Special Ones

ตอนที่ 2 : บทนำ - "ลูซแวร์ ข้ากลับมาแล้ว"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    25 ต.ค. 53

บทนำ

“ลูซแวร์ ข้ากลับมาแล้ว”

 

            ลูซแวร์ นครหลวงแห่งดาเรเนีย ปรากฏโฉมอย่างองอาจไม่หวั่นทั้งตะวันและจันทราหรือหมอกลมหิมะพายุฝนมานานปีนับตั้งแต่ปฐมกษัตริย์ ดาเรน ทรงสถาปนาอาณาจักรแห่งนี้ขึ้นเมื่อสามศตวรรษที่แล้ว

            กำแพงเมืองแข็งแกร่งสูงชันของนครแห่งนี้ยังไม่เคยมีอริศัตรูใดบุกเข้ามาประชิดแม้สักครั้ง ซึ่งนั่นก็หาใช่เพราะกองทัพอันเกรียงไกรหรือเพราะพระปรีชาสามารถอันปราดเปรื่องของพระราชาผู้ปกครองในแต่ละยุคสมัยแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะมนุษย์มีภัยใหญ่หลวงกว่านั้นที่พึงต้องร่วมแรงร่วมใจกันแก้ไขต้านทาน มากกว่าการจะมัวมาทะเลาะเบาะแว้งแย่งชิงดินแดนกัน

            ภัยร้ายแรงที่ว่านั่นก็คือ การรุกรานจากสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์อื่น โชคดีที่เผ่าพันธุ์ที่มีพลังความสามารถส่วนใหญ่ก็มีอาณาเขตพื้นที่ในปกครองกันหมดแล้ว หากไม่คิดไปยุ่มย่ามอีกฝ่ายก่อนก็ไม่เดือดร้อนอันใด ส่วนเผ่าพันธุ์ที่เรืองปัญญากว่ามนุษย์ก็ถือตนว่ามีวัฒนธรรมและความประพฤติที่สูงส่ง ไม่ลดตัวลงมารุกรานผู้อื่นก่อน ความสำคัญในด้านการป้องกันภัยของกำแพงหินแกร่งจึงเหลืออยู่แค่คอยป้องกันสัตว์ปีศาจร้ายซึ่งวันดีคืนดีอาจจะอยากได้ถิ่นเป็นของตนเพิ่มเติม แล้วบุกอาละวาดเข้ามาข้างในจนทำให้ชาวเมืองขวัญผวาได้โดยไม่คาดฝันเท่านั้น

            ถึงจะดูเหมือนไม่หนักหนาเท่าใดนัก และนานทีจะเกิดเหตุดังเช่นที่ว่าขึ้นสักหน แต่ปัญหานี้ก็ถือเป็นราชกิจอันดับต้นๆ ที่พระราชา เหล่าขุนนางและทหารทั้งหลายต้องหาทางเตรียมตัวรับมือจัดการ ดังนั้นการคงอยู่ของกำแพงเมืองก็ยังช่วยสร้างความอุ่นใจได้ดี

            ...

            นึกย้อนทวนประวัติศาสตร์ของเมือง ราชวงศ์ และความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ที่เคยต้องนั่งท่องจำมาถึงจุดนี้ชายหนุ่มก็หยุดคิด พลางสงสัยว่าทำไมเนื้อหาสาระที่เคยเป็นเหมือนเรื่องยากเย็นแสนเข็ญกว่าจะจดจำได้ บัดนี้กลับกลายเป็นเรื่องที่ฝังลึกอยู่ในสามัญสำนึกซึ่งเขาสามารถหยิบขึ้นมาเปิดอ่านโดยไม่ตั้งใจ อีกทั้งยังเสริมความคิดเห็นเชิงวิพากษ์วิจารณ์ส่วนตัวเพิ่มเติมลงไปด้วยเล็กน้อยเช่นนี้ได้

            กาลเวลาคงสามารถขัดเกลาคนให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาได้จริงๆ ...

            ชายหนุ่มละสายตาออกจากกำแพงเมืองที่เขาเพิ่งข้ามผ่านมา แล้วหันกลับไปเดินต่อตามทางของตน

            ลูซแวร์ยังคงประกอบด้วยความงดงามและสลับซับซ้อนสมเป็นมณีเอกแห่งดาเรเนียไม่เปลี่ยนแปลง

            นานแค่ไหนแล้วนะ...ที่เขาไม่ได้ย่างเท้าลงบนถนนอิฐเส้นนี้ กาลก่อนเขาเคยเดินสำรวจไปทั่วจนกล่าวอวดอ้างว่าตนนั้นรู้จักทุกซอกทุกมุมของถนนสายหลักนี้ประดุจเส้นบนฝ่ามือ ยามนี้เมื่อเขาหันมองรอบๆ กลับมีหลายสิ่งที่ดูแปลกตาไป

            เขาสูดหายใจลึกเป็นจังหวะขณะก้าวเดินพลางพยายามระลึกถึงความทรงจำครั้งเก่า และเรียกความรู้สึกเดิมๆ กลับคืนมา

            นานเท่าไรแล้วที่เขาจากไปโดยไม่คิดจะหันหลังกลับมาเยือนเมืองอันเป็นบ้านเกิดแห่งนี้อีก...

            ก่อนจากไป เขาเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งซึ่งพยายามไขว่คว้าหาทางเป็นคนอื่นที่พิเศษขึ้นกว่าเดิม ด้วยหวังจะให้ตนเป็นที่ยอมรับของใครต่อใคร แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องพ่ายแพ้อย่างหมดท่า จนต้องหลบลี้หนีหน้าไป

            ...แล้วก็ต้องกลับมาอีกจนได้สิน่า...

            ชายหนุ่มเหยียดยิ้มกับความคิดเย้ยหยันตนเองนั้น เขานี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ แค่คำมั่นที่เคยให้ไว้กับตัวเองในตอนเด็กยังรักษาไว้ไม่ได้เลย

            แต่เอาเถอะ สิ่งเหล่านั้นล้วนเกิดขึ้นในอดีตทั้งสิ้น ตัวเขาในตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง และหากไม่มั่นใจพอ เขาคงไม่ก้าวผ่านประตูเมืองเข้ามาเดินอยู่ตรงนี้หรอก

            เขากลับมาเยือนที่นี่เพื่อจะพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง...

            ด้วยการมาเป็น...หนึ่งในคนพิเศษแห่งลูซแวร์

            “ลูซแวร์ ข้ากลับมาแล้ว”

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

626 ความคิดเห็น

  1. #623 เฮเบียนัม บราวน์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 16:56
    หืม... -_-?? ทำไมนิยายเรื่องนี้ก๊อปได้ ยิ่งสนุกๆอยู่
    #623
    0
  2. #617 In your dream (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 20:45

    เริ่มต้นได้น่าติดตามมากเลยพี่เคจ ><

    สู้ๆ นะ (ว่าแล้วก็แวบไปอ่านตอนต่อไป)

    #617
    0
  3. #553 •Zol2iäc• (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2554 / 22:08

    กลับมาเเล้ว ว ว(แอคโค่เพื่อ?) -3-

    #553
    0
  4. #314 Kumorino (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 14:35
    น่าอ่านมากเลย หนุกๆ =w=
    #314
    0
  5. #249 ALICERIBBON (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 17:42

    มาตามอ่านค่ะ~ :)

    แค่เริ่มต้น ก็น่าอ่านแล้วล่ะค่ะ ! > <
    พี่เคจใช้คำสวย อ่านแล้วลื่นไหลมากๆเลยค่ะ ^^


    ไม่รอช้า.. รีบคลิกบทต่อไปต่อทันที~





    #249
    0
  6. #97 {SJ+SNSD}_Final KyuHyun ♥ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2553 / 15:14
    เยี่ยมค่ะ
    สนุกดี ^^
    #97
    0
  7. #92 Gow27 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2553 / 07:56
    สำนวนของเคจเปลี่ยนไปรึเปล่า ? ดูเหมือนจะมีการใช้ถ้อยคำที่แปลกๆ ออกไปนะ เหมือนเคจอยากจะทดลองการเขียนอะไรแนวใหม่ซักอย่าง... ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่านะ ^^

    อย่างไรก็ดี เรื่องนี้น่าสนใจครับ ยังเปิดมาได้ไม่ไกล แต่ก็เห็นความแตกต่างจากนิยายแฟนตาซีอื่นๆ โดยส่วนตัว ผมชอบไอเดียที่มนุษย์ไม่จำเป็นต้องมารบกันเอง แต่ต้องป้องกันตัวจากเผ่าพันธุ์อื่น ซึ่งมีทั้งพวกทรงภูมิปัญญากับพวกที่เข้ามาระรานเปนครั้งคราว มุกแนวนี้เล่นไดเยอะ และหลากหลาย ให้อารมณ์อยากรู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้นกันแน่
    #92
    0
  8. #47 Eight days (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2553 / 21:13
    เริ่ดค่ะ
    #47
    0
  9. #46 Ryoma+ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2553 / 21:07

    อิจฉาคนใช้ภาษาสวยจัง อยากเขียนได้บ้างๆ
    555+
    เข้ามาอ่านตามที่สัญญาเอาไว้เเล้วขอรับพี่เคจ
    เเค่เปิดเรื่องมาก็เริ่ดเเล้ว ว้าวๆๆๆ
    จะติดตามต่อไปขอรับ

    #46
    0
  10. #39 Anithin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2553 / 18:22
    แต่ปัญหานี้ก็ถือเป็นราชกิจอันดับต้นๆ ที่พระราชา เหล่าขุนนางและทหารทั้งหลายต้องหาทางเตรียมตัวรับมือจัดการเลยล่ะ <-- คิดว่าไม่ต้องมี เลยล่ะ ก็ได้นะครับ เพราะภาษาบรรยายก่อนหน้านี้เป็นกึ่งทางการมาตลอด ขณะที่ เลยล่ะ เป็นภาษาพูดชัดเจน ถ้าตัดออกน่าจะกลืนเป็นเนื้อเดียวกันมากขึ้น

    เดี๋ยวอ่านตอนสองต่อนะ :)
    #39
    0
  11. #30 bankja (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2553 / 16:48
    ภาษาโอเคครับ แต่งไปมันก็จะลื่นขึ้นเองแหละ ไม่ขอบ่น



    แต่คำว่ายุ่งย่าม เปลี่ยนเป็นยุ่มย่ามนะขอรับ



    พยายามอย่าใช้ภาษาสละสลวยเกินงามก็จะดีครับ

    เช่นแตกตื่นขวัญผวา อะไรทำนองนี้ ลองเอาแค่ขวัญผวา จะได้คำที่เรียบกระชับชัดเจนดี

    แต่ไม่ต้องตัดออกทุกคำก็ได้ครับ เข้าใจว่าพยายามทำให้มีกลิ่นอายความเป็นนิยายตะวันตก

    แต่อ่านมากๆ จะเมาเอาจริงๆ นา
    #30
    0
  12. #4 เจ้า เปา ฉี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2553 / 22:53
    "ลูซแวร์ ข้ากลับมาแล้ว"

    ไหนๆบทนี้ก็จะโชว์จุดนี้ทั้งที น่าจะเอาประโยคคำพูดนี้ไว้ท้ายตอนนะครับ
    #4
    0
  13. #3 เจ้า เปา ฉี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2553 / 22:51
    ย่อหน้าสอง ตรงกำแพงเมือง ตัดของลูซแวร์ แล้วใช้คำว่าอริศัตรูใด แทนข้าศึกต่างชาติ จะอ่านได้ลื่นไหลมากกว่านะครับ
    #3
    0