ตอนที่ 13 : EP.11 มะปรางxติช่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    4 มิ.ย. 60


 

“อ้าวมะปรางมายืนทำอะไรตรงนี้ทำไมไม่เข้าห้อง” เฌอมาลย์ถามคนที่ยืนอยู่ตรงระเบียงในความมืดคนเดียว

 

“มาสูดอากาศน่ะค่ะเดี๋ยวก็เข้าไปแล้ว”

 

“เห้อ~” เฌอมาลย์ถอนหายใจก่อนจะเดินมาตบไหล่มะปรางเบาๆ “เห็นตัวอย่างบีกับคริสแล้วใช่มั้ยว่าคนที่ไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเองมันเป็นยัง อยากเป็นเหมือนคู่นั้นหรอ”

 

“.......”

 

“บีกับคริสสองคนนั้นน่ะเสียเวลาเปล่าไปเจ็ดปีโดยที่คนนึงไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเองกับอีกคนนึงที่ไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอะไร มะปรางกับติช่าโชคดีนะที่รู้ใจตัวเองแล้วก็โชคดีที่ติช่าแสดงมันออกมาชัดเจนแต่ติดที่มะปรางนี่สิไม่ยอมแสดงมันออกไปตรงๆสักที”

“.......”

“อยากเสียติช่าไปหรอ”

“......”

“กว่าจะกลับมาเจอกันอาจจะไม่ใช่เจ็ดปีเหมือนบีกับคริสนะแต่มะปรางอาจจะไม่มีโอกาศเลยก็ได้”

“.......”

“มะปรางทนได้หรอที่จะเห็นติช่าไปเป็นของคนอื่น”

“..........”

“ตอบพี่มาสิ”

“ไม่ค่ะ” มะปรางก้มหน้าต่ำลง

“ถ้าไม่ก็รีบไปบอกเจ้าตัวซะสิตอนนี้คงนอนงอนอยู่ในห้อง”

“แล้วมะปรางต้องทำยังไง”

“หืม?”

“ไม่เคยง้อใคร”

คำตอบสั้นๆแสนใสซื่อทำให้เฌอมาลย์อดกลั้นขำไม่ได้มะปรางคนหน้านิ่งพูดน้อยผู้ไม่เคยง้อใครจะตามไปตามง้อว่าที่ศรีภรรยาของตัวเองในอนาคตแต่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง

“ไม่เห็นยากแค่ทำตามเสียงหัวใจของตัวเองเคยได้ยินมั้ย?”

“ทำตามเสียงหัวใจ” มะปรางพึมพำและใช้มือตัวเองกุมที่หัวใจที่กำลังเต้นถี่อยู่

“ใช่ งั้นพี่ไปก่อนนะจะไปทำตามเสียงหัวใจของตัวเองเหมือนกัน”

เฌอมาลย์ว่าพลางขยิบตาและเดินเข้าห้องของตัวเองไป

.

.

.

.

.

.

 

หลังจากที่ทุกคนสลายตัวกันไปติช่าก็เก็บข้าวเก็บของที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วห้อง ทำไมต้องเป็นห้องไอด้วย เธอสบถในใจ

 

“กลับกันหมดแล้วหรอ” เสียงนิ่งๆของคนที่เพิ่งเดินเข้ามาถาม

 

“อืม”

 

“มาเดี๋ยวช่วย” มะปรางว่าพลางก้มลงนั่งข้างๆติช่าแล้วช่วยเก็บแก้วที่วางอยู่ เมื่อคนหน้านิ่งนั่งลงติช่าก็สะบัดตัวลุกขึ้นไปเก็บของอีกฝั่ง

 

“เป็นอะไร” มะปรางรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายยังไม่หายงอนจึงลุกขึ้นมาแล้วเดินตรงไปหา

 

“เปล่า” ติช่าตอบและก้มหน้าก้มตาเก็บของต่อโดยไม่หันไปมองคนถาม

 

“งอนหรอหรือว่าโกรธ”

 

เงียบ..

 

“อย่าเป็นแบบนี้ได้มั้ยมะปรางไม่ชอบ”

 

ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่ชอบจะย้ำทำไม ติช่าคิดในใจแต่ดูเหมือนคนหน้านิ่งจะอ่านความคิดของเธอออกจึงรีบพูดแก้

 

“มะปรางไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น มะปรางหมายถึงไม่ชอบที่ติช่าพูดน้อยๆแบบนี้มันดูไม่เป็นติช่าเลย”

 

“ติช่าเงียบก็ดีแล้วไม่ใช่หรอมะปรางชอบบอกกับติช่าหนิว่าให้หยุดพูด” ว่าจบเธอก็เดินไปเก็บของต่อแต่ถูกมือของอีกฝ่ายจับไว้

 

“ขอโทษ” เสียงแผ่วเบาจากลำคอของคนหน้านิ่งพูดออกมาปนเสียงสั่นเครือ

 

“ไม่เป็นไรหรอกติช่ามันพูดมากมีมะปรางคอยเตือนให้หยุดพูดมั่งก็ดี”

 

“ไม่ใช่เรื่องนั้น”

 

“แล้วเรื่องอะไร”

 

“ขอโทษนะก่อนหน้านี้” มะปรางพูดพลางขยับริมฝีปากของตัวเองไปประกบยังริมฝีปากของอีกฝ่ายก่อนจะกดจูบแสนหวานอย่างแผ่วเบาโดยไม่มีการรุกล้ำใดๆ ติช่ายังคงยืนนิ่งไม่ได้โต้ตอบการกระทำนั้นเพราะในใจเธอตอนนี้สับสนไปหมดว่าคนหน้านิ่งกำลังคิดอะไรอยู่เธอจึงรีบผลักคนหน้านิ่งออกไปก่อนที่อีกฝ่ายจะรุกล้ำเข้ามาและก่อนที่เธอจะสะกัดกั้นอารมณ์ฝ่ายต่ำนของตัวเองไม่ไหว

 

มะปรางเมื่อถูกติช่าผลักออกมาเธอก็เข้าหาติช่าอีกครั้งแล้วประกบปากมอบจูบเร้าร้อนยิ่งกว่าเดิมและเมื่อโดนอีกฝ่ายขัดขืนเธอก็ยิ่งกดจูบแรงมากขึ้น

 

เพี๊ยะ

 

ใบหน้าของมะปรางหันไปตามแรงฝ่ามือของติช่าก่อนจะหันกลับที่เดิมแล้วมองคนที่ตบเธอด้วยสายตาละห้อย

 

“เลิกเล่นสักทีเหอะมะปราง!!”  เสียงพูดสั่นๆมาพร้อมกับหยดน้ำตาทำให้อีกฝ่ายนึงตกใจไม่ใช่น้อยแล้วยังรู้สึกเจ็บแปลบมาที่กลางหัวใจอีก

 

“.......”

 

“ถ้าไม่รู้สึกอะไรเลิกทำแบบนี้สักทีเหอะ เลิกให้ความหวัง เลิกทำให้ติช่หวั่นไหว เลิกทำให้ติช่าคิดไปเองคนเดียวสักที”

 

“ขอโทษ”

 

“เลิกพูดสักทีคำว่าขอโทษน่ะ พูดออกมาสิว่าไม่ได้รักไม่ได้รู้สึกอะไรกับติช่าพูดออกมา! ทำทุกอย่างให้มันชัดเจนติช่าจะได้ตัดใจจากมะปรางได้สักที ฮึกๆ ฮือ” ติช่าพูดพลางปาดน้ำตาตัวเอง

 

เจ็บ

 

ความรู้สึกเมื่อเห็นน้ำตาของติช่ามันช่างเจ็บปวดยิ่งกว่าอะไร ไม่อยากเห็นน้ำตาของผู้หญิงคนนี้ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมาะกับน้ำตาเลยสักนิด

มะปรางคิดพลางก้าวเข้าไปหาติช่าพร้อมกับน้ำตาของตนเองที่เริ่มหยดเธอใช้มือเรียวยาวเกลี่ยผมแล้วเช็ดน้ำตาให้กับติช่า

 

“รู้มั้ยติช่าไม่เหมาะกับน้ำตาหรอกนะ เหมาะกับรอยยิ้มมากกว่า” มะปรางพูดพลางคลี่ยิ้มบางๆที่มุมปากของตัวเองแล้วใช้มือสองข้างฉีกยิ้มให้อีกฝ่าย “ขอโทษนะที่ทำให้ร้องไห้” เธอว่าพลางใช้ริมฝีปากของตนซับน้ำตาให้อีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา “ขอโทษที่ทำให้เสียใจ” มะปรางว่าพลางกดจูบที่หน้าผากก่อนจะเลื่อนมาที่จมูก “ขอโทษสำหรับทุกสิ่ง” มะปรางประทับริมฝีปากที่จมูกก่อนจะเลื่อนมาที่ริมฝีปากแล้วพูดต่อ “ขอโทษที่ตอนนั้นลุกออกมา ขอโทษที่ไม่เคยบอกหรือแสดงความรู้สึกจริงๆของตัวเองออกไปสักครั้ง ขอโทษนะที่ไม่ชัดเจน ขอโทษที่รักแต่ไม่กล้าบอก มะปรางขอโทษนะคะ”

 

ติช่ายืนนิ่งไม่พูดหรือโต้ตอบใดๆ รัก หรอ มะปรางรักติช่าหรอ?

 

สับสน

 

นี่เรื่องจริงหรือแค่ความฝัน

 

“ไม่ใช่ฝันหรอกติช่ามันเรื่องจริง” ว่าแล้วมะปรางก็กดจูบอย่างแผ่วเบาแล้วผละออกมา “มะปรางรักติช่านะ”

 

สมองตอนนี้มันโล่งไปหมดเมื่อได้ยินคำบอกรักของคนหน้านิ่งที่เฝ้ารอคอยมาตลอดและไม่คิดไม่ฝันว่ามันจะเป็นความจริง ใช่นี่มันอาจจะไม่ใช่ความจริงก็ได้

 

“มันคือความจริงติช่า มะปรางรักติช่ามันคือเรื่องจริงและจริงยิ่งกว่ารักก็คือ เราสองคนมาคบกันนะ”

 

ช็อก!

 

“ฮึๆ” มะปรางหัวเราะในลำคอ “ยืนเงียบไม่สมเป็นติช่าเลยนะสรุปจะคบไม่คบ”

 

“คบสิๆ ว่าแต่ติช่ามะปรางเองก็เหมือนกันแหละพูดเยอะกว่าปกติอีก”

 

“ก็เมียไม่ยอมพูดผัวก็ต้องพูดสิ”

 

“บะ...บ้ายังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยพูดแบบนี้ได้ไง” ติช่าทำหน้าเขินแล้วทุบตีไปที่ไหล่ของมะปราง มะปรางจึงยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

 

“เดี๋ยวก็ได้เป็นแล้วไง คืนนี้” ว่าแล้วมะปรางก็จูบติช่าอีกครั้งนึงและครั้งนี้ติช่าก็จูบตอบ ลมหายใจของทั้งคู่สอดประสานเป็นห้วงจังหวะก่อนที่มะปรางจะใช้ลิ้นเข้าไปทักทายลิ้นของอีกฝ่ายแล้วชิมรสหวานอย่างเร้าร้อน

 

“อะ...อื้อ” ติช่าครางออกมาเมื่อเริ่มหมดอากาศหายใจมะปรางจึงผละออกมาให้คนรักได้พักครู่นึงก่อนจะเข้าไปจูบต่อ

 

“อะ...อื้อ..อ่า ไม่ไหวแล้วมะปราง” เม็ดเหงื่อของทั้งสองเริ่มผุดออกมาเป็นสัญญานบอกกล่าวว่าถึงเวลาที่ควรเลิกทำอะไรครึ่งๆกลางๆสักที มะปรางจึงช้อนตัวติช่าอุ้มขึ้น “โซฟาหรือบนเตียง” เป็นคำถามที่ชวนเขินแต่ก็ช่างมันประไรล่ะตอนนี้คงไม่มีความเขินหรือสิ่งใดที่จะหยุดทั้งคู่ให้เริ่มต้นบทเพลงรักได้

 

“บนเตียง”

 

พูดจบมะปรางก็วางติช่าลงบนเตียงแล้วพรมจูบอีกรอบนึงก่อนจะผลัดกันถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นจนเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าและเม็ดเหงื่อที่ผุดออกมา

 

“อะ...อื้อ ซีด...อ่า มะ..ปราง” เสียงกระเซ่าแผ่วเบาเรียกชื่อของคนรักก่อนที่คนรักจักสอดบางสิ่งเข้าไปในช่องทางรักแล้วลูบไล้มันอย่างหลงใหล

 

“อ๊ะ อืม อย่าแกล้งกันสิ” ติช่าพูดขึ้นเมื่อคนรักของเธอแกล้งถอดมันออกมาจากตำแหน่งที่ที่มันควรอยู่แล้วมาลูบไล้แทน มะปรางขำในลำคอก่อนจะสอดมันเข้าไปที่เดิมแล้วชักเข้าชักออกไปตามจังหวะอย่างรู้ใจอีกฝ่าย

 

“อื้อ อ๊ะ..อ่า อื้ม ติช่ารักมะปรางนะ”

 

“มะปรางก็รักติช่าค่ะ” สิ้นสุดคำบอกรักแสนหวานบทเพลงรักก็บรรเลงซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่หยุดพักแล้วดูท่าจะเป็นเช่นนี้กันทั้งคืนจนถึงรุ่งสาง



มาต่อแบบสองตอนติดหลังจากห่างหายไปเป็นอาทิตย์ฮ่าๆ ช่วงนี้ไรท์เรียนหนักอัพช้าหน่อย

ตอนนี้ยกให้ทีมมะปรางติช่าละกันเนาะ(สั้นไปมั้ย)

ปล.ขอบคุณทุกเม้นทุกกำลังใจทุกคำติชมนะคะ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

346 ความคิดเห็น

  1. #115 MooKky\'s Organo (@theoneface) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 16:01
    คู่นี้แซงบีคริสไปแล้วค่าาา บีสู้มะปรางสิ เราอยากเห็นยูก้าวกระโดดไปมากว่านี้
    #115
    0
  2. #97 Paloiix (@24947) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 00:04
    หูยยย แซ่บได้อีก ติดใจเรื่องนี้แล้วไรท์
    #97
    0
  3. #96 namwhan_ka (@sweettyploy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 23:33
    มะป้างง ช้าแต่นำหน้าบีคริส คืออะไรคะ
    #96
    0
  4. #95 VPNS (@VPNS) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 10:48
    จะเอาNC beecris คู่อื่นไว้ก่อน
    #95
    0
  5. #94 hwang3007 (@anuree9050) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 00:45
    ไม่เอาคู่อื่นจาอาวบีคริสสสส
    #94
    0
  6. #93 cherrockhome (@cherrock) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 23:11
    ต่อค้ะต่อเอาบีคริสมา555
    #93
    0
  7. #90 Pream_fata (@Pream_fata) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 22:52
    เหลือบีคริส
    #90
    0