Rosemary รุ่นพี่สุดกวนกับรุ่นน้องสุดแสบ

ตอนที่ 21 : Ep.18 {เปิดเผย}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 มี.ค. 59

Ep.18





   Part:Gamma


   สวัสดีครับผมแกมม่าแฟนของน้องเตี้ยเองง วันนี้ผมมารับเตี้ยที่มหาลัยเพื่อไปสังสรรณ์กับเพื่อนๆของผมและเตี้ย ก่อนมามหาลัยผมบอกเรื่องที่แม่ผมไปยกเลิกหมั้นของผมแล้ว เตี้ยดูมีความหวังมากเลย แบบนี้แหละ คุณแฟนที่น่ารัก


   พอมาถึงผับเพื่อนผมก็แซวซะ ผมอยากเอาตีนฟาดปากมัน พวกเรานั่งดื่มกันได้สักพักก้มีคนโทรเข้ามือถือของผม คนนั้นก็คือมิวค์นั้นแหละครับ ผมไม่อยากให้ตัวเล็กไม่สบายใจเลยออกไปคุยข้างนอกร้าน


   "พี่แกมม่าค่ะ ฮือๆ พี่แกมม่าทำกับมิวค์แบบนี้ได้ไงค่ะ มิวค์ผิดตรงไหนเหรอค่ะ ฮือๆๆ ทำไมต้องยกเลิกหมั้นด้วย"เสียงมิวค์ร้องไห้พร้อมกับพูด


   "มิวค์ไม่ได้ผิดหรอก แต่พี่ไม่ได้รักมิวค์จริงๆ พี่เห็นมิวค์เป็นแค่น้องสาว พี่รักแค่ดาคนเดียว"ผมบอกไปตามความจริง


   "พี่แกมม่า อึก ช่วยออกมาหามิวค์ได้มั้ยค่ะ ฮือๆ นะค่ะ มิวค์อยู่หน้าร้านRose Bloodแล้ว"มิวค์บอกพร้อมสะอื้นแล้วว่างสายไป


   ผมเดินออกจากร้านมาหยุดที่ลานจอดรถ แล้วผมก็เห็นมิวค์ยืนอยู่พร้อมกับสะอื้น ผมไม่ทันได้พูดอะไร มิวค์ก้เข้ามากอดผมแน่น ผมไม่รู้จะทำไง น้องก็สะอื้นหนักก็เลยลูบผมปลอบน้องแบบไม่คิดอะไรจริงๆ


   "ปล่อยพี่เถอะมิวค์ มิวค์กับพี่ไม่ได้เป็นอะไรกันอย่าทำแบบนี้เลย"ผมบอกพร้อมกับพลักมิวค์ออกเบาๆ


   "พี่แกมม่ารังเกียจมิวค์ใช่มั้ยค่ะ"มิวค์พูดพร้อมกับพยายามเดินเข้ามากอดผมอีกครั้ง มิวค์ที่เคยรู้จักไม่ใช่แบบนี้นิ


   "มิวค์! หยุดทำแบบนี้สักที พี่บอกว่าพี่ไม่ได้คิดกับเราเกินน้องสาวไง แล้วพี่ก็มีคนที่พี่รักอยู่แล้วชื่อดาเข้าใจมั้ย พี่ไปล่ะหวังว่าเราจะไม่เจอกันอีก"ผมตวาดน้องออกไป พอพูดเสร็จก็เดินออกมาเลย


   ผมเดินเข้าไปในร้านแล้วไปที่โต๊ะของพวกเรา ผมเดินเข้าไปแต่กับไม่เห็นตัวเล็กนั่งอยู่ นั้นทำให้ผมสังหรใจแปลกๆ


   "พวกมึง! แฟนกุอยู่ไหนว่ะ ทำไมตัวเล็กถึงไม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้ บอกกูมาเร็ว"ผมเลยหันไปถามไอพวกนี้ด้วยน้ำเสียงร้อนรน แฟนหายทั้งคนนิ


   "อ๋อ! เมื่อกี้ดาบอกว่าไปเข้าห้องน้ำ แล้วพอกลับมาอีกที ก็เดินขึ้นไปห้องทำงานแล้วไม่ให้ใครขึ้นไปนะค่ะ พวกเราเลยไม่ได้ถามอะไรมันต่อ"ลินบอก นั้นทำให้ผมใจหายหวาบเลย


   "เห้ย! แล้วทำไมไม่รังไว้ว่ะ กูว่าเมื่อกี้ดาต้องไปเห็นตอนกูกอดกับมิวค์แน่เลย"ผมตะโกนออกมาแบบใจหาย


   "อะไรนะ! นี้พี่ไปกอดกับคนอื่นนอกจากดา พี่แม่งเลวชิบ พี่รู้ป่ะว่าไอดามันรักพี่ขนาดไหน แล้วพี่ไปทำกับมันแบบนี้เนี้ยนะ"ลินยืนขึ้นแล้วชี้หน้าด่าผมแบบตรงๆเลยไม่มีคำว่ารุ่นพี่รุ่นน้องแล้วเพราะเธอโกรธจริงๆ


   "มันไม่ใช่แบบที่น้องคิด เรื่องมันเป็นอย่างนี้..."แล้วผมก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้กับพวกนี้ฟัง


    "หน่อยยย อีตอแหลนั้น อย่าให้แม่เจอนะ แม่จะจัดให้ไปแย่งของคนอื่นอีกไม่ได้เลย"ลินพูดออกมาด้วยความโกรธ


   "ถ้าพี่จะขึ้นไปบนนั้น ต้องทำยังไงบ้าง พี่จะไปหาตัวเล็กพี่เป็นห่วง"ผมถามไปเพราะอยากรู้จริงๆ ผมเป็นห่วงตัวเล็กมากๆด้วย


   "เดี๋นวหนูพาขึ้นไปเองค่ะ หนูมีกุญแจห้องทำงานมัน"ลินบอกพร้อมกับเดินนำผมขึ้นไปยังห้องทำงานของดา ลินไขกุญแจเข้าไป กลิ่นที่ได้รับคือกลิ่นเหล้าที่แรงมากๆปะทะหน้า


   "ตัวเล็กทำไมตัววเล็กเมาแบบนี้ล่ะ ตัวเล็กไม่น่ากินเยอะเลยมันไม่น่ารักนะครับ"ผมเดินเข้าไปประคองตัวเล็กที่หลับคอตกอยู่ให้ขึ้นมาอยู่ในท่าสบายๆ


   "พี่อยู่กับมันไปก่อนล่ะกัน แล้วอย่าล่วงเกินมันหล่ะไม่งั้นพี่ตาย"ลินบอกพร้อมกับเดินออกไปจากห้องเหลือพวกเราแค่สองคน


   "พี่มันหลอกลวง...ไว้ใจไม่ได้...คบกับหนู๋แล้วไปอยู่กาบคอนอื่นน"เสียงตัวเล็กพูดออกมาแบบมึนหนักๆ พุดสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกผิดขึ้นมา


   "พี่ขอโทษนะตัวเล็ก พี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ตัวเล็กกังวลนะ พี่ขอโทษ พรุ่งนี้พี่จะอธิบายให้ตัวเล็กฟังนะครับ ตอนนี้ตัวเล็กต้องนอนก่อนนะ"ผมบอกพร้อมกับจับตัวเล็กให้นอนให้ดี ส่วนผมก็นอนกอดเธอไว้แบบนั้น จนหลับไปเหมือนกัน


End Part:Gamma


   Part:???


   "มิวค์ทำไมเธอไม่รังมันไว้ให้ได้ล่ะ"เสียงทุ้มของผู้ชายคนนึงดังขึ้นหลังจากออกมาจากซอกรถ ยืนดูเหตุกาณ์อยู่นานออกมา


   "นี้คุณเพชร ฉันก็ทำเต็มที่แล้ว แต่พี่แกมม่าก็ไม่สนใจฉัน คุณจะให้ฉันทำยังไง คุณเถอะรีบไปเอาใจยัยนั้นได้แล้ว"มิวค์พูดออกมาด้วยความรำคาณ


   "หึ! ผมหน่ะ แค่ทำตัวเป็นคนดีพูดคะขากับดาเดียวดาก็ต้องใจอ่อนอยู่แล้ว"เพชรพูดกับมิวค์แบบเหนือกว่า


   "แล้วฉันจะคอยดูเถอะ ฉันรู้มาว่าคุณไม่เคยทำให้ยัยนั้นมองคุณแบบคนรักได้เลยสักนิด...โอ๊ย!"มิวค์พูดออกมาแบบเยียดๆแต่ก็ต้องมาอุทานเพราะโดนเพชรเอามือมาบีบปลายคาง


   "ถ้าเธอยังอยากมีใบหน้านร้อยู่ ก็อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะใช่มีดนี้กรีดมันไม่ให้เหลือชิ้นดี"เพชรพูดพร้อมกับเอามีดผ่าตัดออกมาลูบบริเณแก้มของมิวค์เบาๆ


   "อึก...ปล่อยฉันนะ ถ้าไม่มีฉันคุณก็แย่นะ"มิวค์พูดพร้อมกับปัดมือของเพชรออก มิวค์กลัวว่าเพชรจะทำแบบนั้นจริงๆเพราะเพชรเป้นหมอที่ดูภายนอกเป็นคนใจดีแต่ภายในกลับโรคจิตสุดๆ


   "หึหึ! คิดว่าขาดเธอไปฉันจะเดือดร้อนงั้นเหรอ เธอคิดผิดแล้วหล่ะ ฉันแค่เอาเธอมาเป็นหุ้นส่วนที่ไม่มีสิทธ์ถอนตัวเท่านั้นเอง เอาะ! กลับบ้านเองหล่ะ"เพชรพูดพร้อมกับเดินไปที่รถของตัวเองและขับออกไป


   "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"มิวค์กรี๊ดออกมาสุดเสียงด้วยความคับแค้นใจ ฉันไม่น่าโดนมันหลอกเลยจริงๆ


   End Part:มิวค์,เพชร


   Part:lalin


   สวัสดีค่ะ หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้วฉันคิดว่า ยัยเด็กนั้นต้องคิดจะทำอะไรสักอย่างอยู่แน่ๆ แบบนี้ต้องหาตัวช่วย


   "สวัสดีค่ะพี่ดิว"ฉันกรอกเสียงไปตามสาย เมื่อโทรหาพักพวกได้สำเร็จ คราวนี้ฉันจะต้องช่วยเพื่อนให้ถึงที่สุด


   "ครับ น้องลิน มีอะไรหรือเปล่าเอย"พี่ดิวพูดตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงขี้เล่นเหมือนเดิมเป๊ะ


   "ถ้าพี่ดิวอยุ่กับพี่โดมให้ฟังด้วยกันนะค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า..."ฉันเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดที่ได้รู้เหตุการณ์ให้พี่ดิวพี่โดมฟัง


   "พี่จะกลับไปไทยให้เร็วที่สุด พี่จะกลับไปจัดการคนที่มันคิดจะทำร้ายน้องพี่"พี่โดมพูดออกมาด้วยเสียงตึงเครียด


   "แค่นี้ก่อนนะ พี่จะไปจองตั๋ว น่าจะกลับมะรืนนี้ เรื่องนี้เดียวพี่สองคนจะจัดการให้"พี่ดิวพูดพร้อมกับว่างสายไป ฉันช่วยแกได้เท่านี้จริงๆเพื่อน


   End Part:lalin


-------------------- Part 18 -------------------- 


มาต่อให้แล้วนะจ้ะ ถ้าทุกคนยังจำพี่หมอที่แสนใจดีได้ ก็คนนั้นแหละค่ะ ที่เป็นคนร่วมมือกับน้องนมเน่า พาร์ทนี้เจ๊จะไม่เจิมให้กับพาร์ทหน้านะจ้ะ รอติดตามนะจ้ะๆ จุ้ฟๆ<3 <3 <3


 CaRols_Za


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น

  1. #20 Baifoern (@Baifoern) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 23:32
    หมอเพชรนะหรอออ อ๋อออ ครั้งแรกก็คิดอยู่ว่าใครรร. เงียบๆ ฟาดเรียบนะคะ
    #20
    0