Rosemary รุ่นพี่สุดกวนกับรุ่นน้องสุดแสบ

ตอนที่ 29 : Ep.26 {เกมส์}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 778
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 มี.ค. 59

Ep.26





   Part:Dome


   หลังจากที่พวกผมเข้ามาช่วยดาและมิวค์ก็จะยิงดาแต่แกมม่ามารับกระสุนแทนดา พวกเราก็จับตัวมิวค์และไอหมอโรคจิตกับผูหญิงอีกคนไว้


   "ปล่อยฉัน!สิไอพวกบ้า พวกแกจะจับฉันไว้ทำไม ปล่อยนะ!"เสียงมิวค์ผู้หญิงที่น่ารังเกียจที่สุดที่ผมเคยเจอมากำลังตะโกนอยู่กับที่ที่ตัวเองถูกมัดมือมัดเท้าไว้อยู่


   "หึ!ถ้ากูปล่อยมึงไปกูคงโง่เต็มทีแล้วแหละ"ผมเดินเข้าไปหาหล่อนแล้วพูดใส่หน้าหล่อน


   "อ้ายย! พวกแกมันบ้าไปแล้ว พวกแกมันหน้าตัวเมีย"ยัยนั้นพูดใส่หน้าผม แต่ผมไม่แคร์เธอหรอกนะ


   "ในเมื่อมึงกล้าคิดที่จะทำร้ายน้องกู มึงก็เตรียมตัวรับชะตากรรมมึงได้เลยอีหน้าด้าน"ผมพูดแล้วเดินไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม


   "ไอโดมเป็นไงบ้างมึง"ไอดิวเดินเข้ามาข้างในห้อง แล้วนั่งลงข้างๆกับผมพร้อมเอาเบียร์มาให้


   "กูอยากจะตบอีนี้ให้หน้าแหกเลยล่ะ แต่กูอยากให้น้องกูมาจัดการเองมากกว่า"ผมบอกมันแล้วนั่งกระดกเบียร์ต่อ


   "หึหึ!มึงอย่าใจร้อนไปยังมีอีกสองตัวที่พวกเรายังไม่ได้เล่นกับมัน"มันหมายถึงไอหมอเพชรอะไรนั้นกับยัยผู้หญิงอีกคน


   "นี้ถ้าไม่ติดที่ดาอยากจัดการด้วยตัวเองกูจะจัดให้ไม่เหลือซากเลย"ผมบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด


   "ฮ่าๆๆอย่าหงุดหงิดไปเลยมึง เดี๋ยวกูไปเอาข้าวมาให้ล่ะกัน"มันบอกแล้วเดินออกไป ไม่นานมันก็มาพร้อมกับข้าว พวกเรากินกันได้สักพักผมกับมันก็แยกย้ายกันไปนอนโดยให้คนเฝ้าไว้หน้าประตูห้องพวกนี้


   And Part:Dome


   Part:Dalin


   ฉันเฝ้าพี่แกมม่าอยู่หน้าห้องร่วมชั่วโมง คุณหมอถึงได้ออกมาสักที ฉันรีบเดินไปหาคุณหมอโดยทันที


   "คุณหมอค่ะ พี่แกมม่าเป็นยังไงบ้างค่ะ พี่แกมม่าปลอดภัยใช่ไหมค่ะ"ฉันยิงคำถามใส่คุณหมอเป็นชุด


   "ใจเย็นๆครับคุณ คนไข้โดนยิงที่จุดไม่สำคัญนักเลยไม่เป็นอะไรหนักครับ ไม่ต้องห่วงพ้นขีดอันตรายเรียบร้อยครับ แต่คงต้องรอให้คนไข้พักฟื้นสัก2-3ถึงจะตื่นครับ"คุณหมอบอก


   "ขอบคุณนะค่ะหมอ ขอบคุณจริงๆค่ะ"ฉันยกมือไหว้คุณหมอแล้วพูดขอบคุณไปหลายครั้ง


   "มันเป็นหน้าที่ครับ งั้นหมอขอตัวก่อนนะครับ"คุณหมอบอกแล้วเดินออกไปทันที ฉันโล่งอกมากๆเลยล่ะ


   "ญาติผู้ป่วยค่ะ อีกสักครู่เราจะเคลื่อนย้ายผู้ป่วยไปห้องพักพิเศษ ท่านสามารถเข้าเยี่ยมได้ตั้งแต่พรุ่งนี้นะค่ะ คืนนี้ต้องให้คนป่วยพักผ่อนก่อนค่ะ"มีคุณพยาบาลท่านนึงเดินมาบอกฉัน


   "ขอบคุณค่ะ"ฉันบอกไปตามมารยาทแล้วโทรบอกให้พี่ดิวมารับฉันที่โรงพยาบาลที่ฉันอยู่ ไม่นานพี่ดิวก็มารับ


   "มันเป็นอะไรมากไหม หมอนั้นนะ"พี่ดิวถามหลังจากที่พวกเราขับรถออกมาได้สักพัก


   "หมอบอกว่าปลอดภัยแล้วค่ะ พรุ่งนี้ก็เข้าเยี่ยมได้แล้ว"ฉันบอกพี่ดิวไปแล้วก็นอนบนรถเลยเพราะเหนื่อยเต็มทนแล้ว


   รู้ตัวอีกทีฉันก็มาอยู่ที่บ้านแล้ว พี่ดิวบอกว่าให้ไปอาบน้ำแล้วนอนพักก่อนพรุ่งนี้ค่อยมาจัดการเรื่องทั้งหลายกัน


   เช้าวันต่อมาฉันและพี่ดิวพี่โดมก็มากันที่ห้องของยัยมิวค์ พอยัยมิวค์เห็นฉัะนมันก็ดูโกรธฉันสุดๆเลยล่ะ


   "เป็นยังไงบ้างจ้ะน้องมิวค์...อุ้ย!ไม่ใช่สิต้องเรียกว่ามิวค์เฉยๆต่างหากเพราะอายุเราเท่ากันนี้เนอะ"ฉันบอกแล้วบีบคางยัยนั้นแล้วยิ้มเยาะ


   "แกมันอีนังบ้า แกแย่งพี่แกมม่าไปจากฉันแล้วยังจะทำร้ายฉันอีก แกมันชั่ว"ยัยนั้นพยายามที่จะออกจากที่มัดอยู่


   "หึ!ถ้าแกทำตัวดีจริงๆผู้ชายเค้าคงจะหันมาสนใจเธอเองแหละ ไม่ใช่ทำตัวง่ายสะจนผู้ชายเค้าคิดเล่นๆแบบเธอไง"ฉันบอกแล้วสะบัดมือออกจากหน้าของยัยนั้น


   "แกมันบ้า ปล่อยฉันนะย่ะ"ยัยนั้นพูดแล้วพยายามจะให้หลุดจากเชือกที่มัดอยู่ คิดจะให้ฉันปล่อยอย่างนั้นเหรอ ไม่มีทาง


   "พร้อมที่จะเล่นเกมส์รึยังจ้ะ น้องมิวค์"ฉันบอกแล้วกระชากผมมันไว้ ฉันจะให้มันได้เห้นเกมส์ที่สนุกสุดๆเอง


-------------------- Part 26 --------------------


มาแล้วนะจ้ะที่รักทั้งหลาย ตอนหน้าน้องดาของอิฉันจะพาท่านทั้งหลายน้านนนไปเล่นเกมส์อะไรก็ต้องรอติดตามแล้วล่ะนะเจ้าค่ะ สำหรับวันนี้สวัสดีเจ้าค่ะ


CaRols_Za
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น