Rosemary รุ่นพี่สุดกวนกับรุ่นน้องสุดแสบ

ตอนที่ 18 : Ep.15 {โรสแมรี่}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 มี.ค. 59

Ep.15




   กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! งืออ ใครโทรมาตอนนี้ว่ะ คนจะหลับจะนอน ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญนะแม่จะด่าให้ว่างสายไม่ทันเลยค่อยดู ชิส์!


   "ฮัลโล ใครโทรมาค่ะ"ฉันกรอกเสียงไปด้วยน้ำเสียงงัวเงียเต็มทน ก็วันนี้วันเสาร์นิ ก็ต้องนอนให้เต็มอิ่มสิ


   "ตัวเล็กยังไม่ตื่นอีกเหรอ นี้จะ10โมงแล้วนะครับ"เสียงคุ้นหูดังมาตามสายมา จะให้ตื่นได้ไง ง่วงจะตายแล้วเนี้ย


   "งืออพี่โทรมาทำไมอ่ะพี่แกม คนยิ่งง่วงๆอยู่"ฉันบอกพี่แกมม่าด้วยน้ำเสียงที่งอแงเต็มที


   "พี่จะชวนไปเที่ยว จะไปมั้ยครับตัวเล็ก"พี่แกมม่าพูดเสียงอ่อนโยน ทำไมเสียงพี่แกมม่าน่าฟังจังเลย


   "ไม่ไปไม่ได้อ่อ หนูขี้เกียจอ่ะ"ฉันบอกพร้อมกับซุกตัวไปในผ้าห่มผืนหนาที่แสนอบอุ่น อุ่นจังเลย


   "ไม่ได้ครับ เพราะตอนนี้พี่อยู่ล่างคอนโดน้องแล้ว ลงมาเร็วครับ พี่ให้เวลา 15 นาที ถ้าน้องไม่ลงมาพี่ขึ้นไปหาแน่ๆครับ"พี่แกมม่าพูดแล้วตัดสายไปเลย


   เฮ้ย! งั้ยพี่ทำงี้ว่ะ คนจะนอนก็ไม่ให้นอน ยังจะบังคับคนอื่นอีกโรคจิตรึเปล่าว่ะ  พี่แกมม่าแม่งงี้เง่า ใช่เวลา15นาทีในการจักการตัวเอง ลงมาข้างล่างก็เห็นพี่จอมเผด็จการยืนอยู่ที่รถของตัวเอง


   มาแล้วเหรอตัวเล็ก นี้ใกล้เที่ยงแล้วงั้นไปกินข้าวกันพี่จองไว้แล้ว"พี่แกมม่าบอกพร้อมกับมาเปิดประตูให้ฉัน ไอพี่หน้าด้าน เห็นอยู่ว่าฉันโกรธแต่ก็ยังทำเป็นเล่น


   "เป็นอะไรรึเปล่าตัวเล็ก เงียบตลอดทางเลย"พี่แกมม่าถามระหว่างที่กำลังขับรถไปตามถนน 


   "เปล่านี้ พี่ขับรถไปเถอะ"ฉันพูดไปแบบนั้น แล้วหันหน้าออกข้างทางไม่สนใจคนข้างตัว


   "โอ๋ๆ ไม่เอาไม่โกรธพี่นะครับ พี่แค่อยากพาน้องไปเที่ยวเท่านั้นเอง พี่ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้น้องโกรธเลยนะดีกันนะ ดีกัน"พี่แกมม่าพูดเสียงอ้อนๆพร้อมกับเอานิ้วก้อยมาสะกิด


   "พี่เป้นแบบนี้ไง โกรธพี่ไม่ลงเลยเห็นมั้ย"ฉันบอกแล้วเอานิ้วก้อยไปเกี่ยวไว้ แล้วกันไปยิ้มกับพี่แกมม่า พี่แกมม่าก็ยิ้มกลับมาให้


   ขับรถมาสักพักก็มาหยุดอยู่ที่ร้านอาหารร้านนึง ที่ดูมีความอบอุ่นไม่หรูหรามากเกินไป กชดูมีความเป็นธรรมชาติด้วยซ้ำไป สวยจังเลย


   "ชอบมั้ย? พี่ต้องโทรมาจองล่วงหน้าเพื่อตัวเล็กเลยนะเนี้ย"พี่แกมม่าบอก แล้วจับข้อมือฉันให้เดินตามไป


   "ชอบมากอ่ะ มีร้านอาหารแบบนี้อยู่อีกเหรอไม่น่าเชื่อเลยอ่ะ"ฉันบอกพร้อมกับเดินไปยืนข้างพี่แกมม่า


   "ก็เชื่อสะสิครับ จองไว้แล้วครับ แกมม่าครับ"ประโยคแรกพี่แกมม่าพูดกับฉันส่วนประโยคที่สองหันไปพูดกับพนักงาที่ร้าน


   "เชิญทางนี้เลยค่ะ สองท่านนะค่ะ"พี่พนักงานผู้หญิงบอก แล้วพาเดินไปส่งที่โต๊ะ ที่อยู่ติดกับกระจกใส เห็นวิวข้างนอกได้ชัดเจน


   "พี่แกมม่าสั่งให้หน่อย หนูกินได้หมดอ่ะ"ฉันบอกพี่แกมม่า แล้วหันไปดูวิวข้างนอกที่เหมือนกัับทุ่งดอกไม้ขนาดกลาง ดูสดชื่น


   "ตัวเล็กชอบดอกไม้เหรอ เห็นดูแล้วยิ้มตลอดเลย"พี่แกมม่าถามหลังจากที่สั่งอาหารเสร็จแล้ว


   "ใช่ค่ะ โดยเฉพาะดอกโรสแมรี่ มันมีความหมายดีนะค่ะ"ฉันบอกแล้วหันไปหาพี่แกมม่านิดหน่อย 


   "ออ อย่างนี้นี้เอง อาหารมาแล้วกินกันเถอะ"พี่แกมม่าบอก พวกเรานั่งกินอาหารกันไปได้ไม่นานก็มีเสียงคนที่ฉันไม่อยากเห็นหน้าดังขึ้น


   "พี่แกมม่าค่ะ! ทำไมพี่ถึงมานั่งกินข้าวกับพี่ดาได้ล่ะ"ยัยน้องนมเน่ากระชากเสียงถามพี่แกมม่า


   "ทำไมจะกินไม่ได้ล่ะ ในเมื่อดาเป็นแฟนพี่ พี่จะไปทำอะไร ที่ไหนกับดาก็ได้"พี่แกมม่าตอบ คิดลึกแหะ


   "ได้ยังไงกัน ก็พี่แกมม่าเป็นคู่หมั้นของมิวค์ พี่จะไปมีคนอื่นได้ยังไง"ยัยนมเน่าบอกพร้อมกับบีบน้ำตา ตอแหลค่ะพี่บอกเลย


   "เป็นแค่คู่หมั้น แต่ก้ไม่ได้เป้นเมีย เอ้ย! เป็นเจ้าของชีวิตเค้านิ"ฉันพูดลอยๆออกไป พอให้ยัยนมเน่าได้ยิน


   "แก! แกจะมายุ่งกับพี่แกมม่าทำไม แกก็รู้ว่าพี่แกมม่ามีคู่หมั้นอยู่แล้ว"ยัยนมเน่าเริ่มจะเผยธาตุแท้ออกมาทีละนิด


   "ได้ข่าวว่าฉันอายุมากกว่าเธอ1ปี ไม่เคารพผู้ใหญ่แบบนี้เรียกว่า ทรามจ้ะ"ฉันพูดพร้อมกับฉีกยิ้มที่เหมือนนางมารออกมานิดนึง แล้วลุกขึ้นเดินไปหาพี่แกมม่าดึงพี่แกมม่าให้ลุกขึ้น


   "เด็กแบบเธอนะ อย่าพยายามทำตัวให้แก่แดดนักนะ เพราะมันทำให้ผู้ชายคิดว่าเธอนะ ง่าย! ไปกันเธอะค่ะพี่แกมม่า"ฉันพูดจบก็ดึงให้พี่แกมม่าเดินตาม


   "ตัวเล็กแบบนี้แต่โหดใช้เล่นนะเราอ่ะ"พี่แกมม่าบอกหลังจากที่พวกเราขับรถออกมาจากร้านอาหาร


   "นิดหน่อยนะพี่ แค่นี้ถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ"ฉันบอกพร้อมกับยิ้มให้พี่แกมม่านิดหน่อย การหย่อนระเบิดครั้งนี้ ต้องใช่พลังเยอะเหมือนกันนะ(เหรอ:CaRols)


   "นอนไปเธอะเรานะ พี่ไปปลุกเรานิตอนเช้า"พี่แกมม่าบอกแล้วหยิบเสื้อโค้ดตัวใหญ่มาห่มให้ฉัน


   "ขอบคุณค่ะ"แล้วฉันก็หลับไปเลย รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่พี่แกมม่าปลุกนี้แหละ ถึงได้ตื่นขึ้นมา


   "พี่ไปก่อนนะตัวเล็ก แล้วเจอกันวันจันทร์นะครับตัวเล็ก"พี่แกมม่าบอกแล้วขับรถออกไป ส่วนฉันก้ได้แต่มองตามหลังรถพี่แกมม่าไปเท่านั้น อบอุ่นจัง


-------------------- Part 15 --------------------
มาต่อให้แล้วนะจ้ะ หลังจากที่เค้าหายไปถึง 2 วันด้วยกัน ฮือออ เค้าขอโทษนะ เค้าไม่ได้ตั้งใจจะหายไปนานขนาดนั้น แต่ช่วงนี้เค้าไม่ว่างจริงๆ เค้าขอโทษนะจ้ะตัวเธวอออ


CaRols_Za
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น

  1. #17 Baifoern (@Baifoern) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 20:17
    ชอบจังเวลา ดาริน ปะทะ คารมกะยัยนมเน่า กร๊าซ
    #17
    0