Rosemary รุ่นพี่สุดกวนกับรุ่นน้องสุดแสบ

ตอนที่ 24 : Ep.21 {พี่ชาย}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 868
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 มี.ค. 59

Ep.21




   Part:Lalin


   ตอนนี้ไอดาหลับไปแล้ว มันน่าสงสารมากเลยแหละหลังจากที่มันกลับมาแล้วเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง ฉันว่าเหตุผลของพี่แกมม่าดูงี่เง่าสะจนฉันคิดว่าพี่แกโง่เลยล่ะ


   "ฮัลโลลินโทรมามีไรหรือเปล่าฮืม"เสียงปลายสายดังขึ้นหลังจากที่ฉันต่อสายไปหา ไม่นานหลังจากยัยดาหลับ


   "พี่โดมค่ะ ยัยดาน่าจะโดนคู่หมั้นเก่าพี่แกมม่าแก้แค้นแล้วล่ะค่ะ"ฉันพูดหลังจากนั้นฉันก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่ดิวฟัง


   "พี่ว่ายัยผู้หญิงคนนั้นกับไอผู้ชายทที่ชื่อเพชรไม่น่าไว้ใจนะ เราก็ลองสังเกตพฤติกรรมไอเพชรดูหน่อยนะ พี่จะถึงไทยพรุ่งนี้เช้า"พี่โดมบอก


   "ค่ะพี่โดม"ฉันบอกแล้วได้ยินเสียงนั่งลงจากปลายสาย "ไอดิวมึ.งไปนั่งตรงอื่นดิ อย่ามานั่งใกล้กู"เสียงพี่โดมโว้ยวายดังมาจากปลายสาย


   "น้องลินครับ พี่วางสายก่อนนะ บาย"เสียงพี่ดิวบอกแล้ววางสายไปเลย อะไรกันสองคนนี้ ทำตัวแปลกจริงๆ


   "ฉันจะอยู่กับแกเองเว้ยเพื่อน"ฉันบอกแล้วกลับไปนอนห้องของตัวเองพรุ่งนี้คงต้องปลุกยัยดาให้ไปรับพี่มันอีก


   End Part:Lalin


   "ดา ตื่นได้แล้วแก"เสียงยัยลินเข้ามาปลุกฉัน ฉันงัวเงียตื่นขึ้นมามองมัน พอสมองของฉันประมวลผลเสร็จ น้ำตาก็มาคลอกันที่เบ้าตาแล้ว


   "แกอย่าร้องนะเว้ย ถ้าแกร้องขึ้นมาฉันไม่ซื้อหนมหวานให้แกนะเว้ย"ยัยลินพูดแล้วทำเป็นไม่สนใจฉัน ฉันเผลอหัวเราะออกมาตอนที่มันพูดจบ


   "ฉันไม่ร้องหรอกเว้ย เพื่อนแกเข้มแข็งจะตาย"ฉันบอกแล้วลุกขึ้น เดดินไปหยิบผ้าขนหนูเตรียมเข้าห้องน้ำ


   "555 อย่างนี้สิเพื่อนฉัน"ยัยลินบอก แล้วฉันก็เดินไปอาบน้ำ แต่งตัวให้ด้วยชุดกางเกงยีนขาฉีก และเสื้อสีขาวสบายๆ


   "แกวันนี้พี่ดิวกลับมาไทยแล้วนะเว้ย"ยัยลินบอกหลังจากที่พวกเราเข้ามาในห้องครัวเพื่อกินข้าวกัน


   "เฮ้ย! แล้วทำไมพี่ไม่โทรมาบอกฉันว่ะเนี้ย"ฉันบ่น เพราะทุกทีพี่จะโทรมาบอกฉันก่อนทุกครั้ง


   "พอดีเมื่อคืนพี่แกคงโทรหาแกไม่ติดมั้ง เลยโทรหาฉัน แกอย่าไปสนใจเลยเนาะ วันนี้ไปรับพี่ดิวกับพี่โดมกัน"ยัยลินบอกแล้วยกข้าวมาให้ฉัน


   "อือๆ ฉันใส่ชุดนี้ไปล่ะกันขี้เกียจเปลี่ยน"ฉันบอกแล้วนั่งกินข้าวต่ออีกสักพักก็ลุกขึ้นหยิบจานไปล้างรวมทั้งของยัยลินด้วย


   "ไปกันแก พี่ดิวพี่โดมน่าจะใกล้ลงเครื่องแล้วแหละ"ยัยลินบอก แล้วมันเดินไปหยิบกระเป๋ากับกุญแจรถของมันมมาถือไว้

   "อืมไปกันเถอะ แกขับนะ แันขอนั่งคิดอะไรนิดหน่อย"ฉันบอกแล้วเดินไปหามันส่วน มันก็เดินมาพร้อมฉันโดยไม่พูดอะไร


   ณ สนามบินSAD


   "พี่ดิวกับพี่โดมลงมาหรือยังว่ะแก"ฉันหันไปถามมัน หลังจากที่เรามาถึงสนามบินกันได้สักพักแล้ว


   "นั้นไงแก เดินมานู้นแล้ว"ยัยลินบอกแล้วชี้ให้ฉันหันไปดู ผู้ชายที่ดูดีทุกท่วงท่า คนใหญ่ที่ดูเป็นผู้ชายแบดๆพาดแขนกับไหลของคนที่ตัวเล็กกว่า


   "มึงเอามือออกไปดิ กูจะไปหาน้อง"พี่โดมบอกแล้วเอามือพี่ดิวออก สองคนนีี้นินะอยู่ใกล้กันเป็นไม่ได้เลยสิ


   "น้องรักของพี่โดม พี่คิดถึงเรามากเลยรู้ไหมหืม?"พี่โดมบอกแล้วดึงฉันเข้าไปกอดไว้แน่น


   "พี่คิดถึงมากกว่า มาให้พี่กอดมั้ง?"พี่ดิวบอกแล้วดึงฉันเข้าไปกอดอีกคน ตอนที่พี่ดิวดึงฉัน ทำให้พี่โดมที่กอดอยู่ก่อนหน้านี้เซนิดหน่อย


   "ไอพี่เวร ระวังเหอะมึง"พี่โดมบอกแล้วชี้หน้าด่าพี่ดิว พี่ดิวก็ยักคิ้วกวนๆตอบไป ฉันกับยัยลินยืนหัวเราะกันอยู่


   พอหัวเราะกันหน่ำใจพวกเราก็ขึ้นรถยัยลิน โดยมีพี่ดิวเป็นคนขับ พี่โดมนั่งข้างคนขับ ส่วนพวกเราสองคนก็นั่งหลังตามระเบียบ


   "ไปกินข้าวกัน พี่หิวข้าวยังไม่กินอะไรเลยตั้งแต่ขึ้นเครื่อง"พี่ดิวบอกหลังจากที่เราขับออกมาได้ไม่นาน


   "ได้สิ มึงเอาแต่หลับนิ"พี่โดมแอบบ่นงุบงิบ แต่พี่ดิวได้ยินเลยเอามือไปตะปบหัวพี่โดม แล้วทำถ้าแยกเขี้ยวใส่


   "ไปก็ได้ค่ะ ไปห้างใกล้ๆกับมหาลัยหนูอ่ะ"ฉันบอกแล้วหันไปสนใจกับสิ่งภายนอกอีกที ไม่นานพี่ดิวก็ขับมาถึงห้าง


   "ไปกินชาบูกัน"พี่โดมบอกแล้วลากเจ้ามือไปที่ร้านชาบู ซึ่งไม่ต้องเดาให้เหนื่อยเลย เจ้ามือคือพี่ดิวนั้นเอง


   พอมาถึงร้านพวกเราก็สั่งอาหารกัน สักพักอาหารก็มาเสิร์ฟ ตอนนี้ฉันนั่งริมหน้าต่างพี่ดิวนั่งข้างฉัน ยัยลินนั่งตรงข้ามกับฉันพี่โดมนั่งตรงข้ามกับพี่ดิวอีกที


   "ดา ทานเข้าไปเยอะๆละ เราผอมไปไหมช่วงนี้ ทานบำรุงเยอะๆนะ"พี่ดิวบอกแล้วตักอาหารมาให้ฉัน


   "อุ้ย!พี่ดากินที่ร้านนี้ด้วยเหรอค่ะเนี้ย"เสียงของผู้หญิงที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิตดังมาจากข้างหลัง พอหันไปก็เจอกับยัยนมเน่ากับผู้ชายอีกคนที่ทำให้ฉันเจ็บ


   "ไม่มีตาเหรอจะน้องมิวค์ หรือว่ามัวแต่วิ่งหาผู้ชายจนลืมดูสิ่งแวดล้อม วันหลังบอกให้ผู้ชายของเธอแหกตาเธอบ้างนะ อย่าเอาแต่แหกอย่างอื่นอยู่"ฉันพูดด้วยเสียงเรียบๆ


   "นี้! พี่ดาพี่เองไม่ใช่หรือไงที่ไปเที่ยวกับผู้ชายอื่น พอโดนจับได้ก็ทำเป็นร้องไห้นะห๊ะ!"ยัยมิวค์พูดตะคอกใส่ฉัน


   "ดาครับพี่อิ่มแล้วอ่ะเราไปกันเธอะ พี่รู้สึกว่ามีสัตว์สง่วนกับควายป่ายืนอยู่ใกล้ๆแล้วกินไมลงอ่ะ"พี่โดมพูด พี่โดมเป็นคนที่ไม่ชอบผู้หญิงตอแหลเป็นที่สุดเลยล่ะ


   "พี่ก็ว่าแบบนั้น พี่รู้สึกว่าไม่อยากอยู่เพราะเหม็นหน้า'ควาย'แถวนี้ว่ะ"พี่ดิวพูดแล้วเน้นคำว่าควายเป็นพิเศษ


   "ค่ะพี่ดิว ไปกันเธอะเดี๋ยวได้ไปจัดห้องด้วย"ฉันบอกแล้วดึงพี่ดิวขึ้นมาควง พี่ดิวจ่ายเงินเสร็จก็เดินออกมา


   สิ่งที่ฉันเห็นคือพี่แกมม่ากำลังทำหน้าเหมือนมีใครไป เหยียบTEENแกแล้วหาคนเหยียบไม่เจอเลย แต่ฉันเจ็บคนนั้นต้องเจ็บกว่า


   ค่ำของวันนั้น


   "พี่กับไอโดมอยู่ห้องข้างๆเรานะ มีไรก็เรียก"พี่ดิวบอกแล้วเดินลากพี่โดมไปอีกห้องหนึ่งที่อยู่ข้างๆกัน


   "ไปแกนอนกันเดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องไปมหาลัยอีก"ยัยลินบอกแล้วเดินไปห้องมัน ส่วนฉันก็เข้าห้องตัวเองแล้วอาบน้ำแต่งตัวนอนเลย


------------------- Part 21 --------------------


Hello นักอ่านทั้งหลาย ตอนนี้ข้าพเจ้าได้มาอับให้กับพวกเจ้าแล้ว สาเหตุที่บ้างครั้งข้าหายไป ไม่ต้องคิดอะไรมาก ตอนนั้นข้าโดนลักพาตัวโดยราชาแห่งการบ้านของข้าพเจ้า ซึ่งตอนนี้ข้าพเจ้ากำลังต่อรองกับเจ้าการบ้านอยู่ ข้าจะมาอับให้พวกเจ้าไหวๆ จุ้ฟ<3


CaRols_Za
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น

  1. #28 Baifoern (@Baifoern) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:01
    ควายป่า กับสัตว์สงวน55656
    #28
    0
  2. #27 31250 (@31250) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:45
    หนุกๆดี ทำการบ้านเส็ดเร็วๆน่ะ ??
    #27
    0