Rosemary รุ่นพี่สุดกวนกับรุ่นน้องสุดแสบ

ตอนที่ 10 : Ep.8 {ความจริงที่ไม่อยากให้จำ}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 มี.ค. 59

Ep.8




   "ดา วันนี้ไปเที่ยวห้างกัน"ยัยลินพูดขึ้นหลังจากที่เรานั่งเล่นอยู่ในห้อง 


   "อืม...เอาดิวันนี้ว่างนิไปพักผ่อนบ้างก็ดี"ฉันพูดกับมันวันนี้เป็นวันเสาร์เลยสบายหน่อยจะได้พักให้หายเหนื่อย


   "ไปกินข้าว กินไอติมแล้วก็ไปเล่นโยนบอลลิ่งกัน นะแกนะ"ลินบอก แม้อยากไปสะหมดเลยยัยนี้ แต่ก็ไม่อยากขัดอะนะ


   "เคๆ ขอแต่งตัวแปบนึง"ฉันหันไปตกลงกับมันแล้วเดินไปแต่งตัวทันที วันนี้ไม่แต่ไรมาก เสื้อยืดสีดำแขนยาวสกรีนหัวกะโหลสีเงินกับกางเกงยีนขาเดฟสีดำพร้อมรองเท้าผ้าใบสีเทา


   ณ ห้างK


   "ไปกินชาบูกันเถอะแกหิวแล้วอ่ะนะ เพื่อนรัก"แล้วยัยลินก็ลากฉันมาถึงร้านชาบูพอดีแต่มันติดตรงที่โต๊ะเต็มอ่ะดิ


    "งั้นเราไปกินอาหารญี่ปุ่นกัน"แล้วฉันนี้แหละที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแทน แต่รู้สึกเหมือนฟ้าจะแกล้งพวกฉันจังเลย ถึงได้มาเจอกับมมารๆทั้ง5


    "เอาบะหมี่เย็น1ค่ะ แล้วก็ยากิโซบะ1ค่ะ ส่วนน้ำขอเป็นน้ำส้มกับชาเขียวค่ะ"ฉันหันไปสั่งพี่พนักงาน ฉันชินแล้วล่ะที่เป็นคนสั่งอาหารเพราะปกติก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว


    "แกนั้นใช่แก๊งค์พี่แกมม่าหรือปล่าวว่ะ"ยัยลินแกจะตาดีไปทำไม 


    "อืม"ฉันตอบมันแค่นั้นแล้วนั่งให้ตัวเองอยู่ในอารมณ์ปกติ น้ำตามันมาอยู่ที่ตาเองนิ


    "อาหารมาแล้วแกก็กินสะสิจะได้ไปกินสเวนเซ่นส์ต่อ"พูดจบฉันก็หันไปกินหมี่เย็นทันที ไม่สนใจยัยลินแล้ว


    "โอเคๆ เดียวจะกินให้พุงกางเลย"นี้สินะเพื่อนฉันไม่ห่วงสวย แต่เสือกสวย


    "เช็คบิลด้วยค่ะ"ฉันหันไปเรียกบริกร ฉันก็เดินออกจากร้านเลย ไม่สนใจยัยลินที่เดินตามเลยสักนิด ก็คนมันไม่อยากอยู่ที่นี้นี่น้า อึดอัดจะตาย







   "แกรอฉันด้วยสิ"ยัยลินเดินตามมาแล้วดึงแขนฉันไว้ ยัยนี้นิ ดึงสะเกือบล้ม


   "มีอะไรอีกยะ!ฉันรีบ"ฉันหันไปว๊ากใส่ยัยลินหนึ่งที 


   "แกก็...อย่าอารมณ์เสียสิค่ะเพื่อนรัก"ยัยลินเอามุกเดิมมาใช่อีกแล้ว คราวนี้ฉันไม่สนเว้ย


   "อย่ามาพูดดีเลยแก แกรู้ป่ะว่ามันอึดอัดขนาดไหนที่ต้องอยู่ในร้านขณะที่มีคนที่ไม่ชอบหน้านั่งอยู่ไม่ห้างมากนักมันเป็นยังไง ฉันเป็นคนนะเว้ยมีความรู้สึก แกรู้ป่ะมันเจ็บขนาดไหนที่อยู่ๆคนที่รักจากแล้วเจอกันอีกครั้งแต่เขาเสือกจำไม่ได้นะห๊ะ! มันเจ็บนะเว้ย"ฉันระเบิดออกมาหมด ใช่!พี่แกมม่าเคยเป็นคนรักของฉัน เราคบกันตอนฉันอยู่ม.3 จนกระทั้งวันที่เราจะครบรอบ 1 ปี ที่เป็นแฟนกันวันนั้นพี่แกมม่าก็หายไปโดยไม่มีการบอกกล่าว 


   หลังจากนั้นฉันก็ไม่เห็นพี่แกมม่าอีกเลย ฉันลองถามพี่ๆที่โรงเรียนดูแล้วแต่พี่เขาก้บอกแค่ว่าพี่แกมม่าย้ายโรงเรียน และฉันก้ร้องไห้มาตลอด ฉันไม่เคยมีคนอื่นเลยฉันยังรักพี่แกมม่ามาตลอดแต่ฉันไม่อยากกลับไปเสียใจอีกครั้ง


   ตอนเจอกันอีกครั้ง ฉันรู้สึกว่ามันต้องเป็นแค่พี่ที่ชื่อแกมม่าเฉยๆ แต่เมื่อหันไปดูก็พบว่าพี่แกมม่าคนเดิมเพิ่มเติมคือพี่แกมจำฉันไม่ได้เลย ตอนนั้นฉันก็เสียใจมากๆเลยล่ะ


   "ฉันขอโทษเว้ยแก อย่าโกรธฉันเลยนะ"ยัยลินรีบขอโทษหลังจากฉันระเบิด


   "กลับเถอะฉันไม่อยากอยู่ที่นี้แล้วอ่ะ"ฉันหันไปชวนมันกลับ


   "ไปร้องคาราโอเกะก่อนได้ป่ะ"ยัยลินชวนอีกแล้ว


   "อืม ไปสิ"แต่ฉันก็ยอมมันอยู่ดีสินะ แล้วเราก็ไปคาราโอเกะกัน พวกเราเลือกโซนVIP เพราะดูเป็นส่วนตัวดี


   "แกเอาเพลงไรดีอ่ะ"ยัยลินหันมาถาม


   "ฉันจะไปรู้แกเหรอแกจะร้องก็ร้องดิ"ฉันบอกมัน


   "แกๆร้องเพลงให้ฉันฟังหน่อยจิ นะๆ"ยัยลินเริ่มขอในสิ่งที่ฉันไม่ชอบแหละ 


   "ไม่เว้ย"ฉันหันไปโว้ยทันที "นะๆ"แล้วมันก็ทำตาปิ้บใส่ฉันทันที


   "เออๆ เพลงเดียวนะเว้ย"ฉันหันไปบอกมัน มันนี้รีบพยักหน้าเลยนะ


I’m so glad you made time to see me.

How’s life? Tell me how’s your family?

I haven’t seen them in a while.

You’ve been good, busier than ever,

We small talk, work and the weather,

Your guard is up and I know why.

Because the last time you saw me

Is still burned in the back of your mind.

You gave me roses and I left them there to die.

So this is me swallowing my pride,

Standing in front of you saying, “I’m sorry for that night,”

And I go back to December all the time.

It turns out freedom ain’t nothing but missing you.

Wishing I’d realized what I had when you were mine.

I’d go back to December, turn around and make it all right.

I go back to December all the time.

These days I haven’t been sleeping,

Staying up, playing back myself leavin’.

When your birthday passed and I didn’t call.

And I think about summer, all the beautiful times,

I watched you laughing from the passenger side.

Realized I loved you in the fall.

And then the cold came, the dark days when fear crept into my mind

You gave me all your love and all I gave you was “Goodbye”.



So this is me swallowing my pride,

Standing in front of you saying, “I’m sorry for that night,”

And I go back to December all the time.

It turns out freedom ain’t nothing but missing you,

Wishing I’d realized what I had when you were mine.

I’d go back to December, turn around and change my own mind

I go back to December all the time.

I miss your tanned skin, your sweet smile,

So good to me, so right

And how you held me in your arms that September night

The first time you ever saw me cry.

Maybe this is wishful thinking,

Probably mindless dreaming,

But if we loved again, I swear I’d love you right.

I’d go back in time and change it but I can’t.

So if the chain is on your door I understand.

But this is me swallowing my pride

Standing in front of you saying, “I’m sorry for that night.”

And I go back to December…

It turns out freedom ain’t nothing but missing you,

Wishing I’d realized what I had when you were mine.

I’d go back to December, turn around and make it all right.

I’d go back to December, turn around and change my own mind

I go back to December all the time.

All the time.



(Back to December:Taylor Swift)


   ฉันร้องเสร็จก็ต้องรีบหันหลังให้ยัยลินแล้วเช็ดน้ำตาทันทีร้องเพลงนี้ทีไรน้ำตาไหลทุกที แต่ก็ชอบอ่ะนะ ฟังแล้วสบายดี


   "แกร้องเพราะจัง เนื้อหาก็โอเคด้วย"ยัยลินพูดหลังจากฉันหันกลลับมา


   "ขอบใจ"ฉันพูดแค่นั้นแล้วนั่งฟังยัยลินร้องเพลงอีกประมาณชั้วโมงหนึ่งแล้วพากันกลับไปคอนโด


   "ฉันนอนแล้วนะแกฉันขี้เกียจทานข้าวว่ะ"ฉันบอกยัยลินเสร็จก็เดินเข้าห้องอาบน้ำอีกสักหน่อยแล้วเอาสมุดโน๊ตมาเขียนที่เตียง


   พี่โน๊ตจร้า เป็นไปได้ฉันอยากให้พี่จำได้นะ แต่มันเป็นไปไม่ได้เลย ที่คนอย่างพี่แกมจะจำฉัน ฉันเจ็บจังเลยพี่โน๊ตจร้า ฉันไม่อยากทรมานเลยแต่ฉันเปลี่ยนมันไม่ได้ใช่ไหมจ้ะ


   ฉันเขียนโน๊ตทั้งน้ำตา พอเขียนเสร็จฉันก็เข้านอนเลย ฉันอยากตื่นมมาแล้วพบแต่สิ่งที่ดีกว่านี้ไม่อยากเจอสิ่งที่ทรมานเลย แต่มันเป็นไปไม่ได้สินะ


           ----------------------------- Ep.8 -------------------------------
มาแล้วสำรับEp.8 
แล้วต้องขอโทษรีดเดอร์ทุกคนด้วยที่Ep.7ลืมบอกไปค่ะว่า ที่เราเจิมอดีตมาเกือบหมดนั้นเพราะว่าEp.8จะเปิดเผยอดีตทั้งหมดแล้ว หากไรท์ผิดยังไงต้องขอโทษด้วยและไรท์พร้อมรับคำผิดนั้นไว้ สำหรับรีดเดอร์คนอื่นหากมีขอติชมอย่างไรก็สามารถบอกได้ค่ะ ไรท์จะได้นำไปปรับปรุง และต้องขอโทษด้วยสำหรับตอนนี้มันมาสั้นมาก ดึกแล้วด้วยเลยลงได้เท่านี้จริงๆ ไรท์ขอโทษนะเจ้าค่ะ    


   


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

44 ความคิดเห็น

  1. #6 napasorntirux (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2558 / 16:17
    พี่แกมจำได้ทีเถอะ สงสารเค้าหน่อยนะ
    ไรท์จ๋าสนุกจังเลย สู้ๆค่ะ 55555+
    #6
    1
    • #6-1 CaRols_Za(จากตอนที่ 10)
      11 มกราคม 2559 / 20:16
      ขอบคุณค่ะ
      #6-1