ตอนที่ 29 : EP.27 คนร้ายตัวจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    31 ม.ค. 61

เสียงงัวเงียพร้อมเปลือกตาหนักอึ้งของน้ำทิพย์เปิดออกความรู้สึกซากๆที่แขนและขาเหมือนวันแรกที่เธอถูกวางยานอนหลับแล้วก็โดนทิ้งให้นอนอยู่กลางหาดทรายคนเดียว  ความรู้สึกคุ้นๆนั้นทำให้เธอรีบผุดลุกขึ้นพลางมองไปรอบๆตัวก็พบว่าศิรินและเพื่อนๆของเธอนอนกันเกลื่อนอยู่เต็มหาดทราย  เธอมองไปรอบๆเกาะดูเหมือนจะไม่สิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่จะมีก็เพียงแต่ต้นไม้สีเขียวๆโดยรอบ

“ตื่นแล้วหรอ?” เสียงเฌอมาลย์นั่งพิงโคดหินอยู่ใกล้ๆเอ่ยทัก

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย   คราวก่อนก็วางยานอนหลับพาเรามาพัทยาคราวนี้ก็วางยานอนหลับพาเรามาทิ้งไว้ที่เกาะที่ไหนก็ไม่รู้อีก”

“อย่าเพิ่งโวยวายไป”

“โดนทิ้งอยู่แบบนี้ยังจะใจเย็นลงอีกแล้วนั่นขอบตาเป็นอะไรอย่างกับคนไม่ได้นอน” น้ำทิพย์ว่าพลางเดินมาหาเฌอมาลย์

“ก็ไม่ได้นอนน่ะสิ  อีกอย่างพวกเราไม่ได้โดนทิ้งแต่กำลังจะโดนฆ่า”

เฌอมาลย์เล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้น้ำทิพย์ฟังว่าเธอเป็นคนเดียวไม่ได้แตะต้องอาหารใดๆในโต๊ะอาหารเพราะเธอทานอะไรไม่ลงแต่เพราะทุกคนกำลังให้ความสนใจกับศิรินและน้ำทิพย์อยู่จึงไม่ทันได้สังเกตุว่าเธอไม่ได้ทานอาหารและเธอก็สังเกตุเห็นว่ามีใครบางคนเอาแต่ยิ้มร่วมวงสนทนาแต่ก็ไม่ได้ทานอาหารเลยเหมือนกัน หลังจากเธอเห็นเมทินี วุ้นเส้น เจนี่ ค่อยๆสลบตามกันเธอก็พอเดาได้ว่าในอาหารมื้อนี้คงโดนวางยานอนหลับอีกแน่เธอจึงแสร้งทำเป็นว่าเธอหลับไปเพราะฤทธิ์ยานั้นเพื่อรอฟังเหตุการณ์โดยรอบ  หลังจากทุกคนเงียบลงนั่นเป็นสัญญานว่าทุกคนนั้นคงหลับไปหมดแล้ว   และก็มีเสียงใครบางคนที่ไม่ยอมแตะต้องอาหารแม้แต่นิดพูดกับลูกน้องของตัวเองขึ้นมาเกี่ยวกับแผนการฆ่าใครบางคน หลังจากนั้นร่างของคนทั้งแปดคนก็ถูกแบกมาลงเรือก่อนจะถูกส่งมายังเกาะร้างแห่งนี้  ตลอดทั้งคืนพวกมันเฝ้าร่างของทุกคนไว้ไม่ห่างเฌอมาลย์ก็ทำได้เพียงแต่แกล้งหลับทั้งที่ตายังคอยแอบมองพวกที่คอยเดินตรวจตราจนถึงรุ่งสางก่อนที่พวกมันจะขับเรือกลับไป

“เป็นพี่เต้อย่างที่ฉันคิดไว้จริงๆด้วย” น้ำทิพย์ทำสีหน้าเครียดขึ้นมาหลังจากฟังเรื่องราวเหตุการณ์เมื่อคืนจนจบ

“ฉันว่าคนอย่างพี่เต้ถ้าทำมาถึงขั้นนี้แล้วคงไม่ปล่อยพวกเราให้รอดกลับไปได้หรอก”

“แต่ฉันก็ไม่เข้าใจว่าฉันกับคริสไปทำอะไรให้พี่เต้เขาถึงต้องฆ่าต้องแกงกันขนาดนี้”

 “ฉันมีอะไรบางอย่างจะให้เธอดูน่ะฉันเก็บมันได้ตอนทำกิจกรรมในบ้านร้าง” เธอว่าพลางส่งรูปใบเก่าๆดูไม่น่าอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ให้น้ำทิพย์ดู

สายตาน้ำทิพย์เลื่อนดูคนในภาพอย่างพินิจพิจารณาโครงหน้าของหนุ่มวัยละอ่อนคนแรกดูคลับคล้ายคลับครา “พี่เต้” เธอเลิกคิ้วถามเฌอมาลย์และได้คำตอบมาเป็นการพยักหน้า  เธอเลื่อนสายตาดูคนถัดไปที่แต่งตัวดูจีนๆตาตี่ไว้เครา “ถ้าให้เดานี่ก็คงเป็นอากงเจ้าของบ้านร้าง  ส่วนนี่ก็.....” น้ำทิพย์มองดูชายวัยหนุ่มแต่งตัวดูภูมิฐานเธอแทบไม่ต้องเดาว่าเป็นใครเพียงเธอเห็นแวบแรกเธอก็นึกออกขึ้นมาทันที ใบหน้าที่เธอคุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก “คุณพ่อ”  ใบหน้าของเธอเริ่มซีดลงความรู้สึกแปลกๆแล่นเข้ามาในใจจะเรียกมันว่าความกลัวหรือเรียกมันว่าอะไรดีล่ะ? ความรู้สึกนี้

“จำเรื่องเล่าบ้านร้างได้ใช่มั้ย  ฉันลองเสิร์ชหาในกูเกิล สอบถามจากชาวบ้าน แล้วก็ลองสืบจากเพื่อนตำรวจดูแล้วเรื่องเล่าทั้งหมดเป็นเรื่องจริงแต่ไม่ใช่ทั้งหมด ส่วนที่จริงก็คือทุกคนในบ้านตายหมดและหลานสาวคนเล็กสุดของอากงหายตัวไป ส่วนที่ไม่จริงก็คือสาเหตุของการตายมันถูกจัดฉากขึ้นให้เหมือนว่าหลายชายคนโตที่บอกว่าอยากเป็นสัตวแพทย์นั้นเป็นคนฆ่าทุกคน  และที่สำคัญเพื่อนฉันเป็นรุ่นน้องของตำรวจที่เคยสืบคดีนี้ในอดีต เพื่อนฉันบอกว่าพี่เต้คือลูกของอากงกับภรรยาน้อยอีกคนซึ่งเรื่องนี้อากงปกปิดที่บ้านไว้จึงไม่มีใครรู้ ส่วนพ่อของเธอก็เป็นเพื่อนสนิทของพี่เต้สมัยเรียนหลังจากทั้งคู่เรียนจบก็ร่วมหุ้นกันสร้างบริษัทขึ้นมาโดยตั้งให้พี่เต้ผู้ที่มีหุ้นมากกว่าเป็นผู้บริหารแต่พักหลังเหมือนทั้งคู่จะมีปัญหาขัดแย้งกันเรื่องที่อากงจะยึดหุ้นที่อยู่ในมือพ่อของเธอโดยอ้างว่าพ่อของเธอไม่นำเงินมาใช้หนี้ที่กู้ไว้ว่าจะมาลงทุนกับบริษัทในเวลาที่กำหนด  และหลังจากนั้นไม่นานก็เกิดคดีฆ่ากรรมที่บ้านร้างหลังนั้น  ผ่านไปได้ไม้นานพ่อของเธอก็กลายมาเป็นผู้บริหารแทนพี่เต้และได้หุ้นในส่วนของพี่เต้มาครอบครองโดยไม่เสียเงินซื้อแม้แต่บาทเดียว”

“จะบอกว่าพ่อฉันเป็นคนร้ายในคดีนั้น” สมองว่างเปล่าดวงตาหนักอึ้งเอ่ยถามไปทั้งๆลึกๆในใจของเธอก็มีคำตอบอยู่แล้ว

“ฉันว่าเธอเองก็มีคำตอบอยู่แล้ว”

“ทำไมเพิ่งมาบอก  ทำไมเพิ่งเอามาให้ดู” น้ำทิพย์กลั้นเสียงสะอื้นพลางบังคับไม่ให้หยดน้ำตาไหลออกมาก่อน

“ฉันจะบอกตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่มันดันเกิดเรื่องซะก่อน”

“แล้วก่อนหน้านี้ล่ะทำไมไม่พูด” เธอดึงคอเสื้อเฌอมาลย์มาเพื่อเค้นเอาคำตอบ

ไม่ต้องบอกเฌอมาลย์ก็รู้ว่าน้ำทิพย์เจ็บปวดมากแค่ไหนที่ได้ยินเรื่องราวที่เธอเล่าให้ฟัง ใบหน้าถอดสีดวงตาแดงก่ำพยายามสะกัดกั้นน้ำตาตัวเองไว้อย่างยากเย็นยิ่งทำเธอรู้สึกผิดที่พูดเรื่องนี้ออกไปแต่ไม่ว่าอย่างไงช้าเร็วน้ำทิพย์ก็ควรที่จะรู้เรื่องนี้ตอนนี้เธอคิดแค่ว่าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด

“ฉันต้องการเช็คให้มันชัวร์ก่อน”

“เช็คให้มันชัวร์ถ้าชัวร์แล้วมันจะทำไมวะ!” น้ำทิพย์ผลักเฌอมาลย์ออกและต่อยเข้าไปที่โคดหินด้านหลังเพื่อระบายความเจ็บปวดในใจ “มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องที่พวกเรามาอยู่บนเกาะนี้ มันเกี่ยวอะไรกับที่ฉันและคริสโดนทำร้าย!

“เกี่ยวสิทำไมจะไม่เกี่ยวแกฟังฉันนะบี” เธอกระชากตัวน้ำทิพย์มาเพื่อให้เขาหยุดทำร้ายตัวเองด้วยการต่อยโคดหินที่ไม่ได้มีความผิดอะไรเลย  “ถ้าพี่เต้จะแก้แค้นพ่อของแกแกคิดว่าแบบไหนมันจะทำให้พ่อของแกเจ็บกว่าระหว่างฆ่าพ่อแกกับคนที่พ่อแกรัก!  แกคิดว่าหัวอกคนเป็นพ่ออะไรมันจะเจ็บไปกว่าการเห็นลูกของตัวเองต้องเจ็บปวด  คริสก็เป็นเพียงหมากตัวนึงที่พี่เต้ใช้เป็นเครื่องมือทำให้แกเจ็บปวดใช่มั้ยคริสเลิกตีหน้าซื่อได้แล้ว!” เฌอมาลย์หันไปมองคนด้านหลังน้ำทิพย์

“.........”

น้ำทิพย์หันไปมองคนตัวเล็กด้วยสายตาหวั่นก่อนจะหันกลับมาหาเฌอมาลย์

“แกพูดเรื่องอะไรพลอย”

“ไปถามแฟนแกสิ”

น้ำทิพย์หันกลับไปมองร่างเล็กๆที่กำลังเดินมาหาเธอ

“ตื่นแล้วหรอคะ”

“ค่ะ  มีเรื่องอะไรกันหรอ” ศิรินทำหน้างัวเงียพลางขยี้

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะอย่าใส่ใจเลย” เธอส่งยิ้มให้ศิริน

“เมื่อคืนตอนมาถึงที่นี่ฉันได้ยินเธอคุยกับลูกน้องของพี่เต้”

“ลูกน้องอะไร? แล้วพวกเรามาอยู่ที่นี้ไง” เธอหันไปมองรอบๆ ด้วยความตกใจ

“รีแอ็คชั่นช้าจังนะตื่นมาตั้งนานแต่เพิ่งตกใจ”

“พอแล้วพลอยเลิกพูดเหมือนคริสเป็นคนร้ายสักที”

“ยัยนี่เป็นยิ่งกว่าคนร้ายซะอีกฉันได้ยินเรื่องที่เธอพูดเมื่อคืนหมดแล้วเธอคือเด็กผู้หญิงสี่ขวบที่หายตัวไปเมื่อสามสิบปีก่อนมีศักดิ์เป็นหลานของพี่เต้!

 

ตุบ

 

เหมือนหัวใจของน้ำทิพย์ตกลงพื้นความสับสนภายในจิตใจกำลังตีกันพัลวันกับสมองของเธอดวงตาหนักอึ้งที่ไม่รู้ว่าจะร้องไห้หรือควรหลับตาลงและคิดว่าทุกอย่างเป็นเพียงความฝันดีหันมามองคนตัวเล็กเชิงเป็นการถามว่าสิ่งที่เฌอมาลย์พูดเป็นความจริงมั้ย

“โดนจับได้แบบนี้สงสัยต้องเปลี่ยนแผนซะแล้วสิ”ใบหน้าใสซื่อกระตุกยิ้มมุมปากเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับที่น้ำทิพย์เคยรู้จัก  แววตาอ่อนโยนดูดุดันขึ้น จนน้ำทิพย์แทบไม่เชื่อตัวเองว่านี่เป็นคนเดียวกับคนที่เธอรักมาตลอด






ต่อ

“มันไม่จริงใช่มั้ยคริส” น้ำเสียงสั่นเครือสายตามองทอดเพื่อหวังจะปลุกแววตาอ่อนโยนของศิรินให้กลับคืนแต่มันไม่ได้ผลเพราะสิ่งที่เธอเห็นมาตลอดนั้นคงเป็นแค่ของปลอม แววตาดุดันน่ากลัวเหมือนปิศาจนี่ต่างหากล่ะเป็นของจริง ศิรินลูบสันคางคนตัวสูงกว่าอย่างเบามือก่อนจะโน้มท้ายทอยน้ำทิพย์มาประจูบน้ำทิพย์ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นปล่อยให้คนตัวเล็กเข้าไปเล่นสนุกอยู่ในโพลงปากของเธอ เธอหวังในใจลึกๆว่าศิรินจะตอบว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง “ใช่ค่ะมันไม่จริง ทุกสิ่งที่บีเห็น สิ่งที่คริสเป็น มันเป็นเพียงแค่การแสดง”

ความเจ็บปวดแล่นผ่านวาบเข้ามาในหัวใจมือไม้ชาจนแทบจะไร้ความรู้สึกลำคอแห้งพาดจนต้องกลืนก้อนเหนียวๆลงคอ จมูกเจ็บแปลบคัดจมูกคล้ายจะเป็นหวัดอุณหภูมิในดวงตาอุ่นขึ้นก่อนจะมีของเหลวสีใสไหลออกมา

“เฮ้อ...เสียดายพี่เต้ไม่น่าใจร้อนรีบฆ่าบี   คริสยังไม่ได้เล่นสนุกกับบีแล้วก็น้ำหวานเลย” เธอพูดอย่างเสียดาย “แต่ไม่เป็นไรแค่นี้คริสก็ถือว่าพอใจในระดับนึงแล้ว” เธอชูโทรศัพท์เครื่องหรูของน้ำทิพย์ให้เจ้าของโทรศัพท์ดู “ป่านนี้น้ำหวานคงอกแตกตายไปแล้วล่ะ” ศิรินหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นสีหน้าน้ำทิพย์ตอนเห็นคลิปความสัมพันธ์ระหว่างเธอและตัวเองถูกส่งไปให้น้ำหวาน

“ทำแบบนี้ทำไมคริส!” น้ำทิพย์ตวาดใส่

“ก็แค่อยากเห็นสีหน้าของคนเป็นพ่อเห็นลูกตัวเองต้องมาแตกคอกันตายเพราะแย่งผู้หญิงคนเดียวกัน  แต่ก็คงไม่มีโอกาศได้เห็นมันแล้วล่ะเพราะบีคงอยู่ไม่ถึงตอนนั้น”

“แค่บีกับน้ำหวานเกิดมาเป็นลูกของ...” เสียงขาดห้วงไปเพราะมันยากเย็นเกินกว่าเธอจะยอมรับและพูดมันออกมาว่าเธอและน้องสาวเป็นลูกของฆาตรกรที่ฆ่าครอบครัวของคนรักเธอกลืนน้ำลายพลางกลั้นสะอื้นในลำคอ “ฮึก..คริสต้องทำกับเราสองคนขนาดนี้เลยหรอ  บีกับน้ำหวานทำผิดอะไรคริส”

“แล้วคริสล่ะผิดอะไรพ่อของบีถึงมาพรากคนในครอบครัวของคริสไป  ทั้งภาพทั้งเสียงเหตุการณ์เมื่อสามสิบปีก่อนมันคอยฉายซ้ำอยู่ในหัวทุกวัน  คริสทำผิดอะไรงั้นหรอถึงต้องทนเจ็บปวดแบบนี้” คราวนี้เป็นศิรินบ้างที่ร้องไห้พลางพยายามควบคุมเสียงตัวเองให้นิ่งที่สุด

            เฌอมาลย์มองทั้งคู่ด้วยความสงสารทั้งคู่ต่างเป็นเหมือนคนกลางระหว่างสองครอบครัว  ต่างคนต่างเจ็บไม่แพ้กัน  แต่เธอเองก็ไม่เห็นด้วยถ้าศิรินเลือกจะแก้แค้นพ่อของน้ำทิพย์โดยใช้วิธีเดียวกับพ่อของน้ำทิพย์เมื่อสามสิบปีก่อน

            สติของศิรินขาดหายไปเธอล้วงมีดสั้นในกระเป๋ากางเกงออกมาแล้วถอดปอกออก

“ถ้าฆ่าบีเธอจะหายเจ็บปวดหรอคริส!

“......”

“ถ้าฆ่าบีมันจะช่วยให้ครอบครัวของเธอฟื้นกลับมาหรอ!

“......”

“ถ้าฆ่าบีเธอคิดหรอว่าเรื่องทุกอย่างมันจะจบ เธอคิดหรอว่าพ่อของบีจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ เธอจะแก้แค้นกันไปไม่จบไม่สิ้นแบบนี้หรอ!

“.......”

            “.......”

            “ใช่” ศิรินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “มันก็แฟร์เกมดีนี่ฉันกับพี่เต้เจ็บ..เขาเจ็บ ครอบครัวฉันตาย ครอบเขาของเขาก็ตาย” ศิรินคลี่ยิ้มออก

            “เธอบ้าไปแล้วหรือเปล่า!! ฉันไม่รู้จะพูดกับเธออย่างไงแล้วนะ”

            “พอเถอะพลอย” น้ำทิพย์วางมือบนไหล่เฌอมาลย์ “ถ้ามันเป็นสิ่งที่คริสเลือกงั้นคริสก็ฆ่าบีเถอะแต่บีขอแค่อย่างเดียวอย่าทำร้ายใครอีกเลยนะ” ประโยคหลังน้ำทิพย์หันไปมองหน้าของศิริน

            “พลอย...ถือว่าเป็นคำขอจากฉันเป็นครั้งสุดท้ายไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉันอย่าแจ้งตำรวจ  ฝากบอกเจมส์ด้วยว่าเรื่องที่ฉันให้ตามสืบไม่ต้องสืบต่อแล้ว ฝากบอกพ่อด้วยว่าฉันรักเขามากไม่ว่าเขาจะเป็นยังไง บอกน้ำหวานด้วยว่าฉันก็รักเขามากเหมือนกันถึงฉันจะทำหน้าที่พี่ได้ไม่ดีและก็ฝากขอโทษเขาเรื่องคลิปนั่นด้วย”

            “เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้บี” เฌอมาลย์พยายามห้ามปรามเพื่อน

           

            “เลิกอาลัยอาวรณ์กันได้แล้ว!” เสียงคนมาใหม่พร้อมเรือยอร์ชลำหนึ่งมีลูกน้องใส่ชุดดำอยู่สองสามคนเอ่ยทำให้ทั้งสามคนหันไปให้ความสนใจ

            “พี่เต้!” ศิรินทำสีหน้าตกใจ “มาที่นี่ทำไมคะคริสบอกแล้วว่าคริสจะจัดการเอง”

            “นั่นหรอเรียกจัดการพี่ไม่น่าไว้ใจให้เธอทำเรื่องนี้คนเดียวเลย” ปิยะรัฐส่ายหน้าอย่างเหนื่อยอ่อน “ส่งมีดมาให้พี่”

            “ไม่ค่ะ” ศิรินปฏิเสธเสียงแข็งพลางเอามีดหลบไว้ข้างหลัง “คริสขอจัดการเรื่องนี้เอง”

            “อยากจัดการเองนักใช่มั้ยได้งั้นรีบพาบีไปขึ้นเรือ”

            “จะไปไหนคะ”

            “ไม่ใช่เวลามาถามตอนนี้คนบนฝั่งนู่นเขารู้เรื่องเราหมดแล้วอีกประมาณสามยี่สิบนาทีก็คงมาถึงที่นี่   พวกแกสามคนจัดการปิดปากคนที่เหลือบนเกาะนี้ด้วย”

            ปิยะรัฐดึงตัวน้ำทิพย์มาก่อนจะลากตัวของคนร่างสูงไปขึ้นเรือหลังจากเรือแล่นออกจากฝั่งไปได้ระยะนึงลูกน้องทั้งสามคนก็หันมาล้อมเฌอมาลย์เอาไว้  สายตาของเธอเหลือบไปเห็นแววตาคู่หนึ่งนอนจ้องมองเธออยู่ เธอส่งตากลับให้แววตาคู่พร้อมทั้งส่ายหน้าเล็กน้อยพอไม่ให้คนร้ายทั้งสามคนจับได้ว่าเธอกำลังบอกให้ใครคนหนึ่งอย่าเพิ่งลุกมา  สภาพของเธอตอนนี้ก็คงไม่สามารถช่วยอะไรใครได้เธอจึงเลือกเป็นตัวล่อให้คนร้ายหันมาสนใจเธอเพียงคนเดียวและให้คนที่นอนมองเธออยู่หาวิธีอะไรสักอย่างมาจัดการคนร้ายจากทางด้านหลัง  เธอมองเลยผ่านตัวคนร้ายทั้งสามคนที่ล้อมวงเธออยู่ไปข้างหลังพบการขยับเขยื่อนของอีกคน  ติช่า และเธอก็เดาได้เลยว่าหากติช่าตื่นขึ้นมาต้องทำเสียงดังโวยวายอย่างแน่นอน  อะไรมันจะซวยขนาดนี้ว

            “นี่รู้หรือเปล่าฝรั่งขี้นกกำลังจะออกผล” เฌอมาลย์พูดผ่านไปให้รฐาผู้ตื่นถัดมาจากศิรินและแกล้งทำเป็นหลับเพื่อฟังเหตุการณ์ทุกอย่าง ถึงรฐาจะยังงงๆจับต้นชนปลายไม่ถูกแต่เธอจึงพอเดาได้ว่าตัวเธอและทุกคนกำลังอยู่ในสถาณการณ์ไม่ปลอดภัย

            “ตอนมันออกผลมันจะร้องเสียงดังมากเพราะฉะนั้นเราต้องรีบปิดปากมันก่อนที่มันจะออกผล” เธอได้แต่ภาวนาในใจว่ารฐาคงจะรับรู้ว่าเธอต้องการจะสื่อว่า ติช่ากำลังจะตื่นและตอนตื่นจะเสียงดังมากเพราะฉะนั้นต้องรีบไปปิดปากก่อนที่ติช่าจะตื่น

            “ฝรั่งขี้นกอะไรของมันวะ” คนร้ายที่อยู่ตรงกลางหันไปถามเพื่อนฝั่งซ้ายมือ

            “สงสัยจะกลัวจนเพี้ยนมั้ง”

            “ใจเย็นๆพี่อย่าเพิ่งฆ่าแกงกันเลย” เฌอมาลย์พยายามถ่วงเวลาให้นานที่สุดอีกใจนึงลุ้นอยู่ว่ารฐาจะเข้าใจในสิ่งที่เธอจะสื่อหรือเปล่า อีกใจก็ภาวนาให้ติช่าอย่าเพิ่งตื่นเพราะไม่งั้นคงเสียแผน

           

            ฝรั่งขี้นก? อะไรวะจะให้หาฝรั่งไปปาหัวคนร้ายหรอ  บ้า! ไม่น่าใช่ลองคิดดีๆสิอิหญิงคิดๆๆๆ ฝรั่งขี้นกกำลังออกผล  ร้องเสียงดัง   ฝรั่งบ้านไหนเขาร้องกันได้บ้าเล่า  เดี๋ยวฝรั่งหรือว่าจะหมายถึงติช่า

            รฐาผงกหัวขึ้นไปมองหาติช่าและก็พบติช่ากำลังลุกขึ้นนั่งส่ายหัวไปส่ายหัวมาทั้งที่ตายังปิดอยู่

 

            ฉิบหายแล้วไง

 

            เฌอมาลย์เหงื่อแตกผลักเมื่อเห็นติช่าลุกขึ้นนั่ง         

 

“เดี๋ยวแกจัดการผู้หญิงคนนี้ ส่วนเอ็งกับข้าไปจัดการพวกที่นอนอยู่” หัวใจของเธอแทบจะเต้นหลุดออกจากอกเมื่อคนร้ายคนแบ่งหน้าที่กันและกำลังจะหันหลังไป “เอ่อเดี๋ยวก่อนข้าถามนังนี่ก่อน  ไอ้ฝรั่งขี้นกร้องได้มันมีอยู่จริงมั้ยวะ”

“มีๆ”

เร็วๆสิหญิง >_<

“แถวไหนวะข้าไม่เคยเห็น” รู้สึกว่าคนร้ายทั้งสามคนจะหันมาให้ความสนใจกับฝรั่งขี้นกร้องได้เฌอมาลย์จึงใช้โอกาศนี้ถ่วงเวลา

“เอ่อ...แถวชายฝั่งแม่น้ำไนล์”

“แล้วไอ้แม่น้ำไนล์มันอยู่ตรงไหน”

“โธ่พี่นี่โง่จริงแค่นี้ก็ไม่รู้จักแม่ไนล์ก็อยู่ภาคกลางไง ปิง  วัง ยม น่าน ตอนเด็กก็เคยเรียนมา” คนร้ายคนนึงพูดขึ้นอย่างอวดรู้

 

ควาย!  ปิง  วัง  ยม  น่าน มันแม่น้ำเจ้าพระยา -_-  ถ้าไม่ติดว่ามีปืนอยู่ในมือครบทุกคนล่ะก็พ่อจะไล่ให้ไปเรียนใหม่ให้หมดเลย

 

รฐาค่อยๆขยับตัวคลานไปหาติช่าทีละนิดทีละนิดจนถึงพอดีกับจังหวะที่ติช่าลืมตาขึ้นและกำลังจะอ้าปากร้องโวยวายเธอจึงใช้มือปิดปากติช่าแล้วจับกดลงนอนไปพร้อมๆกับตัวเธอ เธอพยายามสงเสียงชูวๆให้ติช่าเงียบแต่ไม่ทันที่ติช่าจะสงบลงก็มีร่างที่สองผุดลุกขึ้นมาอีก เธอจึงใช้ปลายเท้าอวัยวะเดียวที่เหลืออยู่ตอนนี้เกี่ยวให้คนหน้านิ่งอย่างมะปรางนอนลงแล้วใช้เท้าอุดปากไว้

 

ทำไมต้องเท้าTT มะปรางคิด

 

หลังจากติช่ากับมะปรางสงบลงรฐาจะพูดกระซิบอธิบายทุกอย่างให้ทั้งคู่ฟังจากนั้นก็จัดการวางแผนให้ไปปลุกคนที่เหลือ ทั้งสามคนแกล้งนอนหลับและใช้มือไปสะกิดคนข้างพอคนข้างๆตื่นก็ใช้มือปิดปากไว้กันส่งเสียงร้องออกมา พอคนข้างๆตั้งสติขึ้นมาได้พวกเธอก็ให้คนข้างๆทำแบบเดียวกันไปจนทุกคนตื่นหมดติช่า กวาง เจสซี่อาสาล็อกตัวคนร้ายทั้งสามคนจากทางด้านหลังและใช้จังหวะที่คนร้ายไม่ทันระวังให้มะปราง รฐา เฌอมาลย์ไปแย่งอาวุธมาและก็จัดการปิดจ๊อบด้วยการรุมกระทืบคนร้ายทั้งสามคนจนนอนสลบแน่นิ่งไป

 

“พี่พลอย!” จิรายุวิ่งหน้าตั้งลงจากเรือที่เพิ่งจอดเทียบชายฝั่งมา

 

ตำรวจมักมาตอนจบเสมอ  เฌอมาลย์คิด  แต่เรื่องนี้มันยังไม่จบยังเหลือฝั่งของบีอีก!

 

“รู้ได้ไงว่าพวกเราอยู่ที่นี่”

“สัญญานติดตามตัวผมแอบติดไว้ตรงคอเสื้อพี่บีแล้วนี่พี่บีอยู่ไหน” จิรายุหันซ้ายหันขวามองหาน้ำทิพย์

“ถูกจับตัวขึ้นเรือไปแล้ว”

“โธ่เว้ย!มาไม่ทันจนได้!

“แล้วนั่น...” เฌอมาลย์ชำเลืองตาไปยังคนด้านหลัง

“พอดีน้ำหวานเห็นคลิปที่พี่บีส่งมาให้ ก็เลยรีบขับรถมาเพื่อจะถามให้รู้เรื่องว่านี่มันคืออะไร  แต่พอมาถึงก็เห็นเจมส์แล้วก็พี่เกดวิ่งวุ่นกันอยู่  พี่เกดเลยอธิบายเรื่องทุกอย่างให้น้ำหวานฟังน้ำหวานจึงพอสรุปได้พี่คริสน่าจะใช้พวกเราสองคนเป็นเครื่องมือในการแก้แค้น”

“แล้วแกไปรู้เรื่องได้ไงเจมส์”

“ก็เมื่อวานพี่บีใช้ให้ผมไปตามสืบหาตัวคนร้ายผมก็เลยใช้ให้ลูกน้องผมไล่เช็คประวัติทุกคนทุกคนที่อยู่ใกล้ตัวพี่บี  แล้วก็ไปเจอชื่อพี่เต้ในคดีเมื่อสามสิบปีก่อนสืบไปสืบมาก็เลยรู้ว่าพี่คริสไปหลานของพี่เต้แล้วก็...โธ่พี่! นี่ไม่ใช่เวลาจะมาอธิบาย” จิรายุโวยวายขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าสิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการไปช่วยพี่สาวของเขา

 “เออๆ แล้วแกหาพิกัดบีได้มั้ย” เฌอมาลย์

“ไม่ได้แล้วล่ะสัญญานมันหยุดอยู่แค่ที่นี่  ผมว่าเครื่องติดตามตัวน่าจะหล่นอยู่ตามนี้”

“เรือออกไปนานหรือยัง” น้ำหวานถาม

“ประมาณสักยี่สิบนาทีได้”

“ถ้าเราตระเวณขับเรือหาจะเจอมั้ยเจมส์”

“ผมว่าไม่น่าเจอเผลอๆถ้าขับเรือไปมั่วๆอาจหลงได้  ตามแผนที่ที่ลูกน้องผมส่งมาให้เราอยู่จุดนี้” เขากลางแผนที่ออกพลางชี้จุดที่ทุกคนยืนอยู่ให้ดู  “ถ้าจะกลับเข้าฝั่งที่เรามาก็ใช้เวลาอย่างเร็วที่สุดก็เป็นชั่วโมง”

“พี่ว่าพวกมันไม่น่ากลับเข้าฝั่ง” น้ำหวานยกแขนขึ้นมารองศอกข้างนึงที่ตั้งฉากขึ้นแล้วใช้มือเกาคางตัวเองพร้อมทั้งพยายามครุ่นคิดอยู่

“ไม่เข้าฝั่งแล้วพวกมันจะไปไหนได้แถวนี้นอกจากเกาะนี้ก็ไม่มีเกาะไหนแล้ว” จิรายุทำเสียงเครียดขึ้นมาทันที

“แล้วถ้าพวกมันไม่ได้พาบีไปเกาะแต่อยู่กลางทะเลล่ะ” เฌอมาลย์ออกความเห็น

“มีความเป็นไปได้สูงถ้าจะฆ่าและอำพรางศพไม่ให้ใครเจอก็แค่หาอะไรหนักๆมาจับถ่วงลงน้ำ”

“เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานอย่างพูดอะไรน่ากลัวแบบนี้สิ”

“โทษทีครับพี่พลอยผมแค่พูดไปตามสัญชาตญานตำรวจ....มีอยู่สองทางที่เรือจะขับผ่านไปได้คือทางกลับเข้าฝั่งซึ่งตัดอันนี้ไปได้เลย  ส่วนทางที่สองคือทางฝั่งซ้ายมือของเกาะ”

“งั้นพวกเรารีบไปกันเถอะ”

“เดี๋ยวก่อนคนที่จะไปมีน้ำหวาน  พลอย  แล้วก็เจมส์ ส่วนคนที่เหลืออีกประมาณสิบนาทีขุนแล้วก็พี่เกดจะมาถึงขอให้ทุกคนรออยู่ที่นี่” น้ำหวานบอกทุกคน  “ถ้าเข้าใจตรงกันแล้วงั้นพวกเราสามคนขอไปช่วยพี่บีก่อนนะ”

 

“เดี๋ยวพลอย!” เฌอมาลย์หันหลังกลับมาเมื่อได้ยินเสียงรฐาตะโกนเรียก

“ดูแลตัวเองด้วยนะหญิงเป็นห่วง”

“ไม่ต้องห่วงหรอกพลอยยังไม่หายโกรธหญิงยังไงก็ต้องกลับมาให้หญิงง้ออยู่แล้ว” เฌอมาลย์ส่งยิ้มให้ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นเรือไป

.

.

.

.

พลัก  ตุ๊บ ตับ อ็อก

 

“พอแล้วพี่เต้จะฆ่าเขาอยู่แล้วก็อย่าไปทรมาณเขาเลย”  ศิรินเข้าไปกอดร่างของปิยะรัฐเอาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ปิยะรัฐทารุณน้ำทิพย์มากไปกว่านี้

“เป็นอะไรของเธอคริสอย่าบอกนะว่าเธอมีใจให้มันขึ้นมาจริงๆ”

“เปล่า”

“ถ้าเปล่าก็พิสูจน์ให้พี่ดูว่าเธอไม่ได้ทรยศครอบครัวตัวเองไปรักศัตรู....มีดในมือของเธอใช้ฆ่ามันซะ”

ศิรินกำมีดไว้แน่นจนมือทั้งมือสั่น เธอมองใบหน้าคมที่เต็มไปด้วยเลือดอย่างคล่องใจ  สู้กับคนร้ายมีทั้งมีดทั้งปืนด้วยมือเปล่าก็เคยสู้มาแล้วเหตุใดน้ำทิพย์ถึงนอนนิ่งหมดสภาพแบบนี้ได้

 

หรือว่าเขาไม่คิดจะสู้

 

ศิรินหยุดความคิดฟุ้งซ่านของตนเองแต่เพียงเท่านั้นจะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่างสิ่งสำคัญที่เธอควรทำตอนนี้คือฆ่าคนตรงหน้าเธอ  กลิ่นคาวคละคลุ้งของเลือดทำให้เธอย่นจมูก ใบหน้าบ่วมเป่งแผลถลอกตามตัวจนแทบไม่เหลือเคล้าเดิมถูกศิรินกระชากให้ลุกขึ้นมา

“มีอะไรจะสั่งเสียก่อนตายมั้ย”

“บ...บี อึก” น้ำทิพย์สำลักก้อนเลือดสีเข้มออกมาก่อนจะพูดต่อ “ร..อึก” ความจุกแล่นเข้ามากลางอกทำให้เธอพูดไม่ออก เธอพยายามเค้นเสียงเฮือกสุดท้ายออกมา “รัก..ค..คริส” พูดจบเธอก็ยิ้มบางๆให้ศิรินก่อนจะปิดตาลง  ร่างกายหนักอึ้งเจ็บปวดไปทุกสัดส่วนของร่างกายเต็มไปด้วยรอยแผลเหวอะหวะถูกจับโยนลงน้ำทะเล ความเค็มของน้ำทะเลค่อยๆกัดแผลให้แสบทีละนิดๆจนเธอไม่รู้สึกเจ็บเธอลืมตาขึ้นมามองน้ำสีฟ้าฟังเสียงน้ำไหลผ่านหูความรู้สึกเหมือนเธอได้กลับไปอยู่ในท้องแม่  ไม่รู้ว่าคนตัวเล็กเสียบมีดเข้าร่างกายของเธอเมื่อไหร่เธอจำเหตุการณ์อะไรบนเรือตอนช่วงที่เธอหลับตาลงไม่ได้เลยความรู้สึกเหมือนมันผ่านไปเพียงวูบเดียวเธอก็มาลอยอยู่ใต้ทะเลแล้ว  ตลกจริง  ทั้งที่ตั้งใจจะมองหน้าคริสจนวินาทีสุดท้ายแท้ๆแต่เผลอหลับตาลงซะได้  เธอขำให้กับตัวเองในใจ

รู้สึกว่าอากาศกำลังจะหมดแล้วสิ

น้ำทิพย์หลับตาลงฟังเสียงจังหวะหัวใจของเธอเต้นช้าลงเรื่อยๆเหมือนเป็นการนับถอยหลังเวลาชีวิตของเธอ

 

5

 

4

 

3

 

2

 

ตีดดด.....

 

“หัวใจของคนไข้

.

.

หยุดเต้นแล้วครับ”



*********************************************************************************

//เปิดให้ปาหม้อไหกาละมังมีดและยิงM16แบบรั่วๆๆๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

346 ความคิดเห็น

  1. #328 Vanessa thimp (@25082557) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 07:36
    งื้อออพี่บีต้องไม่ตายสิ
    #328
    0
  2. #316 apinya12346789 (@apinya12346789) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 15:58
    ไรท์มาต่อเร็วๆนะ รออยู่ //ทำไมพี่คริสใจร้ายแบบนี้
    #316
    0
  3. #315 DareamS (@DareamS) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 13:34
    โถ่...ทำไมพี่คริสทำอย่างนี้อ่ะ พี่บีรักพี่คริสมากนะ แล้วไรท์ก็ดันมาทำให้อารมณ์ค้างอีกกก ไรท์มาต่อเร็ววว 555
    #315
    0
  4. #314 cherrockhome (@cherrock) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 12:56
    โอ้ยอยากตบคริสนะแต่ตอนอ่านจบอยากตบไรท์แทนละ
    #314
    0
  5. #313 VPNS (@VPNS) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 12:44
    เอาTokarevไปก่อนละกัน
    #313
    0
  6. #312 _yanika (@_yanika) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 11:57
    ค้างอีกแล้วววว โอ๊ยนนไรท์ๆๆๆๆ ถ้าจะทิ้งให้ค้างแบบนี้ฆ่ากันเลยเถอะ งือออออ
    #312
    0
  7. #311 angiee54124 (@angiee54124) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 10:49
    ไรท์ค้างมากกกกกก
    #311
    0
  8. #310 Niwkoysw (@Niwkoysw) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 10:15
    เดี่ยวใครมาช่วยขึ้นจากน้ำอ่ะ เห็นบอกว่าโดนโยนลงทะเลแล้ว พี่คริสใจร้ายอ่ะ
    #310
    0
  9. #309 MooKky\'s Organo (@theoneface) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 09:27
    ค้างกว่าเดิมอีก 5555
    #309
    0
  10. #308 Summer24 (@Summer24) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 09:07
    ฮื้ออ ทำไมพี่คริสทำแบบนี้ พี่บีไม่สู้เพราะเป็นพี่คริสฮื้อออออ ไรท์มาอัพต่อไวๆเด้ออรอเสมอค่ะ
    #308
    0
  11. #307 เเทยง. (@kunjalat5986) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 08:53
    รับไม่ได้T_T เเต่ก็จะอ่านต่อไปค่ะ มาอีพต่อไวๆน้าไรท์
    #307
    0
  12. #306 apinya12346789 (@apinya12346789) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 07:51
    มาต่อเร็วๆเลยยย
    #306
    0
  13. #305 apinya12346789 (@apinya12346789) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 07:50
    ไรท์ทำแบบนี้ได้ไงอ่ะ
    #305
    0
  14. #304 muttie99 (@chakkapan99) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 07:16
    ถถถถถถถถ
    #304
    0
  15. #303 NK Niii (@nadthayakon) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 01:13
    อ่าาา เหมือนไม่เคยอ่านมาก่อนิลยทั้งที่อ่านมาทุกตอน555 มันหักไปค่ะรับไม่ได้ ไม่อ่านแล่ววว ทำร้ายจิตใจ
    #303
    0
  16. #302 hwang3007 (@anuree9050) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 01:03
    ???????????
    #302
    0
  17. #301 Niwkoysw (@Niwkoysw) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 23:36
    พี่คริสส!!!!! ไรท์รีบมาต่อเลยเด้อ พี่คริสจะใจร้ายเกินไปแล้วนะ เล่นกับความรู้สึกของพบ.แบบนี้ได้ยังไงกัน
    #301
    1
    • #301-1 VPNS (@VPNS) (จากตอนที่ 29)
      28 กันยายน 2560 / 05:57
      ไรท์วันนี้รี้ดต้องได้อ่านต่อนะเรื่องนี้น่ะ รอนะยูววว
      #301-1
  18. #300 namwhan_ka (@sweettyploy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 22:51
    ไม่นะไรท์ ไรท์จะให้ใครหักมุมก็ได้ แต่ไม่ใช่บีคริส!!
    #300
    0
  19. #299 PPCHNNFC (@PPCHNNFC) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 22:14
    ฮื่อ เอาพี่คริสคนเดิมกลับมาาาาาาาาาาาา
    #299
    0
  20. #298 Vanessa thimp (@25082557) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 22:12
    พีคในพีค ถถถถถ หน่วงจังค่ะ
    #298
    0
  21. #297 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 21:37
    อะไรรรรร...เอาพี่คริสคนน่ารักคืนมา
    ไรท์จะมาหักมุมแบบนี่ไม่เอานะ
    #297
    0