากอย่างช่างใจเมื่อจะเล่าถึงเหตุการณ์ที่เป็นจุดเปลี่ยนให้ความรู้สึกที่พัฒนามากไปกว่าคำว่าเพื่อนโดยที่ทั้งคู่ไม่รู้ตัวต้องหยุดลงเพราะส่วนหนึ่งที่มาจากเธอ

“แล้วเรื่องมันเป็นอย่างไงต่อหรอคะพี่เกด ดูแล้ความสัมพันธุ์ของทั้งคู่ตอนนั้นก็ดีอยู่นี่คะเกิดอะไรขึ้นหรอคะ” รฐาเอ่ยถามคนที่นั่งนิ่งอยู่นาน

“มันเป็นความผิดพี่เองละ ผ่านไปประมาณสามปีนับตั้งแต่ที่บีรู้จักกับคริส วันนั้นบีมาร่วมงานฉลองวันเกิดของพี่แต่คริสไม่ได้มาด้วยเพราะติดทำโปรเจ็คที่มหาลัยแล้ววันนั้นเอง ‘ป้อง’ น้องชายของพี่บังเอิญเจอกับบีที่งานเข้า แล้วอยู่ดีๆป้องก็มากระซิบกับพี่ว่าชอบบี ตอนแรกพี่ก็คิดว่าแค่พูดเล่นๆ พอผ่านไปได้สองวันจากวันนั้นป้องก็มาขอให้พี่ช่วยเป็นแม่สื่อให้”

“แล้วพี่ก็เป็น?” เฌอมาลย์เอ่ยถาม

“ตอนแรกก็ปฏิเสธไปแล้วแต่รายนั้นน่ะสิยอมพี่ที่ไหนไม่ยอมพูดกับพี่เป็นอาทิตย์ๆจนพี่ต้องยอมเป็นแม่สื่อให้ถึงยอมกลับมาคุยกับพี่ พี่ช่วยเป็นแม่สื่อให้ได้ประมาณเดือนนึงไม่สิไม่ถึงเดือนแค่เกือบๆสามอาทิตย์ทั้งคู่ก็คบกัน”

“หึ้ย!ทำไมมันไวจัง” เจสซี่ทำสีหน้าตกใจ มันไวไปจริงๆสำหรับคนที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงสองเดือนแต่ได้คบกันกับอีกคนนึงที่รู้จักกันมาสามปี ทั้งสนิท ทั้งรัก ทั้งผูกพันธุ์ ทั้งรู้ใจกัน แต่กลับไม่ได้คบกัน

“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน อ้อแล้วก็มีอีกเรื่องนึงหลังจากที่บีคบกับป้องได้เดือนกว่าๆอยู่ๆคริสก็ดรอปเรียนแล้วก็บินกลับมาไทยโดยไม่บอกใครก่อนสักคนนอกจากจะไม่บอกใครแล้วคริสก็ยังไม่ติดต่อใครกลับมาด้วย ก่อนไปคริสเขาทิ้งไว้แค่จดหมายที่มีข้อความข้างในสั้นๆว่า คริสจะกลับไทยไม่ต้องเป็นห่วงไม่ต้องพยายามติดต่อคริส พี่กับบีแล้วก็พี่มาช่าพยายามหาทางติดต่อนะแต่ก็ไม่สำเร็จ จนผ่านมาห้าเดือนพี่กับบีเห็นข่าวที่แชร์กันจากเฟซบุ๊คว่าคริสมาเป็นดาราที่ไทยแล้วก็กำลังคบกับนางแบบรุ่นน้องที่ชื่อน้ำหวาน”

“เดี๋ยวๆ พลอยว่ามันแปลกๆนะถ้าบอกว่าทั้งสองคนสนิทกันรักกันจนเกือบจะได้คบกันแล้วอยู่ดีๆทำไมบีถึงมาคบกับป้อง เท่าที่พลอยรู้จักบีมา บีไม่ได้เป็นคนที่จะรักกับใครหรือคบกับใครง่ายๆยิ่งถ้าเป็นป้องที่รู้จักกันมาได้ไม่นานพูดกันตามตรงเลยนะพี่เกด” เฌอมาลย์หันไปมองหน้านางแบบรุ่นพี่ก่อนจะพูดต่อ

“พลอยว่ายิ่งไม่มีสิทธิ์ที่บีจะคบกับป้องได้เลย แล้วที่น่าแปลกอีกอย่างคือทำไมอยู่ดีๆคริสถึงบินกลับมาไทยโดยที่ไม่บอกใครแล้วทำไมอยู่ๆคริสถึงไปคบกับน้ำหวานได้” เฌอมาลย์พูดวิเคราะห์สถาณการณ์เป็นฉากๆราวกับว่าตัวเองเป็นยอดนักสืบจิ๋วโคนันยังไงยังงั้น

“มีที่น่าแปลกกว่านั้นอีกนะ” ยิ่งเมทินีพูดยิ่งเพิ่มความอยากรู้ให้กับทุกคนที่นั่งอยู่ในห้อง

“อะไรหรอคะพี่เกด” ติช่าเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น

“ก็..บีตอนแรกที่พยายามตามหาติดต่อคริสจนถึงขนาดจะจ้างนักสืบตามหาแล้วก็จะบินกลับมาไทยเพื่อตามหาด้วยตัวเองแต่พอได้เห็นข่าวคริสจากในเฟซแล้วเจ้าตัวก็กลับทำนิ่งไม่แสดงความรู้สึกอะไรไม่ไปหาคริสทั้งๆที่รู้ว่าคริสอยู่ไหน นอกจากจะไม่ไปหาแล้วยังไม่เคยติดต่อหาคริสด้วยพี่เลยต้องเป็นคนติดต่อคริสกลับไป”

“แล้วพี่คริสว่าไงหรอคะ” กวางเอ่ยถาม

“ก็ไม่ว่าไงหรอกติดต่อไปกี่ครั้งเจ้าตัวก็ไม่ยอมบอกเหตุผลที่อยู่ๆก็กลับไทยเอาแต่บอกว่าสบายดีไม่ต้องเป็นห่วงพอพี่บอกให้ติดต่อกลับมาหาบีบ้างคริสก็จะรีบพูดตัดบทหรือเวลาพี่เล่าเรื่องบีให้ฟังก็จะตอบมาสั้นๆว่าค่ะหรือไม่ก็บอกว่างานยุ่งไม่สะดวก ส่วนบีรายนั้นหนักกว่าไม่คุยไม่ติดต่อรับฟังแต่ก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรพอพี่พูดถึงคริสก็จะทำหน้านิ่งๆแล้วก็เดินเลี่ยงเหมือนไม่อยากคุยแล้วที่บอกว่าหนักกว่านี่คือบีเปลี่ยนไปมากจากวันนั้นจากคนที่น่ารักสดใสอบอุ่นกลายเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นเห็นชีวิตเป็นเหมือนเกมไม่เคยยอมแพ้ใครอยากได้อะไรก็ต้องได้”

“แล้วสองคนนั้นกลับมาคุยกันตอนไหนหรอ” รฐาเอ่ยถาม

“ก็หลังจากตอนนั้นทั้งสองคนก็ไม่ได้คุยกันเลยจนมาถึงตอนที่ทั้งคู่ถ่ายรายการเดอะเฟซนั่นแหละถึงได้คุยกัน แต่พอคุยกันที่ไรอย่างที่เห็นต้องหาเรื่องกัดกันตลอด” เมทินีพูดพลางส่ายหน้าอย่างเอือมๆ

“อืม...จากที่พี่เกดเล่ามาพลอยว่ามันต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับสองคนนั้นที่พี่เกดไม่รู้แน่ๆ แล้วไอ้อะไรนั่นต้องไม่ใช่เรื่องเล็กๆธรรมดาๆด้วย” เฌอมาลย์ยังคงนั่งวิเคราะห์ต่อ

“หรือว่าพี่บีจะเมาแล้วเผลอไปมีอะไรกับพี่คริส พี่คริสไม่อยากให้พี่บีกับพี่ป้องมีปัญหากันแล้วพี่คริสเองก็ทำใจไม่ได้เลยหนีกลับมาไทย” ติช่าเอ่ยแสดงความเห็น 

“เห้ยเป็นไปได้ๆ” รฐาพูดอย่างเห็นด้วยกับติช่า

“ทำไมนิยมส่งเสริมแม่ตัวเองดีขนาดนั้นติช่า” เมทินีพูดติดตลกก่อนที่มะปรางคนหน้านิ่งจะพูดเสียงเรียบๆ

“เหมือนในละครน้ำเน่าเลย”

“แต่ในละครก็สร้างมาจากชีวิตจริงไม่ใช่หรอ” กวางหันไปพูดกับมะปราง (ถถถถ ทุกคนพูดดูพี่บีของไรท์เลวไปเลย งื้ออ)

“เอาเป็นว่าเรื่องนี้ไว้สืบทีหลัง ตอนนี้เรามาช่วยกันหาวิธีทำให้ทั้งสองคนนั้นกลับมาคืนดีกันดีกว่า” เฌอมาลย์รีบตัดบทก่อนที่น้องๆของเธอจะทะเลาะกันเอง

"พี่เกดมั่นใจแล้วใช่มั้ยคะว่าบีกับคริสรักกันจริงๆ"เฌอมาลย์ถามย้ำเพื่อความชัวร์

"มั่นใจ กับบีนะกับคริสพี่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ"

"อ้าวสรุปยังไงกันแน่คะ?" รฐาถามงงๆ

"กับบีน่ะพี่มั่นใจว่ารักคริสแล้วก็น่าจะรู้ตัวแต่กำลังปฏิเสธใจตัวเองอยู่ ส่วนกับคริสพี่บอกตามตรงเลยว่าพี่อ่านความคิดของคริสไม่ออกแต่พี่มั่นใจว่าลึกๆแล้วก็น่าจะรักบีแต่อาจจะยังไม่รู้ใจตัวเอง"

“งั้นเราก็มาช่วยกันเป็นกามเทพสื่อรักให้บีกับคริสรู้ใจตัวเองเร็วๆแล้วก็คบกันไปเลยดีมั้ย" เฌอมาลย์ออกความเห็นก่อนที่คนรักจะพูดขึ้น

"ดีหญิงเห็นด้วย"

“อ้าวแล้วพี่ป้องกับน้ำหวานละคะ ถ้าเราทำแบบนั้นจะไม่ใจร้ายกับพี่ป้องแล้วก็น้ำหวานหรอคะ” 

“น่าสงสารสองคนนั้นนะไม่ได้ทำอะไรผิดแต่ต้องเสียคนรักไปให้กับอีกคนเป็นช่า ช่าก็ไม่ยอมทำใจไม่ได้” เจสซี่กับติช่าแสดงความเห็นเพราะอดสงสารป้องและน้ำหวานไม่ได้คบกับผู้หญิงคนนึงมาตั้งกี่ปีอยู่ดีๆจะทำให้เขาเลิกกันแล้วกลับไปหาคนเก่ามันดูโคตรใจร้ายแล้วก็ไม่แฟร์ถ้าจะเสียคนรักของตัวเองไปทั้งที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด

“หญิงว่าที่เจสซี่กับติช่าพูดก็มีเหตุผล”

“กวางว่าให้ทั้งคู่รู้ใจตัวเองตอนนี้ดีกว่ามารู้ตัวในวันที่มันสายเกินไปจนแก้ไขอะไรไม่ได้นะ” 

“ที่กวางพูดก็จริง” รฐาออกความเห็น

“แต่ถ้าเราร่วมมือกันช่วยให้พี่บีกับพี่คริสสมหวังมันก็ไม่แฟร์กับพี่ป้องแล้วก็น้ำหวานป้ะ” เจสซี่พูด

“ใช่หญิงก็ว่ามันไม่แฟร์”

“ใช่มันไม่แฟร์ แต่ถ้าจะให้พี่บีกับพี่คริสใช้ชีวิตอยู่กับคนที่พี่เขาไม่ได้รักจริงๆปรางว่าปรางยอมให้พี่ป้องกับน้ำหวานเจ็บตอนนี้ดีกว่ามารู้ทีหลังว่ารู้ว่าผู้หญิงที่เขารักและใช้ชีวิตอยู่ด้วยมีใครอยู่ในใจที่ไม่ใช่เขาแบบนี้ปรางว่ามันเจ็บกว่า” มะปรางคนพูดน้อยออกความเห็นแล้วครั้งนี้เธอก็ดูจะพูดเยอะกว่าทุกครั้ง

“หึ้ย!อันนี้โดนพี่หญิงเห็นด้วยบวกสิบเลย”
“หญิงคะหญิงจะอยู่ข้างฝั่งไหนกันแน่” เฌอมาลย์หันไปถามคนรักของตนที่พอฝ่ายนึงพูดเหตุผลของตัวเองก็เข้าข้างและพออีกฝ่ายแย้งก็แปรพักตร์ทันทันที

“หญิงต้องเลือกด้วยหรอคะ?” รฐาทำหน้างงๆ ทุกคนจึงมองหน้าเธอและพูดพร้อมกัน

“ใช่ค่ะ!” รฐาทำหน้างุ้ยก่อนจะหันมาตอบยิ้มๆพลางใช้นิ้วชี้จิ้มกันเหมือนเด็กน้อย

“หญิงขออยู่ตรงกลางละกัน ฮี่ๆ” พอได้ยินรฐาพูดทุกคนก็พากันส่ายหน้า

“พลอยว่าตอนนี้เราช่วยให้บีกับคริสคืนดีกันก่อนดีกว่าส่วนเรื่องจะรักใครเลือกใครก็ให้สองคนนั้นตัดสินใจกันเอง”

“หญิงว่าอย่างงี้ก็ดีนะแฟร์กันทั้งสองฝ่าย” ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับเฌอมาลย์และรฐา

“โอเคงั้นพลอยขอใช้ชื่อปฏิบัติการณ์นี้ว่า  แผนคืนความสุขให้บีคริส”

 “เริ่มเมื่อไหร่ดี” ติช่าทำสีหน้าตื่นเต้น

“พรุ่งนี้เลยเป็นไง” เฌอมาลย์ตอบติช่าโดยรู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่างที่สำคัญไป

“ตามนั้นพี่ร่วมด้วย” เมทินีกล่าว

“เจสซี่ด้วยๆ”

“มะปรางยังไงก็ได้ค่ะ” มะปรางพูดเสียงเรียบ

“เดี๋ยวๆว่าแต่ที่พูดมามีนี่แผนกันแล้วใช่มั้ย” 





เงียบ.......



กริบ




ไร้การตอบรับ………..

“ยัง” เฌอมาลย์ตอบก่อนจะหันไปถามติช่า “ยูมีมั้ย” ติช่าได้แต่ส่ายหน้ารัวๆ

“เหอะ ติช่าก็นึกว่าพี่พลอยมี”

“หญิงละ”

“โนววว”

“พี่เกด?”

“โนวคะ”

“เจสซี่แล้วก็มะปรางละ” เจสซี่และมะปรางส่ายหน้า 

“ว่าแล้วเชียว” กวางพูดเอือมๆ

และทุกคนก็กลับมานั่งเงียบกันอีกครั้ง...........

“ไม่เป็นไรอย่าซีเรียสๆทุกคน ตอนนี้ตามดูกันไปก่อนแล้วค่อยคิดแผนเนาะ” เฌอมาลย์พูดยิ้มๆ

“โอเคตามนี้งั้นพี่ขอตัวละ พวกเธอเองก็เหมือนกัน ไปพักอย่าหักโหมกันมากพรุ่งนี้ถ่ายรายการวันแรกต้องทำกิจกรรมเยอะเก็บแรงไว้กันด้วย” เมทินีทิ้งระเบิดไว้ก่อนจะเดินออกไป

“ว้า~~ งั้นเราก็อดเลยดิหญิง”

“บะ..บ้าทะลึ่ง” รฐาเขินจนแก้มแดงยิ่งทำให้คนขี้แกล้งอย่างเฌอมาลย์ชอบใจ

“ทะลึ่งอะไรไม่ได้ทะลึ่ง เอาเป็นว่าพลอยจะพยายามไม่หักโหมตามที่พี่เกดสั่ง คืนนี้เอาแค่เบาๆก็พอเนาะ”

“คนบ้าพูดอะไรก็ไม่รู้คนอยู่เยอะแยะ!!” เพี้ยะ รฐาตีแขนคนขี้แกล้งไปเต็มแรง ก็ช่วยไม่ได้คนมันเขินนี่พูดอะไรก็ไม่รู้

“โอ้ย!พลอยเจ็บนะ”

“สม!” รฐาเก็บอาการเขินไว้แต่ก็ไม่ได้ผลสักเท่าไหร่เพราะตอนนี้หน้าของเธอแดงมากจนเห็นได้ชัดเธอจึงรีบเดินออกจาห้องไป

“เมียจ๋า~~ รอผัวจ๋าด้วยยยย” เฌอมาลย์เตรียมจะวิ่งตามภรรยาสุดที่รักไปแต่โดนติช่าขว้าแขนไว้ก่อน

“จับพี่ทำไมปล่อยพี่จะไปหาเมีย” เฌอมาลย์พูดอย่างหัวเสีย

“มาช่วยติช่าเก็บห้องก่อนดิ” ติช่าขมวดคิ้วให้กับห้องที่รกหนักมากแล้วก็ไม่ใช่ฝีมือใครที่ไหนก็เป็นฝีมือของทุกคนที่มาชุมนุมกันที่แล้วก็มาทำห้องของเธอให้รกเล่นๆนี่ละ

“กวางเจสซี่พี่ฝากด้วยนะพี่รีบ” เฌอมาลย์หันมาพูดกับรุ่นน้องสองคนก่อนจะผละจากมือของติช่าแล้ววิ่งออกไป

“งั้นกวางฝากด้วยนะเจสซี่” แล้วกวางก็เดินออกจากห้องไปอีกคนทิ้งให้เจสซี่ทำหน้างงอยู่คนเดียว นี่มีผัวบ้านไหนทิ้งเมียให้เก็บห้องคนเดียวแบบนี้มั้ยวะ เจสซี่สบถในใจ เดี๋ยวๆกลับไปเจอดีแน่แม่จะให้นอนนอกห้องเลย

“มาเหลือยูคนเดียวละมาช่วยกันเก็บห้อง” ติช่าว่าพลางท้าวเอวและยักคิ้ว

“เดี๋ยวเรามาทำความเข้าใจกันก่อนนะติช่า”

“What?”

“นี่ห้องยูกับมะปรางใช่มั้ย”

“เยส ใช่ทำไม”

“ก็ห้องยูกับมะปรางไงไม่ใช่ห้องไอห้องยู ยูก็ต้องเก็บเองใช้คนอื่นไม่ได้”

“เออก็จริง” ติช่าทำหน้าคิดอยู่พักนึงแล้วก็เหมือนจะนึกอะไรออก

“ห้องไอแต่พวกยูเป็นคนทำรกนี่!” ติช่าหันกลับไปพูดแต่ก็ไม่ทันเพราะเจสซี่หนีไปแล้ว

“งื้ออมะปรางดูพวกนั้นดิทำห้องรกแล้วก็หนีไปเฉยเลย” ติช่าหันไปงอแงกับมะปราง (ว่าที่ผัว เอ๊ย! สามีในอนาคต)

“รกก็เก็บดิ เก็บให้สะอาดด้วยนะปรางไปละ” 

“อ้าวจะให้ช่าเก็บคนเดียวหรอ!” ติช่าทำหน้างอนใส่คนที่กำลังแกล้งเดินออกไปอีกคน จนทำให้คนที่แกล้งอดขำไม่ได้

“ล้อเล่นๆมาๆช่วยกันเก็บ” มะปรางพูดขำๆ ติช่าอดอมยิ้มตามไม่ได้เพราะนานๆทีจะเห็นคนหน้านิ่งยิ้มแล้วก็ขำออกมา

“นี่แนะแกล้งช่าหรอ” ติช่าโยนหมอนใส่หน้ามะปรางจนคนหน้านิ่งหันหน้าไปตามแรงของหมอน

“ติช่า!!”

“แบร่” ติช่าทำหน้าแลบลิ้นปริ้นตาใส่คนหน้านิ่ง มะปรางยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะลุกมาหาติช่า

“กล้าแกล้งปรางหรอ”

“กล้าสิทำไมจะไม่กล้ามะปรางไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหนเลย” ติช่าพูดพลางบุ้ยปาก

“ไม่น่ากลัวจริงหรอ?” มะปรางใช้แขนเท้าไปที่ขอบโซฟาตัวนุ่มโดยมีติช่าคั่นกลางอยู่ มะปรางใช้นิ้วเรียวยาวเกลี่ยผมที่บังหน้าของติช่าจนคนที่ถูกเกลี่ยผมหน้าแดงขึ้นมาทันทีติช่าหลบตาคนหน้านิ่งอย่างประหม่า มะปรางใช้นิ้วเรียวยาวของเธอลูบไล้แขนของติช่าลงมาจนมาหยุดที่ขาอ่อน เธอยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะใช้นิ้วเรียวของเธอค่อยๆลูบไล้ขึ้นไปมาอย่างซุกซน

“อื้อ  ปะ..ปราง” ติช่าเริ่มครางเสียงสั่นๆขึ้นมาเพราะอารมณ์ที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย

นี่มะปรางกำลังจะจัดแบบกลางวันแสกๆเลยหรอ

“อ๊ะ...อ๊า ” ติช่าครางอีกครั้งเมื่อมะปรางเริ่มซุกไปที่ซอกคอขาวของเธอก่อนจะกระซิบอย่างแผ่วเบา ลมหายใจที่มาสัมผัสใบหูของเธอทำให้เธอรู้สึกร้อนไปทั่วร่างกาย

“ติช่าปรางว่ามันถึงเวลาที่เราสองคนควรจะ....” มะปรางหยุดพูดไปชั่วครู่แล้วยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

เอาเลย มะปรางทำติช่าเลย ติช่าอยากเป็นเมียมะปรางอยากได้มะปรางเป็นผัวจะแย่แล้ว
เอาเลย ทำช่าสิมะปราง
ติช่าคิดในใจพลางบิดตัวไปบิดตัวมากับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านและความร้อนระอุในร่างกายที่อยากจะระเบิดออกมา

“ปรางว่ามันถึงเวลาที่เราสองคนควรจะทำความสะอาดกันได้แล้วนะ” มะปรางพูดพลางผละออกจากติช่าแล้วก้มหน้าก้มตาเก็บของปล่อยให้ติช่ายืนงง

ห้ะ! อะไรวะ อีมะปรางบ้ามาทำให้ช่ามีอารมณ์แล้วก็ทิ้งกันไปดื้อๆเนี่ยนะ สักวันนึงติช่าจะเป็นเมียมะปรางให้ได้คอยดู แล้วก็จะเอาคืนด้วย! ฝากไว้ก่อนๆ!!!!





ไรท์กลับมาต่อให้แล้วน้าาา
ตอนนี้เป็นไงมั่ง งงมั้ย เม้นบอกไรท์หน่อยนะคะ
ปล.ขอบคุณทุกเม้นทุกำลังใจนะคะะ


ติดแท็กในทวิต
#ฟิคเกมรักฉบับห้ามเลิฟ  #ไรท์ซีคิว






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

346 ความคิดเห็น

  1. #345 Gallium (@celeb14) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 16:32
    วงวารติช่า
    #345
    0
  2. #41 Bell (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 23:15
    ไรท์อย่าหายไปนานมาต่อไวๆๆนะ คนอ่านใจจะขาดอยากอ่านต่อแล้ว
    #41
    1
    • #41-1 ซีคิว (@Candy-Q) (จากตอนที่ 6)
      7 พฤษภาคม 2560 / 22:15
      รับทราบค่าาาา ไรท์ขอเวลาอีกสองสามวันแป๊ปปปปปปเดียวววจะรีบอัพน้าา
      #41-1
  3. #40 Aommy---Aommy (@Aommy---Aommy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 22:25
    ต่อเร็วๆน้าาอยากอ่านน
    #40
    1
    • #40-1 ซีคิว (@Candy-Q) (จากตอนที่ 6)
      7 พฤษภาคม 2560 / 22:16
      รับทราบค่า ไรท์ขอเวลาสองสามวันไรท์จิมาอัพต่อ รอไรท์หน่อยน้าาาา
      #40-1
  4. #39 Pream_fata (@Pream_fata) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 23:16
    อยากรู้เหมือนกัน
    #39
    0
  5. #38 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 22:53
    น่ารักกันทุกคู่  แต่จะดีกว่านี้ถ้าคิดแผนให้บีคริสเข้าใจกันซะที
    ..นั่งบื้อทำไม(ไรท์)  ไปคิดแผนซิ!!!!!
    #38
    2
    • #38-1 ซีคิว (@Candy-Q) (จากตอนที่ 6)
      5 พฤษภาคม 2560 / 23:20
      อย่าดุไรท์ ไรท์กลัววววงื้ออออ //ไรท์สปอยตอนหน้าเค้าใกล้จะดีกันละมีกัดกันเล็กๆมุ้งมิ้งๆ55555 (รึเปล่า?) รออ่านเด้อออ555
      #38-1
    • #38-2 ซีคิว (@Candy-Q) (จากตอนที่ 6)
      5 พฤษภาคม 2560 / 23:21
      ไรท์สารภาพไม่ใช่ทุกคนในเรื่องที่คิดแผนไม่ออกแต่อิไรท์นี่ละนึกไม่ออก5555555
      #38-2
  6. #37 wimolsiri6441 (@wimolsiri6441) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 17:44
    ชอบมากๆค่ะ
    #37
    1
    • #37-1 ซีคิว (@Candy-Q) (จากตอนที่ 6)
      5 พฤษภาคม 2560 / 19:09
      ขอบคุณค่าาา
      #37-1
  7. #36 cake-gg (@cake-gg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 16:24
    สนุกมากเบย อัพเย็วๆน้า
    #36
    1
    • #36-1 ซีคิว (@Candy-Q) (จากตอนที่ 6)
      5 พฤษภาคม 2560 / 19:09
      เดี๋ยวไรท์จิรีบพิมพ์รีบอัพเลยคะ55
      #36-1