Rosemary รุ่นพี่สุดกวนกับรุ่นน้องสุดแสบ

ตอนที่ 16 : Ep.13 {แฟน(ปลอมๆ)}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 มี.ค. 59

 
Ep. 13



 
 
 
 
 
   วันนี้ฉันมามหาลัยเร็วกว่ายัยลิน เพราะเมื่อคืนตอนงานเลี้ยงมันดื่มหนักไปหน่อย ยังดีที่ฉันโดนพี่หมอสั่งไม่ให้ดื่ม ฉันเลยไม่เป็นไร
 
 
   "สวัสดีครับน้องดา"พี่ดิวเข้ามาทักฉัน พร้อมกับเพื่อนๆของพี่ดิว
 
 
   "สวัสดีค่ะ"ฉันหันไปยกมือไหว้พอเป็นมารยาท
 
 
   "เมื่อคืนน้องดาไม่ได้ดื่มสินะครับ เห็นน้องดาไม่มีอาการแฮงค์อะไรเลย"พี่ภูมิพูด ฉันดื่มฉันก็แย่นะสิ
 
 
   "ใช่ค่ะ พอดีพี่หมอไม่ให้ดื่มเพราะหนูไม่สบายนิดหน่อยนะค่ะ"ฉันบอกไปแบบนั้น ส่วนตาก็จ้องหนังสือ เพราะวันนี้มีสอบเลยต้องมานั่งอ่านอยู่นี้ไง
 
 
   "ออ อย่างนี้นี่เอง งั้นพี่คงต้องไปก่อนนะครับ น้องดาก็อยู่กับไอแกมม่าไปก่อนแล้วกันนะครับ ไอแกมม่าดูแลน้องด้วยนะมึง"พี่ดิวพูดเสร็จก็เดินไปเลย ปล่อยให้ฉันนั่งอยู่กับพี่แกมม่าสองคน คือถ้าพี่ดิวจะขนาดนี้นะค่ะ พี่เอามีดมาแทงหนูเลยเถอะ
 
 
   "น้องดากินข้าวเช้ามารึยังครับ"พี่แกมม่าพุดออกมา หลังจากที่เราสองคนนั่งเงียบกันประมาณ 5 นาทีได้มั้ง
 
 
   "ยังค่ะ" โคร๊ก! ไอท้องเวร จะดังอะไรตอนนี้ว่ะ เห็นไหมพี่แกมม่าเกือบหลุดหัวเราะเลย เพราะแกนั้นแหละ หิวไม่รุ้เวลา
 
 
   "งั้นไปกินข้าวกัน เดียวพี่เลี้ยงเอง"พี่แกมม่าบอก พร้อมจับข้อมือฉันเดินไปที่โรงอาหารของคณะ
 
 
   "ก็หนูบอกว่าไม่หิวไงค่ะ"โคร๊ก! จะดังทำมายยย เดียวฉันก็ฟอร์มหลุด ขายหน้าพี่แกมม่าตาย
 
 
   "อย่าโกหกตัวเองสิครับ ถ้ากิวก็ควรจะกินนะครับ อย่าทำร้ายตัวเองเลย"พี่แกมม่าบอก แล้วมันเรื่องอะไรของพี่ล่ะ
 
 
   "ชิส์!กินก็ได้ค่ะ แต่พี่เลี้ยงนะ"ฉันพูด หึๆ ฉันจะแกล้งเอาให้กระเป๋าพี่หลีบเลยคอยดู ฉันจะเอาคืนให้ได้
 
 
   "555 ได้สิครับคุณผู้หญิง คุณผุ้หญิงประสงค์อยากทานอะไรเชิญบอกกระผมมาเลยขอรับ"พี่แกมม่าพูดแบบกวนส้นTEEN สุดๆอ่ะ
 
 
   "เอาหมี่เกี๊ยวไก่แดงต้มย้ำ พิเศษ40ค่ะ แล้วก็ขอน้ำชาเย็นไม่มุกด้วยค่ะ"ฉันบอก มีคนเลี้ยงทั้งทีต้องกินให้อิ่ม
 
 
   "กระผมจะจัดให้ตามบัญชาขอรับนายหญิง"พี่แกมม่าพูดเสร็จก็ทำท่าทางคล้ายกับพ่อบ้าน สักพักก็กลับมาพร้อมกับหมี่เกี๊ยวและน้ำชาเย็นของฉัน
 
 
   "แล้วของพี่อ่ะ"ฉันถาม หลังจากที่เห็นพี่แกมม่าไม่ได้ซื้อของตัวเองมาด้วย หรือพี่แกตังค์หมด บ้าหรอบ้านพี่แกรวยจะตาย
 
 
   "เดียวพี่ไปซื้อมาใหม่ก็ได้ครับ ส่วนน้องอ่ะกินไปเถอะครับ ได้ข่าวว่าไม่สบายอยู่นิ"พี่แกมม่าบอกพร้อมกับยิ้มอ่อนโยน และพี่แกก็กลับมาพร้อมกับอาหารหลักของคนไทยอย่าง กระเพราไก่ไข่ดาว พร้อมน้ำชาเย็น
 
 
   "พี่มานั่งกินข้าวกับหนูแบบนี้ไม่กลัว มีคนเอาไปบอกคู่หมั้นพี่อ่อ"ฉันถาม ก็จริงไม่ล่ะผู้ชายมีคู่หมั้นแล้วมานั่งกินข้าวกับผู้หญิงคนอื่นจะไม่โกรธก็ใช่เรื่อง (ถึงฉันจะเคยโกรธตอนพี่แกหายไปก็เถอนะ:ดาริน)
 
 
   "ไม่อ่ะ พี่ไม่เคยคิดกับมิวค์เกินคำว่าพี่น้องเลย"พี่แกมม่าบอก เจ็บไหมล่ะค่ะน้องนมเน่า 
 
 
   "จริงอ่ะ แต่หนูว่าคู่หมั้นของพี่ไม่ได้คิดกับพี่แค่นั้นนะสิ"ฉันบอก หรือไม่จริงล่ะดูยังไง ยัยนมเน่าก็คิดเกินเลยอยู่ดี
 
 
   "พี่รู้ แต่พี่ไม่กล้าอ่ะ กลัวเค้าเสียความรู้สึก"พี่แกมม่าบอก แต่ฉันรุ้สึกขัดๆไงไม่รู้ พี่แกมม่าคนเก่าไม่ใช่แบบนี้นี่หว่าา
 
 
   "พี่กลัวเค้าเสียความรู้สึก แล้วพี่ไม่คิดบ้างหรอว่าเค้าจะรู้สึกยังไง ถ้าเค้ามารู้ทีหลังอ่ะ" ฉันบอก ฉันไม่ได้ปกป้องไอเด็กตอแหลนั้นนะ แต่มันไม่ส่งผลดีจริงๆ
 
 
   "แล้วจะให้พี่ทำไงอ่า"พี่แกมม่าถามเสียงจ่อย เรื่องชกต่อยล่ะที่หนึ่ง พอโดนเรื่องนี้เข้าไปนี้จอดเลยนะ
 
 
   "พี่ก็หาแฟนสักคน หรือไม่ก็ให้ใครก็ได้ปลอมตัวเป็นแฟนพี่ จนกว่าคู่หมั้นของพี่จะทนไม่ไหวดิ"ฉันบอกแบบไม่คิดอะไร
 
 
   "เออ!จริงด้วย แต่พี่จะไปหาใครเหล่า พวกผู้หญิงที่เข้าหาแต่ละคนน่ากลัวอย่างกับอะไรดี"พี่แกมม่าพูดเสียงเห็นด้วยในตอนแรก แต่เสียงที่สองนี่จ่อยเหมือนเดิม
 
 
   "คิดออกแล้วว่าพี่จะเลือกใครดี"พี่แกมม่าพูดพร้อมกับยิ้มเจ้าเลห์ส่งมาให้ฉัน พี่คงไม่คิดแบบนั้นใช่ไหม
 
 
   "น้องดาครับ ช่วยพี่หน่อยนะครับ พี่อยากหลุดพ้นจริงๆ"พี่แกมม่าไปเอาลูกอ้อนนี้จากครายยย
 
 
   "มันไม่ดีมั้งพี่"ฉันบอก "ดีที่สุดครับ ถ้าน้องดาไม่ช่วยพี่ พี่จะตามตื้อจนกว่าจะยอมจริงๆนะ"พี่แกมม่าบอก
 
 
   "เห้ออ ก็ได้ค่ะ แต่หนูจะเป็นแฟนปลอมๆของพี่แค่จนกว่าคุ่หมั้นของพี่จะยอมถอยนะค่ะ" ฉันบอก
 
 
   "ขอบใจนะน้อง งั้นพี่ขอไลน์และเบอร์ไว้ด้วยนะ พี่เอาไว้โทรหาเพื่อมีเหตฉุกเฉิน"พี่แกมม่าบอก ขอกันแบบนี้เลย แล้วฉันก็ให้พี่แกมม่าไป
 
 
   กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น แบบที่ขัดจังหวะสุดๆ
 
 
   "มีไรแก"ฉันกรอกเสียงลงไปหลังจากที่รู้ว่าใครโทรมา
 
 
   "อยู่ไหนว่ะ ฉันอยู่บนตึกแล้วเนี่ย"ยัยลินบอก
 
 
   "เออๆ เดียวฉันขึ้นไป แค่นี้ก่อนนะ"ฉันบอก แล้วตัดสายไปเเลย
 
 
   "จะไปแล้วเหรอครับ"พี่แกมม่าถาม "ค่ะ ไปก่อนนะค่ะ"ฉันบอกพร้อมเตรียมของจะไปแล้ว
 
 
   "ครับ งั้นเย็นนี้พี่โทรไปหานะครับน้องเตี้ย"พี่แกมม่าพูดแล้วเดินไปเลย อะ...ไอพี่บ้า ใครเตี้ยว่ะ เค้าเรียกว่าร่างกายสมส่วนเว้ย 
 
 
   อย่าทำให้ใจเต้นไปกว่านี้ดิพี่ พี่รู้ป่ะว่าหนูทั้งดีใจทั้งเสียใจนะเว้ย หนูยังรักพี่อยู่นะ แต่หนูไม่กล้าบอกหรอก หนูจะพยายามให้พี่จำให้ได้
 
 
 
-------------------------Part 13-------------------------
เค้ามาต่อให้แล้วนะจ้ะทุกคน เค้ารักรีดเดอร์ทุกคนนะค่ะ เป็นกำลังใจให้เค้ามากๆนะ เค้าจะได้แต่งต่อไปเรื่อยๆ เค้ารักทุกคนมากๆอ่ะ เค้าไปก่อนนะจ้ะทุกคน
 
 
CaRols_Za
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น