(Fic Buddyfight) Tasuku x gao ลำนำรักเยือกแข็ง (yaoi)

ตอนที่ 1 : สั่นไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 864
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    5 พ.ย. 61


หน้าที่...มาที่นี้เพื่อหน้าที่เท่านั้นแต่ทำไม  เราถึงมีความสุขนะ.. ไม่เข้าใจเลยสักนิด...

"กาโอจัง!!!  ตื่นได้แล้วจะสายแล้วนะ!!"เสียงของหญิงสาวตะโกนขึ้น   เพื่อปลุกผมบนจากห่วงนินทราอันแสนสุข


"ครับ คร้าบ~"ผมตอบกลับไปอย่างัวเงียเล็กน้อย  แต่เมื่อกี้ว่าไงนะ  อะ!  นี้มันจะสายแล้วนี้น่า!  แย่แล้ว! 


"ไม่ต้องรีบก็ได้ ข้าวจะติดคอเอานะจ้ะ"คุฌแม่พูดขึ้นด้วยความห่วงใย แต่ตอนนี้ไม่รีบไม่ได้จริงๆครับ


"ไปก่อนนะครับ!!" ผมพูดพร้อมวิ่งไปอย่างรวดเร็ว  อ่า~ ผมเกลียดอากาศร้อนชะมัด


"แฮ่ก แฮ่ก   มาทันจนได้" อ่า  ตอนนี้ผมก็ไม่รู้สภาพของตัวเองหรอกนะ แต่ถ้าให้เดามันคงดูไม่ได้แน่ๆเลย


"กาโอคุง!!   มาสายนะ"คุกุรุเพื่อนของผมพูดขึ้นเหมือนเป็นห่วง  แต่ถ้าพูดถึงอีกคนละก็รายนั้นนะ เอาแต่กินข้าวกล่องโดยไม่สนใจผมสักนิด  ใช่ซี้  ก็ฉันไม่เหมือนคุกุรุของนายนี้บาคุ    


"เอาล่ะนักเรียน เราจะมา@#%&฿*%" น่าเบื่อจะพูดให้ยืดยาวทำไมก็ไม่รู้ทั้งที่บอกว่าจะให้เขียนเรียงความเกี่ยวกับการ์ดก็จบแล้วแท้ๆ  ไอที่เล่ามาน่ะไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลยสักนิด

"อืม~"ใช่ได้อยู่นะ  พวกการ์ดนี้นะ  ถึงจะไม่ใช้การ์ดสเปเชียลแรร์ก็เถอะ

"อะ"เห้!  บอกฉันทีมันคงไม่มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นสินะ  แต่ยังไงก็ต้องตามน้ำไปสินะ



[Tasuku]

"นี่แจ็ค"ผมเรียกคู่หูของผมขึ้นเพราะมีเรื่องจะถาม เฮ้อ มีแต่เรื่องให้สงสัยไปหมดเลยนะวันนี้

"หืม  มีอะไรรึทาสุคุ"แจ็คถามผมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน  สมกับเป็นแจ็คเลยน่า  เป็นคู่หูที่พึ่งพาได้เสมอเลยนะ

"นายไม่สงสัยรึไงว่าทำไมคอร์มานเดอร์ไอ  ต้องลุงทุนให้พวกเราเอาคอร์เด็คแคสมาให้ละ  ทั้งที่ปกติก็แค่ส่งไปแท้ๆ"ปกติไม่จำเป็นต้องทำอย่างนี้เลย  แต่ทำไมอยู่วันนี้ถึง..

"นั้นสินะ  ก็มีแต่ต้องไปแล้วหาคำตอบมาเองเท่านั้นล่ะ"แจ็คพูดให้กำลังใจผม  แต่มันก็จริงอะนะ ถ้าสงสัยผมก็คงมีแต่ต้องไปดูให้เห็นกับตาอย่างเดียวสินะ



[Gao]


"มังกรอย่างงั้นหรอ"ผมพูดพลางทำหน้าแปลกใจ  ไม่เคยคิดว่าจะได้การ์ดบัดดี้แรร์เลยนะเนี้ย   แต่แบบนี้อาจจะทำไรได้ยากขึ้นสินะแต่จริงๆ..มันก็ไม่แย่หรอกนะที่จะได้รับสิ่งที่เรียกว่า  เพื่อนที่เราไม่เคยจะมีน่ะ ผมยกมือขึ้นและยื่นมันไปให้มังกรตรงหน้า

"ทำอะไรของเจ้าน่ะ" อีกฝ่ายพูดพร้อมทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจการกระทำของผม  ดูๆไปมันก็น่ารักดีนะ  

"ทักทายไง  เราเป็นบัดดี้กันไม่ใช่หรอ  ว่าแต่นายชื่ออะไรละ"ผมอธิบายไป  พร้อมกับถามชื่อของมังกรตรงหน้า

"ใครจะยอมเป็นบัดดี้ของเจ้ากันล่ะ!!!  แล้วก็ข้าชื่อ ดรัม "ปากแข็งชะมัด  นีีัทั้งชีวิตของฉันต้องเจอแต่คนแบบนี้รึไงกันนะ

"ฉันขอขัดนิดหน่อยได้ไหม" สิ้นเสียงก็ปรากฎร่างของเด็กหนุ่มผมสีฟ้า ข้างๆของเขามีมังกรตัวใหญ่ตัวหนึ่ง  อืม~น่าจะเป็นริวเอนจิ  ทาสุคุ กับคู่หูละมั้ง

"พอดีชั้นเอา คอร์เด็คแคสมาให้น่ะ"อีกฝ่ายอธิบายพร้อมยื่นคอร์เด็คแคสให้ผม

"นี่รุ่นพี่ครับผมมีเรื่องจะขอ.."ก็แค่อยากลองดูเท่านั้นล่ะน่า! เพื่อจะใช้เจ้าหมอนี้มาเป็นเครื่องมือได้

"ว่ามาสิ"อีกฝ่ายพูดพร้อมส่งรอยยิ้มอ่อนโยนมาให้ผม

"ช่วยมาเล่นบัดดี้ไฟท์กับผมหน่อยสิ"

=================================================

"นี่กาโอ เจ้าเหม่ออะไรนะ" ดรัมพูดขึ้นพลางยื่นหน้ามาใกล้ผม

"คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ"ไม่เข้าใจเลยสักนิด ทำไมหัวใจถึงเต้นแรงขนาดนี้ทั้งๆที่คนๆนั้นแค่ยิ้มให้แท้ 

'ช่วยมาเป็นคู่แข่งของผมได้ไหม กาโอคุง'

ทำไมรอยยิ้มนั้นถึงได้อบอุ่นขนาดนี้นะ  คู่แข่งงั้นหรอไม่เคยคิดว่าจะมีคนให้ความสนใจคนอย่างฉันด้วย ทำไมถึงได้มีความสุขขนาดนี้นะริวเอนจิ ทาสุคุ  ทำไมถึงหยุดคิดถึงคนๆนั้นไม่ได้เลย  ทั้งที่พึ่งเจอกันครั้งแรกด้วยซ้ำ   อึก!  รักงั้นหรอ ปะ เป็นไปไม่ได้หรอกน่าหยุดคิดถึงมันซะ  กาโอ!!

"สรุปวันนี้หยุดสินะ"ผมพูดพลางถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ  ให้ตายสิแค่ไข้ขึ้นนิดหน่อยเองไม่เห็นจำเป็นต้องหยุดด้วยซ้ำ

"กาโอ!!! นี้ยา"

ดรัมวิ่งเข้ามาพร้อมกับยาและน้ำเพื่อเอามาให้บัดดี้จอมดื้อรั้นของตนเองกิน ทำไมถึงเรียกว่าจอมดื้อรั้นน่ะหรอคงต้องย้อนไปเมื่อ 10 นาทีที่แล้ว

"กาโอ หน้าเจ้าดูซีดๆนะ หยุดซักวันไหม"ดรัมถามด้วยความเป็นห่วงก็ตั้งแต่ตื่นมาเจ้าตัวก็เล่นหน้าซีดสะเหมือนผีเลยนิน่า

"ไม่เป็นไรน่า แค่มีไข้นิดหน่อยเอง"พูดพร้อมเดินหนีไป แต่อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนโลกหมุนและถูกแทนที่ไปด้วยความมืดมิด

"กาโอ!! ท่านแม่กาโอเป็นอะไรก็ไม่รู้!"

"มีอะไรหรอจ้ะ ดรัมจั- กาโอจัง!!!"พอรู้เหตุการ์ณที่เกิดขึ้น  ก็รีบมาประคองกาโอขึ้นพร้อมพาขึ้นห้องไป

เรื่องมันก็เป็นประการฉะนี้แล

"แค่เป็นไข้นิดหน่อยเองน่า~"

ผมท้วงขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะติดงอแงนิดๆ

"นิดหน่อยของเจ้าถึงขั้นเป็นลมเลยรึไง!!!"ดรัมตะคอกกลับมาด้วยความโกรธ


"โหดร้าย~" งืม~ ทุกคนใจร้ายที่สุด

กริ๊งๆ

"กาโอจัง  ทาสุคุคุงเขามาเยี่ยมน่ะ!" 

"ให้เข้ามาได้เลยครับ!"แปลก ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันเมื่อวานแท้ๆ  ทำไมต้องมาเยี่ยมด้วยนะไม่เกี่ยวกับตัวเองด้วยซ้ำ

[Tasuku]

แอ็ด~

"ไง กาโอคุงได้ข่าวว่าไม่สบายน่ะ เลยมาเยี่ยม"ผมพูดด้วยความเป็นห่วง  ถ้าจะถามว่าผมมาทำไมผมคงตอบได้เลยว่า  ก็คู่แข่งตัวน้อยดันไม่สบายนิครับ จะไม่มาเยี่ยมไดไง

"หรอครับ"กาโอคุง พูดพร้อมหลบตาผมนิดๆ

"แล้วกินยารึยังหืม~"ผมถามไปด้วยความสงสัยแต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายเบ้หน้านิดๆ จึงรู้คำตอบ  ให้ตายสิ กาโอคุงเนี่ยชอบทำตัวเหมือนเด็กจริงๆเลย

"ดรัม ขอยากับแก้วน้ำหน่อยสิ"

ผมพูดพร้อมเอื้อมไปหยิบยากับน้ำขึ้นมาและเดินเข้าไปใกล้คนป่วยจอมดื้อ

"ถ้าไม่กินยาเดี่ยวก็ไม่หายหรอกนะ"ผมพูดด้วยความเป็นห่วงและป้อนยาให้กับคนตรงหน้า  ก็นะอย่างน้อยก็ยอมกินยาละนะ หืม หน้าแดงนิดๆนิน่า

"นี้ กาโอคุงหน้าแดงนะ"ผมเอ่ยแซวอีกฝ่ายขึ้นมา  ทำให้ใบหน้าน่ารักนั้นยิ่งแดงยิ่งขึ้นไปอีก

"ผะ  ผมเปล่านะครับ"กาโอคุงพูดพร้อมรีบส่ายหน้าอย่างพัลวัน  หึ หึ กาโอคุงก็หน้ารักเหมือนกันนะเนี่ย











พวกช่วงบัดดี้ไฟท์เนี้ยขอข้ามนะคะ แต่เราจะเขียนความรู้สึกของแต่ละคนให้ตลอดนะคะ  ส่วนกาโอจัง เขายังไม่แน่ใจในความรู้สึกนะเขาไม่ใช่คนซื่อนะคะ 555+ 













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #11 kaiaki1112 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 14:01
    เปิดเรื่อง ทำไมหน่วงๆใจกับกาโอจัง ยังไงไม่รู้แห้ะ
    #11
    0
  2. #5 may2303 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 22:39

    โอ้ยยยยยยยย ฟินมากค่าาาาาาา

    #5
    0